Κινδυνεύει η Αίγυπτος με τη μοίρα της Αλγερίας;

H “30ή Ιουνίου”, οπότε διοργανώθηκαν οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην αιγυπτιακή ιστορία, σε κορύφωση της πρωτοβουλίας συλλογής εκατομμυρίων υπογραφών για την ανάκληση του ισλαμιστή προέδρου Morsi, αποτελεί την ημερομηνία αναφοράς για όσους υποστηρίζουν ότι στην Αίγυπτο συνεχίζεται η “Επανάσταση”. Η “3η Ιουλίου”, οπότε ο στρατός υπό τον στρατηγό Sisi προχώρησε στην καθαίρεση του Morsi και την σύλληψη τόσο του πρώην προέδρου όσο και εκατοντάδων άλλων στελεχών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, αποτελεί την ημερομηνία αναφοράς όσων κάνουν λόγο για “πραξικόπημα”. Ωστόσο, κρισιμότερη από όλες τις ημερομηνίες προβάλλει η 26η Ιουλίου, οπότε ως βαθύτερη ουσία των εξελίξεων στη γειτονική μας χώρα κινδυνεύει να αποδειχθεί ο “εμφύλιος πόλεμος”.

Οι επιρρεπείς στους παραλληλισμούς αναπόφευκτα ανακαλούν το προηγούμενο της Αλγερίας, όπου η ακύρωση από τον στρατό το εκλογικού αποτελέσματος του 1991, που έδινε τη νίκη στους ισλαμιστές, εγκαινίασε έναν υπερδεκαετή βρώμικο πόλεμο με σχεδόν 200.000 νεκρούς (σε συνολικό πληθυσμό 25 εκατομμυρίων).

Στην περίπτωση της Αιγύπτου εντυπωσιάζει ασφαλώς το γεγονός ότι ο στρατηγός Sisi με ομιλία του την Τετάρτη σε τελετή αποφοίτησης αξιωματικών (η οποία υπερπροβλήθηκε από τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης) καλεί τον λαό να διαδηλώσει μαζικά μετά την προσευχή της Παρασκευής ώστε να δώσει στον στρατό την “εντολή” να “τερματίσει τη βία και την τρομοκρατία”. Πολύ περισσότερο όμως από αυτή την ιδιότυπη συνεργασία στρατού και “πεζοδρομίου” εντυπωσιάζει (και προοιωνίζεται τα χειρότερα) η αντιτρομοκρατική ρητορική που έχει υιοθετηθεί έναντι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Είναι σαφές ότι ο στρατός επιδιώκει να σφραγίσει αμετάκλητα τις περαιτέρω εξελίξεις και να στερήσει από την Μουσουλμανική Αδελφότητα οποιαδήποτε δυνατότητα μάχης χαρακωμάτων – εξ ού και το τέλεσίγραφο που της απηύθυνε για αποδοχή μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου του πολιτικού “οδικού χάρτη” ο οποίος προβλέπει εκπόνηση νέου Συντάγματος και διεξαγωγή νέων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών εντός του 2014.

Ωστόσο, περιγράφοντας την Μουσουλμανική Αδελφότητα ως φορέα “τρομοκρατίας” απέναντι στην οποία ορθώνεται πανεθνική πανστρατιά, της στερεί οποιοδήποτε χώρο στο σκηνικό της επόμενης ημέρας, στρέφοντας αναπόφευκτα τα πιο αφοσιωμένα ή ριζοσπαστικά μέλη της στις “δυναμικές λύσεις”.

Αυτή η ιδιόμορφη στρατηγική της έντασης είχε γίνει σαφής και πριν από το διάγγελμα Sisi, καθώς η “βία” στην οποία αναφέρεται ο στρατηγός πρωτίστως αφορούσε αιματηρές (και αδιευκρίνιστης πατρότητας) επιθέσεις εναντίον των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σαν κάποιος να επείγειται να την εξωθήσει στην επιλογή της ένοπλης σύγκρουσης.

Παράλληλα, σημειώθηκαν οι πρώτες επιθέσεις εναντίον κρατικών στόχων (έκρηξη με έναν νεκρό σε αστυνομικό τμήμα στη Μανσούρα, απόπειρα κατάληψης από διαδηλωτές του αεροδρομίου του Λούξορ), ενώ στη Χερσόνησο του Σινά, όπου δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια ισλαμιστές Βεδουϊνοι και ο έλεγχος της αραιοκατοικημένης περιοχής από το κράτος είναι χαλαρός, ένας αξιωματικός και ένας οπλίτης έχασαν τη ζωή τους όταν ένοπλοι επιτέθηκαν σε ένα οδόφραγμα κοντά στην κοινότητα Σέιχ Ζουάιντ, σε σχετικά μικρή απόσταση από τα σύνορα της Αιγύπτου με τη Λωρίδα της Γάζας.

Ήδη στην Αίγυπτο αρχίζει να γνωρίζει διάδοση η αντιπαλαιστινιακή ρητορική, καθώς τα γεγονότα στο Σινά περιγράφονται ως απόπειρα της οργάνωσης Χαμάς να επηρεάσει από τη Λωρίδα της Γάζας της εξελίξεις υπέρ του Morsi.

Η απροθυμία του πρώην προέδρου να υιοθετήσει σκληρότερη στάση στο Σινά εκτιμάται από αναλυτές ότι υπήρξε ο καταλύτης της διάρρηξης των δεσμών του με τον στρατό – παράλληλα, προς τα πρώτα διπλωματικά ανοίγματά του προς το Ιράν και την εμπρηστική ρητορική του περί “ιερού πολέμου” στη Συρία.

Το τοπίο επιβαρύνει περαιτέρω η διακήρυξη του πνευματικού ηγέτη της Αδελφότητας Mohammed Badie ότι η ανατροπή του Morsi υπήρξε εφάμιλλη μιας καταστροφής του ιερού της Κάαμπα στη Μέκκα, ενώ από το Κατάρ ο τηλε-ιεροκήρυκας Yussef al Qaradawi εξέδωσε φετφά εναντίον της έκκλησης του Sisi, προειδοποιώντας ότι αυτή θα οδηγήσει σε “εμφύλιο πόλεμο”. Από την άλλη πλευρά, το κίνημα Tamarod (Ανταρσία) που πρωτοστάτησε στα γεγονότα της 30ής Ιουνίου εξέφρασε την ανεπιφύλακτη ανταπόκρισή του στο διάγγελμα Sisi, ενώ η Ουάσιγκτον περιορίζεται σε εκκλήσεις προς τον αιγυπτιακό στρατό για αυτοσυγκράτηση και παραλλήλως αναβάλλει προγραμματισμένη παράδοση αεροσκαφών F-16.

Και βέβαια, ουδείς μιλά, για την συντελούμενη την ίδια ώρα κατακρήμνιση της αιγυπτιακής οικονομίας…

Πηγή: capital.gr το είδαμε στο http://www.inprecor.gr

Σύνδεσμος: Πατήστε για το αρχικό άρθρο

Συγγραφή: Του Κώστα Ράπτη

Διαβάστε περισσότερα ...

"Φωτιά" στο ισλαμικό κίνημα βάζει η Αίγυπτος

Η πτώση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο και πώς θα επηρεάσει τις ακραίες ισλαμικές ομάδες του ευρύτερου αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου. Η κατάσταση σε Συρία, Ιορδανία, Μαρόκο. Ο ρόλος του στρατού. Ο φόβος των Μοναρχιών.

Καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι το μεγαλύτερο διεθνές ισλαμιστικό κίνημα, η ανατροπή της Αιγυπτιακής κυβέρνησης, της οποίας ηγείτω η Αδελφότητα, δημιουργεί επιπλοκές στον ευρύτερο Αραβικό και Μουσουλμανικό κόσμο.
Το στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε μετά από μέρες μαζικών διαδηλώσεων στους δρόμους της Αιγύπτου, θα διαμορφώσει την συμπεριφορά των οργανισμών της Αδελφότητας και των αντιπάλων τους σε όλη την περιοχή. Αν και αυτές οι ισλαμιστικές ομάδες, που από καιρό προσπαθούν να εδραιώσουν ένα ισλαμικό κράτος μέσω δημοκρατικών πολιτικών διαδικασιών, θα αναγκαστούν να μετριάσουν ακόμα περισσότερο τις ιδεολογικές τους ατζέντες, πολλοί που μόλις πρόσφατα μπήκαν στο κύριο πολιτικό ρεύμα (Σαλαφιστές) ή που βρίσκονται στην διαδικασία να ενταχθούν (οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν), θα δουν την εμπειρία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο ως αιτιολόγηση για τον ένοπλο αγώνα τους.
Η πτώση από την εξουσία στην Αίγυπτο της «μητρικής» οργάνωσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, δημιουργεί εμπόδια για τα επίσημα παρακλάδια της και για τις οργανώσεις που μοιράζονται τις ιδέες της Αδελφότητας σε όλη την Μέση Ανατολή. Οι πιο επιφανείς από αυτές τις ομάδες είναι η Χαμάς, οι κλάδοι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Συρία και την Ιορδανία, το κυβερνών κόμμα της Τυνησίας Εναχντα και το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Μαρόκο. Η κάθε ομάδα θα επηρεαστεί ανάλογα με τις συγκεκριμένες γεωπολιτικές συνθήκες στην περιοχή της.
Δεδομένης της εγγύτητας της Γάζας στην Αίγυπτο και του ρόλου που παίζει το Κάιρο στις σχέσεις Ισραηλινών-Παλαιστινίων, η Χαμάς θα επηρεαστεί άμεσα. Η Χαμάς και το σύμπλεγμα στρατού-υπηρεσιών πληροφοριών της Αιγύπτου συντονίζονται εδώ και χρόνια, πριν καν γίνει πρόεδρος ο Μοχάμεντ Μόρσι. Μάλιστα, η Χαμάς είχε στενή σχέση εργασίας με το καθεστώς του πρώην προέδρου Χοσνί Μουμπάρακ, όταν το Κάιρο προσπαθούσε να υποτάξει την Αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Το κίνημα των Παλαιστίνιων Ισλαμιστών πάντα γνώριζε ότι θα χρειαστεί καιρός προτού αποκτήσει κάποιο σημαντικό πλεονέκτημα από την άνοδο στην εξουσία της Αδελφότητας, διότι το Αιγυπτιακό κίνημα χρειάζονταν πολύ καιρό για να εδραιωθεί στο Κάιρο. Αντιστρόφως, η κυβέρνηση της Αδελφότητας πρόκρινε τις Συμφωνίες του Κάμπ Ντέιβιντ έναντι της δέσμευσή της στους παλαιστίνιους συμμάχους, όπως φάνηκε και από τον τελευταίο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Γάζας. Για τον λόγο αυτό, η Χαμάς εξέδωσε ανακοίνωση στις 4 Ιουλίου στην οποία απέφυγε να δώσει στήριξη στην Αδελφότητα και δήλωνε ότι θα συνεργαστεί με οποιονδήποτε τεθεί επικεφαλής της Αιγύπτου.

Η Αδελφότητα στη Συρία και την Ιορδανία

Ακόμα και πριν την απομάκρυνση του Μόρσι, ο κλάδος της Αδελφότητας στη Συρία δεν τα πήγαινε καλά λόγω του εμφυλίου στη χώρα. Ως μια πολιτική οντότητα της οποίας η ένοπλη εξέγερση κατά του κράτους –στο οποίο κυριαρχούν οι Αλαουίτες- την δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 απέτυχε, η Συριακή Αδελφότητα είχε στην καλύτερη περίπτωση μια αφανή παρουσία. Η ταχεία εξέλιξη των ειρηνικών διαδηλώσεων στη Συρία σε εμφύλιο πόλεμο έδωσε τη δυνατότητα στους ανταγωνιστές να ξεπεράσουν την Συριακή Αδελφότητα, η οποία πλέον είναι «παγιδευμένη» μεταξύ περισσότερων ομάδων Σαλαφιστών και τζιχαντιστών, καθώς και του πιο κοσμικού Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
Η Συριακή Αδελφότητα ήλπιζε πως, καθώς ο κόσμος ανησυχούσε με την κυριαρχία των πιο ριζοσπαστών ισλαμιστών στο μέτωπο της εξέγερσης στη Συρία, θα μπορούσε να προωθηθεί ως μια μετριοπαθής εναλλακτική έναντι των τζιχαντιστών και πως θα έχει κάποια στήριξη από την κυβέρνηση της Αιγύπτου στην οποία κυριαρχούσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Όμως, με την λαϊκή εξέγερση στην Αίγυπτο κατά της Αδελφότητας και με το στρατιωτικό πραξικόπημα που ακολούθησε, η κατάσταση έχει γίνει πιο περίπλοκη.
Το καθεστώς του αλ Άσσαντ μπορεί τώρα να ισχυριστεί ότι εάν η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν μπόρεσε να λειτουργήσει εντός ενός δημοκρατικού πλαισίου στην Αίγυπτο, τότε δεν μπορούν να είναι εμπιστοσύνης ούτε οι πιο ακραίοι ισλαμιστές που εμπλέκονται στις ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία. Η Αδελφότητα της Συρίας μπορεί ακόμα να παρουσιαστεί ως μια μετριοπαθής εναλλακτική έναντι των τζιχαντιστών, αν και αυτό από μόνο του δεν δείχνει ότι η ομάδα έχει επιρροή στον λαό της Συρίας.
Η Αδελφότητα της Ιορδανίας ήλπιζε ότι η εξουσία που δόθηκε στον Αιγυπτιακό κλάδο και η κατάρρευση του καθεστώτος της Συρίας θα έδινε στο κίνημα την δυναμική ώστε να αναγκάσει το Αμμάν να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που θα της έδιναν τη δυνατότητα να σχηματίσει πλειοψηφία στη βουλή και να κυριαρχήσει στο υπουργικό συμβούλιο. Η πτώση του Μόρσι ήρθε ως ανακούφιση στην μοναρχία των Χασεμιτών και ως πλήγμα στην Αδελφότητα της Ιορδανίας, η οποία θα δυσκολευθεί περισσότερο για να διευρύνει την επιρροή της. Αν μη τι άλλο, το πραξικόπημα στην Αίγυπτο θα υπερτονίσει τις εσωτερικές διαφορές μεταξύ των υπερσυντηριτικών και των μετριοπαθών φραξιών εντός της Ιορδανικής Αδελφότητας.

Τα ισλαμιστικά κινήματα στη Βόρεια Αφρική

Το ισλαμιστικό κόμμα Εναχντα της Τυνησίας, το οποίο ηγείται της ενδιάμεσης κυβέρνησης συνασπισμού με δυο κοσμικά κόμματα, ήταν πολύ πιο επιτυχημένο από την Αιγυπτιακή Αδελφότητα. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στην συμφωνία για επιμερισμό της εξουσίας μεταξύ ισλαμιστών-κοσμικών, η οποία χαρακτηρίζεται από την ομοιότητα του Εναχντα με το ισλαμιστικό Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης της Τουρκίας, και όχι της Αδελφότητας. Το Εναχντα επιδιώκει τον στόχο ενός κοσμικού κράτους που δεν βασίζεται στην αυστηρή εφαρμογή της Σαρίας.
Ωστόσο, το Εναχντα και οι κοσμικοί εταίροι του δεν έχουν καταφέρει να καταρτίσουν ένα νέο σύνταγμα.Επιπλέον, οι προσωρινές Αρχές έχουν να αντιμετωπίσουν οικονομικά ζητήματα αλλά και την άνοδο των δυνάμεων των Σαλαφιστών που πιέζουν για αυστηρή εφαρμογή της Σαρία. Από πολλές πλευρές, η άνοδος των Σαλαφιστών στην Τυνησία έχει βοηθήσει το Εναχντα διότι η ομάδα έχει καταφέρει να εμφανίζεται ως ημετριοπαθής εναλλακτική των οργανώσεων των Σαλαφιστών, οι περισσότερες εκ των οποίων είτε είναι ομάδες εκδικητών είτε εμπλέκονται στον ένοπλο αγώνα.
Αυτό διαφέρει πολύ από την Αίγυπτο, όπου το μεγαλύτερο κίνημα Σαλαφιστών, το Χιζμπ αλ-Νουρ έχει ταχθεί κατά της Αδελφότητας και έχει συνταχθεί με τους μη-ισλαμιστές αντιπάλους της. Επιπλέον, σε αντίθεση με την Αίγυπτο, ο στρατός της Τυνησίας ούτε έχει ιστορικό ελέγχου των πολιτικών ενεργειών, ούτε όμως έχει την ικανότητα να το πράξει. Έτσι, ακόμα και αν οι προσπάθειες για δημιουργία μιας τυνησιακής εκδοχής του κινήματος Ταμαρόντ –το οποίο βοήθησε στην ανατροπή της κυβέρνησης Μόρσι- αποκτήσει δυναμική, δεν υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη τέτοια ώστε το κίνημα να μπορέσει να στραφεί σε αυτήν για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του. Το γεγονός ότι ο κοσμικός πρόεδρος της Τυνησίας, Μονσέφ Μαρζουκί, καταδίκασε τον αιγυπτιακό στρατό για την βίαιη απομάκρυνση του Μόρσι από την εξουσία, δείχνει πόσο διαφορετική είναι η κατάσταση που επικρατεί στην Τυνησία από αυτήν της Αιγύπτου.
Στη δυτική πλευρά της Βόρειας Αφρικής, στο Μαρόκο, την κυβέρνηση της οποίας ηγούνται οι ισλαμιστές,είναι το λιγότερο πιθανό να επηρεαστεί από την πτώση της Αδελφότητας. Πρώτον, η μοναρχία του Μαρόκο προσφάτως ανάγκασε τους εταίρους του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης να συμφιλιωθούν με το κίνημα προκειμένου να αποτρέψουν μια κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού, που σχηματίστηκε λίγο μετά το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης. Δεύτερον, το κράτος αυτό της Βόρειας Αφρικής ανησυχεί για το πιο σκληροπυρηνικό ισλαμιστικό κίνημα, το αλ Αντλ ουα αλ Ιχσαν, το οποίο απορρίπτει τη μοναρχία και έχει αξιοπρόσεκτη υποστήριξη στη χώρα.
Τέλος, υπάρχει ένα έντονο Σαλαφιστική και τζιχαντιστικη ρεύμα εντός της χώρας, που συντηρεί την αξία του κυβερνώντος ισλαμιστικού κόμματος για την μοναρχία.

Σαλαφιστές, Τζιχαντιστές και το πολιτικό κατεστημένο

Η Αραβική Άνοιξη έφερε στο προσκήνιο μια σειρά υπερσυντηρητικών ισλαμιστικών δυνάμεων που μέχρι τώρα απορρίπτουν τη δημοκρατία ως αντι-ισλαμιστική. Οι περισσότερες από αυτές είναιΣαλαφιστικές και ορισμένες πρώην τζιχαντιστικές. Ορισμένες από αυτές τις ακραίες ισλαμιστικές δυνάμεις είναι πιθανό να δουν τη «μοίρα» της Αιγυπτιακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας και να αποθαρρυνθούν –το λιγότερο- από την κυρίαρχη πολιτική. Εάν η Αδελφότητα, που είναι πολύ πιο ήπια από αυτούς, δεν έγινε ανεκτή και εκδιώχθηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα, τότε αυτές οι ομάδες πρέπει να εξετάσουν τις προοπτικές τους, δεδομένου ότι έχουν μια πιο αυστηρή άποψη για την Σαρία.
Βέβαια, δεν θα στραφούν αυτομάτως στην ένοπλη σύγκρουση όλες αυτές οι ομάδες. Για παράδειγμα, το κόμμα αλ-Νουρ της Αιγύπτου, που είναι πιο συντηρητικό από την Αδελφότητα, συμμαχεί με τους μη-ισλαμιστές κατά της Αδελφότητας. Αυτό έχει να κάνει εν μέρει με την επιθυμία του αλ-Νουρ να αντικαταστήσει την Αδελφότητα ως το κυριότερο ισλαμιστικό κίνημα της Αιγύπτου. Όμως, το αλ-Νουρ είναι επίσης μια μοναδική περίπτωση από την άποψη ότι είναι το πολιτικό σκέλος του αλ-Νταουα αλ-Σαλαφιγια, που, μέχρι τις πρώτες ημέρες της εξέγερσης κατά του Μουμπάρακ, ήταν μια απολιτική ομάδα. Μάλιστα, είχε ταχθεί κατά των διαδηλώσεων κατά του Μουμπάρακ από την αρχή και έτσι είναι απίθανο να καταφύγει σε ακραία μέτρα λόγω της εμπειρίας της Αδελφότητας.
Όμως, υπάρχουν πολλοί άλλοι Σαλαφιστές και πρώην τζιχαντιστές που μπορεί να αναμένεται ότι θα αποφασίσουν πως η συμμετοχή στην δημοκρατική πολιτική δεν... αποδίδει. Αυτό δεν ισχύει απαραίτητα για ολόκληρες ομάδες, όπως είναι οι διάφορες φράξιες των Σαλαφιστών ή οι δυο πρώην τζιχαντιστικές στρατιωτικές μονάδες, Τζαμά αλ Ισλαμίγια και Ταντχιμ αλ Τζιχάντ. Οι δυο αυτές ομάδες αποκήρυξαν τη βία χρόνια πριν το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης, ακόμα και πριν τις επιθέσεις της 11η Σεπτεμβρίου. Όμως, στοιχεία εντός των ομάδων αυτών θα μπορούσαν να επιστρέψουν στους «παλιούς τρόπους».
Αλλού στην περιοχή, όπως για παράδειγμα στη Λιβύη, τη Γάζα και την Υεμένη, υπάρχουν ένοπλες ομάδες –πολλές από τις οποίες αποτελούνται από ακραίους ισλαμιστές και δεν είναι προσηλωμένες ούτε στον ένοπλο αγώνα αλλά ούτε και στην δημοκρατική πολιτική. Αυτές οι ομάδες έχουν ήδη την εντύπωση ότι μπορούν να κερδίσουν περισσότερα με τις σφαίρες παρά με τις κάλπες. Η κατάρρευση του Μόρσι θα ενισχύσει τις απόψεις τους.

Οι προσπάθειες για τον περιορισμό των σημερινών τζιχαντιστών

Η πτώση του Μόρσι θα έχει την μεγαλύτερη επίπτωση στις ενεργές δυνάμεις των τζιχαντιστών. Σε αυτές περιλαμβάνονται πολλές ομάδες ανταρτών στη Συρία, οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν και ομάδες που είναι αποφασισμένες να επωφεληθούν από το ήδη αδύναμο πακιστανικό κράτος. Ορισμένες ομάδες, όπως οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, «φλερτάρουν» με το πολιτικό κατεστημένο. Άλλοι, όπως οι ομάδες των τζιχαντιστών της Συρίας, αντιλαμβάνονται ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουν εάν θα συμμετέχουν στη δημοκρατία. Εάν η Αδελφότητα, παρά την πολιτική μηχανή της, δεν κατάφερε να επιβιώσει της διαδικασίας αυτής, τότε θα υποθέσουν ότι δεν έχουν καμία πιθανότητα και έτσι θα πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν τους τζιχαντιστικούς τρόπους.
Στην περίπτωση των τζιχαντιστών της Συρίας, αυτό δεν αποτελεί θέμα που πρέπει να διευθετηθεί άμεσα. Πρέπει ακόμα να πετύχουν τον άμεσο στόχο τους που είναι η ανατροπή του καθεστώτος της Συρίας. Για τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, όμως, αποτελεί ένα ζήτημα πολύ πιο επείγον, δεδομένου ότι εμπλέκονται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ αναφορικά με τον μετά-ΝΑΤΟ επιμερισμό της εξουσίας.
Όμως γνωρίζουν επίσης ότι οι επίγειες δυνάμεις της Δύσης θα φύγουν από το Αφγανιστάν του χρόνου, και το «δημοκρατικό» Αφγανικό κράτος βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Επιπλέον, δεν έχουν τόση εμπειρία στην πολιτική και είναι πιο συνηθισμένοι στον ένοπλο αγώνα. Εάν η πιο έμπειρη Αδελφότητα δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερο από έναν χρόνο, τότε πιθανότατα θεωρούν ότι θα επωφεληθούν από την συνέχιση του ένοπλου αγώνα τους και από την χρήση του ως «μοχλού» για να αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο μερίδιο στο μετά-ΝΑΤΟ Αφγανικό κράτος.
Για τις πολύ πιο ακραίες και αντάρτικες ισλαμιστικές δυνάμεις στο Πακιστάν, η τύχη της Αδελφότητας ενισχύει την υπάρχουσα άποψή τους ότι η δημοκρατία είναι μη-Ισλαμιστική και επιρρεπής στην χειραγώγηση από το στρατιωτικό κατεστημένο. Επιπλέον, τα ισλαμιστικά πολιτικά κόμματα στην πραγματικότητα δεν κατάφεραν ποτέ να πετύχουν στην συνταγματική πολιτική.
Είναι προφανές ότι το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αίγυπτο δεν αποτελεί καλό οιωνό για τις διεθνείς προσπάθειες να γίνουν πιο μετριοπαθείς οι ακραίοι ισλαμιστές.
Ωστόσο, εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αραβικών μοναρχιών, ιδιαίτερα των χωρών που απαρτίζουν το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (και ιδιαίτερα της Σαουδικής Αραβίας), τα περισσότερα από τα οποία θεωρούν ότι ισλαμιστικές δυνάμεις όπως η Αδελφότητα αποτελούν πρόβλημα για τη νομιμότητά τους. Η πτώση της κυβέρνησης Μόρσι τους έχει δώσει λόγο για πανηγυρισμό, διότι τα πολιτικά ιδανικά της Αδελφότητας είναι αντίθετα από τα πολιτικά συμφέροντα. Ωστόσο, η πρόκληση παραμένει για τα δημοκρατικά καθεστώτα που πρέπει να αντιμετωπίσουν ισλαμιστές, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ένα γεωπολιτικό πρόβλημα (έστω και αν είναι πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής) για τα κράτη που κυβερνώνται από δυναστείες.

http://www.euro2day.gr/specials/topics/article/1115279/fotia-sto-islamiko-kinhma-vazei-h-aigyptos.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Κι η Βουλγαρία στο χορό των εξεγέρσεων; - Συνεχίζονται για 25η ημέρα οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις

Από αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, οι οποίες συνεχίζονται για 25η ημέρα "σείεται" η Βουλγαρία, με τους μετέχοντες να συμπεριλαμβάνουν τώρα στα αιτήματά τους και την παραίτηση του προέδρου της χώρας Ρόσεν Πλεβνελίεφ.

Γράφει:  Μαριλίζ Φασουλοπούλου

Οι διαδηλωτές έχουν ξεκινήσει συλλογή υπογραφών ζητώντας την απομάκρυνση του Πλεβνελίεφ, τον οποίο κατηγορούν για πολιτική προκατάληψη, σύμφωνα με το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων Novinite.

Την περασμένη εβδομάδα, το μεγαλύτερο εθνικιστικό κόμμα με ρυθμιστικό ρόλο στη Βουλή, ζήτησε την παραίτηση του προέδρου της Βουλγαρίας, επειδή δήλωσε ότι οι νέες πρόωρες εκλογές είναι η μόνη δημοκρατική διέξοδος από την κρίση στη χώρα.

«Το Σύνταγμα μου απαγορεύει να πάρω το μέρος του ενός κόμματος ή του άλλου, όπως και να διενεργήσω εκλογές ή να καθαιρέσω μία κυβέρνηση. Κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι οι εκλογές είναι κάτι το κακό. Αυτό είναι το μόνο εργαλείο για να λυθεί ο μεγαλύτερος κόμπος. Οι εκλογές είναι η μόνη δημοκρατική διέξοδος» είχε δηλώσει.

«Είμαστε σοκαρισμένοι από την αντισυνταγματική συμπεριφορά του προσώπου, που έχει αναλάβει το ρόλο του προέδρου. Η δήλωσή του απέδειξε ότι είναι πολιτικά προκατειλημμένος και έχει πάρει θέση σε μία διαμάχη, στην οποία εμπλέκονται εξτρεμιστές και διχάζει το έθνος» ανέφερε ο Βόλεν Σίντεροφ, πρόεδρος του κόμματος Ataka.

Το Σάββατο και την Κυριακή διοργανώθηκαν σε διάφορες πόλεις της χώρας συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης του Πλάμεν Ορεσάρσκι.

Στη Σόφια, το Σάββατο, παρά τη βροχόπτωση οι διαδηλωτές έκαναν πορεία και χόρεψαν με ομπρέλες φωνάζοντας συνθήματα κατά της κυβέρνησης. Στο Πλόβντιβ η αστυνομία απαγόρευσε στους διαδηλωτές να αποκλείσουν τον αυτοκινητόδρομο Τράκια.

Την Κυριακή στη Σόφια οι διαδηλώσεις έλαβαν νέα μορφή, καθώς έξω από το βουλγαρικό Κοινοβούλιο διεξήχθη μαραθώνιος ανάγνωσης με τη συμμετοχή φίλων και συναδέλφων του ποιητή Έντβιν Σουγκάρεφ και του φωτογράφου Νικολάι Γκένοφ.

Οι Σουγκάρεφ και Γκένοφ πραγματοποιούν απεργία πείνας με αίτημα την παραίτηση της κυβέρνησης και σε ένδειξη συμπαράστασης διοργανώθηκε μαραθώνιος ανάγνωσης έργων τους, ποιημάτων και δοκιμίων.

Ο Έντβιν Σουγκάρεφ άρχισε απεργία πείνας στις 26 Ιουνίου και ο Γκένοφ στις αρχές Ιουλίου. Ο Νικολάι Γκένοφ ακτιβιστής του Εθνικού Κινήματος Ecoglasnost ήταν βουλευτής και αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Καταπολέμησης της Διαφθοράς. Από το 1997 ως το 2000 διετέλεσε πρέσβης της Βουλγαρίας στη Μογγολία και στην Ινδία.

Οι διαδηλώσεις άρχισαν στη Βουλγαρία στις 14 Ιουνίου με αφορμή το διορισμό του Ντέλιαν Πέεφσκι, αμφιλεγόμενη προσωπικότητα με μεγάλη επιρροή στα ΜΜΕ ως επικεφαλής της Κρατικής Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας. Ο διορισμός του ακυρώθηκε από τη Βουλή της Βουλγαρίας, αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν με αίτημα την παραίτηση της κυβέρνησης και την αλλαγή του εκλογικού νόμου, ώστε να διασφαλίζεται η είσοδος και μικρότερων κομμάτων στη Βουλή.

Ο Βούλγαρος πρόεδρος αρχικά στήριξε τους διαδηλωτές, όμως την περασμένη Παρασκευή σε διάγγελμά του προς το βουλγαρικό λαό είχε τονίσει ότι «η λύση για την έξοδο από την κρίση δεν είναι η επανάσταση, αλλά τα σωστά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση» και ότι οι πολίτες δεν πρέπει να φοβούνται τις εκλογές.

Η κυβέρνηση με επικεφαλής το Σοσιαλιστικό Κόμμα έχει επανειλημμένως απορρίψει τους ισχυρισμούς ότι μελετά το ενδεχόμενο παραίτησης λόγων μαζικών διαδηλώσεων.

http://www.fmvoice.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Tο διαρκές πραξικόπημα...

Του Γ.Καπόπουλου

Στις αρχές του 2011 οι ένοπλες δυνάμεις της Aιγύπτου απέσυραν τον Mουμπάρακ -ύστερα από θητεία τριάντα χρόνων- και δοκίμασαν το πείραμα μιας κηδεμονευόμενης πολυκομματικής δημοκρατίας. Στη συνέχεια έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να εμποδίσουν την άνοδο στην εξουσία του πολιτικού Iσλάμ και πριν από ένα χρόνο, μετά την εκλογή του υποψηφίου της Mουσουλμανικής Aδελφότητας Mόρσι, υιοθέτησαν τον πόλεμο φθοράς ως την πιο πρόσφορη τακτική.

Mε δεδομένη την οικονομική εξαθλίωση, τη συνεχή υποβάθμιση της σκληρής καθημερινότητας των πολιτών και την ανυπαρξία εξωτερικής οικονομικής βοήθειας, η στρατιωτική ηγεσία -πολύ σωστά όπως αποδεικνύεται από τις εξελίξεις- περίμενε τη φθορά και την πτώση του Mόρσι με τη δυναμική του ώριμου φρούτου.

O Mόρσι και η Aδελφότητα βοήθησαν και νομιμοποίησαν την τακτική της στρατιωτικής ηγεσίας: Aντί να ηγηθούν ενός μετώπου με στόχο τον πλήρη και αυθεντικό εκδημοκρατισμό επέλεξαν την περιχαράκωση της κομματικής βάσης με συμβολισμούς αλλά και μέτρα εξισλαμισμού της χώρας, οδήγησαν σε διχασμό τον λαό με τους κοσμικούς και τους κόπτες, αλλά και τους μετριοπαθείς μουσουλμάνους, απέναντι στο συντηρητικό σουνιτικό Iσλάμ και έτσι έδωσαν στις ένοπλες δυνάμεις, το στήριγμα του καθεστώτος Mουμπάρακ και του προνομιακού συνομιλητή των HΠA στη χώρα, τον ρόλο του ουδέτερου διαιτητή.

Tο ερώτημα σήμερα δεν είναι τι θα πράξει ο στρατός το απόγευμα, την ώρα που θα λήγει το τελεσίγραφο 48 ωρών που έδωσε στον Mόρσι για να βρει συμβιβαστική λύση. Tο πραξικόπημα στην Aίγυπτο είναι γεγονός από προχθές Δευτέρα, μια σκληρή πραγματικότητα που θα επηρεάσει τις εξελίξεις στον αραβικό κόσμο, καθώς μια παλινδρόμηση παρόμοιου τύπου είναι πλέον πιθανή στην Tυνησία, ενώ ενισχύεται η δυναμική της προληπτικής αυταρχικής περιχαράκωσης στο Mαρόκο και στην Aλγερία.

Tο μετριοπαθές πολιτικό Iσλάμ ως μοντέλο διακυβέρνησης του αραβομουσουλμανικού κόσμου που στις αρχές του 2009 είχε την αποδοχή με επιφυλάξεις των HΠA- όπως προκύπτει, άλλωστε, αν διαβάσουμε τις ομιλίες της ίδιας εποχής του Oμπάμα σε Kωνσταντινούπολη και Kάιρο- θεωρείται πλέον ως μια επένδυση υψηλού κινδύνου.

H πρόωρη κατάρρευση του πολιτικού Iσλάμ στην Aίγυπτο σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στις εξελίξεις στη Συρία, όπου πολύ γρήγορα η αντικαθεστωτική εξέγερση πήρε τη μορφή ανοικτής πολεμικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο συντηρητικό και εξτρεμιστικό σουνιτικό Iσλάμ από τη μια μεριά και όλες τις άλλες εκφάνσεις του Iσλάμ, τους χριστιανούς διαφόρων δογμάτων και τους κοσμικούς από την άλλη.

H παρέμβαση του στρατού στην Aίγυπτο είναι ένα πλήγμα για την εξωτερική πολιτική και μια προειδοποίηση για τις εσωτερικές ισορροπίες της Tουρκίας του Eρντογάν: Πλήγμα καθώς η πόλωση ανάμεσα σε στρατιωτικά καθεστώτα και στις συντηρητικές μοναρχίες της Aραβικής Xερσονήσου δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών στους Eρντογάν - Nταβούτογλου, με το τουρκικό μοντέλο να μεταβάλλεται από εξαγώγιμο προϊόν σε εξαίρεση. Προειδοποίηση καθώς για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια ο στρατός στην Aίγυπτο προβάλλει όχι μόνον ως τροχοπέδη στον κατασταλτικό κατήφορο της κυβερνητικής εξουσίας, αλλά και ως διαιτητής ανάμεσα στις δύο αντίπαλες πλευρές μιας διχασμένης κοινωνίας.

H επιστροφή - επέμβαση της στρατιωτικής ηγεσίας έχει και αυτή τα όριά της: Προϋπόθεση για τον επιδιαιτητικό ρόλο του στρατού είναι η αποφυγή της ανάληψης της απευθείας διακυβέρνησης της χώρας με δεδομένη την ανυπαρξία εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής που θα οδηγούσε σε εκτόνωση της κοινωνικής οργής.

Bυθισμένες στην εσωστρέφεια της οικονομικής κρίσης HΠA και E.E. στερούνται στρατηγικής απέναντι στον αραβομουσουλμανικό κόσμο, με αποτέλεσμα να τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις αντί να τις συνδιαμορφώσουν σε μια περιοχή όπου διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα της Δύσης.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27689&subid=2&pubid=113072434

Διαβάστε περισσότερα ...

Κρίσιμες ώρες για την Αίγυπτο - Υπό κράτηση ο Μόρσι - Ορκίζεται ο μεταβατικός πρόεδρος

Αναστέλλεται το Σύνταγμα, σχηματίζεται προσωρινή κυβέρνηση και οδεύει προς εκλογές η Αίγυπτος. Ο πρωθυπουργός Μόρσι που δήλωνε ανυποχώρητος, απομακρύνεται, ανακοίνωσε ο στρατός. Στους δρόμους χιλιάδες κόσμου, υποδέχθηκαν με ζητωκραυγές την είδηση. Από νωρίς ο στρατός βρισκόταν στους δρόμους, στην κρατική τηλεόραση και σε περιοχές που ήταν συγκεντρωμένοι ισλαμιστές, ενώ σημειώθηκαν και σήμερα επεισόδια μεταξύ αντιπολιτευόμενων και φιλοκυβερνητικών.

KHALED DESOUKI / AFP

22.40

 

Αναστέλλει το Σύνταγμα και ανακοινώνει το σχηματισμό μιας τεχνοκρατικής προσωρινής κυβέρνησης στην Αίγυπτο,  ενόψει των νεών προεδρικών εκλογών, ο επικεφαλής των ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Αμπντούλ Φατάχ Αλ Σίσι.

Σε ομιλία του που μεταδόθηκε τηλεοπτικά, περιστοιχισμένος από άλλα ανώτατα στελέχη των ένοπλων δυνάμεων, θρησκευτικούς και πολιτικούς ηγέτες, ο στρατηγός αλ Σίσι ουσιαστικά ανακοίνωσε την απομάκρυνση του εκλεγμένου προέδρου Μόρσι από την εξουσία και την πρόωρη διεξαγωγή προεδρικών και βουλευτικών εκλογών.

 

Εξήγγειλε επίσης ότι θα σχηματιστεί μια επιτροπή η οποία θα επανεξετάσει και θα τροποποιήσει το Σύνταγμα και ακόμη ότι θα σχηματιστεί μια επιτροπή εθνικής συμφιλίωσης στην οποία θα συμμετέχουν κινήματα της νεολαίας. Ο στρατηγός πρόσθεσε πως ο οδικός αυτός χάρτης έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας ενός ευρέως φάσματος πολιτικών οργανώσεων και παρατάξεων.

 

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης της Αιγύπτου Μοχάμεντ ΕλΜπαραντέιείπε ότι η επανάσταση του 2011 επαναλήφθηκε και πρόσθεσε πως ο λεγόμενος οδικός χάρτης που ανακοίνωσε ο στρατός ικανοποιεί το λαϊκό αίτημα για την κήρυξη πρόωρων προεδρικών εκλογών.

 

Η ομιλία του αλ Σίσι έγινε δεκτή με ζητωκραυγές και πυροτεχνήματα στην πλατεία Ταχρίρ, ιδίως η φράση του στρατηγού με την οποία ο επικεφαλής των ένοπλων δυνάμεων ανακοίνωσε πως ο Μόρσι δεν είναι πλέον ο πρόεδρος της Αιγύπτου. «Ο λαός και ο στρατός ενεργούν ενωμένοι», ήταν ένα από τα συνθήματα που ακούστηκαν.

 

Ο αλ Σίσι υποστήριξε, περιστοιχισμένος από τον μεγάλο σεΐχη Άχμαντ αλ Τάγεμπ και τον Πάπα των Κοπτών Ταουάντρο Β', ότι ο στρατός επενέβη εισακούγοντας τη βούληση του λαού που διαδήλωνε εναντίον της κυβέρνηση του Μόρσι εδώ και εβδομάδες.

 

Το τηλεοπτικό δίκτυο Misr25, της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, διέκοψε απότομα την εκπομπή του αμέσως μετά το τέλος της ομιλίας του αλ Σίσι.

 

Σύμφωνα με την κρατική εφημερίδα αλ Αχράμ, δύο ισλαμιστικά τηλεοπτικά δίκτυα, το αλ Χάφεζ και το αλ Νας, επίσης σταμάτησαν να εκπέμπουν σήμα αμέσως μετά το τέλος της ομιλίας του στρατηγού.

 

Σε μήνυμά του μέσω του ιστοτόπου Twitter, ο αποπεμφθείς πλέον πρόεδρος Μόρσι χαρακτήρισε όσα ανακοίνωσε ο αλ Σίσι «πλήρες πραξικόπημα».

 

Αντίθετα το δεύτερο μεγαλύτερο ισλαμικό κόμμα της Αιγύπτου, το Νουρ, ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με τον οδικό χάρτη που ανακοίνωσε το επιτελείο προκειμένου η χώρα να αποφύγει τον κίνδυνο να ξεσπάσει εμφύλια σύρραξη.

 

 

 

21:50

 

Το σχέδιο για μια νέα πολιτική μετάβαση στην Αίγυπτο, το οποίο έχει την υποστήριξη των ένοπλων δυνάμεων της χώρας, προβλέπει μια περίοδο άσκησης της εξουσίας από μια προσωρινή κυβέρνηση ως την διεξαγωγή πρόωρων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών, μετέδωσε πριν από λίγο το κρατικό αιγυπτιακό πρακτορείο ειδήσεων MENA. Στην ανακοίνωση του σχεδίου που θα παρουσιασθεί στις 22.30 (ώρα Ελλάδος) θα είναι παρόντες ανώτατοι αξιωματικοί των ένοπλων δυνάμεων, θρησκευτικοί ηγέτες καθώς και μέλη της του νεολαιίστικου κινήματος Tamarod. 

 

Οι θρησκευτικοί ηγέτες θα είναι ο μεγάλος σεΐχης του Αλ Άζχαρ, αλλά και ο Πάπας των Κοπτών Ταουάντρος ο Β'.

 

Νωρίτερα, το ίδιο πρακτορείο είχε μεταδώσει ότι μουσουλμάνοι και χριστιανοί πνευματικοί καθώς και ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Μοχάμεντ ελ Μπαραντέι πρόκειται να παρουσιάσουν από κοινού τον λεγόμενο οδικό χάρτη για την πολιτική μετάβαση στη χώρα.

 

Στο μεταξύ, η εφημερίδα Αλ Αχράμ δημοσίευσε πως από το απόγευμα, ο στρατός ανακοίνωσε στον Μόρσι πως "δεν είναι πια πρόεδρος"

 

 

21:40

 

Το κίνημα Tamarod, που σημαίνει επαναστάτης, αναφέρει πως έχει συγκενρώσει πάνω από 22 εκατομμύρια υπογραφές γαι την παραίτηση Μόρσι και την διεξαγωγή νεών προεδρικών εκλογών.

 

21:30

 

Το BBC Arabic αναφέρει πως ανώτατο στέλεχος της Μουσουλμανικής αδελφότητας επιχείρησε να περάσει τα σύνορα προς Λιβύη από τη διέλευση της Σαλούμ, αλλά συνελήφθη.

 

21:15

 

Ανακοίνωση του Στέητ Ντιπάρτμεντ: Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι «πολύ ανήσυχη» για την κατάσταση στην Αίγυπτο. Η κατάσταση στην Αίγυπτο παραμένει ρευστή και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να επαληθεύσουν εάν και κατά πόσον βρίσκεται σε εξέλιξη η εκδήλωση ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος, δήλωσε η εκπρόσωπος του αμερικανικού ΥΠΕΞ Τζεν Πσάκι.

«Παραμένουμε πολύ ανήσυχοι για όσα βλέπουμε στο πεδίο», ανέφερε η Πσάκι μιλώντας κατά την ενημέρωση των εκπροσώπων του Τύπου.

 

 

21:00

 

Δεκάδες τεθωρακισμένα άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού έχουν αναπτυχθεί από το απόγευμα σε περιοχή του Καίρου, που είναι συγκεντρωμένοι υποστηρικτές του Μοχάμεντ Μόρσι, ενώ στρατιώτες τοποθέτησαν αγκαθωτά συρματοπλέγματα και φράκτες γύρω από το στρατόπεδο της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς όπου βρίσκεται και συνεχίζει να εργάζεται ο πρόεδρος Μόρσι.

 

Μία πηγή των ένοπλων δυνάμεων την οποία επικαλέστηκε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων MENA ανέφερε ότι δυνάμεις του στρατού έχουν αναπτυχθεί μαζικά στις συνοικίες Νασρ Σίτι, Ηλιούπολη και κοντά στο πανεπιστήμιο του Καΐρου.

 

Ο στρατός ανέφερε σε επίσημη ανακοίνωσή του ότι οι δυνάμεις του αναπτύχθηκαν για να περιφρουρήσουν την ασφάλεια και διέψευσε ότι επιτίθεται στους υποστηρικτές του Μόρσι, τονίζοντας: «Ο Αιγυπτιακός στρατός ανήκει σε όλους τους Αιγύπτιους».

 

20:00

 

Ο Μόρσι συνεχίζει να εργάζεται μέσα σε ένα στρατόπεδο της επίλεκτης Ρεπουμπλικανικής Φρουράς στο Κάιρο, αλλά είναι ασαφές εάν του επιτρέπεται να αποχωρήσει από το χώρο αυτό, πρόσθεσε ο συνεργάτης του Μόρσι, ο Ισάμ ελ Χάνταντ.

«Σήμερα, σε αυτή την εποχή, κανένα στρατιωτικό πραξικόπημα δεν μπορεί να επιτύχει απέναντι σε μια μεγάλη λαϊκή δύναμη χωρίς εκτεταμένη αιματοχυσία», δήλωσε ο Ελ Χάνταντ, σύμβουλος του προέδρου για θέματα εθνικής ασφαλείας.

 

19:30

Πηγή των υπηρεσιών ασφαλείας δήλωσε ότι τόσο στον Μόρσι, όσο και σε ανώτατα στελέχη της ισλαμιστικής παράταξης απαγορεύτηκε να εγκαταλείψουν τη χώρα. Το Αλ Τζαζίρα αναφέρει πως το προσωπικό έχει εγκαταλείψει το προεδρικό Μέγαρο, ενώ ο Μόρσι βρίσκεται σε συνάντηση στα περίχωρα του Καΐρου και δεν είναι γνωστό ακόμη πότε θα επιστρέψει στο παλάτι.

 

 

19:00

 

Ένας σύμβουλος του ισλαμιστή προέδρου της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι αρμόδιος για θέματα εθνικής ασφαλείας δήλωσε πριν από λίγο ότι βρίσκεται σε εξέλιξη «στρατιωτικό πραξικόπημα».

Το πραξικόπημα των ένοπλων δυνάμεων, ενάντια στη θέληση του λαού, δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς να υπάρξει μεγάλη αιματοχυσία, πρόσθεσε. Ανέφερε ακόμη ότι περιμένει πως  ο στρατός και η αστυνομία θα αποπειραθούν να απομακρύνουν διά της βίας τους φιλοκυβερνητικούς διαδηλωτές.

 

18:30

  

Ο στρατός στους δρόμους. Φωτογραφία από twitter.Αναφορές για διάσπαρτα επεισόδια μεταξύ αντιπολιτευόμενων διαδηλωτών και μελών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, ενώ ο στρατός έχει προβεί σε συλλήψεις.

Το κτίριο της αιγυπτιακής δημόσιας τηλεόρασης στο Κάιρο (Φωτ.: Aleem Maqbool / twitter @AleemMaqbool)

 

 

18:00

 

Ο ισλαμιστής πρόεδρος της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι κάλεσε να σχηματιστεί μια «κυβέρνηση εθνικής συναίνεσης» για να αρθεί το πολιτικό αδιέξοδο στην χώρα, αλλά δεν εμφανίστηκε διατεθειμένος να κάνει οποιαδήποτε άλλη παραχώρηση. Στην ανακοίνωση της αιγυπτιακής προεδρίας, ο Μόρσι τόνισε ότι καθιστά υπεύθυνα τα πολιτικά κόμματα διότι παρακωλύουν μια πολιτική πρωτοβουλία για το σχηματισμό μιας επιτροπής που θα προετοίμαζε τροποποιήσεις του Συντάγματος που είχε εγκριθεί τον περασμένο Δεκέμβριο.

  

GIL/JFS IV / AFPΣτο μεταξύ το τελεσίγραφο που είχε απευθύνει ο αιγυπτιακός στρατός στον πρόεδρο Μόρσι και την πολιτική ηγεσία για να επιλύσουν την κρίση, απειλώντας σε διαφορετική περίπτωση να επιβάλει αυτός έναν «οδικό χάρτη», έληξε στις 17:30  κι αναμένεται η έκδοση μιας ανακοίνωσης από το επιτελείο, αλλά δεν διευκρινίζεται το πότε.

 

17:30

 

Στρατιώτες με θωρακισμένα οχήματα έχουν αναλάβει την ασφάλεια των στούντιο της κρατικής τηλεόρασης στο κέντρο του Καΐρου και το προσωπικό που δεν εργάζεται σε ζωντανές εκπομπές έχει εγκαταλείψει το κτίριο. Σύμφωνα με πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας, τεθωρακισμένα οχήματα περιπολούν τους δρόμους γύρω από το κτίριο.

 

Ο επικεφαλής της κρατικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης Σόκρι Αμπού Αμίρα είπε, σε δηλώσεις του που δημοσίευσε η κρατική εφημερίδα αλ Αχράμ, ότι η Ρεπουμπλικανική Φρουρά φρουρεί και προστατεύει το κτίριο εδώ και ημέρες. Ο Αμίρα διέψευσε δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία το κτίριο έχει εκκενωθεί.

 

Το γενικό επιτελείο στρατού των Αιγυπτιακών ένοπλων δυνάμεων πραγματοποίησε συνάντηση με σημαντικές μορφές, της θρησκευτικής, πολιτικής και εθνικής ζωής καθώς και ηγέτες της νεολαίας, όπως ανέφερε ο αιγυπτιακός στρατός την Τετάρτη στη σελίδα του στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, πριν την εκπνοή του τελεσίγραφου στον ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι για να ικανοποιήσει τα λαϊκά αιτήματα και να μοιραστεί την εξουσία, ή να παραμερίσει. 

 

17:00

 

Στοιχεία του "οδικού χάρτη" που θέλει να προωθήσει ο στρατόςδημοσιεύθηκαν στην κυβερνητική εφημερίδα "Αλ Αχράμ" και αφορούν μια μεταβατική περίοδο υπό τη στενή επίβλεψη του στρατού. Το σχέδιο, σύμφωνα με την εφημερίδα, προβλέπει το διορισμό ενός τριμελούς προεδρικού συμβουλίου που θα διευθύνεται από τον πρόεδρο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και την αναστολή του Συντάγματος που μπορεί να διαρκέσει ως ένα χρόνο.

 

Εξάλλου η πολιτική πτέρυγα των Αδελφών Μουσουλμάνων που κυβερνούν την Αίγυπτο αρνήθηκε την πρόσκληση να συναντηθεί την Τετάρτη  με τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων. "Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να συναντηθούμε με κανένα. Έχουμε πρόεδρο και αυτό είναι ένα γεγονός", δήλωσε ο Ουάλιντ αλ-Χαντάντ, ανώτερο στέλεχος του Κόμματος Ελευθερίας και Δικαιοσύνης.

 

Εκπρόσωπος του Μόρσι δήλωσε πως ο πρόεδρος πιστεύει ότι είναι καλύτερα να πεθάνει "όρθιος σαν ένα δένδρο", υπερασπιζόμενος την εκλογική νομιμότητά του, παρά να μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέστρεψε τις ελπίδες των Αιγυπτίων για δημοκρατία.

 

15:30

 

Χιλιάδες διαδηλωτές στην πλατεία φωνάζουν "Φύγε!" απευθυνόμενοι στον πρόεδρο, ενώ η αντιπολίτευση διευκρινίζει πως δεν υποστηρίζει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα. Τόσο το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας (NSF), όσο και το Κίνημα Τάμαροντ, σε ανακοινώσεις τους τονίζουν πως δεν επιθυμούν στρατιωτικό πραξικόπημα. 

 

 

"Εμείς δεν υποστηρίζουμε κανένα στρατιωτικό πραξικόπημα", τονίζει σε ανακοίνωσή του το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας, κύριος συνασπισμός της αντιπολίτευσης και υπογραμμίζει ότι "εμπιστεύεται το στρατό όσον αφορά τη δήλωσή του ότι οι στρατιωτικοί δε θέλουν να εμπλακούν με την πολιτική", ενώ αναφέρουν πως το τελεσίγραφο που έθεσε ο στρατός στον ισλαμιστή πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι για την "ικανοποίηση των αιτημάτων του λαού" δε σημαίνει ότι οι στρατιωτικοί θέλουν να διαδραματίσουν έναν πολιτικό ρόλο. 

 

Το Κίνημα Τάμαροντ, απαντώντας στην ανακοίνωση του στρατού, σημειώνει: "Δεν δεχόμαστε να διαπραγματευτούμε με το καθεστώς, ο Μόρσι πρέπει να παραιτηθεί αμέσως, δεν δεχόμαστε να αναλάβει ο στρατός τη τύχη της χώρας, Λαέ της Αιγύπτου μείνε στους δρόμους επαναστατημένος, στα χέρια σου πάρε όλες τις εξουσίες".

http://www.enet.gr/?i=news.el.home&id=372724

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο μεγάλος θυμός

Οι Βραζιλιάνοι ξεσαλώνουν με σάμπα. Οι Αιγύπτιοι χορεύουν raqsharqi (το γνωστό οριεντάλ). Οι Πορτογάλοι είναι καθολικοί, οι Τούρκοι μουσουλμάνοι. Οι Ισπανοί βρίζουν στα ισπανικά, οι Μαροκινοί στα αραβικά. Οι Ιταλοί γράφουν τις προκηρύξεις και τα πανό τους από αριστερά προς τα δεξιά. Οι Αλγερινοί αντίστροφα. Οι Σουηδοί πυρπολούν αυτοκίνητα. Οι Τυνήσιοι αυτοπυρπολούνται οι ίδιοι. Οι Έλληνες αυτοκτονούν μοναχικά. Οι Μεσανατολίτες ζώνονται με εκρηκτικά και παίρνουν καμπόσους μαζί τους.

Όταν το ζεις, δεν αντιλαμβάνεσαι το ιστορικό του βάρος. Εδώ και έξι χρόνια όλος ο κόσμος χορεύει,αγανακτεί, διαδηλώνει, εξεγείρεται, συγκρούεται με αστυνομίες και στρατούς. Σε πρωτοφανή μεγέθη, με απίστευτη ένταση. Αναρίθμητα πλήθη γεμίζουν τις πλατείες του κόσμου στις πιο διαφορετικές χώρες, με τις πιο διαφορετικές κουλτούρες,θρησκείες, καθεστώτα, επίπεδα ανάπτυξης. Εκτός από τον μεγάλο θυμό των ανθρώπων, είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς τι συνδέει τους Βραζιλιάνους με τους Τούρκους διαδηλωτές σήμερα ή τι συνέδεε τους Αιγύπτιους και Τυνήσιους της Αραβικής άνοιξης με τους Ισπανούς Indignados ή τους Έλληνες Aγανακτισμένους.
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα δυσκολευτούν να κατατάξουν το μεγάλο κύμα κοινωνικής αναταραχής που σαρώνει τον κόσμο από το 2008. Θα δυσκολευτούν να ορίσουν το σημείο εκκίνησής του – να ήταν άραγε ο ελληνικός «Δεκέμβρης 2008»; Αλλά τι κοινό υπήρχε ανάμεσα στον έφηβο Γρηγορόπουλο, που έπεσε νεκρός από σφαίρα αστυνομικού, και στον27χρονο Τυνήσιο λαχανοπώλη Μπουαζίζι, που, δυο χρόνια μετά, διαμαρτυρήθηκε για την αστυνομική αυθαιρεσία αυτοπυρπολούμενος; Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στους Τούρκους διαδηλωτές που υπερασπίζονται την κοσμικότητα της κοινωνίας τους και στους Βραζιλιάνους πολίτες που ζητούν να διοχετευτεί στα δημόσια αγαθά μερίδιο από το πλεόνασμα της ανάπτυξης στη χώρα τους;

Εκ πρώτης όψεως δεν υπάρχει τίποτα κοινό. Εκτός από το γεγονός ότι ο μεγάλος θυμός της τελευταίας εξαετίας αποτελεί το δεύτερο «μακρύ κύμα» της μεταπολεμικής ιστορίας που σκάει στα βράχια της «νέας τάξης». Το προηγούμενο κύμα, η «μεγάλη έκρηξη» του 1968,διέκοψε απρόσμενα τη μεταπολεμική αμεριμνησία της ευημερίας. Ήταν ένα κύμα νεανικό, με τους Γάλλους βλαστούς μεσοαστικών οικογενειών να τραγουδούν τη Διεθνή και τους Γερμανούς νέους να πειραματίζονται με το αντάρτικο πόλεων.Ήταν, όμως, καθαρά υπόθεση της Δύσης και των ανεπτυγμένων οικονομιών της. Ένα χασμουρητό πλήξης που εξελίχθηκε σε ουρλιαχτό ηθικής αποδοκιμασίας.
Αλλά ποιο είναι το συνεκτικό στοιχείο του νέου μεγάλου θυμού που έχει βγάλει στον δρόμο, με παράδοξη μεταδοτικότητα και εντυπωσιακό ιστορικό συγχρονισμό, Έλληνες δημοσίους υπαλλήλους, Ισπανούς ανέργους, Γάλλους αποταμιευτές, Βραζιλιάνους μικροαστούς, πιστούς μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής; Μην ακούσω: «Τα social media!». Το ότι το Facebook και το Twitter έχουν υποκαταστήσει επάξια στην κινητοποίηση των μαζών τις χειρόγραφες προκηρύξεις, τα φέιγ βολάν και τις άλλοτε πολυπληθείς συλλογικότητες δεν κάνει τη διαφορά. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει κοινό κίνητρο.

Ένα ευδιάκριτο κίνητρο είναι η διάχυτη δυσφορία απέναντι στην εξουσία. Είτε αυτή έχει τη μορφή της ακραίας απολυταρχίας, είτε καλύπτεται κάτω από τον μανδύα της κοινοβουλευτικής νομιμότητας, η εξουσία αμφισβητείται μαζικά και στην ουσία της. Ο Ερντογάν έχει ευρεία λαϊκή υποστήριξη και το άστρο του ανέτειλε μέσα από σκληρή σύγκρουση με το κεμαλικό καθεστώς. Αλλά, από τη στιγμή που έγινε ο ίδιος καθεστώς, πέρασε στη γκρίζα ζώνη της αμφισβήτησης. Αυτό ισχύει και για τα αραβικά καθεστώτα που,τρία χρόνια από το πρώτο ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης, αδυνατούν να βρουν σημείο ισορροπίας. Ισχύει και για την πρώην αντάρτισσα Ντίλμα Ρούσεφ που δεν μπορεί να εξηγήσει πειστικά γιατί ο αναπτυξιακός άθλος της Βραζιλίας δεν έχει αγγίξει ούτε τις φαβέλες, αλλά ούτε τη νέα μεσαία τάξη της χώρας. Ισχύει πολλαπλάσια για τις ευρωπαϊκές ηγεσίες, οι οποίες με εξαιρετικό κυνισμό αδειάζουν τη δημοκρατία από το στοιχειώδες κοινωνικό της περιεχόμενο. Καθώς η Ευρώπη αποκτά τυπικά χαρακτηριστικά απολυταρχίας εντός της οποίας η πολιτική επιρροή των κοινωνιών σταδιακά εκμηδενίζεται, οι κοινωνίες θα κινούνται σταθερά μεταξύ δυσφορίας και έκρηξης.
Η μια πηγή, λοιπόν, του μεγάλου θυμού του ετερόκλητου πλήθους είναι ο αυξανόμενος αυταρχισμός και αμοραλισμός της εξουσίας. Παραμένει, ωστόσο, παράδοξο το γεγονός ότι αυτός ο θυμός εκδηλώνεται εξίσου μαζικά, αν και όχι το ίδιο αιματηρά, τόσο σε καθεστώτα τυπικά δημοκρατικά όσο και σε εκείνα που δεν κρατούν δημοκρατικά προσχήματα. Η συγκολλητική ουσία του οικουμενικού μεγάλου θυμού είναι η βιαιότητα που συνοδεύει την τελευταία φάση καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Μια γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, που διασπείρει τη δράση της σε τρεις ηπείρους χρειάζεται σταθερούς όρους αναπαραγωγής και στη Φρανκφούρτη, όπου βρίσκεται το σχεδιαστικό της επιτελείο, και στη Σανγκάη όπου παράγει τα αυτοκίνητά της. Ένας διεθνής χρηματοπιστωτικός κολοσσός έχει ανάγκη την απρόσκοπτη κίνηση των κεφαλαίων του από τη Νέα Υόρκη, όπου επινοεί άπειρες οβιδιακές μεταμορφώσεις του χρήματος,μέχρι το Νέο Δελχί, όπου κακοπληρωμένοι Ινδοί των call centers λύνουν σε άψογα αγγλικά απορίες Ευρωπαίων αποταμιευτών. Το παγκόσμιο χρήμα σε όλες τις εκδοχές του -παραγωγικό,πιστωτικό ή εμπορικό, ακόμη και ψηφιακό- ενοποιεί τα θεσμικά και πολιτικά πλαίσια, απαιτεί και επιβάλλει όλο και πιο ομοιόμορφους όρους πίεσης στην εργασία, εκμετάλλευσης του κοινωνικού πλούτου, ιδιωτικοποίησης των δημοσίων αγαθών, παραπλάνησης ή καταπίεσης του πλήθους, είτε συναλλάσσεται με αιμοσταγείς χούντες είτε δρα σε άψογες δυτικές δημοκρατίες.

Το αποτέλεσμα, όμως,είναι ότι αυτή η μόνιμη πια διαπλοκή του παγκόσμιου χρήματος, με τις αυταρχικές ή φιλελεύθερες πολιτικές ελίτ των χωρών που αποικίζει, γίνεται και μόνιμη πηγή δυσφορίας και θυμού των κοινωνιών. Ούτε ο Ερντογάν μπορεί να χτίσει οθωμανικούς στρατώνες χωρίς «χριστιανικές» πιστώσεις ούτε η κινεζική ηγεσία μπορεί τιθασεύσει τον θηριώδη πληθυσμό της χωρίς γερμανικές επενδύσεις. Είναι υποχρεωμένοι να συνυπάρξουν -για πόσο, άραγε;- με δυσφορούσες ή θυμωμένες κοινωνίες, σταθερά καχύποπτες πια για το πώς η κυριαρχία του παγκόσμιου χρήματος απονεκρώνει τις δημοκρατίες όπου υπάρχουν και τις απομακρύνει όπου δεν έχουν ακόμη υπάρξει. Τη στιγμή ακριβώς που ο καπιταλισμός γίνεται πραγματικά παγκόσμιο σύστημα, προδίδει πόσο άβολα αισθάνεται με ό,τι έχει απομείνει από την κληρονομιά της Γαλλικής Επανάστασης.
Το πλήθος το διαισθάνεται αυτό. Μπορεί να μην αντιλαμβάνεται τον μηχανισμό του, αλλά το διαισθάνεται. Κι αυτό τρέφει τον μεγάλο του θυμό. Το πότε και σε ποιο σημείο του πλανήτη ο θυμός εκρήγνυται κάθε φορά,ανάγεται στο θρίλερ της ιστορίας. Η σημασία φωλιάζει στ’ ανύποπτα.
ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Όταν το πλήθος γίνεται υποκείμενο ηθικής ανυπακοής εναντίον ενός άδικου ή ανήθικου νόμου, τότε ο νόμος φθείρεται και παύει να υφίσταται κοινωνικά, αργότερα και τυπικά. Αλλά, όταν το πλήθος ενώνεται σε μια πολύμορφη και συντονισμένη δημοκρατική ανυπακοή και αντίσταση, μπορεί, μαζί με τους νόμους, να ανατρέψει και την κυβέρνηση που τους θέσπισε ή τους διαιωνίζει. Το διαπιστώσαμε ζωντανά στην Τυνησία και στην Αίγυπτο. Έπειτα στις πλατείες της Ισπανίας και της Ελλάδας. Η πολιτική ανυπακοή του πλήθους αποτελεί αυθεντική ηθική και δημοκρατία εν δράσει σε αντίθεση με την ανομία της εξουσίας. Είναι αυτό που φοβάται κάθε εξουσία.

Κώστα Δουζίνα, «Αντίσταση και φιλοσοφία στην κρίση. Πολιτική, ηθική και στάση Σύνταγμα»

(Eπενδυτής, 29/6/2013)
ΚΙΜΠΙ

Διαβάστε περισσότερα ...

Βραζιλία: Η εξέγερση των «κολασμένων»

Η κοινωνική αναταραχή αποτελεί πάντα τον αστάθμητο παράγοντα, γεγονός που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα

Της Μαρία Παπαδάτου*

Ήταν το 2002 όταν οι Βραζιλιάνοι σκηνοθέτες Φερνάντο Μεϊρέγιες και Κάτια Λουντ, περιέγραφαν στην ταινία «Η πόλη του Θεού», την εγκληματικότητα και τη φτώχεια που κατέκλυζε τις γειτονιές του Ρίο ντε Τζανέιρο τη δεκαετία του ’70. Έκτοτε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και η Βραζιλία είναι η έκτη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο, γεγονός ωστόσο που κάθε άλλο παρά αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των πολιτών της.

Η καθημερινότητα στις φαβέλες του Ρίο και των άλλων μεγάλων πόλεων, δεν έχει αλλάξει σημαντικά σε σχέση με όσα περιγράφει η περίφημη, ρεαλιστική ταινία των Μεϊρέγιες και Λουντ, πίσω στη δεκαετία του ’70, παρά το μοντέλο που εφάρμοσε ο πρόεδρος Λούλα Ντα Σίλβα από το 2003, με στόχο την ανάπτυξη και τον περιορισμό της κοινωνικής ανισότητας.

Φτώχεια, ανισότητα, βία: Τα τρία «αγκάθια»

Ο σοσιαλιστής Λούλα έμεινε στην εξουσία μέχρι το 2011. Σε διάστημα οκτώ ετών, η αγοραστική δύναμη του κατώτερου μηνιαίου μισθού, αυξήθηκε πάνω από 50%. Περίπου 12 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν και σχεδόν 20 εκατομμύρια Βραζιλιάνοι κατάφεραν να ξεφύγουν από την απόλυτη φτώχεια. Τη σκυτάλη παρέλαβε την 1η Ιανουαρίου 2011, το πολιτικό «παιδί» του Λούλα, η βραζιλιάνα οικονομολόγος Ντίλμα Ρούσεφ. Ωστόσο παρά το γεγονός ότι παρέλαβε μια εντυπωσιακά βελτιωμένη οικονομία, σε επίπεδο δεικτών, η φτώχεια, η ανισότητα και η βία, παραμένουν τα τρία σημαντικότερα «αγκάθια» για τη μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιου τύπου εξεγέρσεις, προήλθε από μια «ασήμαντη» αφορμή. Η αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων των αστικών συγκοινωνιών, εξόργισε τους Βραζιλιάνους, που βλέπουν τη χώρα τους να δαπανά δισεκατομμύρια για την προετοιμασία του Μουντιάλ του 2014 και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016 και γέννησε το κίνημα «Passe livre», που σημαίνει δωρεάν εισιτήριο λεωφορείου.

Η κύρια αιτία που έβγαλε στους δρόμους τους Βραζιλιάνους, εντοπίζεται στη μαζική φτωχοποίηση τους. Μισθοί πείνας, εκατομμύρια εξαθλιωμένοι, εγκληματικότητα, βία, αποτελούν την καθημερινότητα για μεγάλο μέρος του λαού της Βραζιλίας. Ο κατώτατος βασικός μισθός διαμορφώνεται στα 510 ρεάλ, δηλαδή περίπου 172 ευρώ, την ώρα που τα εισιτήρια για το Μουντιάλ θα κοστίζουν το λιγότερο 50 ευρώ! Μπορεί η μεγάλη αγάπη των Βραζιλιάνων να είναι το ποδόσφαιρο, ωστόσο το μόνο σίγουρο είναι ότι η μεγαλύτερη γιορτή του ποδοσφαίρου δεν τους αφορά υπό αυτές τις συνθήκες.

Το κύμα αντιδράσεων κατά της διαφθοράς και της φτωχοποίησης των Βραζιλιάνων, αρχικά καλωσορίστηκε από την Πρόεδρο της Βραζιλίας, στα πλαίσια της δημοκρατικής αντίδρασης, ωστόσο στη συνέχεια θορυβήθηκε από τον παλμό και τη μαζική συμμετοχή εκατομμυρίων πολιτών.

Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις της Βραζιλίας αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν την αύξηση των εισιτηρίων στα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς, μετά από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις της χώρας, τα τελευταία 20 χρόνια. Μικρότερες πόλεις έχουν ανακαλέσει επίσης τις αυξήσεις των εισιτηρίων, ωστόσο παραμένει αβέβαιο εάν αυτή η κίνηση καταφέρει να κατευνάσει τις διαμαρτυρίες των διαδηλωτών.

Σε μια προσπάθεια να ηρεμήσει τα πνεύματα, η πρόεδρος της Βραζιλίας Ντίλμα Ρούσεφ πρότεινε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την δημιουργία μιας συντακτικής συνέλευσης, που θα προετοιμάσει μια βαθιά «πολιτική μεταρρύθμιση» στη χώρα. Οι εκπρόσωποι του Κινήματος «Passe livre», υποδέχθηκαν θετικά την πρωτοβουλία, διαμηνύοντας ταυτόχρονα ότι «ο αγώνας συνεχίζεται». Θα μπορούσε να μιλήσει κανείς για μια μικρή νίκη του κινήματος σε πρώτη φάση, ωστόσο ο δρόμος για την εξάλειψη της φτώχειας και της κοινωνικής ανισότητας είναι μακρύς.

Κοινωνική αναταραχή: Ο αστάθμητος παράγοντας

Η κοινωνική αναταραχή αποτελεί πάντα τον αστάθμητο παράγοντα, γεγονός που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα. Μια σπίθα είναι αρκετή για να ανάψει τη φλόγα της αντίδρασης στους λαούς του ευρωπαϊκού Νότου που ταλαιπωρούνται από τα ατελείωτα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει η σκληρή γραμμή του Βερολίνου, με την ανοχή της Ευρώπης. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πότε ένας λαός που βλέπει το εισόδημά του να μειώνεται ραγδαία και την ανεργία να εκτοξεύεται, θα αντιληφθεί αίφνης ότι δεν αντέχει άλλες θυσίες. Και τότε όλες οι πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις θα καταλήξουν στον κάδο των αχρήστων. Όπως συνέβη στον αραβικό κόσμο, στην Τουρκία, στη Βουλγαρία, στη Βραζιλία…

*Οικονομικός συντάκτης διεθνών αναλύσεων

Πηγή:http://thepaper.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Τουρκία: Οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας εισήλθαν στην πλατεία Ταξίμ

 

Watch live streaming video from revoltistanbul at livestream.com

Επεισόδια στην πλατεία Ταξίμ. Επιχείρηση εκκένωσής της με εισβολή δεκάδων μελών των ειδικών δυνάμεων της τουρκικής αστυνομίας. Δείτε ζωντανή εικόνα (Vid+Pics)

Στέφανος Νικήτας

 

Εκατοντάδες μέλη των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας εισήλθαν πριν από λίγο στην πλατεία Ταξίμ, θέατρο των επεισοδίων ανάμεσα σε αστυνομικούς και διαδηλωτές τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με δήλωση αυτόπτη μάρτυρα στο Ρόιτερς.

Οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν αντλίες νερού και δακρυγόνα για να διαλύσουν τους λιγοστούς διαδηλωτές που βρίσκονταν στην πλατεία, σύμφωνα με την ίδια πηγή.
Πόλεμος στην Τουρκία 
Η αστυνομία αφαίρεσε τα πανό που είχαν αναρτήσει οι διαδηλωτές στην πρόσοψη κτιρίου το οποίο βλέπει στην πλατεία, ενώ ο τοπικός κυβερνήτης δήλωσε ότι η αστυνομία δεν έχει πρόθεση να διαλύσει την διαδήλωση στο γειτονικό πάρκο Γκεζί.
"Στόχος μας είναι να απομακρύνουμε τα σύμβολα και τις φωτογραφίες πάνω από το άγαλμα του Ατατούρκ και πάνω στο Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ. Δεν έχουμε άλλο στόχο", έγραψε στο Twitter ο κυβερνήτης Χουσεΐν Αβνί Μουτλού και πρόσθεσε: "Δεν θα αγγίξουμε το Πάρκο Γκεζί και το Ταξίμ".
Police move in on Turkey's Taksim Square 
Εκατοντάδες διαδηλωτές με αντιασφυξιογόνες μάσκες και πλαστικά κράνη συγκεντρώθηκαν στα σκαλιά που οδηγούν από την πλατεία στο πάρκο, ενώ η αστυνομία έχει παρατάξει τα οχήματα με τις αντλίες νερού γύρω από την πλατεία.
Ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν έχει συμφωνήσει να συναντήσει τους ηγέτες του κινήματος των οποίων οι ειρηνικές διαμαρτυρίες στην Κωνσταντινούπολη μετατράπηκαν σε ένα κύμα διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης που μέχρι στιγμής έχει αφήσει πίσω του τρεις νεκρούς και περί τους 5.000 τραυματίες.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ /news247 Ιούνιος 11 2013 08:14

Διαβάστε περισσότερα ...

Η τακτική Erdogan και τα όριά της

Του Κώστα Ράπτη

Τι επιλογές έχει στη διάθεσή του ο Tayyip Erdoğan προκειμένου να δώσει φωνή στο “50%” του τουρκικού πληθυσμού που εγγυάται την παραμονή του στην εξουσία;

Η πρώτη θα ήταν το να κατεβάσει στους δρόμους τον “λαό” του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης – ωστόσο, δεδομένων των συνθηκών (και της κατάστασης πνευμάτων που εκδηλώθηκε στα συνθήματα με τα οποία έγινε δεκτός ο Erdoğan στο Αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης επιστρέφοντας από τη Βόρειο Αφρική) μια τέτοια κίνηση ρισκάρει την αιματοχυσία.

Η δεύτερη θα ήταν η προκήρυξη εκλογών: επιλογή που φαντάζει ως η καταλληλότερη όταν αμφισβητείται η δημοκρατική νομιμοποίηση των ενεργειών της κυβέρνησης και η οποία ήρθε στο προσκήνιο με τις δηλώσεις Erdoğan ότι το κόμμα του αντιδρούσε πάντοτε θεσμικά ακόμη και όταν απειλούνταν με δικαστική απαγόρευση. Ωστόσο η προκήρυξη εκλογών θα διακύβευε όχι την κατάκτηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά τους υφιστάμενους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς που επιτρέπουν στον Erdoğan την δρομολόγηση της μεγαλύτερης φιλοδοξίας του, ήτοι της μετατροπής του πολιτεύματος σε προεδρικό μέσω συνταγματικής αναθεώρησης.

Η τρίτη επιλογή, της εκκαθάρισης της κατειλημμένης Πλατείας Taksim από τις δυνάμεις ασφαλείας, θα σήμαινε τη στιγμή αυτή επιστροφή στο σημείο αφετηρίας της αναταραχής και μάλιστα με χειρότερους όρους. Την ώρα που οι διαδηλωτές στην Πλατεία Taksim είναι περισσότεροι από ποτέ και το Πάρκο Gezi έχει μετατραπεί σε έναν χώρο πολυφωνικής αντιαυταρχικής ουτοπίας, η επιλογή της καταστολής παραπέμπεται σε καταλληλότερο χρόνο – με όποιο κόστος συνεπάγεται το ότι η καρδιά της τουριστικής ζωής της Κωνσταντινούπολης εξακολουθεί να είναι αποκλεισμένη και η κεντρική εξουσία συμβολικά καταρρακωμένη.

Για τους λόγους αυτούς, η τακτική Erdoğan είναι “λίγο απ΄ όλα”. Η επίσπευση της συνεδρίασης του ηγετικού συλλογικού οργάνου του κυβερνώντος κόμματος και η μετάθεσή του στην Κωνσταντινούπολη, αντί της Άγκυρας, ήταν η κίνηση που εξασφάλισε ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός παραμένει κοντά στη βάση της εξουσίας του – αποτρέποντας την μόνη πραγματική απειλή ανατροπής του, ήτοι ένα εσωκομματικό πραξικόπημα διοργανωμένο από τους οπαδούς του εξόριστου στις ΗΠΑ ισχυρού ιεροκήρυκα Fethulah Gülen.

Η κεντρική διοικητική επιτροπή του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης απέκλεισε το ενδεχόμενο διεξαγωγής πρόωρων εκλογών, επιβεβαιώνοντας ότι το επόμενο μεγάλο ορόσημο του πολιτικού ημερολογίου είναι οι δημοτικές εκλογές. Παράλληλα, αποφασίσθηκε η διοργάνωση δύο μεγάλων συγκεντρώσεων του κόμματος στην Άγκυρα στις 15 Ιουνίου και στην Κωνσταντινούπολη στις 16 Ιουνίου.

Ωστόσο, κατά μία έννοια ο Erdoğan ήδη διεξάγει προεκλογική εκστρατεία, όπως μαρτυρούν τα πλήθη που τον υποδέχθηκαν την Κυριακή στο αεροδρόμιο των Αδάνων, στην Μερσίνα (όπου εγκαινίασε αθλητικές εγκαταστάσεις) και κατόπιν πίσω στο αεροδρόμιο της Άγκυρας. “Κάντε υπομονή επτά μήνες” διαμήνυσε ο Τούρκος πρωθυπουργός στους οπαδούς του που φώναζαν “Αλλάχου Άκμπαρ”, εννοώντας το ραντεβού με την κάλπη των δημοτικών εκλογών.

Την ίδια ώρα, το παιχνίδι της κατανομής ρόλων συνεχιζόταν – με τον νομάρχη Κωνσταντινουπόλεως να ζητά συγγνώμη από τους διαδηλωτές, τον δήμαρχο να διαβουλεύεται με την “Πλατφόρμα Αλληλεγγύης” για την ανάπλαση της Πλατείας Taksim, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Bülent Arınç να τονίζει ότι οι διαδηλώσεις αποτέλεσαν μήνυμα αφύπνισης και... τον Erdoğan να κλιμακώνει τη ρητορική της δυσφήμισης των διαφωνούντων ανακαλύπτοντας πίσω από το κίνημα αμφισβήτησής του (μετά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα υπολείμματα του βαθέος κράτους, τις “περιθωριακές ομάδες” και τις ξένες μυστικές υπηρεσίες) το... λόμπι των επιτοκίων.

Πιστός στην παλαιά εμμονή του με την τοκογλυφία, ο Erdoğan έκανε λόγο για κερδοσκόπους που πλουτίζουν από τον ιδρώτα του λαού και επιδιώκουν να βυθίσουν το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης. Τα αντισημιτικά υπονοούμενα γίνονται αντιληπτά από πολλούς...

(Την Παρασκευή η λίρα βρέθηκε στο χαμηλότερο σημείο από τον Οκτώβριο 2011 απέναντι στο καλάθι ευρώ-δολαρίου, ο γενικός δείκτης υποχώρησε κατά 15% και οι αποδόσεις του διετούς ομολόγου σημείωσαν υψηλό εξαμήνου).

Ποιά τα όρια αυτής της τακτικής; Το πρώτο έχει να κάνει με τις διεθνείς αντιδράσεις, που θέτουν τον Erdoğan υπό διαρκή πίεση και θρυμματίζουν την εικόνα της Τουρκίας ως “εξαγώγιμου μοντέλου”. Το δεύτερο έχει να κάνει με την ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση των σχεδίων του Erdoğan από τη συνεργασία του ΡΚΚ. Ωστόσο, το μήνυμα που έστειλε την Παρασκευή ο Abdullah Öcalan μέσω των βουλευτών του φιλοκουρδικού κόμματος BDP που τον συνάντησαν στη φυλακή του Ιμραλί (και στους οποίους, προφανώς κατόπιν κυβερνητικής παρέμβασης, δεν συμπεριελήφθη όπως άλλες φορές, ο Sırrı Süreyya Önder, ο οποίος πρωτοστάτησε στις διαμαρτυρίες για το Πάρκο Gezi) ήταν ότι το οργανωμένο κουρδικό κίνημα δεν σκοπεύει να αποξενωθεί από το κίνημα αμφισβήτησης και να παρουσιασθεί ως δεκανίκι του Erdoğan. Ο Öcalan χαιρέτισε τις διαδηλώσεις, όσο και αν τόνισε την ανάγκη επαγρύπνησης απέναντι σε στοιχεία του βαθέος κράτους που θα ήθελαν να το οικειοποιηθούν για την ακύρωση της δρομολογημένης διαδικασίας επίλυσης του Κουρδικού.

Πηγή:www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Διαδηλώσεις, καταστολή και... μισή συγγνώμη - Δύο νεκροί και τουλάχιστον 2.800 τραυματίες στην Τουρκία

Πυρήνας της αντικυβερνητικής διαμαρτυρίας χιλιάδων διαδηλωτών παραμένει για πέμπτη ημέρα η πλατεία Ταξίμ. Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπ. Αρίντς προσπάθησε να φανεί διαλλακτικός, ζητώντας μισή συγγνώμη από τους τραυματίες - θύματα της αστυνομικής καταστολής, που έχει στοιχίσει τη ζωή σε δύο πολίτες. Ασάφειες στην έκθεση νεκροψίας για τον δεύτερο διαδηλωτή.

Συνεχίζεται για 5η μέρα η διαδήλωση στην πλατεία Ταξίμ (φωτ.: REUTERS/Osman Orsal)

Ο Μπουλέντ Αρίντς ζήτησε συγγνώμη από τους τραυματίες στις πρώτες διαδηλώσεις για το πάρκο στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, αλλά όχι από όσους τραυματίστηκαν στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών. Ζήτησε τερματισμό των κινητοποιήσεων, υποστηρίζοντας ότι ελέγχονται από «τρομοκρατικά στοιχεία».

 

Χαρακτήρισε λανθασμένη και άδικη την υπερβολική χρήση βίας από τους αστυνομικούς στις πρώτες διαδηλώσεις. Ανέφερε ότι προτίθεται να συναντηθεί με τους διοργανωτές της διαμαρτυρίας για το πάρκο στην πλατεία Ταξίμ.

 

«Δεν νομίζω ότι πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από εκείνους που προκαλούν την καταστροφή της δημόσιας περιουσίας στους δρόμους και προσπαθούν να εμποδίσουν την ελευθερία των ανθρώπων στους δρόμους» είπε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, σε συνέντευξη Τύπου στην Άγκυρα την Τρίτη.

 

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας επιμένει στη σκληρή στάση του έναντι των διαδηλωτών, στους οποίους καταλογίζει αντιδημοκρατική συμπεριφορά και πλιάτσικο.  

 

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε δηλώσεις του από το Μαρόκο, όπου πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη, υποστήριξε ότι ηρεμεί η κατάσταση και πως όταν επιστρέψει στη χώρα του, «τα προβλήματα θα λυθούν». 

 

Διήμερη απεργία, σε ένδειξη συμπαράστασης στους διαδηλωτές,πραγματοποιεί από την Τρίτη το μεγαλύτερο εργατικό συνδικάτο των δημοσίων υπαλλήλων στην Τουρκία.  Για «κρατική τρομοκρατία» κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν  η Συνομοσπονδία των Ενώσεων των Εργαζόμενων στο Δημόσιο της Τουρκίας (KESK), η οποία εκπροσωπεί περίπου 240.000 εργαζόμενους.

 

Οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις συνεχίζονται όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στην Άγκυρα, όπου χιλιάδες πολίτες διαμαρτύρονται για τον αυταρχισμό της κυβέρνησης Ερντογάν. 

 

Ερωτηματικά για το θάνατο του δεύτερου διαδηλωτή

 

Ο αρμόδιος εισαγγελέας δήλωσε ότι η πρώτη έκθεση της νεκροψίας στον διαδηλωτή που έχασε τη ζωή του τη νύχτα της Δευτέρας δεν επιβεβαιώνει τον θάνατό του από σφαίρα, όπως είχε ανακοινώσει αρχικά το γραφείο του κυβερνήτη της Αντιόχειας.    

 

Πρόκεται για τον 22χρονο Αμπντουλάχ Κομέρτ, μέλος της νεολαίας του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος.

 

«Η νεκροψία δεν έδειξε κανένα σημείο εισόδου ή εξόδου μιας σφαίρας πυροβόλου όπλου, ούτε κάποιο τραύμα στους εγκεφαλικούς ιστούς που να δείχνει την τροχιά» μιας σφαίρας, είπε ο εισαγγελέας. Πρόσθεσε ότι οι ιατροδικαστές διαπίστωσαν κάταγμα στην κρανιακή κοιλότητα 3 επί 2,5 εκατοστών, χωρίς να μπορούν να αποφανθούν προς το παρόν για τα αίτια θανάτου του νεαρού διαδηλωτή.

 

Αντικυβερνητικοί ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι ο Αμπντουλάχ Κομέρτ τραυματίστηκε στο κεφάλι από πυροβολισμό της αστυνομίας.

 

Τη Δευτέρα, ο Ιατρικός Σύλλογος της Τουρκίας είχε επιβεβαιώσει  τον πρώτο θάνατο διαδηλωτή. Ο 20χρονος Μεχμέτ Αϊβαλίτας σκοτώθηκε όταν παρασύρθηκε από ταξί στην Κωνσταντινούπολη το βράδυ της Κυριακής.

 

Οι τραυματίες και οι προσαγωγές 

 

Οι τραυματίες από τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων ξεπερνούν τους 2.800, πολλοί εκ των οποίων νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Τουρκικός Σύνδεσμος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.  Η αστυνομία έχει προχωρήσει σε προσαγωγές τουλάχιστον 790 ανθρώπων, εκ των οποίων περίπου 500 έχουν αφεθεί ελεύθεροι.

 

Πολύ μικρότερος είναι ο κυβερνητικός απολογισμός. Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς ανέφερε ότι στα επεισόδια τραυματίστηκαν 244 αστυνομικοί και 64 διαδηλωτές.

 

Καταδίκη από την Κομισιόν 

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταδίκασε τη χρήση δυσανάλογης βίας από την τουρκική αστυνομία. Απηύθυνε νέα έκκληση για αυτοσυγκράτηση, ενώ τόνισε ότι ο διάλογος είναι η μόνη επιλογή και πως πρέπει να γίνουν προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Διαδηλώσεις συμπαράστασης

Εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το βράδυ της Τρίτης στοΠαρίσι σε ένδειξη συμπαράστασης στις παλλαϊκές κινητοποιήσεις στην Τουρκία και για να καταγγείλουν την δυσανάλογη αστυνομική βία με την οποία τις αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μετέδωσαν ανταποκριτές.

 

«Κάτω το φασιστικό καθεστώς στην Τουρκία», «Ζήτω η αντίσταση της Ταξίμ», φώναζαν υπό τον ήχο ταμπούρλων οι διαδηλωτές, στη συντριπτική πλειονότητά τους νέοι, αναφερόμενοι στην εμβληματική κεντρική πλατεία της Κωνσταντινούπολης στην οποία συγκεντρώνονται οι αντιδρώντες στα μέτρα της κυβέρνησης.

 

Διοργανωμένη στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας από την Συνέλευση των Πολιτών τουρκικής καταγωγής (ACORT), η διαδήλωση κατόρθωσε να συνενώσει πολλές τουρκικές, κουρδικές οργανώσεις και ομάδες προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστία, κάτω από το κεντρικό σύνθημα «Τέρμα στην αστυνομική βία».

 

Συγκέντρωση συμπαράστασης στον τουρκικό λαό, με αφορμή τα αιματηρά γεγονότα που σημειώνονται στη γειτονική χώρα, διοργάνωσε απόψε, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η Κ.Ο. Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ. Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην οδό Εγνατία, μπροστά από το άγαλμα του Βενιζέλου και στη συνέχεια κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα, κατά της τουρκικής κυβέρνησης και των ΗΠΑ, πραγματοποίησαν πορεία σε κεντρικούς δρόμους. Κατέληξαν έξω από το κτίριο του τουρκικού προξενείου, στην οδό Αγίου Δημητρίου και διαλύθηκαν ειρηνικά. 

 

 

Πηγές: Reuters, The Guardian, ΒΒC, ΑΜΠΕ

 

Δυναμικό παρών των νέων στη διαδήλωση στην Άγκυρα (φωτ.: REUTERS/Umit Bektas)

Διαβάστε περισσότερα ...