Subscribe Twitter Twitter

Παρέμβαση - Τίτλοι Αναρτήσεων

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2016

Ρέντσι: «Υπάρχει κίνδυνος να μείνουν μόνο ερείπια από την Ευρώπη» - Ανγκελα και Φρανσουά τα λένε και εγώ τα μαθαίνω από τον Τύπο


Ρέντσι: Ανγκελα και Φρανσουά τα λένε και εγώ τα μαθαίνω από τον Τύπο
Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι, θα επισκεφθεί την Παρασκευή το Βερολίνο όπου, θα συναντηθεί με την καγκελάριο  

Τη δυσαρέσκειά του για το «ντουέτο» Γερμανίας-Γαλλίας που αφήνει στο περιθώριο την Ιταλία, έκανε λόγο ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι ενώ προειδοποίησε για τον κίνδυνο να μείνουν μόνο ερείπια από τον πολιτισμό της Ευρώπης, σαν και εκείνα των Μάγια.

«Μαζί με την Ανγκελα Μέρκελ βλέπουμε τον κίνδυνο η Ευρώπη να χάσει τον εαυτό της και να μείνουν μόνο ερείπια, σαν και εκείνα του πολιτισμού των Μάγια» δήλωσε ο Ματέο Ρέντσι σε συνέντευξή του στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, αποσπάσματα της οποίας δημοσιεύει στην ηλεκτρονική της έκδοση η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera.

Ο Ματέο Ρέντσι αναφέρεται με σαφήνεια σε σημεία διαφωνίας με το Βερολίνο και εξηγεί: «Ενα από τα σημεία διαφωνίας είναι η συμπεριφορά της Γερμανίας, η οποία ξεκινά κάθε συνάντηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης με μια διμερή συνάντηση με τους Γάλλους. Θα ήμουν ευγνώμων αν η Ανγκελα και ο Φρανσουά (Ολάντ) ήταν σε θέση να λύσουν όλα τα προβλήματα, αλλά συνήθως αυτό δεν συμβαίνει».

«Αν κάποιος, για παράδειγμα, αναζητά μια ευρωπαϊκή στρατηγική για να λύσει το πρόβλημα των προσφύγων, δεν είναι αρκετό η Ανγκελα να τηλεφωνεί στον Φρανσουά και στην συνέχεια στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και εγώ να τα μαθαίνω όλα μετά, από τον Τύπο» αναφέρει ο Ρέντσι.

Ο ιταλός πρωθυπουργός πρόκειται να μεταβεί την Παρασκευή στο Βερολίνο όπου και θα συναντηθεί με την καγκελάριο.

«Αν θέλουμε να σώσουμε την Ευρώπη, πρέπει να σώσουμε και τον πολιτισμό μας», πρόσθεσε ο ιταλός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τον οποίο «όταν μιλάμε για Ευρώπη δεν μπορούμε να δίνουμε κεντρική θέση στην ιδεολογία του 0,1% ή 0,2% του ελλείμματος, αλλά χρειάζεται να δοθεί έμφαση στην κληρονομιά και στο κοινό μας μέλλον».

Σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες, ο ιταλός πρωθυπουργός τονίζει ότι «πρέπει να ελεγχθούν καλύτερα τα ευρωπαϊκά σύνορα», αλλά η λήψη της απόφασης σχετικά με το ποιος θα πρέπει να μείνει και ποιος πρέπει να επαναπατρισθεί «δεν μπορεί να αποτελεί αρμοδιότητα της κάθε χώρας μεμονωμένα, αλλά να λαμβάνεται εξ ονόματος και για λογαριασμό της Ευρώπης».

Οπως τονίζει η εφημερίδα Corriere della Sera στην προδημοσίευσή της, ο επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης παραδέχεται ότι στο παρελθόν η Ρώμη δεν προχώρησε στην καταγραφή όλων των μεταναστών, δηλώνοντας, όμως, αμέσως μετά, ότι «στο μεταξύ η Ιταλία άνοιξε τα hotspot στην Σικελία και ετοιμάζεται να ανοίξει ένα άλλο σε βορειοανατολική περιφέρεια της χώρας».

«Χρειάζεται ένα ευρωπαϊκό σχέδιο με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, και όχι βιαστικές αποφάσεις», συμπληρώνει ο επικεφαλής του ιταλικού κεντροαριστερού κόμματος.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2015

Η συμφωνία Αθήνας - Ρώμης για τις θαλάσσιες ζώνες και το «αλβανικό αγκάθι»


Η κυβέρνηση του Έντι Ράμα επιμένει να αμφισβητεί την εγκυρότητα της συμφωνίας του 2009
Η συμφωνία Αθήνας - Ρώμης για τις θαλάσσιες ζώνες και το «αλβανικό αγκάθι»


Σε μία μάλλον απροσδόκητη κίνηση, ο Αλέξης Τσίπρας απεκάλυψε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ ότι η κυβέρνησή του επρόκειτο να υπογράψει με την Ιταλία συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. 

Πράγματι αυτό ισχύει και όντως το ταξίδι του πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιάστη Ρώμη είχε κλειστεί για τις 7 Σεπτεμβρίου. Είχαν μάλιστα ανταλλαγεί και συμφωνηθεί τα σχετικά διπλωματικά κείμενα, ενώ η συμφωνία "ακολουθεί" την παλαιότερη συμφωνία οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας που είχαν υπογράψει οι δύο χώρες το 1977.

Ωστόσο, κύκλοι του υπουργείου Εξωτερικών εξέφραζαν το απόγευμα της Δευτέρας απορία για την απόφαση του κ. Τσίπρα να δημοσιοποιήσει το θέμα εν μέσω προεκλογικής περιόδου και κυρίως να επιδιώξει, με τον τρόπο του, να "οικειοποιηθεί" τη συμφωνία λέγοντας ότι θα την υπογράψει εφόσον επανέλθει στην κυβέρνηση.

Η προώθηση συνομιλιών για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών με γειτονικές χώρες - πλην Τουρκίας - επανήλθε στο προσκήνιο μετά τις αρχικές σκέψεις της κυβέρνησης Σαμαρά (στα τέλη του 2012 - αρχές 2013) για κατάθεση των συντεταγμένων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στον ΟΗΕ (θέμα που είχε αποκαλύψει "Το Βήμα"). Επρόκειτο ουσιαστικά για αναθέρμανση μίας στρατηγικής που είχε ακολουθηθεί από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2004 - 2009.

Προωθήθηκε δε κυρίως, στη νεότερη φάση της, από τον πρώην υπουργό ΕξωτερικώνΕυάγγελο Βενιζέλο που συνέστησε και ειδική ομάδα διαπραγμάτευσης η οποία ανέλαβε τις συνομιλίες με τρεις χώρες: την Ιταλία, την Αλβανία και την Αίγυπτο. Μάλιστα, ο κ. Βενιζέλος είχε συμφωνήσει στις 28 Φεβρουαρίου 2014 με την τότε υπουργό Εξωτερικών της ΙταλίαςΦεντερίκα Μογκερίνι, επισκεπτόμενος τη Ρώμη, να προωθηθεί ο "εκσυγχρονισμός" της συμφωνίας του 1977.

Ωστόσο, η συμφωνία με την Ιταλία δεν απεδείχθη όσο εύκολη ορισμένοι θα ήθελαν. Η Ρώμη είχε και εκείνη τα δικά της συμφέροντα, εξέφρασε κατά καιρούς επιφυλάξεις στο θέμα της ΑΟΖ, ήθελε διασφαλίσεις σε θέματα αλιείας, ενώ ήθελε να αποφύγει και λάθη ή παραλείψεις της σε προηγούμενες συμφωνίες θαλασσίων ζωνών που είχε συνάψει με άλλες γειτονικές της χώρες.

Έμπειροι διπλωμάτες πάντως επιμένουν ότι το "δύσκολο" θέμα με τις θαλάσσιες ζώνες στο Ιόνιο Πέλαγος αφορά στην Αλβανία. Η κυβέρνηση του Έντι Ράμα επιμένει να αμφισβητεί την εγκυρότητα της συμφωνίας του 2009 και να απειλεί με δικαστική προσφυγή. Το ζήτημα επανέρχεται συνεχώς στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και δεν αποκλείεται η Αθήνα να εξετάζει - αν δεν το έχει ήδη πράξει - και άλλες κινήσεις για να αποκρούσεις την αλβανική "επιθετικότητα" στο θέμα. Αυτές οι κινήσεις θα πρέπει να ειδωθούν και υπό το πρίσμα της διαφαινόμενης συμφωνίας με τη Ρώμη.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015

Deutsche Welle: Και οι Ιταλοί ζητούν αποζημιώσεις


Νέα τροπή φαίνεται να παίρνει το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων στην Ιταλία, μετά από σχετικές προσφυγές στο συνταγματικό δικαστήριο της Ρώμης.
italoi
Το καλοκαίρι του 1944 η Τσιβιτέλα, μία κωμόπολη στους λόφους της Τοσκάνης, έζησε εφιαλτικές στιγμές. Ήταν 29 Ιουνίου όταν η Βέρμαχτ μπήκε στην Τσιβιτέλα, λίγες μέρες αφότου τρεις γερμανοί στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί σε ενέδρα. «Στις επτά το πρωί ήχησαν οι καμπάνες για την εκκλησία» θυμάται η 83χρονη σήμερα Ίντα Μπαλό. «Η μητέρα μου πήγε στη λειτουργία, εγώ έμεινα στο κρεβάτι μου και ξαφνικά άκουσα πυροβολισμούς. Ήμουν σίγουρη ότι είχαν φτάσει οι Άγγλοι επιτέλους».
Στην πραγματικότητα δεν είχαν φτάσει τα συμμαχικά στρατεύματα, αλλά η μεραρχία αλεξιπτωτιστών «Χέρμαν Γκέρινγκ» που ήθελε να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο των τριών γερμανών στρατιωτών. «Μία ολόκληρη σειρά από οπλοπολυβόλα σκόπευαν προς την εκκλησία. Κάποιοι από τους στρατιώτες γελούσαν» θυμάται η Ίντα Μπαλό. «Και στο προαύλιο της εκκλησίας άρχιζαν να διαχωρίζουν τους κατοίκους της πόλης όπως γινόταν και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης: δεξιά οι άνδρες, αριστερά οι γυναίκες…»
Απογοήτευση για τους συγγενείς των θυμάτων
Αυτή ήταν η θανατική καταδίκη τους. Την ίδια μέρα, στις 29 Ιουνίου του 1944, οι περισσότεροι άνδρες της Τσιβιτέλα εκτελέστηκαν. Για να αποζημιωθούν οι συγγενείς των θυμάτων, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας καταδίκασε την Ομοσπονδιακή Γερμανία σε καταβολή επανορθώσεων συνολικού ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ το 2008. Αλλά η Γερμανία αρνήθηκε να καταβάλει αποζημίωση ως κράτος, προσέφυγε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και δικαιώθηκε. Το 2012 οι δικαστές αποφάσισαν ότι ένα κράτος δεν μπορεί να καταστεί υπεύθυνο για τις πράξεις των πολιτών του και στη βάση αυτής της επιχειρηματολογίας η ομοσπονδιακή κυβέρνηση απορρίπτει τις αξιώσεις περί επανορθώσεων. Όπως δήλωνε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βέστερβελε «η πεποίθησή μας είναι ότι μετά από τόσες δεκαετίες καλής συνεργασίας στην Ευρώπη ανάμεσα στη Γερμανία και την Ιταλία έχουν κλείσει τα ζητήματα των αποζημιώσεων».
Τα θύματα και οι οικογένειές τους θεωρούν άδικο αυτό το σκεπτικό. «Αποτελεί οπισθοδρόμηση το γεγονός ότι το δικαστήριο δεν είχε το θάρρος να αξιολογήσει τον πολίτη ως πιο σημαντικό από την εθνική κυριαρχία ενός κράτους» λέει ο Τζιανλούκα Λουκαρίνι, πρόεδρος της ένωσης θυμάτων του Μαρτσαμπότο, ενός οικισμού κοντά στη Μπολόνια, που είχε θρηνήσει 1.380 θύματα της Βέρμαχτ και των SS.
Η ελληνική πτυχή στην ιταλική υπόθεση
Παρά την πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, πολλά θύματα καταναγκαστικής εργασίας και τρομοκρατικών πράξεων της Βέρμαχτ εξακολουθούν να διεκδικούν επανορθώσεις στα ιταλικά δικαστήρια. Πολλοί από τους ενάγοντες έχουν αναθέσει την υπόθεσή τους στον γερμανό δικηγόρο Γιόαχιμ Λάου, ο οποίος κατέθεσε σχετικές αγωγές στο ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο, απορρίπτοντας την επιχειρηματολογία περί «ασυλίας» του κράτους στη συγκεκριμένη περίπτωση. «Η δική μου επιχειρηματολογία είναι ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν πρέπει να θεωρούνται υποδεέστερα από τις κοινές αρχές του διεθνούς δικαίου» λέει ο ίδιος.
Πριν από λίγους μήνες το συνταγματικό δικαστήριο της Ρώμης έκανε δεκτή την επιχειρηματολογία αυτή. Έκτοτε η ιταλική πλευρά θεωρεί και πάλι ανοιχτό το ζήτημα των αποζημιώσεων. Σήμερα εκκρεμούν πολλές σχετικές προσφυγές στην ιταλική δικαιοσύνη. Μία από αυτές είναι και εκείνη που κατέθεσαν οι οικογένειες των θυμάτων από το Δίστομο, τις οποίες επίσης εκπροσωπεί ο Γιόαχιμ Λάου. Επιδίωξή τους είναι να ικανοποιηθούν οι αξιώσεις τους περί επανορθώσεων στην Ελλάδα μέσω της ιταλικής δικαιοσύνης, για παράδειγμα με την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού δημοσίου στην Ιταλία.
Από την Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2015

Το πρώτο «κρας τεστ» Τσίπρα στην Ιταλία

Κρίσιμη η σημερινή συνάντηση με τον Ρέντσι


Την ερώτηση του... ενός εκατομμυρίου δολαρίων θα κάνει σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας στον ιταλό ομόλογό του, Ματέο Ρέντσι: αν η Ρώμη θα βρεθεί στο πλευρό της Αθήνας για αμφισβήτηση της ακραίας λιτότητας και της συνταγής του Βερολίνου ή αν οι διαφοροποιήσεις Ρέντσι θα παραμείνουν σε θεωρητικό επίπεδο και η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ψάξει αλλού συμμάχους.
tsiprasitalia
Του Γιώργου Μελιγγώνη
Στο Μέγαρο Μαξίμου αντιμετωπίζουν με αισιοδοξία τη σημερινή συνάντηση των δύο ανδρών, καθώς ο πρωθυπουργός της Ιταλίας εμφανίζεται ως θιασώτης της ανάπτυξης. Μάλιστα, κυβερνητικές πηγές δηλώνουν πως ο Ματέο Ρέντσι θα ήταν ένας «πρώτης τάξεως σύμμαχος απέναντι στην λιτότητα», ενώ η χθεσινή συνέντευξη του Ρέντσι στο ραδιόφωνο RTL ενόψει της συνάντησής του με τον Έλληνα πρωθυπουργό, ενίσχυσε την αισιοδοξία στο κυβερνητικό επιτελείο. «Συνομίλησα, χθες, με την Άνγκελα Μέρκελ και θα συνεχίσουμε να συζητάμε με όλους τους άλλους στην Ευρώπη, αρχής γενομένης με τον Φρανσουά Ολάντ», είπε ο Ματέο Ρέντσι, για να προσθέσει: «Θέλουμε να μεταθέσουμε τη συζήτηση για την οικονομική πολιτική, τη λιτότητα προς την ανάπτυξη και τις επενδύσεις». «Όταν είπαμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε την οικονομική πολιτική, θέλουμε να αλλάξουμε την Ευρώπη, αλλά όχι μόνο για την Ελλάδα και κάποια άλλη χώρα», κατέληξε ο ιταλός πρωθυπουργός, στέλνοντας προφανώς ένα μήνυμα στο Μαξίμου πως δε θα δεχθεί μεν μονομερείς ενέργειες, αλλά είναι αποφασισμένος να συστρατευθεί στον αγώνα για αμφισβήτηση του δόγματος της ακραίας δημοσιονομικής ορθοδοξίας.
Κρίσιμη συνάντηση
Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι ήταν ο Ιταλός πρωθυπουργός που προσκάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα στην Ιταλία, δεν είναι τυχαίο πως το Μαξίμου ήθελε να ξεκινήσει η «πανευρωπαϊκή περιοδεία» του Έλληνα πρωθυπουργού από την γείτονα χώρα. Αυτό διότι, στο πρωθυπουργικό επιτελείο επικρατεί η πεποίθηση πως, αν κάποιος από τους «μεγάλους παίκτες» της Ευρώπης μπορεί αυτή τη στιγμή να αναδείξει ένα ρήγμα στο εσωτερικό της Ένωσης, αυτός είναι ο Ματέο Ρέντσι. Ο πρωθυπουργός, πάντως, αναμένεται να τονίσει σήμερα στον Ιταλό ομόλογό του πως η ελληνική κυβέρνηση «είναι έτοιμη να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, στην κατεύθυνση της δημοσιονομικής ισορροπίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης». Παράλληλα, ο Αλέξης Τσίπρας θα ζητήσει από τον Ρέντσι να τον στηρίξει ως προς το αίτημα της ελληνικής πλευράς να δοθεί χρόνος στην ελληνική κυβέρνηση, ώστε να εφαρμόσει το πρόγραμμά της και να δείξει πως μπορεί να υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις που θα αποδώσουν πρόσθετα δημόσια έσοδα -όπως ο έλεγχος και η φορολόγηση των μεγαλοκαταθετών εξωτερικού, η σύλληψη λαθρεμπόρων πετρελαίου, η αντιμετώπιση της φοροαποφυγής μέσω τριγωνικών-ενδοομιλικών συναλλαγών κ.α.
Ακολουθεί ο Γιούνκερ
Βεβαίως, το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης να τής δοθεί χρόνος αφορά στην περίφημη «συμφωνία-γέφυρα» που επιδιώκει η ελληνική πλευρά, την οποία περιέγραψε σε αδρές γραμμές το βράδυ της Κυριακής στο Mega ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης. Ο λόγος για μία συμφωνία με την οποία η Ευρωζώνη θα εγγυηθεί την «κάλυψη» των χρηματοδοτικών αναγκών της ελληνικής οικονομίας πιθανότατα ως τα τέλη Μαΐου, προκειμένου η νέα κυβέρνηση να έχει χρόνο να εφαρμόσει τις ως άνω μεταρρυθμίσεις, αλλά και να διαπραγματευθεί συνολικά την «επόμενη μέρα» της ελληνικής οικονομίας. Αυτή η επιδίωξη της Αθήνας για την «συμφωνία-γέφυρα» αναμένεται να τεθεί επί τάπητος στην αυριανή συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ενώ πληροφορίες επιμένουν πως προκαταρκτικές συζητήσεις έχουν γίνει και ο πρόεδρος της Κομισιόν έχει διαμηνύσει στην Αθήνα πως θα μπορούσε να συζητήσει την κατάργηση της τρόικας, αλλά και την αντικατάσταση του Μνημονίου με μία άλλη συμφωνία, χωρίς μέτρα λιτότητας, αλλά με σαρωτικές μεταρρυθμίσεις.
http://www.matrix24.gr/
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014

Χωρίς αξιοπρέπεια

Σε τροχιά αντίθεσης προς το Βερολίνο φαίνεται να εισέρχεται ο νεόκοπος άξονας Παρισιού – Ρώμης, όπως έδειξε η προχθεσινή έκτακτη σύνοδος κορυφής στο Μιλάνο. Εκεί, όπου η Ελλάδα δυστυχώς υπεραμύνθηκε εκ νέου της πορείας της μέσα από το πρόγραμμα «διάσωσης» και καλλιέργησε ξανά φρούδες ελπίδες, ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ δήλωσε ότι αν η ΕΕ δεν προχωρήσει σε χαλάρωση, η οικονομία της θα εξακολουθήσει να παραπαίει, ενώ ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ρέντσι επισήμανε ότι χωρίς ανάπτυξη δεν υπάρχει δουλειά, χωρίς δουλειά δεν υπάρχει αξιοπρέπεια και χωρίς αξιοπρέπεια, δεν υπάρχει Ευρώπη...
Ετσι είναι. Εκείνο όμως που ξέχασε να πει ο Ρέντσι, είναι το πώς φτάσαμε ως εδώ: μέσα από την απουσία κάθε αξιοπρέπειας στις ευρωπαϊκές ηγεσίες που τρέμουν μπροστά στο Βερολίνο. Που επέτρεψαν στους Γερμανούς να πατήσουν σε μία ελεγχόμενη κρίση χρέους, να τη μεγιστοποιήσουν και να κυριαρχήσουν στην Ευρώπη. Επιτέθηκαν μετωπικά στις πιο αδύναμες χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος), αλλά, φυσικά, έκαναν πίσω όταν η Ισπανία τους σταμάτησε απειλώντας να αντιδράσει – ίσως πολλοί δεν θυμούνται ότι ο ίδιος ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε πήγε να στήσει αντίστοιχη ιστορία και στη Μαδρίτη αλλά, τελικά, δεν τα κατάφερε.
Με ηγεσίες που δεν τολμούν όμως, όπως ήταν φυσικό, όλα αυτά που είπαν οι Ολαντ και Ρέντσι, έμειναν ξανά στα λόγια: πάλι τίποτα δεν έγινε που να «στρίψει» τα πράγματα προς μια άλλη κατεύθυνση. Αν πάντως συνυπολογίσει κανείς ότι μέχρι πολύ πρόσφατα οι ηγεσίες των δύο αυτών – όπως και πολλών άλλων – χωρών δεν τολμούσαν ούτε να αρθρώσουν λέξη έναντι του Βερολίνου, τότε, ασφαλώς, πρόκειται για μία κάποια πρόοδο, την οποία, δυστυχώς, εμείς δεν ακολουθούμε: προκειμένου η κυβέρνηση να πείσει ότι έχει πάει καλά, έχει μετατρέψει την Ελλάδα στον θερμότερο διαφημιστή της γερμανικής πολιτικής.
Η αντίδραση της Γερμανίας σε όλα αυτά, ήταν φυσικά μια απόλυτη, παγερή αδιαφορία: κατέστησε εκ νέου σαφές, ότι ούτε που συζητάει αλλαγή πολιτικής. Στο Βερολίνο κάνουν το μεγάλο σφάλμα να πιστεύουν ότι τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών, τα οποία κατατρόμαξαν τη γαλλική ιδίως ηγεσία αλλά και εκείνη άλλων χωρών, δεν τους αφορούν, ότι είναι… εσωτερική γαλλική υπόθεση.
Φυσικά, κατά βάθος ξέρουν. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι το πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται στην καρδιά πλέον της Ευρώπης είναι ικανό να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Όμως επιμένουν. Και θα συνεχίσουν να επιμένουν. Όχι για δήθεν λόγους «οικονομικής ορθοδοξίας» ή κουλτούρας προτεσταντισμού όπως πολλοί θέλουν ακόμα να πιστεύουν, αλλά επειδή αυτή η πολιτική έχει καταστήσει τη Γερμανία μοναδική ηγέτιδα δύναμη της Ευρώπης. Αυτό θέλουν και αυτό έχουν πετύχει.
Μέχρι στιγμής βέβαια. Γιατί, αργά αλλά σταθερά, τα πράγματα αλλάζουν. Και εκείνο που δεν έκαναν ως τώρα οι ηγέτες των κρατών, αφήνοντας τα ίδια και τους λαούς τους να βουλιάξουν σε ένα κόσμο χωρίς αξιοπρέπεια, θα το κάνουν στο εξής οι ίδιοι οι λαοί.
Αυτό κατάλαβαν επιτέλους στο Παρίσι και στη Ρώμη και τρέχουν τώρα να προλάβουν. Μακάρι. Αλλά κι αν δεν προλάβουν, αν πάλι μείνουν στα λόγια κι αν πάλι κάνουν πίσω, η λύση στην Ευρώπη της αναξιοπρέπειας θα δοθεί απ’ τους λαούς. Είναι, πλέον, νομοτέλεια…


http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=639678
 

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2014

Εικονικό αντάρτικο... από τους Ολάντ και Ρέντσι

Αρκετοί, κυρίως οι παλιότεροι αλλά ενδεχομένως και οι πιο νέοι, θα θυμούνται τους στίχους ενός δημοφιλούς τραγουδιού που ερμήνευσε ο Γιάννης Καλατζής και αναφερόταν στον... Κουταλιανό. Σε εκείνο τον τύπο που ναι μεν «σίδερα μασάει», «τρένα σταματάει» και «βουνά γκρεμίζει», μα τελικά «τρέμει σαν το ψάρι στην κυρά του μπρος». Αν λοιπόν το σκεφτούν λίγο καλύτερα, ίσως καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ταιριάζουν γάντι στους ηγέτες δύο πολύ ισχυρών θεωρητικά ευρωπαϊκών χωρών, Γαλλίας και Ιταλίας, που δεν διστάζουν να κάνουν... τσαμπουκά στο εσωτερικό, όταν όμως βρίσκονται μπροστά στην «φράου Μέρκελ» στέκονται προσοχή.
Το επιβεβαίωσε άλλωστε, μόλις προχθές, ο Γάλλος πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς, που επισκέφθηκε το Βερολίνο λίγες μέρες μετά την τηλεοπτική συνένευξη του Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος δήλωνε πως η μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% (όπως απαιτεί το Δημοσιονομικό Σύμφωνο) «δεν αποτελεί πρώτη προτεραιότητα» για τον ίδιο και την κυβέρνησή του. Κατά τη συνάντησή του με τη Γερμανίδα καγκελάριο, όμως, ο Βαλς εμφανίστηκε πιο... συνεργάσιμος εν συγκρίσει με τον Πρόεδρο: «Θέλω να διαβεβαιώσω τους Γερμανούς -είπε- ότι θα υλοποιήσουμε τις μεταρρυθμίσεις, γιατί αυτό είναι προς το συμφέρον της Γαλλίας». «Κατανοώ τις αμφιβολίες και τα ερωτήματα του γερμανικού λαού και των εκπροσώπων του», συνέχισε ο Βαλς, σε εμφανώς απολογητικό ύφος.
Άραγε, ο Γάλλος πρωθυπουργός πήρε κάποιο σοβαρό αντάλλαγμα από τους Γερμανούς -όπως, για παράδειγμα, την αναγνώριση του δικαιώματος του Παρισιού να πάρει δύο ακόμη χρόνια παράταση για να πιάσει τους στόχους για το έλλειμμα; Μήπως, τουλάχιστον, δέχθηκε τα εύσημα για το γεγονός ότι πρόσφατα, μαζί με τον Ολάντ, «έφαγαν» εν ψυχρώ τον Αρνό Μοντεμπούργ από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, επειδή ήταν αρνητικός στις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις; Κάθε άλλο -η Μέρκελ περιορίστηκε απλώς να του πει ένα (σχεδόν ειρωνικό) «μπράβο» και να παραπέμψει τις αποτιμήσεις και τις αποφάσεις στην Κομισιόν...
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Ματέο Ρέντσι. Λίγο μετά την ορκωμοσία του στη θέση του πρωθυπουργού της Ιταλίας, έσπευσε να συναντήσει τη Μέρκελ στο Βερολίνο -κι αυτή αποσαφήνισε τι ακριβώς της είπε: «Ο πρωθυπουργός μου ξεκαθάρισε (...) ότι οι κανόνες της σταθερότητας και της ανάπτυξης ισχύουν κανονικά για την Ιταλία.
Δεν έχω τον παραμικρό λόγο να αμφιβάλλω γι' αυτό», είπε, δηλώνοντας παράλληλα «εντυπωσιασμένη» από τις εξαγγελίες του 39χρονού φέρελπι πολιτικού, ο οποίος αναρριχήθηκε στην εξουσία πατώντας επί... πολιτικών πτωμάτων.
Αυτή την εβδομάδα, αντιθέτως, όταν παρουσίασε με περισσότερες λεπτομέρειες τις αλλαγές στην αγορά εργασίας και βρέθηκε αντιμέτωπος με τα συνδικάτα και τμήμα του Δημοκρατικού Κομματος, ο Ρέντσι έπαψε να είναι χαμογελαστός -πολύ περισσότερο καθώς είχαν προηγηθεί και κάποιες δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η δημοφιλία του έχει πάρει την κατιούσα. «Με εμένα την έχετε άσχημα, εγώ θέλω να αλλάξω την Ιταλία», απείλησε τους επικριτές του, χρησιμοποιώντας μια γλώσσα την οποία ούτε θα διανοούνταν να χρησιμοποιήσει απέναντι στη Μέρκελ.
Τελικά, φαίνεται πως οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις Γαλλίας και Ιταλίας δεν διαφέρουν και πολύ από τον «μεγάλο συνασπισμό» της Γερμανίας. Όσο για την περίφημη «συμμαχία του Νότου» κατά του «συντηρητικού Βορρά» (την οποία επικαλούνται αρκετοί, ανάμεσά τους και ο ΣΥΡΙΖΑ), δεν διεκδικεί τίποτε άλλο παρά λίγο περισσότερο χρόνο και... τακτ, όσον αφορά στα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Στα οποία, εξάλλου, ούτε ο Ολάντ ούτε ο Ρέντσι διαφωνούν επί της ουσίας...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ


Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πέμπτη 31 Ιουλίου 2014

Τέλος εποχής για την ιστορική ιταλική εφημερίδα L' Unita


Θύμα της κρίσης

Τέλος εποχής για την ιταλική εφημερίδα L' Unità, την οποία ίδρυσε ένας από τους πατέρες του ιταλικού κομμουνιστικού κινήματος, ο Αντόνιο Γκράμσι.
gramsie
Η εφημερίδα αναστέλλει από την 1η Αυγούστου την κυκλοφορία της ύστερα από την αποτυχία των μετόχων της να συμφωνήσουν για την στρατηγική που θα ακολουθήσουν στο μέλλον. Λίγο καιρό πριν η εφημερίδα γιόρτασε τα 90 χρόνια από την έκδοσή της, όπως ανακοίνωσε η εφημερίδα.
«Δολοφόνησαν την Unità», είναι ο σημερινός πρωτοσέλιδος τίτλος της. Εκτός από ένα τρισέλιδο αφιερωμένο στους λόγους διακοπής της κυκλοφορίας της και μία ολοσέλιδη καταχώρηση του διαδικτυακού της βιβλιοπωλείου, οι υπόλοιπες σελίδες της 20σέλιδης έκδοσης είναι λευκές.
Η εφημερίδα L'Unità, η οποία ιδρύθηκε το 1924 από τον Γκράμσι ως επίσημο όργανο της κεντρικής επιτροπής του ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCI), επέζησε την φασιστική περίοδο κυκλοφορώντας παράνομα, αλλά ύστερα από την διάλυση του κόμματος την δεκαετία του '90 κατάφερε να επιβιώσει.κλείνοντας μόνο για μία σύντομη περίοδο το 2000 για να ξανανοίξει στη συνέχεια με νέους ιδιώτες μετόχους.
Όπως συνέβη και με τον υπόλοιπο τομέα των μέσων ενημέρωσης, η εφημερίδα επλήγη από την έλευση της διαδικτυακής εποχής, αλλά και από την οικονομική κρίση στην Ιταλία, συσσωρεύοντας χρέη εκατομμυρίων ευρώ, ενώ οι πωλήσεις της μειώνονταν σταθερά, πέφτοντας στα περίπου 20.000 φύλλα την ημέρα.
Με τη διοίκηση να ζητεί 1,6 εκατομμύρια ευρώ για να εγγυηθεί την βιωσιμότητα της εφημερίδας μέχρι τον Σεπτέμβριο, η συνάντηση που είχαν την Τρίτη οι μέτοχοι κατέληξε στο να απορριφθούν τρεις προτάσεις.
Το γεγονός ότι μεταξύ των προτάσεων βρίσκονταν και μία της δεξιάς βουλευτού Ντανιέλα Σαντανκέ και μία ενός από τους στενότερους συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι υπογραμμίζει τις διαστάσεις της κρίσης.
Το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι (PD), το οποίο διατηρεί ένα μειοψηφικό πακέτο μετοχών, είχε υποσχεθεί να βοηθήσει, αλλά ανακοίνωσε ότι δεν ευθύνεται για τα προβλήματα της εφημερίδας.
«Η ευθύνη ανήκει σε εκείνους που είχαν μέχρι σήμερα την διαχείρισή της» είπε ο ταμίας του κόμματος Φραντσέσκο Μπονιφάτσι, αλλά πρόσθεσε ότι το κόμμα θα προσπαθήσει ώστε η εφημερίδα να μην κλείσει.
«Το PD δεσμεύεται κατά 100% να βρεθεί λύση. Θα σώσουμε την Unità» .
Πέραν των οικονομικών προβλημάτων της εφημερίδας, επισημαίνει το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς, η κρίση στην εφημερίδα L'Unità αντανακλά και τον αποπροσανατολισμό της ιταλικής αριστεράς ύστερα από την άνοδο στην εξουσία του Ρέντσι, ενός εκσυγχρονιστή ο οποίος ανέλαβε με την δέσμευση να γκρεμίσει τις παλαιές δομές του κόμματος.
Από την πλευρά τους, οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας –οι οποίοι εργάζονταν απλήρωτοι το τελευταίο τρίμηνο–, κατηγόρησαν το μεγαλύτερο κόμμα της ιταλικής Αριστεράς ότι τους εγκατέλειψε παρά τις ελπίδες που είχαν ότι θα τους βοηθούσε.
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τετάρτη 23 Απριλίου 2014

Οι Ιταλοί ξανάρχονται: Αιτήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων σε 3 περιοχές της δυτικής Ελλάδας



Ποιες περιοχές αφορούν οι αιτήσεις που υπέβαλε στο ΥΠΕΚΑ ο ιταλικός Ενεργειακός όμιλος ENEL Group
Αιτήσεις για έρευνες υδρογονανθράκων στις περιοχές βορειοδυτικής Πελοποννήσου, Αιτωλοακαρνανίας και Πρέβεζας -'Αρτας, υπέβαλε στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ο Ιταλικός ενεργειακός Όμιλος "ENEL GROUP".
Συγκεκριμένα, η ENEL ενδιαφέρεται για έρευνες στις περιοχές:
- Βορειοδυτικής Πελοποννήσου, η οποία είχε περιληφθεί στον 1ο γύρο παραχωρήσεων το 1996 και επεστράφη στο Ελληνικό Δημόσιο μετά από την πραγματοποίηση δύο ρηχών γεωτρήσεων (έως 2.375 μέτρα). Η περιοχή είχε παραχωρηθεί τότε στην Κοινοπραξία Enterprise Oil, Union Texas, MOL, ΕΛ.ΠΕ. και έγιναν τρεις γεωτρήσεις.
- Αιτωλοακαρνανίας, η οποία επίσης είχε συμπεριληφθεί στον 1ο γύρο του 1996 και επεστράφη μετά την εκτέλεση δύο ρηχών γεωτρήσεων. Τις γεωτρήσεις εκτέλεσε η Κοινοπραξία Triton - ΕΛ.ΠΕ (έως 1509 μ.)
- Πρέβεζας-'Αρτας, που οριοθετείται γεωγραφικά μεταξύ του block της Αιτωλοακαρνανίας και του block των Ιωαννίνων, το οποίο είναι προς παραχώρηση μέσω της διαδικασίας του "open door".
Η αίτηση του Ιταλικού ομίλου έγινε, με τη διαδικασία της άμεσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος (expression of interest). Η εταιρία ζητά συγκεκριμένα την έναρξη της διαδικασίας προκήρυξης, όπως προβλέπεται από το Ν.4001/2011. Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει ο νόμος, το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μπορεί να παραχωρείται μετά από αίτηση ενδιαφερομένου, για περιοχή η οποία δεν περιλαμβάνεται σε άλλη διακήρυξη. Εφόσον η αίτηση γίνει αποδεκτή, εκδίδεται διακήρυξη που εγκρίνεται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και αποστέλλεται για δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προθεσμία υποβολής προσφορών για τις υπό παραχώρηση περιοχές από άλλους πιθανούς ενδιαφερόμενους, είναι τουλάχιστον ενενήντα (90) ημέρες από την τελευταία δημοσίευση.
Σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ, τα αιτήματα είναι υπό επεξεργασία και τις προσεχείς ημέρες οι αρμόδιες Υπηρεσίες θα εισηγηθούν σχετικά στον Υπουργό ΠΕΚΑ.
Είχε προηγηθεί, στις 7 Μαρτίου 2014, επίσκεψη υψηλόβαθμων εκπροσώπων της Διοίκησης του Ιταλικού Ομίλου στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κατά την οποία υπήρξε συζήτηση και αξιολόγηση για πιθανές αμοιβαία επωφελείς δυνατότητες ευκαιριών, αναφορικά με την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στον ελλαδικό χώρο.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ενδιαφέρον του Ιταλικού ομίλου εδράζεται σε γεωλογικές αναλογίες των τριών περιοχών με αντίστοιχες στην Ιταλία αλλά και την Αλβανία όπου έχουν πραγματοποιηθεί επιτυχείς γεωτρήσεις.
Μανιάτης: Δεν είναι θετική είδηση,
Σε δήλωσή του για το θέμα ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης, επισημαίνει τα εξής:
«Η απόφαση που έλαβε η Enel Group, μια εταιρία εγνωσμένου κύρους και φερεγγυότητας στον τομέα της ενέργειας διεθνώς, καταδεικνύει και το αυξανόμενο ενδιαφέρον της πετρελαϊκής κοινότητας για την Ελλάδα. Δεν είναι απλά μία ακόμη θετική είδηση, αλλά μία ψήφος εμπιστοσύνης στην μεγάλη εθνική προσπάθεια που έχουμε δρομολογήσει, για αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου. Μετά την διαδικασία του "open door" που βρίσκεται στο τελικό στάδιο πριν τις τελικές υπογραφές των συμβάσεων, την ολοκλήρωση των σεισμικών ερευνών μη αποκλειστικής χρήσης που θα καταλήξουν στον μεγάλο γύρο παραχωρήσεων εντός του 2014, πλέον με την αίτηση άμεσης εκδήλωσης ενδιαφέροντος που κατατέθηκε σήμερα ενεργοποιείται και ο τρίτος βραχίονας του νέου Ν.4001/2011 για τις έρευνες και την εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων στη χώρα μας.
Με ολοκληρωμένη πολιτική και συστηματική δουλειά, διασφαλίζουμε συνθήκες ομαλότητας και σταθερό επιχειρηματικό πλαίσιο, σε έναν τομέα που θα έχει ραγδαία ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Στέλνουμε ένα ακόμα αισιόδοξο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία και συνεχίζουμε την προσπάθεια, με υπευθυνότητα, διαφανείς όρους και σεβασμό στο περιβάλλον».
Η ENEL είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στον τομέα ενέργειας στην Ιταλία και η 2η στην Ε.Ε όσον αφορά στην εγκατεστημένη ισχύ παροχής ενέργειας. Δραστηριοποιείται σε συνολικά 40 χώρες με εγκατεστημένη ισχύ 98.000 MW, απασχολεί περίπου 74.000 εργαζόμενους και εξυπηρετεί περισσότερους από 61 εκατομμύρια πελάτες.
Κύριος μέτοχος της εταιρείας είναι το Ιταλικό Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με ποσοστό 31,24%. Είναι ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών στον τομέα της ενέργειας σε 7 κράτη (Enel-Ιταλία / Endesa-Ισπανία-Περού-Χιλή-Αργεντινή / Slovenske Elektrarne-Σλοβενία / OGK 5-Ρωσία).
Στον τομέα της έρευνας και παραγωγής Υδρογονανθράκων, δραστηριοποιείται στην Ιταλία ως διαχειριστής παραγωγής (operator), ενώ συμμετέχει ως επενδυτής (investor-non operator) σε παραχωρήσεις της Αλγερίας και της Αιγύπτου.

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ,  )
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014

Εμπλοκή των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών στη δολοφονία Α.Moro;



Καταγγελία – σοκ από τον πρώην επιθεωρητή ιταλικής αστυνομίας Ενρίκο Ρόσι ο οποίος υποστηρίζει ότι μέλη των μυστικών υπηρεσιών της χώρας στήριξαν τους τρομοκράτες που είχαν απήγαγαν και εν τέλει δολοφόνησαν τον χριστιανοδημοκράτη ηγέτη Άλντο Μόρο.

Ο επί τρεις δεκαετίες επιθεωρητής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας μίλησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο.

«Στο σημείο της οδού Φάνι της Ρώμης την ημέρα και την ώρα που απήχθη ο Μόρο –στις 16 Μαρτίου του 1978– βρίσκονταν δυο άνδρες των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι επέβαιναν σε μοτοσικλέτα Honda. Στόχος τους ήταν να προστατέψουν τους τρομοκράτες των Ερυθρών Ταξιαρχιών από κάθε πρόβλημα και υποτιθέμενη παρεμβολή», υποστήριξε ο Ρόσι.

Ο Ιταλός πρώην αξιωματικός της αστυνομίας πρόσθεσε ότι στην οδό Φάνι βρισκόταν επίσης ένας συνταγματάρχης της υπηρεσίας πληροφοριών Sismi.

Σύμφωνα με τον Ρόσι, πριν από χρόνια ο ένας από τους δυο άνδρες που επέβαιναν στην Honda, μεταμελημένος, έγραψε ανώνυμη επιστολή προς μια ιταλική εφημερίδα, το περιεχόμενο της οποίας κοινοποιήθηκε και στις αστυνομικές αρχές της χώρας.

«Πέρασα την ζωή μου βυθισμένος στις τύψεις για όσα έκανα αλλά και για τα όσα δεν έκανα. Τώρα είναι αργά, ο καρκίνος μου στερεί συνεχώς δυνάμεις και δεν θέλω το παιδί μου να μάθει όλα αυτά», ανέφερε στην επιστολή του ο μυστηριώδης πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών, τονίζει σήμερα ο Ρόσι.

Οι δηλώσεις του δημιουργούν νέες αμφιβολίες και εγείρουν ακόμα περισσότερα ερωτήματα σχετικά με τους πραγματικούς εντολοδότες και τους χειρισμούς στην «υπόθεση Μόρο».

Η εισαγγελία της Ρώμης, σύμφωνα με την ιταλική δημόσια τηλεόραση RAI μέχρι αυτή την στιγμή αφήνει να διαρρεύσει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς του πρώην επιθεωρητή της αντιτρομοκρατικής.

Αυτό που είναι βέβαιο όμως είναι ότι «η δολοφονία Μόρο διέκοψε την πολιτική προσέγγιση και τη συνεργασία του τότε Κομμουνιστικού Κόμματος με την Χριστιανική Δημοκρατία , αλλάζοντας την πορεία της σύγχρονης ιταλικής ιστορίας», σχολίασε το RAI Tre.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014

Η γαλλική και ιταλική επιπλοκή της Ευρωζώνης


Την προηγούμενη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μια σπάνια έξαρση ειλικρίνειας, ανακοίνωσε ότι η Γαλλία και η Ιταλία έχουν πλέον γίνει το επίκεντρο του προβλήματος της Ευρωζώνης. Οι δύο χώρες πάσχουν από έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Πολύ σωστή η θέση της Επιτροπής, μόνο που δεν ήθελε, ή δεν είχε το κουράγιο, να βγάλει τα λογικά συμπεράσματα. Ας συμβάλουμε λοιπόν στις προσπάθειες των καλών γραφειοκρατών των Βρυξελλών με μια απλή ανάλυση.   

Το διάγραμμα που παραθέτω προέρχεται από μια μελέτη που έκανα το 2013 από κοινού με το Χάινερ Φλάσμπεκ για λογαριασμό του Ινστιτούτου Ρόζα Λούξεμπουργκ στη Γερμανία. Δείχνει τη μεταβολή του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία. Το ονομαστικό μοναδιαίο κόστος εργασίας είναι ο πλέον διαδεδομένος δείκτης ολικής, ή εθνικής, ανταγωνιστικότητας, διότι λαμβάνει υπόψη του τις αλλαγές στην παραγωγικότητα και εστιάζει στις αλλαγές του συνολικού κόστους εργασίας. 

Αν η καμπύλη μιας χώρας υπερβαίνει αυτή μιας άλλης, η πρώτη χάνει ανταγωνιστικότητα. Η μεταβολή του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας είναι επίσης πολύ στενά συνδεδεμένη με τον πληθωρισμό, χωρίς βέβαια να τον προκαλεί. Για το λόγο αυτό το διάγραμμα δείχνει και το στόχο πληθωρισμού της ΕΚΤ, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από 2%. Αν το κόστος εργασίας μιας χώρας υπερβαίνει συστηματικά αυτό μιας άλλης, τότε και ο πληθωρισμός της θα είναι υψηλότερος, άρα θα χάνει ανταγωνιστικότητα.

ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ ΜΟΝΑΔΙΑΙΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ




Το βαθύτερο πρόβλημα της Ευρωζώνης απεικονίζεται με ενάργεια στο διάγραμμα. Από την υιοθέτηση του ευρώ και μετά η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας και της Ισπανίας ως προς τη Γερμανία κατέρρευσε. Το αποτέλεσμα ήταν μεγάλα ελλείμματα στις τρέχουσες συναλλαγές και των δύο χωρών, που στην περίπτωση της Ελλάδας έφτασαν το τεράστιο 15% του ΑΕΠ το 2008. Τα ελλείμματα, πολύ φυσιολογικά, χρηματοδοτήθηκαν με δανεισμό από τις πλεονασματικές χώρες, δηλαδή κυρίως τη Γερμανία. Έτσι εμφανίστηκε ο διαχωρισμός κέντρου - περιφέρειας. Οι άφθονες ροές κεφαλαίου από το κέντρο, με πολύ φθηνά επιτόκια μέχρι το 2008, οδήγησαν και σε πιστωτική έκρηξη στην περιφέρεια. Η κατάληξη ήταν η περιφέρεια να βουλιάξει στα χρέη – ιδιωτικά και δημόσια, εγχώρια και διεθνή. 

Ο κύριος λόγος απώλειας της ανταγωνιστικότητας, όπως επίσης δείχνει το διάγραμμα δεν ήταν μια μισθολογική έκρηξη στην περιφέρεια, αλλά η καθήλωση του εργατικού κόστους στη Γερμανία, ιδίως μέχρι το 2008.  Το ανταγωνιστικό όφελος για τις γερμανικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι μέσα στην ΟΝΕ δε μπορεί να υπάρξει υποτίμηση, ήταν τεράστιο. Η γερμανική εμπορική υπεροχή οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην πίεση που δέχθηκαν οι Γερμανοί εργάτες και ελάχιστα  στην περιβόητη γερμανική αποτελεσματικότητα και τα συναφή.

Για να το θέσω με μαρξιστικούς όρους, η κρίση της Ευρωζώνης είναι στη βάση της πρόβλημα ταξικό, δηλαδή σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας. Το μοναδιαίο κόστος εργασίας ποικίλλει σε κάθε χώρα ανάλογα με την ιστορία της, του θεσμούς της και την ταξική της πάλη. Η γερμανική αστική τάξη σε συνεργασία με το κράτος και με τη στήριξη των συνδικάτων κατήγαγε θρίαμβο επί της γερμανικής εργατικής τάξης τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Σχεδόν όλη η αύξηση της παραγωγικότητας - όση αυτή ήταν - πήγε στα κέρδη του κεφαλαίου. Οι αστικές τάξεις της περιφέρειας δεν είχαν την ίδια επιτυχία απέναντι στις δικές τους εργατικές τάξεις κι έτσι βρέθηκαν υποτελείς της γερμανικής μέσα στην ΟΝΕ. 

Η υπεροχή της Γερμανίας της επέτρεψε να επιβάλει τη δικιά της συνταγή επίλυσης της κρίσης, η οποία φαίνεται με παραστατικό τρόπο στο διάγραμμα. Ο βαθύτερος στόχος, είτε υπήρχε Μνημόνιο, όπως στην Ελλάδα, είτε όχι, όπως στην Ισπανία, ήταν η συντριβή του εργατικού κόστους . Η μείωση ήταν εντυπωσιακή και στις δύο χώρες και φυσικά συνοδεύτηκε από τεράστια ανεργία και διάλυση των κοινωνικών δομών. Η μερική ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας συμβάδισε με την απάλειψη του εξωτερικού ελλείμματος, ενώ παράλληλα η λιτότητα έφερε σχετική δημοσιονομική σταθεροποίηση και στις δύο χώρες. Οι επιτυχίες για τις οποίες τόσο επαίρεται η κυβέρνηση Σαμαρά οφείλονται σε κοινωνική συντριβή και οικονομική καταστροφή.

Η σχετική σταθεροποίηση της περιφέρειας μέσω της συντριβής του εργατικού κόστους δεν απάλειψε όμως τα αίτια της κρίσης, όπως μας λέει και η ίδια η Επιτροπή. Αντίθετα, το αδιέξοδο της Ευρωζώνης έχει γίνει σχεδόν πλήρες μέσω της γερμανικής συνταγής. Δεν έχει κανείς παρά να δει το διάγραμμα για να καταλάβει τους λόγους. Όσο η Γερμανία ήταν απασχολημένη με την καθυπόταξη της περιφέρειας, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στη Γαλλία και στην Ιταλία συνέχισε να ανεβαίνει χωρίς σοβαρή αλλαγή ρυθμού. Να σημειωθεί ότι και οι δύο χώρες, ιδίως η Γαλλία, είναι πολύ κοντά στο στόχο πληθωρισμού της ΕΚΤ, άρα δεν τίθεται θέμα πειθαρχίας από την πλευρά τους. Στην πράξη η μη πειθαρχική χώρα είναι η Γερμανία, όπου το κεφάλαιο συνεχίζει να κρατάει το εργατικό κόστος εξαιρετικά χαμηλά. 

Το αποτέλεσμα ήταν η σωρευτική απώλεια ανταγωνιστικότητας και για τη Γαλλία και για την Ιταλία που πλέον είναι πολύ μεγάλη. Συνεπώς και οι δύο χώρες έχουν βρεθεί να αντιμετωπίζουν αυξανόμενα προβλήματα εξωτερικών συναλλαγών, χρέους, οικονομικής δυστοκίας και ανεργίας εντός της ΟΝΕ. Η σταδιακή εμφάνιση γαλλικού και ιταλικού ζητήματος επιβεβαιώνει τη βαθιά αποτυχία της Ευρωζώνης, καθώς η κρίση της περιφέρειας βαθμιαία πέρασε και στο κέντρο. Το πρόβλημα δεν έχει ακόμη εμφανιστεί στις χρηματοπιστωτικές αγορές γιατί και οι δύο χώρες δανείζονται σε μεγάλο βαθμό από εγχώριες πηγές, αλλά είναι θέμα χρόνου. Όταν θα πάρει οξεία μορφή, η Γερμανία θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση γιατί φυσικά δε θα μπορεί να αντιμετωπίσει την Ιταλία, πόσο μάλλον τη Γαλλία, όπως τις χώρες της περιφέρειας. Η διάλυση του ευρώ θα τεθεί ξανά επί τάπητος. 

Αλλά και για τη γαλλική αστική τάξη, που είναι ο μεγάλος χαμένος της ΟΝΕ, το πρόβλημα είναι εξαιρετικά δισεπίλυτο. Αν συνεχίσει την παρούσα πορεία, το αδιέξοδο απλώς θα μεγαλώνει. Αν υιοθετήσει τη γερμανική συνταγή σκληρής λιτότητας και μείωσης μισθών, θα προκαλέσει γιγαντιαία ύφεση σε ολόκληρη την Ευρωζώνη διακινδυνεύοντας άνοδο της άκρας Δεξιάς στην εξουσία. Αν φύγει από την ΟΝΕ, θα πρέπει να είναι έτοιμη για βαθιές και ουσιαστικές ρήξεις σε όλα τα επίπεδα. Το τι θα κάνει δεν έχει ακόμη διαφανεί, αλλά ο χρόνος τελειώνει.
  
Όσον αφορά την περιφέρεια, τέλος, τα πράγματα είναι απλώς τραγικά. Τα κατάφερε βέβαια να παραμείνει στο ευρώ συντρίβοντας τους μισθούς και την παραγωγή της, αλλά δεν κέρδισε κανένα πλεονέκτημα αφού η Γερμανία συνεχίζει την τρέχουσα πολιτική. Η ανάκαμψη που θα σημειωθεί, όταν τελειώσει η βαθύτατη ύφεση, θα είναι πιθανότατα ασθενική και ασταθής. Στην πράξη η περιφέρεια θα λιμνάσει κρατώντας τους μισθούς χαμηλά εσαεί. Πρόκειται για ομαδική αυτοκτονία χωρών με στόχο τη συμμετοχή σε μια αποτυχημένη νομισματική ένωση. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να πει για τον παραλογισμό που κατέλαβε την Ευρώπη στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα. 


Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Ιταλία: Οι τελευταίες ώρες της πρωθυπουργίας Λέτα;



Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Το... νέο πρόσωπο της Κεντροαριστεράς θυμίζει κάτι παλιό


Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΤΖΑΒΑΡΑ 

k.tzavara@eleftherotypia.net

Ο 38χρονος Ματέο Ρέντσι, ο νέος επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος στην Ιταλία, ήδη συγκρίνεται με τον Τόνι Μπλερ, όσον αφορά τις αντιλήψεις του περί «μεταρρυθμίσεων», και με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, όσον αφορά την επικοινωνιακή του δεινότητα. Αμφότερα άσχημα παραδείγματα για προοδευτικές πολιτικές...
«Αυτό είναι το τέλος μιας ομάδας ηγετών της, δεν είναι το τέλος της Αριστεράς», είπε με στόμφο μιλώντας σε οπαδούς του κόμματός του στη Φλωρεντία, μετά το θρίαμβο. «Τώρα αναλαμβάνει μια νέα γενιά. Είναι η σειρά μας να οδηγήσουμε»«Αυτό είναι το τέλος μιας ομάδας ηγετών της, δεν είναι το τέλος της Αριστεράς», είπε με στόμφο μιλώντας σε οπαδούς του κόμματός του στη Φλωρεντία, μετά το θρίαμβο. «Τώρα αναλαμβάνει μια νέα γενιά. Είναι η σειρά μας να οδηγήσουμε»ΟΜατέο Ρέντσι, ο δημοφιλής δήμαρχος της Φλωρεντίας, που εξελέγη θριαμβευτικά στην ηγεσία του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, άφησε την Ευρώπη να προβληματίζεται αν ήρθε ο καιρός για «έναν νέο Τόνι Μπλερ» και τους πιο επιφυλακτικούς να αναρωτιούνται μήπως η ηλικία του «επικοινωνιακού» πολιτικού αποτελεί το μοναδικό χειροπιαστό ενέχυρο για τη μεταρρυθμιστική του δεινότητα...
«Θέλουμε η Ιταλία να μπορέσει να ξαναρχίσει να τρέχει. Να σταματήσει να είναι η ωραία κοιμωμένη της Ευρώπης», τόνισε ο 38χρονος νέος επικεφαλής της μεγαλύτερης δύναμης της ιταλικής Κεντροαριστεράς. Τώρα καλείται να συμβιβάσει τις βαθιές εσωκομματικές διαφορές, που υπονόμευσαν την παρουσία της παράταξής του στις εθνικές εκλογές του περασμένου Φεβρουαρίου, στερώντας από τον κεντροαριστερό συνασπισμό τον έλεγχο και στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου.
Περίπου 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι ψήφισαν στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος και έδωσαν το θριαμβευτικό ποσοστό 69% στον Ματέο Ρέντσι. «Αυτό είναι το τέλος μιας ομάδας ηγετών της, δεν είναι το τέλος της Αριστεράς», είπε με στόμφο, μιλώντας σε οπαδούς του κόμματός του στη Φλωρεντία, μετά το θρίαμβο. «Τώρα αναλαμβάνει μια νέα γενιά. Είναι η σειρά μας να οδηγήσουμε».
Για το ταλέντο και τη διάθεσή του να αναμορφώσει την Αριστερά της Ιταλίας, ο Ρέντσι παραλληλίζεται συχνά με τον Τόνι Μπλερ, τον πρώην πρωθυπουργό της Μ. Βρετανίας, αλλά το ρητορικό του στιλ και η επικοινωνιακή του δεινότητα παραπέμπουν εξίσου και στον 77χρονο Ιταλό κεντροδεξιό πολιτικό Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Αλλωστε τώρα, περισσότερο από ποτέ στο παρελθόν, είναι η ώρα που ο αναδειχθείς ηγέτης μπορεί να «στρατολογήσει» κάποιους απογοητευμένους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους.
Οχι τυχαία, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ευρεία αποδοχή του και μεταξύ κεντροδεξιών πολιτών. Προμετωπίδα του πολιτικού του προγράμματος είναι η μείωση της φορολογίας -υπόσχεση που έσυρε το άρμα του Καβαλιέρε επί δύο δεκαετίες-, αλλά και η δέσμευση για αλλαγή του εκλογικού νόμου, βελτιωτικές τροποποιήσεις του εργατικού δικαίου και ο περιορισμός των προνομίων των πολιτικών.
Συχνά του αποδίδουν το παρατσούκλι «ο Ξύστρας», επειδή καλεί για φρεσκάρισμα και πλήρη αλλαγή του πολιτικού κατεστημένου της χώρας, που θεωρείται ευρέως αναξιόπιστο, διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό στην αξιοποίηση ευκαιριών, με ροπή στις χαμένες δεκαετίες.
Και ο ίδιος λανσάρει τον εαυτό του ως ευρισκόμενο σε πλήρη ρήξη με το παρελθόν, από κάθε άποψη. Οπου σταθεί κι όπου βρεθεί, προβάλλει την πεποίθησή του ότι τα πολιτικά πράγματα μπορούν ν' αλλάξουν προς το καλύτερο. Πρόσφατα έκλεισε ένα τηλεοπτικό ντιμπέιτ, με τη δέσμευση ότι θα προσφέρει κάτι πολύ σπάνιο στην Ιταλία: την ελπίδα. «Οι πολίτες είναι κουρασμένοι και απογοητευμένοι», δήλωσε. «Δεν έχουν πια πίστη. Εγώ έχω και γι' αυτό βρίσκομαι στην πολιτική: επειδή ακόμη πιστεύω».
Η ανάδειξή του στην κορυφή του Δημοκρατικού Κόμματος είναι μεν ένα μεγάλο βήμα, αλλά η πορεία προς την πρωθυπουργία είναι μακρά και κρύβει πολλές παγίδες. Αναλυτές επισημαίνουν ότι, όσο φιλόδοξος κι αν είναι ο Ματέο Ρέντσι, έχει μέσα στο κόμμα του να αντιμετωπίσει δυναμικές παρουσίες, όπως εκείνη του σημερινού πρωθυπουργού, Ενρίκο Λέτα.
Επίσης, αν και απώτερος στόχος του είναι οι πρόωρες εκλογές, πρέπει να αποφύγει να εμφανιστεί ως υπεύθυνος για την ανατροπή της σημερινής κυβέρνησης, αν θέλει να διατηρήσει τις συμπάθειες και τη δημοτικότητά του. Ενα άλλο θέμα είναι αν, ακόμη και κατά την προκήρυξη εκλογών, θα είναι ο Ρέντσι ο υποψήφιος για την πρωθυπουργία, τη στιγμή που υπάρχουν στο Δημοκρατικό Κόμμα στελέχη τα οποία δεν είναι καθόλου ευχαριστημένα από την ανοδική πορεία του νεαρού δημάρχου.
Απ' όλα αυτά, αναδίδεται έντονα το άρωμα της εποχής, όταν ο Τόνι Μπλερ αναδείχθηκε στο Εργατικό Κόμμα της Μ. Βρετανίας, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Γι' αυτό και ο παραλληλισμός δεν είναι αναίτιος. Οπως και ο Βρετανός πολιτικός, έτσι και ο Ρέντσι στοχεύει σε ευρύτερο κοινό ψηφοφόρων, ενώ άνετα κινδυνεύει να δεχθεί επικρίσεις από παραδοσιακά στοιχεία του κόμματός του για έλλειψη εμπειρίας. «Το να διοικείς την όμορφη αναγεννησιακή Φλωρεντία απέχει πολύ από το να διεκδικείς να διοικήσεις προοδευτικά την Ιταλία», λένε ήδη κάποιοι...
Ο Ματέο Ρέντσι δουλεύει πάντως ήδη μεθοδικά και μάλλον έχει προετοιμάσει τις επόμενες κινήσεις του. Παρουσιάζοντας τη γραμματεία του Δημοκρατικού Κόμματος, πέντε άνδρες και επτά γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια, έδειξε και σχηματικά τη διάθεσή του για ανανέωση. Εμφανίστηκε ενωτικός και καθησυχαστικά υποστηρικτικός προς την κυβέρνηση και δεν έχασε λεπτό, προκειμένου να επαναλάβει την ανάγκη τροποποίησης του εκλογικού νόμου, «που αποτελεί προτεραιότητα για την Ιταλία». «Δεν υπάρχει ούτε ένα λεπτό για χάσιμο», τόνισε και ο χρόνος του έχει ήδη αρχίσει να μετράει!
(Πηγές: BBC-Guardian-Ansa-Stampa-Repubblica, http://www.enet.gr/)
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Δυνατό "χτύπημα" των Ιταλών στην ενέργεια



Του Χάρη Φλουδόπουλου

Το ενδιαφέρον κορυφαίων ιταλικών ενεργειακών εταιρειών για επενδύσεις στην ελληνική αγορά μετέφεραν οι εκπρόσωποι δυο εκ των μεγαλυτέρων επιχειρήσεων της γειτονικής χώρας, της Eni και της Terna, στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Ειδικότερα, η πετρελαϊκή εταιρεία Eni ενδιαφέρεται για επενδύσεις στην αγορά του φυσικού αερίου, την αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ, αλλά και για την αγορά των υδρογονανθράκων που ανοίγει στη χώρα μας. Σημειώνεται ότι για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες αδράνειας ανοίγει η αγορά έρευνας υδρογονανθράκων, γεγονός που έχει προσελκύσει το έντονο ενδιαφέρον μεγάλων εταιρειών του χώρου. Πρόσφατα μάλιστα ερευνητικό ινστιτούτο της Eni είχε κάνει αναφορά στις ανακαλύψεις των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και στην πιθανότητα ύπαρξης κοιτασμάτων στη χώρα μας. Η ίδια μελέτη που είχε αποκαλύψει το Κεφάλαιο έκανε λόγο για την πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου μεσογειακού διάδρομου προμήθειας ενέργειας για την Ευρώπη. Σημειώνεται εξάλλου ότι η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει από την κυπριακή κυβέρνηση την εκμετάλλευση ενός "οικοπέδου" για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ.

Στη σφαίρα του ενδιαφέροντος της ιταλικής πετρελαϊκής εταιρείας περιλαμβάνεται επίσης και η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ καθώς η κυβέρνηση έχει στόχο να επανεκκινήσει το συντομότερο δυνατό το διαγωνισμό ο οποίος τον Ιούνιο κηρύχθηκε άγονος. Ήδη έχουν προχωρήσει οι συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και καταβάλλονται προσπάθειες ο διαγωνισμός να βγει εκ νέου στον «αέρα».

Να σημειωθεί ότι όσον αφορά την Eni στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό παραβρέθηκε ο νούμερο ένα του ομίλου, Paolo Scaroni.

Η δεύτερη ιταλική εταιρεία που είδε ο πρωθυπουργός, είναι ο Ιταλός διαχειριστής ηλεκτρικού συστήματος, Terna, ο οποίος ενδιαφέρεται ενεργά για την αποκρατικοποίηση του διαχειριστή του ελληνικού συστήματος ηλεκτρισμού ΑΔΜΗΕ που έχει δρομολογηθεί για τις αμέσως επόμενες εβδομάδες.  Σημειώνεται ότι τα ηλεκτρικά συστήματα Ελλάδας και Ιταλίας ήδη διασυνδέονται μέσω υποβρύχιας ηλεκτρικής γραμμής και η ελληνική αγορά αλλά και η ευρύτερη αγορά των Βαλκανίων θεωρούνται ως περιοχές δυνητικού ενδιαφέροντος και «φυσικής συνέχειας» της ιταλικής αγοράς ηλεκτρισμού.

Η παρουσία των δυο ιταλικών εταιρειών στο Μέγαρο Μαξίμου σηματοδοτεί για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης που απομάκρυνε όσες ευρωπαϊκές εταιρείες είχαν προσπαθήσει να εμπλακούν στην αγορά ενέργειας, μια πρώτη ένδειξη εμπιστοσύνης στις προοπτικές του κλάδου.

Επιπλέον, σήμερα ο κ. Σαμαράς συναντήθηκε με εκπροσώπους της αμερικανικής εταιρείας Microsoft, επίσης για θέματα επενδύσεων και διεύρυνση της δραστηριότητας του ομίλου στη χώρα μας.


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Iταλική ανταρσία στην Eυρωζώνη


Του Γ. Καπόπουλου

Πριν από ένα χρόνο, λίγο πριν ανατρέψει την κυβέρνηση Mόντι, ο Mπερλουσκόνι έθετε το δίλημμα ή θα επιστρέψει η Iταλία στη λιρέτα ή να φύγει η Γερμανία από την Eυρωζώνη! H πρώτη ανοικτή αμφισβήτηση του ευρώ από πρώην πρωθυπουργό και ηγέτη κόμματος εξουσίας υποτιμήθηκε καθώς ο Kαβαλιέρε χρησιμοποιεί επικοινωνιακή τακτική πυροτεχνήματος, προκαλεί δηλαδή σοκ χωρίς να δώσει συνέχεια.
Eνα χρόνο μετά, η Iταλία αναδεικνύεται στη χώρα που εν όψει των ευρωεκλογών θα μπορούσε να αναδειχθεί στον αστάθμητο πολιτικό παράγοντα, με ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων να τάσσονται ανοικτά υπέρ της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα.
O Mπέπε Γκρίλο και το Kίνημα των Πέντε Aστέρων υιοθετεί πλέον ανοικτή πλατφόρμα πλήρους ρήξης όχι μόνον με την Eυρωζώνη αλλά με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση συνολικά. Σύμφωνα με τον έγκυρο αρθρογράφο της Pεπούμπλικα Σκάλφαρο, δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε για αντισυστημικό κόμμα που αμφισβητεί συνολικά την πολιτική ελίτ αλλά για κόμμα με σαφή πολιτικό προσανατολισμό που αμφισβητεί συνολικά τη μεταπολεμική στρατηγική επιλογή της χώρας υπέρ της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Tα συνθήματα του M5S, όπως είναι τα αρχικά του κόμματος κατά της Eυρωζώνης, υπέρ της αύξησης των δημόσιων δαπανών και υπέρ της μείωσης της φορολογίας παραπέμπουν ευθέως στην πολιτική πλατφόρμα της Λεπέν στη Γαλλία.
Προσθέστε στον Γκρίλο τον Mπερλουσκόνι, που είτε ως κατάδικος που εκτίει την ποινή του υπό κατ' οίκον περιορισμό, είτε ως γερουσιαστής θα κάνει ότι μπορεί για να μην αφήσει στο M5S το μονοπώλιο της είσπραξης μιας ετερόκλητης δυσαρέσκειας για να διαπιστωθεί ότι το ρεύμα που υποστηρίζει την έξοδο της Iταλίας από την Eυρωζώνη είναι πολύ πιθανόν σύντομα να αποκτήσει πλειοψηφική δυναμική.
H αμφισβήτηση, όμως, δεν σταματά στον δεξιό και τον αντισυστημικό λαϊκισμό, αλλά έχει διεισδύσει στην οικονομική ελίτ της χώρας: Eκτός από μια ισχυρή πτέρυγα της εργοδοτικής συνομοσπονδίας Confidunstria που ζητά επιστροφή στη λιρέτα, τη σκυτάλη πήραν οι οικονομικοί εμπειρογνώμονες του μεγάλου τραπεζικού ομίλου Mediobanca, που συνιστούν ως μονόδρομη επιλογή την έξοδο της χώρας από την Eυρωζώνη στην περίπτωση που η Γερμανία δεν αλλάξει την πολιτική της.
H πραγματικότητα είναι σκληρή παρ' όλες τις πιρουέτες της Στατιστικής Yπηρεσίας της χώρας, παρά τη συγκυριακή πτώση των spreads και την εντυπωσιακή άνοδο του δείκτη MIB του Xρηματιστηρίου του Mιλάνου.
H Iταλία παραμένει σε ύφεση χωρίς ορατή προοπτική διεξόδου, παρά την απεγνωσμένη επικοινωνιακή προσπάθεια της κυβέρνησης Λέτα να μακιγιάρει τον δείκτη εμπιστοσύνης των καταναλωτών προκειμένου να συγκρατήσει το παλιρροϊκό κύμα χρέους - αποπληθωρισμού.
Για πολλοστή φορά στην ιστορία της η Iταλία αρχίζει ξανά να απειλεί με ανατροπή συμμαχιών, καθώς ένα διαρκώς ογκούμενο ρεύμα της κοινωνίας αμφισβητεί τη γερμανική Eυρώπη. Oπως ακριβώς το 1914 -15 αμφισβητήθηκε η τότε συμμαχική δέσμευση της Pώμης στο πλευρό της Γερμανίας και της Aυστροουγγαρίας, με αποτέλεσμα την είσοδο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στην πλευρά του αντίπαλου στρατοπέδου -Pωσία, Aγγλία, Γαλλία- με καταλυτικές συνέπειες στην εξέλιξη της σύγκρουσης. Kαι με μια νέα ανατροπή να σημειώνεται το καλοκαίρι του 1943, όταν η Iταλία καθαίρεσε τον Mουσολίνι και στη συνέχεια εγκατέλειψε τη Γερμανία και τάχθηκε στο πλευρό των HΠA και της Bρετανίας.
Nα θυμίσουμε ότι το 1997-98 η Γερμανία του Kολ αντιδρούσε στη συμμετοχή της Iταλίας στην πρώτη ομάδα χωρών της ONE και κάμφθηκε μόνον όταν η Γαλλία του Σιράκ απείλησε με βέτο τη διεύρυνση της E.E. στην Kεντρική και Aνατολική Eυρώπη. H ένταξη της Pώμης στο παρά πέντε άνοιξε την πόρτα στην Iβηρική και δύο χρόνια αργότερα στην Eλλάδα.
Bιομήχανοι και τραπεζίτες
Eκτός από μια ισχυρή πτέρυγα της εργοδοτικής συνομοσπονδίας Confidunstria που ζητά επιστροφή στη λιρέτα, τη σκυτάλη πήραν οι οικονομικοί εμπειρογνώμονες του μεγάλου τραπεζικού ομίλου Mediobanca, που συνιστούν ως μονόδρομη επιλογή την έξοδο της χώρας από την Eυρωζώνη στην περίπτωση που η Γερμανία δεν αλλάξει την πολιτική της.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Κοινή γραμμή Σαμαρά - Λέτα για οικονομία και μεταναστευτικό



Σε κοινή γραμμή για ζητήματα οικονομίας ενόψει της Συνόδου Κορυφής και στην ανάληψη δράσης για την εισροή μεταναστών ενόψει και της εναλλαγής της προεδρίας της ΕΕ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας συμφώνησαν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ενρίκο Λέτα, στον απόηχο μιας ακόμα μεγάλης τραγωδίας στ’ ανοιχτά της Σικελίας.
Φωτογραφία αρχείουΦωτογραφία αρχείουΟ Έλληνας πρωθυπουργός περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός και τόνισε ότι η κυβέρνηση έκανε όλα όσα έπρεπε να κάνει και εφόσον έχει πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα είναι σειρά των δανειστών να κάνουν κάτι.
Ωστόσο όπως είπε έπειτα από χρόνια κρίσης, η οικονομία της χώρας μας κάνει τώρα μια “επανεκκίνηση”, ενώ υπογράμμισε “ότι το κύριο ζητούμενο για την Ευρώπη και την Ελλάδα είναι να επιτευχθεί η ανάπτυξη”.
Από την πλευρά του ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε ότι Ελλάδα και Ιταλία θα πάνε με κοινή γραμμή στη σύνοδο Κορυφής και αναγνώρισε τις “σημαντικές προσπάθειες και τα θετικά αποτελέσματα που πέτυχε η ελληνική κυβέρνηση και προσωπικά ο Α. Σαμαράς” σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.
Όσον αφορά στο μεταναστευτικό που ήταν το βασικό θέμα των συνομιλιών, ο Έλληνας πρωθυπουργός χαρακτήρισε “ιδιαίτερα σημαντική” την ανάληψη “κοινής δράσης με την Ιταλία” ενόψει και των δύο προεδριών των δύο χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2014, ώστε να “αλλάξει η Ευρώπη” κατεύθυνση.
Επίσης είναι σημαντική η διμερής συνεργασία, όπως επισήμανε, ώστε η ΕΕ να προχωρήσει στην μεταβολή της πολιτικής της για την αντιμετώπιση του φαινομένου της “παράνομης μετανάστευσης”. 
Τέλος, αναφέρθηκε και στην υπόθεση της μικρής Μαρίας, που έχει προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον κάνοντας λόγο για άμεση κινητοποίηση των αρχών.
Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Ιταλίας σημείωσε ότι ένα από τα κύρια σημεία συζήτησης ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 24ης και 25ης Οκτωβρίου θα είναι η αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος της “παράνομης μετανάστευσης”, μετά και το κύμα μεταναστών που έφθασαν στην Ιταλία τους τελευταίους μήνες αλλά και τη σειρά πολύνεκρων ναυαγίων στα ανοιχτά της χώρας.
Ο Ε. Λέτα τόνισε ότι ανάμεσα στα κύρια ζητούμενα είναι η ενίσχυση της δύναμης Frontex για την επιτήρηση των ευρωπαϊκών συνόρων, η ενεργοποίηση του προγράμματος EuroSur, ενώ σημείωσε πως η ιταλική στρατιωτική ανθρωπιστική αποστολή Mare Nostrum πρόκειται να ολοκληρωθεί στις 2 Δεκεμβρίου, με την έναρξη του προγράμματος EuroSur.
Ακόμη, ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε ότι ένα κεντρικό θέμα θα είναι η επανεξέταση των διαδικασιών χορήγησης πολιτικού ασύλου.
Newsroom Enet, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

Διπλό "θρίλερ" σε Ουάσινγκτον και Ρώμη


Του Κώστα Ράπτη
 
Εδώ και ένα δύο χρόνια οι κεντρικές τράπεζες και στις δύο ακτές του Ατλαντικού σήκωσαν το βάρος της τόνωσης της διεθνούς οικονομίας, είτε με τη χορήγηση πραγματικής ρευστότητας (όπως έπραξε η Fed με το QE3) είτε με τη διακήρυξη της ετοιμότητάς τους να πράξουν “ο,τιδήποτε χρειασθεί”, α λα Mario Draghi.

Ωστόσο, ό,τι πέτυχε (ή δεν πέτυχε) η νομισματική πολιτική, κινδυνεύει να το ξεκάνει μέσα σε λίγα 24ωρα ο δημοσιονομικός “αυτοτραυματισμός” που απειλείται λόγω τακτικών πολιτικών παιχνιδιών είτε στο Palazzo Madama της Ρώμης είτε στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον.
Τα βλέμματα των αγορών στρέφονται με ανησυχία πότε προς την κυβερνητική κρίση της Ιταλίας και πότε προς το νέο δημοσιονομικό μπρα-ντε-φερ της κυβέρνησης Obama με την Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Εκ πρώτης όψεως, τα δύο “θρίλερ” εκκινούν από ολότελα διαφορετικές αφετηρίες, εφόσον στη μεν Ιταλία ο Silvio Berlusconi έχει κάνει σημεία της αντιπαράθεσής του με την κυβέρνηση Letta το αίτημα της δημοσιονομικής χαλάρωσης, στις δε ΗΠΑ οι “ιέρακες” των Ρεμπουμπλικανών προσπαθούν να επιβάλλουν έστω και δια της βίας τη δική τους εκδοχή του “μικρότερου κράτους”.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι ομοιότητες είναι (τηρουμένων των αναλογιών, προκειμένου περί δύο τόσο διαφορετικών οικονομικών μεγεθών) εντυπωσιακές, εφόσον σε αμφότερες τις επιπτώσεις απειλείται είτε μία αναζωπύρωση της κρίσης της ευρωζώνης είτε μια στάση πληρωμών της αμερικανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης - με ό,τι αυτό συνεπάγεται διεθνώς.

Και το κυριότερο: τόσο στη Ρώμη όσο και στη Ουάσιγκτον οι κραδασμοί προέρχονται από βραχυπρόθεσμης στόχευσης εγχώριους χειρισμούς, που όμως δεν μοιάζει να αποδίδουν τα αναμενόμενα για κανέναν από τους εμπνευστές τους. 

Στην Ιταλία, η επιλογή του Silvio Berlusconi να κλιμακώσει τη σύγκρουση με την κεντροαριστερά, υποχρεώνοντας πρώτα τους βουλευτές και γερουσιαστές του να υπογράψουν τις παραιτήσεις τους για κάθε μελλοντική χρήση και κατόπιν τους πέντε υπουργούς της παράταξής του να αποχωρήσουν από τον κυβερνητικό συνασπισμό Letta, είναι προφανές ότι δεν εμπνέονται τόσο από την επιθυμία του να ανασχέσει την δρομολογημένη “φορολογική επιδρομή” όσο από την επιδίωξη να διαπραγματευτεί το προσωπικό του μέλλον.

Από αυτή την άποψη ο χρόνος πιέζει (ενόψει της ψηφοφορίας την Παρασκευή στην αρμόδια επιτροπή της Γερουσίας σχετικά με τον αποπομπή του από το Σώμα, λόγω της αμετάκλητης καταδίκης του τον Αύγουστο για την υπόθεση Mediaset), αλλά προσφέρει και “παράθυρο ευκαιρίας” στον βαθμό που ο Καβαλιέρε εκτιμά ότι η ρευστή μετεκλογική συγκυρία θα αμβλύνει τα αντανακλαστικά του Βερολίνου.

Μόνο που έπεσε έξω: η ολομέτωπη επίθεσή του (που συνάντησε τη διαφωνία τόσο των μεγάλων εργοδοτικών κύκλων όσο και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας) κατέληξε, ως μπούμερανγκ, στην υπονόμευση της συνοχής της ίδιας της κεντροαριστεράς. 

Στην κεκλεισμένων των θυρών συνάντησή του το απόγευμα της Δευτέρας με τους 188 βουλευτές και γερουσιαστές του κόμματός του ο Berlusconi φέρεται πρότεινε ούτε λίγο ούτε πολύ ως διέξοδο από την πολιτική κρίση την υιοθέτηση εντός μίας εβδομάδας του νέου κρατικού προϋπολογισμού και μέτρων, όπως το πάγωμα της αύξησης του ΦΠΑ και η οριστική κατάργηση για φέτος του φόρου ιδιοκατοίκησης, και κατόπιν την διοργάνωση εκλογών ακόμη και εντός του Νοεμβρίου. Στην πραγματικότητα βρέθηκε να προσπαθεί να περιορίσει την έκταση της “ανταρσίας” στο εσωτερικό της παράταξής του, και να απολογείται λέγοντας ότι για τις παραιτήσεις των υπουργών αποφάσισε μόνος του και ότι “η Φόρτσα Ιτάλια δεν είναι μια εξτρεμιστική δύναμη”. Η σιωπή των διαφωνούντων στη διαδικασία υπήρξε ηχηρή...

Δεν είναι πολύ διαφορετική η κατάσταση στις ΗΠΑ όπου το νέο δημοσιονομικό αδιέξοδο στην πραγματικότητα οφείλεται στον εσωτερικό διχασμό του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και στην κατάσταση ομηρίας από την πτέρυγα του Tea Party στην οποία έχει περιέλθει ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων John Boehner.
Άγνωστο παραμένει ακόμη εάν μέχρι τις 07.00 της Τρίτης (ώρα Ελλάδος), οπότε εγκαινιάζεται το νέο δημοσιονομικό έτος, η υπερδύναμη θα έχει ή όχι ψηφισμένο νέο προϋπολογισμό ή θα πρέπει να μπεί σε τροχιά shutdown (ορισμένων εκ) των ομοσπονδιακών υπηρεσιών. 

Η ελεγχόμενη από τους Δημοκρατικούς Γερουσία καταψήφισε το σχέδιο που πρότεινε η ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικανούς Βουλή και το οποίο πρόσφερε προσωρινό προϋπολογισμό έξι εβδομάδων με παράλληλη αναβολή εφαρμογής για ένα χρόνο κομβικών ρυθμίσεων του προγραμμάτος ασφάλισης και περίθαλψης που έχει ταυτισθεί με το όνομα του προέδρου (Obamacare). 

Ο επικεφαλής της Γερουσίας Harry Reid διαμηνύει ότι το Σώμα θα συνεχίσει να καταψηφίζει οποιοδήποτε σχέδιο περιλαμβάνει προβλέψει που θίγουν το Obamacare, ενώ ο Boehner απαντά ότι η πλειοψηφία της Βουλής δεν θα εγκρίνει κανέναν προϋπολογισμό χωρίς “παραχωρήσεις” στο ζήτημα της της μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας.

Όμως, ο Boehner θυμάται πολύ καλά (ως στενός συνεργάτης του προκατόχου του Newt Gingrich) ότι το προηγούμενο επεισόδιο shutdown τον χειμώνα του 1995-΄96 κόστισε στους Ρεπουμπλικανούς και πιέζεται να υποχωρήσει. Αναζητά δε τρόπους να το επιτύχει χωρίς να αποξενώσει την πτέρυγα του Tea Party η οποία άλλωστε συγκροτήθηκε ως ρεύμα στην αμερικανική κοινωνία μέσα από την αντίθεσή της στο Obamacare. Εξ ού και τα προσχέδια που αρχικά προέβλεπαν την πλήρη κατάργηση του Obamacare έδωσαν διαδοχικά τη θέση τους στην πρόβλεψη της ετήσιας αναβολής του προγράμματος, ή στην κατάργηση του (αντιδημοφιλούς) φόρου επί του ιατρικού εξοπλισμού, ο οποίος το χρηματοδοτεί. Η πλέον ευφάνταστη πρόταση από Ρεπουμπλικανικής πλευράς προβλέπει την υπαγωγή του, του προέδρου, των ομοσπονδιακών λειτουργών και όλων των κοινοβουλευτικών σε καθεστώς ασφάλισης σύμφωνο με τις προβλέψεις του Obamacare – με την προσδοκία ότι οι κυβερνώντες θα εκτεθούν υπερασπιζόμενοι τα πλουσιοπάροχα κεκτημένα τους. 

Ωστόσο, οι συσχετισμοί του “blame game” στη Ουάσιγκτον φαίνεται πως γέρνουν εις βάρος των Ρεπουμπλικανών, τους οποίους κατονομάζει ως υπεύθυνους για το αδιέξοδο το 46% των ερωτηθέντων Αμερικανών (έναντι 36% για τους Δημοκρατικούς). Εξ ού και η κυβέρνηση και ο Obama προσωπικώς δείχνουν να μη φοβούνται το ενδεχόμενο ενός αναίτιου shutdown, το οποίο εκτιμούν ότι θα χρεωθεί η άλλη πλευρά. 

“Το δολάριο είναι το αποθεματικό νόμισμα όλου του κόσμου και δεν είναι δυνατόν να παίζονται παιχνίδια με αυτό” διαμήνυσε ο Obama μιλώντας τη Δευτέρα από το Οβάλ Γραφείο και επανέλαβε ότι δεν θα διαπραγματευτεί υπό την απειλή ενός κλεισίματος των ομοσπονδιακών υπηρεσιών το οποίο θα θίξει “βετεράνους, γυναίκες και παιδιά”.

“Θυμάστε ποτέ στη ζωή σας να υπήρχε ένα μεγάλο κόμμα το οποίο να παρακαλάει για την αποτυχία της Αμερικής” δήλωσε πολύ πιο γλαφυρά ο προκάτοχός του Bill Clinton τονίζοντας ότι αν ήταν ακόμη πρόεδρος δεν θα διαπραγματευόταν ποτέ με αυτούς που σκοπεύουν να στερήσουν το φαϊ από εργατικές οικογένειες, ενώ αφήνουν ανέγγιχτες τις επιδοτήσεις για τους μεγαλοαγρότες”. Πρόσθεσε δε με νόημα ότι ο όγκος των κοινωνικών επιδομάτων έχει μειωθεί με την υποχώρηση της ανεργίας και το δημοσιονομικό έλλειμμα έχει περιορισθεί στο μισό. 

Ο Λευκός Οίκος δεν φαίνεται έτοιμος να υποχωρήσει ούτε και στην επόμενη μάχη η οποία αφορά το νόμιμο όριο του δημοσίου χρέους, το οποίο θα έχει συμπληρωθεί στις 15 Οκτωβρίου. Παρά τις ερμηνείες του Αμερικανικού Συντάγματος οι οποίες επιτρέπουν στον πρόεδρο να προχωρήσει σε αναθεώρηση προς τα πάνω ή και κατάργηση του ορίου αυτού χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Jay Carney δηλώνει ότι κάτι τέτοιο “δεν θα ήταν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση και δεν θα την έπαιρναν στα σοβαρά οι διεθνείς αγορές”. Στην πραγματικότητα η επιδίωξη του Λευκού Οίκου είναι να υποχρεωθούν οι Ρεπουμπλικανοί σε ταπεινωτική υποχώρηση. 

Το τί είναι, τι θέλει και πόσο έτοιμο είναι να κυβερνήσει το Ρεπουμπλικανικό κόμμα είναι πλέον ένα μείζον ερώτημα, όταν απειλείται “αυτοεκπληρούμενο” ξέσπασμα χρηματοπιστωτικής ασφυξίας και το διεθνές σύστημα πληρωμών κινδυνεύει από τη μία μέρα στην άλλη να βρεθεί με αθετημένα Treasuries τα οποία δεν έχει καν την τεχνική δυνατότητα να χειρισθεί...


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Recent Posts

free counters
single russian women contatore visite website counter
Lamia Blogs