Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και o Έμπολα

Μια αποκαλυπτική μελέτη τεσσάρων Βρετανών καθηγητών για τις ευθύνες του ΔΝΤ στην υπόθεση της επιδημίας Έμπολα

Την εγκληματική πολιτική του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), στις αφρικανικές χώρες που χτυπήθηκαν από τον «Έμπολα», αποκαλύπτουν τέσσερις καθηγητές βρετανικών πανεπιστημίων, σε μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση The Lancet Global Health.

Οι καθηγητές Alexander Kentikelenis, Lawrence King, Martin McKee και David Stuckler, επισημαίνουν ότι οι πολιτικές του ΔΝΤ, οι οποίες δίνουν προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους έναντι των κοινωνικών δαπανών, εμπόδισαν την αποτελεσματική αντιμετώπιση της επιδημίας Έμπολα στη Δυτική Αφρική.

Σημειώνεται ότι οι τρεις χώρες που χτυπήθηκαν περισσότερο από τον ιό -Γουινέα, Λιβερία, Σιέρα Λεόνε- βρίσκονται μέχρι και σήμερα σε προγράμματα του ΔΝΤ. Συγκεκριμένα, από το 1990 μέχρι σήμερα, το ΔΝΤ έχει προσφέρει «στήριξη» στη Γουινέα για συνολικά 21 χρόνια, στη Σιέρα Λεόνε για 19 χρόνια και στη Λιβερία για επτά.

Στη μελέτη των τεσσάρων Βρετανών καθηγητών τονίζεται ότι τα προγράμματα οικονομικής μεταρρύθμισης του ΔΝΤ απαίτησαν μείωση των δημόσιων δαπανών δίνοντας προτεραιότητα στην αποπληρωμή του χρέους. Έτσι, το 2013, λίγο πριν ξεσπάσει η επιδημία, και οι τρεις αφρικανικές χώρες είχαν πετύχει μεν τους μακροοικονομικούς στόχους του Ταμείου, όχι όμως και τους στόχους για «μείωση της φτώχειας».

Συγκεκριμένα, στη Σιέρα Λεόνε, μεταξύ του 1995 και του 1996, το ΔΝΤ απαίτησε τη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά 28% , ενώ τη δεκαετία του 2000 ζήτησε τη δραστική μείωση των μισθών. Έτσι, το 2004, οι μισθολογικές δαπάνες της χώρας ήταν κατά 1,2% (ως προς το ΑΕΠ) μικρότερες από το μέσο όρο των χωρών της Υποσαχάρειας Αφρικής. Ταυτοχρόνως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, μειώθηκε δραματικά ο αριθμός των εργαζομένων στην Υγεία. Δηλαδή ενώ το 2004 η αναλογία ήταν 0,11 εργαζόμενοι ανά 1000 κατοίκους, το 2008 η αναλογία έφτασε σε 0,02 εργαζόμενους ανά 1.000 κατοίκους!

Ακόμη, το ΔΝΤ απαίτησε σε πολλές περιπτώσεις περικοπές στους μισθούς δημόσιων υπαλλήλων όπως οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό, ενθαρρύνοντας έτσι τη μετανάστευσή τους.

Τέλος, το ΔΝΤ ενθάρρυνε την αποκέντρωση των συστημάτων υγείας με το επιχείρημα ότι αυτό προσφέρει πιο άμεση κάλυψη των τοπικών αναγκών. Αυτό, όμως, κατέστησε δυσκολότερη τη συντονισμένη, κεντρική κινητοποίηση για τη διαχείριση της κρίσης.

«Το ΔΝΤ σκοπεύει να γίνει μέρος της λύσης σε αυτή την κρίση […] Παρόλα αυτά, μήπως το ΔΝΤ συντέλεσε στις περιστάσεις που επέτρεψαν σε αυτή την κρίση να ξεσπάσει;», αναρωτιούνται οι τέσσερις Βρετανοί καθηγητές.

http://www.imerodromos.gr/imf-embola/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ν.Αφρική: Εν ψυχρώ δολοφονία απεργών σε ορυχείο της Lonmin [Βίντεο]

Βίντεο δείχνει τους αστυνομικούς να κυνηγούν και να σκοτώνουν εν ψυχρώ απεργούς μεταλλωρύχους στη διάρκεια της τραγωδίας στο ορυχείο στο Μαρικάνα

Ένα βίντεο που μεταδόθηκε από τη βρετανική τηλεόραση επιβεβαιώνει τις υποθέσεις ότι η αστυνομία της Νότιας Αφρικής κυνήγησε και σκότωσε εν ψυχρώ απεργούς μεταλλωρύχους στη διάρκεια της τραγωδίας στο ορυχείο στο Μαρικάνα, οπότε 34 διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους στις 16 Αυγούστου 2012.
 

Το τηλεοπτικό δίκτυο Channel 4 μετέδωσε αυτή την εβδομάδα ένα βίντεο που μαγνητοσκοπήθηκε με κινητό τηλέφωνο και το οποίο δείχνει αστυνομικούς να κυνηγούν απεργούς μέσα στους θάμνους και να σκοτώνουν τουλάχιστον έναν εξ αυτών.

Το βίντεο φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτό που μαρτυρίες και έρευνες είχαν αποκαλύψει μετά την τραγωδία, ότι δηλαδή η αστυνομία της Νότιας Αφρικής δεν έδρασε απλώς ευρισκόμενη σε νόμιμη άμυνα.

Στο βίντεο, το οποίο τραβήχτηκε από έναν αστυνομικό, ακούγεται ένας αξιωματικός της αστυνομίας να ζητά από τους συναδέλφους του να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση: «Αυτόν τον νεαρό, εκεί. Μην τον πυροβολήσετε, μην τον πυροβολήσετε!».

Λίγο αργότερα ακούγονται πυροβολισμοί και η κάμερα στρέφεται σε ένα πτώμα. Στη συνέχεια ένας άλλος αστυνομικός ακούγεται να λέει: «Τον πυροβόλησα τουλάχιστον 10 φορές!».

Σύμφωνα με το Channel 4, στο πτώμα βρέθηκαν 12 σφαίρες.

Ο Ντένις Αντριάο, εκπρόσωπος της αστυνομίας της Νότιας Αφρικής, αρνήθηκε να σχολιάσει το βίντεο αυτό το οποίο παραδόθηκε τον Νοέμβριο στην επιτροπή έρευνας που συστάθηκε για να ρίξει φως στα γεγονότα στο ορυχείο στο Μαρικάνα.

Ο Ίαν Φάρλαμ, ο πρώην δικαστής που είναι επικεφαλής της επιτροπής, επισήμανε από την πλευρά του ότι δεν πρέπει να βγουν βιαστικά συμπεράσματα από το βίντεο. «Η επιτροπή είναι της άποψης ότι είναι πρόωρο να βγουν συμπεράσματα από το βίντεο» αυτό, επεσήμανε, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Τζέικομπ Ζούμα έχει ζητήσει να διεξαχθεί έρευνα για τα γεγονότα της 16ης Αυγούστου στο ορυχείο πλατίνας στο Μαρικάνα. Από τα συνολικά 34 θύματα, 16 διαδηλωτές σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυροβολισμών που μεταδόθηκε απευθείας από την τηλεόραση, ενώ 18 ακόμη μεταλλωρύχοι σκοτώθηκαν στη συνέχεια.

Οι δικηγόροι των οικογενειών των θυμάτων αποκάλυψαν ότι τουλάχιστον 14 εξ αυτών χτυπήθηκαν από σφαίρες στην πλάτη, γεγονός που υποδεικνύει ότι σκοτώθηκαν την ώρα που προσπαθούσαν να διαφύγουν από την αστυνομία.

Η επιτροπή έρευνας αναμένεται να δώσει στη δημοσιότητα τα συμπεράσματά της τον Ιανουάριο, όμως θα συνεχίσει τις συνεδριάσεις της μέχρι περίπου τον Μάιο.

Από τις συγκρούσεις στο ορυχείο πλατίνας στο Μαρικάνα, το οποίο εκμεταλλεύεται η βρετανική εταιρεία Lonmin, έχασαν συνολικά τη ζωή τους 48 άνθρωποι. Η διαμάχη μεταξύ της εταιρείας και των εργαζομένων διευθετήθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου, οπότε δόθηκαν στους μεταλλωρύχους μισθολογικές αυξήσεις.


tvxs.gr/node/118211

Διαβάστε περισσότερα ...

Αφρική: Τα διεθνικά μονοπώλια βάζουν στο χέρι και το νερό

Tα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά το 2008, οπότε είχαμε αύξηση-ρεκόρ στις τιμές βασικών τροφίμων διεθνώς, άρχισε να πολλαπλασιάζεται το φαινόμενο της υφαρπαγής τεράστιων καλλιεργήσιμων εκτάσεων γης στην Αφρική, έναντι πινακίου φακής, από ξένες χώρες και πολυεθνικές εταιρείες με σκοπό είτε την παραγωγή τροφίμων για κατανάλωση στις λεγόμενες πλούσιες χώρες, είτε για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Μεγάλος ήταν ο σάλος που είχε τότε δημιουργηθεί από την κατάληψη τεράστιων γόνιμων εκτάσεων γης (περίπου 45.000.000 εκτάρια!) σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων, της εγχώριας αγροτικής παραγωγής και οικονομίας αναπτυσσόμενων χωρών, όπως η Αιθιοπία, η Ζάμπια, το Νότιο Σουδάν, η Ουγκάντα… Ωστόσο, τώρα διαπιστώνεται μία εξίσου σοβαρή «παράπλευρη» επίπτωση της υφαρπαγής καλλιεργήσιμης γης από τα μονοπώλια, καθώς διαπιστώνεται πως αυτή πάει χέρι χέρι με την αρπαγή και την καταστροφή κρίσιμων για την επιβίωση υδροφόρων οριζόντων...

Προ βδομάδων, η μικρή Μη Κυβερνητική Οργάνωση «GRAIN» κατήγγειλε σε έκθεσή της ότι πίσω από την υφαρπαγή της αγροτικής γης σε αφρικανικές χώρες κρύβονται συμφέροντα που ορέγονται κάτι ακόμη πιο πολύτιμο: τα νερά ποταμών και λιμνών της περιοχής που τίθεται υπό την παντιέρα μίας ξένης κυβέρνησης ή μιας πανίσχυρης εταιρείας από τη Σαουδική Αραβία, την Ινδία, τη Βρετανία ή το Ντουμπάι. Οπως σημειώνει εκπρόσωπος της οργάνωσης, όσοι αγοράζουν τεράστιες εκτάσεις αφρικανικής γης, ανεξάρτητα από το εάν έχουν την έδρα τους στο Λονδίνο ή στην Αντίς Αμπέμπα, δεν θέλουν να βάλουν στο χέρι μόνον το έδαφος αλλά και το νερό, επιδιώκοντας ελεύθερη και δίχως περιορισμούς πρόσβαση στους τοπικούς υδροφόρους ορίζοντες μιας που δεν είναι δυνατόν να παραχθούν τρόφιμα δίχως νερό!

Αυτό εξηγεί γιατί αρκετές σαουδαραβικές εταιρείες αγοράζουν ή ενοικιάζουν για δεκαετίες (μέθοδος λίζινγκ) εκατομμύρια εκταρίων γης σε αναπτυσσόμενες χώρες όχι τόσο για την παραγωγή τροφίμων με προορισμό την κατανάλωσή τους στη Σαουδική Αραβία, αλλά την εκμετάλλευση νερού, που λείπει δραματικά από τη συγκεκριμένη χώρα…

Προφανώς, δεν έχουν μόνον οι Σαουδάραβες τη φαεινή ιδέα υφαρπαγής της γης και του νερού αναπτυσσόμενων αφρικανικών χωρών, αλλά και εταιρείες από την Ινδία, όπως η «Karuturi Global» από το Μπανγκαλόρ, αφού ο μόνος τρόπος για να μη λείψουν τα τρόφιμα από τον ολοένα και αυξανόμενο (με εφιαλτικούς ρυθμούς) ινδικό πληθυσμό είναι όχι μόνον η εξασφάλιση καλλιεργήσιμης γης, αλλά και πόσιμου νερού…

«Ο πραγματικός θησαυρός δε βρίσκεται στη γη αλλά στο νερό» παραδεχόταν πρόσφατα χαρακτηριστικά ο Νιλ Κράουντερ, από τη βρετανική χρηματιστηριακή εταιρεία «Chayton Capital» που έχει ενοικιάσει με τη μέθοδο λίζινγκ μεγάλα τσιφλίκια στη Ζάμπια.

Εάν συλλογιστεί κανείς πως ήδη ένας στους τρεις Αφρικανούς ζει σε περιβάλλον όπου το πόσιμο νερό σπανίζει, τότε αντιλαμβάνεται τις δραματικές συνέπειες που θα έχει για την επιβίωση των αφρικανικών λαών η υφαρπαγή γης και υδροφόρων οριζόντων από τους καπιταλιστές τις επόμενες δεκαετίες… Πόσο δε μάλλον όταν το πολυτιμότερο για τη ζωή αγαθό, το νερό, απειλείται μεταξύ άλλων και από τις κλιματικές αλλαγές.

Οργασμός άρδευσης γύρω από το Νείλο…

Από τις πιο ταλαιπωρημένες, υδρολογικά, περιοχές της Αφρικής είναι εκείνες που εκτείνονται κατά μήκος του μεγαλύτερου ποταμού της ηπείρου, του Νείλου, όχι μόνον από την εποχή κατασκευής του μεγάλου φράγματος του Ασουάν (κατά τη δεκαετία του 1960) ή από τις συμφωνίες «μοιράσματος» των νερών που είχε επιβάλει η αποικιοκράτειρα Βρετανία. Στην περιοχή Γκαμπέλα της Αιθιοπίας, όπου βρίσκεται η μεγαλύτερη ποσότητα νερών του Νείλου, κοντά στα σύνορα με το Νότιο Σουδάν, εταιρείες όπως η σαουδαραβική «Saudi Star» και η ινδική «Karuturi» κατασκευάζουν ήδη τεράστια αρδευτικά κανάλια που θα αυξήσουν μαζικά τη διοχέτευση τεράστιων υδάτινων όγκων στα τσιφλίκια μακρόχρονης μίσθωσης…

Αντίστοιχα στο Νότιο Σουδάν τα περίπου 5.000.000 εκτάρια γης που δόθηκαν με λίζινγκ σε ξένες εταιρείες από το 2006 -δημιουργώντας συνολικά μία περιοχή ίσης έκτασης με την Ολλανδία!- είναι βέβαιο πως θα αρδευτούν και πάλι από τον ποταμό Νείλο σε βάρος των τοπικών αγροτικών κοινοτήτων…

Στο στόχαστρο και ο Νίγηρας

Δεν είναι όμως μόνον ο Νείλος -το μεγαλύτερο σε μήκος ποτάμι της Αφρικής- στο στόχαστρο ξένων χωρών και εταιρειών, αλλά και ο ποταμός Νίγηρας που ξεδιψά ένα μεγάλο κομμάτι της δυτικής Αφρικής. Ο Νίγηρας, που υπολογίζεται πως έχει ήδη χάσει μέσα σε 30 χρόνια το ένα τρίτο των νερών του, εξαιτίας φραγμάτων, αρδευτικών έργων, ξηρασίας, μόλυνσης κλπ, προβλέπεται πως θα χάσει άλλο τόσο μέσα στις επόμενες λίγες δεκαετίες εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών.

Στο Μάλι οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών έχουν υπογράψει συμβόλαια για την εκχώρηση 470.000 εκταρίων γης σε ξένες εταιρείες από τη Λιβύη, την Κίνα, τη Βρετανία, τη Σαουδική Αραβία, τα οποία δεν μπορούν να αξιοποιηθούν δίχως νέα αρδευτικά έργα από τον Νίγηρα.

Στην Αιθιοπία, σάλο είχαν προκαλέσει την περασμένη άνοιξη, τα σχέδια της αιθιοπικής κυβέρνησης να εκδιώξει με τη βία των όπλων από την πατρογονική γη χιλιάδες ανθρώπους προκειμένου να κατασκευάσει γιγαντιαίο υδροηλεκτρικό έργο και να δημιουργήσει χώρο για φυτείες ζαχαροκάλαμου στην κοιλάδα του ποταμού Ομο, με δραματικές επιπτώσεις – μεταξύ άλλων – για την ύπαρξη της παρακείμενης λίμνης Τουρκάνα, από την οποία πηγάζει το ποτάμι.

Στην Κένυα, «πόλεμος» έχει ξεσπάσει ανάμεσα στον ντόπιο πληθυσμό και την κεντρική κυβέρνηση προκειμένου να εκχωρηθούν σε ξένα συμφέροντα τεράστιες εκτάσεις γης που βρίσκονται στο δέλτα του ποταμού Τάνα.

Η ήδη υποβαθμισμένη λεκάνη και το Δέλτα του ποταμού Σενεγάλη στη δυτική Αφρική έχει τεθεί στο πιάτο ξένων εταιρειών έπειτα από συμφωνίες που έκλεισε μαζί τους η κυβέρνηση για την εκχώρηση εκατοντάδων χιλιάδων εκταρίων γης, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων.

Είναι κάτι παραπάνω από προφανείς οι δραματικές συνέπειες για την επιβίωση τοπικών αφρικανικών πληθυσμών, αγροτικών κοινοτήτων αλλά και της ντόπιας χλωρίδας και πανίδας, εάν δεν σταματήσει άμεσα η συνεχιζόμενη υφαρπαγή γης και νερού από ξένα και ντόπια μεγάλα συμφέροντα. Το μόνον που μπορεί να ανακόψει και να ανατρέψει τέτοια σχέδια είναι η πάλη των λαών της περιοχής ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό για να γίνουν οι ίδιοι αφέντες στον τόπο τους.

Πηγή: Ριζοσπάστης μέσω http://www.inprecor.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Δείτε γιατί η Λαγκάρντ συμπαθεί περισσότερο τον Νίγηρα

Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί η Λαγκάρντ σύγκρινε την Ελλάδα με μια μικρή και απομονωμένη χώρα της Αφρικής, Μετά από μια μικρή αναζήτηση στο Διαδίκτυο, το μυστήριο λύθηκε και τώρα πια εξηγούνται όλα. Το 2005 το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απόφάσισε τη πλήρη διαγραφή του χρέους του Νίγηρα, το οποίο ανερχόταν σε περίπου 86 δισ. δολλάρια.

Πριν. όμως, μιλήσετε για το ανθρώπινο πρόσωπο του ΔΝΤ απέναντι στην χώρα του Νίγηρα, θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι από την διαγραφή εξαιρέθηκαν τα δάνεια του Ταμείου προς τα υπερχρεωμένα κράτη του αναπτυσσόμενου κόσμου. Έτσι τα τεράστια αποθέματα της χώρας σε ουράνιο, χρυσό, πετρέλαιο και μεταλλεύματα πέρασαν στους ξένους δανειστές και η χώρα ζει υπό ξένη βοήθεια. Ίσως ένα μέρος από τον υπέρογκο αφορολόγητο μισθό της κυρίας Λαγκάρντ, να προέρχεται τελικά από τον Νίγηρα.

Όσον αφορά την βρεφική θνησιμότητα, η κυρία Λαγκάρντ έχει τυπικά δίκιο. Ο Νίγηρας είναι, όντως, ο πρώτος σε βρεφική θνησιμότητα στον κόσμο λόγω της ανεπαρκούς διατροφής και των ακατάλληλων συνθηκών υγιεινής.

Το 2011 υπολογίζεται ότι για κάθε 1000 γεννήσεις πέθαιναν 112,22 παιδιά. Το 2004 η χώρα υπέφερε από ξηρασία και επιδρομή ακρίδων, ενώ από το 2005 βρίσκεται σε κατάσταση λιμού. Πρώην γαλλική αποικία, με έκταση σχεδόν διπλάσια από την Τουρκία και πληθυσμού 16,5 εκατ. κατοίκους, ο Νίγηρας ταλαιπωρείται από πραξικοπήματα, ενώ ο ορυκτός πλούτος του αποτελεί πόλο έλξης για μεγάλες πολυεθνικές.

http://spirospero.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή στην κόψη του ξυραφιού

Της Αλίκης Παπαδομιχελάκη

Έχουν περάσει κιόλας δύο βδομάδες από τη φυγή του Μπεν Αλί από την Τυνησία, μετά τις μαζικές διαδηλώσεις του τυνησιακού λαού, κι ένας μήνας από την αρχή των γεγονότων. Κι όμως οι διαμαρτυρίες, οι καταλήψεις και οι πορείες συνεχίζονται σε μια σειρά από πόλεις.

Οι Τυνήσιοι έχουν καλά καταλάβει ότι με το να φύγει ο Μπεν Αλί (Μπαμπά) και να μείνουν οι σαράντα κλέφτες δεν θα αλλάξει η κατάσταση στη χώρα τους. Σοφή εμπειρία.

Οι κινητοποιήσεις λοιπόν συνεχίζονται και οι επεξεργασίες των αιτημάτων βαθαίνουν. Κάποιοι είχαν σχεδιάσει, με την προτροπή ξένων διπλωματών, να θυσιάσουν τον Μπεν Αλί για να διασώσουν τον Μπεναλισμό. Αυτός ο κίνδυνος φαίνεται να έχει, προς το παρόν, υποχωρήσει.

Το αίτημα για τη μη επίσπευση των εκλογών αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, έτσι ώστε να προετοιμαστούν και εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που δεν είχαν νομιμοποιηθεί την εποχή Μπεν Αλί και κατά συνέπεια δεν συμμετείχαν στη φάρσα της άκρως περιορισμένης «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», δηλ. μιας καλά μασκαρεμένης δικτατορίας.

Συνδικάτα, φοιτητές, εκπαιδευτικοί, ένωση δικηγόρων και άλλες κοινωνικές οργανώσεις, καθώς και η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων, ζητούν την απομάκρυνση από την προσωρινή κυβέρνηση όλων όσοι συμμετείχαν σε πόστα - κλειδιά την περίοδο της μονοκρατορίας των οικογενειών Μπεν Αλί και Τραμπέλσι, μια εξάμηνη μεταβατική περίοδο αναγκαία για τη δημιουργία συνθηκών για ελεύθερες και αδιάβλητες εκλογές. Τη διεξαγωγή Συντακτικής Συνέλευσης για τον καθορισμό του θεσμικού πλαισίου μετάβασης σε μια ομαλή κατάσταση, η οποία θα εξασφαλίζει την αναγκαία διαφάνεια.

Ταυτόχρονα με τα πολιτικο-θεσμικά αιτήματα, συνυπάρχουν και αιτήματα κοινωνικού και ταξικού χαρακτήρα, όπως η επεξεργασία προγράμματος δράσης για την ανακούφιση του πληθυσμού από τη φτώχεια και την εξαθλίωση, επαναφορά υπό κρατικό έλεγχο μιας σειράς ζωτικών τομέων που είχε ιδιωτικοποιήσει το καθεστώς Μπεν Αλί. Επιστροφή στη χώρα των τραπεζικών καταθέσεων και άλλου «αυτοκρατορικού» πλούτου της οικογένειας.

Πάνω από έξι νέα κόμματα έχουν νομιμοποιηθεί αυτή την τελευταία περίοδο.

Αριστερές δε και πατριωτικές δυνάμεις -8 συνολικά ρευμάτων- έχουν προχωρήσει σε μια συμμαχία, με την προτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών της Τυνησίας. Η συμμαχία αυτή προτίθεται να αναπτύξει επαφές με το μετριοπαθές ισλαμιστικό κίνημα της Νάχντα, στη βάση κοινωνικών αιτημάτων.

Φαίνεται πως πολιτικές δυνάμεις και κινήματα στην Τυνησία έχουν διδαχθεί από την τραγική πείρα του ισλαμιστικού κινήματος στην Αλγερία και δεν προτίθενται να επαναλάβουν τα τραγικά τους λάθη.

Ο δρόμος όμως προς τη δημοκρατία με κοινωνικές αναφορές και ανακατανομές δεν θα είναι χωρίς εμπόδια και ζιγκ-ζαγκ. Ένα είναι σίγουρο, ότι η χώρα δεν θα επιστρέψει στο βολικό για τις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ και Ε.Ε.) τέλμα στο οποίο βρισκόταν από τα μέσα της εποχής Μπουργκίμπα, τα 23 χρόνια μονοκρατορίας Μπεν Αλί μέχρι τις μέρες μας.

Άλλωστε για όσους είχαμε από παλιά πολιτικά ακούσματα για το τι συνέβαινε στη Β. Αφρική, την έκφραση «επανάσταση των γιασεμιών» την είχε χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά ο ίδιος ο Μπεν Αλί όταν ανέβηκε στην εξουσία. Καημένο γιασεμί, τι τραβάς από τους σκοτεινούς κύκλους εξουσίας, που ήθελαν -και κάποιοι συνεχίζουν να επιθυμούν- να περιορίσουν την ευωδιά σου.

Η Αίγυπτος στους δρόμους. Δρόμος αλλαγών

Είναι κοινότοπο ίσως, αλλά αναγκαίο να θυμίσουμε πως, γεωπολιτικά και ιδεολογικά, η Αίγυπτος αποτελεί χώρα - σταθμό στην ιστορία των αραβικών χωρών και λαών.

Ο Νασερισμός, με τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, σημάδεψε την απελευθέρωση από την αποικιοκρατία. Ταυτόχρονα σήμανε την επιβολή του στρατού στο πολιτικό σκηνικό πολλών χωρών. Η έλλειψη μιας ουσιαστικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, ο έντονος αντικομμουνισμός, αλλά και η μακρόχρονη περιθωριοποίηση των Αδελφών Μουσουλμάνων, συνέβαλαν στην εγκαθίδρυση αυταρχικών καθεστώτων. Από την εποχή Σαντάτ και ύστερα, η Αίγυπτος έγινε ο θεμέλιος λίθος στήριξης του Ισραήλ στον αραβικό κόσμο. Έγινε το ανώδυνο πέρασμα στόλων και εμπορευμάτων από τη διώρυγα του Σουέζ, έγινε η απαρχή αποδυνάμωσης του τότε κινήματος των αδεσμεύτων. Πώς λοιπόν να μη θεωρείται βασικός εταίρος των Αμερικανών στη νευραλγική αυτή περιοχή μεταξύ Ανατολής και Δύσης, μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ;

Αυτή όμως η πραγματικότητα, συνοδευόμενη από μόνιμη φτώχεια και απαξίωση ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από τον απλό λαό. Ο αιγυπτιακός λαός μοιάζει με τον Νείλο. Ήρεμος και αργός. Αλλά κατά καιρούς ξεχειλίζει και γονιμοποιεί τη γή του.

Γι' αυτό και την Τρίτη πραγματοποίησε τη μεγάλη γενική απεργία. Γι' αυτό η νεολαία συνεχίζει να είναι παρούσα στην πλατεία Ελευθερίας, παρ' όλο που περνάει από εισόδους «καταγραφής» φυλασσόμενες από στρατό και αστυνομία, που επανήλθε στους δρόμους. Αν και το κίνημα ξεκίνησε από τα νιάτα, πήρε μεγάλες διαστάσεις και στους εργαζόμενους, κυρίως στους εργάτες της κλωστοϋφαντουργίας (βλέπε πόλη Σουέζ και Ισμαϊλία), στα μέσα μεταφοράς, στους εκπαιδευτικούς και στο δικηγορικό σώμα.

Δεν νομίζω να είναι η καταλληλότερη στιγμή να θέσουμε το ερώτημα αν θα επικρατήσει το μοντέρνο ή η μπούρκα. Άλλωστε πολλές γυναίκες με φουλάρια χρησιμοποιούν άνετα τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας (twitter, facebook). Το ερώτημα που τίθεται, κατά τη γνώμη μου, είναι το ακόλουθο: Μεγαλύτερη συμμετοχή του πληθυσμού στα κοινά ή νέα μορφή αυταρχισμού; Γιατί, βέβαια, η ανάδειξη στην πρωθυπουργία της χώρας του Σουλεϊμάν θυμίζει την ανάδειξη του Ιωαννίδη στην προεδρία μετά την πτώση του Παπαδόπουλου. Αυτή η λύση θα διευκόλυνε ιδιαίτερα το επίσημο Ισραήλ και την άκρα δεξιά του, αφού ο Σουλεϊμάν εκφράζει την πιο σκληρή πτέρυγα του αιγυπτιακού στρατιωτικού κατεστημένου και τον πιο «αξιόπιστο» συνομιλητή των Ισραηλινών στις αιγυπτο-ισραηλινο-παλαιστινιακές διαπραγματεύσεις. Θα υπάρξουν και προσπάθειες που θα θελήσουν να συνδυάσουν έναν μετριοπαθή ισλαμισμό με μια μορφή δυτικού τύπου αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Κάτι που θα επιχειρήσει στην παρούσα φάση ο Ελ Μπαραντέι.

Αναβρασμός στον αραβικό κόσμο. Το τρένο ξεκίνησε

Δεν μπορούμε βέβαια να γνωρίζουμε ποιες θα είναι οι εξελίξεις στην Αίγυπτο. Η γεωπολιτική σκακιέρα βρίσκεται σε εξαιρετική κινητικότητα και ο πιο αστάθμητος παράγοντας είναι οι κινητοποιήσεις του λαού.

Το τρένο ξεκίνησε. Βρισκόμαστε στο τέλος εποχής της αραβικής περιόδου αυταρχισμού, μετά την απελευθέρωση από την αποικιοκρατία.

Πλην της Σαουδικής Αραβίας και των Εμιράτων (που, με την ανακατανομή του πλούτου από το πετρέλαιο, έχουν διευρύνει την κοινωνική τους βάση), όλες οι άλλες αραβικές χώρες βρίσκονται σε περίοδο αναβρασμού. Στην Υεμένη, που δεν πολύ ακούγεται στα ΜΜΕ, γίνονται μεγάλες κινητοποιήσεις στην πρωτεύουσα Σαναά, με την προτροπή, εδώ, των ισλαμιστών. Στον νότο της χώρας υπάρχουν δυνάμεις που προωθούν την ανεξαρτητοποίησή του, πιο ανεπτυγμένου τμήματος σε σχέση με τον νομαδικό πληθυσμό του βορρά, όπως ήταν πριν 30 χρόνια, κατά την περίοδο του διπολισμού.

Στην Αλγερία ο κόσμος παρατηρεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις. Μετά τις βαθιές πληγές που άφησε ο 20χρονος ακήρυχτος εμφύλιος, με 250.000 νεκρούς, δεν έλειψαν κι εδώ τα θύματα αυτοπυρπολισμού. Λιγότερα όμως γνωρίζουμε για την περίοδο μεγάλων απεργιών των εκπαιδευτικών στις μεγάλες πόλεις.

Στον Λίβανο δεν αρκούνται στην πολιτική της κυβέρνησης υιού Χαρίρι. Δεν τους φτάνει ο εισαγόμενος «εκδημοκρατισμός». Γι' αυτό και βλέπουμε νέες συμμαχίες, που στην εποχή του εμφυλίου πολέμου θα μας φαίνονταν αδιανόητες. Ο Δρούζος Τζουμλάτ συμμαχεί με τον ισλαμιστή Νασράλαχ της Χεζμπολάχ και τον μαρωνίτη Αούν, συγκροτώντας νέα πλειοψηφική κυβέρνηση.

Στην Ιορδανία παραιτήθηκε η κυβέρνηση

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κόσμος στις πιο πολλές αραβικές χώρες δεν ικανοποιείται πια με υποκριτικούς πατριωτισμούς, αυταρχισμούς και μισερεμένες αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες. Θέλουν κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία. Ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική αξιοπρέπεια. Τώρα που η καπιταλιστική κρίση χτυπάει έντονα τις πόρτες όλων των ηπείρων, ο αραβικός κόσμος, οι κοντινότεροι στα νότια γείτονες της Ευρώπης, λένε με διαφορετική ένταση ο καθένας: Φτάνουν πια οι εξευτελισμοί. Έξω αυτοί που μας καταλήστευσαν.

Εμείς οι αριστεροί της Ευρώπης είμαστε στο πλευρό τους και τους ευχόμαστε καλή επιτυχία. Οι δικές τους νίκες θα συμβάλουν θετικά και στους δικούς μας αγώνες και αντίστροφα.

http://www.avgi.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...