Συμφωνία Καμμένου - Αλ Σίσι

Στη σύσταση μικτής κατευθυντήριας επιτροπής συνεργασίας Ελλάδας-Αιγύπτου σε θέματα Άμυνας συμφώνησαν ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, στη συνάντηση που είχαν στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του Π. Καμμένου στο Κάιρο

Επικεφαλής της επιτροπής τέθηκαν οι υπουργοί Εθνικής Άμυνας των δύο χωρών και οι εργασίες της θα αρχίσουν τις αμέσως επόμενες μέρες.

Επίσης, ο Π. Καμμένος και ο Αλ Σίσι συζήτησαν για τον αμυντικό σχεδιασμό των δύο χωρών μόλις καθοριστεί η ΑΟΖ Ελλάδος και Αιγύπτου.
 

Στεφάνι στο Ελ Αλαμέιν
 

Ο Π. Καμμένος θα επισκεφθεί την Τρίτη, το Ελ Αλαμέιν για να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο των ελλήνων πεσόντων τον Οκτώβριο του 1942.

Η Ελλάδα συμμετείχε στην ιστορική μάχη, με την 1η Ταξιαρχία -τρία τάγματα πεζικού, ένα σύνταγμα πεδινού πυροβολικού και ένα σύνταγμα αντιαρματικών πυροβόλων- υπό τον συνταγματάρχη Π. Κατσώτα και ήταν ενταγμένη στην 50ή αγγλική μεραρχία. Κατά την επιχείρηση αντιπερισπασμού του 13ου Σώματος Στρατού στο νότιο τομέα -το βράδυ της 23ης προς 24ης Οκτωβρίου- η ελληνική ταξιαρχία έπαιξε σπουδαίο ρόλο.
 

Ο διώκτης του Μόρσι

Σημειώνεται ότι ο Αλ Σίσι ως επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκδίωξη του πρόεδρου Μοχάμεντ Μόρσι με στρατιωτικό πραξικόπημα στις 3 Ιουλίου 2013. Ενώ η ανακοίνωση της συμφωνίας συμπίπτει με την ανακοίνωση της απόφασης για 20ετή κάθειρξη του τέως προέδρου Μόρσι,

Το πραξικόπημα ακολούθησε τις μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες κατά του Μόρσι και της ισλαμικής κυβέρνησής του. Ο αλ-Σίσι προήχθη στον βαθμό του πρώτου αναπληρωτή πρωθυπουργού, ενώ παρέμεινε υπουργός Άμυνας, μετά το πραξικόπημα, ως το 2014.

http://www.thepressproject.gr/article/76027/Sumfonia-Kammenou-me-ton-Al-Sisi

Διαβάστε περισσότερα ...

Οριστικά στις 29 Απριλίου Αλέξης Τσίπρας και αλ Σίσι στη Λευκωσία: Ετοιμάζεται νέα διακήρυξη από την τριμερή σύνοδο

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Κοινή διακήρυξη θα εκδοθεί μετά την τριμερή συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Αλέξη Τσίπρα και τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, που θα πραγματοποιηθεί στη Λευκωσία στις 29 Απριλίου. Σε Λευκωσία και Κάιρο ανακοινώθηκε χθες η τελική ημερομηνία για την τριμερή σύνοδο κορυφής Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου, που θα φιλοξενηθεί στη χώρα μας. Στο Κάιρο εκδόθηκε ανακοίνωση από το γραφείο του Προέδρου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και στη Λευκωσία υπήρξε δήλωση από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, Νίκο Χριστοδουλίδη στην κρατική τηλεόραση( Μέρα Μεσημέρι).

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κείμενο της κοινής διακήρυξης προετοιμάζεται από τις τρεις πλευρές σε τεχνοκρατικό επίπεδο και όπως αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, θα περιέχει μια γενική πολιτική τοποθέτηση για τα θέματα που απασχολούν την περιοχή ενώ θα καταγράφονται και τα επόμενα βήματα της συνεργασίας, που θα επιδιωχθεί όπως διευρυνθεί με χώρες της ευρύτερης γειτονιάς. Ήδη, έχουν γίνει κάποιες επαφές με άλλες χώρες, οι οποίες και ενδιαφέρονται να μετέχουν σε μια συνεργασία. Παράλληλα οι τρεις κυβερνήσεις θα επιδιώξουν να κρατήσουν «βραστό το σίδερο», με συνέχιση των επαφών σε άλλο επίπεδο, πολιτικό και τεχνοκρατικό.

Της τριμερούς συνόδου θα προηγηθούν διμερείς συναντήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, Αλέξη Τσίπρα  και τον ομόλογό του, αλ Σίσι. Στην κυπροαιγυπτιακή ατζέντα είναι πολλά ζητήματα, που αφορούν την εμβάθυνση της συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα( το ενεργειακό είναι χωριστό και το διαχειρίζονται οι αρμόδιοι υπουργοί ενώ φαίνεται ότι θέμα συνεργασίας και στα θέματα της αεροπορικής σύνδεσης). Στο ελλαδοκυπριακό μέτωπο είναι συνεχείς οι συζητήσεις και είναι προφανές πως συζητήθηκαν και την περασμένη Παρασκευή στην Αθήνα, κατά την εκεί επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη.

Παράλληλα, Αθήνα και Λευκωσία εργάζονται για την ενίσχυση της τριμερούς συνεργασίας με το Ισραήλ. Μετά το ταξίδι του Προέδρου Αναστασιάδη στο Ισραήλ, το Μάιο, θα προετοιμαστεί η τριμερής σύνοδος κορυφής, η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα φιλοξενηθεί στην Ελλάδα. Τούτη τουλάχιστον είναι η επιθυμία του Αλέξη Τσίπρα, την οποία ανέλαβε να την θέσει ενώπιων των Ισραηλινών ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Με το Ισραήλ η συνεργασία αγγίζει και το θέμα της ενέργειας, αλλά παράλληλα αφορά και τα γεωπολιτικά.

Μπράιζα: Η καλύτερη οδός μέσω Τουρκίας για το φυσικό άεριο

Ο ΠΡΩΗΝ Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάθιου Μπράιζα, ο οποίος εργάζεται για λογαριασμό της τουρκικής εταιρείας TURKAS, ανέφερε ότι η Λευκωσία και η Αθήνα πρέπει να αναγνωρίσουν ως την πιο «σοφή» διαδρομή εξαγωγής φυσικού αερίου με αγωγούς μέσω Τουρκίας.

Ο Μάθιου Μπράιζα είπε συγκεκριμένα ότι  «έχω πλήρη εμπιστοσύνη ότι ένας αγωγός θα κατασκευαστεί από το Ισραήλ προς την Τουρκία μέσα σε λίγα χρόνια».  Περαιτέρω, σημειώνοντας ότι  μια νέα διαδικασία έχει ξεκινήσει στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Μάθιου Μπράιζα πρόσθεσε ότι η παρούσα πολιτική κατάσταση αποτελεί εμπόδιο για να επωφεληθούν όλοι από τις πηγές της περιοχής.

Ο Πρόεδρος της ενεργειακής εταιρείας επενδύσεων,  Damnus Νουσρέτ Κομέρτ ανέφερε ότι αναμένει μια πιο συμφιλιωτική προσέγγιση από τις  χώρες της περιοχής όσον αφορά  τους ενεργειακούς πόρους στην Ανατολική Μεσόγειο. «Οι ενεργειακοί πόροι δεν ανήκουν σε οποιοδήποτε έθνος, έτσι θα πρέπει να αξιολογούνται στο σύνολό τους», είπε και πρόσθεσε ότι «η εξαγωγή αυτών των πόρων μέσω της Τουρκίας είναι πιο οικονομική οδός από όλες τις εναλλακτικές λύσεις και προς όφελος όλων των πλευρών. Αν το Ισραήλ εξάγει αυτούς τους πόρους μέσω της Τουρκίας, αυτή θα πρέπει να θεωρείται ως την καλύτερη απόφαση όσον αφορά την οικονομία. Η Τουρκία θα μεταφέρει το φυσικό αέριο, ώστε μια νέα ενεργειακή γέφυρα που πηγαίνει προς την Ευρώπη θα κατασκευαστεί».

http://mignatiou.com/2015/04/oristika-stis-29-apriliou-alexis-tsipras-ke-al-sisi-sti-lefkosia-etimazete-nea-diakirixi-apo-tin-trimeri-sinodo/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο δρόμος για το Μινσκ πέρασε από... την ανατολική Μεσόγειο

Του Κώστα Ράπτη

Ανάμεσα στην επείγουσα τετράωρη συνάντησή του με τους Francois Hollande και Angela Merkel στο Κρεμλίνο το Σάββατο σχετικά με την ουκρανική κρίση και τις συνομιλίες κορυφής, σε “σύνθεση Νορμανδίας” (Ρωσία, Ουκρανία, Γερμανία, Γαλλία) στο Μινσκ της Λευκορωσίας την Τετάρτη, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin πραγματοποίησε, όπως ήταν προγραμματισμένο, την πρώτη επίσκεψη ηγέτη μεγάλης χώρας στην Αίγυπτο του στρατάρχη Sisi.

Η ειρωνεία της τύχης θέλησε έτσι να “επιστρέψει” ο νέος Ψυχρός Πόλεμος στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου πραγματικά πυροδοτήθηκε, όταν τον Σεπτέμβριο του 2013 η ρωσική διπλωματία απέτρεψε την δρομολογούμενη επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Συρία.

Καθόλου τυχαία, άλλωστε, η σκλήρυνση της στάσης της Μόσχας έναντι της Δύσης σε ό,τι αφορά την ουκρανική κρίση, εκφράσθηκε με την συνέντευξη που έδωσε ο Putin στην εφημερίδα Al Ahram ενόψει της μετάβασής του στο Κάιρο.

Στον δυτικό Τύπο περισσεύουν οι αναλύσεις που θέλουν τους Putin και Sisi να βρίσκουν κοινό έδαφος στη βάση του “αντιφιλελευθερισμού”. Όμως η συνεργασία τους περισσότερο έχει να κάνει με τη ρευστοποίηση των διεθνών συσχετισμών, παρά με την ιδεολογία.

Για τον ένοικο του Κρεμλίνου, οποιαδήποτε κίνηση τον εμφανίζει να μην είναι ο “απομονωμένος” ηγέτης που θέλει η Δύση είναι ευπρόσδεκτη. Ιδίως, αν ενισχύει τις ρωσικές θέσεις για την ανατολική Μεσόγειο – αρχής γενομένης από την υπεράσπιση του καθεστώτος του Bashar al Assad στη Συρία.

Για το αιγυπτιακό (στρατιωτικό και όχι μόνο) κατεστημένο, από την άλλη πλευρά, προέχει η διεθνής νομιμοποίηση απέναντι στην κατακραυγή που γέννησε το λουτρό αίματος με το οποίο ο Sisi εγκαταστάθηκε στην εξουσία. Κυρίως, δε, επείγει η μεταφορά προς τους παραδοσιακούς συμμάχους του Καϊρου ότι η Αίγυπτος δεν είναι “δεδομένη”.

Η ευκολία με την οποία η Ουάσιγκτον συμιφλιώθηκε με την ανατροπή του Hosni Mubarak το 2011 και πειραματίσθηκε με το σενάριο της ανάδυσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε όλη τη Μέση Ανατολή έχει γεννήσει μεγάλη καχυποψία στους Αιγύπτιους ιθύνοντες – που παρά την δραματική οικονομική κατάσταση της χώρας τους δελεάζονται με την ιδέα ενός περισσότερο αυτόνομου ρόλου. Ακόμη και για τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου, που χρηματοδοτούν την Αίγυπτο, ο Sisi και οι συνεργάτες του εκφράζονται χλευαστικά, όπως αποκαλύφθηκε σε ηχογραφημένες συνομιλίες που είδαν το φως της δημοσιότητας.

Ως δεύτερος μεγαλύτερος (μετά το Ισραήλ) λήπτης αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας παγκοσμίως, η Αίγυπτος δεν προτίθεται βέβαια να διαρρήξει τις σχέσεις της με τη Δύση. Αρέσκεται όμως να ανακαλεί τις μνήμες της εποχής που η Μόσχα ήταν το κυριότερο διεθνές στήριγμα του Nasser.

Άλλωστε η Ρωσία καλύπτει το 40% των αιγυπτιακών εισαγωγών σε σιτηρά, αιμοδότησε την οικονομία της Αιγύπτου με 3 εκατομμύρια τουρίστες το 2014 και επεξέτεινε τον όγκο των διμερών εμπορικών συναλλαγών κατά 50% σε σχέση με το 2013. Κυρίως δε: διατήρησε (και κατά τη διάρκεια της “Αραβικής Άνοιξης”) την απόλυτη επιφύλαξή της προς οποιαδήποτε εκδοχή πολιτικού Ισλάμ και δεν μπαίνει στον κόπο να απευθύνει στον Sisi συστάσεις για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εξ ού και η θερμή υποδοχή που επιφυλάχθηκε στον Putin και η συνυπογραφή συμφωνιών με τις οποίες η Αίγυπτος συνδέεται εμπορικά με την Ευρασιαστική Ένωση και αναθέτει στη Rosatom την κατασκευή στην El Dabaa πυρηνικού σταθμού παραγωγής ενέργειας, με δύο αντιδραστήρες δυναμικότητας 1200 ΜW.

Αν πάντως κάποιος τρίτος προορίζεται να δυσαρεστηθεί τα μάλα από αυτή την προσέγγιση, αυτός είναι η Τουρκία του Tayyip Erdogan, η οποία μετά το πραξικόπημα που έφερε τον Sisi στα πράγματα, ακυρώνοντας τις προοπτικές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καταγγέλλει το Κάιρο με κάθε δυνατή ευκαιρία.

Ίσως, από αυτή την άποψη, να μην οφειλόταν απλώς σε λόγους αβροφροσύνης το ότι επισκεπτόμενος τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας ο Putin βρήκε την ευκαιρία να πλέξει το εγκώμιο και του Αλέξη Τσίπρα (“νέος πρωθυπουργός με φρέσκιες ιδέες για το καλό της χώρας του”). Σε μια συγκυρία κατά την οποία η Μόσχα υποδέχεται τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον Κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, η τριμερής συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου διατηρεί, και στις νέες πολιτικές συνθήκες, ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πηγή:www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Στην απέλαση του τούρκου πρεσβευτή στο Κάιρο προχώρησε η Αίγυπτος - Κλιμακώνεται η ένταση στις διμερείς σχέσεις

Ο τούρκος πρεσβευτής στο Κάιρο   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Κάιρο, Αίγυπτος

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση έδωσε το Σάββατο εντολή να απελαθεί άμεσα ο πρεσβευτής της Τουρκίας στο Κάιρο, στον απόηχο των δηλώσεων Ερντογάν ότι «η αιγυπτιακή κυβέρνηση καταπιέζει τους ισλαμιστές».

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι διμερείς σχέσεις διανύουν φάση έντασης, δεδομένου ότι ήδη τον δεκαπενταύγουστο είχε ανακληθεί στο Κάιρο για διαβουλεύσεις ο αιγύπτιος πρεσβευτής στην Αγκυρα, ο οποίος, μετά την νέα τροπή σήμερα στις διμερείς σχέσεις, γνωστοποιείται ότι αποκλείεται προς το παρόν να επανέλθει στην πρεσβεία της Αιγύπτου στην Αγκυρα.

Παράλληλα, το αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών, που εξέδωσε την επίσημη ανακοίνωση γιά την απέλαση του τούρκου πρέσβη από το Κάιρο, ανέφερε συγχρόνως ότι «εφεξής οι διμερείς διπλωματικές σχέσεις υποβαθμίζονται» σύμφωνα δε με τις πρώτες δημοσιογραφικές πληροφορίες οι σχέσεις θα γίνονται σε επίπεδο, μόνον, ακολούθου.

Η κυβέρνηση της Αιγύπτου κάνει λόγο για απαράδεκτη τουρκική ανάμιξη στις αιγυπτιακές εσωτερικές υποθέσεις, σχολιάζοντας τις αιχμηρές δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού για την συμπεριφορά των αιγύπτιων κυβερνώντων έναντι των ισλαμιστών μετά τις 3 Ιουλίου, οπότε ανατράπηκε από τους στρατιωτικούς ο αιγύπτιος ισλαμιστής πρόεδρος Μόρσι.

Μάλιστα, αυτή η «απαράδεκτη τουρκική ανάμιξη» στο επίσημο ανακοινωθέν του υπουργείου Εξωτερικών στο Κάιρο χαρακτηρίστηκε ως «πρόκληση».

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα ...

Κινδυνεύει η Αίγυπτος με τη μοίρα της Αλγερίας;

H “30ή Ιουνίου”, οπότε διοργανώθηκαν οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην αιγυπτιακή ιστορία, σε κορύφωση της πρωτοβουλίας συλλογής εκατομμυρίων υπογραφών για την ανάκληση του ισλαμιστή προέδρου Morsi, αποτελεί την ημερομηνία αναφοράς για όσους υποστηρίζουν ότι στην Αίγυπτο συνεχίζεται η “Επανάσταση”. Η “3η Ιουλίου”, οπότε ο στρατός υπό τον στρατηγό Sisi προχώρησε στην καθαίρεση του Morsi και την σύλληψη τόσο του πρώην προέδρου όσο και εκατοντάδων άλλων στελεχών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, αποτελεί την ημερομηνία αναφοράς όσων κάνουν λόγο για “πραξικόπημα”. Ωστόσο, κρισιμότερη από όλες τις ημερομηνίες προβάλλει η 26η Ιουλίου, οπότε ως βαθύτερη ουσία των εξελίξεων στη γειτονική μας χώρα κινδυνεύει να αποδειχθεί ο “εμφύλιος πόλεμος”.

Οι επιρρεπείς στους παραλληλισμούς αναπόφευκτα ανακαλούν το προηγούμενο της Αλγερίας, όπου η ακύρωση από τον στρατό το εκλογικού αποτελέσματος του 1991, που έδινε τη νίκη στους ισλαμιστές, εγκαινίασε έναν υπερδεκαετή βρώμικο πόλεμο με σχεδόν 200.000 νεκρούς (σε συνολικό πληθυσμό 25 εκατομμυρίων).

Στην περίπτωση της Αιγύπτου εντυπωσιάζει ασφαλώς το γεγονός ότι ο στρατηγός Sisi με ομιλία του την Τετάρτη σε τελετή αποφοίτησης αξιωματικών (η οποία υπερπροβλήθηκε από τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης) καλεί τον λαό να διαδηλώσει μαζικά μετά την προσευχή της Παρασκευής ώστε να δώσει στον στρατό την “εντολή” να “τερματίσει τη βία και την τρομοκρατία”. Πολύ περισσότερο όμως από αυτή την ιδιότυπη συνεργασία στρατού και “πεζοδρομίου” εντυπωσιάζει (και προοιωνίζεται τα χειρότερα) η αντιτρομοκρατική ρητορική που έχει υιοθετηθεί έναντι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Είναι σαφές ότι ο στρατός επιδιώκει να σφραγίσει αμετάκλητα τις περαιτέρω εξελίξεις και να στερήσει από την Μουσουλμανική Αδελφότητα οποιαδήποτε δυνατότητα μάχης χαρακωμάτων – εξ ού και το τέλεσίγραφο που της απηύθυνε για αποδοχή μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου του πολιτικού “οδικού χάρτη” ο οποίος προβλέπει εκπόνηση νέου Συντάγματος και διεξαγωγή νέων προεδρικών και βουλευτικών εκλογών εντός του 2014.

Ωστόσο, περιγράφοντας την Μουσουλμανική Αδελφότητα ως φορέα “τρομοκρατίας” απέναντι στην οποία ορθώνεται πανεθνική πανστρατιά, της στερεί οποιοδήποτε χώρο στο σκηνικό της επόμενης ημέρας, στρέφοντας αναπόφευκτα τα πιο αφοσιωμένα ή ριζοσπαστικά μέλη της στις “δυναμικές λύσεις”.

Αυτή η ιδιόμορφη στρατηγική της έντασης είχε γίνει σαφής και πριν από το διάγγελμα Sisi, καθώς η “βία” στην οποία αναφέρεται ο στρατηγός πρωτίστως αφορούσε αιματηρές (και αδιευκρίνιστης πατρότητας) επιθέσεις εναντίον των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, σαν κάποιος να επείγειται να την εξωθήσει στην επιλογή της ένοπλης σύγκρουσης.

Παράλληλα, σημειώθηκαν οι πρώτες επιθέσεις εναντίον κρατικών στόχων (έκρηξη με έναν νεκρό σε αστυνομικό τμήμα στη Μανσούρα, απόπειρα κατάληψης από διαδηλωτές του αεροδρομίου του Λούξορ), ενώ στη Χερσόνησο του Σινά, όπου δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια ισλαμιστές Βεδουϊνοι και ο έλεγχος της αραιοκατοικημένης περιοχής από το κράτος είναι χαλαρός, ένας αξιωματικός και ένας οπλίτης έχασαν τη ζωή τους όταν ένοπλοι επιτέθηκαν σε ένα οδόφραγμα κοντά στην κοινότητα Σέιχ Ζουάιντ, σε σχετικά μικρή απόσταση από τα σύνορα της Αιγύπτου με τη Λωρίδα της Γάζας.

Ήδη στην Αίγυπτο αρχίζει να γνωρίζει διάδοση η αντιπαλαιστινιακή ρητορική, καθώς τα γεγονότα στο Σινά περιγράφονται ως απόπειρα της οργάνωσης Χαμάς να επηρεάσει από τη Λωρίδα της Γάζας της εξελίξεις υπέρ του Morsi.

Η απροθυμία του πρώην προέδρου να υιοθετήσει σκληρότερη στάση στο Σινά εκτιμάται από αναλυτές ότι υπήρξε ο καταλύτης της διάρρηξης των δεσμών του με τον στρατό – παράλληλα, προς τα πρώτα διπλωματικά ανοίγματά του προς το Ιράν και την εμπρηστική ρητορική του περί “ιερού πολέμου” στη Συρία.

Το τοπίο επιβαρύνει περαιτέρω η διακήρυξη του πνευματικού ηγέτη της Αδελφότητας Mohammed Badie ότι η ανατροπή του Morsi υπήρξε εφάμιλλη μιας καταστροφής του ιερού της Κάαμπα στη Μέκκα, ενώ από το Κατάρ ο τηλε-ιεροκήρυκας Yussef al Qaradawi εξέδωσε φετφά εναντίον της έκκλησης του Sisi, προειδοποιώντας ότι αυτή θα οδηγήσει σε “εμφύλιο πόλεμο”. Από την άλλη πλευρά, το κίνημα Tamarod (Ανταρσία) που πρωτοστάτησε στα γεγονότα της 30ής Ιουνίου εξέφρασε την ανεπιφύλακτη ανταπόκρισή του στο διάγγελμα Sisi, ενώ η Ουάσιγκτον περιορίζεται σε εκκλήσεις προς τον αιγυπτιακό στρατό για αυτοσυγκράτηση και παραλλήλως αναβάλλει προγραμματισμένη παράδοση αεροσκαφών F-16.

Και βέβαια, ουδείς μιλά, για την συντελούμενη την ίδια ώρα κατακρήμνιση της αιγυπτιακής οικονομίας…

Πηγή: capital.gr το είδαμε στο http://www.inprecor.gr

Σύνδεσμος: Πατήστε για το αρχικό άρθρο

Συγγραφή: Του Κώστα Ράπτη

Διαβάστε περισσότερα ...

Στο χείλος του εμφυλίου η Αίγυπτος

Νέες συγκρούσεις σημειώθηκαν το Σάββατο το βράδυ στην Αίγυπτο μετά τις αιματηρές συγκρούσεις της προηγούμενης ημέρας που είχαν σαν αποτέλεσμα να σκατωθούν δεκάδες άνθρωποι, κυρίως οπαδοί του Μόρσι. Το τελεσίγραφο του Στρατού προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ώστε να συμμετάσχει στις συνομιλίες με στόχο την «εθνική συμφιλίωση» έληξε το Σάββατο στη σκιά της σφαγής από τις δυνάμεις ασφαλείας. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα διαμηνύει πως οι υποστηρικτές της θα συνεχίσουν τις διαδηλώσεις ενάντια στο «πραξικόπημα» που ανέτρεψε τον Μοχάμεντ Μόρσι, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Μοχάμεντ Ιμπραχίμ δήλωσε πως οι διαμαρτυρίες υποστηρικτών του Μόρσι «Θεού θέλοντος, σύντομα. . . θα αντιμετωπιστούν πολύ σύντομα» από τις δυνάμεις ασφαλείας, βάσει εισαγγελικών εντολών, «στο πλαίσιο του νόμου» και με «όσο λιγότερες απώλειες είναι δυνατόν» αυτό. Το μέλλόν για τη χώρα, σχεδόν ένα μήνα μετά την καθαίρεση του Μόρσι, παραμένει αβέβαιο και η υλοποίηση του «οδικού χάρτη» του Στρατού για μια μεταβατική κυβέρνηση και εκλογές εντός εξαμήνου μοιάζει αυτή την ώρα αδύνατη. Οι αναλυτές επισημαίνουν πως η χώρα βρίσκεται στο χείλος του εμφυλίου και η διεθνής κοινότητα παραμένει «παγωμένη».

Το Σάββατο το βράδυ συγκρούσεις σημειώθηκαν στο Πορτ Σάιντ, στη βόρειο Αίγυπτο, ανάμεσα σε οπαδούς και αντιπάλους του ανατραπέντος προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι, όπως αναφέρουν ιατρικές πηγές και αυτόπτες μάρτυρες. Πληροφορίες αναφέρουν πως μια κοπτική εκκλησία δέχτηκε πυρά, όπως και όσα καταστήματα είχαν στις προθήκες τους φωτογραφίες του αρχηγού του στρατού στρατηγού Άμπντελ Φάταχ αλ Σίσι. Φιλοκυβερνητικά μέσα κάνουν λόγο για δεκαπέντε τραυματίες, εκ των οποίων ορισμένοι είναι σε σοβαρή κατάσταση, ενώ νεότερες πληροφορίες αναφέρουν πως ένα άτομα έχασε τη ζωή του.

Τη νύχτα της Παρασκευής, ξημερώματα Σαββάτου, κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων και από τις δύο πλευρές σε όλη τη χώρα, οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ κατά των υποστηρικτών του Μόρσι και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, ωστόσο οι πληροφορίες για τον ακριβή αριθμό των θυμάτων είναι συγκεχυμένες.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες το υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε πως οι νεκροί ανέρχονται στους 80, ωστόσο η Μουσουλμανική Αδελφότητα ανεβάζει τους νεκρούς στους 200, ενώ κάνει λόγο για τουλάχιστον 4.000 τραυματίες. Νωρίτερα η μεγαλύτερη ισλαμική οργάνωση της Αιγύπτου είναι ανακοινώσει πως 66 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί και ακόμα 61 είναι «κλινικά νεκροί». Σημειώνεται πως το υπουργείο Εσωτερικών επέρριψε ευθύνες στη Μουσουλμανική Αδελφότητα για τα επεισόδια. «Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι απέρριψαν κάθε ενδεχόμενο η ημέρα να εξελιχθεί ειρηνικά και επιδίωξαν να καταστρέψουν κρατικές εγκαταστάσεις, ιδίως στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια», είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών Χάνι Αμπντελατίφ, αναφερόμενος στις διαδηλώσεις της Παρασκευής.

Από την πλευρά της η Μουσουλμανική Αδελφότητα επισημαίνει πως οι δυνάμεις ασφαλείας «δεν έριχναν για να τραυματίσουν, αλλά για να σκοτώσουν». Παράλληλα απέκλεισε το ενδεχόμενο να συμμετάσχει στις συνομιλίες μέχρι να παραιτηθεί η μεταβατική κυβέρνηση, ενώ σχετικά με το κάλεσμα του επικεφαλής του Στρατού για μαζικές διαδηλώσεις ώστε να του δοθεί εντολή για να «αντιμετωπίσει τη βία και την τρομοκρατία» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, η οργάνωση έκανε λόγο για «ρητό κάλεσμα σε εμφύλιο». Όπως διεμήνυσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα οι οπαδοί της δεν πρόκειται να αποχωρήσουν από τους δρόμους μέχρι ο έκπτωτος Μόρσι να επιστρέψει στην εξουσία. «Βρισκόμαστε αντιμέτωποι μπροστά σε μια γενοκτονία. Πότε οι ελεύθεροι πολίτες θα κάνουν κάτι για να σταματήσει αυτό;», έγραψε στη σελίδα του στο Facebook ο Μοχάμεντ αλ-Μπελτάγκου, ανώτερο στέλεχος της Αδελφότητας.

Σύμφωνα με γιατρό του νοσοκομείου του Καϊρου οι νεκροί διαδηλωτές της Μουσουλμανικής Αδελφότητα χτυπήθηκαν κατευθείαν στο κεφάλι. «Όλοι ήταν χτυπημένοι στο κεφάλι, στην καρδιά ή στο στήθος. Μόνο ένας ήταν πυροβολημένος στην πλάτη. Μέχρι στιγμής υπάρχουν 28 και έρχονται συνεχώς. Υπάρχουν άλλοι δύο, τους έφεραν με διαλυμένο τον εγκέφαλο. Ήταν χτυπημένοι ανάμεσα στα μάτια. Πυροβολήθηκαν από ψηλά. Οι στόχοι ήταν η καρδιά ή το στήθος», δήλωσε σύμφωνα με τη Deutsche Welle η εν λόγω γιατρός.
Υπενθυμίζεται πως ο Μοχάμεντ Μόρσι, που προέρχεται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, ανατράπηκε από τον στρατό στις 3 Ιουλίου, ύστερα από ένα μαζικό κίνημα διαδηλώσεων εναντίον. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα κάνει λόγο για «πραξικόπημα». Από την πλευρά του ο στρατός και οι υποστηρικτές αυτού κατηγορούν την Αδελφότητα και τον Μόρσι για υποκίνηση της βίας στην Αίγυπτο και προσπάθεια εγκαθίδρυσης ενός αυστηρού ισλαμικού κράτους και ενός νέου καθεστώτος. Παράλληλα ο Μόρσι, που μέχρι την καθαίρεσή του ήταν ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Αιγύπτου, αναγνωρίζεται από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ως αποτυχημένος καθώς δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα και τη φτώχεια που υπάρχει στην Αίγυπτο. Ο Μόρσι κρατείται από τον στρατό σε άγνωστη τοποθεσία, ενώ το Σάββατο ο μεταβατικός υπουργός Εσωτερικών Μοχάμεντ Ιμπραχίμ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ο έκπτωτος πρόεδρος να μεταχθεί στην ίδια φυλακή του Καΐρου όπου κρατείται ο ανατραπείς Χόσνι Μουμπάρακ, τον οποίο είχε αντικαταστήσει ο ισλαμιστής πρόεδρος.
Το μέλλον της Αιγύπτου, σχεδόν ένα μήνα μετά την καθαίρεση του Μόρσι, είναι αβέβαιο και πολλοί αναλυτές επισημαίνουν πως η χώρα βρίσκεται ουσιαστικά στο χείλος ενός εμφυλίου. Η διεθνής κοινότητα δείχνει «παγωμένη». Αδύναμη να διαχειριστεί - τουλάχιστον μέχρι αυτήν την ώρα - τις εξελίξεις αρκείται σε δηλώσεις για «αυτοσυγκράτηση και τερματισμό της βίας» και «εκφράζει τη λύπη της για τα θύματα». «Που είστε τώρα όλοι;» διερωτάται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπενθυμίζοντας την έντονη κριτική που είχε δεχτεί για την καταστολή του κινήματος στην Τουρκία.

Όπως επισημαίνεται στην Deutsche Welle το Μέτωπο Εθνικής Σωτηρίας -κυριότερος συνασπισμός κοσμικών πολιτικών κομμάτων που υποστηρίζει τη μεταβατική κυβέρνηση- στον οποίο επικεφαλής τους είναι ο κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, Μοχάμεντ ελ Μπαραντέι, δεν φαίνεται αυτήν την στιγμή να διαθέτει ισχυρό λαϊκό έρεισμα σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς. Κι αυτό επειδή, όπως δηλώνει ο Μουσταφά Καμέλ ελ Σαγιέντ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Καίρου,  ο στρατηγός Σίσι, ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος, χαίρει ευρύτερης αποδοχής εξ αιτίας της στάσης του απέναντι στους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Άρα, εναλλακτική για την ώρα δεν υπάρχει.

tvxs.gr/node/134414

Διαβάστε περισσότερα ...

"Φωτιά" στο ισλαμικό κίνημα βάζει η Αίγυπτος

Η πτώση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο και πώς θα επηρεάσει τις ακραίες ισλαμικές ομάδες του ευρύτερου αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου. Η κατάσταση σε Συρία, Ιορδανία, Μαρόκο. Ο ρόλος του στρατού. Ο φόβος των Μοναρχιών.

Καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι το μεγαλύτερο διεθνές ισλαμιστικό κίνημα, η ανατροπή της Αιγυπτιακής κυβέρνησης, της οποίας ηγείτω η Αδελφότητα, δημιουργεί επιπλοκές στον ευρύτερο Αραβικό και Μουσουλμανικό κόσμο.
Το στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο πραγματοποιήθηκε μετά από μέρες μαζικών διαδηλώσεων στους δρόμους της Αιγύπτου, θα διαμορφώσει την συμπεριφορά των οργανισμών της Αδελφότητας και των αντιπάλων τους σε όλη την περιοχή. Αν και αυτές οι ισλαμιστικές ομάδες, που από καιρό προσπαθούν να εδραιώσουν ένα ισλαμικό κράτος μέσω δημοκρατικών πολιτικών διαδικασιών, θα αναγκαστούν να μετριάσουν ακόμα περισσότερο τις ιδεολογικές τους ατζέντες, πολλοί που μόλις πρόσφατα μπήκαν στο κύριο πολιτικό ρεύμα (Σαλαφιστές) ή που βρίσκονται στην διαδικασία να ενταχθούν (οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν), θα δουν την εμπειρία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Αίγυπτο ως αιτιολόγηση για τον ένοπλο αγώνα τους.
Η πτώση από την εξουσία στην Αίγυπτο της «μητρικής» οργάνωσης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, δημιουργεί εμπόδια για τα επίσημα παρακλάδια της και για τις οργανώσεις που μοιράζονται τις ιδέες της Αδελφότητας σε όλη την Μέση Ανατολή. Οι πιο επιφανείς από αυτές τις ομάδες είναι η Χαμάς, οι κλάδοι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Συρία και την Ιορδανία, το κυβερνών κόμμα της Τυνησίας Εναχντα και το κυβερνών κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Μαρόκο. Η κάθε ομάδα θα επηρεαστεί ανάλογα με τις συγκεκριμένες γεωπολιτικές συνθήκες στην περιοχή της.
Δεδομένης της εγγύτητας της Γάζας στην Αίγυπτο και του ρόλου που παίζει το Κάιρο στις σχέσεις Ισραηλινών-Παλαιστινίων, η Χαμάς θα επηρεαστεί άμεσα. Η Χαμάς και το σύμπλεγμα στρατού-υπηρεσιών πληροφοριών της Αιγύπτου συντονίζονται εδώ και χρόνια, πριν καν γίνει πρόεδρος ο Μοχάμεντ Μόρσι. Μάλιστα, η Χαμάς είχε στενή σχέση εργασίας με το καθεστώς του πρώην προέδρου Χοσνί Μουμπάρακ, όταν το Κάιρο προσπαθούσε να υποτάξει την Αιγυπτιακή Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Το κίνημα των Παλαιστίνιων Ισλαμιστών πάντα γνώριζε ότι θα χρειαστεί καιρός προτού αποκτήσει κάποιο σημαντικό πλεονέκτημα από την άνοδο στην εξουσία της Αδελφότητας, διότι το Αιγυπτιακό κίνημα χρειάζονταν πολύ καιρό για να εδραιωθεί στο Κάιρο. Αντιστρόφως, η κυβέρνηση της Αδελφότητας πρόκρινε τις Συμφωνίες του Κάμπ Ντέιβιντ έναντι της δέσμευσή της στους παλαιστίνιους συμμάχους, όπως φάνηκε και από τον τελευταίο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Γάζας. Για τον λόγο αυτό, η Χαμάς εξέδωσε ανακοίνωση στις 4 Ιουλίου στην οποία απέφυγε να δώσει στήριξη στην Αδελφότητα και δήλωνε ότι θα συνεργαστεί με οποιονδήποτε τεθεί επικεφαλής της Αιγύπτου.

Η Αδελφότητα στη Συρία και την Ιορδανία

Ακόμα και πριν την απομάκρυνση του Μόρσι, ο κλάδος της Αδελφότητας στη Συρία δεν τα πήγαινε καλά λόγω του εμφυλίου στη χώρα. Ως μια πολιτική οντότητα της οποίας η ένοπλη εξέγερση κατά του κράτους –στο οποίο κυριαρχούν οι Αλαουίτες- την δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 απέτυχε, η Συριακή Αδελφότητα είχε στην καλύτερη περίπτωση μια αφανή παρουσία. Η ταχεία εξέλιξη των ειρηνικών διαδηλώσεων στη Συρία σε εμφύλιο πόλεμο έδωσε τη δυνατότητα στους ανταγωνιστές να ξεπεράσουν την Συριακή Αδελφότητα, η οποία πλέον είναι «παγιδευμένη» μεταξύ περισσότερων ομάδων Σαλαφιστών και τζιχαντιστών, καθώς και του πιο κοσμικού Ελεύθερου Συριακού Στρατού.
Η Συριακή Αδελφότητα ήλπιζε πως, καθώς ο κόσμος ανησυχούσε με την κυριαρχία των πιο ριζοσπαστών ισλαμιστών στο μέτωπο της εξέγερσης στη Συρία, θα μπορούσε να προωθηθεί ως μια μετριοπαθής εναλλακτική έναντι των τζιχαντιστών και πως θα έχει κάποια στήριξη από την κυβέρνηση της Αιγύπτου στην οποία κυριαρχούσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα. Όμως, με την λαϊκή εξέγερση στην Αίγυπτο κατά της Αδελφότητας και με το στρατιωτικό πραξικόπημα που ακολούθησε, η κατάσταση έχει γίνει πιο περίπλοκη.
Το καθεστώς του αλ Άσσαντ μπορεί τώρα να ισχυριστεί ότι εάν η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν μπόρεσε να λειτουργήσει εντός ενός δημοκρατικού πλαισίου στην Αίγυπτο, τότε δεν μπορούν να είναι εμπιστοσύνης ούτε οι πιο ακραίοι ισλαμιστές που εμπλέκονται στις ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία. Η Αδελφότητα της Συρίας μπορεί ακόμα να παρουσιαστεί ως μια μετριοπαθής εναλλακτική έναντι των τζιχαντιστών, αν και αυτό από μόνο του δεν δείχνει ότι η ομάδα έχει επιρροή στον λαό της Συρίας.
Η Αδελφότητα της Ιορδανίας ήλπιζε ότι η εξουσία που δόθηκε στον Αιγυπτιακό κλάδο και η κατάρρευση του καθεστώτος της Συρίας θα έδινε στο κίνημα την δυναμική ώστε να αναγκάσει το Αμμάν να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που θα της έδιναν τη δυνατότητα να σχηματίσει πλειοψηφία στη βουλή και να κυριαρχήσει στο υπουργικό συμβούλιο. Η πτώση του Μόρσι ήρθε ως ανακούφιση στην μοναρχία των Χασεμιτών και ως πλήγμα στην Αδελφότητα της Ιορδανίας, η οποία θα δυσκολευθεί περισσότερο για να διευρύνει την επιρροή της. Αν μη τι άλλο, το πραξικόπημα στην Αίγυπτο θα υπερτονίσει τις εσωτερικές διαφορές μεταξύ των υπερσυντηριτικών και των μετριοπαθών φραξιών εντός της Ιορδανικής Αδελφότητας.

Τα ισλαμιστικά κινήματα στη Βόρεια Αφρική

Το ισλαμιστικό κόμμα Εναχντα της Τυνησίας, το οποίο ηγείται της ενδιάμεσης κυβέρνησης συνασπισμού με δυο κοσμικά κόμματα, ήταν πολύ πιο επιτυχημένο από την Αιγυπτιακή Αδελφότητα. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στην συμφωνία για επιμερισμό της εξουσίας μεταξύ ισλαμιστών-κοσμικών, η οποία χαρακτηρίζεται από την ομοιότητα του Εναχντα με το ισλαμιστικό Κόμμα της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης της Τουρκίας, και όχι της Αδελφότητας. Το Εναχντα επιδιώκει τον στόχο ενός κοσμικού κράτους που δεν βασίζεται στην αυστηρή εφαρμογή της Σαρίας.
Ωστόσο, το Εναχντα και οι κοσμικοί εταίροι του δεν έχουν καταφέρει να καταρτίσουν ένα νέο σύνταγμα.Επιπλέον, οι προσωρινές Αρχές έχουν να αντιμετωπίσουν οικονομικά ζητήματα αλλά και την άνοδο των δυνάμεων των Σαλαφιστών που πιέζουν για αυστηρή εφαρμογή της Σαρία. Από πολλές πλευρές, η άνοδος των Σαλαφιστών στην Τυνησία έχει βοηθήσει το Εναχντα διότι η ομάδα έχει καταφέρει να εμφανίζεται ως ημετριοπαθής εναλλακτική των οργανώσεων των Σαλαφιστών, οι περισσότερες εκ των οποίων είτε είναι ομάδες εκδικητών είτε εμπλέκονται στον ένοπλο αγώνα.
Αυτό διαφέρει πολύ από την Αίγυπτο, όπου το μεγαλύτερο κίνημα Σαλαφιστών, το Χιζμπ αλ-Νουρ έχει ταχθεί κατά της Αδελφότητας και έχει συνταχθεί με τους μη-ισλαμιστές αντιπάλους της. Επιπλέον, σε αντίθεση με την Αίγυπτο, ο στρατός της Τυνησίας ούτε έχει ιστορικό ελέγχου των πολιτικών ενεργειών, ούτε όμως έχει την ικανότητα να το πράξει. Έτσι, ακόμα και αν οι προσπάθειες για δημιουργία μιας τυνησιακής εκδοχής του κινήματος Ταμαρόντ –το οποίο βοήθησε στην ανατροπή της κυβέρνησης Μόρσι- αποκτήσει δυναμική, δεν υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη τέτοια ώστε το κίνημα να μπορέσει να στραφεί σε αυτήν για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του. Το γεγονός ότι ο κοσμικός πρόεδρος της Τυνησίας, Μονσέφ Μαρζουκί, καταδίκασε τον αιγυπτιακό στρατό για την βίαιη απομάκρυνση του Μόρσι από την εξουσία, δείχνει πόσο διαφορετική είναι η κατάσταση που επικρατεί στην Τυνησία από αυτήν της Αιγύπτου.
Στη δυτική πλευρά της Βόρειας Αφρικής, στο Μαρόκο, την κυβέρνηση της οποίας ηγούνται οι ισλαμιστές,είναι το λιγότερο πιθανό να επηρεαστεί από την πτώση της Αδελφότητας. Πρώτον, η μοναρχία του Μαρόκο προσφάτως ανάγκασε τους εταίρους του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης να συμφιλιωθούν με το κίνημα προκειμένου να αποτρέψουν μια κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού, που σχηματίστηκε λίγο μετά το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης. Δεύτερον, το κράτος αυτό της Βόρειας Αφρικής ανησυχεί για το πιο σκληροπυρηνικό ισλαμιστικό κίνημα, το αλ Αντλ ουα αλ Ιχσαν, το οποίο απορρίπτει τη μοναρχία και έχει αξιοπρόσεκτη υποστήριξη στη χώρα.
Τέλος, υπάρχει ένα έντονο Σαλαφιστική και τζιχαντιστικη ρεύμα εντός της χώρας, που συντηρεί την αξία του κυβερνώντος ισλαμιστικού κόμματος για την μοναρχία.

Σαλαφιστές, Τζιχαντιστές και το πολιτικό κατεστημένο

Η Αραβική Άνοιξη έφερε στο προσκήνιο μια σειρά υπερσυντηρητικών ισλαμιστικών δυνάμεων που μέχρι τώρα απορρίπτουν τη δημοκρατία ως αντι-ισλαμιστική. Οι περισσότερες από αυτές είναιΣαλαφιστικές και ορισμένες πρώην τζιχαντιστικές. Ορισμένες από αυτές τις ακραίες ισλαμιστικές δυνάμεις είναι πιθανό να δουν τη «μοίρα» της Αιγυπτιακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας και να αποθαρρυνθούν –το λιγότερο- από την κυρίαρχη πολιτική. Εάν η Αδελφότητα, που είναι πολύ πιο ήπια από αυτούς, δεν έγινε ανεκτή και εκδιώχθηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα, τότε αυτές οι ομάδες πρέπει να εξετάσουν τις προοπτικές τους, δεδομένου ότι έχουν μια πιο αυστηρή άποψη για την Σαρία.
Βέβαια, δεν θα στραφούν αυτομάτως στην ένοπλη σύγκρουση όλες αυτές οι ομάδες. Για παράδειγμα, το κόμμα αλ-Νουρ της Αιγύπτου, που είναι πιο συντηρητικό από την Αδελφότητα, συμμαχεί με τους μη-ισλαμιστές κατά της Αδελφότητας. Αυτό έχει να κάνει εν μέρει με την επιθυμία του αλ-Νουρ να αντικαταστήσει την Αδελφότητα ως το κυριότερο ισλαμιστικό κίνημα της Αιγύπτου. Όμως, το αλ-Νουρ είναι επίσης μια μοναδική περίπτωση από την άποψη ότι είναι το πολιτικό σκέλος του αλ-Νταουα αλ-Σαλαφιγια, που, μέχρι τις πρώτες ημέρες της εξέγερσης κατά του Μουμπάρακ, ήταν μια απολιτική ομάδα. Μάλιστα, είχε ταχθεί κατά των διαδηλώσεων κατά του Μουμπάρακ από την αρχή και έτσι είναι απίθανο να καταφύγει σε ακραία μέτρα λόγω της εμπειρίας της Αδελφότητας.
Όμως, υπάρχουν πολλοί άλλοι Σαλαφιστές και πρώην τζιχαντιστές που μπορεί να αναμένεται ότι θα αποφασίσουν πως η συμμετοχή στην δημοκρατική πολιτική δεν... αποδίδει. Αυτό δεν ισχύει απαραίτητα για ολόκληρες ομάδες, όπως είναι οι διάφορες φράξιες των Σαλαφιστών ή οι δυο πρώην τζιχαντιστικές στρατιωτικές μονάδες, Τζαμά αλ Ισλαμίγια και Ταντχιμ αλ Τζιχάντ. Οι δυο αυτές ομάδες αποκήρυξαν τη βία χρόνια πριν το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης, ακόμα και πριν τις επιθέσεις της 11η Σεπτεμβρίου. Όμως, στοιχεία εντός των ομάδων αυτών θα μπορούσαν να επιστρέψουν στους «παλιούς τρόπους».
Αλλού στην περιοχή, όπως για παράδειγμα στη Λιβύη, τη Γάζα και την Υεμένη, υπάρχουν ένοπλες ομάδες –πολλές από τις οποίες αποτελούνται από ακραίους ισλαμιστές και δεν είναι προσηλωμένες ούτε στον ένοπλο αγώνα αλλά ούτε και στην δημοκρατική πολιτική. Αυτές οι ομάδες έχουν ήδη την εντύπωση ότι μπορούν να κερδίσουν περισσότερα με τις σφαίρες παρά με τις κάλπες. Η κατάρρευση του Μόρσι θα ενισχύσει τις απόψεις τους.

Οι προσπάθειες για τον περιορισμό των σημερινών τζιχαντιστών

Η πτώση του Μόρσι θα έχει την μεγαλύτερη επίπτωση στις ενεργές δυνάμεις των τζιχαντιστών. Σε αυτές περιλαμβάνονται πολλές ομάδες ανταρτών στη Συρία, οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν και ομάδες που είναι αποφασισμένες να επωφεληθούν από το ήδη αδύναμο πακιστανικό κράτος. Ορισμένες ομάδες, όπως οι Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, «φλερτάρουν» με το πολιτικό κατεστημένο. Άλλοι, όπως οι ομάδες των τζιχαντιστών της Συρίας, αντιλαμβάνονται ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουν εάν θα συμμετέχουν στη δημοκρατία. Εάν η Αδελφότητα, παρά την πολιτική μηχανή της, δεν κατάφερε να επιβιώσει της διαδικασίας αυτής, τότε θα υποθέσουν ότι δεν έχουν καμία πιθανότητα και έτσι θα πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν τους τζιχαντιστικούς τρόπους.
Στην περίπτωση των τζιχαντιστών της Συρίας, αυτό δεν αποτελεί θέμα που πρέπει να διευθετηθεί άμεσα. Πρέπει ακόμα να πετύχουν τον άμεσο στόχο τους που είναι η ανατροπή του καθεστώτος της Συρίας. Για τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, όμως, αποτελεί ένα ζήτημα πολύ πιο επείγον, δεδομένου ότι εμπλέκονται σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ αναφορικά με τον μετά-ΝΑΤΟ επιμερισμό της εξουσίας.
Όμως γνωρίζουν επίσης ότι οι επίγειες δυνάμεις της Δύσης θα φύγουν από το Αφγανιστάν του χρόνου, και το «δημοκρατικό» Αφγανικό κράτος βρίσκεται σε μια μεταβατική περίοδο. Επιπλέον, δεν έχουν τόση εμπειρία στην πολιτική και είναι πιο συνηθισμένοι στον ένοπλο αγώνα. Εάν η πιο έμπειρη Αδελφότητα δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερο από έναν χρόνο, τότε πιθανότατα θεωρούν ότι θα επωφεληθούν από την συνέχιση του ένοπλου αγώνα τους και από την χρήση του ως «μοχλού» για να αποκτήσουν ένα μεγαλύτερο μερίδιο στο μετά-ΝΑΤΟ Αφγανικό κράτος.
Για τις πολύ πιο ακραίες και αντάρτικες ισλαμιστικές δυνάμεις στο Πακιστάν, η τύχη της Αδελφότητας ενισχύει την υπάρχουσα άποψή τους ότι η δημοκρατία είναι μη-Ισλαμιστική και επιρρεπής στην χειραγώγηση από το στρατιωτικό κατεστημένο. Επιπλέον, τα ισλαμιστικά πολιτικά κόμματα στην πραγματικότητα δεν κατάφεραν ποτέ να πετύχουν στην συνταγματική πολιτική.
Είναι προφανές ότι το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Αίγυπτο δεν αποτελεί καλό οιωνό για τις διεθνείς προσπάθειες να γίνουν πιο μετριοπαθείς οι ακραίοι ισλαμιστές.
Ωστόσο, εξυπηρετεί τα συμφέροντα των αραβικών μοναρχιών, ιδιαίτερα των χωρών που απαρτίζουν το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (και ιδιαίτερα της Σαουδικής Αραβίας), τα περισσότερα από τα οποία θεωρούν ότι ισλαμιστικές δυνάμεις όπως η Αδελφότητα αποτελούν πρόβλημα για τη νομιμότητά τους. Η πτώση της κυβέρνησης Μόρσι τους έχει δώσει λόγο για πανηγυρισμό, διότι τα πολιτικά ιδανικά της Αδελφότητας είναι αντίθετα από τα πολιτικά συμφέροντα. Ωστόσο, η πρόκληση παραμένει για τα δημοκρατικά καθεστώτα που πρέπει να αντιμετωπίσουν ισλαμιστές, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ένα γεωπολιτικό πρόβλημα (έστω και αν είναι πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής) για τα κράτη που κυβερνώνται από δυναστείες.

http://www.euro2day.gr/specials/topics/article/1115279/fotia-sto-islamiko-kinhma-vazei-h-aigyptos.html

Διαβάστε περισσότερα ...