Σχέδιο: πρόσφυγες για χρέος

Του Γιάννη Ξένου

Σαν βόμβα έσκασε σήμερα το πρωί η είδηση ότι ο Βέλγος υπουργός Εσωτερικών πρότεινε στη Σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών να δημιουργηθεί στην Αθήνα ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης 300-400.000 προσφύγων/μεταναστών. Τις προηγούμενες μέρες προηγήθηκε μπαράζ δημοσιευμάτων ότι Γερμανία, Αυστρία και Βέλγιο προωθούν την έξωση της Ελλάδας από τη συνθήκη του Σένγκεν, με αποκορύφωμα τις δηλώσεις της αυστριακής ΥΠΕΣ, ότι η Ελλάδα πρέπει να αποπεμφθεί από τη Σένγκεν. Η ελληνική κυβέρνηση για άλλη μια φορά παριστάνει την έκπληκτη, ότι αυτά είναι εξωφρενικά πράγματα που ποτέ δεν πρόκειται να δεχθεί. Η συνηθισμένη τακτική των Συριζαίων, αρχικά να παριστάνουν τους έκπληκτους με τα σχέδια των Ευρωπαίων, αλλά σταδιακά να αποκαλύπτεται ότι η ελληνική πλευρά συζητά πάνω σε αυτά.

Σήμερα δημοσιεύτηκε άρθρο γνώμης στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς όπου παρουσιάζεται η «ευφυής» ιδέα που επωάζεται σε Βρυξέλλες και Βερολίνο η Ελλάδα να δεχθεί να σφραγιστούν τα βόρεια σύνορά της, προκειμένου να σταματήσουν οι ροές προς τη Βόρεια Ευρώπη και να δημιουργηθούν «κέντρα φιλοξενίας» εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου. Το αντάλλαγμα που θα δώσουν οι Γερμανοί είναι η ελάφρυνση του χρέους. Το δημοσίευμα πάει ένα βήμα παραπέρα, ισχυριζόμενο ότι η Γερμανία μπορεί να πείσει και τους άλλους δανειστές της Ελλάδας να δεχθούν μείωση του ελληνικού χρέους, αν η Ελλάδα δεχθεί να μετατραπεί σε χώρο εγκλωβισμού των προσφύγων.

Τρίτο χτύπημα, δημοσιεύτηκε επιστολή του Γιουνκέρ στον Σλοβένο πρωθυπουργό στην οποία ο πρόεδρος της Κομισιόν τάσσεται υπέρ της πρότασής του Σλοβένου πρωθυπουργού για ενίσχυση των συνόρων των Σκοπίων με την Ελλάδα, ώστε να ανακοπεί η ροή προσφύγων προς τον βορρά. Ο Σλοβένος πρωθυπουργός παρουσίασε σχέδιο σύμφωνα με το οποίο οι περισσότεροι πρόσφυγες που έχουν φτάσει στην Ελλάδα θα παραμείνουν εδώ, για να ανακουφιστούν οι χώρες διέλευσης και στην τελική η Αυστρία και η Γερμανία. Ο Γιουνκέρ προτείνει να προχωρήσουν οι διμερείς συμφωνίες με την ΠΓΔΜ, προκειμένου ευρωπαϊκές αστυνομικές δυνάμεις να αναλάβουν τη φύλαξη των συνόρων Ελλάδος – ΠΓΔΜ.

Το τριπλό χτύπημα από τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης με την απαραίτητη συνδρομή του αγγλοσαξονικού παράγοντα, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Η θηλιά σφίγγει γύρω από την Ελλάδα προκειμένου να αποδεχτεί το σφράγισμα των βόρειων συνόρων της. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη αποδέχτηκε ότι ο μόνος υπεύθυνος για τις εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών που καταφτάνουν στην Ευρώπη είναι αποκλειστικά η Ελλάδα, που δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της. Αφήνεται στο απυρόβλητο η Μέρκελ που τους προσκάλεσε και η Τουρκία που, ενώ παίρνει ενισχύσεις δισεκατομμυρίων από την ΕΕ, παράλληλα έχει στήσει ένα χρυσοφόρο δίκτυο διακίνησης, το οποίο αποσταθεροποιεί πρώτα από όλους την Ελλάδα. Η Κομισιόν που εμφανίζεται τόσο αυστηρή έναντι της Ελλάδος, έχει ικανοποιήσει στο ελάχιστο τις υποσχέσεις της προς την Ελλάδα ότι θα την βοηθήσει για την αποτελεσματικότερη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων της, αφού από τα 1.800 άτομα της Frontex που υποσχέθηκε έχει στείλει τα μισά και ούτε το ένα τρίτο από τα πλοία που είχαν συμφωνηθεί.

Με δόλωμα την ελάφρυνση του χρέους η ΕΕ μας στήνει μια παγίδα που θα έχει οδυνηρές επιπτώσεις σε βάθος χρόνου. Η ελληνική κυβέρνηση έχοντας το ζήτημα της μείωσης του δημόσιου χρέους ως μόνη σανίδα σωτηρίας της, ως τον μόνο στόχο που η επίτευξη του μπορεί μερικώς να χρυσώσει το χάπι των δεινών που έχει προκαλέσει αυτόν τον έναν χρόνο, γίνεται εξαιρετικά προβλέψιμη και διαχειρίσιμη από την ΕΕ. Οι Ευρωπαίοι εκτιμούν ότι ο Τσίπρας, προκειμένου να κερδίσει χρόνο παραμονής στην εξουσία, αποδέχεται ακόμα και τη μετατροπή της χώρας σε απέραντο hot spot, αν του δοθεί σαν αντάλλαγμα μια μικρή ελάφρυνση του χρέους. Γι’ αυτό οι θεατρινισμοί των Συριζαίων ότι τάχα πέφτουν από τα σύννεφα από τη δημοσιοποίηση τέτοιων σχεδίων, δεν μας πείθουν. Οι συζητήσεις με την ελληνική πλευρά έχουν προχωρήσει, άλλωστε ο ίδιος ο Τσίπρας πριν από ζητούσε επιείκεια ως προς την εφαρμογή του μνημονίου μιας και το κύριο βάρος στη διαχείριση του προσφυγικού/μεταναστευτικού έχει πέσει στην Ελλάδα.

Και βέβαια όλη η καμπάνια για τους πρόσφυγες με τον τρόπο που διεξάγεται, τις παρεμβάσεις των μουσουλμανικών «μη κυβερνητικών οργανώσεων» στα νησιά και τα ελληνικά σύνορα ορθάνοιχτα, όπως και οι συχνές «επισκέψεις» της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στον Έβρο με αίτημα να «πέσει ο φράχτης», εντάσσονται στην ίδια λογική.

Το ζητούμενο λοιπόν για κυβέρνηση και ΕΕ είναι πως θα πλασαριστεί με τον κατάλληλο τρόπο (δηλαδή η σωστή η δοσολογία τρόμου ότι θα μας πετάξουν από την Ένωση σε συνδυασμό με κάποια δισ. ευρώ ελάφρυνσης χρέους και πρόσθετης βοήθειας) το σχέδιο «πρόσφυγες για χρέος», για να προκαλέσει τις μικρότερες αντιδράσεις στην ελληνική κοινή γνώμη και να μην αποτελέσει την σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της οργής απέναντι στον Σύριζα.

http://ardin-rixi.gr/archives/197332

Διαβάστε περισσότερα ...

Bloomberg: Πιθανή συνάντηση Τσίπρα – Lagarde στο Νταβός για το χρέος

Η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Christine Lagarde  αναμένεται να συναντηθεί με τον Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα την επόμενη εβδομάδα για να συζητήσουν γύρω από το πακέτο στήριξης, αναφέρει σε δημοσίευμά του το Bloomberg επικαλούμενο πρόσωπο με γνώση του θέματος.

Όπως αναφέρει το πρακτορείο, οι δυό τους αναμένεται να συζητήσουν τρόπους μείωσης του ελληνικού χρέους σε βιώσιμα επίπεδα, γεγονός που αποτελεί βασική προϋπόθεση για την συμμετοχή του Ταμείου στο τρίτο πακέτο στήριξης της Ελλάδας, όπως αποκάλυψε μια εκ των πηγών που δεν θέλησε να κατονομαστεί. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, στην ατζέντα των συνομιλιών του Έλληνα πρωθυπουργού με την κα Lagarde αναμένεται να βρεθεί και η μεταρρυθμιστική προσπάθεια της Ελλάδας, περιλαμβανομένου του ασφαλιστικού.

Η συνάντηση Τσίπρα – Lagarde έχει προγραμματιστεί για τις 21 Ιανουαρίου στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Forum στο Νταβός της Ελβετίας, ωστόσο ο προγραμματισμός ενδέχεται να αλλάξει, πρόσθεσε η ίδια πηγή. Θα είναι η πρώτη τετ α τετ συνάντηση των δύο ηγετών από την κορύφωση της κρίση στα μέσα του 2015, σημειώνει το πρακτορείο.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ταμείου, Andreas Adriano, καθώς και η εκπρόσωπος της ελληνική κυβέρνησης αρνήθηκαν να σχολιάσουν τις πληροφορίες. 

Σημειώνεται ότι το ΔΝΤ έχει καταστήσει σαφές πως για να συμμετάσχει στο τρίτο πακέτο βοήθειας της Ελλάδας, η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η ευρωζώνη θα πρέπει να μειώσει το βάρος του χρέους σε επίπεδα που η εξυπηρέτησή του θα θεωρείται βιώσιμη. 

• http://www.capital.gr/oikonomia/3095338/bloomberg-sunantisi-tsipra-lagarde-sto-ntabos-gia-to-xreos

Διαβάστε περισσότερα ...

Προς (νέο) «σύμφωνο συμβίωσης» κυβέρνησης-ΔΝΤ

Μαρίνα Μάνη 
m.mani@euro2day.gr

«Αναμενόμενη» η παρέμβαση Λιού για παραμονή του Ταμείου. «Καλό για το χρέος, δύσκολο για ασφαλιστικό-εργασιακά» και φόβοι για νέα... κολασμένη διαπραγμάτευση. Συμμετοχή Τσίπρα σε κρίσιμα πάνελ στο Νταβός. Μεταρρύθμιση στη Δημόσια Διοίκηση με τον ιδιωτικό τομέα να εκπροσωπείται... στο «μητρώο στελεχών» του Δημοσίου.

Στο Μαξίμου δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία η θέση του Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τζακ Λιού υπέρ της παραμονής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα.

Τα μηνύματα είχαν φτάσει εδώ και ημέρες στο κυβερνητικό επιτελείο και η επίσημη παρέμβαση ήταν θέμα χρόνου.

«Οι τόνοι για έξοδο του Ταμείου θα πέσουν» έλεγε νωρίτερα χθες στο Euro2day.gr κορυφαίος παράγοντας του κυβερνώντος κόμματος, εξηγώντας ότι τόσο η αμερικανική πλευρά όσο και οι «βορειοευρωπαίοι» (με πυρήνα τον Β. Σόιμπλε) επιζητούν την παραμονή του ΔΝΤ στη χώρα και στην ευρωζώνη. Ο ίδιος μάλιστα δεν έδειξε να συμμερίζεται την αισιόδοξη άποψη περί «παραμονής ως τεχνικού συμβούλου».

Λίγες ώρες αργότερα «ήλθε» και η τηλεφωνική επικοινωνία Λιού-Τσακαλώτου: αφού ο ΥΠΟΙΚ των ΗΠΑ συνεχάρη την Αθήνα για τις έως τώρα μεταρρυθμίσεις, πέρασε στο... παρασύνθημα, επισημαίνοντας «τον σημαντικό ρόλο του ΔΝΤ στις μεταρρυθμίσεις».

Το «γιατί» το συνέδεσε με την τύχη του ελληνικού χρέους, καθώς πρόσθεσε ότι είναι σημαντικό η ευρωπαϊκή πλευρά των δανειστών να τηρήσει τη δέσμευσή της και να βάλει το χρέος σε βιώσιμο μονοπάτι – εφόσον βεβαίως η Αθήνα πράξει όσα της αναλογούν.

Αν αυτή η παράμετρος θεωρείται «άκρως σημαντική» για την κυβέρνηση, το ερώτημα είναι πώς θα αντιμετωπίσει τις σκληρές θέσεις του ΔΝΤ στα «καυτά» θέματα ασφαλιστικού-εργασιακού.

Γενικώς, εκφράζεται η αισιοδοξία ότι οι κυβερνητικές αλλαγές και μεταστροφές στον ευρωπαϊκό Νότο (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και, φυσικά, Γαλλία) θα διαμορφώσουν ένα ευνοϊκότερο πλαίσιο σε σχέση... με το κολασμένο εξάμηνο του 2015.

Και τα «εγχώρια κέντρα»

Υπάρχει ωστόσο και η «καχύποπτη» ματιά κυβερνητικών στελεχών, σύμφωνα με την οποία ένα τμήμα των «σκληρών» της Ευρώπης θα επιχειρήσει να επαναφέρει την ασφυκτική πίεση στην κυβέρνηση Τσίπρα επειδή «υπάρχει πλέον η εναλλακτική λύση του Κυριάκου Μητσοτάκη».

Κατά τους ίδιους, αυτή την μεταστροφή (και την «αριστερή παρένθεση») την επιδιώκουν ήδη «εγχώρια κέντρα» και μάλιστα «με ιδιαίτερη σπουδή λόγω των ερευνών που διενεργούν οι οικονομικοί εισαγγελείς στιςλίστες Φαλτσιανί και Ρηνανίας».

«Τραπέζι» στο Νταβός με Σόιμπλε, συνάντηση με Μπάιντεν

Και ενώ σήμερα, μια μέρα πριν το Eurogroup θα γίνει το κρίσιμο ραντεβού του Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον Β. Σόιμπλε, ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται πυρετωδώς για το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, στις 20 Ιανουαρίου.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, «έκλεισε» η συμμετοχή του σε πάνελ συζήτησης για «το μέλλον της Ευρώπης» στο οποίο θα συμμετέχουν, πλην του πρωθυπουργού, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο Γάλλος πρωθυπουργόςΜανουέλ Βάλς και ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε.

Βέβαια θεωρούνται τα διαδοχικά τετ α τετ του κ.Τσίπρας με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, τον κυβερνητικό εταίρο της Αγκελα Μέρκελ, υπουργό Οικονομίας, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και τον Κύπριο πρόεδροΝίκο Αναστασιάδη.

Μέχρι χθες το βράδυ δεν είχαν οριστικοποιηθεί οι συναντήσεις με την Κριστίν Λαγκάρντ (σ.σ. τα της παραμονής του ΔΝΤ προσδίδουν πλέον εξαιρετική σημασία σε ένα τετ α τετ του πρωθυπουργού με την επικεφαλής του...), τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι και τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί.

Μητσοτάκης καλεί Τσίπρα για Σκουριές

Το αντικείμενο των συζητήσεων στο Νταβός, «χρέος και επενδύσεις», έδωσε την πάσα στον κ. Μητσοτάκη γιατην πρώτη επίσημη αντιπαράθεση με τον κ. Τσίπρα, καθώς συνέδεσε την ατζέντα με την αποχώρηση της καναδικής Eldorado Gold στην Χαλκιδική.

Στο επιθετικό ερώτημα του νέου προέδρου της ΝΔ «τι θα πει ο πρωθυπουργός στο Νταβός για επενδύσεις με τις Σκουριές κλειστές», την προφορική απάντηση έδωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη, με τη φράση: «οποιαδήποτε επένδυση δεν είναι συνώνυμη της ανάπτυξης».

Η... έμπρακτη προήλθε από τους συναρμόδιους υπουργούς Σκουρλέτη-Τσιρώνη αργά το βράδυ,υπογράφοντας πρόστιμα συνολικού ύψους 1.734.300 ευρώ για 21 παραβάσεις της νομοθεσίας, οι οποίες ελέγχθηκαν και διαπιστώθηκαν την περίοδο από το 2012 έως και τα μέσα του 2014...

Και ο ιδιωτικός τομέας στο «μητρώο στελεχών» του Δημοσίου

Στο περιθώριο όλων αυτών, συνεδριάζει το απόγευμα το Υπουργικό Συμβούλιο με θέμα την αξιολόγηση και τον εκσυγχρονισμό στην Δημόσια Διοίκηση.

Πρόκειται για μεταρρύθμιση που εντάσσεται στη συμφωνία του Ιουλίου με τους εταίρους και «έρχεται» ως νομοσχέδιο του αρμόδιου υπουργού Χριστόφορου Βερναρδάκη.

Μεταξύ άλλων, προβλέπεται η δημιουργία «μητρώου στελεχών», με βάση τα προσόντα τους, μέσα από το οποίο θα στελεχώνονται οι δημόσιοι οργανισμοί και υπηρεσίες.

Μετά από διαβουλεύσεις με φορείς από την αγορά, στο «μητρώο» θα ενταχθούν και στελέχη του Ιδιωτικού Τομέα αλλά, κατά τις πληροφορίες, μόνο για την στελέχωση των Οργανισμών Ιδιωτικού Δικαίου (πχ ΔΕΗ).

Μετά από πολλές ενδοκυβερνητικές συσκέψεις, τέλος, φέρεται να οριστικοποιήθηκε η θέση ότι οι Γενικοί Γραμματείς των υπουργείων θα εξακολουθούν να είναι πολιτικά πρόσωπα και όχι υπηρεσιακοί παράγοντες, λόγω της πολιτικής ιδιαιτερότητας που έχει το εν λόγω αξίωμα.

http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1390444/pros-neo-symfono-symvioshs-kyvernhshs-dnt.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Βερολίνο - Βρυξέλλες εξετάζουν διευθέτηση αλλά όχι «κούρεμα» του χρέους

Της Νατάσας Στασινού
nstas@naftemporiki.gr

Το νέο πρόγραμμα στήριξης προσφέρει προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και τόνωσης της απασχόλησης υποστηρίζουν Βερολίνο και Βρυξέλλες, υπογραμμίζοντας βέβαια πως αυτό προϋποθέτει αυστηρή εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Εξακολουθούν παράλληλα να απορρίπτουν την προοπτική «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα μόνο για μέτρα ελάφρυνσης, τα οποία και συνδέουν σε κάθε περίπτωση με την τήρηση των συμφωνηθέντων.

Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ. «Καταλήξαμε σε ένα περιεκτικό πρόγραμμα, που δίνει στην Ελλάδα την ευκαιρία να επιστρέψει στην ανάπτυξη και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, στη βάση της αρχής: αλληλεγγύη έναντι ίδιας ευθύνης» σημείωσε χαρακτηριστικά από το βήμα του γερμανικού κοινοβουλίου, προσθέτοντας ότι όλοι «εργάζονται επίμονα» για να ξεπεραστεί η ευρωπαϊκή κρίση χρέους.

Υποστήριξε ακόμη ότι οι μεταρρυθμίσεις στη ζώνη του ευρώ αποδίδουν καρπούς και στο σύνολό της η εικόνα της νομισματικής ένωσης είναι σήμερα πολύ καλύτερη απ’ ό,τι έναν χρόνο νωρίτερα. «Χώρες δυνατές στις μεταρρυθμίσεις, όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, αναπτύσσονται πάνω από τον μέσο όρο.... Μπορούμε να πούμε ότι η μεταρρυθμιστική πορεία άξιζε τον κόπο» τόνισε.

 

ΕΡΤ

Μέρκελ: Το ελληνικό πρόγραμμα προσφέρει μία ευκαιρία για ανάπτυξη

Σε ό,τι αφορά ειδικά το χρέος στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η Γερμανίδα καγκελάριος χαρακτήρισε ενθαρρυντικό το γεγονός ότι «το λεγόμενο ποσοστό χρέους το 2015 θα μειωθεί για πρώτη φορά - στην Ευρωζώνη στο 94% του ΑΕΠ και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο 88%».

Την ανάγκη για εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στη χώρα μας, ανεξάρτητα από την κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές, επεσήμανε και ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Επανέλαβε δε τη θέση-προειδοποίηση πως το Grexit, αν και δεν είναι από καμία πλευρά επιθυμητό, παραμένει μία πιθανότητα.

«Δεν είναι τόσο σημαντικό ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση. Το σημαντικό είναι να υπάρξει λειτουργική κυβέρνηση και να ξαναρχίσουν το συντομότερο δυνατό οι μεταρρυθμίσεις που διεκόπησαν» τόνισε ο κ. Ρέγκλινγκ σε συνέντευξή του σε σλοβενική εφημερίδα. Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, τόνισε ότι «δεν είναι ένα σενάριο πάνω στο οποίο εργαζόμαστε», προσθέτοντας ωστόσο πως «στη θεωρία είναι πάντα πιθανό».

Ο επικεφαλής του ESM σημείωσε ακόμη ότι η χώρα μας έχει επιτύχει σημαντική πρόοδο στο μέτωπο της δημοσιονομικής εξυγίανσης, ενώ εξέφρασε τη διαφωνία του με τη θέση ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Ξεκαθάρισε δε πως «δεν θα γίνει κούρεμα της ονομαστικής αξίας», εξηγώντας πως τοEurogroup είναι διατεθειμένο να εξετάσει μόνο μέτρα όπως επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων ή περίοδο χάριτος στην καταβολή των τόκων - υπό την προϋπόθεση πάντα ότι η Αθήνα θα εφαρμόζει τα όσα έχουν συμφωνηθεί.

naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Μήνυμα - εκβιασμός Βρυξελλών: Ρύθμιση χρέους, μόνο με μεγάλο συνασπισμό

Πηγή της Κομισιόν διαβεβαιώνει ότι οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη στείλει μήνυμα στα κόμματα. Αναμένουν ασφάλεια και συνεπή εφαρμογή του προγράμματος από την κυβέρνηση που θα εκλεγεί σε λίγες ημέρες. Αναλυτικά οι "ευρωπαϊκές... οδηγίες"

Μόνο με μία κυβέρνηση που θα διαθέτει ευρύτατη νομιμοποίηση θα διαπραγματευτεί η ευρωζώνη ρύθμιση χρέους, σύμφωνα με πηγή των Βρυξελλών, η οποία διαβεβαιώνει μάλιστα ότι τα σχετικά μηνύματα έχουν ήδη σταλεί και στα ελληνικά κόμματα.

"Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα γίνει συμφωνία με τη μισή Ελλάδα", αναφέρει χαρακτηριστικά η πηγή της Κομισιόν, προσθέτοντας ότι η θέση αυτή της Ευρώπης αναμένεται να αποτελέσει βαρύνοντα παράγοντα μεταξύ των κομμάτων μετά τις εκλογές, προκειμένου να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Η φωνή αυτή έρχεται να προστεθεί στα μηνύματα που έχουν στείλει το τελευταίο διάστημα κατ' επανάληψιν οι δανειστές, ότι περιμένουν ασφάλεια, συνεπή εφαρμογή του προγράμματος και ιδιοκτησία του από την νέα κυβέρνηση.

Πάντως σε κάθε περίπτωση, η ρύθμιση του χρέους που έχει υποσχεθεί το Eurogroup από τον Νοέμβριο του 2012 οδηγείται, άλλη μία φορά σε καθυστέρηση.

Οι εκλογές όπως όλα δείχνουν άλλωστε, θα οδηγήσουν σε καθυστέρηση την αξιολόγηση του προγράμματος. Και αυτό με τη σειρά του, θα συμπαρασύρει την έναρξη της συζήτησης για το χρέος. Οι εκτιμήσεις των αρμόδιων πηγών συγκλίνουν στο ότι η διαπραγμάτευση θα ξεκινήσει πιθανότατα τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 2015, αλλά ίσως τραβήξει έως το 2016.

"Όλοι θέλουν να αρχίσει η συζήτηση φέτος, λόγω ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με την οποία συνδέεται το θέμα του χρέους", υποστηρίζει πηγή του οικονομικού επιτελείου. Η ανακεφαλαιοποίηση πρέπει να τελειώσεις φέτος, προτού τεθεί σε εφαρμογή το bail in των τραπεζών. Ωστόσο, η ίδια η πηγή προσθέτει ότι η διαπραγμάτευση για το χρέος ίσως να μην προλάβει να ολοκληρωθεί μέσα στη φετινή χρονιά.

Ουδείς πιστεύει ότι η υπηρεσιακή κυβέρνηση θα μπορέσει να προωθήσει τα προαπαιτούμενα που εκκρεμούν, προκειμένου να επιστρέψει άμεσα το κουαρτέτο στην Αθήνα. Έτσι, οι εκλογές οδηγούν μοιραία σε καθυστέρηση στην αξιολόγηση του προγράμματος με πολλαπλές παρενέργειες:

Θα καθυστερήσουν οι εκταμιεύσεις με πρώτη εκείνη των 3 δισ. ευρώ (Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου), από την οποία εξαρτάται η τόνωση της οικονομίας. Σύμφωνα με την Κομισιόν, η Ελλάδα βαδίζει φέτος σε μία χρονιά ύφεσης, η οποία αναμένεται να αγγίξει το 4%.

Θα καθυστερήσει ξη έναρξη της συζήτησης για τη ρύθμιση του χρέους, αφού ορίζεται ρητώς ότι θα ακολουθήσει την αξιολόγηση και την ολοκλήρωσή της.

Πιθανώς θα επηρεαστεί και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι αν προκύψουν ανάγκες, π.χ. συγχώνευση κάποιων από τις μικρότερες τράπεζες, πρέπει να υπάρχει κυβέρνηση για να νομοθετήσει, ώστε να προχωρήσει γρήγορα μετά η ανακεφαλαιοποίηση.

Με την ανακεφαλαιοποίηση συνερτάται η χαλάρωση των ελέγχων στην κίνηση των κεφαλαίων.

Θα παραμείνει σε εκκρεμότητα η επιστροφή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Σύμφωνα με πηγή του Ταμείου, οι πιθανότητες επιστροφής του είναι πάνω από 50%. Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΔΝΤ θα προτιμούσε να απεμπλακεί εντελώς από την Ελλάδα ή να περιορίσει τη συμμετοχή του στα 6 δισ. ευρώ (αντί 16 που εκκρεμούν).

Πηγή: Τα Νέα, news247

Διαβάστε περισσότερα ...

Για συνάντηση Ολάντ - Μέρκελ αύριο στο Παρίσι, μιλάει το Reuters

Το Reuters επικαλούμενο πηγές των Ηλυσίων, αναφέρει ότι θα πραγματοποιηθεί συνάντηση Ολάντ - Μέρκελ αύριο το βράδυ στο Παρίσι, για το ελληνικό ζήτημα.

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα σενάρια της επόμενης ημέρας

Δύο είναι τα βασικά σενάρια για την ετυμηγορία του σημερινού δημοψηφίσματος, εκ των οποίων το καθένα κυοφορεί διαφορετικές εξελίξεις για την επόμενη μέρα τόσο στη μάχη με τους πιστωτές όσο και στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο

Κατά τις διαρροές των δανειστών, μπορεί να οδηγήσουν από το Grexit έως ένα πιο… φιλικό Μνημόνιο. Με βάση τα μηνύματα από το Μαξίμου και από το εγχώριο μέτωπο του «Ναι», μπορεί να φέρουν από απόλυτη ενίσχυση της Ελλάδας στις διαπραγματεύσεις, έως τεχνοκρατική - μεταβατική κυβέρνηση, εκλογές και εσωτερικές δονήσεις – αποχωρήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Σχεδόν πάντα, βεβαίως, κανένα σενάριο δεν υλοποιείται ατόφιο και, ενίοτε, οι αστάθμητοι παράγοντες είναι εκείνοι που γράφουν την τελική ιστορία. Μέχρι στιγμής, όμως, οι σχεδιασμοί όλων των επιτελείων, εντός και εκτός συνόρων, κινούνται περί τις εξής βασικές εκδοχές:

ΟΧΙ: Εάν στις κάλπες επικρατήσει το «Όχι»(οι τελευταίες εκτιμήσεις του έδιναν τη νίκη με οριακή διαφορά) ο Αλέξης Τσίπρας θα πάει στις Βρυξέλλες για την πιο σκληρή, ίσως, μάχη στην ιστορία της ενωμένης Ευρώπης. Μια, υπαρκτή, εισήγηση προς ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας είναι να καλέσει ο πρωθυπουργός και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς να υπερασπιστούν μαζί του, σε κοινό μέτωπο, την ηχηρή λαϊκή εντολή, δεν θεωρείται δεδομένο όμως ότι θα υπάρξει ανταπόκριση, ούτε πρόκειται για το βασικό σενάριο. Αντιθέτως, ισχυρή εκδοχή παραμένει ένας ανασχηματισμός, με αποχώρηση Βαρουφάκη, προκειμένου να υπάρξει μια κίνηση κατευνασμού προς την Ευρώπη.

Από την πλευρά των δανειστών τα μηνύματα που εκπέμπονται για την περίπτωση του «Όχι» εξακολουθούν να κινούνται στη σφαίρα του Αρμαγεδώνα. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε απείλησε ανοιχτά χθες με «προσωρινό Grexit» και υποσχέθηκε… ανθρωπιστική βοήθεια στον ελληνικό λαό, ενώ οι διαρροές από την σκληρή φράξια των δανειστών, που βρήκαν άφθονο χώρο άνθισης και στα ελληνικά media, έκαναν λόγο για «συνοπτικές μόνον συνομιλίες» με την κυβέρνηση Τσίπρα προκειμένου να ρυθμιστεί η διαδικασία του… διαζυγίου.

Στην ουσία, ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά δύσκολο η Ευρώπη - ακόμη κι αυτή η Ευρώπη των Σόιμπλε και ΣΙΑ - να κλείσει την πόρτα της διαπραγμάτευσης σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία επειδή ψήφισε δύο φορές κόντρα στις βουλές του λόμπι των σκληρών.

ΝΑΙ: Eίναι το πιο σύνθετο πολιτικά σενάριο, τόσο για την Αθήνα όσο και για τους ευρωπαίους.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αφήσει να εννοηθεί ότι εάν επικρατήσει το «Ναι» θα διασφαλίσει τη συμφωνία και θα αποχωρήσει, αφήνοντας την εφαρμογή της σε μια μεταβατική κυβέρνηση με την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Το επόμενο βήμα θα είναι οι εκλογές σε δύο με τρεις μήνες και, σε κάθε περίπτωση, μόλις ομαλοποιηθεί στοιχειωδώς η κατάσταση της οικονομίας.

Οι εισηγήσεις και οι σκέψεις που υπάρχουν, όμως, στο Μαξίμου τα τελευταία 24ωρα είναι πως σε περίπτωση αποτελέσματος υπέρ του «Ναι» με διαφορά μικρότερη των 10 μονάδων δεν επιτρέπει στον πρωθυπουργό να αποχωρήσει. Ένα, πιθανό σ’ αυτή την περίπτωση, σενάριο, είναι να καλέσει και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς στην διαπραγματευτική μάχη, ενώ δεδομένος πρέπει να θεωρείται τόσο ο ανασχηματισμός και η διεύρυνση της κυβέρνησης πέραν των στενών κομματικών τειχών, όσο και οι εσωτερικές αναταράξεις, ακόμη και με πιθανές αποχωρήσεις, στον ΣΥΡΙΖΑ.

Στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες η εν λόγω εκδοχή αντιμετωπίζεται με πολλαπλές προσεγγίσεις και αναγνώσεις. Οι «σκληρές» διαρροές φέρουν και πάλι τους πιστωτές αποφασισμένους να μην συνομιλήσουν ξανά και να μην κλείσουν καμία συμφωνία με την κυβέρνηση Τσίπρα και ζητούν – έως και δημοσίως στην περίπτωση Σουλτς – κυβέρνηση τεχνοκρατών.

Το επιχείρημα που προβάλουν είναι ότι μια κυβέρνηση που δεν πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί και να τις εφαρμόσει, είναι όμως ένα επιχείρημα που έχει τεράστιο έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Εάν, πάντως, επικρατήσουν ξανά οι ακραίοι, δεν πρέπει να αποκλείεται κι ένα ακόμη σοκ ρευστότητας προκειμένου να ενεργοποιηθεί ξανά ο φόβος και να λειτουργήσουν αντανακλαστικά πολιτικής ανατροπής της κυβέρνησης στην Ελλάδα.

To βέβαιο είναι ότι το ναι εγκυμονεί ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις ενώ η τελική (;) λύση θα βρεθεί με εκλογές το αμέσως επόμενο διάστημα.

http://tvxs.gr/news/ellada/ta-senaria-tis-epomenis-imeras

Διαβάστε περισσότερα ...

Αναζητώντας το χαμένο χρόνο

 Nikos Libertas/SOOC

Χρειάστηκαν λοιπόν πέντε μήνες για να αποχωρήσει επιτέλους η ελληνική κυβέρνηση από μια διαδικασία εξουθενωτική για την ίδια, την κοινωνία και την χώρα. Οσοι χρειάστηκαν και για να αποφασίσει να δώσει (προσωρινό;) τέλος στην αιμορραγία της αποπληρωμής των δόσεων προς τους δανειστές και για να απευθύνει το κυβερνών κόμμα ένα κάλεσμα για επανεκκίνηση της λαϊκής κινητοποίησης που διέκοψε η καταστροφική από κάθε άποψη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη.

του Στάθη Κουβελάκη, στη μνήμη του Παύλου Ζάννα

Με στραγγιγμένα τα δημόσια ταμεία, με την οικονομία να υφίσταται τις συνέπειες του ελέω ΕΚΤ χρηματοδοτικού στραγγαλισμού, με τον λαό αδρανοποιημένο και σε σύγχυση, το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι εάν όλα τα προηγούμενα, πέρα από ανεπαρκή, έρχονται πολύ αργά. Εάν, με άλλα λόγια, είναι δυνατόν να καλυφθεί ο χρόνος που άρχισε να κυλά σε βάρος της ελληνικής κυβέρνησης από τότε που η ίδια προσπάθησε να παρουσιάσει ως «διαπραγματευτική επιτυχία» την αδυναμία της να κάμψει στο ελάχιστο την στάση των δανειστών.

Σε πείσμα λοιπόν της ξύλινης γλώσσας περί «προόδου» και «επικείμενης συμφωνίας», αυτό που ήρθαν να επιβεβαιώσουν οι τελευταίες εξελίξεις είναι ότι η παράσταση του τελευταίου πεντάμηνου δεν ήταν παρά μια παρωδία «διαπραγμάτευσης». Διότι πως αλλιώς να χαρακτηρίσουμε μια διαδικασία όπου η πρόταση που καταθέτει τελεσιγραφικά, μετά από τέσσερις μήνες, η άλλη πλευρά, προφανώς αυτή που διαθέτει την ισχύ, αποτελεί, κατ’ομολογία του υπουργού Εσωτερικών  μια ιδιαίτερα βεβαρυμένη εκδοχή του σημείου εκκίνησης, των όσων δηλαδή είχε αποδεχθεί η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση με το διαβόητο «μέηλ Χαρδούβελη»;  Το λιγότερο που μπορεί να περιμένει κανείς είναι ότι μετά από ένα τέτοιο ναυάγιο, είναι η αποχώρηση. Το πιο κρίσιμο όμως, εάν δεν θέλουμε να επαναληφθεί αυτό το εφιαλτικό σενάριο, είναι η συνειδητοποίηση, δηλαδή η δημόσια αναγνώριση, ότι αυτή η διαδικασία ήταν μια παγίδα, στην οποία εγκλωβίστηκε η ελληνική πλευρά, με πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα, που, ας το πούμε ευθέως, μόνο με ριζική αλλαγή πορείας είναι αναστρέψιμα.

Διότι ο χρόνος που «χάθηκε» σε αυτές τις ατέλειωτες «συνομιλίες» δεν χάθηκε για όλους. Προφανώς δεν χάθηκε για την πλευρά των δανειστών που ακολούθησαν με απόλυτη συνέπεια την στρατηγική του «κλοιού ρευστότητας» που εγκαινίασε δέκα μόλις μέρες μετά τις εκλογές ο Μάριο Ντράγκι. Και που πέτυχαν κάτι, που τουλάχιστον στα μάτια όσων στήριξαν και συνέβαλαν στην υπόθεση μιας αριστερής κυβέρνησης, φάνταζε αδιανόητο πριν από μερικούς μήνες: να σύρουν μια κυβέρνηση που εκλέχτηκε με διακυρηγμένο στόχο την κατάργηση των Μνημονίων στην αποδοχή του «κάδρου» των πολιτικών λιτότητας. Διότι, και πάλι, πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί το απίστευτο «κείμενο των 47 σελίδων», όπως έχει πλέον καταχωρηθεί η τελευταία ολοκληρωμένη εκδοχή της ελληνικής πρότασης; (Το πλήρες αναρτήθηκε από το ThePressProject) Ενα κείμενο που κινείται στην γνώριμη, και σαφέστατα μνημονιακή, λογική των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, των ιδιωτικοποιήσεων, της διαρκούς αύξησης της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης, της παγίωσης της ληστρικής υπερφορολόγησης των τελευταίων ετών με ταυτόχρονη αύξηση της έμμεσης φορολογίας, την μείωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και την μετάθεση σε ένα ακαθόριστο μέλλον του συνόλου σχεδόν των προγραματικών δεσμεύσεων  του Σύριζα που δεν έχουν ντε φάκτο ήδη αναιρεθεί;

Ας είμαστε σαφείς: στην διαρκή διολίσθηση των ελληνικών θέσεων κατά τη διάρκεια της δήθεν διαπραγμάτευσης, το κείμενο των 47 σελίδων αποτελεί σημείο τομής. Ακόμη κι αν οι προτάσεις της ελληνικής πλευράς γίνονταν αποδεκτές ως «βάση συζήτησης», και ξέρουμε ότι από τότε υπήρξαν και περαιτέρω βήματα ευθυγράμμισης με τις απαιτήσεις των δανειστών (με πιο χαρακτηριστικό την πλήρη αποδοχή των στόχων για δημοσιονομικά πλεονάσματα), το αποτέλεσμα θα ήταν και πάλι η συνέχιση της λιτότητας και η εμπέδωση του μνημονιακού καθεστώτος. Με αυτήν την έννοια μπορούμε να πούμε ότι η παραβίαση της λαϊκής εντολής έχει ήδη συντελεσθεί.
Ο «χαμένος χρόνος» δεν σημαίνει όμως μόνο διαρκή υποχώρηση των ελληνικών θέσεων. Εξ’ίσου καίρια είναι  η αδρανοποίηση της κοινωνίας, ο εθισμός στο κατέβασμα του πύχη, το αίσθημα ανημπόριας που γενικεύεται. Η τομή εδώ ήρθε με την συμφωνία της 20^ης Φλεβάρη που έδωσε τέλος στο κλίμα ελπίδας και αγωνιστικής εγρήγορσης που είχε πυροδοτήσει η εκλογική νίκη. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε εδώ ο επίσημος κυβερνητικός λόγος αλλά και η αδυναμία του Σύριζα ώς κόμματος να δώσει ένα διαφορετικό στίγμα. Αυτό που εν τέλει κυριάρχησε, και συνεχίζει εν μέρει μια μετά θάνατον διαδρομή, ήταν η ατέρμονη «διαπραγματευσιολογία», η φιλολογία περί της επί θύραις «συμφωνίας» και του δήθεν «έντιμου συμβιβασμού», όλα αυτά κατά στιγμές διανθισμένα με πιο επιθετικές κορώνες που «έπαιζαν» με το ενδεχόμενο της «ρήξης» - χωρίς ποτέ όμως να το προετοιμάζουν και να το εξηγούν σαν μια βιώσιμη και θετική επιλογή. Δεν μπορεί λοιπόν να προκαλεί έκπληξη ο σκεπτικισμός με τον οποίο αντιμετωπίζεται ένα καθυστερημένο, πρόχειρο και με θολή στόχευση κάλεσμα για λαϊκή κινητοποίηση όπως αυτό της Τετάρτης 17 Ιούνη.

Είναι πλέον προφανές η κυβέρνηση αλλά και γενικότερα ο Σύριζα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα θέμα αξιοπιστίας. Διότι ποιά αξιοπιστία μπορεί άραγε να έχει η δήλωση ότι «τώρα αρχίζει η πραγματική διαπραγμάτευση» μετά από τους εξαντλητικούς πέντε μήνες που πέρασαν; Τι νόημα έχει η επανάληψη της εκτίμησης περί «θετικής συμφωνίας της 20^ης Φλεβάρη» όταν οι πάντες περίπου έχουν δεχθεί ότι έδεσε τα χέρια της κυβέρνησης χωρίς να εξασφαλίσει την παραμικρή χαλάρωση του χρηματοδοτικού κλοιού; Πόσοι πιστεύουν ακόμη ότι το «Brussels group» και τα «τεχνικά κλιμάκια» είναι κάτι διαφορετικό από την Τρόϊκα, ότι η λεγόμενη «πέμπτη αξιολόγηση» έχει αποσυρθεί από το τραπέζι ή ακόμη ότι δεν υφίσταται Μνημόνιο ακόμη κι αν τώρα το λέμε «πρόγραμμα» (κατά το «Θεσμοί»); Αυτή η διαρκής λεκτική ταχυδακτυλουργία δεν αποτελεί εξ’άλλου και μια ομολογία αποτυχίας (όταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα, αλλάζουμε την ονομασία τους) και συνάμα σύμπτωμα προϊούσας αποσάθρωσης του ίδιου του πολιτικού λόγου;

Με το μνημειώδες έργο του «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», ο Μαρσέλ Προυστ κατέδειξε αυτό που είχε συνοψίσει ο Ηράκλειτος με το ρητό του «Ποταμώ ουκ έστιν εμβήναι δις τω αυτώ» («είναι αδύνατο να μπεις στο ίδιο ποτάμι δεύτερη φορά»). Ο «χαμένος χρόνος» έχει περάσει ανεπιστρεπτί, και η αναβίωσή του, με οδηγό την μνήμη, δεν νοείται παρά ως αφηγηματική αναδημιουργία σε ένα άλλο επίπεδο, αυτό της μυθιστορίας και του φαντασιακού. Και για να το κάνει αυτό ο Προυστ σταμάτησε να ζει, διέκοψε τρόπον τινά για τον ίδιο την ροή του χρόνου για να αφήσει την γραφή του να ανεμετρηθεί με την εμπειρία της απώλειας.

Εστω και έτσι όμως, ο γάλλος συγγραφέας έχει κάτι καίριο να πει σε όσους κάνουν την αντίθετη από τον ίδιο επιλογή, σε όσους να συνεχίζουν να ζουν και να δρουν σε αυτόν τον κόσμο, με τη γνώση όμως ότι το καθετί κρατάει κάτι από την γεύση του παρελθόντος, που δεν είναι παρά η γεύση του ανεκπλήρωτου. Μόνο η δημιουργία καινούργιου χρόνου μπορεί να δικαιώσει όσα τραυμάτισε αυτός που πέρασε. Με αυτήν την έννοια, τίποτε δεν είναι σήμερα πιο επίκαιρο από το πρόγραμμα του Σύριζα, από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε και που τον οδήγησαν σε μια ιστορικής σημασίας νίκη, ακριβώς επειδή ξέρουμε ότι η υλοποίησή τους δεν μπορεί να γίνει όπως αρχικά είχαμε σκεφτεί. Νέα αρχή δεν γίνεται εκ του μηδενός, ούτε όμως και χωρίς ρήξη με αυτό προηγήθηκε.

Η κυβέρνηση, ο Σύριζα, ο ελληνικός λαός βρίσκονται σήμερα μπροστά σε ένα απλό, στη διατύπωσή του και μόνον, δίλημμα: συνθηκολόγηση ή ρήξη, παράδοση ή ανοιχτό στοίχημα για το μέλλον. Η δεύτερη επιλογή ενέχει αναμφισβήτητα ρίσκο, η πρώτη όμως δεν έχει να προσφέρει παρά την ασφάλεια μιας θανάσιμης, ατελείωτης, αγωνίας. Για λίγο ακόμη το μέλλον είναι ανοιχτό. Κανείς δεν μπορεί εξ’άλλου να πει τι θα είχε κάνει ο Προυστ αν δεν είχε δοκιμάσει αυτό το μικρό κομμάτι κέηκ που οι Γάλλοι ονομάζουν Μαντλέν.

ΥΓ. Ο Παύλος Ζάννας (1929-1989) άρχισε να μεταφράζει το έργο του Μαρσέλ Προυστ στη φυλακή όπου βρισκόταν για την αντιδικτατορική του δράση και τη συμμετοχή στην οργάνωση «Δημοκρατική Αμυνα». Οταν οι συγκρατούμενοί του, ή οι κατοπινότεροι, τον ρωτούσαν γιατί, στις δεδομένες συνθήκες, δεν είχε διαλέξει να ασχοληθεί με κάτι «πιο πολιτικό», απαντούσε ότι το να μεταφράζεις Προυστ ακριβώς σε εκείνες τις συνθήκες συνιστούσε κατ’εξοχήν πολιτική πράξη και αναπόσπαστο μέρος της αντιστασιακής του δράσης.

http://www.thepressproject.gr/article/78372/Anazitontas-to-xameno-xrono

Διαβάστε περισσότερα ...

Spiegel: Δεν υπάρχει «τελεσίγραφο» - Η 20η Ιουλίου είναι η ημερομηνία «κλειδί» - Απόφαση της Αθήνας τα capital controls.

Στην εκτίμηση ότι δεν υπάρχει κανένα τελεσίγραφο στην Αθήνα για τις 30 Ιουνίου - οπότε και θα πρέπει να πληρωθεί η ενοποιημένη δόση στο ΔΝΤ - και ότι η καθοριστική ημερομηνία για την Ελλάδα είναι η 20η Ιουλίου, οπότε και θα πρέπει να καταβληθεί η δόση προς την ΕΚΤ, προχωρά το Spiegel στο κεντρικό άρθρο της ηλεκτρονικής έκδοσής του.

Στο άρθρο χαρακτηρίζονται μάλιστα «ανακριβείς» οι δηλώσεις Ευρωπαίων και Γερμανών αξιωματούχουν που τονίζουν τις τελευταίες ημέρες ότι είναι άγνωστο τι θα συμβεί από την 1η Ιουλίου και μετά, αν δεν υπάρξει συμφωνία και η Αθήνα δεν πληρώσει το ΔΝΤ.

Η προθεσμία για την αποπληρωμή του ΔΝΤ στις 30 του μήνα πράγματι εκπνεέι, αναφέρει το Spiegel, αλλά το αληθινό ερώτημα είναι τι πρόκειται να συμβεί αν η Ελλάδα τελικά δεν πληρώσει την ενοποιημένη δόση. Για να δώσει αμέσως την απάντηση: Πιθανότατα... τίποτα!

Οι δημοσιογράφοι του Spiegel επικαλούνται μάλιστα και τις τελευταίες αναφορές διεθνών οίκων αξιολόγησης, οι οποίοι έχουν έχουν ήδη αποσαφηνίσει ότι μία τέτοια περίπτωση δεν θα θεωρηθεί ως χρεοκοπία.

Τονίζεται επίσης, ότι αν και είναι άγνωστη η αντίδραση του ΔΝΤ σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι απλώς θα κρατήσει... στάση αναμονής.

Αναφορικά με τους ελέγχους στη διακίνηση κεφαλαίων τονίζεται επίσης ότι είναι απόφαση της Αθήνας, καθώς και ότι δεν υπάρχει καν νόμος που να καθιστά εφικτά τα capital controls.

Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, τότε ο μηχανισμός διάσωσης του ευρώ, ο EFSF θα πρέπει να αποφασίσει, αν θα απαιτήσει άμεσα όλο το δάνειο των 142 δισ. ευρώ που έχει παράσχει στην Αθήνα. Αυτό θα πρέπει να το αποφασίσουν από κοινού τα μέλη του EFSF, δηλ. τα κράτη του Ευρώ – στα οποία αυτονόητα ανήκει και η Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ θα πρέπει να αποφασίσει, πώς θα αντιδράσει, υπογραμμίζει το Spiegel.

Στην παρούσα φάση, η Τράπεζα της Ελλάδος τροφοδοτεί τη χώρα με μετρητά μέσω του ELA, ωστόσο μια τέτοια χρηματοδότηση πρέπει πρώτα να την εγκρίνει η ΕΚΤ. Τα ποσά για την Ελλάδα αυξάνονται εβδομάδα με την εβδομάδα καλύπτοντας περίπου τα 2/3 των αναγκών της Ελλάδας. Εάν η ΕΚΤ σταματήσει τη ροή χρήματος, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει σχεδόν άμεσα, προδικάζει το άρθρο.

Με βάση τα παραπάνω, το Spiegel καταλήγει στο συμπέρασμα ότι καθοριστική ημερομηνία για την Ελλάδα είναι η 20η Ιουλίου.

Και τούτο διότι μέχρι αυτή την ημερομηνία, οπότε είναι προγραμματισμένη η αποπληρωμή των 3,5 δισ. στην ΕΚΤ, η κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα πρέπει να έχει αποφασίσει τι θα κάνει. Δεν υπάρχει όμως κανένας αυτοματισμός. Η ΕΚΤ θα πρεπει να διαβουλευτεί με το eurogroup για το αν θα σταματήσει τη ρευστότητα μέσω του ELA. Αλλά και σε αυτή την απόφαση οι Έλληνες θα είναι επίσης παρόντες, επισημαίνεται.

Αναφορικά με το Grexit, τονίζεται ότι η συμμετοχή στην ευρωζώνη είναι αμετάκλητη, όπως έχει υπογραμμίσει κατά συρροή η Κομισιόν.

Θεωρητικά, μία έξοδος από την ευρωζώνη είναι εφικτή μόνο με μια ταυτόχρονη έξοδο χώρας από την Ε.Ε. Κάθε βήμα όμως, που θα φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά σε μια έξοδο από το κοινό νόμισμα θα πρέπει να ενέχει και τη συμμετοχή της ίδιας της χώρας. Εάν η Ελλάδα δεν εκδηλώσει διάθεση για μία λύση «μια κι έξω» κι επιμείνει σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις, η υπόλοιπη ευρωζώνη θα πρέπει να εμπλακεί σε αυτές – κι αυτό θα πάρει χρόνο.

Στην περίπτωση που η ΕΚΤ αποφασίσει να αποκόψει την Ελλάδα πλήρως από την παροχή ρευστού, τότε αυτό θα οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και η Αθήνα θα προσπαθούσε ίσως σε τέτοια περίπτωση να εισάγει ένα παράλληλο νόμισμα.

Σε λίγο καιρό ένα είδος χρεογράφου θα αντικαθιστούσε το ευρώ στο εσωτερικό της χώρας, αλλά ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα θα εξακολουθούσε τυπικά να είναι μέλος του ευρώ.

Οπως τονίζεται στο άρθρο, ο φημολογούμενος από καιρό απ' ευθείας δρόμος της εξόδου που κάποιοι νομίζουν ότι ξεκινά από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων και φτάνει στο Grexit, δεν υπάρχει, αλλά είναι ένα μονοπάτι με πολλές διακλαδώσεις.

Ακόμα κι αν η αποδέσμευση της τελευταίας δόσης από το δεύτερο πακέτο βοήθειας γίνει την απολύτως τελευταία στιγμή, η Ελλάδα θα έχει κερδίσει στην καλύτερη περίπτωση μερικούς ακόμα μήνες χρόνο. Και μετά θα περιμένουμε την επόμενη... «τελευταία προθεσμία», ακολουθώντας μία «αντίστροφη πορεία» από το σενάριο που κυριαρχούσε έως σήμερα, καταλήγει το Spiegel.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113552576

Διαβάστε περισσότερα ...

Τζέφρι Σακς: Το αυτοκαταστροφικό σχέδιο των πιστωτών για την Ελλάδα

Ο Τζέφρι Σακς είναι ο αμερικανός οικονομολόγος που έγινε διάσημος ως ο «αντι – Στίγκλιτζ»: Ο νυν διευθυντής του Earth Institute του Πανεπιστημίου Columbia, συνέδεσε το όνομα και την καριέρα του με τη «θεραπεία του σοκ». Υπηρέτησε, συμβούλευσε και καθοδήγησε ουκ ολίγες κυβερνήσεις – από τη Λατινική Αμερική, τη Ρωσία και την ανατολική Ευρώπη – πώς να οδηγήσουν τις οικονομίες τους από τα κλειστό κομμουνιστικό μοντέλο στην ελεύθερη αγορά μέσω της βίαιης και οξείας προσαρμογής – μέσα από το γνωστό Δόγμα του Σοκ.

Υπήρξε, δε, μέγας υπέρμαχος της πολιτικής της λιτότητας μετά την κρίση του 2008 και τη Lehman Brothers τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη.

Σήμερα, ο Τζέφρι Σακς αιφνιδιάζει, με ένα άρθρο-καταπέλτη κατά της πολιτικής των πιστωτών έναντι της Ελλάδας, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του World Economic Forum (Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ). Το άρθρο τιτλοφορείται  «Γιατί η Ευρώπη δεν μπορεί να αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει», χαρακτηρίζει «αφελείς και καταστροφικές» τις προτάσεις των πιστωτών, χαρακτηρίζει «ευσεβείς πόθους» τις εκτιμήσεις περί «ανώδυνου Grexit» και τονίζει ότι «το δίλημμαμ δεν βρίσκεται στην πλευρά της Ελλάδας αλλά στην πλευρά της Ευρώπης».

Ολόκληρο το άρθρο είναι το εξής:

Mετά από μήνες αψιμαχιών, η αναμέτρηση ανάμεσα στην Ελλάδα και τους Ευρωπαίους πιστωτικές της κατέληξε σε μετωπική σύγκρουση για τις συντάξεις και τους φόρους. Η Ελλάδα αρνείται να υποκύψει στις απαιτήσεις των πιστωτών να περικόψει τις συντάξεις των ηλικιωμένων και να αυξήσει τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας στα φάρμακα και την ηλεκτρική ενέργεια.

Οι απαιτήσεις της Ευρώπης – που φαινομενικά έχουν στόχο να διασφαλίσουν ότι η Ελλάδα θα μπορεί να εξυπηρετεί το χρέος της – είναι σπασμωδικές, αφελείς και θεμελιωδώς αυτοκαταστροφικές. Απορρίπτοντάς τες, οι Ελληνες δεν παίζουν παιχνίδια, απλώς προσπαθούν να κρατηθούν ζωντανοί.

Ο,τι κι αν μπορεί να καταλογίσει κανείς στις οικονομικές πολιτικές του παρελθόντος στην Ελλάδα, στη μη ανταγωνιστική της οικονομία, στην απόφαση για ένταξη στην ευρωζώνη, ή στα λάθη που έκαναν οι ευρωπαϊκές τράπεζες παρέχοντας στην κυβέρνησή της υπερβολικά υψηλά δάνεια, η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας σήμερα είναι πασιφανής. Η ανεργία βρίσκεται στο 25%. Η ανεργία των νέων έχει φθάσει στο 50%.

Το ΑΕΠ της Ελλάδας, επιπροσθέτως, έχει συρρικνωθεί κατά 25% από την έναρξη της κρίσης το 2009. Η κυβέρνησή της είναι χρεοκοπημένη. Πολλοί από τους κατοίκους της πεινάνε.

Οι συνθήκες στην Ελλάδα σήμερα θυμίζουν εκείνες στη Γερμανία του 1933. Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν χρειάζεται να φοβάται την άνοδο ενός Ελληνα Χίτλερ, όχι μόνον επειδή η ίδια μπορεί εύκολα να τσακίσει ένα τέτοιο καθεστώς, αλλά επίσης – και κυρίως – η ελληνική δημοκρατία έχει επιδείξει εντυπωσιακή ωριμότητα στη διάρκεια της κρίσης. Υπάρχει όμως κάτι που η ΕΕ θα έπρεπε να φοβάται: Την διάχυση της ένδειας μέσα στα σύνορά της και τις ολέθριες συνέπειες που μπορεί αυτή να έχει στην πολιτική σκηνή και τις κοινωνίες της ηπείρου.

Δυστυχώς, η ήπειρος παραμένει διχασμένη μέσα σε φυλετικές γραμμές. Οι Γερμανοί, οι Φινλανδοί, οι Σλοβάκοι και οι Ολλανδοί – μεταξύ άλλων – δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με τους Ελληνες που υποφέρουν. Οι πολιτικούς ηγέτες ασχολούνται με τα του οίκου τους, και όχι με την Ευρώπη υπό καμία πραγματική έννοια. Η ανακούφιση της Ελλάδας είναι ένα πολύ φορτισμένο θέμα σε χώρες όπου τα ακροδεξιά κόμματα βρίσκονται σε άνοδο ή όπου οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με δημοφιλή αριστερά κόμματα στην αντιπολίτευση.

Η αλήθεια είναι ότι οι ευρωπαίοι πολιτικοί δεν είναι τυφλοί μπροστά σε ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Ούτε υπήρξαν απολύτως παθητικοί. Στην αρχή της κρίσης, οι ευρωπαίοι πιστωτές της Ελλάδας απέφυγαν την ελάφρυνση του χρέους και επέβαλαν τιμωρητικά επιτόκια στα κεφάλαια διάσωσης. Οσο όμως τα δεινά των Ελλήνων κλιμακώνονταν, οι πολιτικοί πίεσαν τις ιδιωτικές τράπεζες κι άλλους κατόχους ελληνικών ομολόγων να διαγράψουν το μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεών τους. Σε κάθε στάδιο της κρίσης, έκαναν μόνον ό,τι πίστευαν πως θα υπηρετούσε καλύτερα τις εθνικές τους πολιτικές – τίποτε περισσότερο.

Ειδικότερα, οι ευρωπαίοι πολιτικοί σταματούν μπροστά σε όποιο βήμα δείχνει νε εμπλέκει ευθέως τους δικούς τους φορολογούμενους. Η ελληνική κυβέρνηση ζήτηση την ανταλλαγή του υφιστάμενου χρέους με νέα ομόλογα τα οποία θα έχουν χαμηλότερα επιτόκια και μεγαλύτερο χρόνο ωρίμανσης. Ζήτησε επίσης να συνδεθεί η αποπληρωμή των τόκων με τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας.λ (Σημειωτέον, δεν ζήτηση περικοπή της πραγματικής αξίας του χρέους).

Μιας τέτοιας μορφής όμως ελάφρυνση του χρέους που διακρατούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βγήκε εκτός συζήτησης. Τέτοιου τύπου μέτρα θα απαιτούσαν ψηφοφορίες στα κοινοβούλια της ευρωζώνης, ενώ πολλές κυβερνήσεις θα συναντούσαν έντονες λαϊκές αντιδράσεις – ανεξαρτήτως του πόσο προφανής είναι η ανάγκη ενός τέτοιου βήματος.

Αντί να αντιμετωπίσουν τα πολιτικά εμπόδια, οι ευρωπαίοι ηγέτες κρύβονται πίσω από ένα βουνό ηθικοπλαστικής, άνευ νοήματος ρητορικής. Κάποοι επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να ολοκληρώσει το πρόγραμμα πληρωμών της ανεξαρτήτως των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιπτώσεων – για να μην αναφερθούμε καν στην αδυναμία όλων των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων να ανταποκριθούν σ’ αυτούς τους όρους. Αλλοι υποκρίνονται ότι ανησυχούν για τον ηθικό κίνδυνο που συνεπάγεται μια ανακούφιση του χρέους, παρά το γεγονός ότι το χρέος της χώρας προς τους ιδιώτες πιστωτές έχει ήδη διαγραφεί με επιμονή της ΕΕ, και παρ’ ότι υπάρχουν ντουζίνες, εάν όχι εκατοντάδες προηγούμενων περιπτώσεων αναδιάρθρωσης χρέους σε υπό χρεοκοπία κράτη.

Περίπου πριν από έναν αιώνα, στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Τζον Μέιναρντ Κέινς απηύθυνε μια προειδοποίηση που βρίσκει μεγάλες αναφορές στην σημερινή κατάτασης. Τότε, όπως και τώρα, οι πιστώτριες χώρες (κυρίως οι ΗΠΑ) ζητούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη τους οι βαθιά χρεωμένες χώρες. Ο Κέινς γνώριζε ότι μ’αυτό το αίτημα ξεκινούσε μια τραγωδία.

«Θα δείξουν οι δυστυχείς λαοί της Ευρώπης την προθυμία να διαμορφώσουν έτσι τις ζωές τους ώστε για μια ολόκληρη γενιά ένα σημαντικό τμήμα της καθημερινής τους παραγωγής να διατίθεται για εξωτερικές πληρωμές;», ρωτούσε στο The Economic Consequences of Piece. «Εν ολίγοις, δεν πιστεύω ότι κάποιες έστω από αυτές τις οφειλές θα συνεχίσουν να αποπληρώνονται για περισσότερο, στην καλύτερη περίπτωση, από ελάχιστα χρόνια».

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν τώρα νόημα και στο να εξωθηθεί η Ελλάδα σε μια ευθεία χρεοκοπία που θα προκαλέσει την έξοδό της από το ευρώ. Πιστεύουν ότι η έξοδος μπορεί να ελεγχθεί χωρίς πανικό και χωρίς να προκληθεί φαινόμενο ντόμινο. Πρόκειται απλώς για ευσεβείς ποθους κάποιων πολιτικών. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την ίδια κορφή επιπολαιότητας που οδήγησε τον Σεπτέμβριο του 2008 τον τότε υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Χανκ Πολσον να αφήσει την Lehman Brothers να καταρρεύσει, με θεωρητικό στόχο να δοθεί ένα «μάθημα» στην αγορά. Ένα μάθημα: Εξακολουθούμε να διδασκόμαστε από το μνημειώδες λάθος του Πόλσον.

Με τον ίδιο τρόπο, ο Κέινς παρακολουθούσε με τρόμο τις επαναλαμβανόμενες γκάφες της οικονομικής πολιτικής ηγεσίας στα χρόνια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, από τις εξεγέρσεις της δεκαετίας του ΄20 έως τη Μεγάλη Υφεση της δεκαετίας του ’30. Το 1925 ο Κέινς καυτηρίαζε την ελαφρότητα «εκείνων που καθόντουσαν στην κορυφή της μηχανής». Υποστήριζε ότι «είναι βαθιά απερίσκεπτοι μέσα στην αδιαφορία τους, στην θολή αισιοδοξία και την βολική πεποίθησή τους ότι τίποτε σοβαρό δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Οντως, εννιά φορές στις δέκα τίποτε σοβαρό δεν συμβαίνει – στην χειρότερη συμβαίνει κάτι που προκαλεί μια μικρή πίεση σε κάποια άτομα ή ομάδες. Υπάρχει όμως πάντοτε ο κίνδυνος της δέκατης φοράς…»

Σήμερα, οι ευρωπαίοι πιστωτές της Ελλάδας μοιάζουν έτοιμοι να εγκαταλείψουν την ακράδαντη δέσμευσή τους στη μη αναστρέψιμη μορφή του ευρώ προκειμένου να μαζέψουν κάποια ψίχουλα ακόμη από τους συνταξιούχους της Ελλάδας. Εάν επιμείνουν στις απαιτήσεις τους και εξαναγκάσουν την Ελλάδα σε έξοδο, τότε ο κόσμος δεν θα δείξει ποτέ ξανά εμπιστοσύνη στην μακροβιότητα του ευρώ. Στις ελάχιστες συνέπειες, τα ασθενέστερα μέλη της ευρωζώνης θα δεχθούν αυξημένες πιέσεις από τις αγορές. Στη χειρότερη περίπτωση, θα χτυπηθούν από έναν φαύλο κύκλο πανικού και bank runs, που θα εκτροχιάσει επίσης τη νεόδμητη ευρωπαϊκή ανάκαμψη. Με τη Ρωσία να δοκιμάζει την ευρωπαϊκή αποφασιστικότητα στην ανατολή, το timing ενός τέτοιου πειράματος για την Ευρώπη δεν θα ήταν ποτέ χειρότερο.

Η Ελλάδα έχει δίκιο να τραβά την κόκκινη γραμμή. Το πραγματικό δίλημμα, άλλωστε, δεν βρίσκεται στην πλευρά της Ελλάδας αλλά στην πλευρά της Ευρώπης.

http://tvxs.gr/news/ellada/tzefri-saks-aytokatastrofiko-sxedio-ton-pistoton-gia-tin-ellada

Διαβάστε περισσότερα ...

Ενα μακρύ, καυτό καλοκαίρι...

Συντάκτης: 

Μπάμπης Μιχάλης

Ενα ελληνικό χρεοστάσιο, πέρα από τους κραδασμούς που μπορεί να προκαλέσει σε αγορές και ευρωζώνη, θα σημαίνει μόνο για Γερμανία και Γαλλία ζημιές 160 δισ. ευρώ

Παρά την εκρηκτική πίεση που ασκείται τις τελευταίες ημέρες, παρά τα αυξανόμενα δραματικά SOS πολιτικών, τεχνοκρατών και επιχειρηματιών, παρά τα μηνύματα ανησυχίας που εκπέμπουν οι αγορές και το κλίμα πανικού που καλλιεργούν πια σε καθημερινή βάση ξένα και εγχώρια ΜΜΕ, η επίπονη κούρσα των διαπραγματεύσεων ελληνικής κυβέρνησης και πιστωτών μάλλον δεν τελειώνει αυτή την εβδομάδα, στο Εurogroup της Πέμπτης.

Ακόμη και αν η μεθαυριανή σύνοδος των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης δεν οδηγήσει στην πολυπόθητη συμφωνία (όπως άλλωστε διαφαίνεται στην παρούσα φάση), το ελληνικό Δημόσιο δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει την αμέσως επόμενη ημέρα.

Δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει όμως ούτε και στα τέλη του μηνός, όταν θα πρέπει να καταβάλει μαζεμένες τις δόσεις του Ιουνίου προς το ΔΝΤ, συνολικά 1,5 δισ. ευρώ. Ακόμη και αν η Αθήνα δεν καταφέρει να πληρώσει την «τετραπλή δόση», θα έχει περίοδο χάριτος 30 ημερών πριν ο επικεφαλής του Ταμείου ενημερώσει το εκτελεστικό συμβούλιο ότι υπάρχει υποχρέωση που δεν έχει διευθετηθεί και θεωρηθεί υπό πτώχευση.

Η Standard & Poor’s διεμήνυσε όμως χθες ότι και η μη αποπληρωμή των ελληνικών ομολόγων που έχει στην κατοχή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και λήγουν στο επόμενο δίμηνο δεν θα θεωρηθεί «επιλεκτική χρεοκοπία» (selective default). Ο οίκος εξήγησε ότι τα κριτήρια με τα οποία αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα μιας χώρας σχετίζονται με τη δυνατότητα και τη βούληση της κυβέρνησής της να εξυπηρετήσει τις δανειακές υποχρεώσεις προς τους ιδιώτες πιστωτές. Η ΕΚΤ δεν συγκαταλέγεται όμως στους τελευταίους.

Είναι πιστωτής του επίσημου τομέα. Αυτό σημαίνει ότι αν η Ελλάδα δεν αποπληρώσει στην ΕΚΤ τα ομόλογα ύψους 6,7 δισ. ευρώ που εκπνέουν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μπορεί να υποβαθμιστεί από την S&P, αλλά δεν θα αξιολογηθεί σε καθεστώς χρεοκοπίας. Αρκεί βέβαια να συνεχίσει να αποπληρώνει τους ιδιώτες πιστωτές.

Με δυο λόγια, το ελληνικό Δημόσιο ακόμη κι αν δεν πληρώσει ούτε το ΔΝΤ ούτε την ΕΚΤ στο αμέσως επόμενο διάστημα μάλλον δεν θα περιπέσει άμεσα σε επίσημο καθεστώς χρεοκοπίας, τουλάχιστον όχι πριν από τα τέλη Ιουλίου. Πολλά θα εξαρτηθούν βέβαια από τη στάση της ΕΚΤ, η οποία θα μπορούσε να επισπεύσει τα πράγματα κλείνοντας άμεσα την κάνουλα της ρευστότητας προς τις ελληνικές τράπεζες.

Πάντως ο Βόλφγκανγκ Μινχάου υποστήριξε προχθές από τους Financial Times ότι αν η ελληνική κυβέρνηση καταφέρει να αντισταθεί ώς τότε, ενδεχομένως οι πιστωτές να συζητήσουν την αναδιάρθρωση του χρέους και τις προτάσεις της Αθήνας, αφού ένα ελληνικό χρεοστάσιο, πέρα από τους κραδασμούς που μπορεί να προκαλέσει σε αγορές και ευρωζώνη, θα σημαίνει μόνο για Γερμανία και Γαλλία ζημιές 160 δισ. ευρώ.

Σφίγγει ο κλοιός των δανειστών

Το πιο πιθανό είναι έτσι ότι οι πιστωτές θα επιχειρήσουν να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση νωρίτερα πριν από το ενδεχόμενο κήρυξης επίσημης χρεοκοπίας. Ο κλοιός τους θα συνεχίσει να σφίγγει τις επόμενες ημέρες μέσω και της διασποράς κλίματος τρόμου στους πολίτες. Το bank run –η μαζική απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες– δείχνει να αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής.

Αυτό τουλάχιστον έδειξε η χθεσινή ημέρα στα γκισέ των εγχώριων τραπεζών μετά το «ναυάγιο» των διαπραγματεύσεων (που δεν έγιναν ποτέ) της περασμένης Κυριακής, αλλά και τα χθεσινά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για πρόταση επιβολής ελέγχων στη κίνηση κεφαλαίων από τις χώρες της ευρωζώνης.

Καταθέτες και πολίτες οφείλουν να παραμείνουν ψύχραιμοι έναντι των επερχόμενων εξελίξεων και των παγίδων που θα βάλουν πιστωτές και φίλια ΜΜΕ, ενώ η κυβέρνηση χρειάζεται να κρατήσει απόθεμα διαπραγματευτικών όπλων στη φαρέτρα της για την ύστατη στιγμή. Πρόκειται για ένα μακρύ, καυτό καλοκαίρι. Οχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για τους πιστωτές.

http://www.efsyn.gr/arthro/ena-makry-kayto-kalokairi

Διαβάστε περισσότερα ...

Sueddeutsche Zeitung: Γιατί ο Βαρουφάκης έχει... δίκιο!

Δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί ένα κούρεμα στο χρέος, τονίζει στο κεντρικό της άρθρο σήμερα η γερμανική εφημερίδα, συμφωνώντας με τον Γ. Βαρουφάκη. Διαφορετικά, η χώρα θα οδηγηθεί, με τις ευλογίες της ΕΕ στο γκρεμό! Τι πρέπει να κάνει η Αθήνα.

Οι Έλληνες δεν αξίζουν κούρεμα του χρέους, αλλά δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος, απλώς και μόνο για οικονομικούς λόγους. Αυτό θα έπρεπε να το ξέρουν και οι Γερμανοί, γράφει στο κύριο άρθρο της η Sueddeutsche Zeitung.

Αναφερόμενης στις προ ολίγου δηλώσεις του Γιάνη Βαρουφάκη για το ελληνικό χρέος, η εφημερίδα Sueuddeutsche Zeitung λέει ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα δίχως κούρεμα χρέους και σε αυτό ο Έλληνας υπουργός οικονομικών έχει δίκιο. Μόνο αν οι πιστωτές αποποιηθούν ένα μέρος των αξιώσεών τους, μόνο αν ένα μέρος του χρέους διαγραφεί, θα μπορέσει η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της.  

Ωστόσο δεν πρόκειται ούτε και αυτό να είναι αρκετό. Διότι αν οι Έλληνες και οι πολιτικοί τους τα κάνουν όλα όπως μέχρι σήμερα, αν προσπαθούν ακόμα να συντηρήσουν έναν υπέρογκο δημόσιο τομέα κι αν συνεχίσουν να συλλέγουν πλημμελώς τους φόρους τους, τότε τα η χώρα θα παρουσιάσει γρήγορα τα ίδια προβλήματα που την έφεραν σε αυτήν τη θέση, υποστηρίζει το δημοσίευμα. 

Στις επόμενες δραματικές μέρες πρόκειται να τεθούν επί τάπητος δύο ζητήματα: το αν οι Έλληνες θα έχουν την ευκαιρία για μια νέα αρχή και αν αυτή η νέα αρχή θα γίνει με όρους που θα πρέπει να αποδεχτεί η Αθήνα. 

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Οικονομικών του πρέπει, συνεπώς, να κάνουν ξεκάθαρο με σαφή, δεσμευτικό και αξιόπιστο τρόπο, τι πρόκειται να κάνουν για να εξυγιάνουν τον προϋπολογισμό, να περιορίσουν τη γραφειοκρατία και να συλλέξουν περισσότερους φόρους. Την ίδια στιγμή οι χώρες της ευρωζώνης πρέπει να σταματήσουν τις υπεκφυγές, να δουν την πραγματικότητα και να απαλλάξουν την Ελλάδα από ένα μέρος του χρέους.Αυτό βέβαια απαιτεί λεπτομερείς διαπραγματεύσεις, κάτι που το ξέρει καλύτερα από όλους η γερμανική κυβέρνηση.

Κι αυτό γιατί η Γερμανία ήδη απαλλάχθηκε τέσσερις φορές από ένα μέρος των χρεών της τον περασμένο αιώνα, κάτι από το οποίο επωφελήθηκε πραγματικά και το οποίο ξεχνούν σήμερα όλοι όσοι καταδικάζουν την Ελλάδα, πιέζοντας για την έξοδό της από τη νομισματική ένωση. Αυτή ήταν μία από τις πολλές προϋποθέσεις για το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας, η άλλη ήταν το Σχέδιο Μάρσαλ, ένα πρόγραμμα της βοήθειας των ΗΠΑ με επενδύσεις, κάτι που σήμερα χρειάζεται η Ελλάδα από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Μπορούμε να μάθουμε πολλά από την τότε εποχή για την επίλυση της ελληνικής κρίσης. Ούτε και στη Γερμανία κουρεύτηκε τέσσερις φορές το χρέος επειδή το άξιζε. Μόνο επειδή ήταν οικονομικά εύρωστη. Η Ελλάδα δεν αξίζει κούρεμα,  αλλά δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το αποφύγουμε - για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους. Η εναλλακτική λύση θα ήταν μιαάτακτη χρεοκοπία.

Ακόμη και αυτή όμως θα έχει ως συνέπεια η Αθήνα να μην εξοφλήσει ποτέ τα χρέη της - απλώς η διαδικασία θα ήταν πολύ πιο χαοτική.

http://m.euro2day.gr/1341693/article.aspx

Διαβάστε περισσότερα ...

Εκτακτη Σύνοδο Κορυφής εξετάζουν οι Ευρωπαίοι

Υπάρχουν ωστόσο αντιδράσεις καθώς εκτιμάται ότι δεν θα πρέπει οι ηγέτες να ασχολούνται με θέματα όπως το ασφαλιστικό και οι φόροι. Μετά το Eurogroup θα ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Aξιωματούχοι της Ευρωζώνης συζητούν τη διενέργεια έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Κυριακή για να την αντιμετώπιση της κρίσης με την Ελλάδα μετά από τους αυξανόμενους φόβους ότι η διαπραγμάτευση δεν θα ολοκληρωθεί στο Eurogroup της Πέμπτης. 

Σύμφωνα με δυο αξιωματούχους οι συζητήσεις για μια έκτακτη Σύνοδο ανακινήθηκε σε συναντήσεις μεταξύ εκπροσώπων των δανειστών της Ελλάδας τη Δευτέρα, μια μέρα μετά τη διακοπή των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών.

Υποστηρίζουν ότι παρότι η ιδέα συζητήθηκε υπάρχει αξιοσημείωτη αντίσταση για τη διεξαγωγή της από αρκετούς πιστωτές δεδομένου ότι τεχνικά θέματα, όπως οι μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό και οι φόροι δεν είναι δικαιοδοσία των προέδρων και των πρωθυπουργών της ΕΕ.

«Αν δεν υπάρχει κάτι να συζητηθεί μεταξύ των υπουργών Οικονομικών δεν θα υπάρχει κάτι να συζητηθεί και μεταξύ των ηγετών», δήλωσε ο ένας αξιωματούχος.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε ότι η χώρα δεν προγραμματίζει να παρουσιάσει νέες προτάσεις στο Eurogroup, δείχνοντας ότι η χώρα δεν θα κάνει περαιτέρω παραχωρήσεις για να ξεκλειδώσει την διαδικασία και να αποφύγει την πτώχευση.
Δήλωσε στην Bild ότι «το Eurogroup δεν είναι το φόρουμ για την παρουσίαση θέσεων και σχεδίων τα οποία δεν έχουν προηγουμένως συζητηθεί και τύχει διαπραγμάτευσης σε χαμηλότερο επίπεδο».

Η Ελλάδα παραμένει πρόθυμη να βρει λύση αλλά οι πιστωτές πρέπει να πάρουν τις προτάσεις της Αθήνας σοβαρά για να τελειώσει το αδιέξοδο, είπε, ζητώντας από την Αγκελα Μέρκελ να ηγηθεί.

Εκπρόσωπος του Donald Tusk του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που θα είναι υπεύθυνος για να καλέσει τη σύνοδο δήλωσε πως δεν υπάρχουν τώρα σχέδια για έκακτη κλήση των ηγετών.

«Το επόμενο αποφασιστικό βήμα είναι το Eurogroup», είπε ο Preben Aaman. Οποιαδήποτε επόμενα βήματα θα αποφασιστούν υπό το πρίσμα του αποτελέσματος του Eurogroup. Δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις ότι μια συμφωνία γίνεται ευκολότερη ή ποιο συμφέρουσα με το πέρασμα του χρόνου.

http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1341581/ektakth-synodo-koryfhs-exetazoyn-oi-evropaioi.html

Διαβάστε περισσότερα ...