Εκτός ΠΑΣΟΚ Μητρόπουλος και Δημαράς

Εκτός ΠΑΣΟΚ βρίσκονται ήδη ο Αλέξης Μητρόπουλος και ο Γιάννης Δημαράς όπως δήλωσε στο Real.gr ο πρόεδρος της Επιτροπής Πιστοποίησης και Τήρησης του Καταστατικού Γιώργος Ανωμερίτης.

Σύμφωνα με το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ όποιο στέλεχος κατεβαίνει ως επικεφαλής άλλου συνδυασμού από αυτόν που στηρίζει επισήμως το κόμμα τίθεται αυτομάτως εκτός κόμματος.

Ο κ. Ανωμερίτης, μάλιστα, δεν προτίθεται ούτε να καλέσει τα δύο στελέχη για απολογία, ούτε να εκδώσει σχετική ανακοίνωση. Άγνωστο παραμένει τι θα γίνει με τα στελέχη που θα ακολουθήσουν τον κ. Μητρόπουλο και τον κ. Δημαρά αφού η έως τώρα πρακτική ήταν να διαγράφονται μόνο οι επικεφαλής των συνδυασμών.

http://www.theinsider.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Διπλό χτύπημα σε Ιράν - Βενεζουέλα ετοιμάζουν (;) ΗΠΑ - Ισραήλ

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

‘Εμμεσο πλην σαφές «πράσινο φως» της Ουασιγκτον σε ισραηλινή στρατιωτική επίθεση κατά της Τεχεράνης, πρέπει να θεωρηθεί το έγγραφο Κλίντον που δημοσιεύουμε σήμερα. Επιβεβαιώνει κάτι που γνωρίζουμε άλλωστε από πληθώρα άλλων ενδείξεων, ότι βρισκόμαστε ίσως στο κρισιμότερο σημείο της παγκόσμιας κατάστασης μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, καθώς οι περισσότεροι διεθνείς αναλυτές πιστεύουν ότι πόλεμος κατά του Ιράν, ενδεχομένως με χρήση πυρηνικών όπλων, μπορεί να εξελιχθεί σε μείζονα, “ιδιότυπη” παγκόσμια σύρραξη, βυθίζοντας στο χάος τη Μέση Ανατολή και εμπλέκοντας πολλά κράτη.

H αυτοκρατορία μοιάζει έτοιμη να “αντεπιτεθεί” κατά όσων αμφιοσβητούν την εξουσία τους σε Μέση Ανατολή και Λατινική Αμερική, αλλά εμμέσως και κατά της Ρωσίας και της Κίνας, αν κρίνει κανείς από το άκρως απόρρητο κρυπτογραφημένο τηλεγράφημα που αποκαλύπτουμε. Το έστειλε στις 10.8 η Χίλλαρυ Κλίντον στην αμερικανική Πρεσβεία στο Ισραήλ. Το τηλεγράφημα αναρτήθηκε στο cryptome.org, συνήθως πολύ αξιόπιστη ιστοσελίδα που “ειδικεύεται” στις διαρροές επισήμων εγγράφων, προκαλώντας συχνά τη μήνι των αρχών και μεγάλων εταιρειών όπως η Microsoft. Η αμερικανική κυβέρνηση δεν επιβεβαίωσε, ούτε διέψευσε μέχρι στιγμής την εγκυρότητα του τηλεγραφήματος.

Είναι αλήθεια ότι, παρά την επιβεβαιωμένη εγκυρότητα και αξιοπιστία της πηγής, υπάρχει πάντα περίπτωση παραπληροφόρησης. Στην περίπτωσή μας θα μπορούσε να αποσκοπεί είτε στην πίεση σε Ιράν- Βενεζουέλα, αλλά η μέθοδος δεν απέδωσε στο παρελθόν, είτε, αντιθέτως, στη δημιουργία κλίματος διαρκών προειδοποιήσεων για τον ‘λύκο που έρχεται να φάει τα πρόβατα’, ώστε, όταν έρθει. να έχουν όλοι αποκοιμηθεί. Ο Κ.τ.Ε. πιστεύει ότι έχει υποχρέωση να δημοσιεύσει το κείμενο, λόγω της αξιοπιστίας της πηγής, γιατί συνάδει με πληθώρα άλλων πρόσφατων ενδείξεων, γιατί αξιόπιστες πηγές σε Ουάσιγκτον, Λονδίνο και αραβικές χώρες εκτιμούν εξαιρετικά πιθανή επίθεση του Ισραήλ και, κυρίως, γιατί το κόστος της μη προειδοποίησης είναι απείρως μεγαλύτερο του κόστους εσφαλμένης προειδοποίησης. Μετά από αυτά που συνέβησαν τη τελευταία δεκαετία στη Μέση Ανατολή, το βάρος της απόδειξης ότι δεν ετοιμάζουν αφρόνως νέο, πολύ φοβερότερο Αρμαγγεδώνα πέφτει στις κυβερνήσεις Ισραήλ και ΗΠΑ, όχι στους δημοσιογράφους…

Η Κλίντον αλλάζει ελαφρώς τη δικαιολόγηση ενδεχόμενου πολέμου. Δεν κάνει λόγο για προσπάθεια απόκτησης πυρηνικών όπλων, αλλά της ικανότητας παραγωγής τους. Παρακάμπτει έτσι και εξουδετερώνει την εκτίμηση των αμερικανικών υπηρεσιών (2008), ότι το Ιράν δεν διαθέτει πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών όπλων, “κατεβάζοντας» θεαματικά το κατώφλι χρήσης στρατιωτικών μέσων κατά του Ιράν. Ως προσπάθεια απόκτησης ικανότητας μπορεί να ερμηνευθεί και οποιοδήποτε ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Η αναφορά στην καλύτερη εκτίμηση των ΗΠΑ, πιθανότατα παραπέμπει σε νέα εκτίμηση του συνόλου των αμερικανικών υπηρεσιών (Intelligence Estimate), που κατέληξε σε συμπέρασμα ότι ένας πόλεμος μπορεί να οδηγήσει τελικά σε νίκη, νοούμενη ως αλλαγή καθεστώτος. Με τον τρόπο αυτό η Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών παρακάμπτει το δεύτερο μεγάλο επιχείρημα κατά του πολέμου, ότι δηλαδή ενδέχεται να οδηγήσει σε χαοτικές καταστάσεις, πλήττοντας τελικά περισσότερο παρά ωφελώντας τα αμερικανικά συμφέροντα.

Το αίτημα γρήγορης απάντησης ώστε να δοθούν κατάλληλες οδηγίες στις δυνάμεις οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είμαστε σε φάση τοποθέτησης δυνάμεων εν όψει επίθεσης. Το έγγραφο συνιστά επίσης αίτηση βοήθειας προς το Ισραήλ να συνδράμει ενεργά στην προσπάθεια ανατροπής του Τσάβες. Το Ισραήλ έχει αναμειχθεί στο παρελθόν ενισχύοντας, εκπαιδεύοντας, παρέχοντας τεχνογνωσία και εξοπλίζοντας φιλοαμερικανικές δυνάμεις στην Λατινική Αμερική (π.χ. Κόντρας στη Νικαράγουα).

Πριν δύο χρόνια, ένας συνασπισμός ισχυρών δυνάμεων του αμερικανικού βαθέος κράτους, των προοδευτικότερων δυνάμεων των ΗΠΑ, ορισμένων σημαντικών παραγόντων του παγκόσμιου εβραϊσμού πέτυχαν α) να νικήσει ο Ομπάμα την Κλίντον στις προκριματικές και β) να αποτραπεί ο πόλεμος που σχεδίαζαν Ισραήλ και Τσένευ. Η Αμερική όμως είναι ένα πράγμα που το κάνεις ότι θέλεις, καυχήθηκε ο Βενιαμίν Νετανιάχου. Τώρα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης που αναζητεί διέξοδο, οι πιο αντιδραστικές, σκληροπυρηνικές δυνάμεις των ΗΠΑ, η ηγεσία του εβραϊκού λόμπυ και το Ισραήλ του Νετανιάχου, συσπειρωμένοι γύρω από τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν και την Χίλλαρυ αντεπιτίθενται, με προφανή κίνδυνο να βάλουν φωτιά σε όλη τη διεθνή κατάσταση.

Οι εξελίξεις αφορούν άμεσα Ελλάδα και Κύπρο. Τελευταίως διαβάζουμε πολλούς θερμοκέφαλους αρθρογράφους, ενθουσιασμένους από την προοπτική «αντιτουρκικής συμμαχίας» με το Ισραήλ. Ονειρεύονται αντιτουρκικό πάρτυ, κινδυνεύουν όμως να ξυπνήσουν σε έναν πολεμικό εφιάλτη, έναν τυχοδιωκτισμό με όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, τη Ρωσία και την Κίνα απέναντι. ‘Ισως δεν θάταν άσκοπο να θυμηθούμε πως κάποτε μας ενεθάρρυναν οι Αγγλογάλλοι να τα βάλουμε με τον Κεμάλ, για να καταλήξουν να κόβουν τα χέρια των Ελλήνων που πάσχιζαν να ανέβουν στα καράβια τους για να σωθούν στη Σμύρνη του 1922.
Ακολουθεί το απόρρητο τηλεγράφημα της Χίλαρυ Κλίντον

---------------------------

ΑΠΟ ΥΠΕΞ WASHDC
ΠΡΟΣ ΑΜΕΡΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΕΛ ΑΒΙΒ ΑΜΕΣΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ 9798

ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟ
ΟΧΙΔΙΑΝΟΜΗ

Ε.Ο. 12958 ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ 08/08/2020

TAGS: MARR, MASS, MCAP, MNUC, MOPS, PBTS, PGOV, PHUM, PINR, PINS, PNAT, PREF, PREL, PROP US IS IR CO CS VE

ΘΕΜΑ: ΔΙΔΥΜΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ: ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΣΕ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

Χαρακτηρισμένο από: ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ HILLARY R. CLINTON ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ 1.4 (Β) (C) ΚΑΙ (D)

1 (ΑΚΡ ΑΠ) ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ ΔΡΑΣΗΣ. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΕΙΤΕ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ 6.

2. (ΑΚΡ ΑΠ) ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ, ΟΤΙ ΤΟ ΙΡΑΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ, ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΘΕΤΕΙ ΜΙΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ, ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ, ΟΤΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΟ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ ΑΠΌ ΤΟ ΙΡΑΝ.

3. (ΑΚΡ ΑΠ) ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΑΣ ΟΤΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΠΛΗΓΜΑ ΘΑ ΕΘΕΤΕ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ ΜΙΑ ΑΛΥΣΣΙΔΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΟΥΣΑΝ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ, ΤΙΣ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ‘Η ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ: ΑΥΤΟ ΘΑ ΒΑΘΑΙΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΟΎΣΕ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΤΙΟ ΑΣΙΑ, ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

4. (ΑΚΡ ΑΠ) ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΜΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ ΣΥΝΙΣΤΑ ΜΙΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ, ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΟ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΚΑΘΩΣ Ο ΤΣΑΒΕΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΙΡΑΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ, ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΝΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ.

5 (ΑΚΡ ΑΠ) ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ. ΕΝΤΟΥΤΟΙΣ, ΑΝ ΤΟ ΒΕΝΕΖΟΥΑΛΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΕΤΥΧΕΙ ΝΑ ΜΑΤΑΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΕΣ ΝΑ ΔΡΑΣΟΥΝ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΛΟΜΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΕΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΣΟΥΝ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΟΥΓΚΟ ΤΣΑΒΕΣ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΗΜΙΣΦΑΙΡΙΟ.

ΑΙΤΗΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

6. (ΑΚΡ ΑΠ) ΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΔΡΑΣΗ. Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΜΟΖΟΝΤΟΣ ΥΨΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΠΙΦΕΡΟΥΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ. Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ, Η ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ. ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΘΑ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ. ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΘΑ ΕΚΤΙΜΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΥΝΤΟΜΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΞΟΥΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΣΤΟ ΙΡΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ. ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΕΣ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΔΙΑΣΑΦΗΝΙΣΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΙΩΝ.

ΚΛΙΝΤΟΝ

Konstantakopoulos.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα ...

Δεν τα βρήκε η Α.Ε.Κ. με Μπλάνκο

 Αρνητικά απάντησε ο μάνατζερ του Ίσμαελ Μπλάνκο, Γκουστάβο Οναϊντία, στην τρίτη πρόταση της ΑΕΚ για την ανανέωση της συνεργασίας των δύο πλευρών. «Η πρόταση κρίνεται ανεπαρκής για να ανανεώσει ο παίκτης το συμβόλαιό του», τόνισε ο ατζέντης του Αργεντινού στη «SportDay».

«Ελαβα την πρόταση της ΑΕΚ και απάντησα αμέσως αρνητικά, διότι θεωρούμε ότι δεν ανταποκρίνεται σε όσα έχει προσφέρει ο Ισμαέλ αυτά τα τρία χρόνια. Η πρόταση κρίνεται ανεπαρκής για να ανανεώσει ο παίκτης το συμβόλαιό του και είναι πολύ μακριά από αυτά που ζητούσαμε», ανέφερε αρχικά ο εκπρόσωπος του «Ζορό» και πρόσθεσε:

«Ευχαριστούμε την ΑΕΚ για την προσπάθεια που κάνει να τον κρατήσει, προσφέροντάς του όσα κρίνει πως πρέπει να του προσφέρει. Και ο Μπλάνκο, όμως, έχει το δικαίωμα να κρίνει ότι αυτά δεν είναι ικανοποιητικά σε σχέση με όσα έχει δώσει στην ομάδα. Δεν ξέρω αν αυτή ήταν η τελική πρόταση της ΑΕΚ, αυτό το ξέρει η διοίκησή της».

Πάντως, ο κ. Οναϊντία δεν θέλησε να αποκαλύψει την πρόταση της «Ένωσης» και ερωτηθεί αν πλησιάζει τη συμφωνία των 700.000 ευρώ (στάνταρ αποδοχές) που έχει διαρρεύσει ότι έγινε μεταξύ Αδαμίδη και Τζεμπούρ, απάντησε: «Είναι πολύ μικρότερη, αλλά εμείς δεν κρίνουμε τις άλλες προτάσεις. Κρίνουμε τι έχει προσφέρει ο παίκτης και θεωρούμε ότι με την πρόταση αυτήν δεν ανταμείβεται».

«Με δεδομένο ότι ο Μπλάνκο δεν αγωνίζεται, μήπως απορρίψατε την προσφορά και για αγωνιστικούς λόγους;», ρωτήσαμε τον Οναϊντία και απάντησε: «Με τον πρόεδρο της ΑΕΚ συζητάμε το οικονομικό. Το αγωνιστικό το κερδίζει κάθε παίκτης στο γήπεδο. Προς το παρόν ο προπονητής κρίνει πως κάποιος άλλος επιθετικός μπορεί να προσφέρει περισσότερα από τον Μπλάνκο».

Σύμφωνα με πληροφορίες της «SportDay», ο Σταύρος Αδαμίδης ανέβασε την προσφορά για στάνταρ αποδοχές από 450.000 σε 500.000 ευρώ, γνωρίζοντας φυσικά ότι ο Μπλάνκο περίμενε συμβόλαιο κοντά στις 700.000 ευρώ. Όταν η πλευρά του Αργεντινού απάντησε αρνητικά, ο πρόεδρος της ΑΕΚ του έστειλε νέο mail, κλείνοντας ουσιαστικά το κεφάλαιο «Ζορό»!

«Θα δημοσιοποιήσω την πρόταση για να ξέρει ο κόσμος τι απορρίψατε. Καλή τύχη στον Ισμαέλ»! «Θέλουμε κι εμείς να δημοσιοποιήσετε την πρόταση, για να ξέρει ο κόσμος και να κρίνει. Καλή τύχη στην ΑΕΚ», ήταν η απάντηση του μάνατζερ.

Όσον αφορά την υπόθεση του Νάτσο Σκόκο, ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός καταστήσει σαφές ότι θα έλεγε το «ναι» σε ένα ποσό που θα αγγίζει το 1,5 εκατ. ευρώ. Οι απαιτήσεις του 25χρονου παίκτη κρίνονται υπερβολικά για τα δεδομένα της «Ένωσης», η οποία δεν θέλει να τον χάσει ως ελεύθερο. Ετσι, χθες το βράδυ τού έκανε μια αντικειμενικά καλή πρόταση. Ο Σκόκο των 600.000 ευρώ ετησίως (πολλά λεφτά και συγκεκριμένα 500.000 ευρώ έπαιρνε και στο Μεξικό με την Πούμας) έλαβε πρόταση για 800.000 ευρώ στάνταρ αποδοχές συν μπόνους.

http://www.sport-fm.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ληστεία με μεγάλη λεία σε υπαλλήλους του ΚΤΕΛ Φθιώτιδος

Ληστεία πριν από λίγα λεπτά στη Λαμία, έξω από τα Jumbo.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, δύο ληστές με μαύρα ρούχα και κουκούλες, με όπλα, επιτέθηκαν σε δυο υπαλλήλους του ΚΤΕΛ Φθιώτιδος που μόλις είχαν πάρει τα χρήματα της μισθοδοσίας από την Eurobank, που βρίσκεται επί της οδού Βασιλικών.
Οι ληστές έκλεισαν το δρόμο και έριξαν κάτω τους δυο υπαλλήλους του ΚΤΕΛ από το μηχανάκι στο οποίο επέβαιναν, άρπαξαν τα χρήματα περίπου 80.000 ευρώ και διέφυγαν με μαύρο μηχανάκι.

Το μηχανάκι βρέθηκε εγκαταλειμμένο στην περιοχή της Άμπλιανης.
Αυτή την ώρα η Αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό στην ευρύτερη περιοχή για τον εντοπισμό τους.
Οι ληστές είχαν οργανώσει καλά το σχέδιό τους και πιθανότατα είχαν και τρίτο συνεργό με αυτοκίνητο, που παρακολουθούσε τη χρηματαποστολή του ΚΤΕΛ και τους ειδοποίησε, ενώ μετά τους παρέλαβε, όταν εγκατέλειψαν το μηχανάκι.

Καρέ-καρέ περιγράφουν στο LamiaReport οι δυο υπάλληλοι του ΚΤΕΛ τη ληστεία, οι οποίοι νοσηλεύονται ευτυχώς τραυματισμένοι από την πτώση με το μηχανάκι, στο νοσοκομείο Λαμίας:

<<Όπως κάθε 15 μέρες, πήγαμε στην Eurobank στην οδό Βασιλικών για να πάρουμε τα χρήματα της μισθοδοσίας, 90.000 ευρώ. Στη συνέχεια πήγαμε δίπλα στην Εmporiki και καταθέσαμε τις 10.000 ευρώ.  Μόλις βγήκαμε από την τράπεζα, κατευθυνθήκαμε με το μηχανάκι μας, ένα μαύρο Piaggio, στην οδό Γιαννιτσιώτη για να πάμε στο ΚΤΕΛ. Στα 200 μέτρα, εκεί που ήταν παλιά η ΕΛΠΑ, ξεπετάχτηκαν πίσω από ένα φορτηγό δυο άτομα και μας πέταξαν μια μεταλλική μπάρα μέσα στο δρόμο, μπροστά μας. Στην προσπάθειά μας να την αποφύγουμε πέσαμε με το μηχανάκι. Τα δυο άτομα φορούσαν μαύρα και κουκούλες. Ο ένας ψηλός και ο άλλος μετρίου αναστήματος. Ο ένας έβαλε το όπλο πάνω μας και χωρίς να πουν κουβέντα, πήραν το μηχανάκι μας μαζί και τα 80.000 ευρώ που ήταν πίσω στο καλαθάκι και έφυγαν, αφήνοντάς μας μέσα στο δρόμο. Αμέσως καλέσαμε το 100 και το ΚΤΕΛ και ήρθε ένας συνάδελφος και μας πήγε στο νοσοκομείο.
Ήταν μια φοβερή εμπειρία... δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι συνέβη σε μας, αυτό! Ευτυχώς που τη γλιτώσαμε με μερικά ράμματα και γδαρσίματα!>>

LamiaReport

Διαβάστε περισσότερα ...

"Πασίγνωστος τραγουδιστής συνελήφθη με ναρκωτικά"

Μόνο πασίγνωστος δεν είναι !!!

Η είδηση απασχολεί όλα τα ΜΜΕ επί ώρες και χιλιάδες ιντερνετικούς τόπους.
Το "πασίγνωστος" εξιτάρει την περιέργεια του κοινού, η οποία ενισχύεται από τις "φωτογραφικές περιγραφές".
"Δεσμός με τηλεπαρουσιάστρια, είχε παίξει σε γνωστά σήριαλ με κορύφωση της καριέρας του την δεκαετία του '90, άρχισε να συνθέτει κομμάτια και δοκίμασε και ο...

ίδιος την τύχη του στο τραγούδι με μεγάλη επιτυχία, 45χρονος που τα τελευταία χρόνια ασχολούνταν με την μουσική και την μεγάλη οθόνη, τα αρχικά του είναι Φ.Α.."
Και σας ρωτώ κύρ' εισαγγελέα: αν έλεγαν π.χ. Φράνκο Αλφόνσο, δεν θα ήταν καλύτερα;
Πείτε μου ειλικρινά;
Προστατεύει κανέναν όλος αυτός ο ορυμαγδός "πληροφοριών"; Δεν είναι χειρότερα να ακούγονται άλλα 100 άσχετα ονόματα; Τι θα γίνει ρε μ' αυτή την υποκρισία;
Και στο κάτω κάτω, δεν θα ήταν καλύτερα να αναφερθεί το όνομα, αφού ήδη προφυλακίστηκε, ώστε να μειωθεί η έξαψη του κοινού και να απομυθοποιηθεί το σχετικό κουτσομπολιό στα "μεσημεριανάδικα", αφού ο άνθρωπος, μόνο πασίγνωστος δεν είναι;
Kι αφού το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ θα έχει δισέλιδο "αφιέρωμα" με το όνομά του και φωτογραφίες του την Κυριακή !!! Κρατιέται ο τύπος και τα ΜΜΕ όταν ο κόσμος διψάει για "ονόματα";

taxalia

Διαβάστε περισσότερα ...

Ληστεία στην ΑΤΕ του νοσοκομείου «Σωτηρία»

Πενήντα χιλιάδες ευρώ είναι σύμφωνα με την Αστυνομία η λεία ένοπλης ληστείας που έγινε στις 8.30 το πρωί στο υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας το οποίο βρίσκεται μέσα στο χώρο του νοσοκομείου «Σωτηρία» στη λεωφόρο Μεσογείων 152.
Τρεις άγνωστοι με την απειλή πιστολιών άρπαξαν τα χρήματα από ένα ταμείο και το ΑΤΜ της Τράπεζας και διέφυγαν πεζή.

Διαβάστε περισσότερα ...

Η νεοοθωμανική μεταπολίτευση

 

Tου Σταύρου Λυγερού
 

Η επικράτηση του «ναι» στο προχθεσινό δημοψήφισμα μπορεί θεσμικά να αφορά την αλλαγή του Συντάγματος, αλλά πολιτικά ανοίγει τον δρόμο για την ολοκλήρωση της μεταπολίτευσης, που σταδιακά συντελείται τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία.

Η λαϊκή ψήφος επιτρέπει στην κυβέρνηση Ερντογάν να αλώσει τα δύο μέχρι τώρα απόρθητα οχυρά του μετακεμαλικού καθεστώτος: ευθέως το Συνταγματικό Δικαστήριο και εμμέσως τις ίδιες τις ένοπλες δυνάμεις.

Το καλοκαίρι, ο Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε τη μάχη των προαγωγών στην κορυφή του στρατεύματος. Επιμένοντας να ασκήσει το θεσμικό δικαίωμά του, κατέλυσε την παράδοση να ορίζουν οι ίδιοι οι στρατηγοί την ηγεσία τους και η εκάστοτε κυβέρνηση να επικυρώνει αποφάσεις, που είχαν ληφθεί στο Γενικό Επιτελείο. Αυτή τη φορά, ο πρωθυπουργός τα «στύλωσε» και πέτυχε να αποκλείσει στρατηγούς, που είχαν εμπλακεί στις συνωμοσίες για την πραξικοπηματική ανατροπή της κυβέρνησης.

Στην πραγματικότητα, η μάχη των προαγωγών δεν ήταν τίποτα περισσότερο από το πρελούδιο της αποφασιστικής μάχης του δημοψηφίσματος. Εχοντας διδαχθεί από την πείρα του 2007, οι στρατηγοί απέφυγαν να προκαλέσουν ρήξη στο ζήτημα των προαγωγών για να μη μετατρέψουν τον Ερντογάν σε σημαιοφόρο του εκδημοκρατισμού.

Χωρίς αυτό το «δώρο» και έχοντας απέναντί του όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ο Ερντογάν κέρδισε. Τη νίκη τού τη χάρισε η «βαθιά Τουρκία», η οποία νιώθει πολύ μεγαλύτερη οικειότητα με τους Νεοοθωμανούς παρά με το αποστεωμένο μετακεμαλικό κατεστημένο. Το δημοψήφισμα κρίθηκε επίσης από το γεγονός ότι το «ναι» ταυτίστηκε σωστά με το εγχείρημα χειραφέτησης της πολιτικής από την κηδεμονία της στρατογραφειοκρατίας.

Το πλεονέκτημα του Ερντογάν είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση συνεχίζει να λειτουργεί σαν πολιτικό σκέλος της στρατογραφειοκρατίας. Το γεγονός αυτό υποχρεώνει τα τμήματα της τουρκικής κοινωνίας, που θέτουν ως άμεση προτεραιότητα τον εκδημοκρατισμό, να συσπειρωθούν γύρω από τον πρωθυπουργό, παρά τη δυσαρέσκειά τους για άλλες πτυχές της πολιτικής του.

Από το 2002 που οι Νεοοθωμανιστές κέρδισαν τις εκλογές προσπαθούν να αποδυναμώσουν τον πολιτικό ρόλο των στρατηγών, χρησιμοποιώντας ως εμβρυουλκό την ευρωπαϊκή προοπτική. Το Γενικό Επιτελείο έχει πολιτικά αποδυναμωθεί. Η ασυλία που απολάμβανε μέχρι τώρα από τα ΜΜΕ έχει αρθεί. Οι στρατηγοί συνειδητοποιούν ότι η εξουσία τους ξηλώνεται και οι ίδιοι χάνουν έδαφος συνεχώς. Φοβούνται μήπως και βρεθούν στο σκαμνί.

Από την άλλη πλευρά, αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλεισθεί, το κλίμα δεν ευνοεί πραξικόπημα. Γι’ αυτό και σύσσωμο το κεμαλικό κατεστημένο έδωσε λυσσώδη μάχη για να απορριφθούν οι αλλαγές του Συντάγματος. Ουσιαστικά ήταν μάχη επιβίωσης, την οποία έχασαν με καθαρή διαφορά. Το 58% επιτρέπει στον Ερντογάν όχι μόνο να ολοκληρώσει την εξουδετέρωση του «βαθέος κράτους», αλλά και να σπάσει τον ιδιότυπο δυϊσμό εξουσίας της τελευταίας οκταετίας. Ταυτοχρόνως, αποτελεί μια καλή πολιτική υποθήκη για τις εκλογές του 2011.
 

KAΘΗΜΕΡΙΝΗ

Διαβάστε περισσότερα ...

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές - Η κατάσταση των κομμάτων (α΄μέρος)

Tου Δημήτρη Κωνσταντίνου Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος απ' τις βουλευτικές εκλογές του 2009, που ανέδειξαν πρώτο κόμμα με ισχυρή πλειοψηφία αλλά και με μια ιστορική διαφορά το ΠΑΣΟΚ.  Παράλληλα με τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ υπέστη την χειρότερη ήττα της ιστορίας της και ως προς το ποσοστό που κατέλαβε και ως προς τη διαφορά της απ' το πρώτο κόμμα.  Η ήττα αυτή πυροδότησε μια σειρά από εξελίξεις στην αξιωματική αντιπολίτευση οι οποίες έχω την εντύπωση ότι επηρέασαν με τη σειρά τους το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Σ' αυτή την ανάλυση θα επιχειρήσουμε μια περιγραφή της κατάστασης των κομμάτων ένα χρόνο μετά τις εκλογές, κατάσταση που κατά την εκτίμηση των περισσότερων αναλυτών, δεν έχει ιστορικό όμοιό της απ' την μεταπολίτευση και μετά. Η διαπίστωση θα μπορούσε να στηριχθεί και μόνο στην πρόθεση ψήφου όπως εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις, που βλέπουν όλο αυτό το διάστημα το φως της δημοσιότητας και που εμφανίζουν τα δύο κόμματα εξουσίας να συγκεντρώνουν μετά βίας το 50% της προτίμησης των ψηφοφόρων. Δεν είναι όμως μόνο η πρόθεση ψήφου που φανερώνει την κρίση που διέρχεται το πολιτικό σύστημα. Είναι κυρίως τα δομικά, τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων που δείχνουν πως η γνώμη, η άποψη των πολιτών μετά τις τελευταίες εκλογές έχει μεταβληθεί σημαντικά τόσο για τους πολιτικούς ως πρόσωπα κι ως θεσμικά ενεργούμενα όσο και για το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Μένει βέβαια να αποδειχθεί - κι οι περιφερειακές εκλογές αποτελούν καλή ευκαιρία - αν η αντίδραση των πολιτών θα αποτυπωθεί και στη ψήφο τους.  Ας δούμε όμως αναλυτικά την κατάσταση των κομμάτων ένα χρόνο μετά τις εκλογές ξεκινώντας απ’ το κυβερνών κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ εξελέγη εκμεταλλευομένο την αποσύνθεση της κυβέρνησης Καραμανλή, τις αλλεπάλληλες κυβερνητικές της αστοχίες, το κλίμα σκανδαλολογίας που είχε δημιουργηθεί, την οικονομική δυσπραγία, καλλιεργώντας  παράλληλα προσδοκίες παροχών με το σύνθημα "λεφτά υπάρχουν".  Ο κ. Παπανδρέου διαβεβαίωνε προεκλογικά τους πολίτες ότι θα εξασφαλίσει χρήματα απ' την υπερσπατάλη της προηγούμενης φαύλης κυβέρνησης των σκανδάλων, απ' τη φοροδιαφυγή, την περικοπή των δημοσίων εξόδων κλπ, κατακεραυνώνοντας ταυτόχρονα, στις τελευταίες του μέρες ως αντιπολίτευση  τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή για μια σειρά μέτρων που εξήγγειλε στη ΔΕΘ.  Εντούτοις απ' τη στιγμή που κέρδισε τις εκλογές και  σχημάτισε κυβέρνηση, αμέσως ξεκίνησε μια φιλολογία  περί άδειων ταμείων η οποία προϊδέαζε για το τι θα επακολουθούσε. Το δυστύχημα για τη χώρα δεν ήταν η γνωστή φιλολογία που τείνει πλέον να γίνει παράδοση,  απ' τις νέες κυβερνήσεις περί άδειων ταμείων και καμμένης γης. Ήταν κυρίως ότι στελέχη της ίδιας της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης διατυμπάνιζαν ανά τον πλανήτη την οικονομική κατάντια της χώρας. Ένας πολιτικός ερασιτεχνισμός που ουσιαστικά καλούσε τους κερδοσκόπους να παίξουν παιχνίδι με τη χώρα μας. Απ' αυτό το σημείο και μετά η κατάσταση χάθηκε εντελώς απ' τον έλεγχο. Η κερδοσκόποι άρχισαν το πάρτυ, τα περίφημα σπρεντ ανέβαιναν σαν ασανσέρ ουρανοξύστη, οι κυβερνητικοί παράγοντες άρχισαν δειλά -δειλά να ψελλίζουν περί ισχυρών προστατών - χρηματοδοτών, οι προστάτες αυτοί σιγά -σιγά αποκτούσαν οντότητα και όνομα. Η συνέχει είναι γνωστή. Μετά από αρκετή ταλαιπωρία βρέθηκε φόρμουλα βοήθειας για τη χώρα μας. Μόνο που το είδος και η ποιότητα της βοήθειας αυτής ήταν η χειρότερη δυνατή για τους πολίτες. Εν τέλει η κυβέρνηση υπέγραψε ένα μνημόνιο με το ΔΝΤ και τους ευρωπαίους εταίρους  που μόνο υποτελής χώρα με τον δυνάστη της θα μπορούσε να υπογράψει και με τόσο επαχθείς όρους που η μνήμη κι οι ιστορικές μου γνώσεις όσο κι αν προσπαθούν αδυνατούν να βρουν αντίστοιχο ιστορικό προηγούμενο. Μισθοί τσεκουρεύτηκαν, επιδόματα κόπηκαν, δώρα ακρωτηριάστηκαν, εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών που κατακτηθήκαν με αιματηρές θυσίες καταργήθηκαν εν μία νυκτί, τα όρια ηλικίας ανέβηκαν όπως και το όριο των απολύσεων, οι αποζημιώσεις μειώθηκαν κι ο κατάλογος συνεχίζεται ατελείωτος.  Η ανακοίνωση των μέτρων προκάλεσε βέβαια την οργή των πολιτών και κυρίως την οργή των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι και επλήγησαν περισσότερο από κάθε άλλον απ' τα μέτρα. Η κυβέρνηση όμως ελέγχοντας τα μεγάλα συνδικάτα κατάφερε να εκτονώσει και σχεδόν να  απορροφήσει το θυμό του κόσμου με μερικές πορείες διαμαρτυρίας κι άλλες τόσες απεργίες κάθε φορά που εξαγγελλόταν ένα μέτρο. Απεργίες που γίνονται για το ονόρε αφού δεν έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα με τον τρόπο που γίνονται. Πέρα απ' τα συνδικάτα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε με το μέρος της και τη μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ (η ΝΔ έχει χάσει από χρόνια τα σοβαρά της ερείσματα στο χώρο αυτό) που εμφάνιζαν το Μνημόνιο και τα μέτρα που αυτό επέβαλλε, ως μόνη ελπίδα σωτηρίας της χώρας . Τρομοκρατώντας καθημερινά τον κόσμο με το ενδεχόμενο της πτώχευσης κατάφερε τελικά, αν όχι να εμπεδώσει μια κάποια εμπιστοσύνη του κόσμου προς στην κυβέρνηση, τουλάχιστον να διευρύνει την ανοχή (και την αντοχή) του και να αμβλύνει τις αντιδράσεις του, στα χωρίς προηγούμενο σκληρά μέτρα λιτότητας. Οι πολίτες στο σύνολο μας έχω την εντύπωση έχουμε καταλάβει ότι ειδικά ο δημόσιος τομέας ασθενεί σοβαρά εδώ και χρόνια. Υπάρχει πράγματι πολύ σοβαρό πρόβλημα και χρειάζεται  μέτρα για την τακτοποίησή του, ώστε και πιο λειτουργικός να είναι για να ανταποκρίνεται στην αποστολή του αλλά και λιγότερο κοστοβόρος για το κράτος. Από κει όμως έως του σημείου να στοχοποιούνται αναφανδόν  οι δημόσιοι υπάλληλοι ως χρυσοπληρωμένοι τεμπέληδες που ζουν εις βάρος του υπόλοιπου λαού είναι παρασάγγες εκατό. Αυτή η κομποστοποίηση, είναι άδικη και συγχρόνως ατελέσφορη αφού δεν βάζει το πρόβλημα στη σωστή του διάσταση, με αποτέλεσμα να μην βρίσκεται σωστή λύση.  Οι προνομιούχες ομάδων δημοσίων υπαλλήλων, που υπάρχουν πράγματι και αμείβονται παχυλά δεν μπορεί να εξομοιωθούν με την πλειοψηφία των εργαζομένων που αμείβονται απ' το δημόσιο (εκπαιδευτικοί, υπάλληλοι σε όχι "ενδιαφέροντα" υπουργεία, κλπ) με μισθούς των 1200 ευρώ. Η κυβέρνηση δεν έλαβε καθόλου υπόψη αυτές τις διαφορές ή τις όποιες ιδιαιτερότητες κι αντί για προσεκτικό χειρουργείο με το οποίο θα αφαιρούσε το απόστημα, πήρε πριόνι κι έκοψε όλο το μέλος που νοσούσε. Προχωρώντας  θα λέγαμε ότι οι επιδόσεις της κυβέρνησης δεν διαφέρουν πολύ στους υπόλοιπους τομείς και πέραν της οικονομίας. Έργο αξιοσημείωτο δεν έχει να επιδείξει κάποιος υπουργός της κυβέρνησης. Η περίφημη  καθημερινότητα με την οποία κήρυξαν μάχη όλες οι κυβερνήσεις παραμένει ως έχει συνεχίζοντας να ταλαιπωρεί τους πολίτες. Η ασφάλεια των πολιτών είναι ακόμη ζητούμενο. Οι τρομοκράτες έφτασαν σε σημείο να χτυπήσουν ακόμα κι αυτό το γραφείο του Υπουργού σκοτώνοντας τον υπασπιστή του  χωρίς να συναντήσουν κανένα πρόβλημα.  Η κατάσταση στην υγεία και ειδικότερα στα νοσοκομεία παραμένει τριτοκοσμική με τους πολίτες να ταλαιπωρούνται κι την εύρυθμη λειτουργία τους να εξαρτάται εν πολλοίς απ' το φιλότιμο κάποιων νοσηλευτών και γιατρών, τα ασφαλιστικά ταμεία συνεχίζουν να πληρώνουν (στα καρτέλ) φάρμακα και υλικά σε δεκαπλάσιες τιμές απ' ότι στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.  Στον τομέα του υπουργείου εσωτερικών ο υπουργός με μια ανεξήγητη πρεμούρα κι ενώ ο κόσμος χανόταν λόγω οικονομικής κρίσης πέρασε δυο νομοσχέδια εξαιρετικά αμφιλεγόμενα. Το ένα αφορούσε την ιθαγένεια των μεταναστών και το άλλο τον Καλλικράτη. Για το πρώτο αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι η ιθαγένεια δόθηκε πρόχειρα, απροϋπόθετα, χωρίς τις αναγκαίες εγγυήσεις και δικλείδες που βάζει κάθε σε σοβαρή χώρα της δυτικής Ευρώπης όταν διευθετεί ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Αλλά γιατί να ζητούμε να λειτουργεί στο συγκεκριμένο θέμα η χώρα μας  πάνω σε ευρωπαϊκά πρότυπα όταν παντού αλλού λειτουργεί τριτοκοσμικά; Όσον αφορά τον Καλλικράτη εκφράζονται φόβοι ότι θα αποτελέσει την ταφόπλακα της ελληνικής επαρχίας που ήδη βρίσκεται σε μαρασμό. Πάνω σ’ αυτό ας προσθέσουμε το έλλειμμα δημοκρατίας που τον συνοδεύει, αποκλείοντας -  για να δώσουμε ένα μικρό παράδειγμα -  εμμέσως με τον αριθμό των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων που απαιτεί (103 !) κάποιους που θα ήθελαν να κατεβάσουν δικό τους συνδυασμό χωρίς να καλύπτονται από κομματική ομπρέλα. Η ελληνική διπλωματία και μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό που αναβάθμισε τον κ. Δρούτσα σε υπουργό, είναι στα χέρια ενός στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού, με μηδενική εμπειρία. Υπάρχει στασιμότητα σε όλα σχεδόν τα σοβαρά μέτωπα της ελληνικής διπλωματίας. Κινητικότητα υπάρχει μόνο στα ελληνοτουρκικά χωρίς ουδείς να γνωρίζει την έκβαση σε σημαντικά σημεία τριβής των δυο πλευρών. Οι πολιτικές προσέγγισης μένουν ακόμα στο επίπεδο των θερμών χειραψιών και των καλών λόγων ένθεν κακείθεν όμως αυτές δεν παράγουν αποτέλεσμα, όπως δεν παρήγαγε κι η κουμπαριά του Κ. Καραμανλή με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Παροιμιώδης πάντως θα μείνει η επίσκεψη  στα μέσα Μαΐου(και μετά από ελληνική πρόσκληση !) του Τούρκου Πρωθυπουργού μαζί με το μισό υπουργικό του συμβούλιο την ώρα που κατά τα λεγόμενα του Έλληνα πρωθυπουργού η Ελλάδα αντιμετώπιζε  και προσπαθούσε ν' αποφύγει το φάσμα της οικονομικής καταστροφής και της χρεοκοπίας. Είναι δηλαδή σαν να είχαμε στο σπίτι μας τρεχάματα με τρομερά οικονομικά προβλήματα και την ίδια ώρα να καλούσαμε τον πιο δύστροπο γείτονα με όλη του την οικογένεια, με τον οποίο έχουμε πολλά προηγούμενα (σχεδόν βεντέτα) για να διευθετήσουμε τα προβλήματά μας. Τέλος για να επανέλθουμε στην οικονομία που αποτελεί και το κρίσιμο μέγεθος, τα σπρεντς  παρ’ όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί συνεχίζουν να είναι σε δυσθεώρητα ύψη, (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι στις 980 μ.β.) πράγμα που σημαίνει ότι κανένας δεν έχει πεισθεί ότι τα μέτρα που εφαρμόζει η κυβέρνηση αποδίδουν κι οι αγορές συνεχίζουν να μην μας εμπιστεύονται. Οι αριθμοί έρχονται αρωγοί σ’ αυτή μας την εκτίμηση και δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Σύμφωνα λοιπόν με τους αριθμούς, τον Αύγουστο υπάρχει τρύπα στα έσοδα 2.2 δισ. Από που θα καλυφθούν αυτά τα έσοδα;; Το ερώτημα είναι ακαδημαϊκό. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς μαντικές ικανότητες για να δώσει την απάντηση. Την τρύπα θα την καλύψουν οι συνήθεις αιμοδότες. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι. Ήδη μελετάται η εξομοίωση του ΦΠΑ στο πετρέλαιο θέρμανσης. Μέτρο που αν εφαρμοστεί θα είναι όχι απλώς δυσβάστακτο αλλά εξοντωτικό ακόμα και για τα μεσαία πορτοφόλια. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου δεν θα σταματήσει όμως μόνο εκεί. Ακόμα κι αν είχε την καλή θέληση να το πράξει, δεν μπορεί. Το διαβόητο μνημόνιο επιβάλλει για το 2011 νέα σειρά μέτρων και οι διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου είναι πομφόλυγες. Αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στο κείμενο του μνημονίου και θα καταλάβει. Τέλος η ανάπτυξη έχει στραγγαλιστεί απ' τα μέτρα κι απ’ την αδυναμία της κυβέρνησης να λάβει τονωτικά αντίμετρα, η ανεργία καλπάζει, η ακρίβεια οργιάζει αφού τα καρτέλ συνεχίζουν να δρουν ανενόχλητα. Ο ανασχηματισμός στον οποίο κατέφυγε ο πρωθυπουργός για να αντιστρέψει την εικόνα δεν απέφερε τα αναμενόμενα, για να μην πούμε ότι έφερε τα αντίθετα απ' τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Στιγματίστηκε δε απ' τις αντιρρήσεις και την απροθυμία των στελεχών για μετακινήσεις πράγμα που δημιούργησε τρομερή δυστοκία που με τη σειρά της είχε ως αποτέλεσμα πέρα απ’ την απώλεια της ουσίας και το επικοινωνιακό κάζο με τον ανασχηματισμό να ανακοινώνεται στις 1.30 μετά τα μεσάνυχτα. Απ’ τον ανασχηματισμό προέκυψε εν τέλει ένα πολυμελές, δυσκίνητο σχήμα, με νέα μέλη στην κυβέρνηση παλαιοκομματικά στελέχη με κυβερνητική μεν εμπειρία  που όμως ευλόγως δημιουργούν την απορία, γιατί αφού δεν απέδωσαν τόσα χρόνια απ' τα κυβερνητικά πόστα που υπηρέτησαν, να μπορέσουν να αποδώσουν τώρα; Το ερώτημα μένει να απαντηθεί σε λίγους μήνες.   Για να συνοψίσουμε θα επισημάνουμε τα εξής: 1) Ο Πρωθυπουργός υφάρπαξε την ψήφο του λαού, δίνοντας υποσχέσεις που ήξερε πως δεν μπορεί να τηρήσει. Γνώριζε πολύ καλά την κατάσταση της οικονομίας, αφού είχε ενημερωθεί λίγες μέρες πριν τις εκλογές απ' τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Προβόπουλο κατά δήλωση του ιδίου, που ποτέ δεν διαψεύσθηκε. Παρόλα αυτά δήλωνε αντίθετος με κάθε μέτρο ( δείτε εδώ) και ενώ αφόριζε το ΔΝΤ (δείτε εδώ)  στο τέλος του άνοιξε ορθάνοιχτα τις πόρτες. 2) Με εντελώς ερασιτεχνικούς έως επικίνδυνους  χειρισμούς επέτρεψε το κερδοσκοπικό παιχνίδι εις βάρος της χώρας μας και την έβαλε σε περιπέτειες που δεν έχουν τελειώσει ακόμη 3) Όχι μόνο έλαβε μέτρα, παρότι διαβεβαίωνε περί του αντιθέτου διαβεβαιώνοντας πως λεφτά υπάρχουν, έλαβε μέτρα εξοντωτικά που ουδέποτε κανείς είχε φανταστεί πως θα μπορούσε να λάβει κυβέρνηση. Μέτρα που δεν αφορούν μόνο τους μόνιμους κουβαλητές του βαρύ φορτίου της λιτότητας, αλλά κι αυτούς τους απόμαχους της ζωής, πράγμα όχι μόνο πολιτικά απαράδεκτο αλλά και ηθικά επιλήψιμο. Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο για την κυβέρνηση και το μέλλον της. Θα λέγαμε πως οι περιφερειακές εκλογές θα αποτελέσουν ένα πολύ σοβαρό τεστ. Μένει να δούμε αν θα τα καταφέρει να βγει αλώβητη απ’ αυτή τη δοκιμασία ή αν και αυτές οι εκλογές (όπως οι περσινές) παρότι Περιφερειακές επιφυλάσσουν εξελίξεις. Η ανάλυση συνεχίζεται αύριο για τη Νέα Δημοκρατία

Διαβάστε περισσότερα ...

Süddeutsche Zeitung: Η απώλεια εθνικής κυριαρχίας είναι το τίμημα της βοήθειας του ΔΝΤ

Σε άρθρο της της Catherine Hoffmann που δημοσιεύεται στην σημερινή Süddeutsche Zeitung με τίτλο «Η αγωνία δεν έχει τέλος» γίνεται η διαπίστωση ότι «η Ελλάδα λαμβάνει μεν βοήθεια, αλλά με το τίμημα της απώλειας τμήματος της εθνικής της κυριαρχίας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ παρεμβαίνουν σε υποθέσεις των αρμόδιων ελληνικών Αρχών….».

Το παραθέτουμε αυτούσιο:

«Η Ισπανία δεν είναι Ελλάδα», ελέγετο κατ’ επανάληψη στη Μαδρίτη, όταν η Ελλάδα είχε ζητήσει τη βοήθεια της Ε.Ε. την περασμένη άνοιξη. Η Υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας, Elena Salgado, δήλωνε σχετικά: «Η κατάσταση εδώ είναι πολύ καλύτερη». Το μήνυμα ελήφθη, οι επενδυτές έδειξαν εμπιστοσύνη.  Και ενώ τα spreads των ισπανικών και ιταλικών ομολόγων παραμένουν εδώ και μήνες σε σταθερά επίπεδα, σκεπτικισμός υπάρχει απέναντι σε Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία, οι οποίες υποχρεώνονται να προσελκύουν επενδυτές με μεγάλα επιτόκια. Την ώρα που οι γερμανικοί τίτλοι έχουν επιτόκιο 2,3%, το επιτόκιο δανεισμού των τριών παραπάνω χωρών κυμαίνεται από 6% μέχρι 12%.

Οι χώρες αυτές έχουν ένα κοινό πρόβλημα: Τα ελλείμμματα στους προϋπολογισμούς τους εμφανίζουν μεν μείωση, τα δημόσια χρέη συνεχίζουν, ωστόσο, να αυξάνονται, έστω και ελάχιστα. Ιδιαίτερα κακή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση προχωράει με βραδείς ρυθμούς στη μείωση των χρεών της. Το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε μεν στους πρώτους οχτώ μήνες του τρέχοντος έτους περίπου κατά το ένα τρίτο, ανήλθε όμως παρ’ όλα αυτά στο ποσό των 14,5 δισ. Ευρώ.

Οι επενδυτές αντέδρασαν με ανησυχία. Γνωρίζουν: Υπάρχουν αξιοσημείωτες επιτυχίες στο θέμα της δημοσιονομικής προσαρμογής, οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν στους πρώτους οχτώ μήνες του 2010 κατά 7,7%, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 3,3%. «Η Αθήνα μπορεί με μικρή προσπάθεια να εισπράξει πολλούς φόρους, επειδή αυτό είναι κάτι που αμέλησε κατά το παρελθόν», επισημαίνει ο Nicolaus Heinen, ειδικός σε θέματα Ευρώπης στην Deutsche Bank Research, και συμπληρώνει: «Αυτό που λείπει είναι οι προοπτικές ανάπτυξης».

Η περιστολή των δαπανών και η αύξηση των φορολογικών εσόδων είναι το πρώτο βήμα. Η δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει σύντομα να επιτευχθεί σε μεγαλύτερο βαθμό μέσω της οικονομικής ανάπτυξης, κάτι που θα μπορούσε να αποδειχθεί δύσκολο. Εάν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να ωθήσει τους πολίτες σε μεγαλύτερη κατανάλωση και επενδύσεις, η χώρα θα βρεθεί σε έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο, ο οποίος θα έχει ως συνέπεια την ύφεση και τη μείωση των φορολογικών εσόδων. Σε μία τέτοια περίπτωση το πρόγραμμα λιτότητας της κυβέρνησης δεν θα ήταν ωφέλιμο, αλλά βλαβερό.

Δεν είναι εύκολο να εκτιμηθεί η επιρροή της κρατικής πολιτικής λιτότητας επί της πραγματικής οικονομίας. «Οι ενδείξεις σηματοδοτούν πάντως μία μεγάλη συρρίκνωση της οικονομίας, καθώς και της φορολογικής βάσης», σημειώνει ο Edgar Walk, επικεφαλής οικονομολόγος στη Metzler Asset Management. «Για το λόγο αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για την ελληνική κυβέρνηση να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους της», καταλήγει.

Το οικονομικό βαρόμετρο για Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Ιταλία είναι, πάντως, πιο ευνοϊκό, όπου υπάρχουν δείγματα ελαφράς έστω ανάπτυξης. Τα προγράμματα λιτότητας φαίνεται ότι εκεί έχουν αρχίσει και αποδίδουν καρπούς. Πολλοί επενδυτές συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να είναι ανήσυχοι, καθώς γνωρίζουν ότι τον ερχόμενο Οκτώβριο θα υπάρξει σε πολλά κράτη διαβούλευση για τους προϋπολογισμούς λιτότητας του 2011 και διερωτώνται, εάν η πολιτική βούληση θα είναι αρκετή για τη λήψη αντιλαϊκών μέτρων. Ο οικονομολόγος Walk έχει εμπιστοσύνη στο «παράδειγμα της Αθήνας που τρομάζει. Οι άλλες κυβερνήσεις είδαν πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το κόστος της απώλειας εμπιστοσύνης των κεφαλαιαγορών». Η Ελλάδα λαμβάνει μεν βοήθεια, αλλά με το τίμημα της απώλειας τμήματος της εθνικής της κυριαρχίας. Η Ε.Ε. και το ΔΝΤ παρεμβαίνουν σε υποθέσεις των αρμόδιων ελληνικών Αρχών. Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι η Ευρωζώνη έχει μεγάλο συμφέρον στο να εφαρμόσουν τα κράτη – μέλη της μία επιτυχημένη πολιτική δημοσιονομικής προσαρμογής. Για τον πρόσθετο λόγο ότι οι τράπεζές της κατέχουν μεγάλο αριθμό κρατικών ομολόγων.

Κράτη της Ευρωζώνης σκοπεύουν να δανειστούν το ποσό των 30 δισ. Ευρώ από την αγορά ομολόγων. Ο κίνδυνος να μην γίνει ευνοϊκά δεκτή μία τέτοια υπερπροσφορά κρατικών ομολόγων είναι μεγάλος. Σε περίπτωση ανάγκης θα επέμβει, πάντως, η ΕΚΤ, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει διατηρήσει τη ρευστότητα της αγοράς αγοράζοντας ελληνικά και πορτογαλικά ομόλογα.

www.antinews.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Αφιέρωμα: Σεπτεμβριανά 1955*

*Επειδή το ιστολόγιό μας δεν ήταν έτοιμο στις ημερομηνίες μνήμης για τα Σεπτεμβριανά, θεωρήσαμε σωστό να ανεβάσουμε τώρα, έστω κι ετεροχρονισμένα, ένα μικρό αφιέρωμα.

Με τον όρο «Σεπτεμβριανά» εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

Το 1955 τη γειτονική μας χώρα κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές -ένας «πρώιμος Ερντογάν»- και το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Μεντερές έπαιζε αρκετά το μουσουλμανικό χαρτί, προκαλώντας εκνευρισμό στο κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Το αποδεικνύουν και τα χιλιάδες τζαμιά που κτίστηκαν επί πρωθυπουργίας του.

Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για τους τούρκους ηγέτες να αποσπάσουν την κοινή γνώμη από τα προβλήματά της, στρέφοντάς την κατά της ελληνικής μειονότητας που ευημερούσε. Στις 28 Αυγούστου 1955 ο Μεντερές ισχυρίστηκε δημόσια ότι οι Ελληνοκύπριοι σχεδίαζαν σφαγές κατά των Τουρκοκυπρίων.

Η αφορμή για το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, με την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, που στεγαζόταν και στεγάζεται και σήμερα στο σπίτι, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ως δράστης συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές ο Οκτάι Εγκίν, ένας μουσουλμάνος σπουδαστής από την Κομοτηνή, που αργότερα περιεβλήθη το φωτοστέφανο του ήρωα. Τιμήθηκε στην Τουρκία και διορίστηκε κυβερνήτης σε επαρχία. Χρόνια αργότερα σε μία συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν και θεώρησε τον εαυτό του θύμα των ελληνικών αρχών.

Από την έκρηξη στο σπίτι του Ατατούρκ προκλήθηκαν μόνο μικρές υλικές ζημίες στις τζαμαρίες του κτιρίου, αλλά οι τουρκικές εφημερίδες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, μεγαλοποιώντας και διαστρεβλώνοντάς το, κατόπιν κυβερνητικών οδηγιών. Πρωτοσέλιδοι τίτλοι, όπως «Έλληνες τρομοκράτες κατέστρεψαν το πατρικό σπίτι του Ατατούρκ» της «Ισταμπούλ Εξπρές» και δημοσίευση μιας σειράς από παραποιημένες φωτογραφίες του συμβάντος, προκάλεσαν «αυθόρμητες» διαδηλώσεις στην Πλατεία Ταξίμ το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Στις 5 το απόγευμα, το μαινόμενο πλήθος των 50.000 ατόμων στράφηκε κατά των ελληνικών περιουσιών στη συνοικία Πέραν. Οι λεηλασίες κράτησαν μέχρι τις πρωινές ώρες της 7ης Σεπτεμβρίου, όταν επενέβη ο Στρατός, καθώς η κατάσταση κινδύνευε να τεθεί εκτός ελέγχου. Μέχρι τότε, οι αρχές παρέμειναν απαθείς, όταν δεν διευκόλυναν τους πλιατσικολόγους στο έργο. Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος, που ήλεγχε τα συνδικάτα, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα έκτροπα.

Μεγάλος αριθμός διαδηλωτών μεταφέρθηκε από τη Δυτική Μικρά Ασία δωρεάν, αντί αμοιβής 6 δολαρίων, που ουδέποτε τους δόθηκε. 4.000 ταξί τους μετέφεραν στον χώρο των ταραχών, ενώ φορτηγά του Δήμου της Κωνσταντινούπολης είχαν αναπτυχθεί σε επίκαιρα σημεία της Πόλης, φορτωμένα με τσεκούρια, φτυάρια, ρόπαλα, αξίνες, σφυριά, σιδερένιους λοστούς και μπιτόνια βενζίνης, απαραίτητα σύνεργα για τον όχλο των επιδρομέων, που επέπεσε επί των ελληνικών καταστημάτων με τα συνθήματα «Θάνατος στους γκιαούρηδες», «Σπάστε, γκρεμίστε, είναι γκιαούρης», «Σφάξτε του έλληνες προδότες», «Κάτω η Ευρώπη» και «Εμπρός να βαδίσουμε κατά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης». Την οργή του όχλου δεν γλύτωσαν και κάποια καταστήματα αρμενικής και εβραϊκής ιδιοκτησίας.

Άνδρες και γυναίκες βιάστηκαν και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γνωστού τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν, πολλοί ιερείς εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή, με θύμα ένα αρμένιο παπά. 16 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους και 32 τραυματίστηκαν.

Έκτροπα κατά των Ελλήνων δεν έγιναν μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στη Σμύρνη. Το πρωί της 7ης Σεπτεμβρίου τούρκοι εθνικιστές έκαψαν το ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης. Στη συνέχεια, κατέστρεψαν το νεόκτιστο εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής, ενώ λεηλάτησαν σπίτια ελλήνων στρατιωτικών, που υπηρετούσαν στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός Μεντερές σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε ότι το πογκρόμ κατά των Ελλήνων ήταν έργο των κομμουνιστών. Ένας ισχυρισμός που κατέπεσε αυτοστιγμεί και από τις αναφορές των ξένων πρεσβειών στην Άγκυρα προς τις κυβερνήσεις τους, που επισήμαιναν τις μεγάλες ευθύνες των τουρκικών αρχών.

Η κυβέρνηση Παπάγου προσπάθησε να διεθνοποιήσει το θέμα, αλλά χωρίς σημαντικά αποτελέσματα. Αμερικανοί και Βρετανοί δεν ήταν διατεθειμένοι να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία, πολύτιμο σύμμαχό τους κατά τη διάρκεια του «Ψυχρού Πολέμου». Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας είπαν ξεκάθαρα να ξεχάσουμε το συμβάν. Μόνο το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών από τους διεθνείς οργανισμούς απαίτησε από την Τουρκία εξηγήσεις για την καταστροφή του 90% των ορθόδοξων ναών στην Κωνσταντινούπολη. Πάντως, τον Αύγουστο του 1995 η αμερικανική Γερουσία με απόφασή της κάλεσε τον Πρόεδρο Κλίντον να ανακηρύξει την 6η Σεπτεμβρίου Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Πογκρόμ.

Το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης προκάλεσε:

• τον θάνατο 16 Ελλήνων και τον τραυματισμό 32
• τον θάνατο ενός Αρμένιου
• τον βιασμό 12 Ελληνίδων
• τον βιασμό αδιευκρίνιστου αριθμού ανδρών (εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή)
• την καταστροφή και την απώλεια ιερών και οικογενειακών κειμηλίων ανυπολόγιστης αξίας
• Την καταστροφή:
  – 4.348 εμπορικών καταστημάτων
  – 110 ξενοδοχείων
  – 27 φαρμακείων
  – 23 σχολείων
  – 21 εργοστασίων
  – 73 εκκλησιών
  – περίπου 1000 κατοικιών, όλα ελληνικής ιδιοκτησίας.

Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια. Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος ανάγκασαν χιλιάδες έλληνες ομογενείς να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα.

Αργότερα, το τουρκικό κράτος διά του προέδρου Τζελάλ Μπαγιάρ υποσχέθηκε αποζημίωση για την καταστροφή των ελληνικών περιουσιών. Στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν ξεπέρασε το 20% των απαιτήσεών τους, με δεδομένο ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία είχαν υποτιμηθεί δραματικά.

Πολλές λεπτομέρειες για τα Σεπτεμβριανά ήλθαν στο φως το 1961, κατά τη διάρκεια της δίκης για εσχάτη προδοσία του ανατραπέντος από τους στρατιωτικούς πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, ο οποίος τελικά δεν γλύτωσε από την αγχόνη. Πολύτιμα στοιχεία προσκομίζει και το βιβλίο του διαπρεπούς ελληνοαμερικανού βυζαντινολόγου Σπύρου Βρυώνη «The Mechanism of catastrophe: The Turkish Pogrom οf September 6-7, 1955 and the destruction of Greek Community of Istambul (Greekworks.com, New York, 2005).

Πηγή: http://www.sansimera.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

«Ελάχιστες ελλείψεις στα σχολεία της Στερεάς»

 

Στον αγιασμό και τα εγκαίνια του νέου διδακτηρίου του 1ου Γυμνασίου Χαλκίδας παραβρέθηκε σήμερα ο περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης Στερεάς Ελλάδας Ηλίας Αργυρόπουλος, ο οποίος σε δηλώσεις του υπογράμμισε ότι χάρη στον λεπτομερή σχεδιασμό του Υπουργείου Παιδείας φέτος υπάρχουν ελάχιστες ελλείψεις σε όλα τα σχολεία της περιφέρειας. 

Συμπληρώνοντας, δήλωσε πως όποια κενά διαπιστωθούν σήμερα και αύριο τα οποία δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν, για παράδειγμα γονικές ή αναρρωτικές άδειες, θα έχουν καλυφθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας.

 

www.lamiastar.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Γρήγορα προχωρούν οι αιτήσεις για τα φωτοβολταϊκά

Επιτάχυνση διαδικασιών για εγκατάσταση Φωτοβολταικών στη Στερεά Ελλάδα. Διεκπεραιώθηκε ήδη το 55% των αιτήσεων.

Αιφνιδιαστική επίσκεψη στη διεύθυνση Χωροταξίας και Περιβάλλοντος πραγματοποίησε η Γενική Γραμματέας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας κ. Κατερίνα Διαμαντοπούλου προκειμένου να ελέγξει την εξυπηρέτηση των πολιτών και την επιτάχυνση των διαδικασιών για τη χορήγηση αδειών για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Η κ. Διαμαντοπούλου είχε συνεργασία με τη διευθύντρια της Υπηρεσίας κ. Αγορίτσα Παπαρίζου και τους υπαλλήλους ενώ συνομίλησε και με πολίτες που είχαν επισκεφθεί την διεύθυνση προκειμένου να ενημερωθούν και να υποβάλλουν αιτήσεις για φωτοβολταικά ή να διεκπεραιώσουν υποθέσεις τους.

Μετά την εφαρμογή του Ν3851/2010 στη διεύθυνση Χωροταξίας και Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας μέχρι χθες Δευτέρα 13-9-2010 που έγινε η επίσκεψη της Γενικής Γραμματέως έχουν κατατεθεί:
1240 αιτήσεις για χορήγηση βεβαίωσης Απαλλαγής από Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων (ΕΠΟ) που χρειάζεται για την εγκατάσταση Φωτοβολταικών σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας
58 αιτήσεις για χορήγηση Απόφασης Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων για εγκαταστάσεις Φωτοβολταικών σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας σε προστατευόμενες Περιοχές (NATURA κλπ)

Σημείο αιχμής των υποβληθέντων αιτήσεων ήταν οι ημέρες από 28-9-2010 έως 4-9-2010 με μέσο όρο αιτήσεων περίπου 100 ανά ημέρα οι οποίες αφορούσαν κυρίως επαγγελματίες Αγρότες.
Από 4-9-2010 που, σύμφωνα με τον νόμο, άρχισε η εξέταση των αιτημάτων η υπηρεσία της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας έχει διεκπεραιώσει περίπου το 55% των υποβληθέντων αιτήσεων μέσα στον προβλεπόμενο από το νόμο χρόνο και για τις υπόλοιπες αιτήσεις καταβάλλεται κάθε προσπάθεια να διεκπεραιωθούν και αυτές εμπρόθεσμα.

http://www.lamiareport.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο εφιάλτης σταμάτησε στο 5...

Να αφήσουν πίσω τους την κακή εμφάνιση με την Μπαρτσελόνα και το βαρύ σκορ (5-1) θέλουν στον Παναθηναϊκό. Η πρεμιέρα των «πρασίνων» στο Champions League ήταν εφιαλτική, αλλά παίκτες και τεχνικό τιμ δεσμεύθηκαν πως δεν θα επαναληφθεί παρόμοια εμφάνιση. Πλέον, η προσοχή όλων στους νταμπλούχους Ελλάδος στρέφεται στο ματς με την Καβάλα (Σάββατο-19:30) για την τρίτη αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας.

Στον Παναθηναϊκό άπαντες γνώριζαν πως το παιχνίδι στο «Καμπ Νου» ήταν… χαμένο από την κλήρωση κιόλας. Αυτό που πείραξε περισσότερο, όμως, ήταν το ότι οι «πράσινοι», πλην της φάσης του γκολ, δεν κατάφεραν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους σε ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο. Στο άλλο ματς του ομίλου, η Κοπεγχάγη με γκολ του Ν’Ντόι στο 87’ πήρε τη νίκη απέναντι στη Ρούμπιν Καζάν.

Πλέον, στον Παναθηναϊκό γνωρίζουν πως τα επόμενα δύο εντός έδρας ματς (Κοπεγχάγη, Ρούμπιν Καζάν) είναι κάτι παραπάνω από… τελικοί για τους «πράσινους». Το ματς στην Καταλονία, όμως, ανήκει στο παρελθόν και όπως παραδέχθηκαν οι περισσότεροι παίκτες του Παναθηναϊκού στις δηλώσεις τους, η προσοχή όλων στρέφεται πλέον στην αναμέτρηση με την Καβάλα για την τρίτη αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας.

http://www.sport-fm.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Σαν σήμερα

Σαν σήμερα 15 Σεπτεβρίου

1922: Μετά τη συγκρότηση της Επαναστατικής Επιτροπής σε Χίο και Μυτιλήνη, ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος, χωρίς καμιά συνεννόηση με τους ηγέτες της Επανάστασης, οργανώνει «διευθυντήριο» και αρχίζει να διοικεί την Αθήνα, να διορίζει στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη και να πραγματοποιεί συλλήψεις.
1928: Ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ ανακαλύπτει την πενικιλίνη.
1935: Ο Αδόλφος Χίτλερ υιοθετεί τη σβάστικα ως επίσημο σύμβολο της Ναζιστικής Γερμανίας. Την ίδια μέρα εκδίδει διάταγμα, με το οποίο υποβιβάζει τους Εβραίους στο καθεστώς του υπανθρώπου.
1949: Αναγγέλλεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα» η λήξη των εχθροπραξιών του Εμφυλίου Πολέμου.
1969: Το χαρντ-ροκ συγκρότημα των «Deep Purple» ηχογραφεί με τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου το «Κοντσέρτο για ροκ γκρουπ και ορχήστρα», «ζωντανά» στο Royal Albert Hall.
1994: Η Βουλή παραπέμπει στο Ειδικό Δικαστήριο τους Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Ιωάννη Παλαιοκρασά και Ανδρέα Ανδριανόπουλο για την υπόθεση της πώλησης της ΑΓΕΤ Ηρακλής.

http://www.sansimera.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

ΤΟΠΙΚΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Διαβάστε περισσότερα ...

Ευχαριστούμε !

Σας ευχαριστούμε όλους για τις ευχές, τις επισημάνσεις, τις παρατηρήσεις, τις γκρίνιες. Έχουν μεγάλη αξία για μας και λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψιν. 
Ζητάμε την κατανόησή σας για τυχόν λάθη, αβλεψίες και παραλείψεις. Δουλεύουμε αρκετά πάνω σ'αυτά ώστε να μπορέσουμε να τα αποφύγουμε στο μέτρο του δυνατού.
Κυρίως όμως σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη και τη συμμετοχή σας. Ελπίζουμε να συνεχίσουμε να σας δίνουμε αφορμή να μας επισκέπτεστε και να συμμετέχετε. 
Ξανά ευχαριστούμε !

Διαβάστε περισσότερα ...

Ξεκίνησε η Παρέμβαση !

Φίλοι και φίλες αναγνώστες


Από σήμερα ξεκινάει το ταξίδι της Παρέμβασης στον αχανή χώρο του διαδικτύου.
 
Ο σκοπός μας δηλώνεται λακωνικά στην περιγραφή του ιστολογίου με τρία επίθετα: Ανεξάρτητο (κυρίως), πολιτικό (πολύ), ενημερωτικό. Η ενημέρωση - ειδησεογραφία θα πλαισιώνεται και θα υποστηρίζεται από συνεντεύξεις, αναλύσεις, άρθρα, προτάσεις και δεν θα αφορά μόνο την πολιτική αλλά και τον πολιτισμό και τις τέχνες, τον αθλητισμό, την κοινωνία κ.α. 


Η ιδέα για τη δημιουργία ενός δικού μας ιστολογίου, μιας δικιάς μας ηλεκτρονικής εφημερίδας είναι καρπός της ανάγκης μας να εκφράσουμε τις απόψεις μας περισσότερο δημόσια, πέρα απ’ τον περιορισμένο χώρο που ορίζει ένας φιλικός κύκλος ανθρώπων.
Έχοντας διαπιστώσει με τη διαλεκτική πως οι ιδέες αυτές, παρ’ ότι χαρακτηρίζονταν μειοψηφικές και σε μερικές περιπτώσεις ουτοπικές, είχαν ωστόσο την δύναμη να κεντρίζουν και στο τέλος να κινητοποιούν, την (εντελώς αδρανοποιημένη στην εποχή μας) κριτική σκέψη των συμπολιτών μας. Και να την ενεργοποιούν όχι στο επίπεδο μιας αφοριστικής ή αποδοκιμαστικής ατάκας για κάποιο κόμμα ή δημόσιο πρόσωπο, αλλά βαθύτερα, σε σημείο που η κριτική να γίνεται αυτοκριτική αλλά και εμπέδωση της ανάγκης για μια ουσιαστικότερη και βαθύτερη κοινωνική και πολιτική αλλαγή.
 Θεωρήσαμε λοιπόν, ότι ακόμα κι από μόνη της αυτή η ενεργοποίηση της κριτικής σκέψης (χωρίς παράλληλη ενεργοποίηση της δράσης, που είναι η φυσική της συνέπεια) εφ’ όσον μπορούσε να επιτευχθεί θα ήταν μεγάλο κέρδος.
 

Η ιδέα επίσης ξεκίνησε - δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν στο χώρο της ενημέρωσης - απ’ την  ανάγκη και την επιθυμία μας η σοβαρή, ανεξάρτητη, αδέσμευτη ενημέρωση να μην είναι πια μόνο νεκροί φθόγγοι σε λογότυπα και διαφημιστικά μότο, αλλά να αποκτήσουν οι λέξεις αυτές επιτέλους ουσιαστικό περιεχόμενο.
Όλοι γνωρίζουμε ότι η ενημέρωση στον τόπο μας πάσχει από διάφορα σοβαρά μικρόβια που δεν της επιτρέπουν να κάνει αυτό που ορίζει η αποστολή της. Δηλαδή να ενημερώνει ουσιαστικά και σε βάθος, να παρεμβαίνει αναλυτικά και κριτικά, ελέγχοντας την εξουσία και τις παραφυάδες της.

Aντίθετα,  τα ΜΜΕ κυρίως τα μεγάλα αθηναϊκά και λιγότερο ίσως τα μεγάλα επαρχιακά, δεν έχουν ουδεμία σχέση με την αντίληψη περί ενημέρωσης όπως εκφράστηκε παραπάνω. Έχοντας μέσα σε μια εικοσαετία  και μετά είσοδο της ιδιωτικής τηλεόρασης, υποστεί οβιδιακές αλλαγές το τοπίο στα ΜΜΕ παραμένει πιο θολό απ’ ότι πριν η ιδιωτική πρωτοβουλία εισβάλει χωρίς κανένα όρο και προϋπόθεση (τυχαίο άραγε;)  στη ζωή των πολιτών.
 Τα αποτελέσματα είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας, είναι πλέον άμεσα ορατά, τις συνέπειες τις νιώθουμε και θα τις νιώθουμε συν τω χρόνω όλο και περισσότερο, αφού αντί με τα χρόνια που περνούν τα μέσα να ωριμάζουν και να βελτιώνονται, υποβαθμίζονται όλο περισσότερο, αντί να πειθαρχούν σ’ ένα κανονιστικό πλαίσιο, όλο και αποθρασύνονται ανεξέλεγκτα.


Έτσι έχουμε παραθυράτα δελτία ειδήσεων όπου η ιεράρχηση των ειδήσεων εξαρτάται απ' τα καπρίτσια της ιδιοκτησίας κι απ' την κομματική προτίμηση, σίγουρα όμως όχι απ' την σοβαρότητα του γεγονότος, αστοιχείωτους πολιτικούς αναλυτές που αδυνατούν όχι πολιτική ανάλυση να κάνουν αλλά να βάλουν σε σειρά ρήμα, υποκείμενο, αντικείμενο, και απλά διεκπεραιώνουν το ρολάκι τους λέγοντας κάποιες προσωπικές εκτιμήσεις σε επίπεδο αρλούμπας με ελληνικά πεζοδρομίου, πολιτικές εκπομπές ανούσιες που βαφτίζονται με βαρύγδουπα ονόματα (π.χ. Ανατροπή) αλλά στην ουσία, όταν δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ιδιοκτητών, αναπαράγουν ένα απεχθές μοντέλο δημοσίου διαλόγου που μπορεί κανείς να συναντήσει μόνο σε φυλές ημιαγρίων.

Εκατοντάδες ώρες άχρηστων σήριαλ υποβαθμισμένων ποιοτικά (επιεικής η διατύπωση) που πλασάρουν εκμαυλιστικά πρότυπα, οι πολιτιστικές εκπομπές ή έστω αναφορές είναι σπάνιες εκτός κι  αν εξυπηρετούν την προβολή των υμετέρων ή καλύπτουν τις δραστηριότητες μιας  «πολιτιστικής» ελίτ. Στη θέση τους υπάρχει ένας σωρός κουτσομπολίστικα μεσημεριανάδικα που παρασιτούν στην πλάτη των διάσημων μηδενικών που επιμένουν να χαρακτηρίζουν ως σταρ. 

Όλ' αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα όχι φυσικά την ενημέρωση ή την ψυχαγωγία των τηλεθεατών - ακροατών αλλά τον πλήρη αποπροσανατολισμό τους σε σημείο απόλυτης σύγχισης και χειραγώγησης αλλά και τον εκχυδαισμό τους σε σημείο αποθηρίωσης.


Σ’ όλα αυτά προσθέστε το τελευταίο αλλά και κυριότερο, ότι οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ (στην συντριπτική τους πλειοψηφία) είναι επιχειρηματίες οι οποίοι συναλλάσσονται με το δημόσιο. Όσο απαράδεκτη είναι η γνωστή παγκόσμια πρωτοτυπία  της χώρας μας (με την οποία θα ασχοληθούμε στην Παρέμβαση) να έχει ένα ιδιόμορφο, κρατικοδίαιτο και εν τέλει νοσηρό καπιταλισμό που αντί να παράγει, πλούτο, χρήμα, το εισπράττει ζεστό, άκοπα απ’ τον δημόσιο κορβανά, άλλο τόσο απαράδεκτο έως απίθανο είναι επιχειρηματίες συναλλασσόμενοι με το δημόσιο να κατέχουν ΜΜΕ.

Πως είναι δυνατόν αναρωτιέμαι φίλε, ταλαίπωρε ακροατή – τηλεθεατή υπ’ αυτές τις συνθήκες να έχουμε αντικειμενική ενημέρωση;


Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και δεν έχει νόημα να σας κουράσουμε άλλο με την συγγραφή του. Ενδεικτικά αναφέραμε δυο τρία πράγματα που μας οδήγησαν – εκμεταλλευόμενοι την δυνατότητα που μας παρέχει η τεχνολογία -   στην απόφαση να δημιουργήσουμε μια δική μας πηγή ανεξάρτητης ενημέρωσης απαλλαγμένη από επιχειρηματικές δεσμεύσεις, κομματικές «υποχρεώσεις» και διαπροσωπικές εξυπηρετήσεις, ένα δικό μας βήμα ποιοτικού δημοσίου διαλόγου και κριτικής που θα μπορέσει να κινητοποιήσει όσους σκέπτονται, αισθάνονται και προσδοκούν κάτι καλύτερο σαν πολίτες.


Όσον αφορά στο διαχειριστή σου ιστολογίου και τους συντάκτες δεν είναι παρά καθημερινοί άνθρωποι σαν όλους, που δραστηριοποιούνται σε διάφορους επαγγελματικούς τομείς,  που παλεύουν για τον επιούσιο αντιμετωπίζοντας τα ίδια προβλήματα όπως όλοι μας αλλά που παράλληλα αποποιούνται έως σιχαίνονται τον χαρακτηρισμό του ιδιώτη (με την αρχαιοελληνική του σημασία), επιμένοντας να είναι προσανατολισμένοι στο ρόλο του πολίτη που έχει δικαίωμα όσο και καθήκον την δημόσια ανάμειξη και Παρέμβαση και που με εργαλείο την κριτική σκέψη μπορεί να σχολιάζει, να παρεμβαίνει, να επιβραβεύει, να ανατρέπει.

Δεν συμφωνούμε σε όλα μεταξύ μας, δεν υπάρχει κανενός είδους ιδεολογική ομοιομορφία στις απόψεις μας, ωστόσο συμφωνούμε σ’ έναν βασικό άξονα, έχουμε ένα κοινό πλαίσιο αρχών που αποτελεί την βάση αυτής της προσπάθειας.


Σ’ αυτήν την παρέα χωράμε όλοι μας.
Όλοι όσοι συμμερίζεστε τις ανησυχίες μας, έχετε τους ίδιους προβληματισμούς, τον ίδιο νταλκά, για να το πω περισσότερο λαϊκά και όλοι όσοι έχετε μέσα σας ριζωμένο το μαράζι κι την ερώτηση «γιατί τόσα χρόνια να μην αλλάζει τίποτε σ’ αυτό τον τόπο;;», μπορείτε να γίνετε συντάκτες της Παρέμβασης. Άλλωστε είναι σχετικό και το μότο στο λογότυπό μας:  «Together we stand, Divided we fall*», δηλαδή «Ενωμένοι αντέχουμε, χωρισμένοι πέφτουμε».

Σας περιμένουμε !


*Στίχος από τραγούδι των Pink Floyd








Διαβάστε περισσότερα ...

Αυτοκρατορία και οικονομία

Του Γιώργου Γιούλου*

Ο Πρόεδρος Obama ανακοίνωσε την Τρίτη 31/8/2010 το τέλος της στρατιωτικής επιχειρησιακής εμπλοκής των Η.Π.Α. στο Ιράκ, τονίζοντας ότι τα αμερικανικά στρατεύματα ολοκλήρωσαν το καθήκον τους και απομένει πια στους ίδιους τους Ιρακινούς – και στους 50000 αμερικανούς που θα μείνουν να τους βοηθήσουν – να οδηγήσουν τη χώρα τους στο δρόμο της ειρήνης και της προόδου.
Οι ερωτήσεις  που μένουν αναπάντητες από αυτή την πολιτική πρωτοβουλία είναι πολλές και δύσκολες. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιο θα είναι το μέλλον του νεοσύστατου (επί της ουσίας) κράτους και ποια η θέση του στον παγκόσμιο σύστημα. Κανείς, επίσης, δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να κάνει μια ουσιαστική αποτίμηση της εφτάχρονης πολεμικής επέμβασης στο πολιτικό, στο διεθνές και στο οικονομικό επίπεδο τόσο για τις εμπλεκόμενες χώρες όσο και για το παγκόσμιο σύστημα γενικότερα.
Είναι σαφές όμως, ότι η αποχώρηση των αμερικανικών στρατιωτικών μονάδων από το έδαφος του Ιράκ συνδέεται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αμερικανική κυβέρνηση στον τομέα της οικονομίας. Πιο συγκεκριμένα η αμερικανική κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει το τεράστιο έλλειμμα στον προϋπολογισμό της (περίπου 1,3 τρις) και ταυτόχρονα να χρηματοδοτήσει μια σειρά δράσεις για την στήριξη της οικονομίας και για τη δημιουργία του συστήματος ασφάλισης.
Αποτυπώνεται έτσι με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η άποψη ότι η κρατική οικονομική ευρωστία αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την δημιουργία της στρατιωτικής ισχύος. Αυτή δεν είναι κάποια καινούρια ιδέα αλλά στην εποχή μας αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς από την μια μεριά η παγκόσμια οικονομία ακολουθεί ρυθμούς ύφεσης και από την άλλη οι περιφερειακές πολεμικές εστίες παραμένουν αναμμένες.
Η στρατηγική συνέπεια της παραπάνω διαπίστωσης είναι ότι ακόμη και μικρές στρατιωτικά δυνάμεις μπορούν να παγιδεύσουν άλλες, ισχυρότερες, (χωρών ή/και συμμαχιών) σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς λύση, όταν οι τελευταίες δεν διαθέτουν ως βάση υποστήριξης μια πολύ ισχυρή κρατική οικονομία.
Έτσι, βλέπουμε ότι δύο μικρού ή μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν δεν οδηγούνται σε λύση καθώς οι συμμαχίες που προσπαθούν να τις επιβάλλουν δεν διαθέτουν τις ισχυρές κρατικές οικονομίες που απαιτεί ένας πόλεμος.
Αμφισβητείται λοιπόν στην πράξη η ηγεμονική στρατηγικά θέση της «Δύσης» ως του μοναδικού πόλου ισχύος μετά το τέλος του «ψυχρού πολέμου». Είναι προφανές ότι αυτή η αντίληψη στηρίχθηκε στη δυνατότητα των δυτικών οικονομιών να μεγεθύνουν – πλασματικά έστω - τις οικονομίες τους μέσα από τα πολύπλοκα και σύνθετα προϊόντα της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας.
Η οικονομική κρίση και η ύφεση που ακολουθεί διέλυσαν και την τελευταία προσπάθεια για εγκαθίδρυση μιας ηγεμονίας της δύσης – ρητορικής, ιδεολογικής και στρατιωτικής – και κατέρριψαν την αντίληψη ότι το παγκόσμιο σύστημα απαιτεί κάποιον πόλο ισχύος για να λειτουργήσει.
Παρατηρώντας σήμερα την εξέλιξη της πορείας των οικονομιών προς την ανάκαμψη και την ανάπτυξη περιμένουμε να δούμε πως θα διαμορφωθεί και το πλαίσιο ισορροπίας στο διεθνές σύστημα ισχύος. Ως τότε θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί απέναντι σε απόψεις που αναζητούν τη νέα «αυτοκρατορία» κάπου στην ανατολή μιας και οι εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία είναι σήμερα ασυνεχείς, απότομες, ιδιαίτερα βίαιες και κυρίως απρόβλεπτες.

Σχετικό άρθρο μπορείτε να διαβάσετε εδώ

*O Γιώργος Γιούλος είναι Κοινωνιολόγος, με Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Υποψήφιος Διδάκτορας στην Οικονομική Θεωρία.
Εργάζεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και είναι Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Συλλόγων του Υπουργείου Εσωτερικών.

Διαβάστε περισσότερα ...

Superbroke, Superfrugal, Superpower?

By THOMAS L. FRIEDMAN

In recent years, I have often said to European friends: So, you didn’t like a world of too much American power? See how you like a world of too little American power — because it is coming to a geopolitical theater near you. Yes, America has gone from being the supreme victor of World War II, with guns and butter for all, to one of two superpowers during the cold war, to the indispensable nation after winning the cold war, to “The Frugal Superpower” of today. Get used to it. That’s our new nickname. American pacifists need not worry any more about “wars of choice.” We’re not doing that again. We can’t afford to invade Grenada today.Ever since the onset of the Great Recession of 2008, it has been clear that the nature of being a leader — political or corporate — was changing in America. During most of the post-World War II era, being a leader meant, on balance, giving things away to people. Today, and for the next decade at least, being a leader in America will mean, on balance, taking things away from people.And there is simply no way that America’s leaders, as they have to take more things away from their own voters, are not going to look to save money on foreign policy and foreign wars. Foreign and defense policy is a lagging indicator. A lot of other things get cut first. But the cuts are coming — you can already hear the warnings from Secretary of Defense Robert Gates. And a frugal American superpower is sure to have ripple effects around the globe.“The Frugal Superpower: America’s Global Leadership in a Cash-Strapped Era” is actually the title of a very timely new book by my tutor and friend Michael Mandelbaum, the Johns Hopkins University foreign policy expert. “In 2008,” Mandelbaum notes, “all forms of government-supplied pensions and health care (including Medicaid) constituted about 4 percent of total American output.” At present rates, and with the baby boomers soon starting to draw on Social Security and Medicare, by 2050 “they will account for a full 18 percent of everything the United States produces.”This — on top of all the costs of bailing ourselves out of this recession — “will fundamentally transform the public life of the United States and therefore the country’s foreign policy.” For the past seven decades, in both foreign affairs and domestic policy, our defining watchword was “more,” argues Mandelbaum. “The defining fact of foreign policy in the second decade of the 21st century and beyond will be ‘less.’ ”When the world’s only superpower gets weighed down with this much debt — to itself and other nations — everyone will feel it. How? Hard to predict. But all I know is that the most unique and important feature of U.S. foreign policy over the last century has been the degree to which America’s diplomats and naval, air and ground forces provided global public goods — from open seas to open trade and from containment to counterterrorism — that benefited many others besides us. U.S. power has been the key force maintaining global stability, and providing global governance, for the last 70 years. That role will not disappear, but it will almost certainly shrink.Great powers have retrenched before: Britain for instance. But, as Mandelbaum notes, “When Britain could no longer provide global governance, the United States stepped in to replace it. No country now stands ready to replace the United States, so the loss to international peace and prosperity has the potential to be greater as America pulls back than when Britain did.”After all, Europe is rich but wimpy. China is rich nationally but still dirt poor on a per capita basis and, therefore, will be compelled to remain focused inwardly and regionally. Russia, drunk on oil, can cause trouble but not project power. “Therefore, the world will be a more disorderly and dangerous place,” Mandelbaum predicts.How to mitigate this trend? Mandelbaum argues for three things: First, we need to get ourselves back on a sustainable path to economic growth and reindustrialization, with whatever sacrifices, hard work and political consensus that requires. Second, we need to set priorities. We have enjoyed a century in which we could have, in foreign policy terms, both what is vital and what is desirable. For instance, I presume that with infinite men and money we can succeed in Afghanistan. But is it vital? I am sure it is desirable, but vital? Finally, we need to shore up our balance sheet and weaken that of our enemies, and the best way to do that in one move is with a much higher gasoline tax.America is about to learn a very hard lesson: You can borrow your way to prosperity over the short run but not to geopolitical power over the long run. That requires a real and growing economic engine. And, for us, the short run is now over. There was a time when thinking seriously about American foreign policy did not require thinking seriously about economic policy. That time is also over.An America in hock will have no hawks — or at least none that anyone will take seriously. 

Πηγή: http://www.nytimes.com

Διαβάστε περισσότερα ...