Από τον Πιουριφόι, στον Σουλτς και τον Τόμσεν

Κώστας Βασιλάκης

Εποχή της δεκαετίας του ΄50 θυμίζουν οι παρεμβάσεις εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θέλουν να επιβάλλουν μέσω δηλώσεών τους ή μέσω διαρροών σε Μέσα Ενημέρωσης, πολιτικές στην Ελληνική κυβέρνηση. Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες μέρες δεν έχει καμία σχέση με μια Ευρώπη που πρέπει να τιμά τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, την Αλληλεγγύη. Αντιθέτως θυμίζουν στους παλαιότερους και στους ρέκτες της νεώτερης Ελληνικής ιστορίας την περίοδο 1950- 1953 όταν ο τότε πρεσβευτής των ΗΠΑ στην χώρα μας, Τζον Πιουριφόι έκανε ωμές παρεμβάσεις στα ελληνικά πράγματα, επιβάλλοντας ακόμη και εκλογικά συστήματα.

Τι έχουμε δει και ακούσει τις τελευταίες μέρες;

Το πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς, να παρεμβαίνει απροκάλυπτα μέσω του περιοδικού Σπίγκελ, κατά της επίσκεψης του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στη Μόσχα και τη συνάντησή του με το Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο ίδιος είχε παλιότερα… στεναχωρηθεί γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάστηκε με τους ΑΝΕΛ και όχι με το ΠΟΤΑΜΙ.

Στο ίδια θέματα η εφημερίδα Φαϊνάνσιαλ Τάιμς είχε ρεπορτάζ όπου ανέφερε ότι ασκούνται πιέσεις στον Έλληνα πρωθυπουργό να απομακρύνει από την κυβέρνηση τον Καμένο και το Λαφαζάνη και να συνεργαστεί με το Θεοδωράκη το Σταύρο και το Βενιζέλο το Βαγγέλη.

Αυτές οι πρακτικές απέχουν παρασάγγας από την Ενωμένη Ευρώπη που οραματίστηκαν μεγάλοι ηγέτες, όπως ο Ντε Γκολ, ο Σμιτ, ο Μπραντ, ο Μιτεράν και άλλοι. Πρόκειται για πρόσωπα με μικρό πολιτικό ανάστημα τα οποία δυναμιτίζουν την ενότητα της Ευρώπης. Σε λίγο θα ζητήσουν κάθε πρωθυπουργός μικρής χώρας να αποστέλλει το πρόγραμμα του για έγκριση στις Βρυξέλλες ή το Βερολίνο.

Ίσως όμως να τους μάθαμε και εμείς αυτή τη συμπεριφορά. Η υποτελής συμπεριφορά των κυβερνήσεων από το 2009 και μετά, δημιούργησε τη βεβαιότητα σε πολιτικούς και τεχνοκράτες πως μπορούν να διατάσσουν και να επιβάλουν τα πάντα στην εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση. Τώρα που άλλαξαν τα πράγματα δεν μπορούν να το δεχθούν.

Στην έρευνα του Γερμανικού καναλιού ZDF για την τρόικα, ο Αντώνης Μανιτάκης, υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην τρικομματική κυβέρνηση, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αποκάλυψε τις προσβλητικές παρεμβάσεις των υπαλλήλων της Τρόικας, οι οποίοι απαιτούσαν προκλητικά, πρόσβαλαν υπουργούς και στελέχη της κυβέρνησης και απειλούσαν αναιδώς. Όπως ο κ. Τόμσεν, ανθύπατος του ΔΝΤ, που απείλησε τον υπουργό ότι η χώρα δεν θα λάβει μια δόση  5 δισεκατομμυρίων ευρώ με ευθύνη δική του.

Αυτή τη συμπεριφορά έχουν και τώρα. Βλέπουμε ηγέτες σε μεγάλες χώρες της Ε.Ε. να έχουν γίνει πιόνια στα χέρια τραπεζιτών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, να λειτουργούν με τη λογική του χρήματος και των δανείων, με λογικές μαφίας.

Αυτή η Ευρώπη δεν έχει κανένα μέλλον. Οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στη διάσπαση και στην καταστροφή, διότι όταν καταστρέφεις την κοινωνία, όταν καταρρακώνεις της αξιοπρέπεια λαών, όταν σε σέβεσαι, τότε βάζεις δυναμίτη στα θεμέλια του οικοδομήματος.

Η αρχή του τέλους έχει ξεκινήσει και δυστυχώς, για την ώρα, δεν υπάρχουν οι οραματικοί ηγέτες, για να σταματήσουν την πορεία προς το γκρεμό. Ας ελπίσουμε ότι θα εμφανιστούν.  

* Ο Κώστας Βασιλάκης είναι δημοσιογράφος

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/apo-ton-pioyrifoi-ston-soylts-kai-ton-tomsen

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο «Καμηλιέρης» και οι πιέσεις για γερμανικές μπίζνες με φθηνά εργατικά χέρια

Τρώει κοψίδια, στύβει τη χώρα Ο «Φούχτουλος», «Καμηλιέρης» ή «Χλαμύδας» και οι πιέσεις για γερμανικές μπίζνες με φθηνά εργατικά χέρια στα σκουπίδια, την ενέργεια και το νερό Τρία χρόνια συμπληρώνει στην Ελλάδα ο «Φούχτουλος», «Καμηλιέρης» ή «Χλαμύδας», το μακρύ χέρι της καγκελαρίου στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο «Ελ Ντοράντο» της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τρία χρόνια επαφών, παρασκηνίου, κρασοκατάνυξης και κατανάλωσης κοψιδιών, με στόχο να «ψήσει» εκείνους τους ως έτοιμους από καιρό εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης στην Ελλάδα, ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια για το τι χρειάζονται οι δήμοι και οι περιφέρειες για να γίνουν πλήρως εκπαιδευμένοι «γερμανικοί ποιμενικοί». Όπου «Φούχτουλος», «Καμηλιέρης» και «Χλαμύδας» είναι ο κατά κόσμον Χανς Γιόακιμ Φούχτελ, ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, η προσωποποίηση της ελληνογερμανικής συνεργασίας για τις γερμανικές μεταρρυθμίσεις στην Αυτοδιοίκηση. Ο Χανς Γιόακιμ Φούχτελ απέκτησε τα παρατσούκλια στη Γερμανία και την Ελλάδα λόγω του κιτσάτου στιλ και των αντίστοιχης αισθητικής ιδεών του. «Καμηλιέρη» τον ονόμασαν στην πατρίδα του γιατί, σύμφωνα με τον αστικό μύθο, διοργάνωσε το 1992, κατ’ εντολή του Χέλμουτ Κολ, καμηλοδρομίες στο Βερολίνο με στόχο την προσέλκυση Αράβων επενδυτών. «Φούχτουλο» ή «Φουχτουλάκη» τον αποκαλούν στην Ελλάδα κάποιοι πρόθυμοι για όλα εκπρόσωποι της Αυτοδιοίκησης, μετά το 20ό καρτούτσο ρετσίνας ή το 20ό καραφάκι τσίπουρου. «Χλαμύδα» τον έβγαλαν για την – επιτομή του κιτς – πρόταση που λέγεται ότι έκανε στον Γιώργο Καμίνη και τον άφησε ενεό. Ο μίστερ Ελληνογερμανική Συνεργασία τού πρότεινε να φορέσουν αρχαιοελληνικές χλαμύδες και να πάνε όλοι μαζί στην Αρχαία Ολυμπία για να συναντήσουν Γερμανούς δημάρχους, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας. Αυτή, βέβαια, είναι η μια πλευρά του Χανς Γιόακιμ Φούχτελ, η γραφική. Που, αν και ξεπερασμένη, προσελκύει και γοητεύει κάποιους κολλημένους από τους λεγόμενους τοπικούς άρχοντες που αρέσκονται ακόμα στην πολιτική του «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το ‘‘Φούχτελ’’ μου». Γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά. Εκείνη που υπηρετεί μια συγκεκριμένη ατζέντα με μια συγκεκριμένη στρατηγική και μοναδικό στόχο να προωθήσει τις γερμανικές μπίζνες στα σκουπίδια, την ενέργεια και το νερό. Με στόχο τη μεταφορά γερμανικής τεχνογνωσίας στο πώς να εξασφαλίζεις φτηνά εργατικά χέρια, στο πώς να ιδιωτικοποιείς τα πάντα στο όνομα της μεταρρύθμισης των αυτοδιοικητικών δομών.Τα τέσσερα πεδία δράσης του «ποιμενικού» της Μέρκελ Το σωτήριο έτος 2011, έναν χρόνο μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, έκαναν απόβαση στη χώρα οι «μεταρρυθμιστές» της Μέρκελ. Ξέροντας καλά το μάθημά τους και έχοντας ολοκληρωμένη ατζέντα, στόχευσαν στην «μπάνκα», στην προώθηση, δηλαδή, «μεταρρυθμίσεων» στην Περιφερειακή και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η κλαίουσα και πλήρως παραδομένη Ελλάδα υποδέχθηκε μετά βαΐων και κλάδων τους σωτήρες της Αυτοδιοίκησης και υπουργείο Εσωτερικών, Ένωση Περιφερειών και Κεντρική Ένωση Δήμων έσπευσαν να υπογράψουν πρωτόκολλο συνεργασίας με το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών και Τεχνολογίας της Γερμανίας. Από το πρωτόκολλο συνεργασίας μάς προέκυψε ο Χανς Γιόακιμ Φούχτελ, που ανέλαβε να μεταλαμπαδεύσει τη γερμανική τεχνογνωσία στους εγχώριους δημάρχους, η πλειονότητα των οποίων έδειξε να γοητεύεται από το συγχρωτισμό της με τον εξ απορρήτων της Μέρκελ, να κολακεύεται από τις ημερίδες και τα συνέδρια, τα ταξίδια, τις προτάσεις και τα παραδείγματα για επιτυχημένες επιχειρηματικές πρακτικές από δήμους της αλλοδαπής. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι το τυράκι το έφαγαν εκείνοι οι δήμαρχοι που ήταν έτοιμοι από καιρό και απλώς δεν είχαν τις άκρες στο εξωτερικό για να κάνουν τα κατάλληλα ντιλ και να προωθήσουν τεχνολογίες και πρακτικές για τις οποίες είχαν ήδη πειστεί και απλώς περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να μπορέσουν να τις περάσουν χωρίς κοινωνικές αντιδράσεις. Ο Φούχτελ από την αρχή έδωσε το στίγμα του, ξεκαθαρίζοντας ότι το βασικό αντικείμενο της αποστολής του είναι η μεταφορά τεχνογνωσίας στο θέμα των απορριμμάτων, του νερού και της ενέργειας. Τι επιδιώκουν Πριν από λίγες ημέρες η δημοτική παράταξη «Μένουμε Θεσσαλονίκη» παρουσίασε μια ειδική έκδοση 32 σελίδων με τίτλο «Ο ρόλος του Φούχτελ στην Ελλάδα». Μια έρευνα για το ποιος είναι ο επίμονος Γερμανός, τι επιδιώκει, με ποια «εργαλεία» προωθείται η γερμανική παρέμβαση στην ελληνική Αυτοδιοίκηση και σε ποια πεδία έχουν στοχεύσει να δράσουν. Όπως επισημαίνεται στην έκδοση και προκύπτει από την ίδια την έκθεση της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης Συνεργασίας, το περιεχόμενο της παρέμβασης εστιάζεται στη μεταφορά τεχνογνωσίας από τη Γερμανία σε προκαθορισμένους θεματικούς τομείς, καθώς και στη διαμόρφωση δικτύων επιχειρηματικότητας που θα συνδέουν τις δύο χώρες. «Κύρια εργαλεία είναι οι αδελφοποιήσεις των δήμων και η πύκνωση της ελληνογερμανικής επικοινωνίας με εκατέρωθεν ταξίδια στη Γερμανία και την Ελλάδα, συναντήσεις δημάρχων, εμπειρογνωμόνων, τεχνοκρατών και επιχειρηματιών». Η περιγραφή είναι σκοπίμως γενική, ώστε να είναι εύπεπτη και μόνον εάν κάποιος αρχίσει να ψάχνει πίσω από τις γραμμές θα διαπιστώσει τι πραγματικά επιδιώκεται. Και αυτό γιατί το θέμα είναι τι είδους τεχνογνωσία θα μεταφερθεί και ποιο θα είναι το πλαίσιο των δικτύων επιχειρηματικότητας. Οι τομείς Ο Χανς Γιόακιμ Φούχτελ από την αρχή της παρουσίας του στην Ελλάδα προσδιόρισε τους τομείς δράσης αλλά και ποια τεχνογνωσία θα μεταφερθεί από τη Γερμανία σε, τουλάχιστον, τέσσερις τομείς και συγκεκριμένα στη διαχείριση των απορριμμάτων, την ενέργεια, την – δήθεν – εκπαίδευση άνεργων νέων και τη διαχείριση του νερού. Σκουπίδια - ενέργεια: Η προώθηση της «θερμικής επεξεργασίας» ως δέουσας λύσης αντιμετώπισης του προβλήματος των σκουπιδιών αποτελεί μια από τις βασικές προτεραιότητες της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης Συνεργασίας και του ίδιου του Φούχτελ, όπως αναφέρεται στην έκδοση της δημοτικής παράταξης «Μένουμε Θεσσαλονίκη». Σε κάθε ευκαιρία άλλωστε το δηλώνει ευθέως, υποστηρίζοντας ότι ύστερα από δεκαετίες αναζήτησης ολοκληρωμένων σχεδίων για τη διαχείριση των απορριμμάτων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η θερμική επεξεργασία των απορριμμάτων είναι η ιδανική λύση, αφού δίνει τη δυνατότητα παραγωγής ενέργειας, προσφέρει οικονομικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες και παράλληλα εξασφαλίζει νέες θέσεις εργασίας. Η θέση αυτή, βέβαια, απέχει πολύ από την πραγματικότητα, αφού ο επιτετραμμένος της Μέρκελ δεν λέει ότι την ίδια ώρα στη Γερμανία η ανακύκλωση των απορριμμάτων και η κομποστοποίηση είναι από τις πιο προωθημένες λύσεις για τη διαχείριση των αποβλήτων και ότι η καύση των απορριμμάτων δέχεται συντονισμένα πυρά και θεωρείται ξεπερασμένη. Η στόχευση στη διαχείριση των απορριμμάτων δεν είναι βέβαια καθόλου τυχαία, μια και για την Ελλάδα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, αφού ακόμα και εν έτει 2014 οι ανεξέλεγκτες χωματερές αποτελούν την εύκολη λύση που δίνουν πολλοί τοπικοί άρχοντες στο μείζον θέμα. Έτσι ξαφνικά ο Φούχτελ παρουσιάζεται ως σωτήρας που προτείνει την καύση, μέθοδο καταστροφική επίσης για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, υποσχόμενος ότι και τα σκουπίδια θα εξαφανίσει και τα ταμεία των δήμων θα γεμίσει και προσλήψεις θα τους εξασφαλίσει. Νερό: Ένας άλλος τομέας δράσης για χοντρές μπίζνες είναι η διαχείριση των υδάτων, αν και η μεγάλη αντίδραση των πολιτών στο ξεπούλημα της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ, καθώς και η αρνητική απόφαση του ΣτΕ, τους έχει χαλάσει τη σούπα. Ο επίμονος Γερμανός είχε συνδέσει άλλωστε το ντιλ με τη διαχείριση των τοπικών δικτύων με την πώληση κυρίως της ΕΥΔΑΠ, που θα μετατρεπόταν σε μια ιδιωτική εταιρεία - «ομπρέλα» για τη διαχείριση των υδάτων και στην περιφέρεια, όπου οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης λειτουργούν με διαδικασίες περασμένων δεκαετιών, ενώ είναι ανύπαρκτες οι επιχειρήσεις αποχέτευσης, αφού δεν υπάρχουν σχεδόν στο σύνολο της χώρας αποχετευτικά δίκτυα. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Φούχτελ σε συζητήσεις του με δημάρχους επισήμαινε μετ’ επιτάσεως ότι η σύμπραξή τους με ιδιώτες για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων και τη διαχείριση του νερού είναι η λύση στο πρόβλημά τους. «Δυαδική εκπαίδευση»: Όπως επισημαίνει η δημοτική παράταξη «Μένουμε Ελλάδα», ο Χανς Γιόακιμ Φούχτελ εκθειάζει το γερμανικό σύστημα μαθητείας, τη λεγόμενη «δυαδική εκπαίδευση», και το προωθεί ως αποφασιστική συνεισφορά της ελληνογερμανικής συνεργασίας στους ΟΤΑ. Η «δυαδική εκπαίδευση» προβάλλεται ως πανάκεια που θα επιλύσει το πρόβλημα της ανεργίας, και δη της νεανικής. Στην πραγματικότητα, όμως, και υπό το πρόσχημα της μαθητείας και της κατάρτισης οι Γερμανοί προσανατολίζουν τους δήμους και τον ΟΑΕΔ σ’ ένα σύστημα που δημιουργεί μια τρίτη ταχύτητα στην αγορά εργασίας, των υπό κατάρτιση εργαζομένων, που απασχολούνται σε συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης, με ελαστικά ωράρια, ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα και εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές. Το μοντέλο, που προορίζεται κυρίως για τον τουρισμό, προβλέπει ότι ένας νέος κατά τη μαθητεία του και ανάλογα με το επάγγελμα που θα διαλέξει θα αφιερώνει το 70% του χρόνου στην πρακτική εξάσκηση εντός μιας επιχείρησης και το 30% στην απόκτηση θεωρητικών γνώσεων στις δημόσιες επαγγελματικές σχολές. Όπως αναφέρεται στην ειδική έκδοση «Ο ρόλος του Φούχτελ στην Ελλάδα», στην πιλοτική εφαρμογή που έγινε με σχολή τουριστικών επαγγελμάτων στη Γερμανία «οι τριετείς σπουδές προέβλεπαν 40 ημέρες θεωρητικής εκπαίδευσης και 8 μήνες ‘‘πρακτικής’’ εξάσκησης σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες της Κρήτης με τις απολαβές των μαθητών - εργαζόμενων να αγγίζουν το ιλιγγιώδες ποσό των... 310 ευρώ!». Να σημειωθεί ότι στα τέλη Ιανουαρίου 2014 από τα υπουργεία Εργασίας, Τουρισμού και Παιδείας, με τη συνεργασία του Ελληνογερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, υπογράφηκε συμφωνία για τέσσερις ειδικότητες και συγκεκριμένα για Τεχνίτες Μαγειρικής Τέχνης, Τεχνίτες Εστιατορίου Επισιτισμού και Τεχνίτες Τουριστικών Μονάδων και Επιχειρήσεων Φλοξενίας (ξενοδοχοϋπάλληλος), συμφωνία η οποία προβλέπει ότι η κατάρτιση θα γίνεται σε ξενοδοχεία 4 ή 5 αστέρων, με την επίβλεψη του Ελληνογερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, ενώ μετά την ολοκλήρωσή της οι εργοδότες δεν θα έχουν την υποχρέωση να διατηρήσουν το υπό εκπαίδευση προσωπικό. Γερμανικός Δούρειος Ίππος Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα αφορά τη δημιουργία του «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον», η ενεργοποίηση του οποίου έγινε στα μέσα Σεπτεμβρίου κατά την επίσκεψη του Κάρολου Παπούλια στη Γερμανία. Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, το Ταμείο θα χρηματοδοτείται με 1 εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο από τη Γερμανία για την ανάπτυξη προγραμμάτων που άπτονται της συμφιλίωσης και της επεξεργασίας των ιστορικών δεδομένων μεταξύ της Γερμανίας και της Ελλάδας. Η δημιουργία του Ταμείου προκάλεσε έντονο προβληματισμό στο Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, πρόεδρος του οποίου είναι ο Μανώλης Γλέζος, και αυτό γιατί υπάρχει φόβος ότι πρόκειται για έναν Δούρειο Ίππο με στόχο την εξασθένιση των προσπαθειών για την πληρωμή από τη Γερμανία του κατοχικού δανείου. Το Εθνικό Συμβούλιο, μάλιστα, επέκρινε όσους δήμους – για παράδειγμα τον Δήμο Καλαβρύτων – έσπευσαν να εγκρίνουν τη συμμετοχή τους στο Ταμείο. Όπως επισήμανε ο Μανώλης Γλέζος, «ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύεται η παρουσίαση και εφαρμογή της, ευλόγως γεννά ερωτήματα για τους πραγματικούς της στόχους: αν δηλαδή αποσκοπεί στην ανάπτυξη δράσεων συνεργασίας και την υποστήριξη των μαρτυρικών δήμων ή αν έχει ως πραγματικό στόχο τον προσεταιρισμό ανθρώπων και φορέων και την άμβλυνση των αντιστάσεων στην επιχειρούμενη γερμανική διείσδυση στη χώρα μας, καθώς επίσης και την ανάσχεση και την αποφυγή της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών». Οι εγχώριοι υποστηρικτές του «Ελληνογερμανικού Ταμείου για το Μέλλον» απαντούν, βέβαια, χρησιμοποιώντας τα επιχειρήματα του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο υποστηρίζει ότι το Ταμείο πρόκειται να προωθήσει επιστημονικές και κοινωνικές δράσεις με σκοπό τη συνολική ιστορική επεξεργασία των γεγονότων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ η χρηματοδότηση προγραμμάτων αποσκοπεί στη δημιουργία μιας κοινά αποδεκτής ελληνογερμανικής ιστορικής μνήμης, αλλά και στο να σταλεί το μήνυμα της πρόθεσης συμφιλίωσης στις μαρτυρικές κοινότητες. «Αιμορραγία»…  εγκεφάλων Στις αρμοδιότητες του Χανς Γιόακιμ Φούχτελ είναι και η προσέλκυση άνεργων νέων επιστημόνων στη Γερμανία, όπως προκύπτει από την Ελληνογερμανική Συνέλευση Συνεργασίας. Η προσέλκυση επιδιώκεται μέσα από υιοθέτηση πολιτικών για τη διαμόρφωση «μιας ευρωπαϊκής κοινωνίας πολιτών, που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για μια ζωντανή ευρωπαϊκή δημοκρατία. Είναι εξάλλου ιδιαίτερα σημαντικό να αναπτυχθεί περαιτέρω μια πολιτική για τους νέους. Ευρωπαϊκά σχολεία, εργαστήρια για τους νέους και μια αυξημένη κινητικότητα της νεολαίας θα μπορούσαν να συμβάλουν σε αυτήν την προσπάθεια». Πίσω από αυτές τις καλές προθέσεις, δυστυχώς, για τη χώρα μας, το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα είναι η «αιμορραγία» χιλιάδων νέων επιστημόνων που δεν βλέπουν κανένα μέλλον στην Ελλάδα. Όπως αναφέρεται στην έκθεση της δημοτικής παράταξης, τα τελευταία τέσσερα χρόνια εγκατέλειψαν τη χώρα 300.000 νέοι, άνεργοι πτυχιούχοι, ενώ σε πάνω από 6.000 υπολογίζονται οι νέοι γιατροί που πήγαν να βρουν την τύχη τους στη Γερμανία, φυγή που ισοδυναμεί με απώλεια επενδύσεων στο «ανθρώπινο κεφάλαιο» της τάξης των 540.000.000 ευρώ, εάν υπολογίσει κανείς ότι το ελληνικό κράτος δαπανά περίπου 95.000 ευρώ για κάθε πτυχιούχο της Ιατρικής Αθηνών. Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι έχουν αρχίσει να προωθούνται και πιλοτικά προγράμματα σε δήμους της χώρας, όπως στον Λαγκαδά το «Στέγκλιτς - Τσέλεντορφ - Λαγκαδάς», όπου 11 νέοι άνεργοι θα ταξιδέψουν στο Βερολίνο και θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα διττής ή δυαδικής εκπαίδευσης, με μισθό 818 ευρώ τον μήνα, τη στιγμή που στη Γερμανία ο κατώτατος μισθός είναι στα 1.400 ευρώ. Όπως επισημαίνουν οι συντάκτες της έκθεσης, «τα μέτρα αυτά παρουσιάζονται από τους εμπνευστές τους ως αποφασιστικός μοχλός για την αντιμετώπιση της ανεργίας στην Ελλάδα. Ωστόσο, θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν η μετανάστευση των νέων είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο». http://www.topontiki.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Στέλνουν έλληνες απόφοιτους ΑΕΙ να δουλέψουν στα γραφεία γερμανών βουλευτών

Παλιά η Γερμανία ζητούσε Έλληνες  για να πάνε να δουλέψουν εκεί μόνο ως εργάτες στις φάμπρικες.  Σήμερα γερμανοί βουλευτές μαζί με τον πρόεδρο της ελληνικής Βουλής, Βαγγέλης Μειμαράκη, θα καλέσουν έλληνες αποφοίτους των ΑΕΙ να εργαστούν στα γραφεία των Γερμανών βουλευτών. Θα μπορούσε να το πει κανείς αυτό αναβάθμιση; Μάλλον όχι, αποτελεί όμως οπωσδήποτε ένδειξη της νεοαποικιακής πολιτικής που ακολουθεί πλέον η Γερμανία έναντι των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης. 

Στη μία το μεσημέρι, ο πρόεδρος της Βουλής θα συναντηθεί με εκπροσώπους του γερμανικού Κοινοβουλίου, το οποίο θα χορηγήσει 8 υποτροφίες σε έλληνες αποφοίτους πανεπιστημίων που θα ενδιαφερθούν να εργαστούν στο Κοινοβούλιο της Γερμανίας. Η αίτηση συμμετοχής που θα κληθούν να κάνουν, θα γίνει στη γερμανική πρεσβεία, η οποία και θα επιλέξει τους 8 από αυτούς που θα κερδίσουν την «υποτροφία», όπως την ονομάζουν, αν και μοιάζει περισσότερο με πρακτική, καθώς θα εργάζονται κανονικά στα γραφεία των γερμανών βουλευτών.    

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα ονομάζεται «Διεθνής Κοινοβουλευτική Υποτροφία (IPS)» και διαρκεί από τις 2 Μαρτίου έως τις 31 Ιουλίου,  στο πλαίσιο του οποίου θα δοθούν υποτροφίες  σε συνολικά 120 υποτρόφους από 41 χώρες με σκοπό  «να γνωρίσουν το κοινοβουλευτικό σύστημα της Γερμανίας».

Οι υπότροφοι θα εργασθούν σε γραφεία Γερμανών  Βουλευτών  και θα είναι σε θέση να συμμετέχουν ταυτοχρόνως στις εκπαιδευτικές δραστηριότητες Πανεπιστημίων του Βερολίνου. 

Τα έξοδα  που αφορούν στην μετακίνηση, στην διαμονή και αυτά της μηνιαίας υποτροφίας, θα καλυφθούν από το Γερμανικό Κοινοβούλιο. 

Οι αιτήσεις συμμετοχής θα ξεκινήσουν  τον Δεκέμβριο από την γερμανική Πρεσβεία και το πρόγραμμα θα παρουσιαστεί σήμερα στις 15.00 η πρεσβεία της Γερμανίας στην Αθήνα σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe και το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. 

Β.Σ

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/392620/stelnoyn-ellhnes-apofoitoys-aei-na-doylepsoyn-sta-grafeia-germanwn-boyleytwn#ixzz3GmHTLG3P

Διαβάστε περισσότερα ...

Λεπτομερή στοιχεία δήμων και περιφερειών ζητά ο Φούχτελ

Όπως αναφέρει η Εφημερίδα των Συντακτών, η επονομαζόμενη «Ελληνογερμανική Συμμαχία» έστειλε στις νέες διοικήσεις δήμων και περιφερειών 8σέλιδο ερωτηματολόγιο, ζητώντας λεπτομερή απογραφή για τους κατοίκους, τον δήμο καθώς και τις υποδομές και την περιουσία του.Ερωτηματολόγιο στους νέους δημάρχους και περιφερειάρχες για την «απογραφή» των χαρακτηριστικών και των υποδομών των ελληνικών ΟΤΑ, απέστειλε η «Ελληνογερμανική Συνέλευση» του εντεταλμένου της γερμανικής καγκελαρίαςΧανς-Γιοαχιμ Φούχτελ.

Το πρώτο δισέλιδο εστιάζει στην «ταυτοποίηση» των δήμων: εάν ο δήμος είναι αγροτικός, τουριστικός, ορεινός κ.λπ., τα πλεονεκτήματα της περιοχής, το είδος των συλλόγων που υπάρχουν κ.ά. Στο επόμενο 6σέλιδο ζητείται να καταγραφεί το σύνολο των κατοίκων, κατηγοριοποιημένο σε ηλικιακή κατανομή πραγματικού πληθυσμού, έως και στοιχεία πληθυσμού ΑμεΑ, αστέγων, Ρομά και μεταναστών εκτός Ε.Ε.

Επίσης, ζητούνται στοιχεία για τις υποδομές του κάθε δήμου στους τομείς των μεταφορών, της εκπαίδευσης, της υγείας, του τουρισμού, της τοπικής οικονομίας και της απασχόλησης, του περιβάλλοντος και, μεταξύ άλλων, της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Δούρου: Αποικιοκρατικό το πνεύμα του ερωτηματολογίου

«Με την υπόμνηση ότι η "Ελληνογερμανική Συμμαχία" απέφυγε να αποστείλει το ερωτηματολόγιό της στη νέα Περιφερειακή Αρχή Αττικής, θέτω το εξής ερώτημα: Σε τι αποσκοπεί η αποστολή του Ερωτηματολογίου αυτού σε Περιφέρειες και Δήμους; Η απάντηση είναι απλή. Και μόνο η πρωτοβουλία αποστολής του ερωτηματολογίου φανερώνει το πνεύμα της προσέγγισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εκ μέρους των συγκεκριμένων συμφερόντων τα οποία εκφράζει και η προωθεί η "Ελληνογερμανική Συμμαχία". Πρόκειται για ένα αποικιοκρατικό πνεύμα απομύζησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από τους πόρους της και υποβάθμισής της σε ιμάντα εφαρμογής μνημονιακών πολιτικών λιτότητας. Απέναντι σε αυτές τις σαφείς βλέψεις όλοι οι αιρετοί οφείλουμε να πάρουμε θέση. Να διαλέξουμε στρατόπεδο. Να πούμε ξεκάθαρα αν είμαστε με τα συμφέροντα των πολιτών ή των ολίγων – εγχώριων ή ξένων», δήλωσε η Περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου.

ΣΥΡΙΖΑ: Υπάρχουν και όρια

«Υπάρχουν και όρια! Δεν πουλάμε, κύριοι…», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο υπεύθυνος σε θέματα Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Πουλάκης. «Τη στιγμή που ο εντεταλμένος της κ. Μέρκελ αναζητά, και μάλιστα με τόσο απροκάλυπτο τρόπο, νέους επικερδείς χώρους για “μπίζνες” για τα γερμανικά συμφέροντα, αναρωτιέται κανείς τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση», σχολιάζει το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΟΕ – ΟΤΑ: Συμπεριφέρονται ως σύγχρονοι κατακτητές

«Ο κ. Φούχτελ και η παρέα του, που υποστηρίζεται από εγχώριους υποτελείς των δανειστών και των συμφερόντων που εξυπηρετούν, συμπεριφέρονται ως σύγχρονοι κατακτητές της Ελλάδας. Θέλουν να γνωρίζουν λεπτομερώς ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του κάθε δήμου και περιφέρειας, ποιες είναι οι υποδομές που διαθέτει και ποια η τοπική κοινωνική κατάσταση, με στόχο να καταστρώσουν το σχέδιο υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας», αναφέρει η ΠΟΕ-ΟΤΑ.

http://tvxs.gr/news/ellada/leptomeri-stoixeia-dimon-kai-perifereion-zita-o-foyxtel

Διαβάστε περισσότερα ...

Δεν μας αγαπάνε οι Γερμανοί! Δεν ήρθανε σαν φίλοι…

 

(Συγγνώμη, Δήμο Σταρένιε[1])[2]

Αναμφισβήτητα, πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις και αληθινοί και ειλικρινείς Γερμανοί φίλοι. Δεν θα αναφερθώ όμως σ’ αυτούς. Εξάλλου αυτοί δεν έχουν ανάγκη από τη δημοσιότητα ούτε από την ανάρτηση των ονομάτων τους σε μαρμάρινη πλάκα στην Καισαριανή. Ούτε θα χρειαστεί κάποιος «δικός τους» Έλληνας να ζητήσει εκ μέρους μου συγγνώμη σε μεγάλης αναγνωσιμότητας μπλογκ.

Θα αναφερθώ στους «φιλέλληνες», που εισβάλλουν σαν αρπακτικά στη χώρα μας, την αλωνίζουν και παίρνουν ό,τι πολύτιμο βρουν μπροστά τους, με το πρόσχημα της «γερμανοελληνικής φιλίας». Μια οδυνηρή φιλία, που στοχεύει στη νεολαία μας και τη μετανάστευσή της στη Γερμανία, αλλά και μια πανάκριβη φιλία στα χρόνια της Ελλάδας των συσσιτίων και της εξαθλίωσης του λαού.

«Ήρθαν ντυμένοι “φίλοι” αμέτρητες φορές οι εχθροί μου…» [3]

Αν κάποτε οι Ναζί κατακτητές δολοφονούσαν, κατέστρεφαν και λεηλατούσαν τρόφιμα και σοδειές για την κάλυψη των αναγκών της Βέρμαχτ, των Waffen-SS και του Τρίτου Ράιχ στο σύνολό του, τώρα καταστρέφουν και λεηλατούν οι «φιλέλληνες» τη χώρα μας.

Το μεγαλύτερο μέλημα συγκεκριμένων «φιλελλήνων» είναι: Πρώτον, να κλείσουν επιτέλους το κεφάλαιο των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα – λήθη αντί μνήμης. Δεύτερον, την κάλυψη της έλλειψης φτηνού εργατικού δυναμικού στη Γερμανία και την αξιοποίηση του πλέον πολύ πιο φτηνού εργατικού δυναμικού στην Ελλάδα για τις ανάγκες τους.

Οι συνθήκες εργασίας και τα μεροκάματα στη Γερμανία συνεχώς χειροτερεύουν και πολλοί Γερμανοί, όπως γιατροί, μηχανικοί και εξειδικευμένοι εργάτες, μεταναστεύουν στις σκανδιναβικές χώρες ή στην Ελβετία και την Αυστρία. Οι ελλείψεις αναπληρώνονται από νέους μετανάστες του ευρωπαϊκού Νότου.

Οι φτωχοποιηση και εξαθλίωση του ελληνικού λαού, λόγω της γερμανικής ευρωπαϊκής πολιτικής, άνοιξαν ένα τεράστιο πεδίο δράσης για τους «φιλέλληνες». Έτσι προβαίνουν στην ίδρυση Γερμανοελληνικού Ιδρύματος Νεολαίας, Γερμανοελληνικού Ταμείου για το Μέλλον, στην εισαγωγή του γερμανικού διττού συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης, στην προώθηση του ιατρικού τουρισμού κ.ά.

Μια από τις πρωταγωνίστριες της «γερμανοελληνικής φιλίας» με μεγάλη επιρροή στο πολιτικό γίγνεσθαι στη Γερμανία, αλλά και στην Ελλάδα, είναι η Ζίγκριτ Σκαρπέλης – Σπερκ. Όπως αναφέρει σε μια ομιλία της σε γερμανοελληνικό συνέδριο στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2010, [4]διατηρεί στενές, φιλικές και πολιτικές σχέσεις τόσο με Γερμανούς αξιωματούχους, όσο και με πολλούς Έλληνες, όπως τους Άκη Τσοχατζόπουλο, Κάρολο Παπούλια, Κώστα Σημίτη, Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη, Φίλιππο Πετσάλνικο και πολλούς άλλους.

Η Ζίγκριτ Σκαρπέλης – Σπερκ είναι πρόεδρος της Ένωσης των Γερμανοελληνικών Εταιρειών και η «σιδηρά κυρία» των «γερμανοελληνικών σχέσεων». Διετέλεσε 25 χρόνια βουλευτης του SPDστο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο. Λόγω των διασυνδέσεών της στη Γερμανία, αλλά και στην Ελλάδα, «κινεί» τα νήματα της «γερμανοελληνικής φιλίας».

Το Γερμανοελληνικό Ταμείο για το Μέλλον, το Γερμανοελληνικό Ίδρυμα Νεολαίας και η τοποθέτηση μαρμάρινης πλάκας με ονόματα – ως επί το πλείστον Γερμανών – στην Καισαριανή βασίζονται πρωτοβουλίες δικές της και της Ένωσης Γερμανοελληνικών Εταιρειών.

Γερμανοελληνικό Ίδρυμα Νεολαίας

Η ίδρυση του Γερμανοελληνικού Ιδρύματος Νεολαίας θα υπογραφεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπουλια και τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο Γιόαχιμ Γκάουκ στις 12 Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο.

Το Γερμανοελληνικό Ιδρυμα Νεολαίας ιδρύεται μετά από πρόταση της κυρίας Σκαρπέλης – Σπερκ στη Γενική Συνέλευση της Ένωσης των Γερμανοελληνικών Εταιρειών. Η Γενική Συνέλευση αποδέχτηκε την πρόταση και στη συνέχεια προωθήθηκε και περιλήφθηκε στη συμφωνία κυβέρνησης συνασπισμού SPD – CDU.

Σχετικά με ίδρυμα νεολαίας θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε στα καθεστωτικά ΜΜΕ πολλά και δελεαστικά. Ανταλλαγές νέων, γνωριμίες, υποτροφίες, καταπολέμηση της ανεργίας νέων κ.ά.

Γεγονός όμως είναι ότι μπορεί οι Γερμανοί να προφασίζονται πως με το Γερμανοελληνικο Ίδρυμα Νεολαίας θα στηρίξουν την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα, αλλά ήδη από το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα που ξεκίνησαν οι δήμοι Λαγκαδάς και Στέγκλιτζ διαφαίνεται πως πρωταρχικός στόχος είναι η καταπολέμηση της έλλειψης Γερμανών μαθητευόμενων για επαγγέλματα με χαμηλή αμοιβή, όπως μάγειρες, νοσηλευτές γηροκομείων – γηριατρικής, τεχνικοί γαστρονομίας κ.ά.

Όπως δηλώνει ο Δήμος Στεγκλιτζ σε δελτίο τύπου σχετικά με τη συνεργασία των δυο δήμων, στοχεύει στην κάλυψη γερμανικών αναγκών: «Θέλουμε να δείξουμε ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και να βοηθήσουμε ενεργά την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων, πάνω από 60%, στην Ελλάδα και ταυτόχρονα να αντιμετωπίσουμε την επιδείνωση της έλλειψης ειδικευμένων εργαζομένων στο Βερολίνο». [5] Με άλλα λόγια, την απορρόφηση της νεολαίας μας, την ενίσχυση της μετανάστευσης προς τη Γερμανία και το ξερίζωμα νέων ανθρώπων για να αντιμετωπίσουν δικά τους εργασιακά προβλήματα.

Σε μια άλλη συνεργασία, μεταξύ Αργολίδας και Βόννης, γίνονται οι Γερμανοί πιο ξεκάθαροι: «Λόγω της δημογραφικής αλλαγής, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το επιμελητήριο της Βόννης να διερευνήσει τις δυνατότητες να μπορεί να αντλεί σε μόνιμη βάση εργατικό δυναμικό από την Ελλάδα για τις ανάγκες της περιοχής της Βόννης / Rhein-Sieg». [6]

Γερμανοελληνικό Ταμείο για το Μέλλον

Το Γερμανοελληνικό Ταμείο είναι μια παλιά ιδέα της «σιδηράς κυρίας» της «γερμανοελληνικής φιλίας», για την οποία αγωνίζεται ήδη από το 2000. Όπως λέει η ίδια, την απασχολούσε πολύ καιρό το πώς θα μπορούσαν οι Γερμανοί, με μια χειρονομία γενναιοδωρίας, να στείλουν ένα μήνυμα συμφιλίωσης για την καλή συνεργασία στο μέλλον και μέσω της συμφιλίωσης να κλείσουν ένα πικρό κεφάλαιο της γερμανικής ιστορίας, αντί να αναλώνονται σε δικαστικές διαμάχες με την Ελλάδα.

Η Ζίγκριτ Σκαρπέλης – Σπερκ συνόδευσε τον Ομοσπονδιακό Πρόεδρο Γκάουκ στην Ελλάδα και σίγουρα δεν έχασε την ευκαιρία να εισηγηθεί την ίδρυση ενός Γερμανοελληνικού Ταμείου για το Μέλλον με σκοπό τη λήθη. Οι δυο Πρόεδροι υιοθέτησαν την πρόταση αυτή και θα προβούν στην υπογραφή του πλαισίου τον επόμενο καιρό. Ο δε Γερμανός πρέσβης Σόοφ τον Μάρτιο, σε συνέντευξή του στο «Βήμα», κινείται στο πνεύμα της Σκαρπελης Σπερκ, όπως το διατυπώνει σε ομιλια της το 2010: «Δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να βρούμε διέξοδο μέσω μιας νομικής αντιπαράθεσης». [7]


Σ’ αυτή την ομιλία η Ζ. Σκαρπέλης – Σπερκ πρότεινε το Γερμανοελληνικό Ταμείο για το Μέλλον να έχει πρότυπο το Γερμανοτσεχικό Ταμείο για το Μέλλον. Μας προβληματίζει όμως το ότι, στην ιδρυτική διακήρυξη του Γερμανοτσέχικου Ταμείου, περιλαμβάνεται η πρόταση: «Ως εκ τούτου, οι δύο πλευρές δηλώνουν ότι δεν θα επιβαρύνουν τις σχέσεις τους με πολιτικά και νομικά ζητήματα που απορρέουν από το παρελθόν».

Μπορούμε λοιπόν να συμπεράνουμε πως αφετηρία της ίδρυσης του Γερμανοελληνικού Ταμείου για το Μέλλον είναι ο φόβος της Γερμανίας πως μπορεί στην Ελλάδα να προκύψει μια νέα κυβέρνηση, της οποίας τα μέλη, πριν προλάβουν να πουληθούν στους Γερμανούς, θα προβούν στη διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών προς της Ελλάδα.

Εκθέσεις και γνωματεύσεις τόσο Ελλήνων όσο και Γερμανών επιστημόνων σχετικά με το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο δείχνουν πως η Γερμανία υποχρεούται να το αποπληρώσει.

Κάποιοι «φιλέλληνες», ανοιχτά και παρασκηνιακά, παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην προσπάθεια να επιτευχθεί μια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας, ώστε μελλοντικές κυβερνήσεις, με γνώμονα τη δικαίωσης των θυμάτων, των οικογενειών τους και του ελληνικού λαού, να είναι δεσμευμένες από πρόσφατες γερμανοελληνικές συμφωνίες.

Καισαριανή και μαρμάρινη πλάκα

Η πρόθεση τοποθέτησης μαρμάρινης πλάκας με – κατά πλειονότητα – ονόματα Γερμανών στην Καισαριανή, σε έναν τόπο που αποτελεί παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης, σε έναν τόπο σύμβολο των αγώνων του λαού μας για λευτεριά και απελευθέρωση ενάντια στον ναζισμό και φασισμό, ήταν και αυτή μια ιδέα της Ένωσης Γερμανοελληνικών Εταιρειών. [8]

Η Ένωση δεν δίστασε να προγραμματίσει τη μνημόνευση ανθρώπων για δωρεές από 250 ευρώ και άνω, με σκοπό την αναδάσωση στην Καισαριανή, δίπλα στα ονόματα των εκτελεσθέντων από τη Βέρμαχτ και τους Waffen-SS στην Καισαριανή.

Είναι γνωστό πως υπάρχουν Γερμανοί που ενοχλούνται στα ταξίδια τους στην Ευρώπη από το αντίκρισμα μνημείων που τους φέρνουν αντιμέτωπους με την Ιστορία τους και ειδικά με το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας. Άκουσα Γερμανούς στην πόλη Βιρπαζάρ στο Μαυροβούνιο που θα ήθελαν να ανατινάξουν το μνημείο που είναι αφιερωμένο στην πρώτη εξέγερση Γιουγκοσλάβων ανταρτών κατά του Γερμανού κατακτητή, που ξεκίνησε απο εκεί. Ήθελαν λοιπόν οι Γερμανοί να το ανατινάξουν επειδή τους χαλούσε τη θέα.



Ίσως με το παραπάνω σκεπτικό να ήθελε η Ένωση Γερμανοελληνικών Εταιρειών να τοποθετήσει ένα αλλιώτικο «μνημείο» στην Καισαριανή, για να απαλύνει το οδυνηρό θέαμα του Σκοπευτηρίου για τους Γερμανούς τουρίστες.

Να σημειώσουμε εδώ ότι μέχρι σήμερα στην ιστοσελίδα την Ένωσης αναφέρεται πως η τοποθέτηση της πλάκας με ημερομηνία 27 Απριλίου 2014 ακυρώθηκε. Ελπίζουν πως θα υπάρχει άλλη ημερομηνία;

Γερμανοελληνική φιλία, μια πολύ ακριβή υπόθεση

Τα συνέδρια της Γερμανοελληνικής Συνέλευσης του Φούχτελ τα πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος με το αίμα του. Μέχρι τώρα έχουν διοργανωθεί τέσσερα. Μόνο στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στις 22 και 23 Οκτωβρίου 2013 στη Νυρεμβέργη, με θέμα «Η πόλη του μέλλοντος», έδωσαν το «παρών» 60 Έλληνες δήμαρχοι. Μαζί τους αντιδημάρχοι, μέλη δημοτικών συμβουλίων, αντιπροσωπείες ΚΕΔΕ κ.ά.

Με μια πρόχειρη έρευνα στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ τα έξοδα επτά δήμων, του ΚΕΔΕ, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και η προμήθεια ενθυμίων για τους Γερμανούς φίλους ανέρχονται στα 41.243 ευρώ. Τα έξοδα των άλλων 53 Δήμων και των υπολοίπων παρατρεχάμενων, όπως υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι, δεν μας είναι γνωστά. Μπορούμε όμως εύλογα να υποθέσουμε πως μόνο το συνέδριο της Νυρεμβέργης κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο τουλάχιστον 100.000 ευρώ. Τα άλλα τρία πόσο κόστισαν;

Ο Δήμος Καλαβρύτων, αυτός που πρωτοστατεί και στηρίζει την ίδρυση του Γερμανοελληνικού Ταμείου για το Μέλλον, ενέκρινε το ποσό των 5.000 ευρώ για τη συμμετοχή του στο συνέδριο της Νυρεμβέργης. [9] Τροποποίησε μάλιστα και τον προϋπολογισμό του 2013 για να προβεί στην κάλυψη των εξόδων συμμετοχής. Παρόλο που στο συνέδριο υπήρχαν διερμηνείς, ο Δήμος Καλαβρύτων πήρε μαζί του δικό του διερμηνέα. Μήπως τελικά δεν εμπιστεύεται την επιλογή διερμηνέων των Γερμανών φίλων του; Αν ψάξουμε λίγο στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ το τι πληρώνουμε όταν μας επισκέπτονται οι Γερμανοί στο πλαίσιο της «Γερμανοελληνικής φιλίας», θα βρούμε: εδώ ένα δείπνο για τον Φουχτελ, εκεί έξοδα για την τετραμελή φρουρά του, αναμνηστικά δωράκια και άλλα πολλά που κοστίζουν στον Έλληνα φορολογούμενο χιλιαδες ευρώ.

Οι ντόπιοι συνεργάτες

Οι Γερμανοί «φιλέλληνες» μπορούν όμως να δρουν για το συμφέρον τους στην Ελλάδα επειδή έχουν καλούς ντόπιους συνεργάτες. Μπορούν να εισβάλλουν πολύ εύκολα στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, μπορούν μάλιστα να επικαλεστούν αιτήματα Ελλήνων πολιτικών για παροχή βοήθειας από τη Γερμανία προς την Ελλάδα. Όπως αυτη που ζήτησε ο Γ. Παπανδρέου με τη σύναψη συμφωνίας με τη Μέρκελ [10]για βοήθεια στην μεταρρύθμιση σημαντικών πτυχών του κράτους, όπως σύστημα παιδείας, υγείας κ.ά., τον Μάρτιο του 2010, στην προμνημονιακή εποχή. [11]

Γιατί λέτε ο Άδωνις να είχε ως υπουργός τόσο πολύ ελευθερο χρόνο και έπαιρνε σβάρνα τα κανάλια; Τι να έκανε στο υπουργειο; Ποιες αρμοδιότητες ειχε; Στο υπουργείο πήγαινε μόνο και μόνο για να παραλάβει την επόμενη εντολή του Γερμανού υπαλλήλου και να βγει πάλι στα κανάλια να την ανακοινώσει και να τη διεκπεραιώσει. Ο προκάτοχός του είχε ήδη υπογραψει συμφωνία βάσει της οποίας η Γερμανία θα ηγείται των μεταρρυθμίσεων στον τομέα της υγείας. «Greece, Germany and the TFGR intend to designate Germany to be Domain Leader for assistance on reforming the public health sector in Greece». [12]

Έλληνες δημοσιογράφοι καλεσμένοι του ΥΠΕΞ Γερμανίας – Η μεθόδευση της λήθης

Στο πλαίσιο της εταιρικής συνεργασίας Παπανδρέου – Μέρκελ το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών διοργανώνει επιμορφωτικά σεμινάρια για Έλληνες δημοσιογράφους. Το επόμενο θα γίνει στις 8-13 Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο με θέμα: «Πολιτισμός μνήμης, ιστορική επεξεργασία και συμφιλίωση». Πολιτισμός μνήμης! Θα μας ενδιέφερε να μας ενημερώσουν οι εκλεκτοί δημοσιογράφοι, μετά το ταξίδι τους στο υπουργείο Εξωτερικών της Γερμανίας, ποιος ο πολιτισμός μνήμης των απογόνων του θύτη και ποιος των απογόνων των θυμάτων.

Μπορεί όμως να επέλθει συμφιλίωση όταν η Γερμανία αποζητά την κατανόησή μας για τη μη δικαίωση των θυμάτων της γερμανικής ναζιστικής θηριωδίας και τη μη καταβολής των οφειλών της προς την Ελλάδα, ενώ εμείς διεκδικούμε τη δικαίωση;

Αυτό το εγχείρημα είναι τόσο δύσκολο όσο και οι λέξεις που χρησιμοποιηουμε σε αυτό το δύσκολο κεφάλαιο.

«Versöhnung» ή «Aussöhnung» λένε οι Γερμανοί, «συμφιλίωση» μεταφράζουμε εμείς. Μόνο που η γερμανική λέξη δεν εμπεριέχει τη λέξη «φιλία», αλλά τη λέξη «Söhne», εξιλέωση. Δηλαδή όχι συμφιλίωση, αλλά «συν-εξιλέωση».

Κατανοητό από γερμανικής πλευράς να αναζητούν την εξιλέωση των ευθυνών τους και την απαλλαγή από το βάρος τους, εμείς όμως γιατί να τους προσφέρουμε τη φιλία μας χωρίς δικαίωση;



[1]Μηχανή του Χρόνου: Δήμος Σταρένιος http://bit.ly/1p88FcB
[2] http://bit.ly/1pkNn1t
[3] Οδυσσέας Ελύτης ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ
[4] Ορόσημα ελληνο-γερμανικών σχέσεων http://bit.ly/1tCpd2t
[5] Δελτίο τύπου απο τις 20.6.2014, του δήμου Στέγκλιτζ http://bit.ly/1q4pMBh
[6] Griechenland Zeitung (Τετάρτη, 23. Ιουλίου 2014 σ.12)
[7] ΤΟ ΒΗΜΑ 16/03/2014 http://bit.ly/VQsa2b
[8]TVXS:Βελανιδιές και μαρμάρινες πλάκες υπέρ Γερμανών στην Καισαριανή της Νόρας Ράλλη http://bit.ly/1eu0uDu
[9] Εξοδα δήμου Καλαβρύτων για συμμετοχή στη Γερμανοελληνική Συνέλευση στη στη Νυρεμβέργη http://bit.ly/1qgEYtL
[10]ΔημήτρηςΚαζάκηςΗΟλιγαρχίακαιηΕλληνογερμανικήεταιρικήσχέσηhttp://bit.ly/1pOljSx
[11]ΗγερμανικήεπέλασητηςΒασιλικήςΣιούτηhttp://bit.ly/1oe7yrJ
[12] Memorandum of Understanding http://bit.ly/1mmEWwz

Νιοβη Κεραμωτη

http://www.imerodromos.gr/germanoi-filoi/ 

Διαβάστε περισσότερα ...

Υπάλληλος του Χανς Φούχτελ η σύντροφος του Γιάννη Μπουτάρη

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει η Βασιλική Σιούτη

Εδώ και μερικούς μήνες η αυστριακή σύντροφος του δήμαρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, εργάζεται,  ως μόνιμη συνεργάτιδα, στο γραφείο της Θεσσαλονίκης της «Ελληνογερμανικής Συνέλευσης» της οποίας προΐσταται ο εντεταλμένος της καγκελαρίου Μέρκελ για την Ελλάδα, ο γνωστός μας, Χανς Φούχτελ.

Η «Ελληνογερμανική Συνέλευση» είναι ένα από τα βασικά εργαλεία της γερμανικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η Γκαμπριέλα Σάινερ όμως,  δεν είναι η μόνη αυστριακή που συμμετέχει στους γερμανικούς σχεδιασμούς. Απλά έχει μερικά παραπάνω πλεονεκτήματα,  καθώς γνωρίζει καλά τη χώρα και τους Έλληνες.

Την Αυστρία προσπαθεί να εντάξει στον επικοινωνιακό  σχεδιασμό  της  για την Ελλάδα η γερμανική κυβέρνηση εδώ και λίγο καιρό, καθώς η πολιτική της Γερμανίας χαρακτηρίζεται ήδη από πολλούς δημόσια  ως νεοαποικιακή  και αυτό  είναι κάτι που ενοχλεί,  αλλά και δυσκολεύει τους χειρισμούς της.   

Πως μπορεί ωστόσο να μην αναρωτηθεί κανείς γιατί από όλες τις χώρες της ΕΕ και των δανειστών μόνο η Γερμανία  έχει «εισβάλει» στην Ελλάδα με πλήθος πολιτικών ιδρυμάτων –όλων των γερμανικών πολιτικών κομμάτων, γιατί μόνο αυτή έχει (επι)βάλει την Ελλάδα να υπογράψει «ελληνογερμανικό σύμφωνο συνεργασίας», γιατί μόνο αυτή έχει στείλει  ειδικό  εντεταλμένο για την Ελλάδα (τον κ.Φούχτελ)  και μόνο αυτή  καλεί πολιτικούς, δημοσιογράφους, δημάρχους κ.α  για σεμινάρια και ενημερώσεις που διοργανώνει το υπουργείο Εξωτερικών της;  Κι ενώ λοιπόν κάνει όλα αυτά κι ακόμα περισσότερα, δεν επιθυμεί να χαρακτηρίζεται ως αποικιακή η πολιτική της, καθώς ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός  προκαλεί αρνητικά αντανακλαστικά και η γερμανική κυβέρνηση θέλει συναίνεση.  

Θέλοντας να αμβλύνει λοιπόν αυτές τις εντυπώσεις,  βάζει στο παιχνίδι και την Αυστρία.  Για αυτό  επιχειρεί να εντάξει και αυστριακούς δημάρχους στην «ελληνογερμανική συνέλευση» ώστε να δοθεί η εντύπωση ότι συμμετέχουν κι άλλα κράτη. Οι Αυστριακοί  κλωτσάνε λίγο,  γιατί διαμαρτύρονται ότι δεν μπορούν να πληρώνουν για να πηγαίνουν ταξίδια στην Αυστρία έλληνες δήμαρχοι και λοιποί, αλλά υπακούουν.  Η αυστριακή πρεσβεία στην Αθήνα διοργανώνει  ήδη κι αυτή ταξίδια ελλήνων δημοσιογράφων στην Αυστρία, όπως κάνει και η Γερμανία, ενώ στο χορό έχουν μπει και λίγοι δήμαρχοι.  

Αυστριακή είναι και η Γκαμπριέλα Σάινερ, σύντροφος του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη,  η οποία κατόπιν πρότασης που της έκανε ο πρώην γερμανός πρόξενος στη Θεσσαλονίκη,  Βόλφγκανκ Χέσλερ Ομπερμάγιερ,  εργάζεται πλέον για την  «Ελληνογερμανική  Συνέλευση» DGV που έχει αναφερθεί σε προηγούμενο ρεπορτάζ του το Newpost.  Η DGV είναι ένα από τα βασικά εργαλεία της γερμανικής πολιτικής στην Ελλάδα, κάτω από την ομπρέλα της οποίας  βρίσκονται πολλές γερμανικές δράσεις στη χώρα μας ) και προϊστάμενος της οποίας είναι ο Χανς Γιοακίμ Φούχτελ.  

Τον περασμένο χρόνο μάλιστα η Γκαμπριέλα Σάινερ έγινε και μόνιμη υπάλληλος της DGV-  συνεργάτιδα του Φούχτελ, στο γραφείο της Θεσσαλονίκης. Η ίδια, όπως αναφέρεται σε αυστριακό δημοσίευμα  αρχικά διατύπωσε τις επιφυλάξεις της επειδή είναι Αυστριακή και όχι Γερμανίδα,   αλλά της απάντησαν ότι τα καλά ελληνικά της σε συνδυασμό με τη μητρική  της γερμανική γλώσσα και το ότι ξέρει τους Έλληνες, είναι πλεονεκτήματα. 

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/378723/ypallhlos-toy-foyxtel-h-syntrofos-toy-giannh-mpoytarh#ixzz3BgQtIui6

Διαβάστε περισσότερα ...

Ταξίδι πληροφόρησης ελλήνων δημοσιογράφων στο Βερολίνο διοργανώνει το γερμανικό ΥΠΕΞ !

Αποστολή του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών για «ιστορική επεξεργασία και

 συμφιλίωση» ! Τι άλλο θα δούμε ακόμα !

Γράφει ο Πάνος Σιδέρης  

Σε συνθήκες σχεδόν μυστικότητας προετοιμάζεται από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών εδώ και λίγο καιρό πενταήμερη αποστολή επιλεγμένων ελλήνων δημοσιογράφων στο Βερολίνο στις 8-13 Σεπτεμβρίου. Το θέμα του ταξιδιού «ενημέρωσης» είναι «Η κουλτούρα μνήμης, η ιστορική επεξεργασία και η συμφιλίωση», όπως αναφέρει έγγραφο του γερμανικού ΥΠΕΞ.  Τα ονόματα των ελλήνων δημοσιογράφων που έχουν επιλεγεί για να παρακολουθήσουν την ενημέρωση που τους ετοιμάζει το γερμανικό ΥΠΕΞ δεν έχουν ανακοινωθεί  και για την ώρα φυλάσσονται κι αυτά ως μυστικό.  

Σύμφωνα με γερμανικές πηγές,  ο στόχος της αποστολής είναι α) η καλύτερη προβολή  των γερμανικών θέσεων στα ΜΜΕ  β) η βελτίωση της εικόνας της Γερμανίας στον ελληνικό λαό μέσω των ΜΜΕ και γ) η προώθηση των γερμανικών θέσεων σχετικά με τις επανορθώσεις του β’ παγκόσμιου πολέμου.  

Έγγραφο του γερμανικού ΥΠΕΞ για το ενημερωτικό ταξίδι των ελλήνων δημοσιογράφων

Σύμφωνα με το πρόγραμμα  που σχεδιάζεται (αλλά δεν έχει κλείσει ακόμα)  οι έλληνες δημοσιογράφοι θα φτάσουν στο Βερολίνο τη Δευτέρα 8/9 το απόγευμα και  θα τους υποδεχθεί ο γερμανός πρώην πρόξενος στη Θεσσαλονίκη, ενώ το βράδυ θα έχουν δείπνο στο οποίο θα είναι ομιλήτρια η γερμανίδα πρόεδρος της ελληνογερμανικής κοινοβουλευτικής επιτροπής φιλίας,  που ανήκει στο αριστερό κόμμα του Die Linke, το οποίο  (όπως συμβαίνει και με το πολιτικό ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ και  την ατζέντα Φούχτελ)  συμμετέχει πρόθυμα στους εθνικού χαρακτήρα σχεδιασμούς της γερμανικής κυβέρνησης- κάτι εντυπωσιακό για τα δικά μας δεδομένα.  

Η δεύτερη μέρα της αποστολής είναι αφιερωμένη σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στους Εβραίους: στη ζωή των Εβραίων στη Γερμανία, στα εβραϊκά μνημεία της Γερμανίας, στην πολιτική της Γερμανίας πάνω στα θέματα αυτά κτλ. Ο στόχος προφανής:  να πείσουν πόσο έχει αλλάξει η Γερμανία μετά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο και ότι δεν είναι πια η ίδια, άρα δεν πρέπει να προκαλεί ούτε τους σχετικούς συνειρμούς, ούτε φόβους.   

Για την τρίτη μέρα προγραμματίζεται επίσκεψη στο γερμανικό ΥΠΕΞ για ενημερωτική συζήτηση, κυρίως για τις οφειλές του β’ παγκοσμίου πολέμου, ενώ η τέταρτη  μέρα έχει ως θέμα  την Ελλάδα στα γερμανικά ΜΜΕ.  Το πρωί θα επισκεφτούν την εφημερίδα Tagesspiegel, η οποία είναι κεντροαριστερή, στα ελληνικά θέματα ωστόσο,  υποστηρίζει ξεκάθαρα την κυβέρνηση Σαμαρά.

Στη δημοσιογραφική αποστολή σχεδιάζεται και συνάντηση με τον πρόεδρο της Γερμανίας, ενώ εντύπωση κάνει ότι στο υπό σχεδιασμό πρόγραμμα  αναφέρει και τον έλληνα πρόεδρο της Δημοκρατίας.  

Το πρόγραμμα έχει και πολλές χαλαρές στιγμές, με γεύματα, δείπνα, κονσέρτα και ξεναγήσεις ώστε οι έλληνες δημοσιογράφοι καλεσμένοι του γερμανικού ΥΠΕΞ να έχουν μία ευχάριστη διαμονή αυτές τις πέντε μέρες στο Βερολίνο.  

Διαβάστε εδώ: http://newpost.gr/post/378227/apostolh-toy-germanikoy-ypoyrgeioy-ekswterikwn-gia-istorikh-epeksergasia-kai-symfiliwsh#ixzz3BZiJzD1n

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο Σαμαράς ομολογεί την... γερμανική κατοχή (Βίντεο)

Στις 25/4/2014 η Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) είχε έκτακτη συνεδρίαση στο κτίριο του ΕΒΕΑ για το θέμα της συνδρομής στα Επιμελητήρια. Παρών ο πρόεδρος των Ευρωπαϊκών Επιμελητηρίων, Γερμανός, κ. Βέμπερ. Ήμουν παρών στο ακροατήριο και αυτά που άκουσα με άφησαν άναυδο.

Γράφει: Γιώργος Φλωράς

Την προηγούμενη ημέρα ο κ. Βέμπερ επισκέφθηκε τον κ. Σαμαρά μαζί με τον πρόεδρο της ΚΕΕΕ κ. Μίχαλο και τον γραμματέα των Ευρωεπιμελητηρίων. Συζήτησαν διάφορα θέματα και ανάμεσα στα άλλα το θέμα της συνδρομής των Επιμελητηρίων (που καταργείται από 1/1/2015).
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Βέμπερ από το βήμα της ΚΕΕΕ, ο πρωθυπουργός του είπε «αν μπορείτε παρακαλέστε την κ. Μέρκελ για να μεσολαβήσει στην Τρόικα για να μου επιτρέψει να αλλάξω την νομοθεσία για τα Επιμελητήρια. Εγώ δεν μπορώ να αλλάξω την νομοθεσία μόνος μου»!
Το ανωτέρω συνοδεύτηκε από κίνηση των χεριών του κ. Βέμπερ δείχνοντας τα χέρια δεμένα. Δεν γνωρίζω αν η κίνηση αυτή έγινε από τον πρωθυπουργό.
Η ανωτέρω ομολογία της «κατοχής» της Ελλάδας από ξένες δυνάμεις είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του ΔΣ της ΚΕΕΕ, ακούστηκε από σχεδόν όλους τους προέδρους των Επιμελητηρίων της Ελλάδος και φυσικά είναι αποτυπωμένη στην κάμερα που υπήρχε στον χώρο.

Δείτε το βίντεο εδώ (λεπτό 4:41 και μετα, η επίμαχη φράση στο 6:10). 

Ο κ. Σαμαράς έμεινε μόνος του στο κάδρο, απαλλάσσοντας από ευθύνες των υπουργό του για Ανάπτυξη που έχει και την ευθύνη των Επιμελητηρίων.
Προσωπικά νοιώθω αηδία για το γεγονός ότι η χώρα μου βρίσκεται σε κατοχή και υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι με λαϊκή εντολή μας κυβερνούν.

http://www.fmvoice.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Εθνική προδοσία και οικονομική εκτέλεση η πώληση του ηλεκτρικού δικτύου

Μέχρι τώρα μόνο οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ήξεραν, κι αυτοί από τις αφηγήσεις των παλιότερων, γιατί ο Άγιος Νικόλαος αποτελεί τον άγιο – προστάτη της ΔΕΗ. Ο λόγος είναι ότι αν δεν ηρεμούσε η θάλασσα, έτσι ώστε να μπορέσουν οι μαούνες να πιάσουν λιμάνι και να παραδώσουν το κάρβουνο για να δουλέψουν οι μηχανές …ρεύμα δεν υπήρχε!

Η δύναμη της συνήθειας άφησε τον άγιο προστάτη των θαλασσινών να φυλάει την ΔΕΗ ακόμη και τις τελευταίες δεκαετίες που η ολοκλήρωση του εξηλεκτρισμού της χώρας, ένα έργο τιτάνιο στο μέγεθός του και αξιοθαύμαστο στην τεχνική του πληρότητα, μετέτρεψε την εξάρτηση από τις μαούνες σε αναχρονισμό και θέμα συζήτησης μόνο στις παρέες των συνταξιούχων.
Στο εξής όμως, ελέω Μνημονίων και Τρόικας, μάλλον θα πρέπει να ξαναθυμηθούμε τον Άγιο Νικόλα καθώς η προωθούμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ θα μας κάνει πάλι να κοιτάμε τον καιρό ή τα εικονοστάσια για να ξέρουμε αν θα έχουμε ρεύμα…

Σημείο τομής στην διαδικασία ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ και διάλυσης επί της ουσίας της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας αποτέλεσε πράξη του υπουργικού συμβουλίου (ούτε καν νόμος ή υπουργική απόφαση!) τον Ιούλιο του 2013, που μετέτρεψε σε νόμο μια πρόβλεψη που υπήρχε στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα του Μνημονίου, από τον Αύγουστο του 2010. Με βάση την συγκεκριμένη απόφαση της κυβέρνησης προωθείται τάχιστα η πώληση τουλάχιστον του 30% της ΔΕΗ και του 66% του δικτύου μεταφοράς (ΑΔΜΗΕ ΑΕ). Λέγοντας δίκτυο μεταφοράς αναφερόμαστε στο δίκτυο υψηλής και υπερυψηλής τάσης, τους πυλώνες (που μπορεί να συγκριθεί με τις εθνικές οδούς), ενώ το δίκτυο διανομής αναφέρεται στην χαμηλή και μέση τάση, τις τσιμεντένιες και ξύλινες κολώνες που διανέμουν την ηλεκτρική ενέργεια στην οικιακή κατανάλωση (και μπορεί να συγκριθεί με το μικρότερης σημασίας οδικό δίκτυο).

Αν η προωθούμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ θα σημάνει εκτίναξη των οικιακών τιμολογίων και ενεργειακή πενία, η ιδιωτικοποίηση του δικτύου μεταφοράς, που υπηρετεί προνομιακά την παραγωγή και τις μεγάλες επιχειρηματικές μονάδες, θα έχει ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες καθώς ισοδυναμεί με ναρκοθέτηση της βιομηχανικής υποδομής της Ελλάδας και την ακύρωση οποιουδήποτε μελλοντικού σχεδίου παραγωγικής αναβάθμισης. Υπό μια έννοια η προωθούμενη αποδιοργάνωση του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας καθιστά μη αντιστρεπτή (ή έστω πάρα πολύ δύσκολα αντιστρεπτή και με ασύλληπτο κόστος) την συρρίκνωση της βιομηχανικής δραστηριότητας. Παγιώνει με άλλα λόγια την υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας σε μια οικονομία υπηρεσιών, χωρίς παραγωγική βάση, ούτε καν αυτή που διέθετε την δεκαετία του ’90 και το 2000, που ήταν φυσικά πολύ πιο ασθενής από την παραγωγική βάση του ’70 και του ’80!

Εκχωρούμε τα πιο νευραλγικά κέντρα

Ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ ΑΕ), που σήμερα ελέγχεται 100% από την ΔΕΗ και πρέπει να έχει ιδιωτικοποιηθεί μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2014, κατέχει 11.000 χιλιόμετρα εναερίων γραμμών υψηλής τάσης και υπόγειων και υποβρύχιων καλωδίων υψηλής τάσης που διασυνδέουν την ηπειρωτική Ελλάδα από την Θράκη μέχρι την Πελοπόννησο καθώς επίσης και την Ελλάδα με τις γειτονικές χώρες. Στην “προίκα” του επίσης συμπεριλαμβάνονται 221 υποσταθμοί και κέντρα υψηλής τάσης με εγκατεστημένο υψηλής τεχνολογίας εξοπλισμό ισχύος και συστήματα προστασίας, ελέγχου, τηλε-εποπτείας και τηλεμετάδοσης καθώς και 3 εθνικά κέντρα ελέγχου ενέργειας. Ένα στον Άγιο Στέφανο Αττικής, ένα στη Θεσσαλονίκη κι ένα ακόμη στην Πτολεμαΐδα που λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο.

Για να γίνει κατανοητή η τεράστια σημασία αυτών των κέντρων που ως έργο τους έχουν να εξισορροπούν ανά πάσα στιγμή την προσφερόμενη παραγωγή με την ζητούμενη κατανάλωση (μη ξεχνάμε ότι η ενέργεια δεν αποθηκεύεται, αντίθετα πχ με το νερό κι απαιτεί απόλυτη ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης), αρκεί να αναφερθεί ότι αυτές ακριβώς τις εγκαταστάσεις βομβάρδισε το ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία το 1999, όταν ήθελε να διαλύσει την χώρα. “Η χούντα των συνταγματαρχών το 1967 πρώτα κατέλαβε το κέντρο ελέγχου ενέργειας και μετά την Βουλή” τονίζει η Φλώρα Παπαδέδε, αναπληρωτής γραμματέας του συλλόγου επιστημονικού προσωπικού της ΔΕΗ και μέλος της συντονιστικής επιτροπής του ΑΔΜΗΕ. Και συνεχίζει: “Η κυβέρνηση τώρα ετοιμάζεται να εκχωρήσει αυτά τα νευραλγικά κέντρα στους ιδιώτες! Με απλά λόγια μπορούμε να πούμε ότι ο ΑΔΜΗΕ είναι η ραχοκοκκαλιά της ΔΕΗ και του ηλεκτρικού συστήματος της Ελλάδας, αποτελώντας μια στρατηγική εθνική υποδομή και θεμέλιο τόσο για την εθνική άμυνα και την ασφάλεια της πατρίδας μας όσο και για την οικονομική και παραγωγική της ανάπτυξη καθώς εξασφαλίζει τον απρόσκοπτο εφοδιασμό κάθε μεσαίας και μεγάλης μονάδας με ηλεκτρικό ρεύμα”.

Ξεχωριστή ωστόσο σημασία έχει πως η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ είναι αδικαιολόγητη ακόμη και με οικονομικά κριτήρια. Ακόμη δηλαδή κι αν υιοθετήσουμε την άποψη της Τρόικας και της κυβέρνησης ότι θέματα όπως η ασφάλεια της Ελλάδας είναι λυμένα ή ανύπαρκτα αν όχι …παρωχημένα, ακόμη και τότε η ιδιωτικοποίηση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, καθώς ο ΑΔΜΗΕ είναι μια πλήρως ανεξάρτητη και αυτοχρηματοδοτούμενη εταιρεία, η λειτουργία του οποίου δεν επιδοτείται ούτε από την ΔΕΗ ούτε από το δημόσιο. Η δραστηριότητά του επομένως δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό.
Παρόλα αυτά κι έχοντας ετήσιο κύκλο εργασιών (για το 2012) 1,94 δισ. ευρώ, καθαρά κέρδη 25 εκ. ευρώ και πάγια αξίας 8 δισ. ευρώ, αναμένεται να πουληθεί έναντι 300-400 εκ. ευρώ. Αυτή είναι η αξία του με βάση εκτίμηση που έδωσε στη δημοσιότητα τον Οκτώβριο η γνωστή και μη εξαιρετέα Goldman Sachs.

“Πρόκειται για τίμημα που ισοδυναμεί με σκάνδαλο αν λάβουμε υπ’ όψη μας σταθερά έσοδα ύψους 260-300 εκ. ευρώ που θα έχει ο μελλοντικός ιδιοκτήτης από την διαχείριση του δικτύου και ετήσια κέρδη 116 εκ. ευρώ, όπως αναφέρεται στον προϋπολογισμό του ΑΔΜΗΕ για το 2013”, αναφέρει η Φλώρα Παπαδέδε. “Δεν είναι όμως μόνο αυτό”, σύμφωνα με τα δικά της λόγια. “Τα έσοδα του ΑΔΜΗΕ ως ιδιοκτήτη και λειτουργού του συστήματος μεταφοράς προέρχονται από τους πελάτες, στους οποίους το κόστος επιμερίζεται κατά 100%.
Άρα οι δαπάνες του καταβάλλονται από τους καταναλωτές χωρίς την ελάχιστη έστω συμμετοχή του δημοσίου. Το δε έλλειμμα που έχει προκύψει και συζητιέται έντονα το τελευταίο διάστημα προέρχεται από την σκανδαλώδη επιδότηση των ιδιωτών παραγωγών από την μια και από την άλλη λόγω της αδυναμίας των φτωχότερων στρωμάτων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, εξ αιτίας της αυξανόμενης ανεργίας και της επεκτεινόμενης φτώχειας. Σε 500.000 υπολογίζονται τα νοικοκυριά χωρίς ρεύμα και στα 1,3 δισ. ευρώ οι απλήρωτοι λογαριασμοί. Επομένως, η πώληση του ΑΔΜΗΕ δεν θα ελαφρύνει τον προϋπολογισμό από κάποιο κόστος, ενώ θα καταστήσει τους καταναλωτές, την βιομηχανία κι ολόκληρη τη χώρα ομήρους των ιδιωτών”.

Αυξήσεις στα τιμολόγια

Η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ ωστόσο, πέρα από τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει για τους 1.400 εργαζομένους του που ήδη έχουν δεχτεί μειώσεις στους μισθούς τους κατά 40%, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε αυξήσεις των τιμολογίων. Μέχρι τώρα η χρέωση χρήσης του συστήματος η οποία περιγράφεται αναλυτικά σε κάθε λογαριασμό που πληρώνουμε ως καταναλωτές περιλαμβάνει, πέρα από το κόστος λειτουργίας, συντήρησης και ανάπτυξης του συστήματος μεταφοράς, κι ένα επιτόκιο απόδοσης των απασχολούμενων κεφαλαίων του ΑΔΜΗΕ. Πρόκειται για το νόμιμο κέρδος του ΑΔΜΗΕ, που αυτή τη στιγμή έχει οριστεί από την Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας στο 8%.

Η ίδια η ΡΑΕ ωστόσο έχει προτείνει την αύξησή του στο 11%, ενώ κανείς δεν γνωρίζει πόσο παραπάνω μπορεί να αυξηθεί στο μέλλον από τους ιδιώτες. Το αποτέλεσμα θα φανεί στους λογαριασμούς που πληρώνουμε ως καταναλωτές. Χώρια που οποιαδήποτε αύξηση μπορεί να δικαιολογηθεί με το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα πληρώνουμε ένα από τα χαμηλότερα κόστη στην Ευρώπη, όπως γίνεται εμφανές και στον πίνακα που παραθέτουμε. Εκεί φαίνεται πεντακάθαρα ότι μέχρι σήμερα, κι αυτό χάρη στη ΔΕΗ, στην Ελλάδα πληρώνουμε το φθηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη, μετά την Βουλγαρία, την Εσθονία και την Λιθουανία ή ότι τα ελληνικά τιμολόγια είναι στα δύο τρίτα των μέσων ευρωπαϊκών. Μια πραγματικότητα που με βάση την πικρή εμπειρία μας ξέρουμε ότι μπορεί να δώσει “ακράδαντα” επιχειρήματα για να δικαιολογηθούν περαιτέρω αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος. Ο προφανής δε αντίλογος που θα αντιπαραβάλει τους μισθούς μας (που είναι πολύ χαμηλότεροι από τα δύο τρίτα των μέσων ευρωπαϊκών) με τα τιμολόγια του ρεύματος, αποδεικνύοντας ότι και πάλι ακριβά πληρώνουμε το ρεύμα, θα χαρακτηριστεί λαϊκισμός…

Η τάση αύξησης των τιμολογίων του ρεύματος στην Ελλάδα, στο άμεσο μέλλον θα ωθείται από την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός ενιαίου τρόπου λειτουργίας των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας στις χώρες μέλη της ΕΕ, το οποίο περιγράφεται ως Ενιαίο Μοντέλο Ευρωπαϊκής Αγοράς Ηλεκτρισμού (Target Model & European Price Coupling – EPC). Θα αρχίσει δε να λειτουργεί την 1η Ιανουαρίου 2015, ενώ είναι περιττό να πούμε πώς αν στο πλαίσιο της προωθούμενης σύγκλιση για την Ελλάδα έρχονται αυξήσεις τιμών, για άλλες χώρες, όπως η Γερμανία πχ, έρχονται μειώσεις!

Τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, 2011:

ΕΕ – 27 0,184
Ευρωζώνη – 16 0,193
Βέλγιο 0,212
Βουλγαρία 0,087
Τσεχία 0,147
Δανία 0,298
Γερμανία 0,253
Εσθονία 0,104
Ιρλανδία 0,209
Ελλάδα 0,124
Ισπανία 0,209
Γαλλία 0,142
Ιταλία 0,207
Κύπρος 0,241
Λετονία 0,134
Λιθουανία 0,122
Λουξεμβούργο 0,166
Ουγγαρία 0,155
Μάλτα 0,170
Ολλανδία 0,184
Αυστρία 0,197
Πολωνία 0,135
Πορτογαλία 0,188
Ρουμανία 0,109
Σλοβενία 0,149
Σλοβακία 0,171
Φινλανδία 0,137
Σουηδία 0,204
Αγγλία 0,158
Πηγή: Eurostat

Η ιδιωτικοποίηση της αγοράς ενέργειας και ειδικότερα του δικτύου μεταφοράς, παρότι προωθείται και διευκολύνεται από οδηγίες που έχει εκδώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, από το 2009 ακόμη στο πλαίσιο του λεγόμενου τρίτου ενεργειακού πακέτου, έχει ξεχωριστή σημασία πως δεν επιβάλλεται. Η κυβέρνηση επομένως δεν είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει κάποια σχετική οδηγία. Έτσι, για παράδειγμα, εξηγείται το γεγονός ότι αντίστοιχος με τον ελληνικό ζήλο για να πουληθεί το δίκτυο μεταφοράς παρατηρείται μόνο σε χώρες που τελούν υπό το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που επέβαλε η δημοσιονομική κρίση, όπως στην Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιταλία, ενώ ακόμη και στην Ιρλανδία (που θεωρήθηκε υποδειγματικός μαθητής της Τρόικας) η κυβέρνηση ακύρωσε την πώλησή του τελευταία στιγμή, παρότι περιλαμβανόταν στις μνημονιακές της υποχρεώσεις.

Στις σκανδιναβικές χώρες αντίθετα τα δίκτυα ανήκουν σε ανεξάρτητες αλλά 100% κρατικές επιχειρήσεις, στη Γερμανία και την Γαλλία ανήκουν σε επιχειρήσεις που τελούν υπό άμεσο κρατικό έλεγχο, ενώ κρατικά είναι τα δίκτυα και στις περισσότερες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες (Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία). Υπάρχουν επομένως παραδείγματα που θα μπορούσε να επικαλεστεί η κυβέρνηση για να αποφύγει την απορρύθμιση της αγοράς ενέργειας. Κάτι αντίστοιχο άλλωστε έκαναν μέχρι σήμερα κι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αναγνωρίζοντας την σημασία που διαδραματίζουν τα δίκτυα μεταφοράς στην εθνική συνοχή, την άμυνα, τον στρατηγικό σχεδιασμό, κ.α. Η ιδιωτικοποίηση του δικτύου μεταφοράς θα εκτινάξει, πολύ πιθανά, το κόστος και τα τιμολόγια που πληρώνουμε ως καταναλωτές και για έναν ακόμη λόγο.

Μέχρι τώρα η κάλυψη της ζήτησης πραγματοποιείται μέσω της επιλογής από μια λίστα μονάδων παραγωγής που ιεραρχούνται βάσει του κόστους παραγωγής τους. Προτεραιότητα σε αυτή τη διάταξη έχουν οι φθηνότερες μονάδες. Πρώτα μπαίνουν αυτές στο σύστημα και κατόπιν οι ακριβότερες. Αν και με σκανδαλώδη για τα συμφέροντα του καταναλωτή τρόπο, δίνεται προτεραιότητα στις (ακριβές) μονάδες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κατόπιν κυβερνητικής απόφασης, είναι ένα σύστημα που εν γένει κρατάει χαμηλά το κόστος. Ποιός μπορεί να εγγυηθεί αν μπει ιδιώτης στα κέντρα ελέγχου ενέργειας ότι δεν θα δίνει προτεραιότητα σε ιδιωτικές μονάδες παραγωγής με τις οποίες συνδέεται ιδιοκτησιακά; Εδώ φυσικά μπορεί να αντιπαρατεθεί το επιχείρημα ότι έχει διαχωρισθεί η ιδιοκτησία της παραγωγής από την διανομή.

Μιλώντας ωστόσο με πραγματικούς όρους και στο πλαίσιο των σύγχρονων πολυσχιδών χρηματοπιστωτικών ομίλων πως μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο εταιρείες συμμετοχής για παράδειγμα που θα συμμετέχουν στην εταιρεία που θα αγοράσει τον ΑΔΜΗΕ στη συνέχεια να συμμετάσχουν και σε μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, δίνοντας τους το πρόκριμα στην κάλυψη των καθημερινών αναγκών για ρεύμα κι επομένως αυξημένα κέρδη; Ούτως ή άλλως είναι τόσο σύνθετες διαδικασίες που καμιά ρυθμιστική αρχή δεν μπορεί να εγγυηθεί το αδιάβλητο των κριτηρίων επιλογής. Εδώ φάνηκαν ανεπαρκείς να αντιμετωπίσουν το κραυγαλέο σκάνδαλο με τους ιδιώτες πάροχους Hellas Power και Energa, αποφασίζοντας να παρέμβουν μόνο κατόπιν εορτής, θα ξέρουν τι γίνεται κάθε λεπτό στα κέντρα ελέγχου;

Χρηματιστηριακό εμπόρευμα το ρεύμα

Βαθιά χαραγμένο το αποτύπωμα της ΕΕ είναι στις ανατροπές που επιβλήθηκαν στην περιφερειακή οργάνωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που είχε ντε φάκτο επιβληθεί μέχρι το 2000. Έως τότε η Ελλάδα συνεργαζόταν με χώρες, όπως η Βουλγαρία για παράδειγμα, τροφοδοτώντας η μια την άλλη με ηλεκτρικό και καλύπτοντας με συμψηφισμούς τις ώρες ή τις περιόδους αιχμής. Όταν χρειαζόταν για παράδειγμα η Ελλάδα επιπλέον ενέργεια τα Χριστούγεννα την προμηθευόταν από την Βουλγαρία και την ανταπέδιδε κάποια άλλη περίοδο που η γειτονική χώρα είχε μεγαλύτερη ανάγκη κι η Ελλάδα χαμηλότερη ζήτηση. Ήταν ένας πρακτικός τρόπος που καθιστούσε περιττές τις επιπλέον επενδύσεις, πετυχαίνοντας την υψηλότερη δυνατή αξιοποίηση της υπάρχουσας παραγωγικής δυναμικότητας.

Με απόφαση της ΕΕ ωστόσο το 2000 κάθε τέτοια ανταλλαγή απαγορεύτηκε, καθώς τέθηκε ως όρος η καταβολή χρηματικού τιμήματος, που διευκολύνει την μετατροπή της ενέργειας σε χρηματιστηριακό εμπόρευμα, όπως είναι ο δηλωμένος στόχος της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτού του μοντέλου αγοράς που προωθείται οι συναλλαγές ηλεκτρικής ενέργειας απομακρύνονται από το εθνικό έδαφος και θα γίνονται από ένα ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ενέργειας, με έδρα το Λουξεμβούργο. Έτσι, δια της αναγκαστικής αγοραπωλησίας, η Ελλάδα αποκόπηκε από τις περιφερειακές γειτονικές της χώρες, καθώς υποχρεώθηκε να πληρώνει για μια ανταλλαγή που λειτουργούσε άριστα επί πολλά χρόνια, μέσω των συμψηφισμών, μειώνοντας σημαντικά τα κόστη. Ο σημαντικότερος ωστόσο λόγος για τον οποίο πρέπει η ηλεκτρική ενέργεια να είναι 100% δημόσια, καθετοποιημένη με άξονα μια δημόσια ΔΕΗ (ακυρώνοντας μάλιστα σταδιακά όσα βήματα έχουν ήδη γίνει στην κατεύθυνση ιδιωτικοποίησής της) σχετίζεται με τις ανάγκες που αναδύονται για όποιον τουλάχιστον ενδιαφέρεται να επουλωθούν οι πληγές που άφησε στην ελληνική οικονομία η 6ετής ύφεση, η οποία μείωσε το ΑΕΠ κατά 21,5%.

Η ορμητική οικονομική ανάπτυξη της μεταπολεμικής περιόδου ουδέποτε θα είχε συμβεί αν δεν υπήρχε η ΔΕΗ. Η δημιουργία της δεν έβαλε τέρμα μόνο στο καθεστώς κερδοσκοπίας που είχαν επιβάλει οι ιδιώτες. Το σημαντικότερο είναι ότι ενοποίησε οικονομικά την Ελλάδα, αφήνοντας στο παρελθόν τον κατακερματισμό που επέβαλλαν στην οικονομική γεωγραφία οι ασύνδετες μεταξύ τους αγορές ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό το επίτευγμα κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα αν ιδιωτικοποιηθεί το δίκτυο μεταφοράς, υποβαθμίζοντας ντε φάκτο την ελληνική οικονομία σε μια τριτοκοσμική χώρα και καθιστώντας την ενεργειακή φτώχεια κανόνα δίπλα στην άλλη φτώχεια, με την οποία ζουν καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι.

Σημαντικές επενδύσεις

“Εδώ μάλιστα ας μην κάνουμε το λάθος να θεωρούμε δεδομένα για πάντα τα σημερινά επιτεύγματα, πολύ περισσότερο αν λάβουμε υπ’ όψη μας τις μοναδικές γεωγραφικές ιδιομορφίες της Ελλάδας”, συνεχίζει η Φλώρα Παπαδέδε, απαντώντας στην προσπάθεια δυσφήμισης της ΔΕΗ και υποβάθμισης των όσων έχει πετύχει. “Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στην Τουρκία όπου δεν υφίσταται καν δίκτυο μεταφοράς, ενώ τεχνικά προβλήματα που έχει δεν επιτρέπουν την διασύνδεσή του με το ευρωπαϊκό για να μην μεταφέρει στα υπόλοιπα δίκτυα τα προβλήματα του. Το ελληνικό δίκτυο αντίθετα είναι το δεύτερο σε αξιοπιστία σε όλη την Ευρώπη με τους πιο κρίσιμους δείκτες (πιθανότητα βλαβών, ενέργεια που χάνεται, κ.α.) να είναι στα καλύτερα επίπεδα. Επιπλέον η ΔΕΗ πρωταγωνίστησε ακόμη κι αυτά τα χρόνια της βαθιάς κρίσης σε επενδύσεις.
Από το 2010 ως το 2012 επένδυσε 2,95 δισ. ευρώ κι ο ΑΔΜΗΕ 253 εκ. ευρώ, στηρίζοντας χιλιάδες εργαζόμενους. Αν είχε πουληθεί σε ιδιώτη θα είχαν πραγματοποιηθεί αυτές οι επενδύσεις;” Τέλος, αξίζει να δούμε ότι χώρες (όπως η Βολιβία για παράδειγμα) που πρόσφατα εθνικοποίησαν το δίκτυο μεταφοράς και διανομής δεν το έκαναν από ιδεολογική επιλογή αλλά λόγω ανάγκης.

Επειδή οι ιδιώτες άφησαν το δίκτυο να καταρρεύσει λόγω ελλιπών επενδύσεων. Γιατί πρέπει κι εμείς να φτάσουμε σε αυτό το σημείο για να τρέχουμε μετά από 10 ή 20 χρόνια να μαζέψουμε, με τεράστιο τότε κόστος, τις ζημιές των ιδιωτών; Υστερόγραφο: Για τις ανάγκες του συγκεκριμένου ρεπορτάζ μιλήσαμε με πολλούς εργαζομένους και στελέχη στη ΔΕΗ που όμως θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους για να μην …απολυθούν! Διαφορετικά ειπωμένο, σήμερα, το κόστος που επωμίζεται πλήθος ευσυνείδητων δημοσίων λειτουργών, οι οποίοι κρούουν απεγνωσμένα τον συναγερμό για τις δραματικές συνέπειες που έχει το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης, είναι ανεργία, πείνα και εξαθλίωση. Σε αυτό το ανήκουστο σημείο μας έχει οδηγήσει το καθεστώς άτυπης οικονομικής κατοχής και εργασιακού Μεσαίωνα που έχει επιβάλλει η Τρόικα με την βοήθεια των ελληνικών κυβερνήσεων…

Πηγή: Επίκαιρα το είδαμε στο http://www.inprecor.gr/

Συγγραφή: ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Διαβάστε περισσότερα ...