Subscribe Twitter Twitter

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ: Ορατότης μηδέν


Του Γιάννη Σιδέρη

Σε όλους τους τόνους του γκρίζου ο πρωθυπουργός, με άρθρο του στη Realnews, προσπαθεί να πείσει για την ανάγκη η παρούσα βουλή να ξεπεράσει τις τριπλές συμπληγάδες και να εκλέξει πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Μοναδικό μοτίβο οι εφτά πληγές του Φαραώ που θα ενσκήψουν όταν, και εάν, εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ.  Είναι ενδεικτικό αποτυχίας: Ο πρωθυπουργός δεν είχε κάποιο όραμα να προτάξει για να πείσει τους πολίτες, και δι’ αυτών τους βουλευτές, για την αναγκαιότητα μακροημέρευσης της κυβέρνησης. Μόνιμη επίκληση η επερχόμενη καταστροφή. Ο ΣΥΡΙΖΑ – κατά τον κ. Σαμαρά - λέει στις αγορές ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο (ενώ είναι !!!) άρα να μην μας δανείζουν (ο ΣΥΡΙΖΑ το λέει αυτό!!), «Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί σε μετωπική σύγκρουση με όλη τη Ευρώπη»… ενώ δυο μήνες τελειώνουμε και πάνε να μας σταματήσουν (Ο ΣΥΡΙΖΑ πάλι, όχι ο ίδιος που τα τίναξε στον αέρα με την αψυχολόγητη και βεβιασμένη  δική του «έξοδο» στις αγορές, που κατέληξε σε Βατερλό).
Όλα όσα πρόκειται να προκαλέσει ο ΣΥΡΙΖΑ αν …οπτικοποιούνταν, θα προσομοίαζαν σε λιμούς σεισμούς και καταποντισμούς που εμπίπτουν επί των κεφαλών μας. Είναι φυσικό  ότι ο πρωθυπουργικός λόγος βρίσκεται εν αγαστή αρμονία με τις προσβλητικές, για τον λαό, παρεμβάσεις ξένων τραπεζιτών, διεθνών και εγχώριων μέσων ενημέρωσης, κάθε είδους καλοπροαίρετων ή μη αναλυτών, αλλά και αξιωματούχων της Ε.Ε. – του αξιότιμου κου Γιούνκερμη εξαιρουμένου.
Δεν είναι ότι έχει άδικο σε όλα ο κ. Σαμαράς. Το πρόβλημα εστιάζεται στο ότι δεν έχει κάτι θετικό να επικαλεστεί για την κυβέρνηση του και να πείσει. Δεν έχει υπέρ του κάποιο σοβαρό – ή έστω ρηξικέλευθο – έργο, κάποια λαμπρή στιγμή, της διακυβέρνησής του. Δεν έχει κάποια εξαγγελία ανάτασης, ένα διαρθρωμένο πρόγραμμα ανασύνταξης. Βασίζεται απλώς στον φόβο που ξυπνάει ο ΣΥΡΙΖΑ στον μέσο έλληνα, τον κατασυκοφαντημένο «νοικοκυραίο».
Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας επιδίδονται μετά ζήλου για να δικαιώσουν την αρνητική προπαγάνδα του πρωθυπουργού. Ο κ. Τσίπρας βρήκε προφανώς πολύ έξυπνη την ρήση του στην ρουμελιώτικη Λαμία «θα βαράμε τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν», και την προσομοίωσε στο κρητικό Ηράκλειο, αυτός «θα παίζει την κρητική λύρα και οι αγορές θα χορεύουν πεντοζάλη»!
Φράσεις που ίσως αποδεικνύουν άγνοια περί του τι είναι οι αγορές ( σ.σ. Οι περίφημες αγορές δεν αποτελούν ένα ενιαίο καθοδηγητικό κέντρο, και πολύ περισσότερο δεν είναι ένα συγκεκριμένο προσωποποιημένο επιτελείο. Αγορές είναι τα ορμητικά κερδοσκοπικά funds αλλά και οι σοβαροί επενδυτικοί οίκοι, οι μεγάλες τράπεζες αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία των απομάχων της ζωής στην  Ευρώπη και την Αμερική, οι μεγάλες χρηματοπιστωτικές εταιρίες αλλά και τα αμοιβαία κεφάλαια που επενδύουν τις οικονομίες των εργαζομένων – γενικώς είναι ένα πολυεστιακό, πολυπρόσωπο και πολυδαίδαλο, πλανητικής εμβέλειας, ποτάμι χρημάτων, το οποίο δεν πρόκειται να χορέψει στους ρυθμούς σου αν δεν είσαι αξιόπιστος.  Απλώς σε εγκαταλείπει και διοχετεύει αλλού την πλεονάζουσα ρευστότητα πλούτου που διαθέτει, εκεί όπου υπάρχει δυνατότητα κέρδους ή έστω σιγουριάς για τα χρήματά του…).
Ισως βέβαια ο κ. Τσίπρας να το είπε και σε ένδειξη άμυνας ή αντίδρασης στην επιθετικώς αυξανόμενη καταστροφολογία εναντίον του. Ισως για να δώσει στο εκλογικό του ακροατήριο, (που εν πολλοίς – και δικαίως – είναι οι χειμαζόμενοι, οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι, οι απεγνωσμένοι) ένα μήνυμα ελπίδας, ένα μήνυμα αντίστασης στους κάθε είδους Γιούνκερ και τα γεράκια των αγορών που θα έλεγε και ο κ. Στρατούλης.
Δυστυχώς η ρήση αποτυπώνει την παιδική αρρώστια  από την οποία δεν έχει απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τον αιθεροβάμονα αριστερισμό που δεν έχει καμία αντιστοίχηση με την ζέουσα πραγματικότητα και του αφαιρεί προφίλ κυβερνησιμότητας, στην κρίση του προβληματισμένου πολίτη.
Υπάρχουν φυσικά και άλλες σκέψεις προβληματισμού περί τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι λογικό να αποτελεί το αλεξικέραυνο της κριτικής, όχι γιατί με την ανάδειξή του ως κυβέρνηση θα επιπέσουν επί των κεφαλών μας όλοι οι κεραυνοί του πλανήτη, αλλά για τι είναι ο ερχόμενος και πολλά υποσχόμενος. Ετσι κι αλλιώς η  παρούσα κυβέρνηση, ακόμη και πρόεδρο της Δημοκρατίας να εκλέξει, εξεμέτρησε το ζην. Το πολύ πολύ να παρατείνει με τεχνητή αναπνοή, για κάποιους μήνες, την επιθανάτια αγωνία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως πρέπει να απαντήσει στα στοιχειώδη: θα δεχθεί διαπραγμάτευση ή όχι όπως είπε ο Γραμματέας του κόμματος κ. Βίτσας ;  Ποια είναι τα διακυβεύματα της μιας ή της άλλης στάσης του;   Θα ζητήσει παράταση μνημονίου προκειμένου να διαπραγματευθεί – μιας και σχεδόν αμέσως με την συγκρότηση κυβέρνησης του, εκπνέει η παρούσα παράταση; Με ποια διαδικασία και σε ποιους θα ζητήσει πάγωμα όσων προτάσσει, δηλαδή τόκων, χρεολυσίων, κλπ, κι από ποιους θα απαιτήσει ρήτρα ανάπτυξης; Από τους τρεις της Τρόικα ή από τους 27 που μας δανείζουν;
Ισως φαντάζουν διαδικαστικά τα ανωτέρω αλλά δεν είναι. Είναι θέματα ουσίας, αποτελούν τα προσκόμματα σε ένα δρόμο ανηφορικό και μετ εμποδίων που θα κληθεί να διανύσει, και τα οποία θα πρέπει να επιλύσει πάραυτα.  Από το ρεπορτάζ συνάγεται ότι ακόμη δεν έχει κατασταλάξει στην κατάλληλη φόρμουλα δράσης, ενώ ο καιρός δεν φείδεται και οι εκλογές βρίσκονται ante portas

Bookmark and Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.

Recent Posts

free counters