Απόλυτη εφαρμογή βρίσκει ο στίχος του γνωστού ρεμπέτικου. Ο χειμώνας ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς. Οι απολύσεις, οι μειώσεις μισθών και οι νέες περικοπές καλά κρατούν.
Σε μία χώρα, όπου επισήμως (διότι στην πραγματικότητα το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο) το ένα τέταρτο του παραγωγικού της δυναμικού είναι άνεργο, το νέο μπαράζ απολύσεων και περικοπών φέρνει νέα θύελλα, που θα σαρώσει ακόμη κι εκείνους τους επιχειρηματίες που ακόμη διαθέτουν άμυνες.
Πώς, για παράδειγμα, ο υπάλληλος των ΙΚΕΑ θα μπορέσει να πει έναν καφέ στα καταστήματα Costa Coffee του Άρη Βωβό, όταν τελικά οι περικοπές μισθών φτάνουν στο 11%;
Πώς ο εργαζόμενος στην Forthnet, που θα δει τον μισθό του να μειώνεται κατά 35% θα προγραμματίσει αγορές από τα καταστήματα ΙΚΕΑ;
Και πως ο εργαζόμενος στη Citibank που κλείνει καταστήματα και προχωρεί σε απολύσεις (μέσω εθελουσίας) θα διατηρήσει τη σύνδεση στη Nova του ομίλου Forthnet;
Για κάποιους επιχειρηματίες, οι περικοπές είναι αναπόφευκτες, για να μπορέσουν να διατηρήσουν τα μαγαζιά τους. Για κάποιους άλλους, που συσσώρευσαν τεράστια κέρδη όλα τα προηγούμενα χρόνια, είναι απαράδεκτο να μη βάζουν το χέρι στην τσέπη για να στηρίξουν τις επιχειρήσεις τους και να ζητούν από τους εργαζόμενους να επωμισθούν τα βάρη της δικής τους κρίσης…
Το κυριότερο, ωστόσο, είναι πως οι ίδιοι οι έντιμοι επιχειρηματίες (φυσικά δεν εννοούμε τον –επιχειρηματικά- άεργο κ. Δασκαλόπουλο, που πίσω από τις κλειστές πόρτες ζητά συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και στις δημόσιες εμφανίσεις γίνεται… επαναστάτης) θα πρέπει να υψώσουν αντιμνημονιακή κραυγή, να αντισταθούν στις πολιτικές που δημιουργούν καταστάσεις ασφυξίας στην οικονομία.
Ο πάμφτωχος εργαζόμενος δεν μπορεί να καταναλώσει. Άρα δεν θα δώσει κέρδη στην επιχείρηση του εργοδότη του. Κι ο τελευταίος δεν θα μπορέσει να χρηματοδοτήσει την εταιρεία του.
Όσο για εκείνους που συσσώρευσαν πλούτο και τον έχουν είτε στην Ελβετία, είτε στα σεντούκια τους, να γνωρίζουν πως δεν θα μείνουν ανέγγιχτοι από αυτή την κρίση. Όσες περικοπές κι αν κάνουν στους υπαλλήλους τους, όσα χρήματα κι αν κρύψουν σε ασφαλή καταφύγια και φορολογικούς παραδείσους.
Εάν η χώρα (δηλαδή οι πολίτες της) βυθιστεί, τότε το πλοίο θα τους τραβήξει κι αυτούς στον πάτο. Τα περιθώρια για νέες κομπίνες και για ατομική διάσωση έχουν πλέον τελειώσει!
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.