|
Επιχειρείται μάλιστα να δημιουργηθεί η εικόνα μιας διάστασης ανάμεσα στη στάση των εδώ εκπροσώπων και των πολιτικών προϊσταμένων τους στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
«Ενώ έξω εισπράττουμε μόνο καλά σχόλια για τις προσπάθειες της Ελλάδας και δηλώσεις συμπαράστασης, οι τροϊκανοί επιμένουν στη σκληρή στάση και απαιτούν ακραία πράγματα» λέει αυτή η συλλογιστική. Παραβλέπει όμως τις επίμονες επισημάνσεις όλων των Ευρωπαίων αξιωματούχων, ακόμη και των «φίλα προσκείμενων», ότι η χώρα μας «πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα».
«Η Ελλάδα πρέπει να εξαφανίσει όλες τις αμφισβητήσεις για τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την εφαρμογή του προγράμματος» είπε κατά λέξη ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, κατά την παρουσίαση του οράματός του για μια, υποτίθεται, ομοσπονδιακή Ευρώπη. Η φράση «να εξαφανίσει» (vanish στ’ αγγλικά) τα λέει όλα! Προϋπόθεση δηλαδή είναι η ΠΛΗΡΗΣ υποταγή στα κελεύσματα των δανειστών.
Θα ήταν πολύ αφελής κάποιος εάν πίστευε ότι οι γκρι γραφειοκράτες που περιφέρονται από υπουργείο σε υπουργείο απαιτώντας όλο και μεγαλύτερες περικοπές λειτουργούν αυτόνομα ή κατά βούληση. Είναι σαφές ότι εδώ παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων με αποδέκτη την κοινή γνώμη της Ελλάδας, η οποία παρακολουθεί αποσβολωμένη τις αλλεπάλληλες επιθέσεις στο βιοτικό της επίπεδο.
Η όλη υπόθεση θυμίζει το ανέκδοτο με τους φυλακισμένους που διαμαρτύρονται ότι είναι στριμωγμένοι στο κελί τους. Ο διευθυντής της φυλακής προσθέτει άλλους τόσους, κάνοντας τη ζωή τους κόλαση. Μετά τις νέες διαμαρτυρίες, αφαιρεί μερικούς και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν είναι τόσο ανόητοι ώστε να θέλουν «να τα πάρουν όλα». Λειτουργούν όμως μαξιμαλιστικά, έτσι που στο τέλος να πειθαρχήσουν τους «ανυπότακτους» Έλληνες, παίρνοντας αυτό που θέλουν: μια χώρα αλλαγμένη σε όλα, σύμφωνα με τα δικά τους νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Και, φυσικά, με υποθηκευμένο το μέλλον της για πολλές-πολλές δεκαετίες. Μια χώρα ημιανεξάρτητη, φέουδο ή προτεκτοράτο, χωρίς δυνατότητα χάραξης αυτόνομης εξωτερικής ή οικονομικής πολιτικής.
Η πραγματικότητα αυτή είναι μάλλον δύσκολο να μην γίνεται κατανοητή από την πολιτική ελίτ στην Ελλάδα. Απλώς, βολεύει τους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς να μετατρέπονται δέκα θλιβεροί γραφειοκράτες σε σκιάχτρο και αποδιοπομπαίο τράγο ταυτόχρονα.
Ελπίζουμε η μνήμη των Ελλήνων να μην είναι τόσο κοντή ώστε να ξεχνά ποιοι και με ποιο τρόπο μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής, πριν αποφασίσουν να ντυθούν τα ρούχα του Σωτήρα που θυσιάζεται για το Λαό του.
«Ενώ έξω εισπράττουμε μόνο καλά σχόλια για τις προσπάθειες της Ελλάδας και δηλώσεις συμπαράστασης, οι τροϊκανοί επιμένουν στη σκληρή στάση και απαιτούν ακραία πράγματα» λέει αυτή η συλλογιστική. Παραβλέπει όμως τις επίμονες επισημάνσεις όλων των Ευρωπαίων αξιωματούχων, ακόμη και των «φίλα προσκείμενων», ότι η χώρα μας «πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα».
«Η Ελλάδα πρέπει να εξαφανίσει όλες τις αμφισβητήσεις για τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την εφαρμογή του προγράμματος» είπε κατά λέξη ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, κατά την παρουσίαση του οράματός του για μια, υποτίθεται, ομοσπονδιακή Ευρώπη. Η φράση «να εξαφανίσει» (vanish στ’ αγγλικά) τα λέει όλα! Προϋπόθεση δηλαδή είναι η ΠΛΗΡΗΣ υποταγή στα κελεύσματα των δανειστών.
Θα ήταν πολύ αφελής κάποιος εάν πίστευε ότι οι γκρι γραφειοκράτες που περιφέρονται από υπουργείο σε υπουργείο απαιτώντας όλο και μεγαλύτερες περικοπές λειτουργούν αυτόνομα ή κατά βούληση. Είναι σαφές ότι εδώ παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων με αποδέκτη την κοινή γνώμη της Ελλάδας, η οποία παρακολουθεί αποσβολωμένη τις αλλεπάλληλες επιθέσεις στο βιοτικό της επίπεδο.
Η όλη υπόθεση θυμίζει το ανέκδοτο με τους φυλακισμένους που διαμαρτύρονται ότι είναι στριμωγμένοι στο κελί τους. Ο διευθυντής της φυλακής προσθέτει άλλους τόσους, κάνοντας τη ζωή τους κόλαση. Μετά τις νέες διαμαρτυρίες, αφαιρεί μερικούς και έτσι είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν είναι τόσο ανόητοι ώστε να θέλουν «να τα πάρουν όλα». Λειτουργούν όμως μαξιμαλιστικά, έτσι που στο τέλος να πειθαρχήσουν τους «ανυπότακτους» Έλληνες, παίρνοντας αυτό που θέλουν: μια χώρα αλλαγμένη σε όλα, σύμφωνα με τα δικά τους νεοφιλελεύθερα πρότυπα. Και, φυσικά, με υποθηκευμένο το μέλλον της για πολλές-πολλές δεκαετίες. Μια χώρα ημιανεξάρτητη, φέουδο ή προτεκτοράτο, χωρίς δυνατότητα χάραξης αυτόνομης εξωτερικής ή οικονομικής πολιτικής.
Η πραγματικότητα αυτή είναι μάλλον δύσκολο να μην γίνεται κατανοητή από την πολιτική ελίτ στην Ελλάδα. Απλώς, βολεύει τους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς να μετατρέπονται δέκα θλιβεροί γραφειοκράτες σε σκιάχτρο και αποδιοπομπαίο τράγο ταυτόχρονα.
Ελπίζουμε η μνήμη των Ελλήνων να μην είναι τόσο κοντή ώστε να ξεχνά ποιοι και με ποιο τρόπο μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής, πριν αποφασίσουν να ντυθούν τα ρούχα του Σωτήρα που θυσιάζεται για το Λαό του.
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.