Οικονομική υπερδύναμη ...για κλάματα!
Από την έναρξη της ευρωπαϊκής κρίσης, πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την ικανότητα που επέδειξε η αμερικανική οικονομία, αποφεύγοντας τη πολύ χειρότερη μοίρα των οικονομιών της Γηραιάς Ηπείρου, αλλά και για το ρόλο που έπαιξε στην επιτυχία αυτή η νομισματική στρατηγική που υιοθέτησε η Fed.
Όμως, όπως γνωρίζουμε ήδη πολύ καλά εδώ στην Ελλάδα, τα μακροοικονομικά νούμερα δεν αποτυπώνουν πάντα την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στη κοινωνία. Και αυτό ακριβώς ισχύει και για την εικόνα που σκιαγραφεί για την αμερικανική κοινωνία, η τελευταία έκθεση της αμερικανικής στατιστικής υπηρεσίας.
Πραγματικά, μπορεί τα μακροοικονομικά νούμερα να δείχνουν μια αμερικανική οικονομία αδύναμη, αλλά ακόμη ζωντανή, ωστόσο η έκθεση αποκαλύπτει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα νούμερα. Διότι στην μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη 46,2 εκατ. άνθρωποι ζούν κάτω από το όριο της φτώχειας, ήτοι το 15% του πληθυσμού.
Βεβαίως, η κυβέρνηση έσπευσε να επισημάνει ότι αν και το ποσοστό της φτώχειας αυξανόταν σταθερά τα τελευταία χρόνια (ενδεικτικά, το 2006 ήταν στο 12,3%), τη τελευταία χρονιά έμεινε σχεδόν στάσιμο στο 15%.Όμως με δεδομένο ότι το νούμερο αποτελεί το υψηλότερο για τη χώρα εδώ και 53 χρόνια, είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πως η στασιμότητα του δείκτη συνιστά επιτυχία.
Η έκθεση περιλαμβάνει και άλλα ενδιαφέροντα, όσο και θλιβερά στοιχεία. Το σημαντικότερο εξ αυτών είναι το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών νοικοκυριών, το οποίο διευρύνθηκε στο χειρότερο σημείο εδώ και περίπου σαράντα(!) χρόνια, από το 1967. Γεγονός, που όπως επισημαίνεται, οφείλεται στο γεγονός ότι ενώ τα κέρδη για τους πλουσίους αυξήθηκαν σημαντικά, το εισόδημα της μεσαίας τάξης μειώθηκε.
Πραγματικά, ο μέσος όρος των εισοδημάτων διαμορφώθηκε στα 50.054 δολάρια, που είναι το χαμηλότερο νούμερο από το 1995, παρουσιάζοντας ετήσια κάμψη ύψους 1,5%.
Το μόνο θετικό στοιχείο είναι ότι οι πολίτες άρχισαν να απολαμβάνουν τις αλλαγές που έφερε στο υγειονομικό και ασφαλιστικό σύστημα η περίφημη μεταρρύθμιση του Μπάρακ Ομπάμα. Έτσι, λοιπόν, ο αριθμός των πολιτών που δεν έχει υγειονομική κάλυψη μειώθηκε περίπου κατά μία ποσοστιαία μονάδα, ενώ είναι ενθαρρυντικό ότι αυτοί που επωφελήθηκαν κυρίως από τις αλλαγές ήταν οι νέοι κάτω των 26 ετών. Συγκεκριμένα, μέσα στη τελευταία χρονιά 540.000 παραπάνω νέοι μπόρεσαν να ασφαλιστούν, με τον εθνικό αριθμό των ανασφάλιστων να πέφτει στα 48,6 εκατ. άτομα από 49,9 εκατ. τη προηγούμενη χρονιά.
Τα νούμερα αυτά σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά σημαντικά για το πολιτικό σκηνικό, δεδομένου ότι βρισκόμαστε λιγότερο από δύο μήνες πριν την ώρα της προεδρικής κάλπης. Αν και Μπάρακ Ομπάμα και Μιτ Ρόμνεϊ, ως κλασσικοί πολιτικοί, προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τα νούμερα με το δικό τους τρόπο, το τρόπο που τους βολεύει για να ενισχύσουν τις πιθανότητες εκλογικής τους νίκης.
Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος βρήκε ευκαιρία για να επαναλάβει ένα από τα κεντρικότερα συνθήματα της καμπάνιας του, ότι δηλαδή η Αμερική, η οικονομία, και οι πολίτες της, βρίσκονται σήμερα σε πολύ χειρότερο σημείο από ότι βρίσκονταν τέσσερα χρόνια πριν, όταν ανέλαβε τη προεδρία ο Μπάρακ Ομπάμα. Και ο Αμερικανός πρόεδρος στάθηκε στο γεγονός ότι το ποσοστό της φτώχειας άρχισε να αυξάνεται την εποχή της διακυβέρνησης Μπους και ότι η διεύρυνση της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών οφείλεται κυρίως στο ότι οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι παρά τη κρίση, και ότι θα γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι αν εκλεγεί ο εκατομμυριούχος Μιτ Ρόμνεϊ, και θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια του, που θα ευνοήσουν τους έχοντες και κατέχοντες.
Όμως, όπως γνωρίζουμε ήδη πολύ καλά εδώ στην Ελλάδα, τα μακροοικονομικά νούμερα δεν αποτυπώνουν πάντα την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στη κοινωνία. Και αυτό ακριβώς ισχύει και για την εικόνα που σκιαγραφεί για την αμερικανική κοινωνία, η τελευταία έκθεση της αμερικανικής στατιστικής υπηρεσίας.
Πραγματικά, μπορεί τα μακροοικονομικά νούμερα να δείχνουν μια αμερικανική οικονομία αδύναμη, αλλά ακόμη ζωντανή, ωστόσο η έκθεση αποκαλύπτει την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα νούμερα. Διότι στην μοναδική υπερδύναμη του πλανήτη 46,2 εκατ. άνθρωποι ζούν κάτω από το όριο της φτώχειας, ήτοι το 15% του πληθυσμού.
Βεβαίως, η κυβέρνηση έσπευσε να επισημάνει ότι αν και το ποσοστό της φτώχειας αυξανόταν σταθερά τα τελευταία χρόνια (ενδεικτικά, το 2006 ήταν στο 12,3%), τη τελευταία χρονιά έμεινε σχεδόν στάσιμο στο 15%.Όμως με δεδομένο ότι το νούμερο αποτελεί το υψηλότερο για τη χώρα εδώ και 53 χρόνια, είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πως η στασιμότητα του δείκτη συνιστά επιτυχία.
Η έκθεση περιλαμβάνει και άλλα ενδιαφέροντα, όσο και θλιβερά στοιχεία. Το σημαντικότερο εξ αυτών είναι το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών νοικοκυριών, το οποίο διευρύνθηκε στο χειρότερο σημείο εδώ και περίπου σαράντα(!) χρόνια, από το 1967. Γεγονός, που όπως επισημαίνεται, οφείλεται στο γεγονός ότι ενώ τα κέρδη για τους πλουσίους αυξήθηκαν σημαντικά, το εισόδημα της μεσαίας τάξης μειώθηκε.
Πραγματικά, ο μέσος όρος των εισοδημάτων διαμορφώθηκε στα 50.054 δολάρια, που είναι το χαμηλότερο νούμερο από το 1995, παρουσιάζοντας ετήσια κάμψη ύψους 1,5%.
Το μόνο θετικό στοιχείο είναι ότι οι πολίτες άρχισαν να απολαμβάνουν τις αλλαγές που έφερε στο υγειονομικό και ασφαλιστικό σύστημα η περίφημη μεταρρύθμιση του Μπάρακ Ομπάμα. Έτσι, λοιπόν, ο αριθμός των πολιτών που δεν έχει υγειονομική κάλυψη μειώθηκε περίπου κατά μία ποσοστιαία μονάδα, ενώ είναι ενθαρρυντικό ότι αυτοί που επωφελήθηκαν κυρίως από τις αλλαγές ήταν οι νέοι κάτω των 26 ετών. Συγκεκριμένα, μέσα στη τελευταία χρονιά 540.000 παραπάνω νέοι μπόρεσαν να ασφαλιστούν, με τον εθνικό αριθμό των ανασφάλιστων να πέφτει στα 48,6 εκατ. άτομα από 49,9 εκατ. τη προηγούμενη χρονιά.
Τα νούμερα αυτά σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά σημαντικά για το πολιτικό σκηνικό, δεδομένου ότι βρισκόμαστε λιγότερο από δύο μήνες πριν την ώρα της προεδρικής κάλπης. Αν και Μπάρακ Ομπάμα και Μιτ Ρόμνεϊ, ως κλασσικοί πολιτικοί, προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τα νούμερα με το δικό τους τρόπο, το τρόπο που τους βολεύει για να ενισχύσουν τις πιθανότητες εκλογικής τους νίκης.
Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος βρήκε ευκαιρία για να επαναλάβει ένα από τα κεντρικότερα συνθήματα της καμπάνιας του, ότι δηλαδή η Αμερική, η οικονομία, και οι πολίτες της, βρίσκονται σήμερα σε πολύ χειρότερο σημείο από ότι βρίσκονταν τέσσερα χρόνια πριν, όταν ανέλαβε τη προεδρία ο Μπάρακ Ομπάμα. Και ο Αμερικανός πρόεδρος στάθηκε στο γεγονός ότι το ποσοστό της φτώχειας άρχισε να αυξάνεται την εποχή της διακυβέρνησης Μπους και ότι η διεύρυνση της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών οφείλεται κυρίως στο ότι οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι παρά τη κρίση, και ότι θα γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι αν εκλεγεί ο εκατομμυριούχος Μιτ Ρόμνεϊ, και θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια του, που θα ευνοήσουν τους έχοντες και κατέχοντες.
Μαριλίζ Φασουλοπούλου
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.