Subscribe Twitter Twitter

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Άκης Πάνου: ο φιλόσοφος του λαϊκού τραγουδιού



Σαν σήμερα, στις 7 Απριλίου του 2000, πέθανε ο Άκης Πάνου, ένας από τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, στιχουργούς και μουσικούς.
Είναι, σχεδόν, αδιαμφισβήτητο πως ο Άκης Πάνου υπήρξε από τους κορυφαίους τραγουδοποιούς της ιστορίας του λαϊκού τραγουδιού και δη της νεότερης, μετά το 1960.
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο πρώτος (δημοσιογραφικά) που είδε σε εκείνον τη στόφα του ιδιαίτερου συνθέτη και μαέστρου στιχουργού ήταν ο Τάσος Κουτσοθανάσης, ο οποίος και στήριξε τον Πάνου στο δισκογραφικό, κατά κάποιο τρόπο, ξεκίνημά του, με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα και παρουσιάσεις. Η παλιότερη, δημοσιευμένη σε έντυπο, συνέντευξη του είναι αυτή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Πρώτο» τον Απρίλιο του 1966 και η οποία ακολουθεί παρακάτω.
Την περίοδο που ο Άκης Πάνου σχηματοποιούσε τον μουσικό και στιχουργικό του χαρακτήρα, έχοντας, προηγουμένως, κι εκείνος δεχτεί κάποιες επιρροές από συνθέτες της εποχής, όπως τον Νίκου Καρανικόλα (προσωπική μου εκτίμηση είναι, πως, το δωρικό ύφος του Άκη Πάνου με τα καμηλιέρικα κ.λπ. οφείλει πολλά στον «αδικημένο» Νίκο Καρανικόλα) ή ακόμη και από τραγούδια της εποχής, σαν το: «Τι να σου κάνει μια καρδιά» του Αντώνη Κατινάρη, όπως, κατά τον φίλο και βαθύ γνώστη της ιστορίας του λαϊκού τραγουδιού Κώστα Χρηστίδη, με τον τρόπο του, έχει επισημάνει ο ίδιος ο Άκης Πάνου. Στη σύντομη – μα περιεκτική και για τα δεδομένα της εποχής ουσιαστική – συνέντευξη, λοιπόν, η οποία ακολουθεί (και απ’ την οποία μπορεί κανείς να βγάλει ενδιαφέροντα συμπεράσματα) ο Πάνου αναφέρεται στο ξεκίνημά του στα πάλκα, στο στίχο κ.λπ.
Στη δισκογραφία μπήκε το 1958 με τα τραγούδια «Μια βραδιά καταραμένη» και «Το παιδί μου απόψε πίνει» που συνυπέγραψε με τον τότε συνεργάτη του Χρήστο Κολοκοτρώνη και ηχογραφήθηκαν με διαφορά λίγων ημερών τραγουδισμένα από τη Δούκισσα και τους Καίτη Γκρέυ, Γιάννη Κυριαζή, αντίστοιχα.
Λοιπόν Άκη, από πότε ασχολείσαι με το λαϊκό τραγούδι;
Άρχισα το 1943 περίπου με τον κατά πέντε χρόνια μεγαλύτερο αδελφό μου Ευάγγελο, που στάθηκε σαν δάσκαλός μου στα πρώτα βήματα. Δεν είχα την τύχη να βρίσκομαι για πολλά χρόνια μαζί του διότι το 1948 σκοτώθηκε σε δυστύχημα.
Και συνέχισες μόνος σου;
Ναι.

Μπορείς ν’ αναφέρεις με ποιους συνεργάστηκες κατόπιν; Τους πιο γνωστούς βέβαια.
Από τότε, μέχρι το 1958 που εμφανιζόμουν σαν σολίστας συνεργάστηκα με πολλούς, απ’ τους οποίους θυμάμαι μόνον όσους φέρθηκαν εν τάξει απέναντί μου. Τους άλλους τους ξέχασα.
Έστω…
Στέλιος Περπινιάδης, Κώστας Παπαδόπουλος, Χρήστος Δημόπουλος, Γιώργος Τσιμπίδης, Σταύρος Τζουανάκος, Νίκος Καρανικόλας, Αντώνης Μουστάκας, Βασίλης Καραπατάκης, κ.ά.
Είπες προηγουμένως, μέχρι το 1958. Από τότε μέχρι σήμερα δηλαδή, δεν εμφανίστηκες στο πάλκο;
Όχι, σταμάτησα την χρονιά εκείνη, διότι πάντα κάτι συνέβαινε και μου θύμιζε ότι το επάγγελμα του μουσικού είναι επάγγελμα. Ενώ για μένα το λαϊκό τραγούδι, είναι πιο πολύ κέφι. Από τότε αφοσιώθηκα αποκλειστικά στη σύνθεση και στο στίχο.
Θύμισέ μας μερικές εμφανίσεις σου.
Θέατρο Ορ. Λάσκου το 1946, σαν ταλέντο με τον αδελφό μου. Εν συνεχεία Θέατρο «Διονύσια», Καλλιθέας (θίασος Αδ. Λαιμού), Θέατρο «Σαμαρτζή», (θίασος Μ. Φωτόπουλου). Σειρά εμφανίσεων στις λαϊκές βραδιές του «Παλλάς» Πειραιώς και συγχρόνως με το συγκρότημα του Γιάννη Παπαϊωάννου. Για μεγάλο διάστημα στον «Πρωινό μουσικό περίπατο» του Μ. Φραγκιαδάκη από τον Σταθμό Ενόπλων, δίπλαστον Γούναρη, την Δανάη κ.α. Επίσης σειρά εμφανίσεων στην Επαρχία: Αγρίνιο, Ιωάννινα, Άρτα, Βόλο, Σπάρτη, Ηράκλειο, Χανιά κ.λ.π.
Και μετά από τόσες εμφανίσεις αποχώρισες;
Ναι, όταν κάτι δεν σε ικανοποιεί πλέον σε εμποδίζει να το δεις σοβαρά, επόμενο είναι να κολυμπήσεις στην μετριότητα.
Αυτά όσον αφορά το εκτελεστικό μέρος, έτσι δεν είναι;
Ασφαλώς.
Τραγούδια από πότε άρχισες να γράφεις;
Δεν ξεκίνησα γράφοντας τραγούδια. Μου άρεσε να γράφω στίχους (κυρίως σατυρικούς), μέχρι που και τα γράμματα προς συγγενείς και φίλους έφτασαν να είναι έμμετρα. Αργότερα μου έδωσαν μια στήλη στην «Ναυτική Ελλάδα», αλλά τα όρια των θεμάτων που μπορούσα να εκμεταλλευτώ σε ένα κατά κάποιο τρόπο Στρατιωτικό περιοδικό, ήταν μικρά και δεν συνέχισα.
Ο στίχος είναι η αγαπημένη σου ασχολία;
Είναι από τα ενδιαφέροντα της ζωής μου. Πολλά ποιήματα που έγραψα κατά καιρούς, οι δικοί μου είχαν την πρόνοια να τα μαζεύουν κι έτσι σύντομα θα τα ταξινομήσω με σκοπό να εκδοθούν.
Από ότι είπαμε, κι από ότι δικό σου έχουμε ακούσει, θα πρέπει να περιμένουμε στο μέλλον μια δουλειά ποιότητος.
Μ’ αρέσει να σπαταλάω τον χρόνο στην προπαρασκευή και καταφέρνω να συντομεύω τον χρόνο της μάχης.
Η γραμμή του στίχου σου έχει ήδη διακριθεί. Την μουσική σου γραμμή που μπορούμε να την κατατάξουμε; Είσαι υπέρ του νέου κύματος ή της παλαιάς σχολής;
Πιστεύω στην επαναφορά του λαϊκού τραγουδιού στον σωστό του δρόμο και την ποιοτική του βελτίωση (περισσότερο για το μέρος του στίχου).
Από τους παλιούς συνθέτες μας ποιους να σημειώσουμε;
Πολλοί είναι εκείνοι που έδωσαν όλες τις δυνάμεις τους για ένα καλό τραγούδι (άσχετα από το πόσες ήσαν αυτές οι δυνάμεις). Εντυπωσιακά προεξέχει ο Τσιτσάνης.
Από τους νεότερους;
Σήμερα το λαϊκό τραγούδι, μοιάζει με κατσαρόλα που μέσα της βράζουν παντός είδους ζαρζαβατικά. Αργότερα όταν σταματήσει το βράσιμο θα ιδούμε τι έμεινε. Εν αναμονή λοιπόν!
Η τελευταία σου εργασία ήταν το «Βρήκα πουλί» και «Δεν θάσαι το φινάλε» από την Κολούμπια. Ποια καινούργια εργασία σου θ’ ακούσουμε;
Πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσει μια σειρά τραγουδιών μου, με μουσική και στίχους δικούς μου, που πιστεύω ότι θα είναι μια πολύ αξιόλογη δουλειά, αφού την προετοίμασα πολύ καιρό. Αυτή είναι η γνώμη μου, ασφαλώς την τελευταία λέξη θα την έχει το κοινό. Από ποια εταιρεία δεν μπορώ να πω ακόμη. Πρόθεσή μου πάντως είναι να εργάζομαι ελεύθερα.
Του Βαγγέλη Αρναουτάκη, www.ogdoo.gr

Bookmark and Share

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.

Recent Posts

free counters