Οι παραιτήσεις, ενίοτε, γίνονται και αποδεκτές. Αυτή ήταν η απάντηση ανώτερου κυβερνητικού στελέχους στις φήμες περί απειλής παραίτησης της κ. Σακελλαρίου από το ΤΧΣ και εξαιτίας της εξέλιξης της πώλησης του ΤΤ.
Περισσότερο «σοφός» αποδεικνύεται ο κ. Μ. Κολιόπουλος , ο οποίος είχε προφανώς... προβλέψει όλα τα κωμικοτραγικά που συμβαίνουν αυτή την στιγμή στο ΤΧΣ. Κι αποτελεί απορίας άξιο προς τι οι χτεσινές διαρροές περί παραίτησης, όταν η κ. Σακελλαρίου απαίτησε και πήρε τις προηγούμενες ημέρες όλες εκείνες τις διασφαλίσεις που ζητούσε για να κάνει απρόσκοπτα την δουλειά της.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία υπόθεση που σε κάθε περίπτωση χρήζει έρευνας. Εκτός κι αν το νέο ζητούμενο στο ΤΧΣ είναι να εκπαραθυρωθούν οι εκπρόσωποι της Τράπεζας της Ελλάδος και της τρόικας. Οπότε, σε μία τέτοια περίπτωση θα πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιος επιδιώκει να γίνει ο νέος… ηγέτης στον τραπεζικό χώρο και με τι «δυνάμεις» και ποιανού την στήριξη. Διότι τα χρήματα με τα οποία είναι σήμερα όρθιες όλες οι τράπεζες είναι τα χρήματα που δανείστηκε ο ελληνικός λαός...
Στην περίπτωση του ΤΤ συμβαίνει το εξής: Η τρόικα θέλει να καταλήξει το ΤΤ στην Eurobank, έτσι ώστε η τράπεζα να ενδυναμωθεί και να είναι πιο εύκολη στην συνέχεια η πώλησή της. Άλλοι εγχώριοι παίκτες δεν θέλουν μία τέτοια εξέλιξη, επειδή έχουν στα σχέδιά τους να ελέγξουν αυτοί μελλοντικά την Eurobank. Κι ήσαν αυτοί οι οποίοι πίεσαν και κατάφεραν να φτάσουμε σε έναν «διαγωνισμό». Όπου συμβαίνει το εξής παράδοξο: Έχουμε 4 προτάσεις από 4 συστημικές τράπεζες που θέλουν να αγοράσουν μία κρατική τράπεζα με χρήματα που έχουν όλοι τους δανειστεί από τον ελληνικό λαό. Να κάνανε πόλεμο με τα λεφτά τους, θα ήταν κάτι απολύτως αποδεκτό...
Κι ασφαλώς ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την όποια αρνητική εξέλιξη συμβαίνει σε μία εταιρεία ή σε έναν οργανισμό είναι εξ ορισμού εκείνος ο οποίος ηγείται. Στην προκειμένη περίπτωση υπεύθυνη είναι η κ. Σακελλαρίου, η οποία δεν πρόβλεψε (τουλάχιστον) που θα μπορούσαν να οδηγήσουν οι ατυχείς εμπνεύσεις του συμβουλίου της.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο: Ποιος της πρότεινε και γιατί εκείνη αποδέχτηκε να πάμε σε διαγωνισμό και δεν έκανε το προφανές: Να συγχωνεύσει την Eurobank με τo ΤΤ και την Proton. Αυτό άλλωστε γίνεται σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η πρακτική. Και οι τρεις τράπεζες είναι ιδιοκτησίας του ΤΧΣ. Πρώτα τις ενδυναμώνει κανείς κι έπειτα τις πουλάει. Διαφορετικά δεν είναι δυνατόν να πιάσει το σωστό τίμημα.
Κανονικά θα έπρεπε να έχει ήδη υποβάλλει την παραίτησή της και όχι να απειλεί.
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr
Περισσότερο «σοφός» αποδεικνύεται ο κ. Μ. Κολιόπουλος , ο οποίος είχε προφανώς... προβλέψει όλα τα κωμικοτραγικά που συμβαίνουν αυτή την στιγμή στο ΤΧΣ. Κι αποτελεί απορίας άξιο προς τι οι χτεσινές διαρροές περί παραίτησης, όταν η κ. Σακελλαρίου απαίτησε και πήρε τις προηγούμενες ημέρες όλες εκείνες τις διασφαλίσεις που ζητούσε για να κάνει απρόσκοπτα την δουλειά της.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία υπόθεση που σε κάθε περίπτωση χρήζει έρευνας. Εκτός κι αν το νέο ζητούμενο στο ΤΧΣ είναι να εκπαραθυρωθούν οι εκπρόσωποι της Τράπεζας της Ελλάδος και της τρόικας. Οπότε, σε μία τέτοια περίπτωση θα πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιος επιδιώκει να γίνει ο νέος… ηγέτης στον τραπεζικό χώρο και με τι «δυνάμεις» και ποιανού την στήριξη. Διότι τα χρήματα με τα οποία είναι σήμερα όρθιες όλες οι τράπεζες είναι τα χρήματα που δανείστηκε ο ελληνικός λαός...
Στην περίπτωση του ΤΤ συμβαίνει το εξής: Η τρόικα θέλει να καταλήξει το ΤΤ στην Eurobank, έτσι ώστε η τράπεζα να ενδυναμωθεί και να είναι πιο εύκολη στην συνέχεια η πώλησή της. Άλλοι εγχώριοι παίκτες δεν θέλουν μία τέτοια εξέλιξη, επειδή έχουν στα σχέδιά τους να ελέγξουν αυτοί μελλοντικά την Eurobank. Κι ήσαν αυτοί οι οποίοι πίεσαν και κατάφεραν να φτάσουμε σε έναν «διαγωνισμό». Όπου συμβαίνει το εξής παράδοξο: Έχουμε 4 προτάσεις από 4 συστημικές τράπεζες που θέλουν να αγοράσουν μία κρατική τράπεζα με χρήματα που έχουν όλοι τους δανειστεί από τον ελληνικό λαό. Να κάνανε πόλεμο με τα λεφτά τους, θα ήταν κάτι απολύτως αποδεκτό...
Κι ασφαλώς ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την όποια αρνητική εξέλιξη συμβαίνει σε μία εταιρεία ή σε έναν οργανισμό είναι εξ ορισμού εκείνος ο οποίος ηγείται. Στην προκειμένη περίπτωση υπεύθυνη είναι η κ. Σακελλαρίου, η οποία δεν πρόβλεψε (τουλάχιστον) που θα μπορούσαν να οδηγήσουν οι ατυχείς εμπνεύσεις του συμβουλίου της.
Το ερώτημα είναι ξεκάθαρο: Ποιος της πρότεινε και γιατί εκείνη αποδέχτηκε να πάμε σε διαγωνισμό και δεν έκανε το προφανές: Να συγχωνεύσει την Eurobank με τo ΤΤ και την Proton. Αυτό άλλωστε γίνεται σε όλο τον κόσμο. Αυτή είναι η πρακτική. Και οι τρεις τράπεζες είναι ιδιοκτησίας του ΤΧΣ. Πρώτα τις ενδυναμώνει κανείς κι έπειτα τις πουλάει. Διαφορετικά δεν είναι δυνατόν να πιάσει το σωστό τίμημα.
Κανονικά θα έπρεπε να έχει ήδη υποβάλλει την παραίτησή της και όχι να απειλεί.
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr
Πηγή:www.capital.gr
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.