Οι Γερμανοί δεν είναι βέβαιο ότι θα κάνουν ουρά για να αγοράσουν το νέο βιβλίο που κυκλοφορεί από σήμερα με θέμα το σκοτεινό παρελθόν της αγαπημένης τους Καγκελαρίου, την εποχή της ανατολικής Γερμανίας. Όμως, το βέβαιο είναι ότι το περιεχόμενο του έχει ήδη αποτελέσει μείζον πολιτικό θέμα στην προεκλογική εκστρατεία της χώρας, και έχει προσελκύσει το έντονο ενδιαφέρον όλης της Ευρώπης και ειδικά των νότιων ...θυμάτων της συνταγής λιτότητας που μας επέβαλε με λίαν ...δημοκρατικό τρόπο.
Η αλήθεια είναι ότι για τα πρώτα χρόνια ζωής της Άνγκελα Μέρκελ δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα. Ξέρουμε που και πότε γεννήθηκε, για τα πρώτα της βιώματα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και για τον αυστηρό προτεστάντη πάστορα πατέρα της. Ξέρουμε ότι σπούδασε χημεία, ότι υπήρξε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος (όπως και οι περισσότεροι Ανατολικογερμανοί την εποχή εκείνη) και τα το πώς άρχισε να ανακατεύεται με το μεταρρυθμιστικό κίνημα λίγο πριν την πτώση του Τείχους.
Όμως, το βιβλίο «Η πρώτη ζωή της Άνγκελα Μ» του ιστορικού και δημοσιογράφου της Bild, Ραλφ Γκέοργκ Ρέουτ και του δημοσιογράφου της Die Welt, Γκίντερ Λάχμαν προσπαθεί για πρώτη φορά να ρίξει φως στη πραγματική σχέση της με το ολοκληρωτικό καθεστώς της ανατολικής Γερμανίας, δημιουργώντας αναπόφευκτα πάταγο σε μια εποχή που η Σιδηρά Κυρία της Γερμανίας αποτελεί αναμφισβήτητα το πιο αμφιλεγόμενο (για να μην πούμε μισητό) πρόσωπο της πολιτικής σκηνής της Ευρώπης.
Από όσα λοιπόν έχουν προδημοσιευτεί μάθαμε ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος υπήρξε γραμματέας του τομέα Προπαγάνδας και Καθοδήγησης της νεολαίας στο Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημών της Ανατολικής Γερμανίας, ένας ρόλος που σαφώς παραπέμπει σε πολύ ενεργότερη ανάμειξη με το καθεστώς από το ρόλο ενός απλού μέλους κόμματος. Στο συγκεκριμένο συμβούλιο μπορούσαν να γίνουν μέλη μόνο στρατευμένα μέλη του καθεστώτος, πόσο μάλλον να φτάσουν να ενταχθούν στη γραμματεία προπαγάνδας.
Μάλιστα, μέσω του συμβουλίου, που συγκέντρωνε όλη την επιστημονική ελίτ του κομμουνιστικού καθεστώτος, η νεαρή Άνγκελα εμφανίζεται να είχε ταξιδέψει πολλές φορές στη Μόσχα, και να είχε λάβει μέρος σε επιστημονικά συνέδρια, ένα προνόμιο που είναι προφανές ότι στην εγκλωβισμένη και απομονωμένη Γερμανία μπορούσαν να διεκδικήσουν μόνο τα πιστά μέλη του καθεστώτος.
Αν και λίγο πριν την κατάρρευση του Τείχους, η νυν Καγκελάριος αντιλήφθηκε την αλλαγή των τάσεων και έγινε μέλος και της αντιπολιτευτικής ομάδας «Δημοκρατικό Αντιπολιτευτικό Ξεκίνημα» που συμμετείχε στις κινητοποιήσεις που οδήγησαν στη πτώση του καθεστώτος Χόνεκερ. Όμως, όπως αναφέρει το βιβλίο, η νυν Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας ήταν άκρως αντίθετη με την ενοποίηση της Γερμανίας και πίστευε πως η Ανατολική Γερμανία έπρεπε να συνεχίσει μόνη της, ανεξάρτητη, το δρόμο της υπό ένα δημοκρατικό, σοσιαλιστικό καθεστώς.
Βεβαίως, τα στοιχεία αυτά από μόνα τους, πέρα από τα όσα ανυπομονούμε ακόμη να μάθουμε όταν κυκλοφορήσει σήμερα το βιβλίο, ήταν υπέρ αρκετά για να δημιουργήσουν σάλο στη χώρα, η οποία βρίσκεται σε προεκλογικό αναβρασμό για τις γενικές εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Τα γερμανικά media έστησαν κυριολεκτικά ...πάρτι με σελίδες αναλύσεων και δηλώσεων προσπαθώντας να υπολογίσουν και τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η υπόθεση στη προεκλογική εκστρατεία. Και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αντιλαμβανόμενα την πολιτική ευκαιρία που τους δίδεται, ζήτησαν οργισμένα εξηγήσεις και απαντήσεις, επισημαίνοντας ότι όποιος ήταν μέλος του επιστημονικού συμβουλίου δεν θα μπορούσε να είναι εχθρός του συστήματος.
Πραγματικά, σε ομιλία της σε κομματική εκδήλωση, η κα.Μέρκελ υποχρεώθηκε να κάνει μια πρώτη τοποθέτηση, η οποία, ωστόσο, μάλλον άναψε περισσότερες φωτιές, καθώς σαφώς δεν ήταν η διάψευση που θα περίμενε κανείς. Η Γερμανίδα Καγκελάριος περιορίστηκε να δηλώσει ότι όποτε έχει ερωτηθεί για το παρελθόν της, δεν έχει αποκρύψει στοιχεία. Αν και ισχυρίστηκε ότι η οργάνωση της νεολαίας δεν ήταν πολιτική οργάνωση, απλά προσέφερε ευκαιρίες(!) στους νέους της εποχής.
Ανάλογη ήταν και η επίσημη στάση της Καγκελαρίας, με τον εκπρόσωπο Στέφεν Ζάιμπερτ να δηλώνει ότι η Καγκελάριος έχει πάντα απαντήσει με ειλικρίνεια για τη ζωή της στην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και ότι δεν έχει ποτέ υποστηρίξει ότι ήταν αντικαθεστωτική ή επαναστάτρια.
Σε κάθε περίπτωση το «χθες» μας βοηθά πλέον να κατανοήσουμε καλύτερα το «σήμερα». Διότι από το παρελθόν της κα.Μέρκελ μπορεί να εξηγηθεί το σημερινό άκαμπτο απολυταρχικό προφίλ της, και το πώς κατέληξε να υποστηρίξει τη δημιουργία ενός επίσης ολοκληρωτικού και αντιδημοκρατικού καθεστώτος στην Ευρώπη, όπου ακόμη και τα θεσμοθετημένα δικαιώματα των πολιτών και των εργαζομένων τίθενται σε αμφισβήτηση και σε επαναδιαπραγμάτευση.
Η κα.Μέρκελ δεν ήθελε την ενωμένη, δημοκρατική, προοδευτική Γερμανία. Ίσως δεν ήθελε ποτέ και το όραμα της ενωμένης Ευρώπης και της Ευρώπης των πολιτών. Και ίσως γι' αυτό έχει κάνει ότι μπορεί για να το καταστρέψει!
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.