Το χαράτσι, Ρουβίκωνας του Φώτη Κουβέλη...

• 
   

Εδώ και μερικές εβδομάδες η Δημ.Αρ κατέστησε το χαράτσι "αντιμνημονιακό σύμβολο εντός μιας μνημονιακής κυβέρνησης" στην οποία παρέχει αμέριστη πολιτική στήριξη. Μετά τη σύσκεψη των τριών αρχηγών στο Μέγαρο Μαξίμου (Τετάρτη 3/4) το σύμβολο κατέρρευσε. Ο Φώτης Κουβέλης αναγκάστηκε να πράξει εκείνο που ήταν αυτονόητο. Αποδέχθηκε ότι το "βασικό ένστικτο επιβίωσης" και η εμμονή της "κυβερνώσας Αριστεράς"...άνευ όρων, είναι ισχυρότερο από τους συναισθηματισμούς, ακόμα κι αν αυτοί έχουν/ είχαν αριστερό πρόσημο.

Επί της ουσίας, ο εταίρος των κ.κ Σαμαρά και Βενιζέλου επιχείρησε να επαναλάβει την ακροβασία του Δεκεμβρίου, όταν ψήφισε τον προϋπολογισμό και παρέμεινε στο "παρών" στα εργασιακά. Εκείνη η στάση εγκανίασε μια τακτική "εντός εκτός και επί τα αυτά" για τη Δημ.Αρ, η οποία, όπως φαίνεται, δεν την ωφελεί δημοσκοπικά.

Χθες, ωστόσο, ο κ. Κουβέλης έκανε μία άλλη σημαντική -και ίσως στρατηγική- επιλογή.Εκδήλωσε με σαφήνεια την προτίμησή του να είναι εταίρος σε μία κυβέρνηση Σαμαρά από το να εγγράψει υποθήκη ως εταίρος σε μια μελλοντική κυβέρνηση Τσίπρα. Πολιτικά φαντάζει ανεξήγητο, ψυχολογικά, όμως, είναι απολύτως λογικό.

Στην κυβέρνηση Σαμαρά, η Δημ.Αρ είναι ένας απολύτως απαραίτητος σύμμαχος. Το κομμάτι εκείνο που αποτρέπει την κατάρρευση του οικοδομήματος και ένα άλλοθι για το ΠΑΣΟΚ να μπορεί να συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι είναι, τουλάχιστον, το ίδιο "αριστερό" με τον εξ αριστερών εταίρο του. Στην κυβέρνηση Σαμαρά το σύμπαν στροφογυρίζει γύρω από τα στελέχη της Δημ.Αρ. Όλα αποκτούν ένα κάποιο νόημα... 

Για τον κ. Κουβέλη, όμως, υπάρχει και μια άλλη διάσταση. Ίσως θεωρεί πως είναι προτιμότερο να ανήκει, έστω και ως επήλυδας, στο εντευκτήριο των...θεσμικών από το να σύρεται ως άσωτος που επιστρέφει στην πατρική εστία (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) από την οποία δραπέτευσε. Ακούγεται λογικό όσο και παράλογο. Αφήστε το πόσο άβολα θα αισθανόντουσαν πολλά στελέχη της Δημ.Αρ εάν αναγκάζονταν να συμβιώσουν με πρώην συντρόφους...

Εφεξής, όμως, η Δημ.Αρ θα βυθίζεται στις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις της. Πόσο μπορεί να αντέξει σε τέτοιες ταλαντώσεις ένα ασθενές εκκρεμές μεταξύ ενός αριστερού παρελθόντος και των πιο σκληρών, αντιλαϊκών επιλογών του Στουρνάρα και του Τόμσεν. Μένει να το δούμε.

Πάντως, στο μέλλον, η συμβολοποίηση του χαρατσιού από το επικοινωνιακό επιτελείο της Δημ.Αρ μπορεί να ανασύρεται ως ένα πέρασμα του Ρουβίκωνα. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι υπάρχουν ακόμα γέφυρες για επιστροφή. Εκτός εάν κάποιο "ατύχημα", ή ένας "ηρωϊσμός" της ύστατης ώρας αλλάξει την εικόνα. Προσώρας, δυσκολεύομαι να δω κάτι τέτοιο.

opinion24.gr