Του Γιάννη Αγγέλη
Το επιχείρημα/ πρόβλεψη ότι η ανάκαμψη έρχεται στην Ευρωζώνη το δεύτερο εξάμηνο του 2013 ξεφτίζει πλέον πολύ γρήγορα.
Η ανατροπή της πρόβλεψης έρχεται από τη γερμανική οικονομία, της οποίας οι δείκτες τόσο στη βιομηχανία και τη μεταποίηση όσο και στις υπηρεσίες πέφτουν με ρυθμούς που καθιστούν αδύνατη μία ανάκαμψη της ευρω-οικονομίας στο β’ εξάμηνο του έτους.
Τα στοιχεία αυτά ήταν ήδη γνωστά στην εαρινή σύνοδο του G-20 και του ΔΝΤ, εξ ου και οι διακριτικές αλλά απόλυτα σαφείς πιέσεις ΗΠΑ και Ιαπωνίας προς την Ευρωζώνη και ειδικά την Γερμανία να αλλάξει “ρότα”.
Η ανταπόκριση των πολιτικών της, όμως, ήταν αρνητική και έτσι το βάρος πέφτει και πάλι στην ΕΚΤ η οποία είναι μάλλον δεδομένο ότι θα υποχρεωθεί να μειώσει εκ νέου τα επιτόκια κατά 0,25% στην συνάντηση του ΔΣ την επόμενη εβδομάδα.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η μείωση αυτή, θα “διαβασθεί” από τις αγορές κεφαλαίου αφενός σαν μια επιβεβαίωση της πρόθεσης της ΕΚΤ να συνεχίζει να τροφοδοτεί την αγορά με φτηνά κεφάλαια, όσο η κατάσταση παραμένει αβέβαιη, και αφετέρου ως η επιβεβαίωση ότι η Ευρωζώνη βυθίζεται -ακόμα και στις ισχυρότερες οικονομίες της- σε παρατεταμένο υφεσιακό κύκλο με διεθνείς πλέον επιπτώσεις.
Και αυτός ο υφεσιακός κύκλος δεν μπορεί να σπάσει με μία μείωση των επιτοκίων του ευρώ κατά 0,25% από την ΕΚΤ.
Αναλυτές που παρακολουθούν προσεκτικά τις συζητήσεις που γίνονται τον τελευταίο καιρό στο ΔΣ της ΕΚΤ πιθανολογούν το ενδεχόμενο νέων πρωτοβουλιών της Κεντρικής Τράπεζας με “μη συμβατικά” μέτρα. Όπως αυτό για το οποίο έχει γίνει ήδη λόγος δημόσια: την αποδοχή από την ΕΚΤ ως εγγύηση για παροχή στις τράπεζες ρευστότητας μέσω τιτλοποιημένων χρεογράφων με βάση δάνεια Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρωζώνης.
Αυτό όμως σαν “μέτρο” ανοίγει ακόμα ένα παράθυρο για αύξηση του ποσοστού κινδύνου στον ισολογισμό της ΕΚΤ, πράγμα για το οποίο η Bundesbank κρατά αυστηρά αρνητική στάση.
Υπάρχει όμως και κάτι καινούργιο στην μέχρι τώρα εικόνα που ίσως προκαλέσει αλλαγές στον ορίζοντα.
Η σαφής τάση διολίσθησης της οικονομικής δραστηριότητας και στην γερμανική οικονομία μέσα στο 2013 και η απομάκρυνση της προοπτικής ανάκαμψης το β’ εξάμηνο, έχει αρχίσει να αυξάνει τις πιέσεις και στο εσωτερικό της Γερμανίας (βιομηχανία κυρίως αλλά και υπηρεσίες κατά δεύτερο λόγο) για αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση της “χαλάρωσης”. Τις επόμενες εβδομάδες η πίεση αυτή αναμένεται να πάρει σάρκα και οστά στο πεδίο της προεκλογικής αναμέτρησης στην Γερμανία.
Την ίδια στιγμή όμως στο πολιτικό επιτελείο της Κυβέρνησης η ομάδα Σόιμπλε τραβάει το σχοινί και επισπεύδει την μείωση των ελλειμμάτων μέσα στο 2013!
Το πολιτικό στοίχημα της ομάδας Σόιμπλε είναι ότι έτσι θα επαναλάβει το “θαύμα” της απότομης ανάκαμψης μετά την μεγάλη πτώση του 2008/ 2009. Ολοένα και λιγότεροι όμως εμπιστεύονται την προοπτική αυτή και αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις. Η διαφοροποίηση αυτή έχει αρχίσει να εκφράζεται και σε επίπεδο Ευρωζώνης με δηλώσεις όπως αυτές του προέδρου της Κομισιόν Μ. Μπαρόζο. Και θα ακολουθήσουν άλλες.
Όλα αυτά αναμένεται να περιπλέξουν το πολιτικό και οικονομικό τοπίο μέχρι τουλάχιστον τις γερμανικές εκλογές.
Αυτό το ενδιάμεσο “κενό” καλείται πλέον να καλύψει η ΕΚΤ με πολύ λιγότερα “εργαλεία” και προϋποθέσεις επιτυχίας.
Το επιχείρημα/ πρόβλεψη ότι η ανάκαμψη έρχεται στην Ευρωζώνη το δεύτερο εξάμηνο του 2013 ξεφτίζει πλέον πολύ γρήγορα.
Η ανατροπή της πρόβλεψης έρχεται από τη γερμανική οικονομία, της οποίας οι δείκτες τόσο στη βιομηχανία και τη μεταποίηση όσο και στις υπηρεσίες πέφτουν με ρυθμούς που καθιστούν αδύνατη μία ανάκαμψη της ευρω-οικονομίας στο β’ εξάμηνο του έτους.
Τα στοιχεία αυτά ήταν ήδη γνωστά στην εαρινή σύνοδο του G-20 και του ΔΝΤ, εξ ου και οι διακριτικές αλλά απόλυτα σαφείς πιέσεις ΗΠΑ και Ιαπωνίας προς την Ευρωζώνη και ειδικά την Γερμανία να αλλάξει “ρότα”.
Η ανταπόκριση των πολιτικών της, όμως, ήταν αρνητική και έτσι το βάρος πέφτει και πάλι στην ΕΚΤ η οποία είναι μάλλον δεδομένο ότι θα υποχρεωθεί να μειώσει εκ νέου τα επιτόκια κατά 0,25% στην συνάντηση του ΔΣ την επόμενη εβδομάδα.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι η μείωση αυτή, θα “διαβασθεί” από τις αγορές κεφαλαίου αφενός σαν μια επιβεβαίωση της πρόθεσης της ΕΚΤ να συνεχίζει να τροφοδοτεί την αγορά με φτηνά κεφάλαια, όσο η κατάσταση παραμένει αβέβαιη, και αφετέρου ως η επιβεβαίωση ότι η Ευρωζώνη βυθίζεται -ακόμα και στις ισχυρότερες οικονομίες της- σε παρατεταμένο υφεσιακό κύκλο με διεθνείς πλέον επιπτώσεις.
Και αυτός ο υφεσιακός κύκλος δεν μπορεί να σπάσει με μία μείωση των επιτοκίων του ευρώ κατά 0,25% από την ΕΚΤ.
Αναλυτές που παρακολουθούν προσεκτικά τις συζητήσεις που γίνονται τον τελευταίο καιρό στο ΔΣ της ΕΚΤ πιθανολογούν το ενδεχόμενο νέων πρωτοβουλιών της Κεντρικής Τράπεζας με “μη συμβατικά” μέτρα. Όπως αυτό για το οποίο έχει γίνει ήδη λόγος δημόσια: την αποδοχή από την ΕΚΤ ως εγγύηση για παροχή στις τράπεζες ρευστότητας μέσω τιτλοποιημένων χρεογράφων με βάση δάνεια Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Ευρωζώνης.
Αυτό όμως σαν “μέτρο” ανοίγει ακόμα ένα παράθυρο για αύξηση του ποσοστού κινδύνου στον ισολογισμό της ΕΚΤ, πράγμα για το οποίο η Bundesbank κρατά αυστηρά αρνητική στάση.
Υπάρχει όμως και κάτι καινούργιο στην μέχρι τώρα εικόνα που ίσως προκαλέσει αλλαγές στον ορίζοντα.
Η σαφής τάση διολίσθησης της οικονομικής δραστηριότητας και στην γερμανική οικονομία μέσα στο 2013 και η απομάκρυνση της προοπτικής ανάκαμψης το β’ εξάμηνο, έχει αρχίσει να αυξάνει τις πιέσεις και στο εσωτερικό της Γερμανίας (βιομηχανία κυρίως αλλά και υπηρεσίες κατά δεύτερο λόγο) για αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση της “χαλάρωσης”. Τις επόμενες εβδομάδες η πίεση αυτή αναμένεται να πάρει σάρκα και οστά στο πεδίο της προεκλογικής αναμέτρησης στην Γερμανία.
Την ίδια στιγμή όμως στο πολιτικό επιτελείο της Κυβέρνησης η ομάδα Σόιμπλε τραβάει το σχοινί και επισπεύδει την μείωση των ελλειμμάτων μέσα στο 2013!
Το πολιτικό στοίχημα της ομάδας Σόιμπλε είναι ότι έτσι θα επαναλάβει το “θαύμα” της απότομης ανάκαμψης μετά την μεγάλη πτώση του 2008/ 2009. Ολοένα και λιγότεροι όμως εμπιστεύονται την προοπτική αυτή και αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις. Η διαφοροποίηση αυτή έχει αρχίσει να εκφράζεται και σε επίπεδο Ευρωζώνης με δηλώσεις όπως αυτές του προέδρου της Κομισιόν Μ. Μπαρόζο. Και θα ακολουθήσουν άλλες.
Όλα αυτά αναμένεται να περιπλέξουν το πολιτικό και οικονομικό τοπίο μέχρι τουλάχιστον τις γερμανικές εκλογές.
Αυτό το ενδιάμεσο “κενό” καλείται πλέον να καλύψει η ΕΚΤ με πολύ λιγότερα “εργαλεία” και προϋποθέσεις επιτυχίας.
Πηγή:www.capital.gr





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.