«Ποιος είναι ο επόμενος; Ισπανία ή Ιταλία;»

Mήνυμα προς τους Ευρωπαίους πολίτες ότι πρέπει να περιμένουν τη σειρά τους έστειλε το πανό που αναρτήθηκε έξω από το κτήριο της Βουλής στη Λευκωσία

«Ποιος είναι ο επόμενος; Ισπανία ή Ιταλία;», έγραφε το πανό που αναρτήθηκε έξω από το κτήριο της Βουλής στη Λευκωσία. Είναι ένα μήνυμα προς τους Ευρωπαίους πολίτες, ότι πρέπει να περιμένουν τη σειρά τους. Και είναι προφανές ότι άρχισαν να ανησυχούν κι αυτοί, αφού φαίνεται πλέον καθαρά ότι το σχέδιο δεν καταρτίσθηκε μόνον για την Ελλάδα, ούτε μόνον για τις μεσογειακές χώρες.

Από την πρώτη στιγμή γράψαμε -και πολλές φορές μάλιστα- ότι το σχέδιο είναι για όλη την υφήλιο. Και σίγουρα θυμούνται οι αναγνώστες πως υποστηρίζουμε συχνά ότι «όπου μπορούν να πέσουν βόμβες χωρίς αντιδράσεις, θα πέφτουν. Στις δυτικές χώρες, τον ρόλο αναλαμβάνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα». Τότε φάνηκαν υπερβολικά τα γραφόμενα, αλλά τα πράγματα δυστυχώς γίνονται έτσι.

Και άλλα έχουν γραφεί στη στήλη, που φαίνονται και τώρα υπερβολικά. Αλλά ο υπογραφόμενος επιμένει, και δεν το πράττει βέβαια μετά από επιφοίτηση, αλλά προφανώς έχει λόγους να το πράττει. Ότι το Σύστημα δεν θα αρκεσθεί μόνον στην κατάληψη της εξουσίας (το υπαινίχθηκε η κα Μπενάκη, αλλά λίγοι το έλαβαν υπόψη στα σοβαρά), αλλά θα την χρησιμοποιήσει και με την εδαφική σμίκρυνση των κρατών.

Και είναι κανόνας στην γεωστρατηγική, ότι αυτός που επιθυμεί κυριαρχία, δεν επιτρέπει την ύπαρξη ισχυρών, που μπορεί να τον αμφισβητήσουν. Από τους Λουδοβίκους μέχρι τον Χίτλερ και τον Στάλιν, κόβονταν τα κεφάλια και των πλέον εμπίστων μόλις αυτοί αποκτούσαν δύναμη. Απορώ, πώς δεν γίνεται ακόμη αντιληπτό, ότι κόβουν τα κράτη δημιουργώντας μικρά προτεκτοράτα. Η «αραβική άνοιξη» το επιβεβαιώνει, και η δημιουργία εθνοτικών κινήσεων στην Ευρώπη, με περιοχές που απαιτούν αυτονόμηση είναι πλέον εμφανής και ανησυχητική.

Και άλλο σημείο, στο οποίο πολλές φορές αναφερθήκαμε, πρέπει να επισημάνουμε. Ότι στις χώρες που υπάρχει ορυκτός πλούτος και οι οποίες είναι αδύναμες να τον διαχειριστούν και να τον προστατεύσουν, ο πλούτος δεν είναι ευλογία αλλά κατάρα. Πλην της Νορβηγίας, όλες οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες Ασίας κι Αφρικής, είτε «τσακίστηκαν», είτε περιμένουν τη σειρά τους.

Και μετά θα έρθει και η σειρά της Λατινικής Αμερικής. Θεωρώ δε πως διαπράττουν μεγάλο λάθος όσοι στα σοβαρά πιστεύουν, πως οι Λατίνοι έχουν σχετική ησυχία επειδή ύψωσαν το ανάστημά τους. Τους φοβήθηκαν δηλαδή; Ή μήπως κάθε πράγμα έχει τον καιρό του, αφού «δυο καρπούζια δεν χωρούν σε μια μασχάλη». Και η αλήθεια είναι ότι το Σύστημα προχώρησε με μεγάλη ταχύτητα και το εγχείρημα παρουσιάζει δυσκολίες, ώστε να ασχοληθεί ταυτόχρονα και με την Λατινική Αμερική.

Ποιος είναι άραγε ο επόμενος στην Ευρώπη; Όλοι. Με πρώτους στη σειρά τους Γάλλους. Θυμηθείτε, ότι ως και τα χαϊδεμένα παιδιά -Βέλγιο και Ολλανδία- έχουν προβλήματα. Φυσικά, η Γερμανία είναι τελευταία στον κατάλογο, ακριβώς όπως είχε πει ο Κύκλωπας στον Οδυσσέα, ότι «εσένα θα σε φάω τελευταίο». Η περίπτωση των Η.Π.Α. έπρεπε να παραδειγματίσει. Όταν έπαψαν να την χρειάζονται, μεταφέρθηκαν στην Κίνα.

Οι Γάλλοι είναι αυτοί που ανησυχούν περισσότερο από όλους. Οι φωτογραφίες των διαδηλωτών Κυπρίων βρίσκονται στα πρωτοσέλιδα του γαλλικού Τύπου, με έκδηλη την ανησυχία. Η οικονομική εφημερίδα Les Echos, κάνει λόγο για ένα «Ένα ωστικό ευρωπαϊκό κύμα».

Οι Ευρωπαίοι είχαν πιστέψει για κάποιο διάστημα, ότι η ελληνική δυσπραγία οφειλόταν στους τεμπέληδες και διεφθαρμένους Έλληνες, όπως άλλωστε είχε ισχυριστεί και ο κ. Γ. Παπανδρέου. Τώρα άρχισαν να υποψιάζονται τι συμβαίνει και τι θα συμβεί.

Είναι ευκαιρία επομένως, η ελληνική εξωτερική πολιτική να στρέψει τη δραστηριότητά της στην ανεύρεση πολιτικών συμμαχιών, αλλά και στην ενημέρωση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, ότι δεν μπορεί μια χώρα μόνη της να αντιμετωπίσει το χρηματοπιστωτικό Σύστημα, που εκπροσωπείται από τη Γερμανία. Απαιτείται κοινός αγώνας, επειδή το πρόβλημα της μιας χώρας είναι πρόβλημα και των άλλων.

Ο Μακεδών

http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=129022