Μια ανάσα, δηλαδή κάπου 150 μονάδες, από το ιστορικό υψηλό του -14.164 μονάδες, τον Οκτώβριο του 2007- βρέθηκε χθες ο δείκτης Dow Jones στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Το ίδιο και ο S&P, ο οποίος απέχει πλέον κάπου 50 μονάδες από τις 1.574, τις οποίες είχε φτάσει - επίσης τον ίδιο μήνα του ίδιου έτους. Εξαιρετικά, αν όχι ειδυλλιακή, είναι η εικόνα και στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές: στη Γερμανία, ο δείκτης Dax κυμάνθηκε στις 7.661 μονάδες, απέχοντας 500 από το δικό του ιστορικό υψηλό ... 8.151 μονάδες, τον Ιούλιο του 2007. Στη δε Βρετανία, ο FTSE «χτύπησε» τις 6.340 μονάδες, έναντι ιστορικού υψηλού 6.950 - αν και αυτό το ρεκόρ χρονολογείται από τα τέλη του 1999.
Πρακτικά, σε ΗΠΑ, Γερμανία και Βρετανία, οι επιδόσεις στα χρηματιστήρια θυμίζουν την εποχή πριν την κατάρρευση της Lehman Brothers, το σπάσιμο της «φούσκας» και την εκδήλωση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης. Και δεν είναι τυχαίο ότι αυτό συμβαίνει στις συγκεκριμένες χώρες καθώς, για διαφορετικούς λόγους στην καθεμία, οι επενδυτές πιστεύουν ότι αποτελούν ασφαλή καταφύγια και είναι σχεδόν αλώβητες από ένα νέο κραχ.
Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, το διαρκές τύπωμα χρήματος από τη FED σημαίνει ότι συνεχίζουν να ρέουν απεριόριστα δολάρια στις αγορές και την οικονομία, με τον δανεισμό ιδιωτών και δημοσίου να επεκτείνεται με φρενήρεις ρυθμούς. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη Βρετανία, αν και εκεί το τύπωμα είναι πιο συγκρατημένο και συνδυάζεται με μια σκληρή λιτότητα - συνδυασμός που καθιστά το City ελκυστικό για τα κεφάλαια. Όσο για τη Γερμανία, είναι προφανές ότι οι πάντες θεωρούν πως αποτελεί «βράχο» στην παραπαίουσα οικονομικά Ευρώπη και επωφελείται τα μέγιστα από το ισχυρό ευρώ και την κυρίαρχη οικονομική πολιτική.
Η εικόνα, βεβαίως, δεν είναι ίδια σε άλλες χώρες. Παρακάμπτοντας τα όσα συμβαίνουν στα χρηματιστήρια της Αθήνας, του Μιλάνου, της Μαδρίτης και της Λισαβόνας, το πιο ενδεικτικό παράδειγμα είναι η Γαλλία. Στη χώρα την οποία οι Γερμανοί (και όχι μόνο) χαρακτηρίζουν ως τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης και οι κερδοσκόποι περιμένουν τη μεγάλη ευκαιρία να την κατασπαράξουν, ο δείκτης CAC 40 διαπραγματευόταν χθες στις 3.645 μονάδες, έναντι ιστορικού υψηλού 6.944 μονάδων, από τον Σεπτέμβριο του 2000.
Προσοχή, όμως. Διότι ο κανόνας που λέει ότι δεν έχει εφευρεθεί ακόμη η «κότα με τα χρυσά αυγά» στα χρηματιστήρια εξακολουθεί να ισχύει ...-ακόμη και για τους Αμερικανούς, τους Βρετανούς και τους Γερμανούς. Αρκετοί αναλυτές εμφανίζονται επιφυλακτικοί (όπως η πολύπειρη Goldman Sachs, που δηλώνει «αβέβαιη»), ενώ άλλοι προειδοποιούν ότι επίκεινται σκηνές... Αποκάλυψης στις αγορές και μάλιστα σύντομα (όπως το στέλεχος της Nomura, Μπομπ Τζανγιούα).
Όπως λένε οι τελευταίοι, ένα «ατύχημα» αρκεί για να συμβεί το μοιραίο. Είτε προέλθει από την Κύπρο, είτε από τον «γκρεμό» των ΗΠΑ, είτε από τη λάθος πυροδότηση ενός πυραύλου, κάπου στον πλανήτη. Και τότε...
Γιώργος Παυλόπουλος






Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.