El Dorado: Καλή η μυθολογία αλλά υπάρχει και η ιστορία...
"Μπορούμε να γίνουμε Ελ Ντοράντο", είπε στους Financial Times ο νέος επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ, Τ. Αθανασόπουλος, που μπορεί να τα πηγαίνει καλά με τα παραμυθάκια, όχι όμως και με την ιστορία.
Αντιγράφοντας από τη Wikipedia (κεφάλαιο: "Αποικισμός της Αμερικής", ενότητα: "Οικονομία των αποικιών") μαθαίνουμε:
"Προφανώς, ο σημαντικότερος λόγος για μετοίκηση στην Αμερική, τουλάχιστον για την πλειονότητα των αποίκων, ήταν οικονομικός. Κύρια αναζήτηση των αποστολών ήταν η ανακάλυψη ορυχείων χρυσού ή άργυρου.
Χαρακτηριστική είναι η επίδραση του μύθου του Ελ Ντοράντο, ενός βασιλείου με αμύθητα πλούτη. Οι ιστορίες σχετικά με το βασίλειο αυτό ενέπνευσαν πολλές αποστολές από τα 1530 ως τα μέσα του 17ου αιώνα, προς τις Άνδεις, τη λεκάνη του Ορινόκο και τα υψίπεδα της Γουιάνα.
Σύντομα, ωστόσο, έγινε αντιληπτό ότι δεν υπήρχαν σε όλες τις περιοχές πολύτιμα μέταλλα".
Αφού λοιπόν τελειώσαμε με τους μύθους ας πάμε στην πραγματικότητα. Συνεχίζουμε έτσι με το ίδιο κεφάλαιο της Wikipedia προχωρώντας στην ενότητα "Δουλεμπόριο":
"Στις αποικίες του Νέου Κόσμου υπήρχε έλλειψη εργατικών χεριών και έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για τη χρήση σκλάβων. Το δουλεμπόριο έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, ως το μέσο που θα θεμελίωνε τη δημιουργία παγκόσμιων εμπορικών δικτύων. Οι Βρετανοί και οι Πορτογάλοι ήταν οι κυριότεροι μεταφορείς δούλων.
Οι πρώτοι Αφρικανοί σκλάβοι έφτασαν στην Αμερική το 1503, από Ισπανούς δουλεμπόρους. Όταν το 1549 οι Πορτογάλοι ξεκίνησαν την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου στη Βραζιλία μετέφεραν σκλάβους από τη Δυτική Αφρική. Σύμφωνα με υπολογισμούς, περίπου 2,5 εκατομμύρια Αφρικανοί δούλοι μεταφέρθηκαν στη Βραζιλία από το 1550 έως το 19ο αιώνα.
Κατά την περίοδο 1600-1700, οι Βρετανοί έφερναν στην Αμερική 1500 σκλάβους ετησίως, οι Γάλλοι 300 και οι Ισπανοί 100.000. Στο τέλος του 18ου αιώνα, οι Βρετανοί κυριαρχούσαν στο είδος αυτό εμπορίου, με 150 δουλεμπορικά να αποπλέουν ετησίως από τα λιμάνια του Λονδίνου, του Λίβερπουλ και του Μπρίστολ.
Υπολογίζεται πως από τα τέλη του 15ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα μεταφέρθηκαν στο δυτικό ημισφαίριο περίπου 12 εκατομμύρια σκλάβοι, ενώ τέσσερα με πέντε εκατομμύρια πέθαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Από το σύνολο, τα 2/3 κατέληξαν σε φυτείες ζάχαρης.
Ορισμένοι Άγγλοι πραγματοποιούσαν ένα διαφορετικό, επίσης κερδοφόρο, είδος δουλεμπορίου, καθώς απήγαγαν άστεγους και άνεργους συμπατριώτες τους. Στις αποικίες, οι απαχθέντες υπέγραφαν συμβόλαια εργασίας σε καπνοτόπια, αλλά σπανίως αμείβονταν με τα συμφωνηθέντα. Επιπροσθέτως, συχνά απάγονταν γυναίκες, με σκοπό την ανάπτυξη των αποικιών".
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω τόσο το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων (sic) όσο και τοσύνολο των μέτρων που περιλαμβάνονται στα ήδη υπογεγραμμένα μνημόνια (αλλά και αυτά που θα ακολουθήσουν ως αντάλλαγμα για την περίφημη επιμήκυνση και/ή για το νέο πακέτο στήριξης) μπορούν πράγματι να μας κάνουν Ελ Ντοράντο.
Μπορούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια περιοχή όπου η έλλειψη εργατικών χεριών και επιστημονικού προσωπικού λόγω της διογκούμενης μετανάστευσης των νέων θα δημιουργήσει την ανάγκη για την απασχόληση σύγχρονων σκλάβων στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.
Μπορούν να τη μετατρέψουν σε μια χώρα-αποικία μεγάλων εταιρειών του εξωτερικού και ολίγων μεγιστάνων του εσωτερικού που θα ελέγχουν τον μέχρι τώρα δημόσιο πλούτο.
Αυτό θέλετε κύριε Αθανασόπουλε;
ΥΓ: Αφού κατά τα φαινόμενα σας αρέσει η μυθοπλασία, καλό θα ήταν στον ελεύθερο χρόνο σας να παρακολουθήσετε την ταινία "Η μάσκα του Ζορό" που ίσως σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα τι σημαίνει Ελ Ντοράντο...
Αν πάλι δεν προλαβαίνεται μπορείτε να δείτε τα πρώτα τρία λεπτά από το video του link που ακολουθεί...
http://www.dailymotion.com/video/x8g2rb_the-mask-of-zorro-part-9_shortfilms
Αντιγράφοντας από τη Wikipedia (κεφάλαιο: "Αποικισμός της Αμερικής", ενότητα: "Οικονομία των αποικιών") μαθαίνουμε:
"Προφανώς, ο σημαντικότερος λόγος για μετοίκηση στην Αμερική, τουλάχιστον για την πλειονότητα των αποίκων, ήταν οικονομικός. Κύρια αναζήτηση των αποστολών ήταν η ανακάλυψη ορυχείων χρυσού ή άργυρου.
Χαρακτηριστική είναι η επίδραση του μύθου του Ελ Ντοράντο, ενός βασιλείου με αμύθητα πλούτη. Οι ιστορίες σχετικά με το βασίλειο αυτό ενέπνευσαν πολλές αποστολές από τα 1530 ως τα μέσα του 17ου αιώνα, προς τις Άνδεις, τη λεκάνη του Ορινόκο και τα υψίπεδα της Γουιάνα.
Σύντομα, ωστόσο, έγινε αντιληπτό ότι δεν υπήρχαν σε όλες τις περιοχές πολύτιμα μέταλλα".
Αφού λοιπόν τελειώσαμε με τους μύθους ας πάμε στην πραγματικότητα. Συνεχίζουμε έτσι με το ίδιο κεφάλαιο της Wikipedia προχωρώντας στην ενότητα "Δουλεμπόριο":
"Στις αποικίες του Νέου Κόσμου υπήρχε έλλειψη εργατικών χεριών και έτσι γεννήθηκε η ανάγκη για τη χρήση σκλάβων. Το δουλεμπόριο έφτασε σε πρωτόγνωρα επίπεδα, ως το μέσο που θα θεμελίωνε τη δημιουργία παγκόσμιων εμπορικών δικτύων. Οι Βρετανοί και οι Πορτογάλοι ήταν οι κυριότεροι μεταφορείς δούλων.
Οι πρώτοι Αφρικανοί σκλάβοι έφτασαν στην Αμερική το 1503, από Ισπανούς δουλεμπόρους. Όταν το 1549 οι Πορτογάλοι ξεκίνησαν την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου στη Βραζιλία μετέφεραν σκλάβους από τη Δυτική Αφρική. Σύμφωνα με υπολογισμούς, περίπου 2,5 εκατομμύρια Αφρικανοί δούλοι μεταφέρθηκαν στη Βραζιλία από το 1550 έως το 19ο αιώνα.
Κατά την περίοδο 1600-1700, οι Βρετανοί έφερναν στην Αμερική 1500 σκλάβους ετησίως, οι Γάλλοι 300 και οι Ισπανοί 100.000. Στο τέλος του 18ου αιώνα, οι Βρετανοί κυριαρχούσαν στο είδος αυτό εμπορίου, με 150 δουλεμπορικά να αποπλέουν ετησίως από τα λιμάνια του Λονδίνου, του Λίβερπουλ και του Μπρίστολ.
Υπολογίζεται πως από τα τέλη του 15ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα μεταφέρθηκαν στο δυτικό ημισφαίριο περίπου 12 εκατομμύρια σκλάβοι, ενώ τέσσερα με πέντε εκατομμύρια πέθαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Από το σύνολο, τα 2/3 κατέληξαν σε φυτείες ζάχαρης.
Ορισμένοι Άγγλοι πραγματοποιούσαν ένα διαφορετικό, επίσης κερδοφόρο, είδος δουλεμπορίου, καθώς απήγαγαν άστεγους και άνεργους συμπατριώτες τους. Στις αποικίες, οι απαχθέντες υπέγραφαν συμβόλαια εργασίας σε καπνοτόπια, αλλά σπανίως αμείβονταν με τα συμφωνηθέντα. Επιπροσθέτως, συχνά απάγονταν γυναίκες, με σκοπό την ανάπτυξη των αποικιών".
Όπως προκύπτει από τα παραπάνω τόσο το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων (sic) όσο και τοσύνολο των μέτρων που περιλαμβάνονται στα ήδη υπογεγραμμένα μνημόνια (αλλά και αυτά που θα ακολουθήσουν ως αντάλλαγμα για την περίφημη επιμήκυνση και/ή για το νέο πακέτο στήριξης) μπορούν πράγματι να μας κάνουν Ελ Ντοράντο.
Μπορούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια περιοχή όπου η έλλειψη εργατικών χεριών και επιστημονικού προσωπικού λόγω της διογκούμενης μετανάστευσης των νέων θα δημιουργήσει την ανάγκη για την απασχόληση σύγχρονων σκλάβων στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.
Μπορούν να τη μετατρέψουν σε μια χώρα-αποικία μεγάλων εταιρειών του εξωτερικού και ολίγων μεγιστάνων του εσωτερικού που θα ελέγχουν τον μέχρι τώρα δημόσιο πλούτο.
Αυτό θέλετε κύριε Αθανασόπουλε;
ΥΓ: Αφού κατά τα φαινόμενα σας αρέσει η μυθοπλασία, καλό θα ήταν στον ελεύθερο χρόνο σας να παρακολουθήσετε την ταινία "Η μάσκα του Ζορό" που ίσως σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα τι σημαίνει Ελ Ντοράντο...
Αν πάλι δεν προλαβαίνεται μπορείτε να δείτε τα πρώτα τρία λεπτά από το video του link που ακολουθεί...
http://www.dailymotion.com/video/x8g2rb_the-mask-of-zorro-part-9_shortfilms
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.