Τρόικα: Νέα προαπαιτούμενα για τις δόσεις

της Αγγελικής Παπαμιλτιάδου

Πώς οι δανειστές σφίγγουν κι άλλο το σχοινί. Τι μπαίνει στο τραπέζι και τι ζητείται από τη Βουλή. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να προχωρήσει η ελάφρυνση χρέους. Aποκαλυπτικό παρασκήνιο για τη νέα γραμμή ΕΕ και ΔΝΤ.

Τα ανώτατα κλιμάκια της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, καθώς και το Εurogroup έχουν ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν αρκεί πλέον η ολοκλήρωση της συμφωνίας με την τρόικα και η θετική εισήγηση της τελευταίας για να λάβουμε τις επόμενες δόσεις.
Με βάση διασταυρωμένες πηγές του Euro2day.gr, θα πρέπει προηγουμένως να ολοκληρωθούν όλα τα απαραίτητα νομοθετήματα, όχι μόνο όσα ήδη εκκρεμούν αλλά και όσα θα συμφωνηθούν. Θα πρέπει δηλαδή η Ελληνική Βουλή να υπερψηφίσει τη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα, να ξεκινήσει η εφαρμογή και μετά να αποφανθεί η Ε.Ε. και το ΔΝΤ εάν η Ελλάδα δικαιούται να λάβει άλλες δόσεις.
Όπως μας ενημέρωσε ανώτατος αξιωματούχος, μετά από μια σκληρή συνεδρίαση του Eurogroup την περασμένη Δευτέρα, πάρθηκε η εν λόγω απόφαση ώστε να ασκηθεί ακόμα περισσότερη πίεση στην ελληνική πλευρά και να μην υπάρξει χαλάρωση εν όψει των ευρωεκλογών.
Βεβαίως, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παράτυπη, καθώς για την εκταμίευση της δόσης του Δεκεμβρίου απαιτείται η συμφωνία της κυβέρνησης σε όλα τα προαπαιτούμενα και τα milestones που αναγράφονται και η θετική αξιολόγηση και εισήγηση από την πλευρά της τρόικας.
Το σφίξιμο του λουριού από τους δανειστές δημιουργεί επιπλέον πονοκεφάλους στο Μαξίμου. Γιατί τόσο ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς όσο και ο ΥΠΕΞ και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος θα κληθούν να πείσουν τους βουλευτές τους πριν από τις ευρωεκλογές να ψηφίσουν για τα εξής:
1. Το δημοσιονομικό κενό του 2014 και του 2015. Οι ελεγκτές της τρόικας φαίνεται πως έχουν λάβει εντολή να μείνουν στις δικές τους εκτιμήσεις που είναι σαφώς πιο υψηλές από του ΥΠΟΙΚ. Πάνω από 1,5 δισ. ευρώ το 2014 και κοντά στα 3 δισ. ευρώ το 2015.
2. Η κυβέρνηση θα πρέπει να εξηγήσει στους βουλευτές της ότι η απόφαση για το χρέος θα αργήσει να έρθει, καθώς πρώτα θα πρέπει να διευθετηθεί το δημοσιονομικό κενό της επόμενης διετίας, να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση έως το 2016 (πιθανότατα με τρίτη δανειακή σύμβαση) και μετά να αποφασιστεί η ελάφρυνση του χρέους.
3. Η κυβέρνηση και η τρόικα θα πρέπει να αποφασίσουν εάν το 1 δισ. ευρώ από το «κενό» των ιδιωτικοποιήσεων, που σιωπηρά πέρασε (με συναπόφαση και των δύο πλευρών) το περασμένο καλοκαίρι από το 2013 στις προβλέψεις του 2014, θα ενταχθεί στο δημοσιονομικό κενό ή στο χρηματοδοτικό. Με άλλα λόγια, ή θα καλυφθεί με μέτρα ή θα προσμετρηθεί στις ανάγκες του τρίτου δανείου.
4. Η κυβέρνηση θα πρέπει να πείσει τους βουλευτές της ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να αλλάξει μορφή, λειτουργία και θα περάσει -άτυπα- υπό αυξημένη ξένη συνδιαχείριση, με το σκεπτικό ότι μέχρι τώρα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Θα πρέπει επίσης να εξηγήσει ότι στο σφυρί θα βγουν και ακίνητα του Δημοσίου που δεν εντάσσονται στο αρχικό πακέτο των ιδιωτικοποιήσεων.
5. Η Βουλή θα πρέπει επίσης να περάσει μια σειρά νόμους (εκτός από αυτούς που ήδη εκκρεμούν) βάσει της λίστας του ΟΟΣΑ που ήδη προκαλούν αντιπαραθέσεις, ακόμα και εντός της συγκυβέρνησης, ώστε να ικανοποιηθούν οι δανειστές στο σκέλος των διαρθρωτικών αλλαγών.
Όπως μας μετέφερε υψηλά ιστάμενος αξιωματούχος της ευρωζώνης, η εκταμίευση της επόμενης δόσης θα είναι μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει βιασύνη πριν από την λήξη των ομολόγων ύψους 9,2 δισ. του Μαΐου.
Αυτό όμως μπορεί να προκαλέσει μεγάλα πολιτικά προβλήματα στην κυβέρνηση εν όψει εκλογών. Το γεγονός αυτό όμως δεν φαίνεται να αγγίζει τα ανώτατα στρώματα της τρόικας. Προς το παρόν τουλάχιστον.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η περαιτέρω σκλήρυνση της στάσης της δεν οφείλεται μόνο στη στρατηγική της κυβέρνησης να χαμηλώσει τον πήχη του δημοσιονομικού κενού 2014-2015, ούτε στην επιμονή να μην συζητηθούν τα μέτρα για το 2015 (παρά το γεγονός ότι είναι προαπαιτούμενο του Νοεμβρίου).
Οφείλεται και σε ένα πλέγμα παραφιλολογίας και διαρροών που είναι μεν το πολιτικό «ψωμί» εντός της Ελλάδας, προκαλεί όμως τη λάθος εικόνα (πολιτική αποσταθεροποίηση) όταν αποδελτιώνεται και αποστέλλεται στα κέντρα αποφάσεων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Πόσο μάλλον όταν η ελληνική προεδρεία κινδυνεύει να χάσει το στοίχημα της ολοκλήρωσης της συμφωνίας για την τραπεζική ένωσης πριν από τον Μάιο, χωρίς καν να φταίει.
Προφανώς κάποιοι στο Στρασβούργο θεωρούν τη χώρα μας το εύκολο θύμα. Και ο νοών νοείτω...

http://www.euro2day.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

18 χρόνια από τα Ίμια

EUROKINISSI/ΥΕΘΑ

Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος στην επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των Πεσόντων της Ναυτικής Αεροπορίας και των Πεσόντων Αξιωματικών στα Ίμια την 31η Ιανουαρίου 1996.

Δεκαοκτώ χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την κρίση των Ιμίων στις 31 Ιανουαρίου του 1996, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους τρεις αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού όταν συνετρίβη το ελικόπτερο στο οποίο επέβαιναν.

Πρόκειται για τον υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο, τον υποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση και τον αρχικελευστή Έκτορα Γιαλοψό.

Στις 14:30 ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα συναντηθεί στο Μέγαρο Μαξίμου με εκπροσώπους των οικογενειών των πεσόντων αξιωματικών.

«Οι Ένοπλες Δυνάμεις, με υπερηφάνεια κρατούν στη μνήμη και την καρδιά τους, τους ήρωές μας και συμμετέχουν αποτίοντας τον δικό τους φόρο τιμής, θυμίζοντας σε όλους ότι η θυσία τους είναι παράδειγμα και οδηγός για όλα τα στελέχη τους μπροστά στο υπέρτατο χρέος προς την πατρίδα», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος κατά την επιμνημόσυνη δέηση που πραγματοποιήθηκε χθες στη μνήμη των πεσόντων.

Στη μνήμη των θυμάτων τηρήθηκε επίσης χθες ενός λεπτού σιγή στη Βουλή.

http://www.naftemporiki.gr/story/759889

Διαβάστε περισσότερα ...

Το Μνημόνιο βλάπτει σοβαρά (και) τους καρκινοπαθείς

Φωτογραφίες: tvxs.gr

Ο κύριος Ηλίας παλεύει εδώ και 5 χρόνια με τον καρκίνο. Η Ηλι-άδα του περνά από πολλά νοσοκομεία, περιγράφει πολλά ατυχήματα και κάποιες φορές ιατρικά λάθη. Πλέον βρίσκεται στο ογκολογικό του Αγίου Σάββα, όπου «οι γιατροί είναι εξαιρετικοί». «Ήρθα πεθαμένος και να ‘μαι τώρα», δηλώνει. Παρόλα αυτά, έχει ένα παράπονο. Προτιμά να το δείξει, αντί να το περιγράψει. «Ακολούθησέ με», λέει και δείχνει με το χέρι του, που είναι τυλιγμένο με επιδέσμους ώστε να κρατά την ενδοφλέβια στην θέση της, προς την είσοδο του νοσοκομείου. Φτάνουμε στο Γραφείο Κινήσεως. «Καλημέρα σας. Σας παρακαλώ τι θα γίνει; Θα με βάλετε σε κρεβάτι; Πεθαίνω», τους λέει. «Κύριε Ηλία, σας το έχουμε ξαναπεί. Δεν έχουμε κρεβάτια και σήμερα έχουμε άλλο τόσο κόσμο στην αναμονή», του αποκρίνονται και του δείχνουν μια λίστα στον υπολογιστή. «Να ζητήσετε παραπάνω από τον υπουργό» τους λέει και ενώ φεύγουμε σχολιάζει ψιθυριστά: «Οι γιατροί μου είναι εξαιρετικοί. Για ποιον να σου πρωτοπώ; Αλλά η ζωή μου κρέμεται από το Γραφείο Κινήσεως. Και ένα ράντσο να μου έδιναν, χαρούμενος θα ήμουν». Του Νίκου Μίχου

Την Πέμπτη τα Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία Αλληλεγγύης της Αττικής, μαζί με τον Σύλλογο Καρκινοπαθών «ΚΕΦΙ» και το Σωματείο «Γυναίκες για την Υγεία» πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στα ογκολογικά νοσοκομεία Άγιος Σάββας και Μεταξά, απέναντι στις εξελίξεις στον χώρο της υγείας.



Έξω από τον Άγιο Σάββα βρέθηκαν και άλλοι φορείς όπως το Κίνημα «Δεν πληρώνω» αλλά και οι εργαζόμενες του Υπουργείου Οικονομικών. Παράλληλα, μαζί με τους φορείς κινητοποιήθηκε και οσύλλογος εργαζομένων του νοσοκομείου, και κατόπιν όλοι μαζί κατέθεσαν επιστολή διαμαρτυρίας στην διοίκηση του νοσοκομείου.

Οι διαμαρτυρόμενοι εναντιώνονται στην «βάρβαρη πολιτική του Υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης, που

• Επιβάλλει χαράτσια στον κόσμο που έχει ανάγκη το νοσοκομείο
• Αποκλείει τον φτωχό, τον ανασφάλιστο, τον μετανάστη που έχει ανάγκη τις υπηρεσίες του νοσοκομείου
• Ιδιωτικοποιεί την υγεία
• Δίνει ψίχουλα πλέον για τα δημόσια νοσοκομεία και την ίδια στιγμή κλείνει – συγχωνεύει νοσοκομεία
• Έχει εξαθλιώσει τους εργαζόμενους υγειονομικούς, που καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες να περιθάλψει τον κόσμο κόντρα στους μηχανισμούς των αποκλεισμών».

Το νοσοκομείο Άγιος Σάββας υπολειτουργεί, όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, καθώς λείπει το 30% του νοσηλευτικού, ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού. Η παραμέληση της δημόσιας υγείας φαίνεται και στις δομές του νοσοκομείου που επίσης είναι ελλιπείς. Σύμφωνα με τον σύλλογο εργαζομένων, δεν υπάρχουν κλίβανοι στην αποστείρωση, ενώ τα αναλώσιμα υλικά, όπως οι καθετήρες,«έρχονται με το σταγονόμετρο» και κάποιες φορές είναι αμφιβόλου ποιότητας.

^{Διαβάστε επίσης: Tvxs Αφιέρωμα: Ανασφάλιστοι, αυτοί οι άγνωστοι} 

Την ίδια στιγμή, που τα δημόσια νοσοκομεία παρακμάζουν, το δίκτυο των κοινωνικών ιατρείων και των φαρμακείων αλληλεγγύης εξαπλώνεται σε όλη την Ελλάδα. Όπως έχουν αναφέρει πολλές φορές οι διαχειριστές τους, όσο περνά ο καιρός τόσο πιο συχνά είναι τα βαριά κρούσματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Στην πλειονότητά τους οι ασθενείς είναι ανασφάλιστοι.



«Βρισκόμαστε μπροστά σε καταστάσεις υγείας που είχαμε συναντήσει μόνο ως εκπαιδευόμενοι», δήλωσε στο tvxs.gr ο Δημήτρης Παρθένης από το Συντονιστικό των Κοινωνικών Ιατρείων και Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής. «Η κοινωνία και το επίπεδο υγείας γυρνάνε χρόνια πίσω. Νεαρής ηλικίας καρκινοπαθείς μένουν εκτός των υπηρεσιών υγείας γιατί είναι ανασφάλιστοι. Έχουμε συναντήσει καταστάσεις υγείας που δεν γνωρίζαμε και για τις οποίες είχαμε απλά ακούσει», προσέθεσε.

«Υπάρχει αδιαφορία και απαξίωση για το συνταγματικό δικαίωμα του ανθρώπου στην υγεία, την περίθαλψη και την ασφάλιση», συμπληρώνει ο ίδιος παρατηρώντας ότι «κάθε μέρα που περνά είναι χειρότερη από την προηγούμενη».

Το συντονιστικό των Κοινωνικών Ιατρείων με επιστολή του, την οποία επέδωσε στον διοικητή του νοσοκομείου Αγ. Σάββας, αναφέρει ότι «η επιμονή στον αποκλεισμό των ανασφάλιστων από δωρεάν υπηρεσίες περίθαλψης, πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής, κοστίζει καθημερινά αναπηρίες και θανάτους σε χιλιάδες ανθρώπους».

Υπενθυμίζεται ότι το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού είχε σημάνει στις αρχές του μήνα συναγερμό για δέκα ανασφάλιστους ασθενείς , των οποίων η ζωή βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο και χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη.  Σε ανακοίνωσή του, ανέφερε ότι από τις αρχές Δεκεμβρίου είχε ενημερωθεί το Υπουργείο Υγείας για την κατάσταση των ατόμων αυτών. Ένας από τους ασθενείςέχασε την μάχη, και μόνο τότε το Υπουργείο ενημέρωσε ότι έχει δώσει παγία εντολή σε όλα τα νοσοκομεία ώστε όποτε κρίνεται ένα περιστατικό ως επείγον και επικίνδυνο για την υγεία του ασθενούς, ακόμη και αν είναι παντελώς ανασφάλιστος, να περιθάλπεται.

Σημειώνεται, ότι το κόστος νοσηλείας που καλείται να πληρώσει ένας ανασφάλιστος ασθενής μετατρέπεται σε ένα δυσβάσταχτο ποσό για έναν καρκινοπαθή ο οποίος πρέπει να πληρώσει και την φαρμακευτική του αγωγή, που ανέρχεται σε χιλιάδες ευρώ.


Στο πλαίσιο αυτό το Συντονιστικό στην σημερινή επιστολή του καταγγέλλει και το κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ , που «θα αποτελειώσει την δημόσια πρωτοβάθμια φροντίδα» και καλεί σε διαρκείς αγώνες για την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην περίθαλψη και την υγεία για όλους.

tvxs.gr/node/148000

Διαβάστε περισσότερα ...

Διεθνή Διάσκεψη αλά 1952 για το «κούρεμα»

Προτείνει ο Γερμανός οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν

Διεθνή Διάσκεψη για το ελληνικό χρέος, στο πρότυπο της Διάσκεψης του 1952, όπου θα συνδεθεί το «κούρεμα» με συγκεκριμένες προϋποθέσεις, προτείνει ο Γερμανός οικονομολόγος και πρώην μέλος της Ομάδας Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, Γενς Μπάστιαν.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί δυσκολεύονται τόσο (ενν. οι πολιτικοί)» δηλώνει ο καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, Όλιβερ Λάντμαν και προσθέτει ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί στην Ελλάδα έχουν ήδη χαθεί.

«Χρειαζόμαστε μια διεθνή διάσκεψη για το χρέος, όπως έγινε το 1952 στο Λονδίνο για την Γερμανία. Αυτή τη φορά θα έπρεπε να ξεκινήσει με την Ελλάδα, όπου θα συνδέσουμε το κούρεμα με πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μέσω του οποίου όμως θα μπορέσουμε να θέσουμε τη χώρα σε μια καλύτερη βάση για το μέλλον», δηλώνει ο κ. Μπάστιαν στην Deutsche Welle, η οποία σε δημοσίευμά της κάνει λόγο για αναμονή από την πλευρά της τρόικας αξιόπιστων στοιχείων από την Αθήνα προκειμένου να αποδεσμεύσει την επόμενη δόση, καθώς, όπως επισημαίνεται, «τα στοιχεία που καταφθάνουν στα κλιμάκια από την ελληνική πρωτεύουσα όμως είναι συχνά αντικρουόμενα».

«Η ελληνική κυβέρνηση προβάλλει, για παράδειγμα, συχνά το επιχείρημα του πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 691 εκατομμυρίων ευρώ την περασμένη χρονιά. Το ‘εικονικό' όμως αυτό πλεόνασμα, όπως σχολιάζουν αναλυτές, επετεύχθη επειδή τις τελευταίες εβδομάδες του 2013 η Αθήνα απλώς δεν πλήρωνε τις οφειλές της», αναφέρει το ρεπορτάζ και τονίζει ότι «η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος είναι βασική προϋπόθεση για να μπορέσει η χώρα να ξαναβγεί στις αγορές την άνοιξη - και αυτό είναι κάτι που θέλει πάση θυσία η ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να απαλλαγεί και από την Τρόικα».

Όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, σχολιάζουν αναλυτές τους οποίους επικαλείται το δημοσίευμα, «μεσοπρόθεσμα η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο δυσβάσταχτο βάρος του χρέους της». Όπως υπογραμμίζει και ο κ. Μπάστιαν, «το μερίδιο του χρέους επί του ΑΕΠ αυξάνεται, συνολικά αυξάνεται το μέγεθος του χρέους και η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα -εκεί έγκειται η ανησυχία μου- να αποπληρώσει τα χρέη αυτά με τις δικές της δυνάμεις, ακόμη κι αν διευρυνθεί η φορολογική βάση και ενισχυθεί η φορολογική εντιμότητα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, θα πρέπει να διοργανωθεί μια διεθνής διάσκεψη για το χρέος. Αναγνωρίζει ωστόσο ότι στην παρούσα φάση το θέμα αποτελεί ταμπού για τους πιστωτές. «Το αργότερο όμως όταν το χρέος φτάσει και πάλι στα επίπεδα προ κουρέματος του 2012, οι δημόσιοι πιστωτές της Ελλάδας θα αναγκαστούν να συζητήσουν το ενδεχόμενο μιας νέας διευθέτησης», αναφέρει το ρεπορτάζ.

Αυτό που προέχει τώρα, σύμφωνα με τον Γερμανό οικονομολόγο, είναι η διεύρυνση της φορολογικής βάσης και η ενίσχυση της φορολογικής εντιμότητας. «Εάν το κράτος είναι σε θέση να εισπράξει τους φόρους που του αντιστοιχούν, τότε και σε ορίζοντα δεκαετιών, η Ελλάδα μπαίνει σε μια φάση όπου μπορεί να αποπληρώνει σταδιακά το υπόλοιπο χρέος της», διευκρινίζει.

Από την πλευρά του ο καθηγητής κ. Λάντμαν διερωτάται «γιατί είναι τόσο δύσκολο» να αποφασιστεί ένα δεύτερο «κούρεμα» χρέους, αφού, όπως λέει, «τα χρήματα είναι έτσι κι αλλιώς χαμένα».

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=412596

Διαβάστε περισσότερα ...

Aγριεύει το Σαββατοκύριακο ο καιρός σε όλη τη χώρα - Ισχυρές καταιγίδες και χιόνια

Αθήνα

Σε κλοιό κακοκαιρίας θα βρεθεί το Σαββατοκύριακο το μεγαλύτερο μέρος της χώρας με βροχές και ισχυρές καταιγίδες, ενώ χιόνια θα πέσουν από το βράδυ του Σαββάτου και σε ημιορεινές περιοχές της Ηπείρου, της δυτικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.

Σύμφωνα με την ΕΜΥ, το Σάββατο στην ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη, τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα προβλέπονται αραιές νεφώσεις που βαθμιαία θα πυκνώσουν.

Στις υπόλοιπες περιοχές νεφώσεις με τοπικές βροχές και στα ορεινά ασθενείς χιονοπτώσεις.

Τα φαινόμενα βαθμιαία από το απόγευμα και από τα δυτικά θα ενταθούν, θα εκδηλωθούν καταιγίδες ενώ τη νύχτα χιόνια θα πέσουν και σε ημιορεινές περιοχές της Ηπείρου, της δυτικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.

Οι άνεμοι στα δυτικά θα πνέουν ανατολικοί-νοτιοανατολικοί 5 με 7 και στο Ιόνιο 8 μποφόρ. Στα ανατολικά θα πνέουν βορειοανατολικοί 4 με 6 και στο βόρειο Αιγαίο τοπικά 7 μποφόρ.

Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 0 έως 7 βαθμούς στα βόρεια, από 7 έως 13 βαθμούς στην Κεντρική και νότια Ελλάδα, από 7 έως 16 βαθμούς στα δυτικά, από 10 έως 16 βαθμούς στις Κυκλάδες και την Κρήτη και από 9 έως 15 βαθμούς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα.

Παρόμοιο θα είναι το σκηνικό του καιρού και την Κυριακή με ισχυρές κατά τόπους βροχές, καταιγίδες κυρίως στις νότιες περιοχές και χιόνια όχι μόνο στα ορεινά, αλλά και σε περιοχές της κεντρικής και βόρειας χώρας με χαμηλό υψόμετρο.

Newsroom ΔΟΛ

Διαβάστε περισσότερα ...

Η ανάπτυξη δεν έρχεται σε χώρες σαν την Ελλάδα...

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων που έγιναν για το πρόγραμμα του «μεγάλου συνασπισμού», ο οποίος κυβερνά σήμερα τη Γερμανία, ένα από τα μείζονα ζητήματα ήταν η καθιέρωση υποχρεωτικού κατώτατου ημερομισθίου σε πανεθνικό επίπεδο. Πράγματι, η Αγκ. Μέρκελ έκανε πίσω και δέχθηκε τη ρύθμιση που απαιτούσαν οι Σοσιαλδημοκράτες, η οποία προβλέπει ότι κάθε εργαζόμενος στη Γερμανία θα πρέπει, σταδιακά, να αρχίσει να αμείβεται με τουλάχιστον 8,50 ευρώ ανά ώρα.

Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, δηλαδή στις ΗΠΑ, ένα από τα σημεία-κλειδιά της Ομιλίας προς το Έθνος που εκφώνησε τα ξημερώματα ο Μπ. Ομπάμα αναμενόταν ότι θα είναι η εξαγγελία για μια γενναία αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου με το οποίο αμείβονται όλοι οι υπάλληλοι στις ομοσπονδιακές δημόσιες υπηρεσίες. Οι πληροφορίες έκαναν λόγο για καθιέρωση ενός ελάχιστου πλαφόν 10,10 δολαρίων, έναντι 7,25 δολαρίων που ισχύει σήμερα -μιλάμε, με άλλα λόγια, για μια αύξηση της τάξης του 39%.

Όσο για τη Γαλλία -για να επιστρέψουμε σε ευρωπαϊκό έδαφος- όπου υπάρχει ήδη θεσπισμένη κατώτατη αμοιβή ύψους 9,43 ευρώ ανά ώρα, οι κοινωνικοί εταίροι διαπραγματεύονται αυτές τις μέρες ένα σχέδιο που αφορά μιαν άλλη, αλλά απολύτως σχετική πλευρά των εργασιακών σχέσεων. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση φέρεται διατεθειμένη να προσφέρει φοροαπαλλαγές προς τις επιχειρήσεις, ύψους 30 δισ. ευρώ μέχρι το 2017, απαιτεί όμως αυτές να δεσμευτούν ότι θα διατηρήσουν ένα συγκεκριμένο αριθμό θέσεων εργασίας, ακόμη κι αν αυτό απαιτεί να κάνουν προσλήψεις.

Βεβαίως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι εξαγγελίες και τα προγράμματα δεν γίνονται πάντοτε πράξη. Έτσι, στη Γερμανία, έχει ήδη αρχίσει να γίνεται λόγος για εξαιρέσεις από τον κανόνα, στη Γαλλία οι εργοδοτικές οργανώσεις αντιδρούν και διεκδικούν απελευθέρωση των απολύσεων, ενώ στις ΗΠΑ οι Ρεπουμπλικανοί απειλούν και πάλι να μπλοκάρουν τους νόμους του Ομπάμα. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, όλα όσα περιγράφηκαν παραπάνω και αφορούν τη Γερμανία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και άλλες αναπτυγμένες χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ έχουν ένα κοινό παρονομαστή: την προσπάθεια να μην πληγεί η αγοραστική δύναμη του μέσου νοικοκυριού και, εάν είναι δυνατό, να ενισχυθεί -μάλιστα, χωρίς αυτό να συνοδεύεται από αύξηση των ανέργων.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί: Απλούστατα, διότι εκεί οι κυβερνώντες κατανοούν ότι καμία (πραγματική) ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει με ισοπεδωμένα εισοδήματα και με πάνω από το μισό εργατικό δυναμικό να μην έχει δουλειά, να εργάζεται ελάχιστα ή να μην πληρώνεται επί μήνες. Κατανοούν, με άλλα λόγια, ότι ανάπτυξη δεν μπορεί να έρθει σε καμία χώρα στην οποία συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με την Ελλάδα των δύο Μνημονίων. Τη χώρα όπου το ελάχιστο ωρομίσθιο έχει κατρακυλήσει στα 2,85 ευρώ, ενώ στην τριετία 2010-2012, η αγοραστική δύναμη μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών υπολογίζεται ότι μειώθηκε κατά 33 δισ. ευρώ. Τη χώρα όπου, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν ορισμένοι -όπως το ΚΕΠΕ- που εισηγούνται να μην υπάρχει καν κατώτατος μισθός για τους νέους ως 29 ετών και για το πρώτο έτος εργασίας τους. Τη χώρα για την οποία οι δανειστές της (και όχι μόνο) εισηγούνται την υπογραφή ενός τρίτου Μνημονίου, με νέες οριζόντιες περικοπές και νέους φόρους.

Το συμπέρασμα δεν μπορεί να είναι παρά ένα: Ορισμένοι, όσο κι αν δεν το λένε δημοσίως για πολιτικούς λόγους, θεωρούν την Ελλάδα πειραματόζωο, θέλουν να τη μετατρέψουν σε κάτεργο και να την εντάξουν στην «ειδική ζώνη» των Βαλκανίων. Και σίγουρα, δεν την αποδέχονται ως ισότιμο μέλος στην Ευρωζώνη, την Ε.Ε. και τα άλλα «κλαμπ» των ισχυρών. Αυτά για όσους τρέφουν αυταπάτες...

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26533&subid=2&pubid=113210365

Διαβάστε περισσότερα ...

Η τουρκική κρίση και ο ελληνικός πονοκέφαλος

Οι εξελίξεις στη Τουρκία δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες από την Αθήνα. Πολύ περισσότερο όταν οι αγορές δείχνουν να προεξοφλούν τα χειρότερα και υπάρχουν δίαυλοι για την μετάδοση της κρίσης στην Ελλάδα.

Το 2001, το πρόγραμμα οικονομικής εξυγίανσης που είχε συμφωνήσει η Τουρκία με το ΔΝΤ κατέρρεε και η χώρα γνώριζε βαθιά κρίση.

Στις εκλογές που έγιναν ένα χρόνο αργότερα, τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα έχαναν πανηγυρικά και το ισλαμικό κόμμα του κ. Ερντογάν αναλάμβανε την εξουσία για να την διατηρήσει τα επόμενα 11 χρόνια.
Σήμερα, μια άλλη συναλλαγματική κρίση απειλεί να στείλει την Τουρκία ξανά στην αγκαλιά του ΔΝΤ και να τερματίσει, μαζί με τα οικονομικά σκάνδαλα που ταλανίζουν την κυβέρνηση, την εποχή Ερντογάν.
Ένα ευρώ αγόραζε 2,66 τουρκικές λίρες στις αρχές του προηγούμενου Σεπτεμβρίου.
Όμως, προχθές είχε φθάσει να αγοράζει 3,19 λίρες, προκαλώντας την αντίδραση της κεντρικής τράπεζας που ανέβασε πολύ τα βασικά επιτόκια παρέμβασης για να σταματήσει την διολίσθηση.
Το επιτόκιο μιας εβδομάδας για συμφωνίες επαναγοράς (repo) σκαρφάλωσε στο 10% από 4% προηγουμένως ενώ το επιτόκιο μιας μέρας πήγε στο 12% από 7,75%.
Είχε προηγηθεί παρέμβαση της κεντρικής τράπεζας της γείτονος στην αγορά συναλλάγματος την περασμένη εβδομάδα που κατέληξε σε πωλήσεις δολαρίων ύψους 3 δισ. χωρίς αποτέλεσμα.
Μετά την άνοδο των επιτοκίων, ένα ευρώ αγόραζε 3,09 λίρες χθες, πράγμα που μεταφράζεται σε ανατίμηση του ευρώ κατά 16% έναντι του τουρκικού νομίσματος από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Η διολίσθηση ανέρχεται σε 31,5% από τις αρχές του 2013 και ήταν της τάξης του 26% περίπου την προηγούμενη χρονιά.
Με την Fed να εφαρμόζει την μείωση της αγοράς χρεογράφων που πλήττει τις αναδυόμενες αγορές και την Τουρκία να αντιμετωπίζει πολιτικές αναταράξεις, η αντίστροφη μέτρηση για τον κ. Ερντογάν και την περίοδο οικονομικής ευμάρειας ίσως έχει αρχίσει.
Η οικονομία της γείτονος αναπτύχθηκε με ρυθμό 3,4% το 2013 σύμφωνα με εκτιμήσεις ενώ η κυβέρνηση προέβλεπε ρυθμό 4% την φετινή χρονιά.
Ο τούρκος πρωθυπουργός συνηθίζει να λέει ότι η οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 5% κατά μέσο όρο κατά την διάρκεια της θητείας του.
Ομως, η ανάπτυξη στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό σε δανεικά και η μεγάλη άνοδος των επιτοκίων από την κεντρική τράπεζα, στην οποία αντιτάχθηκε δημοσίως ο κ. Ερντογάν, για να σταματήσει την υποτίμηση της λίρας, υπονομεύει την ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας.
Με δεδομένο το μεγάλο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που ξεπερνά το 7% του ΑΕΠ, η διολίσθηση της λίρας ίσως είναι μέρος της ενδεδειγμένης λύσης.
Εναλλακτικά ή συμπληρωματικά, η Τουρκία θα μπορούσε να επιβάλλει περιορισμούς στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων ή να προσφύγει στο ΔΝΤ αναφέρουν οι ειδήμονες.
Δεν γνωρίζουμε ασφαλώς τι θα γίνει στο τέλος σε μια χώρα που θεωρούσε εαυτόν περιφερειακή υπερδύναμη.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Αθήνα έχει λόγους να ανησυχεί για τις εξελίξεις στη γείτονα.
Κατ' αρχάς κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο η τουρκική κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει κάποιο γεωπολιτικό ζήτημα για να αποσπάσει την προσοχή των πολιτών της από τα οικονομικά ζητήματα.
Δεύτερον, ο ρυθμός ανάπτυξης της τουρκικής οικονομίας θα επιβραδυνθεί και ίσως εισέλθει σε ύφεση.
Αυτό σημαίνει λιγότερες εισαγωγές από το εξωτερικό, πράγμα που θα πλήξει τις ελληνικές εξαγωγές.
Οι ελληνικές εξαγωγές στη Τουρκία ανήλθαν σε 2,6 δισ. ευρώ το 2012 από μόλις 369 εκ. ευρώ το 2002.
Από την άλλη πλευρά, οι εισαγωγές τουρκικών προϊόντων στη χώρα μας ανήλθαν σε 1 δισ. ευρώ το 2012 από 645 εκ. ευρώ το 2002.
Είναι σαφές ότι το εμπορικό ισοζύγιο των δυο χωρών είναι πλεονασματικό για την Ελλάδα.
Ακόμη, η απλούστευση των διαδικασιών για είσοδο στην Ελλάδα έχει οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση στις αφίξεις τούρκων τουριστών. Η αύξηση ανήλθε σε 58% περίπου το 2012 έναντι του 2011.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να αλλάξουν εις βάρος της Ελλάδας αν η τουρκική οικονομία έμπαινε σε ύφεση λόγω των υψηλών επιτοκίων και των παρενεργειών από την διολίσθηση της λίρας.
Η επίπτωση θα ήταν μικρή αλλά θα επιβάρυνε το εξωτερικό ισοζύγιο και τον ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Τρίτον, το Χρηματιστήριο Αθηνών (Χ.Α.) επηρεάζεται αρνητικά από τα γεγονότα στη γείτονα αφού ανήκει πλέον στο κλάμπ των αναδυομένων αγορών.
Η μετάδοση της κρίσης στο Χ.Α. γίνεται επίσης μέσω της μετοχής της Εθνικής Τράπεζας που έχει σημαντική παρουσία στη Τουρκία μέσω της Finansbank.
H διολίσθηση της λίρας έχει άμεσο αντίκτυπο στη κεφαλαιακή επάρκεια της Εθνικής.
Η Εθνική έχει την Finansbank στα βιβλία της για 4 με 4,5 δισ. ευρώ.
Επομένως, η υποτίμηση της λίρας κατά 26% το 2013 μεταφράσθηκε σε «κεφαλαιακό» χτύπημα της τάξης του 1 δισ. ευρώ αναφέρουν οι επαΐοντες.
Μέχρι στιγμής τα ποσά είναι ελεγχόμενα, όμως κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα γίνει με την τουρκική λίρα στο μέλλον.
Έχει λοιπόν λόγους η Αθήνα να ανησυχεί για την οικονομική και πολιτική κατάσταση στη Τουρκία αφού υπάρχουν τρόποι για να μεταδοθεί η κρίση στην Ελλάδα.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα συμβεί αλλά με ευχές δεν λύνονται τα προβλήματα.

Dr. Money

http://www.euro2day.gr/specials/dr_money/article/1178919/h-toyrkikh-krish-kai-o-ellhnikos-ponokefalos.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο Πειραιάς ανακηρύχθηκε το ταχύτερα αναπτυσσόμενο λιμάνι του πλανήτη το 2013

• 

 ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Υψηλότερη των εκτιμήσεων ήταν τελικά η αύξηση της διακίνησης εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά το 2013, καθώς η θυγατρική της Cosco που έχει τη διαχείριση των προβλητών ΙΙ και ΙΙΙ διακίνησε 2,520 εκατομμύρια κοντέινερ (teu) έναντι εκτίμησης για 2,4 εκατ.

Εάν σε αυτό τον αριθμό προστεθούν και τα 644 χιλιάδες του προβλήτα Ι που διαχειρίζεται ο ΟΛΠ ο Πειραιάς έφτασε στα επίπεδα των 3,163 εκατ. teu και καθίσταται έτσι το τρίτο μεγαλύτερο λιμάνι της Μεσογείου πραγματοποιώντας αλματώδη ανάπτυξη μέσα σε τρία μόλις χρόνια και υπερδιπλασίασε από το 2011 τα μεγέθη του.

Κίνηση

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές από το Ικόνιο όπου και οι τερματικοί σταθμοί εμπορευματοκιβωτίων ΙΙ και ΙΙΙ της θυγατρικής της Cosco Pacific, Piraeus Container Terminal, το 2013 έκλεισε με αύξηση της τάξης του 20%, Και αυτό μετά παρά την κατά 77% άνοδό του το 2012 στα 2,1 εκατομμύρια teu.

Ανοδο που τον ανέδειξε μαζί με αυτή στον προβλήτα Ι στο ταχύτερα αναπτυσσόμενο λιμάνι του πλανήτη το προηγούμενο έτος, καθώς αναπτύχθηκε συνολικά (και οι τρεις προβλήτες) κατά 63,4% στα 2,75 εκατ. teu.
Η άνοδος της κίνησης στους ντόκους της Cosco πέρυσι δεν πέρασε πάντως και σε αυτόν του ΟΛΠ. Στον Προβλήτα Ι που διαχειρίζεται ο ΟΛΠ η διακίνηση εμπορευματοκιβώτιων το 2013 σημείωσε οριακή μόλις άνοδο και συγκεκριμένα στα 644.055 teu έναντι 625.914 το 2012.

Εφόσον υλοποιηθεί η νέα επένδυση της Cosco στη δυτική πλευρά του προβλήτα ΙΙΙ, η δυναμικότητα ολόκληρου του λιμανιού θα αυξηθεί στα 6,2 εκατ. teu από 4,2 εκατομμύρια τώρα και οι ειδικοί εκτιμούν πως έως το 2016 ο Πειραιάς μπορεί να έχει καταστεί το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της Μεσογείου. Τα μεγέθη στη Μεσόγειο (στοιχεία 2012) έδειχναν τον Πειραιά 4ο, πρώτο το λιμάνι της Βαλένθια στην Ισπανία με 4,46 εκατ. teu, δεύτερο της Αλγκεσίρας επίσης στην Ισπανία με 4,1 εκατ. teu και τρίτο το Αμπαρλί της Τουρκίας με 3,09 εκατ. teu. Την ίδια ώρα τα τρία μεγαλύτερα λιμάνια της βόρειας Ευρώπης, το Ρότερνταμ, το Αμβούργο και η Αμβέρσα (8,63 εκατ. teu) βλέπουν την διακίνηση στους προβλήτες τους να μειώνεται.

Η εγγύτητα του Πειραιά με το Σουέζ, που αποτελεί το σημείο εισόδου των ασιατικών εισαγωγών στην Ευρώπη, και η σιδηροδρομική του διασύνδεση με το εθνικό και ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο εξοικονομεί περί τις 6 ημέρες στα εμπορεύματα που κατευθύνονται στην κεντρική Ευρώπη. Τον καθιστά έτσι την προτιμώμενη «πύλη» της Ευρώπης για το ασιατικό εμπόριο.

Ανταγωνιστικό πλεονέκτημα

Δεύτερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του Πειραιά ελκυστικό είναι το car terminal που γνωρίζει ήδη μεγάλη ανάπτυξη. Η Μεσόγειος αποτελεί τη διαδρομή διέλευσης των εισαγωγών οχημάτων από την Ιαπωνία (27,5%), την Κορέα (14%) και την Ινδία (6,5%), προς τη Μεσογειακή και Βόρεια Ευρώπη. Ο Πειραιάς, αποτελεί έτσι διαμετακομιστικό κέντρο πρώτης επιλογής και για τα αυτοκίνητα και συγκεντρώνει τις εισαγωγές της Ε.Ε. από την Ιαπωνία που βαίνουν αυξανόμενες προς την Αν. Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο. Στην περίοδο μετά το 2010, ο Πειραιάς έχει καταφέρει να καταγράψει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης στα αυτοκίνητα εν μέσω κρίσης, ενώ σημαντικά ανταγωνιστικά τερματικά στην Ιταλία είτε σταμάτησαν τη λειτουργία τους (Gioia Tauro), είτε εμφανίζουν πτωτικούς ρυθμούς (Livorno). Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2012 ο Τομέας Διακίνησης Αυτοκινήτων στο Car Terminal του ΟΛΠ παρουσίασε αύξηση 9,8% έναντι του 2011 και κατά 66% έναντι του 2009.

 ΗΛΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΣ

http://www.kathimerini.gr/751193/article/oikonomia/epixeirhseis/o-peiraias-anakhryx8hke-to-taxytera-anaptyssomeno-limani-toy-planhth-to-2013

Διαβάστε περισσότερα ...

Το νέο δόγμα στην Εξωτερική πολιτική της Γερμανίας

• Αλλαγή πορείας
• Το Βερολίνο εγκαταλείπει την παθητική στάση και διεκδικεί ρόλο πρωταγωνιστή

Τη πρόθεση να αναλάβει η Γερμανία μεγαλύτερο ρόλο στα διεθνή ζητήματα, μεταξύ αυτών και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της διεθνούς κοινότητας, εξέφρασαν τις τελευταίες ημέρες ο υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ και η υπουργός Άμυνας Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν. Η στάση τους σηματοδοτεί μια αλλαγή στην «πολιτική της στρατιωτικής αυτοσυγκράτησης», σημειώνει το Spiegel.

Πριν από λίγες ημέρες ο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ επισκέφτηκε το Παρίσι, όπου συναντήθηκε με το Γαλλο ομόλογό του. Όπως αναφέρει το γερμανικό περιοδικό οι σχέσεις Βερολίνου και Παρισιού πέρασαν το τελευταίο διάστημα μια κρίση ωστόσο πλέον βρίσκονται σε καλύτερη φάση. «Αυτό είναι εμφανές όχι μόνο από τις διαχυτικές ανταλλαγές φιλοφρονήσεων», σημειώνει το Spiegel, αλλά και από το γεγονός πως «η Γαλλία εμφανίζεται έτοιμη να ακολουθήσει το παράδειγμα της Γερμανίας στην οικονομική πολιτική, μετά από δύο χρόνια αντίστασης, ενώ με τη σειρά του το Βερολίνο θέλει να προσφέρει μεγαλύτερη υποστήριξη στο Παρίσι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στην Αφρική, αλλά και σε όσες θα πραγματοποιηθούν στο μέλλον». «Η Ευρώπη δεν μπορεί να αφήσει μόνη της τη Γαλλία», δήλωσε ο Σταϊνμάγερ.

Με καγκελάριο τη Μέρκελ, η νέα γερμανική κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού, που σχηματίστηκε πριν από περίπου ένα μήνα, φαίνεται πως αλλάζει πορεία στην εξωτερική πολιτική. Βασική αρχή του Γκίντο Βεστερβέλε, προκατόχου του Σταϊνμάγερ, ήταν πως «η Γερμανία πρέπει να μένει έξω από ένοπλες συγκρούσεις». Το δόγμα της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν η «στρατιωτική αυτοσυγκράτηση», αφήνοντας τις υπόλοιπες χώρες να πρωταγωνιστούν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της διεθνούς κοινότητας. Όμως αυτό το δόγμα φαίνεται πως εγκαταλείπεται. Η νέα κυβέρνηση φαίνεται να αλλάζει πορεία εκτιμώντας πως μια οικονομική δύναμη όπως η Γερμανία δεν μπορεί να μένει στο περιθώριο. Πρόθεση είναι να δείξει η Γερμανία στους εταίρους της πως μπορεί να πρωταγωνιστήσει. «Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια όταν καθημερινά συμβαίνουν δολοφονίες και βιασμοί», δήλωσε η Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν σε συνέντευξή της στο Spiegel.

Το γερμανικό περιοδικό επισημαίνει πως αυτή η αλλαγή στην Εξωτερική πολιτική ήδη έχει αρχίσει να φαίνεται. Η Γερμανία σχεδιάζει να ενισχύσει τα στρατεύματά της ώστε να υποστηρίξει την γαλλική εκστρατεία ενάντια στους τζιχαντιστές στο Μάλι. Παράλληλα η κυβέρνηση εξετάζει την παροχή στρατιωτικών αεροσκαφών για τις επιχειρήσεις στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Το νέο δόγμα για την Εξωτερική πολιτική δεν είναι και τόσο «νέο». Αντίστοιχη εξωτερική πολιτική είχε ακολουθήσει η Γερμανία και την περίοδο 1998 – 2005 όταν καγκελάριος ήταν ο Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ο Σταϊνμάγερ δεν θέλει να βάλει τη Γερμανία σε στρατιωτικές περιπέτειες ωστόσο είναι εμφανές πως τόσο ο νέος υπουργός Εξωτερικών, όσο και η νέα υπουργός Άμυνας απορρίπτουν την «κληρονομία» του Βεστερβέλε, που βασιζόταν στην παθητικό ρόλο που έπαιξε η Δυτική Γερμανία στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Το Spiegel σημειώνει πως λόγω της στάσης που κράτησε η Γερμανία τα τελευταία χρόνια η άποψη που επικρατεί στους εταίρους της (Γαλλία, Βρετανία, ΗΠΑ) είναι πως επιδίδεται σε ηθικολογίες και πως «αρέσκεται να κουνάει το δάχτυλο, αλλά αποφεύγει την εμπλοκή όταν τα πράγματα δυσκολεύουν». Ο Σταϊνμάγερ και η Λάιεν θέλουν να αλλάξουν αυτήν την άποψη. «Θέλουμε να επαναενεργοποιήσουμε το υπουργείο Εξωτερικών», δήλωσε ο υφυπουργός Μάρκους Έντερερ, στενός συνεργάτης του Σταϊνμάγερ. Στην ίδια γραμμή βρίσκεται και η υπουργός Άμυνας. Πρόθεση της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, σύμφωνα με το Spiegel, είναι η Γερμανία να ηγηθεί των διαδικασιών για να σφυρηλατηθεί μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα της ασφάλειας.

Όπως αναφέρει το Spiegel η γραμμή που υιοθετούν οι δύο υπουργοί έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική που εφάρμοσε η Μέρκελ τα τελευταία χρόνια. Μπορεί η καγκελάριος της Γερμανίας να μην εμπόδισε τα σχέδια για ενίσχυση των γερμανικών στρατευμάτων στο Μάλι, ωστόσο συνεργάτες της επιχειρούν να δημιουργήσουν την εντύπωση πως δεν πρόκειται για αλλαγή πολιτικής. Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό η Μέρκελ δεν ενστερνίζεται την άποψη πως οι στρατιωτικές επεμβάσεις επιφέρουν οφέλη, ενώ έχει εκφράσει την απογοήτευσή της για τα αποτελέσματα της γερμανικής συμμετοχής στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν. Παράλληλα η πολιτική της επηρεάζεται συχνά και από τις δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με ατές οι Γερμανοί είναι αρνητικοί στη συμμετοχή του γερμανικοί στρατού σε πολεμικές αποστολές. Επίσης το Spiegel υπενθυμίζει ότι τον Δεκέμβριο κατά τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ η Μέρκελ είχε απαντήσει αρνητικά στο αίτημα της Γαλλίας για ισχυρότερη ευρωπαϊκή υποστήριξη στις επιχειρήσεις στο Μάλι.

Στην τελευταία συνεδρίαση δεν χρησιμοποίησε το βέτο, όπως είχε δικαίωμα, θέλοντας να δείξει στη Γαλλία πως δεν είναι μόνη της. Όμως έμμεσα δημοσιοποίησε τις επιφυλάξεις της για τη συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, όταν σημείωσε πως για την αποστολή θα πρέπει να υπάρξει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Η τελική απόφαση δεν έχει ακόμη ληφθεί, ήταν το μήνυμα που έστειλε. Ωστόσο η μεταστροφή, έστω και με επιφυλάξεις, της Μέρκελ θα μπορούσε να αναγνωριστεί ως μια επιτυχία των Σταϊνμάγερ και Λάιεν. Μεταστροφή υπήρξε και στο ζήτημα του συριακού χημικού οπλοστασίου, με τη Γερμανία να ανακοινώνει πως «θα βοηθήσει στην καταστροφή του». Από την οπτική του Σταϊνμάγερ με αυτόν τον τρόπο, και χωρίς μεγάλο κόστος καθώς έχει την τεχνική υποδομή, η Γερμανία θα δείξει στη διεθνή κοινότητα πως πλέον είναι πρόθυμη να αναλαμβάνει ευθύνες.

Τα παραπάνω αποτελούν μικρά βήματα προς την εφαρμογή της νέας εξωτερικής πολιτικής, ωστόσο οι Σταϊνμάγερ και Λάιεν γνωρίζουν πως τα μικρά βήματα είναι πολύτιμα. Το ερώτημα που παραμένει είναι κατά πόσο οι δύο νέοι υπουργοί θα μπορέσουν να αλλάξουν ριζικά το δόγμα που εφαρμόζει μέχρι σήμερα το Βερολίνο. Το Spiegel σημειώνει πως η αρμονική σχέση μεταξύ των δύο υπουργών δεν θα είναι εύκολο να διατηρηθεί, καθώς παραδοσιακά τα δύο υπουργεία βρίσκονταν σε έναν «ανταγωνισμό» και επίσης η Λάιεν φαίνεται να έχει αμφιβολίες για το βαθμό που μπορεί να εμπιστευτεί τον Σταϊνμάγερ. Παρόλα αυτά στόχος των δύο υπουργών είναι να αναγνωριστούν ως οι δύο πολιτικοί που άλλαξαν το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίας, αρχής γενομένης από τη Διάσκεψη Ασφαλείας που ξεκίνησε την Παρασκευή.

Όπως σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό, τα τελευταία χρόνια το Βερολίνο βρισκόταν στη δύσκολη θέση να υπερασπίζεται την παθητικότητά του στο συνέδριο. Φέτος οι Γερμανοί σκοπεύουν να αλλάξουν αυτήν την παράδοση. Στην πραγματικότητα, παρά την πρόθεση των Σταϊνμάγερ και Λάιεν, ο βαθμός και ο χρόνος που θα χρειαστεί για να συμβεί αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Μέρκελ.

tvxs.gr/node/147961

Διαβάστε περισσότερα ...

Ελιά (από μολόχες)...

Νομίζω ότι η κίνηση των 58 αποκτάει σθένος και πάει για κίνημα. Που όμως δεν θα απευθύνεται σε φούφουτους, όπως ευγενέστατα χαρακτήρισε ο κ.Ψαριανός τους κ.κ. Λοβέρδο και Καστανίδη, αλλά σε σοβαρούς παράγοντες της πολιτικής ζωής όπως ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και ο κ. Παντελής Καψής,

αμφότεροι υπουργοί του κ. Σαμαρά. Ο οποίος δεν συμμετέχει (ακόμα) στην κίνηση των 58, για να μην τους κάνει απότομα 59 και προκαλέσει κρίση ρευστότητας στο αντιπροσωπευτικό μας σύστημα.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι η κίνηση των 58 αποκτάει σιγά-σιγά λαϊκό έρεισμα. Οπου ομιλούν τρεις απ’ αυτούς, τους παρακολουθούν μετά προσοχής όλοι οι υπόλοιποι 55. Εντυπωσιακή μάλιστα είναι και η ενότητα του σχήματος, το οποίον αγκαλιάζει κι εκείνους που τρώνε την μπουγάτσα στα όρθια κι εκείνους που τρώνε την μπουγάτσα καθιστοί, καθώς

ο κ. Βενιζέλος έχει ορίσει ότι πρέπει να τρώγονται οι μπουγάτσες στην επικράτεια, να επιμερίζεται ο ΦΠΑ, να πληρώνεται το χαράτσι και να κόβεται το ρεύμα απ’ τους απόκληρους.

Βεβαίως οι απόκληροι είναι η πρώτη μέριμνα των 58! Ακούει «απόκληρος» ο κ. Ροζάκης και ξυπνάει μέσα του ο καημός της Μπέλλου, διότι άλλην έγνοια πάρεξ για τους απόκληρους ο «εκσυγχρονισμός» δεν είχε. Βλέπω τις φωτογραφίες των 58 στις χιλιάδες σελίδες που τους αφιερώνει ο φίλιος Τύπος και τους αναγνωρίζω έναν-έναν. Και συγκινούμαι. Τι αναμνήσεις! Τι ωραίοι αγώνες για να πεισθούν οι Ελληνες ότι είναι λαϊκιστές, εθνικιστές του κερατά, ρατσιστές, φαιοκόκκινοι, τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, εθνικοπαράφρονες - τι μεγαλεία

όταν αλώνιζε η Ζήμενς, πήγαινε η μίζα σύννεφο, η βόμβα στη Γιουγκοσλαβία βροχή, όταν ήκμαζε η «ισχυρά Ελλάς» και γινόταν της πουτάνας στα ακριβά ρεστοράν, στο Χρηματιστήριο, στα κολλητηλίκια και στη λαϊφοστυλάδικη γκλαμουριά. Δεν πάει να

ήσουν αμόρφωτος, κομπλεξικός και αμοραλιστής, ο «εκσυγχρονισμός» σού έδινε την ευκαιρία να γίνει κάτι στην κοινωνία, να μπεις στην ελίτ της αλαζονείας, της αρπαχτής, της εθελοδουλίας, της διαπλοκής και της διαφθοράς. Συγκινούμαι. Ηταν αρκετό να μάθει κανείς ένα μικρό γλωσσάρι, τόσο δα, πολυπολιτισμός, διακύβευμα, μεταμοντερνισμός, συνωστισμός, ασυνέχεια του έθνους, φαντασιακό, αφήγημα (ή αφήγηση) και γινόταν αμέσως δεκτός σε μια στοά εκλεκτών, γεμάτη ευκαιρίες, διασυνδέσεις, αλληλοκαλύψεις, αναθέσεις, νεοπλουτισμό, επιδοτήσεις, προγράμματα, μίζες, κλειστά μάτια, μαύρο χρήμα, ομερτά, ΜΚΟ, Ανεξάρτητες Αρχές, offshore,

αρκούσε να φιλήσεις μια-δυο κατουρημένες ποδιές κι από ευρωλιγούρης επαρχιώτης γινόσουν Τσουκάτος, Πανταγιάς, Αλογοσκούφης και ό,τι άλλο τράβαγε η ψυχή σου. Συγκινούμαι. Με πνίγει η νοσταλγία, όχι

πως και σήμερα δεν είναι ακριβώς όπως τότε, αλλά άλλο ο κ.Πρωτόπαπας υπουργός κι άλλο ο κ. Πρωτόπαπας να κλαίγεται μπας και ξαναγίνει υπουργός.

Πιστεύω ότι αυτή η νοσταλγία για την Ελλάδα του Ανδρέα, του κ.Μητσοτάκη, του κ. Σημίτη, του Κωστάκη, του Γιωργάκη θα μας κατατρύχει ώσπου οι 58 να τα καταφέρουν και να αρέσουν όλοι -όχι μόνον οι μισοί- στον κ. Τατσόπουλο. Ο οποίος για αυτό ακριβώς παραμένει ακόμα διστακτικός, αν η μισή του καρδιά με τους μισούς 58 βρίσκεται, η άλλη μισή με τους άλλους μισούς58 αγωνίζεται

για ένα ΠΑΣΟΚ δίχως Γιάννο, για να μην το παρακάνει η Τρόικα, για έναν Σημίτη με ανθρώπινο πρόσωπο, για μια Ελιά από 100 λουλούδια που ανθίζουν - 58 για την ώρα, αλλά με τις βροχές που είχε φέτος, την άνοιξη η φύση θα μπουμπουκιάσει.

Ομως, περισσότερο απ’ όλα θερμαίνει τις ελπίδες μου (με μαγκάλι) η ευρωπαϊκή προοπτική των 58! Μάλιστα θα πρότεινα ως επίτιμον επικεφαλής της κίνησης τον κ. Ολάντ! Παρ’ ότι τα ποσοστά του είναι κάπως πεσμένα τελευταίως, στις καρδιές των μισών Γαλλίδων παραμένει το αντικείμενο του πόθου των άλλων μισών - ωχ! φοβάμαι ότι το τελευταίο αυτό σχόλιο θα το βρει σεξιστικό η κυρίαΔρέττα, με αποτέλεσμα τον κίνδυνο

να αυτοεξορισθώ στο Αλ Παρίσι, να με φάει η ξενιτιά, ένας ακόμα γκασταρμπάιτερ, αλλά ζωντανός γκασταρμπάιτερ. Διότι, όπως λέει και το ρηθέν, «ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατόν». Μένεις, ας πούμε, άνεργος! αν η ανεργία δεν σε σκοτώσει, σε κάνει πιο ανθεκτικόν στην ανεργία, πιο δυνατόν στους φόρους! αν δεν σε μουρλάνει ο Αδωνις, αποκλείεται να σε τρελάνει οΣόιμπλε! αν δεν αυτοκτονήσεις, δεν θα πάνε χαμένες οι θυσίες σου, αν συνεχίσεις να πεινάς, αν δεν έχεις φάρμακα, αν σου πάρουν το σπίτι κι εσύαντέξεις,

θα αντέξει και το σύστημα, θα συνεχίσει να παίρνει μισθό 300.000 € τον χρόνο η κυρία Σακελλαρίου για να συνεχίσει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να επιβλέπει το ξεπούλημα της χώρας, χωρίς αναταράξεις.

Αν κάνεις το κορόιδο, πόσο πιο κορόιδο μπορείς να γίνεις; Αν θέλουν να σε σώσουν αυτοί που σε κατέστρεψαν, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΔΗΜΑΡ, 58, πόσο περισσότερο μπορούν να σε καταστρέψουν;..

 Στάθης

email: stathis@enikos.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

«Βουλιάζει» στα σκάνδαλα η Deutsche Bank - Αποπομπή κορυφαίου στελέχους στη Νέα Υόρκη για την υπόθεση χειραγώγησης στην αγορά συναλλάγματος

Δεν έχουν τέλος τα σκάνδαλα για τη μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας

Στην αποπομπή του επικεφαλής του γραφείου συναλλαγών συναλλάγματος αναδυόμενων αγορών στη Νέα Υόρκη, προχώρησε η Deutsche Bank, στο πλαίσιο των ερευνών για το σκάνδαλο χειραγώγησης στην αγορά συναλλάγματος. 
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Reuters, ο Diego Moraiz, στέλεχος της τράπεζα από το 2004, και ειδικός στο Μεξικανικό πέσο, αποπέμφθηκε από τη μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας στις 18 Δεκεμβρίου 2013.
Η έρευνα για τα πεπραγμένα του Moraiz έχει βάθος δεκαετίας και στηρίζεται στην ανταλλαγή emails και επικοινωνίας μέσω chat rooms με εταιρεία συμβούλων επενδύσεων. 
Προς το παρόν δεν έχει αποσαφηνιστεί ο λόγος που οδήγησε στην αποπομπή του.
Όπως έγινε γνωστό στις 20 Ιανουαρίου, οι γερμανικές αρχές ξεκίνησαν επισήμως έρευνα στη Deutsche Bank, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η εμπλοκή της σε νέο σκάνδαλο χειραγώγησης στην αγορά συναλλάγματος.
Η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας έχει προχωρήσει σε απολύσεις traders στην αγορά συναλλάγματος, στα πλαίσια της έρευνας που διεξάγει στο εσωτερικό της, υπό την απειλή ενός νέου σκανδάλου χειραγώγησης.
Όπως αποκάλυψε πρόσφατα το πρακτορείο Reuters, επικαλούμενο πηγές της τράπεζας, η έρευνα έχει θέσει στο στόχαστρο πολλούς traders, κυρίως στη Νέα Υόρκη και ενδεχομένως και σε άλλα μέρη των ΗΠΑ.

www.bankingnews.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

"Πόλεμος" ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για μια αφίσα: Ο Καρύδης παρομοίασε τον Σαμαρά με Μαυρογιαλούρο

Διαδικτυακή διαμάχη εντός της κυβέρνησης, με αφορμή μια αφίσα της ΝΔ, για την επιστροφή των "κλεμμένων". Σφοδρή αντίδραση από το ΠΑΣΟΚ

Ενδοκυβερνητικός πόλεμος με αφορμή αφίσα της Νέας Δημοκρατίας, που αναρτήθηκε στο Facebook με λεζάντα "17.7 εκατομμύρια ευρώ επιστρέφουν στον ελληνικό λαό".

Η αφίσα έχει με μεγάλη γραμματοσειρά τα 17.700.000 και ακριβώς από πάνω "Με εντολή του πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά".

Στην αφίσα αναγράφεται ακόμα, το που θα διατεθούν τα χρήματα από τις μίζες.

 

Η ανάρτηση της αφίσας, προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του Δημήτρη Καρύδη, Διευθυντή Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος προχώρησε σε σκληρή δήλωση, μέσω του λογαριασμού του στο Facebook.

Χαρακτηρίζει την αφίσα "κακόγουστη" και έκανε λόγο για προσπάθεια της ΝΔ να καρπωθεί επικοινωνιακά την προσπάθεια της κυβέρνησης για να επιστρέψουν τα κλεμμένα. Μάλιστα, σημειώνει ότι ο πρωθυπουργός ακολουθεί τακτικές "Μαυρογιαλούρου".

 

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Καρύδη

"Με μια κακόγουστη αφίσα στο facebook (η οποία μοιάζει με διαφήμιση ζυμαρικών γνωστής εταιρείας) η Ν.Δ. επιχειρεί να καρπωθεί μικροκομματικά την μεγάλη προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση συνεργασίας και η Δικαιοσύνη να επιστραφούν στα δημόσια ταμεία χρήματα από μίζες.

Δεν διστάζει να εκθέτει και τον ίδιο τον πρωθυπουργό, εμφανίζοντάς τον να υιοθετεί πρακτικές Μαυρογιαλούρου.

Ας μαζέψει η ηγεσία της Ν.Δ. τους ανεγκέφαλους πριν την οδηγήσουν σε πλήρη εξευτελισμό".

http://news247.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Έκκληση για βοήθεια για τον μικρό Παναγιώτη: Πάσχει από καρκίνο και πρέπει να εγχειριστεί

 

Έκκληση για βοήθεια σε παιδί 4,5 ετών που πάσχει από καρκίνο και πρέπει να εγχειρισθεί στην Νέα Υόρκη. Πώς μπορείτε να συνδράμετε

Ένα μικρό παιδί, μόλις 4,5 ετών, ο Παναγιώτης Γεωργοτάς, δίνει τους τελευταίους 20 μήνες μια δύσκολη μάχη.

Πάσχει από νευροβλάστωμα, μία εξαιρετικά επιθετική μορφή καρκίνου.
Για να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα επιβίωσης του παιδιού, οι γονείς του ζητούν τη βοήθεια όλων, καθώς κρίνεται αναγκαία η μετάβαση του Παναγιώτη στην Νέα Υόρκη.
Για το σκοπό αυτό θα πραγματοποιηθεί στις 5 Φεβρουαρίου τηλεμαραθώνιος για το παιδάκι στο κερκυραϊκό τηλεοπτικό κανάλι Start Chanell.
Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν για την θεραπεία του μικρού, που προσπαθεί να εισαχθεί στο Memorial Sloan Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης.
Οι γονείς και οι φίλοι του μικρού Παναγιώτη έχουν δημιουργήσει σελίδα στο facebook, όπου ενημερώνουν για την πορεία της υγείας του, αλλά και τις εκδηλώσεις που διοργανώνουν προκειμένου το παιδί να βγει από αυτή τη δύσκολη μάχη νικητής.
Μπορείτε να μπείτε στην σελίδα στο facebook https://www.facebook.com/groups/511458078974630/ ή διαφορετικά να γράψετε στο search του facebook Ελπιδα για τον Πανουλη.
Όσοι εκτός Κέρκυρας θέλουν να παρακολουθήσουν live τον τηλεμαραθώνιο, μπορούν μέσω ίντερνετ στο startmedia.gr.

Για όσους θέλουν να στηρίξουν τον μικρό Παναγιώτη έχει δημιουργηθεί λογαριασμός στην ALPHA BANK: 680 00 2787 003494
ΙBAN: GR86 0140 6800 6800 0278 7003 494
ΒΙC CRBAGRAA
Για περισσότερες πληροφορίες από το οικογενειακό περιβάλλον : 6975 221 066, 6979 674 703.

news247 Ιανουάριος 29 2014 14:58

Διαβάστε περισσότερα ...

Νίκος Δήμου: διαφωτίζοντας σκοταδιστικά

Μερικές φορές, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Όχι στις θέσεις και στις τοποθετήσεις, αλλά στο ήθος -ή στην έλλειψη αυτού- που κρύβεται πίσω από τον τρόπο έκθεσής τους. Αυτό αποκτά πρόσθετη σημασία όταν τα κείμενα κάποιου ανθρώπου γίνονται «πηγές», στις οποίες παραπέμπει ο κόσμος για του λόγου το αληθές, για να διατρανώσει κάποιο επιχείρημα.

Στο παρόν σημείωμα δεν θα ασχοληθώ με τις θέσεις του κ. Δήμου, είτε γενικά είτε ειδικά σε σχέση με το άρθρο «ο Χρυσούς Μεσαίων». Δεν είναι της παρούσης: αλλού και άλλοτε. Θέλω να επικεντρωθώ σε μία φράση του: σύμφωνα με το άρθρο, ο κ. Δήμου πιστεύει ότι «μόνη η εν Ελλάδι περιουσία του Αγίου Τάφου πρέπει να υπερκαλύπτει όλο μας το χρέος».

Τώρα, οποιοσδήποτε διατηρεί μια στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα γνωρίζει ότι η παραπάνω πρόταση είναι ψευδής – όχι τόσο σκανδαλωδώς ψευδής, όσο ιλαροτραγικά ψευδής. Το να είναι «τρόπος του λέγειν», «ρητορική υπερβολή» ή να κατατίθεται «ποιητική αδεία» το αποκλείω: ο κ. Δήμου δεν την διαφοροποιεί από τις λοιπές φράσεις του άρθρου, και αν είναι έτσι, για κάθε ψευδή πρόταση του οποιουδήποτε δημοσιολογούντος θα πρέπει να λέμε ότι κατετέθη χάριν παιδιάς, ακόμη κι αν τίποτα στο κείμενο δεν προκαταλαμβάνει για κάτι τέτοιο, ενώ δήθεν μόνο οι αληθείς προτάσεις λέγονται… στα σοβαρά. Ούτε βεβαίως επαρκεί η διαφοροποίηση ανάμεσα στο «υπερκαλύπτει» και στο «πρέπει να υπερκαλύπτει». Άρα μένουμε με δύο ενδεχόμενα: ή ο κ. Δήμου δεν γνωρίζει το ψευδές της πρότασής του είτε το γνωρίζει και ψεύδεται συνειδητά. Πάλι το πρώτο αποκλείεται: μια τόσο κραυγαλέα αναντιστοιχία με την πραγματική πραγματικότητα όσο η… ισότητα του δημοσίου χρέους και π.χ. της εν Ελλάδι περιουσίας του Παναγίου Τάφου είναι αδύνατον να διαφεύγει ακόμα και από έναν Νίκο Δήμου. Αποκλείεται, λοιπόν, η προχειρότητα ή η αφέλεια.

Άρα μένουμε με ένα μόνο λογικό ενδεχόμενο: το συνειδητό ψεύδος. Στο όνομα, βεβαίως βεβαίως, του Ορθολογισμού και του Διαφωτισμού. Η κυνική, συνειδητή διασπορά ψευδολογιών με σκοπό το πολιτικό/κοινωνικό αποτέλεσμα.

«Και τί μ’ αυτό; Τί μας νοιάζει αν μια ούτως ή άλλως υπερβολική πρόταση του κάθε Δήμου είναι ψευδής;»

Ο ευρέως αναγιγνωσκόμενος Νίκος Δήμου γνωρίζει πολύ καλά πως ό,τι γράψει στην ευρέως αναγιγνωσκόμενη ιστοσελίδα αποκτά αυτόματα κύρος και αυθεντία: πόσοι και πόσοι θα το επικαλεστούν σε πηγαδάκια, πόσα επιχειρήματα θα βασιστούν στην επίκληση των στοιχείων που παραθέτει ως, δήθεν, πραγματολογικά δεδομένα, πόσες συνειδήσεις θα επηρεαστούν, θα διαμορφωθούν. Ο Δήμου γνωρίζει την επιρροή που έχει ο λόγος του στους μη έχοντες σκέψη και κρίση για επαλήθευση των γραφέντων, επίσης γνωρίζει ότι αυτό που δηλώνει είναι ψεματάρα ολκής -αδύνατον, είπαμε, να είναι τόσο αφελής- και παρ’ όλα ταύτα, με κυνισμό που εκπλήσσει, κάνει την «πολιτική» του ενδύοντας ένα τρελό ψεύδος με τον μανδύα της αυθεντίας («το έγραψε είπε ο Δήμου»), αδιαφορώντας για την αλήθεια – σα μουλάς που λέει συνειδητά ψεύδη για να αφιονίσει τους οπαδούς του και να τους στείλει στον «ιερό πόλεμο» της βίαιας εκκοσμίκευσης.  Στο όνομα, βεβαίως βεβαίως, του Ορθολογισμού και του Διαφωτισμού.

Και, αγαπητέ αναγνώστη, κάπως έτσι έχουμε φτάσει να έχουμε γεμίσει συμπολίτες που πιστεύουν ότι η Εκκλησία ΔΕΝ φορολογείται ΚΑΘΟΛΟΥ, ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι μεγαλύτερη από το ΑΕΠ των ΗΠΑ και από τα 600 δις του Σώρρα, ότι δεν μπορείς να δώσεις όνομα στο παιδί σου χωρίς βάφτιση και ότι στις αλλες χώρες δεν υπάρχει καμμία δημόσια ή συνταγματική αναφορά σε συγκεκριμένη θρησκεία. Δηλαδή ψεκασμενολογία, αλλά από την ανάποδη. Όλος αυτός ο οχετός ψεμμάτων, που αποκτούν εγκυρότητα διά της ανακύκλωσής τους, στο όνομα πάντα του… ορθολογισμού.

Το θέμα δηλαδή είναι το συνειδητό ψεύδος, με την επίγνωση ότι η επίκλησή του από έναν επιφανή δημοσιολογούντα του δίνει κύρος. Είναι μια ανηθικότητα ειδικού τύπου. Είναι «Τσοχατζοπουλιά», αλλά στο πνευματικό επίπεδο: διότι ο πολιτικός ενίοτε (ανάλογα με το ήθος) κυνηγά την ψήφο με όλα τα υπόλοιπα να σχετικοποιούνται μπροστά σε αυτόν τον σκοπό, όμως, να είσαι «πνευματικός άνθρωπος» (χμ…), αυτόκλητος επαγγελματίας του «ορθολογισμού» και του «διαφωτισμού» και να διαπρέπεις σε τέτοιες ποταπές μεθόδους, πάει πολύ.

Το συγκεκριμένο άρθρο του Δήμου, όπως και τόσα άλλα, είναι από την πρώτη πρότασή του γεμάτο από τέτοιες «ζυγισμένες ανακρίβειες» (διάβαζε: χονδροειδή ψεύδη, ειδικά ως προς την σύγκριση με άλλες χώρες), είναι σαφώς γραμμένο για να φανατίσει τον οπαδό, για να αφηνιάσει τον αναγνώστη, να του ξυπνήσει ενστικτώδεις αντιδράσεις, να καλύψει την λογική διερεύνηση της πραγματικότητας και να απευθυνθεί κατ’ ευθείαν στα ιδεολογικά αντανακλαστικά. Ο Δήμου, όπως και τόσοι άλλοι*, γνωρίζει καλά ότι οι αναγνώστες του θα τον πιστέψουν χωρίς να ελέγξουν τους ισχυρισμούς του και θεωρεί πως κάνει «κοινωνική μηχανική» από το πληκτρολόγιό του. Έχει κάθε δικαίωμα, και φυσικά ο ιερός σκοπός του Δήμειου Ορθολογισμού και Διαφωτισμού αγιάζει τα μέσα της συνειδητής προπαγάνδας. Όμως, δεν τρώμε και κουτόχορτο…

Αστυάναξ Καυσοκαλυβίτης

(* Επί παραδείγματι, δεν είναι δυνατόν ΟΛΟΙ όσοι επικαλούνται το γερμανικό σύστημα εκκλησιαστικού φόρου για τους πιστούς να αγνοούν ότι το γερμανικό κράτος, πέρα απ’ αυτόν τον εκκλ. φόρο και άσχετα με οποιονδήποτε διαχωρισμό πιστών-μη πιστών, δίδει κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια (sic) Ευρώ στις χριστιανικές εκκλησίες ως έξτρα ενισχύσεις, προφανώς από τα έσοδα της φορολόγησης όλων των πολιτών αδιακρίτως. Κάποιοι από όσους μιλάνε για τον «εκκλησιαστικό φόρο» μπορεί όντως να μην το γνωρίζουν – οι υπόλοιποι όμως, δεν μπορεί, το γνωρίζουν, το αποκρύβουν και μας δουλεύουν κανονικά.)

http://www.antinews.gr/2014/01/30/243788/

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα πήλινα πόδια της οικονομίας και το υβριδικό πολίτευμα της Τουρκίας…

Του Δρα Άρη Πετάση*

Το παρόν άρθρο μπορεί να θεωρηθεί σαν συνέχεια άλλων δικών μου άρθρων όπου υποστηρίζω πως η υγιής και σταθερή ανάπτυξη μιας οικονομίας πρώτα από όλα απαιτεί στέρεο δημοκρατικό πολίτευμα. Οικονομικά μοντέλα που λειτουργούν μέσα από αντιδημοκρατικά πολιτεύματα τελικά καταλήγουν σε αστάθεια. Νόμος απαράβατος.

Πριν από ένα περίπου χρόνο, λάτρης του σχεδίου Ανάν επέμενε με κενά συνθήματα πως θα έπρεπε άρον-άρον να υπογράψουμε την διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία (ΔΔΟ) με την Τουρκία….”προτού να είναι αργά.”  Και συνέχισε: “ξέρεις πού θα βρίσκεται οικονομικά η Τουρκία μέσα σε ένα χρόνο από σήμερα; ” Του απάντησα, “δεν θα εκπλαγώ εάν σε ένα χρόνο καταρρεύσει τόσο η κυβέρνηση όσο και η οικονομία της Τουρκίας.”   Ο συνομιλητής μου, θιασώτης της Τουρκίας, επλήσθη θυμού, η μορφή του προσώπου του άλλαξε και έχασε την ψυχραιμία του αφού η πρόβλεψή μου του έφερνε τα πάνω κάτω.              

Δημοκρατία στην Τουρκία:  Ο δείκτης δημοκρατικότητας (του Economist Intelligence Unit) κατατάσσει την Τουρκία στην κατηγορία του “υβριδικού πολιτεύματος.”  Η Τουρκία βρίσκεται ένα σκαλί πριν την τελευταία κατηγορία.  Δηλαδή, του “αυταρχικού πολιτεύματος” (όπου βρίσκονται η Κούβα, Β. Κορέα και άλλοι.)   Η κατάταξη καθορίζεται, μεταξύ άλλων, από το επίπεδο πολιτικών  ελευθεριών της χώρας, το εύρος πολιτικής συμμετοχής και πολιτικής κουλτούρας.

Το περιοδικό Economist, παραδοσιακά φιλικό προς την Τουρκία, αναφέρει τα εξής εντυπωσιακά στοιχεία (Economist 2^α Φεβρουαρίου, 2013): α.) ένας στους πέντε στρατηγούς, ή σύνολο 400 στρατηγών, βρίσκονται στις φυλακές της Τουρκίας, β.) από βομβαρδισμούς του  Σεπτεμβρίου, 2012 σκοτώθηκαν 34 Κούρδοι πολίτες χωρίς καμιά έρευνα, γ.) μέχρι σήμερα ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων δεν είναι υπόλογος στον υπουργό άμυνας, δ.) οι εσωτερικοί κανονισμοί του στρατού, του επιτρέπουν παρεμβάσεις στην πολιτική, ε.) από το 1960 μέχρι σήμερα ο στρατός ανέτρεψε 4 κυβερνήσεις (κατά μέσο όρο: μια ανατροπή κάθε 15 χρόνια ), στ.) σε μια από αυτές της ανατροπές εκτελέστηκαν 50 πολίτες και συνελήφθηκαν 500,000 άλλοι,  πολλοί εκ των οποίων τελικά πέθαναν στις φυλακές και ζ.) κατά τα τελευταία 10 χρόνια 934 νεαροί στρατιώτες αυτοκτόνησαν (ένας κάθε 4-5 μέρες για συνεχή περίοδο δέκα ετών.)  Πολλές από τις οικογένειες των άτυχων νέων υποψιάζονται πως πολλοί από αυτούς έχουν δολοφονηθεί.

Η Τουρκία συνεχίζει να διατηρεί τα παγκόσμια πρωτεία σε ότι αφορά τον αριθμό δημοσιογράφων που βρίσκονται στις φυλακές της.  Όλα τα πιο πάνω από το Economist.  Τώρα ας έλθουμε στο Freedom House που στην έκθεση του για το 2013 κατατάσσει την Τουρκία στην κατηγορία “μερικώς ελεύθερη” και την Κύπρο στην κατηγορία “ελεύθερη” σε ότι αφορά τα πολιτικά δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες.  Δηλαδή, Τουρκία και δημοκρατία οδεύουν σε αντίθετες κατευθύνσεις.

Οικονομία της Τουρκίας: Βλέποντας τον αυταρχισμό και τα τεράστια δημοκρατικά ελλείμματα της Τουρκίας δεν μας ξαφνιάζει η κατάρρευση της αξίας της Τουρκικής λίρας, με όλους τους κινδύνους που αυτό  συνεπάγεται για μια εισαγωγική χώρα,. Μέσα σε 4 μόνο μέρες ταραχών το χρηματιστήριο σημείωσε κατακόρυφη πτώση και οι περίφημες ξένες επενδύσεις άρχισαν να φεύγουν.  Τα εταιρικά δάνεια δυσκολεύονται να εξυπηρετηθούν εφόσον 2/5 των συγκεκριμένων δανείων είναι σε ξένο συνάλλαγμα.  Τα πήλινα πόδια πάνω στα οποία στηριζόταν το υποτιθέμενο  οικονομικό θαύμα της Τουρκίας δεν άντεξαν.

Προς ενθάρρυνση όσων εκτίθενται στην προπαγάνδα του τύπου “τρέξτε να παραδοθούμε προτού η Τουρκία μεγαλώσει και άλλο και μας δώσει χειρότερους όρους συνθηκολόγησης” αναφέρω τα εξής: η αύξηση του ΑΕΠ της Τουρκίας κατά 4.5% είναι παραπλανητική και δεν εκφράζει την δημοκρατικότητα της χώρας ή την ποιότητα της οικονομίας της.  Τα ουσιώδη πολιτικό- οικονομικά δεδομένα της χώρας προμηνούν συνεχή οικονομική, πολιτική και κοινωνική αστάθεια /κρίση: 1.) η Τουρκία λειτουργεί στα όρια του αυταρχισμού (και με επεκτατικές διαθέσεις.)  Άρα, εξ ορισμού δεν μπορεί να σταθεροποιήσει πολίτευμα και οικονομία εφόσον απουσιάζει η δημοκρατική αρχή.  Αισιόδοξες   προβλέψεις όπως αυτές του  οικονομολόγου Jim O‘Neill περί τεράστιας μελλοντικής ανάπτυξης (μέχρι το 2050) των χωρών MINT (Mexico, Indonesia, Nigeria & Turkey) μετριάζονται /αμφισβητούνται από το ΒΒC με το εξής: “βέβαια, το πολιτικό (δηλαδή το δημοκρατικό έλλειμμα!) αποτελεί πρόκληση για την   οικονομία της Τουρκίας” (BBC, 06.01.2014), 2.) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών (εισαγωγές / εξαγωγές σε σχέση με το ΑΕΠ) βρίσκεται στο 7-8% (στο ίδιο ύψος όπως αυτό της Ελλάδας πριν την οικονομική κατάρρευση), 3.) το κατά κεφαλή ΑΕΠ της Τουρκίας, με τρέχουσες τιμές, βρίσκεται στο  καταθλιπτικό $10,595 (της Κύπρου: $26,389), 4.) η κατανομή εισοδήματος στην Τουρκία είναι η ίδια όπως και του Τουρκμενιστάν (ευνοεί σημαντικά τους πλουσίους) με Gini coefficient 40.3% (πηγή:CIA) ενώ το Gini coefficient της Κύπρου είναι 29%.  (Σημείωση:  όσο πιο ψηλό είναι το Gini coefficient τόσο στρεβλή είναι και η κατανομή πλούτου πράγμα που πολλές φορές αποτελεί προπομπό κοινωνικών προβλημάτων), 5.) ο μέσος όρος ανεργίας τις τελευταίες δεκαετίες στην Τουρκία ήταν 11-12% (στην Κύπρο μόλις 3.2%.)  6.) ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 7.3% (ενώ στην Κύπρο στο πλην 1.3%.), 6.) ο μέσος μηνιαίος μισθός στην Τουρκία βρίσκεται στο πενιχρό $1,150 (ενώ στη Κύπρο είναι $2,800.) (κύρια πηγή των πιο πάνω στοιχείων: Κεντρικές Τράπεζες Τουρκίας και Κύπρου),  7.) στην Τουρκία το κράτος προσπαθεί να ελέγξει την δικαστική εξουσία ενώ στην Κύπρο η δικαιοσύνη λειτουργεί ανεξάρτητα, 8.) στην Τουρκία η δημοκρατικές αρχές παραβιάζονται συνεχώς. Το, «θα σπάσω τα χέρια όσων με υπονομεύουν” του Τούρκου πρωθυπουργού είναι ενδεικτικό της όλης κατάστασης.

Προς που πάμε;   Η οικονομία των αυταρχικών καθεστώτων στο τέλος αποσταθεροποιείται (ή/και καταρρέει) ενώ των δημοκρατικών καθεστώτων, παρά τις κατά καιρούς προσωρινές οικονομικές κρίσεις, στο τέλος αναγεννιέται και επεκτείνεται.  Η αυταρχική και επεκτατική Τουρκία  εισέβαλε βίαια το 1974 και κατάστρεψε την οικονομία της Δημοκρατίας  της Κύπρου.  Σαράντα, μόλις, χρόνια μετά βλέπουμε την οικονομία του κατακτητή να βρίσκεται κατά πολύ πίσω αυτής του κατακτημένου (αλλά δημοκρατικού.)   Μέσα από την πιο πάνω εικόνα βλέπω τα δικά μας τεράστια αποθέματα αισιοδοξίας,  πατριωτισμού, σθένους αλλά και αντοχής. Η σημερινή οικονομική κρίση δεν θα πρέπει να μας φοβίζει γιατί απλά αυτή αποτελεί μια προσωρινή εκτροπή στην πορεία μας.  Οι νέες συγκυρίες φαίνεται να είναι βοηθητικές για μας, ιδιαίτερα τα γεωστρατηγικά της ΑΟΖ.  Απλά θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε πως τα πράγματα αλλάζουν υπέρ μας και μετά να διαχειριστούμε σωστά στην πορεία μας προς μια ελεύθερη και δημοκρατική Κύπρο.

* Ο Δρ Άρης Πετάσης, είναι μέλος του Board of Trustees, International Fund, Moscow State Aviation University. 

Read more: http://mignatiou.com/?p=20216#ixzz2rrtA40af

Διαβάστε περισσότερα ...