«Δεν έχουν ακόμη τελειώσει τα δεινά της Ελλάδας”, αναφέρει το πρακτορείο Bloomberg

Παρά τα αισιόδοξα σημάδια που αναφάνηκαν τον Σεπτέμβριο τα δεινά της Ελλάδας δεν φαίνεται να έχουν παρέλθει αναφέρει ανταπόκριση της Carol Matlack από το Παρίσι στο BLOOMBERG με τίτλο «Greece’s Financial Woes Are Far From Over».

Η αισιοδοξία οφείλεται στις δηλώσεις της κυβέρνησης για ένα μικρό δημοσιονομικό πλεόνασμα που αναμένεται για φέτος, στην άνοδο του τουρισμού και στην εμπιστοσύνη που φαίνεται να ανακτούν οι Έλληνες προς τις τράπεζές τους με την επαναφορά των χρημάτων τους, όπως και σε πρόσφατη δημοσκόπηση της 25^ης Σεπτεμβρίου που έδειξε ότι η στήριξη προς την κυβερνητική συμμαχία παραμένει σταθερή.

Τα έξι χρόνια ύφεσης, που συρρίκνωσαν το ελληνικό ΑΕΠ κατά 25%, και η εκτίναξη της ανεργίας άνω του 27%, θα μπορούσαν να είναι αρκετά για την Ελλάδα. Δυστυχώς ωστόσο είναι σχεδόν βέβαιο ότι αναμένεται περισσότερος πόνος για τους Έλληνες, αλλά και για όσους επένδυσαν στο ελληνικό χρέος. Παρά τη βελτίωση των δημόσιων οικονομικών της χώρας το χρέος παραμένει στο 176% του ΑΕΠ, υψηλότερο από το 2012, όταν οι επενδυτές είχαν συμφωνήσει στην διαγραφή 100 δις ευρώ.

Όπως επισημαίνει η Μιράντα Ξαφά, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, το ύψος του χρέους είναι τεράστιο, προσθέτοντας ότι καμιά χώρα δεν μπόρεσε να αποπληρώσει ποτέ ένα τόσο υψηλό χρέος. «θα πρέπει να υπάρξει κούρεμα, τόνισε, δηλαδή ένας δεύτερος γύρος διαγραφής χρέους».

Η Άγκελα Μέρκελ σε πρόσφατες δηλώσεις της απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο υποστηρίζοντας ότι θα προκαλούσε ένα φαινόμενο ντόμινο, πλήττοντας την αξιοπιστία ολόκληρης της Ευρωζώνης.

Η Μιράντα Ξαφά υποστηρίζει ότι όσο περισσότερο καθυστερεί το κούρεμα του ελληνικού χρέους τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να μην μπορέσει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στους όρους των δανείων της.

Το ΔΝΤ προβλέπει για την Ελλάδα χρηματοδοτικό κενό ύψους 11 δις ευρώ, την επόμενη διετία, εκ του οποίου τα 4 δις ευρώ για το 2014. Το ΔΝΤ και οι άλλοι θεσμοί θα προβούν πιθανώς στην εκταμίευση νέας βοήθειας προς της Ελλάδα με αντάλλαγμα περισσότερη λιτότητα. Η κυβέρνηση πιέζεται επίσης να δεχθεί την άρση των πλειστηριασμών για τα ακίνητα, που θα προκαλέσει την απώλεια σπιτιών σε χιλιάδες ιδιοκτήτες.

Ο Γιώργος Τζογόπουλος, ερευνητής στο ΕΛΙΑΜΕΠ, αναφέρθηκε στην αυξανόμενη δυσαρέσκεια του κόσμου, και στην έλλειψη προοπτικής, που οδηγεί τους πολίτες σε απόγνωση και στην άνοδο της Χρυσής Αυγής.

http://www.businessweek.com/articles/2013-09-26/greeces-financial-woes-are-far-from-over

ΔΗΛΩΣΕΙΣ BAROSSO ΣΤΗΝ WSJ ΓΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Σε συν/ξή του στην εφημερίδα WSJ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jose Manuel Barroso επισημαίνει ότι μια ενδεχόμενη αποτυχία για προώθηση οικονομικών μεταρρυθμίσεων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και η έλλειψη μιας πολιτικής σταθερότητας στα πιο ευάλωτα κ-μ θέτει μείζονα κίνδυνο παρά τις σαφείς ενδείξεις οικονομικής ανόδου, αναφέρει άρθρο του Laurence Norman στην ηλεκτρονική έκδοση της ε/φ WALL STREET JOURNAL, με τίτλο «EU Chief Says Political Risks Still Threaten Recovery».

Ο κ. Barroso δήλωσε ότι η Ευρώπη σημείωσε πρόοδο τους τελευταίους 12 μήνες, αψηφώντας τις προβλέψεις περί αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ ή περί διακύβευσης της ίδιας της νομισματικής ένωσης. Επίσης, παρέθεσε πολλούς λόγους για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης στην ευρωζώνη, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και στις αδύναμες οικονομίες, τα ελλείμματα μειώνονται, όπως και τα κενά στα εμπορικά ισοζύγια.

Ωστόσο, σε αντίθεση με ανώτατους Γάλλους αξιωματούχους, όπως ο Πρόεδρος F. Ηοllande, που έκαναν λόγο για τερματισμό της κρίσης, ο Barosso επεσήμανε ότι η ευρωζώνη δεν έχει προς το παρόν εξέλθει από την κρίση, προσθέτοντας ότι η πολιτική αναταραχή συνεχίζει να ταλανίζει τις πιο εύθραυστες οικονομίες της περιοχής, προκαλώντας πιέσεις στις αγορές.

Τέλος, ανέφερε ο Πορτογάλος επικεφαλής της Κομισιόν από το 2004, η πρόσφατη εκλογική νίκη της Γερμανίδας Καγκελαρίου Α. Merkel ήταν μια σπάνια περίπτωση, καθώς η Ένωση αυτή τη στιγμή βιώνει πτώσεις κυβερνήσεων και άνοδο αντικαθεστωτικών κομμάτων από τη Ρώμη έως την Αθήνα και τη Σόφια.

http://online.wsj.com/article/SB10001424052702303796404579100172487463930.html

Read more: http://mignatiou.com/?p=13251#ixzz2gCEOKMyv

Διαβάστε περισσότερα ...

Η τρόικα έφυγε, τα… θέματα παραμένουν ανοιχτά

Οι επικεφαλής της τρόικας είχαν μια ακόμα συνάντηση με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, χωρίς να επιτευχθεί κάποια πρόοδος στις διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών - Μετά το Eurogroup τις 14ης Οκτωβρίου θα επιστρέψουν στην Ελλάδα .

Βιβλίο ανοικτό παραμένει ο προϋπολογισμός του 2014 καθώς κυβέρνηση και τρόικα δεν έχουν καταφέρει να κλείσουν ούτε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια τους, με τους δανειστές να αποχωρούν από την Ελλάδα για τις επόμενες 20 ημέρες.

Μπορεί να υπάρχει σύγκλιση των απόψεων των δύο πλευρών όσον αφορά στο κλείσιμο του προϋπολογισμού του 2013, ωστόσο υπάρχουν σημαντικά κεφάλαια που παραμένουν ανοιχτά: Όπως για παράδειγμα, ο ενιαίος φόρος στα ακίνητα και τα έσοδα τα οποία προβλέπει, οι νέες παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό σύστημα, οι εκτιμήσεις για τα έσοδα από την ανάκαμψη της οικονομίας το 2014.

Πλέον, οι διαπραγματεύσεις θα συνεχισθούν μέσω αλληλογραφίας, με διττό στόχο: η ελληνική πλευρά να δείξει ότι προχωρά στην υλοποίηση των δεσμεύσεων και οι εκπρόσωποι των δανειστών να συντονίσουν τις θέσεις τους.

«Υπάρχουν ακόμη περιοχές να ερευνήσουμε» δήλωσε υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών που βρίσκεται κοντά σε αυτές τις συζητήσεις.

Το «κλείσιμο» του 2014, συνδέεται πλέον άρρηκτα με το τελικό σχέδιο για τον νέο προϋπολογισμό και όχι με το προσχέδιο, το οποίο θα κατατεθεί στη Βουλή στις 7 Οκτωβρίου. Σημειώνεται δε, ότι αναμένεται να υπάρξει νέα διαπραγμάτευση στο υπουργείο Οικονομικών, αύριο, μετά τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, στο Μέγαρο Μαξίμου (έχει προγραμματισθεί για τις 11 το πρωί). Αμέσως μετά ο πρωθυπουργός θα αναχωρήσει για τις ΗΠΑ όπου αναμένεται να έχει και προσωπική συνάντηση με την Κριστίν Λαγκάρντ όπως ανακοίνωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στην έδρα του ΔΝΤ «θα μεταφερθεί και το αίτημα να μην ονοματιστούν από τώρα τυχόν νέα μέτρα» αναφέρει κυβερνητική πηγή.

Όσον αφορά στον προϋπολογισμό του 2013, το υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών ανέφερε ότι η ύφεση θα διαμορφωθεί στο 4% («είμαστε πολύ συντηρητικοί στις εκτιμήσεις», σύμφωνα με τον εν λόγω παράγοντα), ενώ για το 2014 εκτιμάται οριακή αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,6%. Ενώ, το πρωτογενές πλεόνασμα δεν αναμένεται να υπερβεί το 0,2% του ΑΕΠ, κινούμενο μεταξύ 300- 400 εκατ. ευρώ.

Μάριος Χριστοδούλου

efsyn.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Διαβάστε τι λέει το πόρισμα του Εισαγγελέα για τη Χρυσή Αυγή

Του Παναγιώτη Στάθη

Εγκληματική οργάνωση που δρά από το 1987 μέχρι σήμερα και συστάθηκε με σκοπό τη διάπραξη κακουργημάτων βασισμένη στην αρχή  Führerprinzip, δηλαδή στην αρχή του ενός στα γερμανικά, χαρακτηρίζει την Χρυσή Αυγή, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης, στο 9σελιδο πόρισμά του, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για το μπαράζ των συλλήψεων σε βάρος της ηγετικής ομάδας του πολιτικού σχηματισμού.

Ο κ. Βουρλιώτης θεωρεί πως υπαρχηγός της «εγκληματικής οργάνωσης»  είναι ο βουλευτής Επικρατείας Χρήστος Παππάς (καταζητείται) και εντάσσει στον σκληρό καθοδηγητικό πυρήνα τους βουλευτές Ηλίας Παναγιώταρο (παραδόθηκε), Ηλία Κασιδιάρη, Γιάννη Λαγό (συνελήφθησαν) και Νίκο Μίχο (παραδόθηκε επίσης).

Κάτω από αυτούς τους «επικεφαλής» λειτουργούσαν «πυρήνες δράσης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην περίπτωση της Τ.Ο Νίκαιας, όπου συνελήφθη ο Γιώργος Πατέλης, οι οποίοι πυρήνες προέβαιναν στις αναγκαίες δράσεις.

«Γνώριζε – Συντόνιζε- Οργάνωνε»
Ειδικά για τον Νίκο Μιχαλολιάκο, το πόρισμα αναφέρει πώς «γνώριζε, συντόνιζε, οργάνωνε» τα πάντα, σε μια οργάνωση που είχε συνωμοτικούς κανόνες και πανελλήνια δράση».

Το ‘διευθυντήριο» δηλαδή, όπως λένε οι αρχές, αποφάσισε, ο σκληρός πυρήνας κατέβαζε τις εντολές στους πυρηνάρχες και αυτοί οργάνωναν στις δράσεις. Γιαυτό άλλωστε σε πρώτη φάση δεν έχει συνδεθεί συγκεκριμένη ενέργεια με συγκεκριμένο βουλευτή , αλλά αναφέρονται επιγραμματικά οι περιπτώσεις 10 δικογραφιών . Μεταξύ αυτών η ανθρωποκτονία του Παυλου Φύσσα και του Πακιστανού ποδηλάτη στα Πετράλωνα καθώς και μια δολοφονία στο Βόλο.

Επίσης απόπειρες ανθρωποκτονιών και βαριές σωματικές βλάβες , όπως π.χ η επίθεση σε Αιγύπτιους μετανάστες στην Ιχθυόσκαλα, πριν από ένα χρόνο, εκβιάσεις, κλπ.

Το κύμα των συλλήψεων (32 ατομα συνολικά αναζητούνται ή έχουν συλληφθεί, 26 στελέχη της Χρυσής Αυγής μεταξύ αυτών 2 αστυνομικοί ένας της ομάδας Δίας και μια γυναίκα ανθυπαστυνόμος από τον Πειραιά, όπως και 6 βουλευτές)  είναι το πρώτο, καθώς θα ακολουθήσει και δεύτερο  καθώς η έρευνα θα συνεχιστεί και για άλλα αδικήματα όπως ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. 

Αυτόφωρο όχι εντάλματα

Οι συλλήψεις έγιναν στα πλαίσια του Αυτοφώρου καθώς η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης είναι διαρκές αυτόφωρο κακούργημα, και χωρίς την έκδοση ενταλμάτων σύλληψης αφού τα εντάλματα προυποθέτουν την ύπαρξη ποινικής δίωξης.  

Πληροφορίες αναφέρουν πως κεντρικό ρόλο στο δέσιμο της υπόθεσης έπαιξαν τόσο οι καταθέσεις των πρώην μελών της Χ.Α, άλλες καταθέσεις αλλά και στοιχεία φωτιά από τις τουλάχιστον 300 άρσεις τηλεφωνικού απορρήτου που έχουν πραγματοποιηθεί καθώς και καταγραφές τηλεφωνικών επαφών με τον υπερ- κοριό της ΕΥΠ.

Οι συνομιλίες αυτές όπως λέγεται, που ήταν ουσιαστικά «νομιμες συνακροάσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας», ουσιαστικά «καίνε» τους συλληφθέντες.   

Πηγή:www.capital.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα σενάρια της κάλπης με φόντο τις συλλήψεις

Η εξάρθρωση των νεοναζί οδηγεί τις πολιτικές εξελίξεις

«Όχι εκλογές» είναι το μήνυμα που στέλνουν Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη μετά τις καταιγιστικές εξελίξεις με τη σύλληψη του προέδρου, των βουλευτών και των μελών της Χρυσής Αυγής. Αυτό βεβαίως μπορεί να γίνει μόνο αν δεν υπάρξουν παραιτήσεις από την πλευρά των βουλευτών της Χρυσής Αυγής ή αν η Δικαιοσύνη δεν αποφασίσει τη στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων, στην εξέλιξη της δίκης.

 

Του Γιάννη Καμπουράκη

Σε περίπτωση παραίτησης όμως, το βασικό σενάριο είναι η διενέργεια επαναληπτικών εκλογών στις περιφέρειες όπου έχουν εκλεγεί βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Σύμφωνα με απολύτως έγκυρες πληροφορίες, αυτό μπορεί να αποφευχθεί, μόνο εάν ο Άρειος Πάγος που είναι και ο τελικός κριτής της υποβολής υποψηφιοτήτων κομμάτων, να κρίνει ότι ενδεχόμενες παραιτήσεις των μελών της Χρυσής Αυγής έχουν δόλο και με αυτόν τον τρόπο να μην τις κάνουν αποδεκτές.

Σε αυτήν την περίπτωση, προβλέπεται από το Σύνταγμα η κάλυψη των εδρών από το πρώτο κόμμα με βάση τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών που είναι οι εκλογές του Ιουνίου του 2012.  Όσο για τη μία έδρα στο Επικρατείας, οι ίδιες πηγές παραπέμπουν στη σύμφωνη γνώμη των περισσοτέρων συνταγματολόγων που έχουν τοποθετηθεί, ότι δε χρειάζονται εθνικές εκλογές για την κάλυψή της.

Είναι ωστόσο βέβαιο ότι με τον πρόεδρο, τους βουλευτές και τα μέλη της Χρυσής Αυγής να έχουν συλληφθεί, το δέλεαρ για τη ΝΔ σε ότι αφορά την προκήρυξη πρόωρων εθνικών εκλογών και όχι επαναληπτικών εκλογών, πριν από την ανάληψη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας (1/1/2014) είναι πλέον μεγάλο και γι΄ αυτό θα πρέπει να αναμένουμε τις εξελίξεις.

Η πρώτη εικόνα θα δοθεί άμεσα, στην προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή την εβδομάδα που έρχεται, την οποία έχει ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και εκεί η αξιωματική αντιπολίτευση θα κληθεί από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να δείξει τις προθέσεις της.  

Newsroom Enet 

Διαβάστε περισσότερα ...

Ανησυχούν και οι επιχειρηματίες – χορηγοί της Χ.Α. για το «μαύρο χρήμα»

Πολλοί επιχειρηματίες μεσαίου και μεγαλύτερου βεληνεκούς, που χρηματοδότησαν την εγκληματική οργάνωση, φοβούνται τώρα για την εμπλοκή τους σε δικαστικές περιπέτειες.

Μετά τη σύλληψη της καθοδηγητικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, δεν είναι μόνον τα στελέχη της που ανησυχούν, αλλά και οικονομικοί παράγοντες που φέρονται να είναι, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χορηγοί της.

Η κατηγορία του ξεπλύματος μαύρου χρήματος που, μεταξύ άλλων, τους αποδίδεται, επιφέρει, και ως ξεχωριστό αδίκημα, πολυετή φυλάκιση έχει αναστατώσει αρκετούς επιχειρηματίες μεσαίου ή μεγαλύτερου βεληνεκούς, καθώς φοβούνται την εμπλοκή τους στα δικαστικά τεκταινόμενα.

Μάλιστα ορισμένοι, λέγεται ότι έχουν χάσει κυριολεκτικά τον ύπνο τους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες οι, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χρηματοδότες της εγκληματικής οργάνωσης, έρχονται σε επαφή με δικηγόρους για να ετοιμάσουν την υπερασπιστική τους γραμμή σε περίπτωση που κληθούν από τον εισαγγελέα.

Φυσικά είναι διαφορετική περίπτωση η εν γνώσει χορηγία σε εγκληματική δραστηριότητα και η απλή οικονομική συνδρομή, όπως διαφορετική είναι και η περίπτωση να δίδονται χρήματα για προστασία και διαφορετική για να ξεπλυθούν χρήματα που προέρχονται από εγκληματικές δραστηριότητες.

Να σημειώσουμε εδώ, ότι ο πολιτικός και ο νομικός κόσμος εμφανίζονται πολύ ευχαριστημένοι με τον τρόπο που λειτούργησε η δικαιοσύνη από τη στιγμή που τους προσκομίστηκαν φάκελοι με στοιχεία και ιδιαίτερα με τον εισαγγελέα κ. Βουρλιώτη, ο οποίος έδρασε ταχύτατα και μεθοδικά.

http://www.matrix24.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Κυβερνητικές πηγές: Δεν υπάρχει περίπτωση να γλιτώσουν με λιγότερο από 20 χρόνια φυλάκισης τα στελέχη της Χρυσής Αυγής

«Δεμένες» είναι οι κατηγορίες εναντίον του διευθυντηρίου της Χρυσής Αυγής, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε το iefimerida.
Οι κατηγορίες δεν αφορούν μόνο τις ευθύνες για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα αλλά και για άλλα εγκλήματα. Η Δικαιοσύνη έχει τις απαραίτητες αποδείξεις ότι για όλες τις επιθέσεις και τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορείται η Χρυσή Αυγή υπήρχε επικοινωνία και δίδονταν εντολές από τους επικεφαλής της ακροδεξιάς οργάνωσης.
Κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι οι κατηγορίες εναντίον της ηγεσίας και στελεχών της Χ.Α. επισείουν ποινές φυλάκισης τουλάχιστον 20 ετών, παρότι, όπως επισημαίνουν τις αποφάσεις θα λάβει η ανεξάρτητη δικαιοσύνη.

http://www.iefimerida.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Χειροπέδες στην ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής

Μιχαλολιάκος και Κασιδιάρης   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Αθήνα

Ραγδαίες είναι εξελίξεις στην δικαστική έρευνα για την Χρυσή Αυγή, καθώς νωρίς το πρωί του Σαββάτου συνελήφθησαν ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος, οι βουλευτές Ηλίας Κασιδιάρης, Ηλίας Παναγιώταρος, Γιάννης Λαγός και ο «πυρηνάρχης» της Τοπικής Οργάνωσης της ΧΑ στη Νίκαια Κώστας Πατέλης, ο οποίος συνομίλησε με τον καθ' ομολογίαν του ιδίου δολοφόνο του Παύλου Φύσσα, Γ.Ρουπακιά, πριν και μετά τη δολοφονική ενέργεια.

Πριν από λίγη ώρα παραδόθηκε και ο βουλευτής Νίκος Μίχος. «Ήρθα μόνος μου, ζήτω η Δημοκρατία» είπε μπαίνοντας στο κτίριο της ΓΑΔΑ και επευφημούμενος από περίπου 500 συγκεντρωμένους χρυσαυγίτες.

Κατά τις έρευνες στο σπίτι του Νίκου Μιχαλολιάκου βρέθηκαν χωρίς τις απαιτούμενες άδειες ένα περίστροφο, ένα πιστόλι, ένα κυνηγετικό όπλο, 43.100 ευρώ σε μετρητά, φυσσίγγια, σφαίρες, ηλεκτρονικοί υπολογιστές και USB. 

Συνολικά έχουν γίνει γίνει 18 συλλήψεις, πέντε βουλευτών και 13 στελεχών, μετά το καταληκτικό συμπέρασμα στο εννεασέλιδο πόρισμα του Αρείου Πάγου ότι η Χρυσή Αυγή συνιστά εγκληματική οργάνωση.

Διαφεύγει της σύλληψης ο βουλευτής Χρήστος Παππάς, παρά τις έρευνες στην Αθήνα και στην επαρχία.

Όλοι οι συλληφθέντες θα μεταχθούν στα δικαστήρια στις 17:30.

Σύλληψη ενός αστυνομικού

Ανάμεσα στους 16 συλληφθέντες είναι και ένας ειδικός φρουρός της ομάδας ΔΙΑΣ. Η εμπλοκή του στην Χρυσή Αυγή προέκυψε από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου. Μία ακόμη αστυνομικός αναζητείται. Και οι δύο εμπλέκονται σε πέντε υποθέσεις περιέργων θανάτων, καθώς και για υπόθεση θανάτου αλλοδαπού, ο οποιος πήγε σε αστυνομικό τμήμα για να καταγγείλει τον ξυλοδαρμό του, βασανίστηκε και πέθανε δύο ημέρες αργότερα.

Η σύλληψη Μιχαλολιάκου

Ο γενικός γραμματέας της ΧΑ ήταν ο πρώτος που συνελήφθη γύρω στις 7:30 το πρωί του Σαββάτου. Αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής, συνοδεία εισαγγελέα, έφτασαν στο σπίτι του κ. Μιχαλολιάκου, χτύπησαν το κουδούνι και στην συνέχεια ο εισαγγελέας τον ενημέρωσε ότι υπάρχει ένταλμα σύλληψης σε βάρος του.

Ακολούθως, οι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής τον συνέλαβαν, χωρίς ο ίδιος να προβάλει καμία αντίσταση.

«Πες στους Κλουζό ότι μετακόμισα»

Ο Ηλίας Παναγιώταρος προσήλθε μόνος και παραδόθηκε στην ΓΑΔΑ λέγοντας στον φρουρό «πες στους Κλουζό ότι ήρθαν σε λάθος διεύθυνση. Μετακόμισα». Στην συνέχεια κατέβηκαν στην είσοδο οι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής και του πέρασαν χειροπέδες. Λίγο νωρίτερα ο βουλευτής της ΧΑ, μιλώντας στους δημοσιογράφους, είπε ότι συνελήφθη πρόεδρος κόμματος για «γελοιότητες και αστεία πράγματα».

«Ντροπή τους, ο κόσμος τα βλέπει. Ο κόσμος θα εξυψώσει την Χρυσή Αυγή είτε με αυτό το όνομα, είτε με κάποιο άλλο» είπε ακόμη.

Όλοι οι υπόλοιποι συνελήφθησαν στα σπίτια τους.

Στην Αντιτρομοκρατική προσήλθαν και οι Γιώργος Γερμενής και Αρτέμης Ματθαιόπουλος, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν εντάλματα σε βάρος τους.

Συνολικά έχουν εκδοθεί 32 εντάλματα σύλληψης βουλευτών και μελών της ΧΑ.

Όλοι οι συλληφθέντες βρίσκονται στα γραφεία της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας και θα οδηγηθούν στον αρμόδιο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που έχει αναλάβει την έρευνα για τη Χρυσή Αυγή, Χαράλαμπο Βουρλιώτη. Στην συνέχεια θα οδηγηθούν σε ανακριτή.

Συγκεντρώσεις χρυσαυγιτών πραγματοποιούνται αυτή την ώρα έξω από τα γραφεία του συνδέσμου στη Μεσογείων και στη Δηλιγιάννη, στον σταθμό Λαρίσης, έπειτα από sms που εστάλη: «Προσοχή. Έκτακτο. Καλείστε άπαντες να στηρίξετε τον ηθικό και δίκαιο αγώνα μας ενάντια στο διεφθαρμένο σύστημα. Άπαντες στα γραφεία μας στην λεωφόρο Μεσογείων».

Ξέπλυμα βρώμικου χρήματος
Πέραν από τις συλλήψεις για την συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, το πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χ.Βουρλιώτη αναφέρει ότι πρέπει να γίνει έρευνα και για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, καθώς και για συμμετοχή κι άλλων προσώπων στις δραστηριότητες αυτές.

Τα ξημερώματα του Σαββάτου ενεργοποιήθηκε η παραγγελία της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, καθώς έχει τεκμηριωθεί ότι η Χρυσή Αυγή λειτουργεί ως εγκληματική οργάνωση.

Η κυβέρνηση είχε ενημερωθεί από την Παρασκευή και γι' αυτό υπήρξε σύσκεψη του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Δένδια με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη.

Είναι η πρώτη φορά από το 1974 και μετά που γίνονται συλλήψεις αρχηγού κόμματος και βουλευτών χωρίς άρση της ασυλίας τους και μάλιστα από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, η οποία έχει και την ευθύνη για τις έρευνες.

• Δολοφονίες στο πόρισμα για την Χρυσή Αυγή
• Κακουργηματική η δίωξη, δεν απαιτείται άρση ασυλίας
• Την εμπιστοσύνη της στην ελληνική δικαιοσύνη εκφράζει η Κομισιόν
• Πρώτο θέμα στα ξένα ΜΜΕ οι συλλήψεις της ΧΑ
• Η Δημοκρατία έχει θεσμούς για την προστασία της, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου.
• Οργανωμένο σχέδιο λέει η ΧΑ για τις συλλήψεις

Νένα Σώκου - Άννα Ανδίρα

Newsroom ΔΟΛ

Διαβάστε περισσότερα ...

Από το life style στον αντιφασιστικό αγώνα…

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης Όλοι μας παρακολουθούμε πα­γωμένοι τις εξελίξεις. Την κοι­νωνία την πλακώνει μια βαριά μελαγχολία και μια γενικευ­μένη απογοήτευση. Δεν μπορεί να ανα­σάνει, δεν μπορεί να ελπίσει, αδυνατεί να πιστέψει.  Από την άλλη, παρακολουθού­με τις προσπάθειες του πολιτικού συστή­ματος, το οποίο καλείται για μια ακόμα φορά να διεκπεραιώσει μια στοιχειώδη υποχρέωσή του για λογαριασμό της κοι­νωνίας: να απαντήσει στη ναζιστική θη­ριωδία – σ’ αυτό το μόρφωμα που όταν εμφανίστηκε, όπως εμφανίστηκε, αντι­μετωπίστηκε με όρους life style από ένα μεγάλο κομμάτι του συστήματος. Είχαμε εθιστεί στις νερόβραστες αναλύσεις που έδιναν υπόσταση στον κάθε ανυπόστα­το και με περισσή άνεση έκαναν «πρώ­τη μούρη» στη χώρα τον κάθε καραγκι­όζη και ό,τι αυτός εκπροσωπούσε, δίχως καμιάν αντίσταση, δίχως τη δυνατότητα μιας αποστομωτικής απάντησης.  Μέσα σε μια-δυο γενιές αποκαθηλώθηκαν από τα εφηβικά δωμάτια ο Τσε Γκεβάρα και ο Τζιμ Μόρισον προκειμένου να αναρτη­θεί ο Λάκης, η Τζούλια, ο Ηλίας – και ό,τι αυτοί οι «χρυσοί επώνυμοι» αντιπροσώ­πευαν. Ωστόσο, κανείς δεν αναρωτήθη­κε στα σοβαρά πώς μπορούσε να αντέξει μια ολόκληρη χώρα στις αδύναμες πλά­τες του κάθε Λάκη, τον οποίο ανέδειξαν σε υπέρτατη άξια ο Πέτρος, ο Θέμος, ο Στρατής και όλη αυτή η αηδιαστική στρα­τιά των θρασύτατων λαϊφσταϊλάδων χλεχλέδων που γελοιοποιούσαν συστηματι­κά και με μεθοδικότητα κάθε προσπά­θεια αναλυτικής σκέψης, κάθε απόπειρα να μιλήσει κάποιος… στοιχειώδη ελληνι­κά, κάθε δυνατότητα να είναι σκεπτι­κός, μελαγχολικός ή προβληματισμένος! Ένας τηλεοπτικός εσμός ασημαντοτήτων «που περνούσε υπέροχα» επέβαλε την παρουσία του επί δεκαετίες κακαρίζοντας ανηλεώς, εδραιώνοντας την αφα­σία και επιβραβεύοντας την ηλιθιότητα από όπου κι αν αυτή προέρχεται και σε όλους τους τομείς του ιδιωτικού και δη­μόσιου βίου. «Οργάνωσαν» μια νεολαία που παραλη­ρούσε για τα παπούτσια, σκότωνε για τα μπλουζάκια και συναγωνιζόταν στα γυ­μναστήρια για τα πιο καλλίγραμμα… κό­καλα. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια εξαρ­τιόταν από τις σωματικές αναλογίες, το ύψος, την περίμετρο της περιφέρειας και παρομοίου κύρους αξίες. Είναι αυτοί - και οι άξιοι επίγονοί τους - που από την ακλόνητη θέση που διατη­ρούνε ακόμα στο πολιτικομιντιακό σύ­στημα, απορούν γιατί η Χρυσή Αυγή έχει τόσο μεγάλα ποσοστά στη νεολαία που απώλεσε τα φιρμάτα αξεσουάρ της και καταρρακώθηκαν τα ινδάλματά της… http://www.topontiki.gr/article/58882/Apo-to-life-style-ston-antifasistiko-agona

Διαβάστε περισσότερα ...

Η βία και ο μύθος των ξένων επενδύσεων

Είμαστε φανατικά αντίθετοι σε κάθε μορφή βίας, από όπου και αν προέρχεται – έχοντας την άποψη ότι, δεν μπορεί να αιτιολογηθεί ούτε από τη φτώχεια, ούτε από την εξαθλίωση, ούτε από την αδικία, ούτε από οτιδήποτε άλλο.

Βέβαια, δεν εννοούμε μόνο τη σωματική βία αλλά, επίσης, την ψυχολογική, η οποία είναι επί πλέον «παρά φύσει» – αφού η σωματική βία, στην ευρύτερη έννοια της, με αιτία την επιβίωση (τροφή, άμυνα κλπ.), αποτελεί τον κανόνα στο «ζωικό βασίλειο»: στη Φύση λοιπόν.

Στα πλαίσια αυτά η πολιτική βία (μέτρα εξαθλίωσης και λεηλασίας, ανεργία), η κοινωνική (περιθωριοποίηση, αδικία, ατιμωρησία των πολιτικών), καθώς επίσης η βία που ασκούν ορισμένα ΜΜΕ (σκόπιμη παραπληροφόρηση, συκοφάντηση των θυμάτων τους και χειραγώγηση του κοινού τους), ευρίσκονται στις πρώτες θέσεις της κλίμακας των αντιθέσεων μας – ενώ ακολουθούν φυσικά πολλές άλλες μορφές ψυχολογικής βίας.

Εν τούτοις, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν παύουμε να αναρωτιόμαστε πως μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιος τη βία, χωρίς βία – πως είναι δυνατόν δηλαδή να πολεμήσει κανείς «δημοκρατικά» έναν οπλισμένο εχθρό, ο οποίος δεν διστάζει να τον πυροβολήσει και να τον σκοτώσει. Ακόμη περισσότερο, πως μπορεί να αντισταθεί κάποιος ειρηνικά σε μία γενοκτονία, η οποία συνεχώς κλιμακώνεται -  γνωρίζοντας πως ο οικονομικός πόλεμος είναι πολλές φορές χειρότερος από το συμβατικό, όπου κανείς υποχρεώνεται προφανώς να αμυνθεί με κάθε τρόπο.

Από την άλλη πλευρά, παραμένοντας φυσικά κανείς φανατικά αντίθετος με την άσκηση βίας, είναι αδύνατον να μη χάσει εντελώς την ψυχική του ηρεμία, παρακολουθώντας την απίστευτα «βίαιη τηλεοπτική δίκη», η οποία διεξάγεται κυριολεκτικά «ερήμην των κατηγορουμένων» – από ορισμένα ΜΜΕ, τα οποία ήταν και είναι φανατικοί υποστηρικτές των δυνάμεων κατοχής και βίαιης λεηλασίας της πατρίδας μας.

Εκείνων των εισβολέων δηλαδή, οι οποίοι δεν δίστασαν χθες να παραδεχθούν, μέσω της διευθύντριας του ΔΝΤ ότι, προτίμησαν να «καρατομήσουν» το χέρι χωρίς αναισθητικό (την Ελλάδα δηλαδή), αδιαφορώντας για τους κινδύνους της εγκληματικής τους ενέργειας – απλούστατα, επειδή δεν ήταν δυνατόν διαφορετικά να διασώσουν το υπόλοιπο σώμα (την Ευρωζώνη).

Με απλούστερα λόγια παραδέχθηκαν με θρασύτητα ότι, επέλεξαν να θυσιάσουν την Ελλάδα ως μία σύγχρονη Ιφιγένεια, για να μπορέσει να υψωθεί ένα τοίχος προστασίας, έτσι ώστε να διασωθεί η υπόλοιπη Ευρωζώνη από τις επιθέσεις των αγορών.

Επιστρέφοντας στο θέμα της βίας, αναρωτιόμαστε εάν χαρακτηρίζουν οι ενέργειες που παρακολουθούμε εμβρόντητοι στους δέκτες μας ένα δημοκρατικό, ή μήπως ένα «κεκαλυμμένο» φασιστικό πολίτευμα – καθ’ όλα «αντάξιο» των ακροδεξιών κατηγορουμένων.

Αναρωτιόμαστε επίσης, για πόσο χρόνο ακόμη μπορεί να ανεχθεί ένας ολόκληρος λαός ήρεμα το θέατρο του παραλόγου, με σύσσωμη την πολιτική ηγεσία του στη θεατρική σκηνή – με πολιτικούς δηλαδή οι οποίοι, αφενός μεν προσπαθούν να μεταβιβάσουν στους άλλους τις τεράστιες ποινικές τους ευθύνες (την υπογραφή των μνημονίων, ενάντια στο σύνταγμα, για την οποία δεν ευθύνεται η άκρα δεξιά), αφετέρου να εξασφαλίσουν εκλογικά οφέλη, «κατασπαράζοντας» κυριολεκτικά  ένα άλλο, πιθανότατα καθόλου λιγότερο εγκληματικό κόμμα.

Πόσο μάλλον όταν ο δύστυχος αυτός λαός οδηγείται νομοτελειακά στο δήμιο και στην αγχόνη, με τη σκιώδη εξουσία να απαιτεί την υποδειγματικά δημοκρατική συμπεριφορά του – έτσι ώστε να διατηρηθεί η κατ’ επίφαση προφανώς τάξη, αφού κανένας δεν γνωρίζει πια «τι θα του ξημερώσει» την επόμενη ημέρα.

 .

Ο μύθος των ξένων επενδύσεων

Προσπαθώντας τώρα να δούμε τα πράγματα από τη θετική τους πλευρά, έχουμε την άποψη ότι, εάν κάποια στιγμή δημιουργήσουμε τις κατάλληλες προϋποθέσεις, οι οποίες θα μας επιτρέψουν να δούμε φως στην άκρη του τούνελ, όλα όσα δεινά αντιμετωπίζουμε, συμπεριλαμβανομένης της βίας, θα αποτελέσουν παρελθόν.

Αυτό που χρειαζόμαστε λοιπόν, για να ξεφύγουμε από το «σπιράλ του θανάτου», είναι η ανάπτυξη – επομένως η διενέργεια επενδύσεων, οι οποίες θα μας βοηθήσουν να βγούμε από το βαθύ σκοτάδι της ύφεσης και της ανεργίας.

Δεν παραμένουμε φυσικά στα «ψέματα» που ανακοινώθηκαν πρόσφατα, περί αύξησης των επενδύσεων στη χώρα μας – αφού γνωρίζουμε ότι, πρόκειται κυρίως για ευκαιριακές εισροές κερδοσκοπικών κεφαλαίων στο χρηματιστήριο, καθώς επίσης για τις ιδιωτικοποιήσεις ήδη υφισταμένων δημοσίων εταιριών, όπως του ΟΠΑΠ και όχι για καινούργιες (με εξαίρεση ίσως τον τουρισμό).

Επομένως, δεν πρόκειται για επενδύσεις στην πραγματική οικονομία όπως, για παράδειγμα, στην κατασκευή ενός νέου εργοστασίου – χωρίς τις οποίες δεν υπάρχει καμία απολύτως ελπίδα ανάπτυξης.

Συνεχίζοντας, για να επενδύσει κανείς σε μία χώρα χρειάζεται, πριν από κάθε τι άλλο σταθερό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον – προϋποθέσεις που δεν διαθέτουμε, αφού κανένας δεν γνωρίζει το αυριανό πολιτικό σκηνικό, τους φόρους της επομένης εβδομάδας, τις κοινωνικές αντοχές ανθρώπων που «βιάζονται» καθημερινά κοκ.

Ποιος χτίζει αλήθεια ένα σπίτι σε μία περιοχή που σείεται από τους σεισμούς; Πόσο μάλλον όταν δεν ξέρει τι άλλους φόρους ακίνητης περιουσίας θα πληρώσει και ενώ οι «περίοικοι» λιμοκτονούν ή αλληλοσπαράζονται, έχοντας χάσει τα ανθρώπινα τους χαρακτηριστικά; Αλήθεια, πόσα χρόνια μετά από έναν καταστροφικό σεισμό αποφασίζει κανείς να κατασκευάσει ένα ακίνητο;

Εκτός αυτού αφού δεν επενδύουν οι ίδιοι οι Έλληνες, γνωρίζοντας τα προβλήματα της χώρας τους (γραφειοκρατία, ασταθές φορολογικό πλαίσιο, εχθρικό επιχειρηματικό περιβάλλον, πολιτική διαφθορά κλπ. – διάγραμμα που ακολουθεί), πως θα επενδύσουν οι ξένοι;

 .

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

.

Γιατί να εμπιστευθούν λοιπόν ο ξένοι ένα κράτος με τόσα προβλήματα που δεν το εμπιστεύονται ούτε οι ίδιοι οι πολίτες και οι επιχειρηματίες του – οι οποίοι, όχι μόνο δεν επενδύουν, αλλά μεταναστεύουν μαζί με τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό; Εάν δε επιχειρηθούν και εδώ να εφαρμοσθούν αστυνομικοί μέθοδοι καταστολής, βία δηλαδή «σοβιετικού τύπου», όπως η ξαφνική νομοθετική τροπολογία που κατατέθηκε για να εμποδιστεί η «μετακόμιση» της Βιοχάλκο, δεν θα αναιρεθούν όλες οι επενδύσεις;

Περαιτέρω, σε μία χώρα που είναι βυθισμένη στην ύφεση, με την ανεργία να αυξάνεται καθημερινά – επομένως, με τη ζήτηση να περιορίζεται συνεχώς, με τις αθετήσεις πληρωμών να εκτοξεύονται στα ύψη και με τις τιμές να καταρρέουν – ποιος λογικός άνθρωπος επενδύει; Με ποιες προοπτικές; Με ποιά εγγύηση για τα χρήματα του;

Όσον αφορά τώρα τις εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έχουν χρεοκοπήσει, έχει κανείς την εντύπωση πως οι ιδιοκτήτες τους θα τολμήσουν ποτέ να επιστρέψουν στην επιχειρηματική ζωή, μετά από τόσες οδυνηρές εμπειρίες; Ας μην ξεχνάμε δε ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το άνοιγμα μίας εταιρείας, αλλά το κλείσιμο της – το οποίο, αφενός μεν κοστίζει υπερβολικά, αφετέρου απαιτεί γερά νεύρα, για να το φέρει κανείς με επιτυχία εις πέρας.

.

Επιμύθιο

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε εύκολα ότι, ο μοναδικός δρόμος εξόδου από την κρίση, με τη βοήθεια της ανάπτυξης, είναι οι επενδύσεις εκ μέρους του δημοσίου – σύμφωνα με τις «οδηγίες» του Keynes. Δυστυχώς όμως, το δημόσιο είναι υπερχρεωμένο και πλήρως υποταγμένο στους ξένους εισβολείς – οι οποίοι ενδιαφέρονται αφενός μεν να εισπράξουν τα χρήματα τους, αφετέρου να λεηλατήσουν τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, σε τιμές ευκαιρίας.

Επομένως, οι ξένοι δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο να βοηθήσουν στη δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης, αφού κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς αντίθετο στα συμφέροντα και στις επιδιώξεις τους. Η λύση λοιπόν θα μπορούσε να προέλθει μόνο από τους Έλληνες – οι οποίοι όμως, αντί να ασχολούνται πρακτικά με την επίλυση των πραγματικών προβλημάτων τους αλληλοσπαράζονται, δυστυχώς με εμφυλιοπολεμικές διαθέσεις.

Την ίδια στιγμή η πολιτική, αντί να μάχεται «με νύχια και με δόντια» για την διάσωση των  Ελλήνων, φαίνεται να προετοιμάζεται κρυφά, μυστικά, για τη βίαιη καταστολή των προβλεπόμενων κοινωνικών αναταραχών και εξεγέρσεων – ίσως ακόμη και με τη βοήθεια «προβοκατόρικων» μεθόδων.

Ολοκληρώνοντας, οφείλουμε να επισημάνουμε τη μεγαλύτερη ίσως αρνητική είδηση της ημέρας, η οποία παρουσιάσθηκε, ως συνήθως, σαν μία θετική εξέλιξη για τη χώρα: το ρυθμό ύφεσης του 2013, ύψους 4%, ο οποίος συμφωνήθηκε (!)  μεταξύ της κυβέρνησης και της Τρόικας.

Αναφέροντας εν πρώτοις ότι, ο ρυθμός ύφεσης δεν συμφωνείται μεταξύ κάποιων, αλλά διαμορφώνεται από την αγορά, το να είναι βυθισμένη μία χώρα για έκτη συνεχή χρονιά στην ύφεση, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως μία θετική εξέλιξη – αντίθετα, ως μία εξαιρετικά αρνητική, όπου ελάχιστη διαφορά έχει το εάν είναι -4,2% ή -4%.

http://www.analyst.gr/2013/09/25/2094/

Διαβάστε περισσότερα ...

Προπάντων, όχι αυταπάτες

Κώστας Κουφογιώργος

Του Γιάννη Τριάντη

Καθαρό και ευανάγνωστο το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών. Οι Γερμανοί αγνόησαν τις πάνδημες ευρωπαϊκές επικρίσεις εναντίον της Μέρκελ, παρέκαμψαν ως αμφιλεγόμενους τους ισχυρισμούς ότι πληρώνουν από την τσέπη τους για να ζουν μπέικα οι τεμπέληδες του Νότου και ψήφισαν την εύρωστη, παντοδύναμη Γερμανία της Μέρκελ.

Που κατόρθωσε να έχει στο τσεπάκι της ολόκληρη την Ευρώπη, να αγνοεί την Αμερική στο θέμα της λιτότητος και να αποκτά σημαίνοντα ρόλο στα διεθνή πράγματα, μεγαλύτερο από κάθε φορά μεταπολεμικώς.

Πρόκειται για κατόρθωμα της Μέρκελ, αν ληφθούν υπ’ όψιν το εύρος και η ένταση των ευρωπαϊκών αντιδράσεων, καθώς και τα καταιγιστικά πυρά παγκοσμίως για τον ολέθριο ρόλο της Γερμανίας στα ευρωπαϊκά πράγματα, αλλά κατ’ επέκτασιν και στην διεθνή οικονομική σκηνή. Οι Γερμανοί τα αγνόησαν όλα γιατί κατάλαβαν ότι η Μέρκελ υπερασπίζεται πρωτίστως τα δικά τους συμφέροντα. Αυτονόητο, θα πει κανείς. Με μια διαφορά. Οι Γερμανοί ξέρουν ότι το γερμανικό θαύμα της Μέρκελ οφείλεται στο γεγονός ότι η χώρα τους εκμεταλλεύτηκε την οικονομική κρίση. Οτι κερδίζει από αυτήν, κυρίως εις βάρος των χειμαζομένων του Νότου.

Ομως αδιαφόρησαν για το γεγονός αυτό. Και δεν ζήτησαν ποτέ τον λόγο από την Μέρκελ για την τεράστια διαφορά των επιτοκίων (μεταξύ Γερμανίας και Νότου φερ’ ειπείν) ούτε για το τεράστιο πλεόνασμα που δεν διατίθεται για επενδύσεις στο εξωτερικό. Τους αρκούσε η τιμωρητική λογική της εξοντωτικής λιτότητος που επεβλήθη στους άλλους. Και, φυσικά, η λάμψη μιας Γερμανίας απόλυτα κυρίαρχης στην Ευρώπη.

Ολες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τίποτε θεαματικό δεν θα προκύψει μετά τις γερμανικές εκλογές. Οχι μόνο επειδή οι Σοσιαλδημοκράτες δεν διαθέτουν ικανή δύναμη, όπως στην προηγούμενη συγκυβέρνηση (είχαν 34,2% έναντι 35,2% της Μέρκελ), αλλά διότι κανένα χάσμα δεν χωρίζει τις θέσεις τους από την πολιτική της Μέρκελ. Σαφείς διαφορές, ναι. Αλλά χάσμα όχι… Εκείνο που ενδέχεται να προκύψει είναι κάποια έμφαση στην αναπτυξιακή πτυχή της ευρωπαϊκής πολιτικής, η οποία θα βολέψει και τους δύο κυβερνητικούς εταίρους. Η Μέρκελ θα την αποδίδει στην επιτυχία της λιτότητος και της δημοσιονομικής προσαρμογής και οι Σοσιαλδημοκράτες θα μιλούν για την δική τους συμβολή, λόγω συμμετοχής στην κυβέρνηση.

Και η Ελλάδα; Το μη περαιτέρω της χώρας -οικονομική εξαθλίωση χωρίς προοπτική ανάκαμψης, πλήρης αδυναμία αποπληρωμής του χρέους- θα βαρύνει στις αποφάσεις που αναμένονται να ληφθούν. Προπάντων, θα συνεκτιμηθεί το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης, άμεσα μεταδοτικής και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τόσο σε κοινωνικό επίπεδο όσο και σχετικά με την πιθανότητα κυβερνητικής αλλαγής στην Αθήνα. Κατά τούτο, δεν αποκλείεται να εισκομιστεί μια λάιτ εκδοχή του «Σχεδίου Μάρσαλ», υπό τύπον σκέψεων και προτάσεων, που θα απασχολεί επί μήνες την κοινή γνώμη, δημιουργώντας ελπίδες -ήγουν: ψευδαισθήσεις και αυταπάτες- για επικείμενη δραστική αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής.

Οσοι επενδύουν στις καλές προθέσεις της Μέρκελ, στο νέο κλίμα που θα διαμορφωθεί και γενικώς στην «γενναιοδωρία» των επικυρίαρχων, ξεχνούν ότι και η παραμικρή υποχώρηση ή παραχώρηση εκ μέρους αυτών έχει προέλθει μονάχα ως αποτέλεσμα λαϊκών αντιδράσεων και αγώνων.

Πηγή: http://www.enet.gr μέσω http://www.inprecor.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Το τέλος του κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη

Για πρώτη φορά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κοινωνικό συμβόλαιο στην Ευρώπη κινδυνεύει να «σπάσει».Πως η μείωση και γήρανση του ευρωπαϊκού πληθυσμού επιταχύνουν την "ημέρα της κρίσης" σε ότι αφορά τις μεταρρυθμίσεις. Η στάση των ελίτ και οι ψηφοφόροι.

Σε τηλεοπτική του ομιλία ενώπιον της Ολλανδικής Βουλής την περασμένη Τρίτη, ο βασιλιάς Βίλεμ-Αλεξάντερ δήλωσε πως το κράτος πρόνοιας του 20ού αιώνα έχει τελειώσει και πως θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι δημιουργούν τα δικά τους δίχτυα κοινωνικής και οικονομικής προστασίας με λιγότερη βοήθεια από το κράτος.

Το κεντρικό σημείο της ομιλίας, η οποία γράφτηκε για τον βασιλιά από την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μάρκ Ρουτ, ήταν ότι τα τρέχοντα επίπεδα στα οποία το κράτος καταβάλει επιδόματα ανεργίας και επιδοτεί τον τομέα της υγείας δεν είναι βιώσιμα εν μέσω των συνεχιζόμενων οικονομικών προβλημάτων της Ευρώπης.
Αν και η ομιλία του βασιλιά δεν προμηνύει απαραίτητα το τέλος του κράτους πρόνοιας στην Ολλανδία, ωστόσο αποτέλεσε μια σχετικά σπάνια αναγνώριση της σοβαρότητας της Ευρωπαϊκής κρίσης από την ελίτ της Ηπείρου.
Τα λόγια του βασιλιά ήταν εξαιρετικά συμβολικά, για διάφορους λόγους. Το κράτος πρόνοιας, όπου το κράτος διασφαλίζει την ευημερία του πληθυσμού του από την γέννηση μέχρι τον θάνατό του, αποτελεί κυρίως ένα Ευρωπαϊκό δημιούργημα.
Εμφανίστηκε στην αρχική μορφή του στα τέλη του 19ου αιώνα στην Γερμανία του Μπίσμπαρκ, και «ρίζωσε» στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε κεντρικό στοιχείο των δημοσιονομικών και οικονομικών πολιτικών σε όλη τη Δυτική Ευρώπη, αν και τα συστήματα διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Σήμερα, το κράτος πρόνοιας αποτελεί μέρος της ραχοκοκαλιάς της σύγχρονης Ευρώπης.
Αν και οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν με το πέρασμα των δεκαετιών ήταν περιορισμένες, η Ευρωπαϊκή ελίτ –είτε από την κεντροδεξιά είτε από την κεντροαριστερά- αντιστάθηκε στην αμφισβήτηση του κράτους πρόνοιας, αφού αποτελεί μέρος του κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ των ηγετών και των κυβερνώμενων. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή κρίση απειλεί την μακροπρόθεσμη επιβίωση του συστήματος, με τα οικονομικά προβλήματα να δημιουργούν σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με την βιωσιμότητά του, αλλά και για τον ίδιο τον ορισμό του έθνους-κράτους στην Ευρώπη.
Η κακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ευρώπη, αποτελεί στην πραγματικότητα συνδυασμό πολλών κρίσεων σε θέματα από τον ανταγωνισμό μέχρι τα δημογραφικά. Στις έξι δεκαετίες που ακολούθησαν το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ευρωπαίοι έχτισαν τεράστια, βαριά έθνη-κράτη που σταδιακά έγιναν οικονομικά μη βιώσιμα.
Πριν την χρηματοοικονομική αναταραχή που ξεκίνησε το 2007, οι περισσότερες κυβερνήσεις της Δυτικής Ευρώπης κάλυπταν τις διαρθρωτικές τους ελλείψεις με την έκδοση χρέους. Αυτό έδινε τη δυνατότητα στα κράτη να καθυστερήσουν τις επώδυνες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις εκλογικές αντιδράσεις που πιθανότατα θα ακολουθούσαν. Η εισαγωγή του ευρώ στις αρχές της δεκαετίας του 2000 περιέπλεξε ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αφού οι χώρες δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την νομισματική πολιτική για να αντισταθμίσουν την απώλεια ανταγωνιστικότητάς τους.
Τώρα, η Ευρωπαϊκή κρίση αναγκάζει τις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της ανικανότητάς τους να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις. Για δεκαετίες, οι Ευρωπαίοι απολάμβαναν τα οφέλη του κράτους πρόνοιας ουσιαστικά χωρίς να αντιμετωπίζουν τα κόστη του. Όμως η κρίση έχει επιταχύνει την έλευση της ημέρας κρίσης που φαίνονταν αναπόφευκτη, αφού η μείωση και η γήρανση του Ευρωπαϊκού πληθυσμού (που θα μειώσει σημαντικά το εργατικό δυναμικό και τα φορολογικά έσοδα της Ευρώπης) θα ανάγκαζαν τις περισσότερες κυβερνήσεις να εφαρμόσουν ούτως ή άλλως κάποια στιγμή διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Από αυτήν την άποψη, οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αποφασίζουν εάν θα ανοίξουν μεγαλύτερες διαμάχες αναφορικά με το μέλλον του μπλοκ και τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις, ή εάν θα συνεχίσουν να τις καθυστερούν με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή η Ευρώπη θα ανακάμψει από την κρίση χωρίς σημαντικές αλλαγές πολιτικής.
Ορισμένα κράτη έχουν αποφύγει τέτοιου είδους συζητήσεις δίνοντας ταυτόχρονα αντιφατικές υποσχέσεις διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής ενοποίησης χωρίς να υπάρχει απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Ομοίως, οι ψηφοφόροι ακούνε συνήθως ότι η Ευρώπη μπορεί να επιστρέψει στην προ-κρίσης ευημερία της χωρίς σημαντικές μεταρρυθμίσεις.
Στην Ολλανδία όμως, που ιστορικά είναι ένα έθνος ναυτών και εμπόρων που συνδέεται με τις Γερμανικές αγορές από ξηράς και με τις Βρετανικές από θαλάσσης, η κατάσταση φαίνεται πως αντιστρέφεται. Από την εμπορική τους ιστορία, οι Ολλανδοί κατανοούν πως η επιτυχία απαιτεί από μια χώρα να είναι και επιφυλακτική και ενεργητική και πως η ακινησία είναι πολύ συχνά η χειρότερη πολιτική. Έτσι, δεν αποτελεί και ιδιαίτερη έκπληξη που οι Ολλανδοί είναι μεταξύ των πρώτων που αναγνωρίζουν δημοσίως την νέα πραγματικότητα της Ευρώπης. Καθώς η οικονομική κρίση πλήττει την βόρεια Ευρώπη, οι Ολλανδοί έχουν αρχίσει σταδιακά να επανεκτιμούν την θέση της οικονομίας τους και την θέση τους στην Ευρώπη, σε μια προσπάθεια να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι για την μεταβαλλόμενη πολιτική και οικονομική κατάσταση της Ευρώπης. Η ανεργία στην Ολλανδία παραμένει χαμηλότερη από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, όμως αυξάνεται σταθερά τα τελευταία δυο χρόνια, καθώς η χώρα βυθίζονταν στην ύφεση.
Αν και η ομιλία του Ολλανδού βασιλιά από μόνη της δεν θα φέρει ένα νέο σύστημα στην Ολλανδία, ωστόσο δείχνει πως έχει αρχίσει μια νέα φάση εθνικής συζήτησης στη χώρα. Η Ολλανδική κυβέρνηση καταλαβαίνει πως οι δύσκολες μεταρρυθμίσεις που έχει μπροστά της θα δημιουργήσουν βαθύτατη κοινωνική δυσαρέσκεια εάν δεν συνοδεύονται από μια ευρεία δημόσια συζήτηση αναφορικά με το μέλλον του έθνους –και ακόμα και τότε, θα πρέπει να αναμένεται κοινωνική αναταραχή. Η κυβέρνηση της Χάγης δεν είναι δημοφιλής και ήδη βρίσκεται υπό πίεση για να χαλαρώσει τις πολιτικές δημοσιονομικής προσαρμογής και έτσι οι όποιες επιπλέον μεταρρυθμίσεις θα είναι αμφιλεγόμενες.
Για πρώτη φορά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κοινωνικό συμβόλαιο στην Ευρώπη κινδυνεύει να «σπάσει». Εάν τα θέματα δεν διευθετηθούν, και εάν οι ελίτ της Ευρώπης δεν καταφέρουν να συμφιλιώσουν τα συμφέροντά τους με τις προσδοκίες των ψηφοφόρων, τότε τα πολιτικά θεμέλια τα Ευρωπαϊκής Ένωσης θα συνεχίσουν να διαβρώνονται.

http://www.euro2day.gr/specials/topics/article/1138539/to-telos-toy-kratoys-pronoias-sthn-evroph.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Πέρα από τον Homo Economicus

Η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει σήμερα πολλές παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, η εξάντληση των πόρων, η οικονομική κρίση, η ανεπαρκής εκπαίδευση, η εκτεταμένη φτώχεια, και η επισιτιστικής ανασφάλεια. Όμως, παρά τις καταστροφικές συνέπειες που συνεπάγεται μια αποτυχία να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, δεν έχουμε σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Οι οικονομίες, τόσο αυτές που βρίσκονται σε κρίση όσο και οι ακμάζουσες, αδυνατούν να εξαλείψουν τη φτώχεια, να βελτιώσουν την παροχή των δημόσιων υπηρεσιών, όπως την εκπαίδευση, και να διατηρήσουν και να κατανείμουν τα συλλογικά αγαθά, όπως τα ιχθυαποθέματα και τα τροπικά δάση, με αποτελεσματικό και δίκαιο τρόπο. Την ίδια στιγμή, οι κοινωνίες είναι ολοένα και πιο κατακερματισμένες, με αντιληπτή αύξηση των ασθενειών που σχετίζονται με τη μοναξιά και το άγχος. Και, οι υπάρχουσες δομές διακυβέρνησης είναι ανίκανες να βελτιώσουν την κατάσταση.

Είναι σαφές ότι χρειάζεται μία νέα προσέγγιση. Ωστόσο, η ανάπτυξη αποτελεσματικών μηχανισμών για την αντιμετώπιση των κοινών μεγάλων προκλήσεων πρέπει να ξεκινήσει με μια θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα ανθρώπινα κίνητρα και την ανθρώπινη γνώση.

Η έννοια του homo economicus, η οποία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι είναι όντα που δρουν ορθολογικά και λαμβάνουν αποφάσεις με βάση το στενό ατομικό τους συμφέρον, έχει κυριαρχήσει στην πολιτική και οικονομική σκέψη από τη δεκαετία του 1970. Όμως, ενώ η επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος μπορεί να είναι επωφελής σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι ο μόνος, ούτε καν ο κύριος, οδηγός της ανθρώπινης συμπεριφοράς -και δεν είναι ευνοϊκός οδηγός για την αντιμετώπιση των πιο πιεστικών παγκοσμίων προβλημάτων της εποχής μας.

Είναι καιρός να αντικαταστήσουμε το πλαίσιο του homo economicus με ένα μοντέλο που αντανακλά την ικανότητα ανθρώπων να συμπεριφέρονται αλτρουιστικά και με γνώμονα την κοινωνία. Τονίζοντας τις ευκαιρίες για ανθρώπινη συνεργασία, ένα τέτοιο πλαίσιο θα παρέχει μια χρήσιμη βάση για πολιτικά και οικονομικά συστήματα που θα πετύχουν εκεί όπου έχουν αποτύχει οι υφιστάμενες ρυθμίσεις.

Η επίτευξη μιας τέτοιας κατανόησης της ανθρώπινης φύσης απαιτεί μια ολοκληρωμένη, διεπιστημονική προσέγγιση που κινείται πέρα από τις κοινωνικές επιστήμες. Τα τελευταία χρόνια, οι εξελίξεις της εξελικτικής βιολογίας, της ψυχολογίας και της ανθρωπολογίας, σε συνδυασμό με την εμφάνιση νέων τομέων, όπως των neuroeconomics (νευροοικονομικών), της κοινωνικής και συναισθηματικής νευροεπιστήμης, και της στοχαστικής νευροεπιστήμης, έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι μπορούν να υποκινούνται από προτιμήσεις με γνώμονα το καλό της κοινωνίας, όπως η δικαιοσύνη και η ανησυχία για την ευημερία και τα δικαιώματα των άλλων.

Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι έχουν συχνά την τάση να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη, ακόμα και αγνώστους, καθοδηγημένοι από συναισθήματα εμπάθειας και  συμπόνιας. Η ιδέα αυτή ενισχύεται από έναν τεράστιο όγκο νευροεπιστημονικών αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την έμφαση στον ατομικισμό που επικρατεί στις δυτικές κοινωνίες, προτείνοντας αντ’ αυτού ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι σχεδιασμένος για συναισθηματική απήχηση, με τους ανθρώπους να αντικατοπτρίζουν φυσικά τα συναισθήματα και τα κίνητρα ο ενός του άλλου.

Επιπλέον, τα πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι, σε αντίθεση με την κυρίαρχη οικονομική θεωρία, οι προτιμήσεις των ανθρώπων είναι ευμετάβλητες. Οι εναλλασσόμενοι περιβαλλοντολογικοί παράγοντες διαμορφώνουν την ανθρώπινη διαδικασία λήψης αποφάσεων, ενεργοποιώντας συστήματα κινήτρων που σχετίζονται με τα κίνητρα απειλής, επίτευξης και ισχύος, καθώς και με τη φροντίδα για τους άλλους και την κοινωνική υπαγωγή.

Το αναδυόμενο πεδίο της στοχαστικής νευροεπιστήμης έχει αρχίσει να προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία για την πλαστικότητα των προ-κοινωνικών προτιμήσεων και κινήτρων. Βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες μελέτες ψυχικής κατάρτισης (όπως το Project ReSource) αποκαλύπτουν ότι τα προγράμματα ψυχικής κατάρτισης μπορούν να ενισχύσουν τις γνωστικές και κοινωνικο-συναισθηματικές ικανότητες όπως είναι η προσοχή, η συμπόνια και η συμπάθεια. Πιο συγκεκριμένα, τα προγράμματα κατάρτισης με στόχο την ενίσχυση του προ-κοινωνικό κινήτρου έχουν οδηγήσει σε αυξημένη δραστηριότητα στα νευρωνικά δίκτυα που σχετίζονται με τα θετικά συναισθήματα και την υπαγωγή, καθώς και σε μείωση των ορμονικών αντιδράσεων που σχετίζονται με το στρες και τους αυξημένους ανοσολογικούς δείκτες, όταν οι συμμετέχοντες εκτίθενται σε κίνδυνο άλλων ανθρώπων.

Με άλλα λόγια, αυτού του είδους τα προγράμματα ψυχικής κατάρτισης κάνουν τους συμμετέχοντες πιο αποτελεσματικούς και πιο εστιασμένους, ενώ η βελτιώνουν την  ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν το άγχος. Ταυτόχρονα, προωθούν την προ-κοινωνική συμπεριφορά και μια ευρύτερη, λιγότερο εγωκεντρική προοπτική που συνυπολογίζει την αλληλεξάρτηση των ανθρώπων. Αυτά τα ευρήματα έχουν αρχίσει να εμπνέουν τομείς όπως η πειραματική μικροοικονομία και τα neuroeconomics, τομείς οι οποίοι, με τη σειρά τους, έχουν αρχίσει να εντάσσουν τις προ-κοινωνικές προτιμήσεις στα πλαίσια διαδικασίας λήψης αποφάσεών τους.

Αυτά τα ελπιδοφόρα ευρήματα θα πρέπει τώρα να ενσωματωθούν σε νέα οικονομικά μοντέλα και συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής. Δεδομένου ότι ο εγκέφαλος είναι περισσότερο εύπλαστος κατά την παιδική ηλικία, το να ξεκινάει η ψυχική εκπαίδευση στο σχολείο θα συμβάλει στη δημιουργία μιας σταθερής βάσης για το είδος της κοσμικής ηθικής που θα συμβάλει στην ανάπτυξη μιας πιο συμπονετικής κοινωνία. Αλλά, η ψυχική εκπαίδευση έχει, επίσης, οφέλη για τους ενήλικες, κι έτσι οι επιχειρήσεις, οι πολιτικές αρχές, και τα ερευνητικά ιδρύματα θα πρέπει να συνεργαστούν για τη δημιουργία «ψυχικών γυμναστηρίων».

Επιπλέον, η θεσμική μεταρρύθμιση θα μπορούσε να αποσκοπεί στην προσαρμογή του κοινωνικού περιβάλλοντος για την προώθηση της συνεργασίας και όχι του ανταγωνισμού, και να ενεργοποιήσει το κίνητρό μας για συμμετοχή σε συμπεριφορά φροντίδας, αντί για συμπεριφορά αναζήτησης δύναμης και status. Σε μακροπρόθεσμη βάση, το να αγωνιζόμαστε μονάχα ανταγωνιστικά οδηγεί σε ανισορροπία και σε εξάντληση των πόρων, όχι μόνο σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι άνθρωποι είναι ικανοί για πολύ περισσότερα από τον εγωισμό και τον υλισμό. Πράγματι, είμαστε σε θέση να οικοδομήσουμε βιώσιμα, δίκαια και θετικά πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα. Αντί να συνεχίσουν να επιδίδονται στους πιο καταστροφικούς οδηγούς της ανθρώπινης συμπεριφοράς, οι παγκόσμιοι ηγέτες θα πρέπει να εργαστούν για να αναπτύξουν συστήματα που θα ενθαρρύνουν τα άτομα ώστε να ανταποκριθούν πλήρως στις κοινωνικο-συναισθηματικές και γνωστικές δυνατότητές τους -και, ως εκ τούτου, να δημιουργήσουν έναν κόσμο στον οποίο όλοι να θέλουμε να ζούμε.

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/---homo-economicus-20130925107603/

Διαβάστε περισσότερα ...

Η μαρτυρία ενός Αμερικανού διπλωμάτη και τα τρία “καμπανάκια” για τον Ταγίπ Ερντογάν

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Στ

ραμμένος αποκλειστικά και με εμμονή στην προώθηση της ισλαμικής ατζέντας του στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, ο Ταγιπ Ερντογάν κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του παιγνιδιού.

Η οικονομία στέλνει τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια, οι διαδηλωτές επιστρέφουν στο Γκεζι και σε δεκάδες άλλες πλατείες σε όλη την Τουρκία, ο Ασαντ παραμένει στην εξουσία  και ο ίδιος αναζητά «σκοτεινούς» υπονομευτές, που άλλοτε τους εντοπίζει στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, άλλοτε στην  «προκατειλημμένη  εναντίον των μουσουλμάνων» Ε.Ε., άλλοτε στο εσωτερικό είτε στην αντιπολίτευση είτε σε μεγάλους επιχειρηματίες της χώρας που αντιδρούν στην ισλαμική εκτροπή.

Ήδη έχει ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου αντιπαράθεση του κ. Ερντογαν με κορυφαίους επιχειρηματικούς ομίλους της χώρας, όπως αυτού του Ραχμί Κοτς, επειδή προειδοποίησαν για τις συνέπειες  της υποχώρησης της Δημοκρατίας στην χώρα, ενώ ο τουρκικός σύνδεσμος βιομηχάνων η TUSIAD προειδοποιεί για τους κινδύνους που υπάρχουν με την απομάκρυνση της χώρας από την Ε.Ε.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακός  ο τρόπος που ένας έμπειρος Αμερικανός διπλωμάτης με προϋπηρεσία στην Τουρκία αλλά και σε πολλές χώρες του κόσμου λίγο πριν αφυπηρετήσει από την θέση του Γενικού Προξένου των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη –προκειται για τον Σκοτ Κιλνερ- μίλησε τόσο καθαρά για την σημερινή Τουρκία αλλά και τις συνέπειες από την άρνηση του βυζαντινού παρελθόντος, σε μια συνέντευξη που έδωσε την προηγούμενη εβδομάδα στην εφημερίδα Χουριέτ.

Η συνέντευξη του αμερικανού διπλωμάτη, το βαρυσήμαντο άρθρο του δισεκατομμυριούχου Ραχμι Κοτς και οι δηλώσεις του πρόεδρου της TUSIAD Μουχαρεμ Γιλμαζ, είναι ακόμη τρία καμπανάκια που κτυπούν προειδοποιώντας για την πορεια που παίρνει η διακυβέρνηση Ερντογαν.

Ο Σκοτ Κιλνερ, λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί απελευθερωμένος πια  μίλησε με ειλικρίνεια στην Χουριέτ:

«Μεγάλωσα στο Σαν Φρανσίσκο και τέλειωσα το Κολέγιο το 1970.  Όταν  περπατούσα στο Γκεζι, αισθάνθηκα σαν να είχε γυρίσει ο χρόνος πίσω στο Μπέρκλεϊ το 1968. Μου θύμισε τόσο πολύ την περίοδο εκείνη, τα πανό, οι σημαίες, οι σκηνές, μου ξύπνησαν ένα σωρό μνήμες. Υπήρχε μια δόση τρέλας και ριζοσπαστισμού, αλλά το ένοιωθα τόσο καλοπροαίρετο και ήμουν πολύ ασφαλής…».

Εξηγεί ότι όταν ήρθε για μια ακόμη φορά στην Τουρκία το 2010 ως γενικός πρόξενος «υπήρχε μια σταθερή διακυβέρνηση» και πίστεψε ότι η χώρα έχει αλλάξει, αλλά μετα από λίγο καιρό άρχισε να βλέπει τα προβλήματα: την «αύξηση του αριθμού των φυλακισμένων δημοσιογράφων, την αύξηση της αυτολογοκρισίας, τα μεγάλα έργα που ξεκινούσαν χωρίς την σύμφωνη γνώμη και την συναίνεση των πολιτών, τα ερωτηματικά με τις μεγάλες δίκες, πράγματα που ήταν δύσκολο να κατανοηθούν. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είδα και το Γκεζι. Αυξάνεται τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των Τούρκων, που πιστεύουν ότι η φωνή τους δεν ακούγεται…»

Ο κ. Κιλνερ είναι προβληματισμένος για το μέλλον της Τουρκίας:

«Ποια θα είναι η κληρονομιά που θα αφήσει το ΑΚΡ υπό την ηγεσία του Ερντογάν και του Γκιουλ; Θα αφήσουν μια κληρονομιά μέσα στην οποια θα έχει υλοποιηθεί ο φιλελευθερισμός θα γίνονται πλήρως σεβαστά τα ατομικά δημοκρατικά και μειονοτικά δικαιώματα, μια Τουρκία πλουραλιστική;

Ή θα είναι μια Τουρκία που στο τιμόνι της θα υπάρχει μια άλλη κοινωνική τάξη και πολιτική ομάδα, που τελικά θα εφαρμόσει και πάλι το ίδιο σύστημα. Πριν μερικά χρόνια ήμουν πιο αισιόδοξος από ότι σήμερα…»

Ο Αμερικανός πρόξενος τονίζει ότι είναι λάθος  «να διαβάζει κάποιος τις διαμαρτυρίες του Γκεζι ως απόπειρα πραξικοπήματος» και λέει ιδιαίτερα σημαντικά πράγματα για την Συρία:

«Την παράσταση στην Συρία την έχουμε ξαναδεί στο Αφγανιστάν την δεκαετία του ΄80» και επισημαίνει ότι η Αλ Καιντα και  οι θυγατρικές  της  είναι ένα σημαντικό πρόβλημα στην Συρία  και χρησιμοποιούν την Τουρκία για τις μετακινήσεις προς και από την Συρία.

Αλλά αυτό που έχει ξεχωριστό (και ελληνικό ενδιαφέρον)  είναι το ξέσπασμα του αμερικανού διανοούμενου και διπλωμάτη για τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία αντιμετωπίζει το Βυζαντινό Παρελθόν.

Ο κ. Κιλνερ τονίζει ότι δεν μπορεί να συνεχίζει να παραμελείται η βυζαντινή κληρονομιά. «Η Βυζαντινή κληρονομιά δικαιούται μεγαλύτερο σεβασμό. Δεν έχει αυτό όμως σχέση με την θρησκεία, το θέμα είναι η πολιτιστική κληρονομιά.  Είναι τόσα τα θαμμένα βυζαντινά ερείπια, γίνονται όμως εργασίες ανοικοδόμησης με μια συνειδητή επιλογή άρνησης της αρχαιολογικής εμπειρίας;»

Και καλεί όλους να δουν «όσα έχουν γίνει  στην Μονή Παντοκράτορος (ΖειρέκΧανε) και στον ναό Σέργιου και Βακχου (Κουτσιουκ ΑγιαΣοφια).  «Με το μπετόν που έχει πέσει σε αυτά τα μνημεία  η περιοχή μετατρέπεται σε Ντισνεϊλαντ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ άρχισε το 1453. Από την στιγμή που αυτό θα γίνει αποδεκτό η Κωνσταντινουπολη θα μετατραπεί σε μια πολύ πιο πλούσια πόλη. Ελπίζω όταν ξανάρθω να βρω μια πόλη που θα σέβεται πλήρως το παρελθόν της…»

Μόλις ο πατριάρχης της μεγαλύτερης και πιο ισχυρής επιχειρηματικής οικογένειας της Τουρκίας με παρουσία σε πολλές χώρες του κόσμου Ραχμι Κοτς δημοσίευσε ένα άρθρο το οποίο είναι επικριτικό για τον Ταγίπ Ερντογαν, βρέθηκε ένας δικηγόρος που ζήτησε να ασκηθεί δίωξη εναντίον του ομίλου Κοτς για συμμετοχή στην ανατροπή του Ερμπακαν το 1997… Η ίδια προσφυγή στρέφεται και εναντίον του Αϋντιν Ντογκάν  ιδιοκτήτη του μεγαλύτερου ομίλου ΜΜΕ της Τουρκίας. Συμπτωματικά η προσφυγή του δικηγόρου στην δικαιοσύνη έγινε λίγες ώρες αφότου ο κ. Ερντογάν είχε εκφράσει την δυσαρέσκεια του ότι στην δίκη που ξεκινά για τα γεγονότα της 28^ης Φεβρουαρίου 1997, δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες σε …μη στρατιωτικούς!

Ο κ. Κοτς διευθύνει τον μεγαλύτερο επιχειρηματικό όμιλο της Τουρκίας  που περιλαμβάνει το μοναδικό διϋλιστήριο της χώρας, τα εργοστάσια κατασκευής αυτοκίνητων Ford και FIAT, την εταιρία ηλεκτρικών συσκευών ΒΕΚΟ και δεκάδες άλλες επιχειρήσεις. Οι δραστηριότητες του Ομίλου Κοτς καλύπτουν το 9% του ΑΕΠ της Τουρκίας , το 10% των εξαγωγών της χώρας και καταβάλλει το 9% των συνολικών φόρων που εισπράττει το τουρκικό κράτος.

Η βεντέτα του Ερντογαν με τον όμιλο Κοτς είχε ξεκινήσει νωρίτερα την άνοιξη στην διάρκεια των επεισοδίων στο Γκεζι.

Ο Ερντογαν κατηγόρησε την διεύθυνση του ξενοδοχείου Divan στο Πέρα  ότι παράνομα πρόσφερε καταφύγιο σε δεκάδες τραυματισμένους διαδηλωτές και δεν παρέλειψε να δηλώσει ότι «η περίθαλψη εγκληματιών, είναι εγκληματική πράξη». Η οργή του Ερντογαν  μεγάλωσε όταν είδε την οικογένεια Κοτς, στην οποία ανήκει το Divan ,  να στηρίζει την απόφαση της διεύθυνσης του ξενοδοχείου…

Λίγες ημέρες  μετα, το τουρκικό «ΣΔΟΕ» και η αστυνομία επέδραμαν στις εγκαταστάσεις του διϋλιστηρίου της οικογένειας Κοτς. Τις  επόμενες εβδομάδες η κυβέρνηση ακύρωσε τον διαγωνισμό ύψους 1 δις ευρώ, που είχε κερδίσει ο όμιλος Κοτς για την κατασκευή του πρώτου τουρκικού πολεμικού σκάφους, ενώ λίγο πριν από τα γεγονότα στο Γκεζι ο Ερντογαν είχε ανακοινώσει ότι θα απορρίψει τον διαγωνισμό ύψους 5,7 δις δολαρίων για την ιδιωτικοποίηση αυτοκινητοδρόμων και γεφυρών  που είχε κερδίσει κοινοπραξία εταιριών στην οποία συμμετείχε και Όμιλος Κοτς.

Ο Ραχμι Κοτς, στο άρθρο του, αξιολογώντας τον στόχο που έχει θέσει ο κ. Ερντογαν να είναι η Τουρκία μέχρι το 2023 στην 10^η θέση των πιο μεγάλων οικονομιών του κόσμου, εξηγεί ότι αυτός ο στόχος προϋποθέτει εξαγωγές 500 δις δολαρίων, και εξασφάλιση ενός κατά κεφαλήν εισοδήματος ύψους 25.000 δολαρίων  και όλα αυτά «είναι πιο εύκολο να λέγονται, παρά να επιτευχθούν». Αυτό που εξόργισε όμως τον Ερντογαν ήταν η τελική παράγραφος του άρθρου:

«Οι προσπάθειες της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής κοινότητας, μπορεί να αποδώσει καρπούς εάν η Τουρκία διασφαλίσει πολιτική σταθερότητα και κοινωνική συνοχή με μια υψηλού επιπέδου δημοκρατία  που τα ατομικά δικαιώματα θα είναι εγγυημένα μέσα από ένα  λειτουργικό νομικό σύστημα. Γι’ αυτό θα πρέπει η πολιτική ελίτ να επιτύχει συναίνεση σε θέματα όπως το νέο σύνταγμα. Η Τουρκία μπορεί να πετυχει τους στόχους της για το 2023 μόνον εάν εγκαθιδρύσει μια σταθερή ώριμη δημοκρατία που θα προσφέρει το υπόβαθρο για μια επιτυχημένη οικονομία και μια ευημερούσα επιχειρηματική κοινότητα».

Μετα από ένα διάστημα διαρκών εμμονικων επιθέσεων του Ερντογαν  εναντίον της Ε.Ε., υπάρχει έντονη ανησυχία στην Τουρκία για απομάκρυνση από τον στόχο προσέγγισης με την Ε.Ε.

Ο πρόεδρος της TUSIAD  Μουχαρεμ Γιλμάζ σε ομιλία του την περασμένη εβδομαδα στο Ινστιτούτο του Βοσπόρου ζήτησε από την κυβέρνηση να προσανατολιστεί και πάλι προς την Ε.Ε. τονίζοντας ότι ο επαναπροσανατολισμός στην Ε.Ε. είναι αναγκαίος για να “προχωρήσει η πορεια εκδημοκρατισμού, η οικονομική ανάπτυξη και η πολιτική σταθερότητα..» , σε ένα μήνυμα που είναι σαφές ότι απευθύνεται κατευθείαν στον Ταγίπ Ερντογαν.

Οι επόμενοι μήνες μάλλον δεν θα είναι εύκολοι ούτε στο εσωτερικό για τον πρωθυπουργό της Τουρκίας…

Δημοσιεύθηκε στα www.epikaira.gr την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Read more: http://mignatiou.com/?p=13145#ixzz2fypeg1Iy

Διαβάστε περισσότερα ...