Αυτό είναι το άτυπο διευθυντήριο που συγκροτεί την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας - Μυστική διπλωματία, πρόσωπα και συμφέροντα

Του Δημήτρη Μπεκιάρη


Το site μας έχει αναδείξει εδώ και πολύ καιρό το θέμα της άσκηση μυστικής διπλωματίας από την ελληνική κυβέρνηση. Εκτός αυτού, τα διπλωματικά έγγραφα, τα οποία διαρρέουν μέσω του γνωστού ιστότοπου Wikileaks και δημοσιεύει η εφημερίδα «η Καθημερινή», εμπεριέχουν εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες για τα πρόσωπα, τα οποία επηρέαζαν ή επηρεάζουν τον Γιώργο Παπανδρέου στο πεδίο άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Οι αποκαλύψεις, για την πλήρη αναφορά που έδωσε η άτυπη σύμβουλος του κ. Παπανδρέου και υπεύθυνη του τομέα Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ Πωλίνα Λάμψα σε δύο πολιτικούς υπαλλήλους της Αμερικανικής Πρεσβείας στις 3 Δεκεμβρίου 2009 δεν αποτελεί είδηση, υπό την έννοια ότι είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ποιος είναι ο βαθμός της ανεξάρτητης χάραξης και άσκησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.



Η κ. Λάμψα επιβεβαιώνει τον κανόνα των προθύμων, οι οποίοι σπεύδουν να ενημερώσουν τους Αμερικανούς (και όχι μόνο) για τις κινήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτή η διαδικασία είθισται και είναι γνωστή. Το ερώτημα είναι αν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών γνώριζαν αυτές τις κινήσεις και η απάντηση είναι «δεν τις γνώριζαν». Όμως αυτές τις κινήσεις τις γνώριζαν κάποιοι άλλοι και πολύ καλά μάλιστα.
Μυστική διπλωματία
Η κα Λάμψα αναφέρει το παράδειγμα του Άλεξ Ρόντου ότι δηλαδή «λειτουργεί σαν άτυπος σύμβουλος του πρωθυπουργού μακριά από το προσκήνιο και πως έχει αναλάβει ειδικούς ρόλους και αποστολές για λογαριασμό του κ. Παπανδρέου» και ταυτόχρονα η ίδια αποδεχόμενη τον ρόλο της άτυπης συμβούλου ασκεί μυστική διπλωματία λίγο μετά την έναρξη της θητείας της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου τον Δεκέμβριο του 2009, μεταφέροντας πληροφορίες στους Αμερικανούς.
Τότε η κα Λάμψα συναντήθηκε με τους πολιτικούς συμβούλους της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Τα έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων έχει έρθει στο φως της δημοσιότητας φέρουν ημερομηνία 20 Δεκεμβρίου 2009 και την υπογραφή του πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ. Στο έγγραφο το οποίο διέρρευσε μέσω του ιστότοπου Wikileaks αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «Αν και άτυπη σύμβουλος η ίδια, παραδέχθηκε ότι υπάρχουν περιθώρια για σύγχυση και αλληλοεπικάλυψη στις επικοινωνίες, εκφράζοντας ανησυχία για το γεγονός ότι υπάρχει πάρα πολλή μυστική διπλωματία σε εξέλιξη μέσα στην κυβέρνηση και πως πολλοί άνθρωποι σε υπηρεσιακό επίπεδο στο υπουργείο Εξωτερικών δεν λαμβάνουν πληροφορίες για ευαίσθητα θέματα. Σύμφωνα με τα λόγια της, υπάρχει ένα ρίσκο όταν δεν γνωρίζει η κυβέρνηση από πού παίρνει πληροφορίες».

Το συμπέρασμα στο οποίο μπορεί – για άλλη μια φορά – να καταλήξει κανείς είναι ότι παράλληλα με την άσκηση της ελληνικής διπλωματίας από το αρμόδιο υπουργείο Εξωτερικών ασκείται μυστική διπλωματία, από ένα παράλληλο και άτυπο διευθυντήριο του οποίου η αντίληψη δεν περιορίζεται στην πολιτική πλατφόρμα που εκφράζει η σημερινή κυβέρνηση, αλλά έχει ήδη προσλάβει διαχρονικό χαρακτήρα και επηρεάζει όλες τις κυβερνήσεις. Οι άτυποι σύμβουλοι των κυβερνήσεων, εκτός από συν -διαμορφωτές της εξωτερικής πολιτικής είναι και οι αχθοφόροι των κακών ή των καλών ειδήσεων από την μία πλευρά του ποταμού στην άλλη.
Οι ρόλοι
Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία του αμερικανικού τηλεγραφήματος, το οποίο περιέχει τις αναφορές και τις εκτιμήσεις της κας Λάμψα (άραγε και του ίδιου του πρωθυπουργού;) είναι ο διαχωρισμός των ΜΜΕ σε εκείνα τα οποία «επιθυμούν» και σε εκείνα τα οποία «δεν επιθυμούν» την επίλυση του Κυπριακού! Η αναφορά αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα, αφού ο πραγματικός διαχωρισμός αφορά στους όρους της επίλυσης (υπέρ των εθνικών συμφερόντων ή όχι;). Προφανώς όλα τα ΜΜΕ ενδιαφέρονται για την επίλυση του Κυπριακού, αλλά οι διαφοροποιήσεις στις γραμμές τους εντοπίζονται στις προϋποθέσεις της διαδικασίας επίλυσης και στα χαρακτηριστικά του αποτελέσματός της. Σε κάθε περίπτωση η κα Λάμψα (για λογαριασμό του πρωθυπουργού;) δείχνει την προτίμησή της.
Όπως αναφέρει το συγκεκριμένο τηλεγράφημα «κατά την Λάμψα χρειάζεται μια επικοινωνιακή στρατηγική από την πλευρά της κυβέρνησης, γιατί ορισμένα πρόσωπα στα ΜΜΕ και στον επιχειρηματικό κόσμο είναι εναντίον της λύσης (του Κυπριακού). Ειδικότερα η Λάμψα ανέφερε τον όμιλο Μπόμπολα (που συμπεριλαμβάνει το “Εθνος”, το “Πρώτο Θέμα”, τη “Μακεδονία” και τον τηλεοπτικό σταθμό ΜΕGA. Στην άλλη πλευρά, η Λάμψα ανέφερε ότι ο όμιλος Λαμπράκη και ορισμένα στοιχεία που συνεργάζονται με την “Καθημερινή” είναι πρόθυμοι να υποστηρίξουν την επίλυση της κυπριακής υπόθεσης». Τη «γραμμή» των εφημερίδων του ΔΟΛ ή της εφημερίδας «Η Καθημερινή», μπορεί να την διαπιστώσει κανείς εύκολα διαβάζοντας τα ρεπορτάζ και τις αναλύσεις τους, οι οποίες άπτονται της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Τι εννοούσε η κα Λάμψα, όμως, αναφερόμενη σε «στοιχεία τα οποία συνεργάζονται με την «Καθημερινή» και ποια είναι η σχέση της με αυτά τα «στοιχεία».
Οι «φάκελοι» της εξωτερικής πολιτικής
Η κα Λάμψα χαίρει μεγάλης εκτίμησης στους κύκλους των «στοιχείων», «τα οποία συνεργάζονται με την Καθημερινή» και είναι πρόθυμα «να υποστηρίξουν την επίλυση της κυπριακής υπόθεσης». Αυτά τα «στοιχεία» εντάσσονται στον πυρήνα και στο περιφερειακό σύστημα του ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής) και κομβικό ρόλο σε αυτή τη διασύνδεση έχει διαδραματίσει, όπως είναι φυσικό, ο διευθυντής της εφημερίδα «η Καθημερινή» Αλέξης Παπαχελάς, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο Γενικός Γραμματέας του εν λόγω think tank. Όπως αναφέρουν απόλυτα αξιόπιστες και διασταυρωμένες πληροφορίες του newscode.gr το ΕΛΙΑΜΕΠ διαχειρίζεται, ως άτυπο διευθυντήριο συγκρότησης της εξωτερικής πολιτικής, όλους τους φακέλους της ελληνικής διπλωματίας, εν γνώσει του ίδιου του πρωθυπουργού. Η επιρροή που ασκεί στη χάραξη της στρατηγικής από το υπουργείο Εξωτερικών είναι διαχρονική. Εξάλλου είναι ηλίου φαεινότερο το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές η κεντρική αντίληψη και η βασική στρατηγική κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας ελάχιστα τροποποιείται σήμερα σε σχέση με την περίοδο που υπουργός Εξωτερικών ήταν η νυν πρόεδρος της «Δημοκρατικής Συμμαχίας» κα Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία διατηρούσε ιδιαίτερα καλές σχέσεις με το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε όλα τα επίπεδα και ευθυγραμμιζόταν με αυτό.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό για τη διαχρονικότητα της επιρροής που ασκεί στην άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής το ΕΛΙΑΜΕΠ, υπήρξε ένα παλαιότερο περιστατικό λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2007, το οποίο είχε λάβει χώρα στο debate ανάμεσα στους πολιτικούς αρχηγούς. Ένας από τους δημοσιογράφους, οι οποίοι υπέβαλαν ερωτήσεις στους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων ήταν και ο Αλέξης Παπαχελάς. Όταν ο κ. Παπαχελάς πίεσε με κάποια ερώτησή του για τα ελληνοτουρκικά τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινό πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, εκείνος τον «άδειασε» πλήρως υπενθυμίζοντας την πολύ καλή συνεργασία που είχαν οι δυο τους στο νεοκλασικό της Βασιλίσσης Σοφίας, την περίοδο που ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν υπουργός Εξωτερικών. Αν γενικότερα, κανείς, παρατηρήσει την εναλλαγή των πολιτικών ηγεσιών στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει το σύμπλεγμα των σχέσεων με το ΕΛΙΑΜΕΠ. Το σύμπλεγμα των σχέσεων διαπιστώνεται ακόμη και σε μία μερίδα των διπλωματών, αλλά και των συμβούλων, οι οποίοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στις κυβερνήσεις. Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ, το ίδρυσε ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Καραμανλή κ. Γιάννης Βαληνάκης το 1988.
Ο ρόλος της Λάμψα
Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ στο διπλωματικό έγγραφο, το οποίο υπογράφει είναι ξεκάθαρος για τον ενισχυμένο ρόλο της κας Λάμψα: «Είναι επικεφαλής ενός μικρού ανεξάρτητου γραφείου, το οποίο μεγαλώνει και το οποίο είναι ξεχωριστό από το ΠΑΣΟΚ και το υπουργείο Εξωτερικών».
Η κα Λάμψα, η οποία ενημέρωνε αναλυτικά το 2009 τους Αμερικανούς δεν θα μπορούσε να εξαιρείται από το σύμπλεγμα των σχέσεων το οποίο έχει συγκροτηθεί με επίκεντρο το ΕΛΙΑΜΕΠ. Εξάλλου η ίδια υπήρξε προσκεκλημένη του εν λόγω ελληνικού think tank, το οποίο είναι ιδιαίτερα … ευαίσθητο σε θέματα, τα οποία αφορούν στην Τουρκία (Βλέπε: Όταν o Economist, η «Καθημερινή» και το ΕΛΙΑΜΕΠ ανακάλυψαν την Τουρκία), ως ομιλήτρια για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πολύ πρόσφατα, δηλαδή μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, σε ημερίδα που διοργάνωσε το ΕΛΙΑΜΕΠ με θέμα «Ελληνοτουρκικές σχέσεις: Σημερινή κατάσταση, μελλοντικές προοπτικές», στην οποία επίσης μίλησαν ο σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Ταγίπ Ερντογάν Ιμπραϊμ Καλίν και ο αντιπρόεδρος του AKP και επικεφαλής του Τομέα των Διεθνών Σχέσεων του κυβερνητικού τουρκικού κόμματος Ομέρ Τσελίκ. Για την ιστορία να σημειωθεί ότι η κα Λάμψα συμμετείχε στην έκδοση με τίτλο το «Κόστος της μη Ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση», της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Ανοιχτή Κοινωνία», η οποία χρηματοδοτείται από τον Τζορτζ Σόρος. Επίσης η Πωλίνα Λάμψα ήταν εκ των 270 πανεπιστημιακών, πολιτικών, ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών που είχαν υπογράψει υπέρ του σχεδίου Ανάν και αυτό αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των εκμυστηρεύσεων της προς τους Αμερικανούς, τον Δεκέμβριο του 2009, αφορούσε στο Κυπριακό.

Στις κλειστές συναντήσεις, τις οποίες διοργανώνει το ΕΛΙΑΜΕΠ, όπως για παράδειγμα η πολύ πρόσφατη στην Αθήνα, στην οποία συμμετείχε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας και εκφραστής του νέο – οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου, συζητιούνται θέματα που αφορούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Νέα Οικονομία, στο σύμπλεγμα των σχέσεων των ΗΠΑ με την Ευρώπη, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στο Κυπριακό, στις βαλκανικές υποθέσεις, στον τομέα της Ασφάλειας και στο μεταναστευτικό. Στις εκδηλώσεις, τις οποίες διοργανώνει από κοινού με τη Βρετανική Πρεσβεία στην Ύδρα, το ΕΛΙΑΜΕΠ και σε άλλες, συμμετείχε συχνά ο Λόρφος Χάνευ, ο συντάκτης του Σχεδίου Ανάν. Σε κάθε περίπτωση το ΕΛΙΑΜΕΠ, αποτελεί ένα ίδρυμα το οποίο διασυνδέεται με αμερικανικά και βρετανικά συστήματα πολιτικής και οικονομικής σκέψης και πρόσωπα που συνιστούν εκφραστές του Ευρω - ατλαντισμού.
Οι μυστικοσύμβουλοι
Τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα, στα οποία καταγράφονται οι εκμυστηρεύσεις της κας Λάμψα αποκαλύπτουν τους δύο βασικούς ασκούντες την μυστική διπλωματία: Την ίδια και τον Άλεξ Ρόντο. Στις 19 Οκτωβρίου του 2010 το newscode.gr αποκάλυπτε τον ρόλο ενός ακόμη προσώπου του οποίο διαδραματίζει ρόλο – κλειδί σε ότι έχει να κάνει με τις εξωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας, τον Gregory Maniati, ο οποίος υπήρξε σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου, όταν ο τελευταίος ήταν υπουργός Εξωτερικών (Βλέπε: Gregory Maniatis : Ο (άγνωστος) μυστικοσύμβουλος του πρωθυπουργού). Ο Gregory Maniatis είναι ένα πρόσωπο το οποίο στο μέλλον αναμένεται να διαδραματίσει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, ως «χρυσή εφεδρεία» μόλις ο Άλεξ Ρόντος ολοκληρώσει την αποστολή του ή «καεί». Και στην περίπτωση του Μανιάτη κομβικός είναι ο ρόλος του ΕΛΙΑΜΕΠ, αφού το 2005 συμμετείχε σε συνέδριο το οποίο διοργάνωσε στην Ύδρα το εν λόγω think tank από κοινού με τη Βρετανική Πρεσβεία, με το Βρετανικό Συμβούλιο και με την πολύτιμη οικονομική συνδρομή της Εθνικής Τράπεζας. Τίποτα από όλα αυτά δεν προκαλεί εντύπωση, ούτε η διασύνδεση το Μανιάτη με το ΕΛΙΑΜΕΠ, η οποία χρονολογείται από την περίοδο της θητείας του Γιώργου Παπανδρέου, ως υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, ούτε η διασύνδεση του ΕΛΙΑΜΕΠ με την Βρετανία (εξ ού και η πλήρης ευθυγράμμισή και η υποστήριξή τους στους ισλαμιστές στην Τουρκία και στα συμφέροντα της Τουρκία), ούτε βέβαια ότι … το ίδιο έτος, δηλαδή το 2005, ο Γιώργος Παπανδρέου στο συνέδριο της Σύμης, είχε ευχαριστήσει για τη διοργάνωση όλους τους «ανθρώπους του», τον Γρηγόρη Μανιάτη, τον Δημήτρη Δρούτσα, τον Άλεξ Ρόντο, τον Χάουαρντ Ρέιτσελ και βέβαια την Πωλίνα Λάμψα.
Τι συνδέει όλα αυτά τα πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του Γιώργου Παπανδρέου, τα οποία συμμετέχουν στην άσκηση της ελληνικής διπλωματίας, είτε θεσμικά, είτε «μυστικά» και εν αγνοία των αρμόδιων υπηρεσιών του υπουργείου Εξωτερικών: Η στενή σχέση με το ΕΛΙΑΜΕΠ, οι ιδιαίτεροι δεσμοί με συγκεκριμένα κέντρα του εξωτερικού και η συναντίληψη για το Κυπριακό (εξάλλου όλοι υπήρξαν υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν). Για την ιστορία να σημειωθεί ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ σε παλαιότερο έντυπο το οποίο μοίραζε σε κάποιο συνέδριο το οποίο είχε διοργανώσει στη Θεσσαλονίκη χαρακτήριζε τον Άλεξ Ρόντο ως «ακτιβιστή του ανθρωπισμού».
«Διευθυντής εθιμοτυπίας»
Το ερώτημα, το οποίο εύλογα προκύπτει είναι «ποιος είναι ο ρόλος του υπουργού Εξωτερικών κου Δημήτρη Δρούτσα, όταν ο πρωθυπουργός πλαισιώνεται από τόσους άτυπους συμβούλους, οι οποίοι σε συνεργασία με υπερατλαντικά και όχι μόνο κέντρα πολιτικής και οικονομικής σκέψης και εξουσίας συγκροτούν την εξωτερική πολιτικής της χώρας;».

Ο κ. υπουργός των Εξωτερικών υποθέσεων της Ελλάδας κ. Δημήτρης Δρούτσας, όταν αρχικά, μετά δηλαδή από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, είχε αναλάβει χρέη αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών, ανέμενε ότι ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος είχε αναλάβει ταυτόχρονα και το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εξωτερικών, περίμενες με υπομονή την υπουργοποίησή του. Μετά από τις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησης της χώρας, και ενώ δεν είχε υπουργοποιηθεί, όπως αρχικά λεγόταν, ο κ. Δρούτσας ξεκίνησε τις διαρροές σε ΜΜΕ ότι οι Αμερικανοί δυσανασχετούσαν, διότι επί της ουσίας το υπουργείο Εξωτερικών δεν είχε πολιτικό προϊστάμενο, δεδομένου ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε αφοσιωθεί στο μέτωπο της οικονομίας. Στις 3/2/2010 η Εφημερίδα Ελευθεροτυπία σημείωνε μεταξύ άλλων σε σχετικό ρεπορτάζ: «…έτερος Αμερικανός παράγων δηκτικά σημείωνε πως ο Έλληνας πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου δεν έχει ακόμη ορίσει υπουργό Εξωτερικών, γεγονός που “δεν βοηθά στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας”, γιατί ο κ. Δρούτσας ζει με το συνεχή φόβο «μήπως υπονομευθεί από εσωτερικούς του αντιπάλους». Φυσικά τίποτα τέτοιο δεν συνέβαινε. Στη συνέχεια ο κ. Δρούτσας υπουργοποιήθηκε και όπως ισχυρίζονται πολλοί εντός και εκτός κυβέρνησης «εκτελεί χρέη διευθυντή εθιμοτυπίας του πρωθυπουργού».


http://www.newscode.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Wikileaks: Ομολογία - σοκ για μυστική διπλωματία από στενή σύμβουλο του Γ. Παπανδρέου

Aπό εδώ, έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στην μυστική διπλωματία που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση ως τακτική πίσω από τις πόρτες των κλειστών διαπραγματεύσεων, όπως συνέβη και στην περίπτωση της πρόσφατης επίσκεψης Παπανδρέου στο Ερζερούμ της Τουρκίας για να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ταγίπ Ερντογάν.
Σε σημερινό δημοσίευμα της η εφημερίδα «Καθημερινή» αναφέρεται σε τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας που φέρνει στο φως τα Wikileaks, με εκμυστηρεύσεις και εκτιμήσεις της άτυπης συμβούλου του πρωθυπουργού Πωλίνας Λάμψα . Το τηλεγράφημα φέρνει την υπογραφή του πρώην Αμερικάνου πρέσβη στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ και στάλθηκε στις 20 Δεκεμβρίου του 2009, ενώ αναφέρεται σε συνομιλίες που είχε η κ. Λάμψα με δύο πολιτικούς συμβούλους της Αμερικάνικης Πρεσβείας στις 3 Δεκεμβρίου του 2009.
Ο Κ. Σπέκχαρντ αναφέρει σχετικά στο τηλεγράφημα του «Η Λάμψα σημείωσε πως και Άλεξ Ρόντος λειτουργεί σαν άτυπος σύμβουλος του πρωθυπουργού μακριά από το προσκήνιο και έχει αναλάβει ειδικούς ρόλους και αποστολές για λογαριασμό του κ. Παπανδρέου» και συνεχίζει μεταφέροντας τις απόψεις της κ. Λάμψα για μυστική διπλωματία «Αν και άτυπη σύμβουλος η ίδια παραδέχθηκε ότι υπάρχουν περιθώρια για σύγχυση και αλληλοεπικάλυψη στις επικοινωνίες, εκφράζοντας ανησυχία για το γεγονός ότι υπάρχει πάρα πολλή μυστική διπλωματία σε εξέλιξη μέσα στην κυβέρνηση και πως πολλοί άνθρωποι σε υπηρεσιακό επίπεδο στο υπουργείο εξωτερικών δεν λαμβάνουν πληροφορίες για ευαίσθητα θέματα. Σύμφωνα με τα λόγια της υπάρχει ένα ρίσκο όταν δεν γνωρίζει η κυβέρνηση από πού παίρνει πληροφορίες».
Στο τηλεγράφημα η Πωλίνα Λάμψα αναφέρεται ως άτυπη σύμβουλος του πρωθυπουργού, επικεφαλής ενός μικρού ανεξάρτητου γραφείου, το οποίο μεγαλώνει και είναι ξεχωριστό από το ΠΑΣΟΚ και από το ΥΠΕΞ. Μάλιστα αναφέρει ότι η κ. Λάμψα θέλησε να παραμείνει σε αυτή την θέση μετά τις εκλογές γιατί επιθυμούσε να έρχεται σε άμεση επαφή με τον πρωθυπουργό και όχι να αναφέρεται σε υπουργό ως υφυπουργός.


http://www.newscode.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Άρθρο- παρέμβαση Βασίλειου Μαρκεζίνη: Άμεση απομάκρυνση του κ. Δρούτσα

Με ένα βαρυσήμαντο άρθρο του στο περιοδικό «Επίκαιρα», ο ακαδημαϊκός sir Βασίλειος Μαρκεζίνης...

καταθέτει την άποψή του για τα λάθη της ηγεσίας της ελληνικής διπλωματίας. Ποιες είναι οι ευθύνες του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Δ. Δρούτσα; Πόσο άλλαξε η εικόνα των υποτιθέμενων «φίλων» μας στο εξωτερικό για την Ελλάδα μετά τη Σύνοδο Κορυφής; Πόσο μπορεί να στοιχίσει στην Ελλάδα η έλλειψη συντονισμού και συνεννόησης της κυβέρνησης; Ολόκληρο το άρθρο-παρέμβαση, στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν αυτή την εβδομάδα έχει ως εξής: Όταν, πριν από έναν και πλέον χρόνο, στην ΕΤ1, εκφράζαμε ανησυχίες και προειδοποιήσεις για το Καστελόριζο, κανείς δεν έδωσε σημασία. Όταν, τον περασμένο Οκτώβριο, στην ΕΤ3, προειδοποιούσαμε για τις τουρκικές αξιώσεις να αποκλειστεί το Καστελόριζο από τις τρέχουσες διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο, οι περισσότεροι, και πάλι, μας αγνόησαν. Λίγο πρωτύτερα, τον ίδιο μήνα, ενώπιον ενός κοινού 2.500 ατόμων στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», διατυπώσαμε σοβαρές προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που υποβόσκουν στη Θράκη. Αυτή τη φορά, οι προειδοποιήσεις μας εισακούστηκαν και αναπαρήχθησαν από πολυάριθμα ιστολόγια. Σε ομιλία στην Κρήτη, αλλά και από τις σελίδες της Ναυτεμπορικής, προειδοποιήσαμε επίσης για την επιδεινούμενη κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, η οποία, όπως είπαμε –σε μια εποχή όπου η κυβέρνηση προέβλεπε επάνοδο της χώρας μας στις αγορές εντός του 2011 και διατεινόταν ότι είχε υλοποιήσει «κατά 100%» τα όσα είχε αναλάβει να κάνει–, «δεν έχει πιάσει ακόμη πάτο». Προς επίρρωση, μάλιστα, των κυβερνητικών ισχυρισμών, επακολούθησε η δημοσίευση μακράς σειράς δηλώσεων από τους Ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι επαινούσαν τις προσπάθειές της Ελλάδας. Μετά από έξι μήνες ερωτώ ποιος είχε δίκιο; Όταν επισημάναμε, τόσο σε ομιλία στη Θεσσαλονίκη όσο και σε ανοιχτή επιστολή προς τον Τύπο, τους κινδύνους που ενέχει η μη διακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ, ως αναγνωρισμένου δικαιώματός μας, οι απόψεις μας έγιναν αντικείμενο μιας πρωτοφανούς εκστρατείας δυσφήμησης από την πλευρά της ομάδας κρατικοδίαιτων πανεπιστημιακών που στηρίζει το υπουργείο Εξωτερικών. Παρ’ όλα αυτά, τη σταυροφορία μας ήλθαν να την ενισχύσουν οι επιστολές που συνεχίζουμε να λαμβάνουμε καθημερινά από εκατοντάδες συμπατριώτες μας. Σήμερα, η άκαιρη, ανοργάνωτη και καταφανώς ζημιογόνα επίσκεψη του κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα και τη Θράκη έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους μας. Ποτέ δεν σταματήσαμε να εκθειάζουμε την επιστημονική εμβρίθεια του κ. Νταβούτογλου, επισύροντας μάλιστα αρκετές επικρίσεις γι’ αυτή τη στάση μας. Εξάλλου, ούτε προτιθέμεθα να βάλλουμε εναντίον του ούτε και να απομακρυνθούμε –έστω και κατ’ ελάχιστον– από τη μακρόχρονη πεποίθησή μας, ότι η χώρα μας πρέπει να αναπτύξει και να διατηρήσει φιλικές σχέσεις με την Τουρκία. Ερχόμενος στην Ελλάδα, ο κ. Νταβούτογλου έκανε πράγματι το καθήκον του∙ πλην όμως κατά τον πλέον άκομψο δείχνοντας του είδους την αυτοπεποίθηση που αισθάνεται όποιος μιλάει σε κατώτερο! Από την άλλη πλευρά: Κατηγορούμε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών και τους συμβούλους του για την άκαιρη πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης. Κατηγορούμε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, διότι δεν απάντησε, ως όφειλε, στην προκλητική επιχειρηματολογία του κ. Νταβούτογλου ή την έντεχνα επιδειχθείσα υπεροψία που επέδειξε ο Τούρκος υπουργός δημοσίως (αλλά και στο ιδιωτικό του σεμινάριο με τους φίλους του πανεπιστημιακούς), όλα αυτά καθ’ ον χρόνο βρισκόταν σε ελληνικό έδαφος. Υπενθυμίζουμε, λοιπόν, στους συμπατριώτες μας ότι η επίσκεψη Νταβούτογλου απέδειξε περίτρανα όλα όσα έχουμε πει για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας και την απολύτως ανεξήγητη ελληνική αδράνεια, την οποία η κυβέρνησή μας επιμένει να περιβάλλει με το μανδύα της αναγκαίας διπλωματικής μυστικότητας. Αναφορικά με την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Ντομινίκ Στρος-Καν, τονίζουμε ότι και αυτή επιβεβαιώνει την άποψή μας ότι οι υποτιθέμενοι «φίλοι» μας στο εξωτερικό έχουν αρχίσει να απαυδούν με εμάς, τους Έλληνες, να μας θεωρούν ανειλικρινείς και ανίκανους, ενώ είναι επίσης προφανές πως δεν θα διστάσουν να μας «αδειάσουν» αμέσως μόλις διασφαλίσουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα, για τα οποία και μόνον ενδιαφέρονται. Οι ανωτέρω σκέψεις ουδόλως αλλάζουν εξαιτίας της οργανωμένης θριαμβολογίας μετά τις Βρυξέλλες, μερικές ημέρες μετά την εξίσου ενορχηστρωμένη απαισιοδοξία της προηγούμενης εβδομάδας. Ο κυνισμός μας δικαιολογείται από τα ακόλουθα γεγονότα: α) Κατά το παρελθόν, πολυάριθμες κυβερνητικές δηλώσεις ή προβλέψεις αποδείχθηκαν εσφαλμένες ή αναληθείς· γιατί τώρα πρέπει να τους πιστέψουμε; β) Δύο από τα αναγγελθέντα μέτρα αναμένονταν, ενώ το τρίτο παραμένει αδιευκρίνιστο. γ) Παραμένουν ως υποχρεώσεις οι προγραμματισμένες ιδιωτικοποιήσεις και εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας (με την κωμική προσθήκη ότι αποφασίζονται από εμάς και δεν επιβάλλονται από τους «φίλους» μας). δ) Ουδείς λόγος γίνεται για τα βαρύτατα μέτρα που θα ακολουθήσουν, είτε αυτά ονομαστούν «νέα» είτε θεωρηθούν ως «ήδη επιβληθέντα» αλλά μη εφαρμοσθέντα. Θα τα αντέξει όλα αυτά το (παλιό ή και νέο) ΠΑΣΟΚ; Θα τα δεχθεί ο κόσμος χωρίς να βγει στους δρόμους; Παρά την τελειοποιημένη επικοινωνιακή του πολιτική, θα βελτιωθούν άραγε οι προοπτικές του κυβερνώντος κόμματος, έστω και με τον αναμενόμενο κυβερνητικό ανασχηματισμό, που μπορεί να μετατρέψει συμβούλους σε υπουργούς ή να περιθωριοποιήσει άλλους; Ο χρόνος μόνο θα δείξει πόσο θα διαρκέσουν η τεχνητή ευφορία και ο αντίκτυπος των δημοσιευμένων φιλοφρονήσεων (σε αντίθεση με την εν κρυπτώ εκφραζόμενη κακογλωσσιά, στην οποία επιδίδονται και οι δύο πλευρές). Δεν μπορούμε, λοιπόν, παρά να κλείσουμε τις παρατηρήσεις μας επαναλαμβάνοντας τις προβλέψεις μας: η συλλογική έλλειψη συνεννόησης και η αποδιοργάνωση της κυβέρνησης και το μη λειτουργούν κράτος μάς οδηγούν ταχύτατα σε ακόμη μεγαλύτερες οικονομικές καταστροφές, καθώς και στον εντεινόμενο κίνδυνο η εντεινόμενη οικονομική κακουχία να μεταλλαχθεί σε σοβαρή κοινωνική αναταραχή, την οποία κανένας πολίτης, έστω και ελάχιστα νοήμων, επιθυμεί, αλλά και την οποία όλοι οι διορατικοί Έλληνες βλέπουν αναπόφευκτα να πλησιάζει. Ας το πάρουμε, λοιπόν, απόφαση: Οι θεοί της Ελλάδας μάς έχουν εγκαταλείψει. Για να κατευναστούν, θα χρειαστούν «ανθρωποθυσίες». Και το καταλληλότερο σημείο για να ξεκινήσουμε είναι το υπουργείο Εξωτερικών – απομακρύνοντας πάραυτα τον προϊστάμενό του, προτού αυτός, μαζί με τους πανεπιστημιακούς παρατρεχάμενούς του, μπορέσουν να μας βυθίσουν ακόμη περισσότερο στην καταστροφή, καθώς θα αναπτύσσουν το από καιρό διακηρυσσόμενο «νέο δόγμα» τους περί ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Έλεος! Χωρίς απώτερες επιδιώξεις, χωρίς βλέψεις αλλά και χωρίς καμία διάθεση συγκατάβασης, ελπίζουμε ειλικρινά ότι οι απλοί Έλληνες πολίτες –περιλαμβανομένων των εκφοβισμένων αλλά και αδρανών μεσαίων τάξεων– θα αφυπνιστούν επιτέλους και θα ανταποκριθούν στις επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις μας, ώστε να ανακοπεί η πτώση που πλήττει όλες τις όψεις του δημόσιου βίου μας. Έχει έλθει η στιγμή να απαλλαγούμε οριστικά από αυτή την καταστροφικά διχασμένη ομάδα πολιτικών που μας έχει βυθίσει σε κάτι χειρότερο από τα… «σ…ά» του Στρος-Καν: στην εθνική και τη διεθνή ταπείνωση, τη συρρίκνωση και την εκμηδένιση!  http://www.epikaira.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Σε κατάσταση «ένδειας» οι Έλληνες διπλωμάτες σε όλο το κόσμο

Του Δημήτρη Μπεκιάρη


Τις προηγούμενες ημέρες, ήρθε στο φως της δημοσιότητας το τηλεγράφημα του πρέσβη της Ελλάδας στο Ναϊρόμπι της Κένυας, με θέμα «Ανάγκη Χρημάτων». Τι ανέφερε ο Έλληνας πρέσβης στο τηλεγράφημά του; Ότι το προσωπικό της πρεσβείας είναι απλήρωτο κάνοντας λόγο για «κραυγή απελπισίας» και ότι η διπλωματική αντιπροσωπεία εκεί δεν έχει λάβει τα λειτουργικά έξοδα του προηγούμενου μήνα. Το θέμα έφερε πριν από μερικές ημέρες στην ελληνική βουλή ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Παπαθανασίου, ο οποίος σε ερώτηση την οποία υπέβαλε ζήτησε να μάθει σε ποιες άλλες πρεσβείες έχει καθυστερήσει η μισθοδοσία και ποιο είναι το συνολικό ύψος των κονδυλίων, που αφορά στην μηνιαία μισθοδοσία των διπλωματικών υπαλλήλων.
Η επιστολή απόγνωσης του Έλληνα Πρέσβη τελειώνει ως εξής: «Σε περίπτωση που έχετε αποφασίσει το κλείσιμο της αρχής αυτής, θα παρακαλούσαμε να το κάνετε με αξιοπρέπεια, τηρώντας τις συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει στο όνομα της χώρας μας. Υπενθυμίζουμε, ωστόσο, ότι πρόωρη μονομερής καταγγελία του συμβολαίου ενοικίασης των γραφείων της Πρεσβείας, θα σημάνει πολύχρονος και εξευτελιστικό διασυρμό της Ελλάδας και της Πρεσβείας στην υποσαχαρική Αφρική και όχι μόνο».
Όπως λέγεται το τελευταίο χρονικό διάστημα «το υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται υπό κατάρρευση». Επί της ουσίας το υπουργείο Εξωτερικών έχει κηρύξει στάση πληρωμών, σε μία περίοδο που οι ανακατατάξεις στην περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, του βορειοαφρικανικού χώρου και της Μέσης Ανατολής είναι μεγάλες και οι εξελίξεις ραγδαίες. Και ενώ το υπουργείο Εξωτερικών θα έπρεπε να ασκεί εξωτερική πολιτική, συμβάλλοντας στον καθορισμό των εξελίξεων στην «γειτονιά» της Ελλάδας, εν τούτοις πολλές διπλωματικές αντιπροσωπείες δεν έχουν την δυνατότητα κάλυψης των βασικών αναγκών. Συνεπώς θα περίμενε κανείς από την πολιτική ηγεσία του νεοκλασικού της Βασιλίσσης Σοφίας να είναι πιο προσεκτική και πολύ πιο σοβαρή σε μία περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την Ελλάδα, λόγω των συνεπειών της οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω της έντασης που επικρατεί σε ολόκληρη την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Όπως μάλιστα έγινε γνωστό τις προηγούμενες ημέρες οι υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίοι υπηρετούν στις διπλωματικές υπηρεσίες του Εξωτερικού θα πληρωθούν μετά τις 20 Μαρτίου και αυτό διότι οι κωδικοί της μισθοδοσίας είναι κενοί.
Σήμερα δεν είναι λίγοι εκείνοι, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι αν δεν βρεθεί λύση στο αδιέξοδο «πλέον θα ομιλούμε για αδυναμία άσκησης εξωτερικής πολιτικής», όπως επίσης για «κατάρρευση στο υπουργείο Εξωτερικών με εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες, συν τοις άλλοις, και για την εικόνα της χώρας», ενώ ο υπουργός Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας, έχει ζητήσει από τον υφυπουργό Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δόλλη, ο οποίος έχει ξεκινήσει επαφές με τον υφυπουργό Οικονομικών κ. Δημήτρη Δόλλη, να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά» κάνοντας χρήση της διαπραγματευτικής του ικανότητας.
Μάλιστα πριν από μερικές ημέρες σε ανακοίνωση την οποία είχε εκδώσει η Ένωση Διπλωματικών Υπαλλήλων ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η εκπροσώπηση της χώρας, πρωταρχική αποστολή του ΥΠΕΞ, δεν είναι εφικτή με όρους μίζερης γραφειοκρατικής διαχείρισης. Η προβολή της Ελλάδας, εξελίσσεται σε προσβολή. Το γραφειοκρατικό αδιέξοδο και η δυσλειτουργία στην οποία έχει περιέλθει το υπουργείο Εξωτερικών προφανώς δεν υπαγορεύονται από τις επιταγές του Μνημονίου».
Μια παλιά ιστορία
Βέβαια, επειδή το θέμα του τηλεγραφήματος του Έλληνα πρέσβη στο Ναϊρόμπι της Κένυας έφερε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών παραμένουν απλήρωτοι και επίσης δεν είναι η πρώτη φορά, που δεν μπορούν να καλυφθούν λειτουργικά έξοδα των διπλωματικών αντιπροσωπειών. Τον Δεκέμβριο του 2008, για πρώτη φορά το υπουργείο Εξωτερικών αδυνατούσε να πληρώσει τους υπαλλήλους του. Μάλιστα για πρώτη φορά καθυστέρηση καταβολής μισθών είχε διαπιστωθεί τον Σεπτέμβριο του 2008.


http://www.newscode.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

ΠΑΓΩΜΕΝΕΣ ΟΣΟ ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ - ΜΟΣΧΑΣ

Παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου πως ''δεν υπάρχει πρόβλημα'', οι σχέσεις Ελλάδος και Ρωσίας περνούν την χειρότερη φάση τους εδώ και πολλά χρόνια, όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές από την Μόσχα. Aυτό υποστηρίζει το ''Defencenet'', το οποίο εμφανίζει την Ρωσία ενοχλημένη μετά το "πάγωμα" της αμυντικής συνεργασίας από την πλευρά της Ελλάδας. Η ελληνική στάση καθώς και τα προσκόμματα που έχει δημιουργήσει η Βουλγαρία στον αγωγό Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη (με ελληνική υπόθαλψη, σύμφωνα πάντα με το ''Defencenet'' ) , θέλουν τη Μόσχα να αποφασίζει τις επόμενες μέρες οριστική αποχώρηση από το εν λόγω ενεργειακό project.

Ήδη οι ρωσικές εταιρείες που συμμετέχουν στην κοινοπραξία Trans Balkan Pipeline, OAO Transneft, OAO Rosneft and OAO Gazprom Neft, έλαβαν εντολή από το ρωσικό υπουργείο Ενέργειας να αποχωρήσουν. Επισήμως αύριο στη Ρώμη, στην συνάντηση των τριών μετόχων, πιθανόν να ανακοινώσουν ότι σταματούν τη χρηματοδότηση του σχεδίου του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.

Σε ότι αφορά την ελληνορωσική αμυντική συνεργασία, το κλίμα είναι επίσης παγωμένο, ενώ οι ίδιες πηγές από την Μόσχα διαψεύδουν τα όσα διαδίδουν πηγές του ελληνικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας για "καλό κλίμα" στην πρόσφατη συνάντηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου με τον Ρώσο υφυπουργό, αρμόδιο για την αμυντική συνεργασία, Μιχαήλ Δημήτριεφ: "Ο Μ. Δημήτριεφ αποσύρθηκε για να διαβουλευτεί με τον πρόεδρο και των πρωθυπουργό της Ρωσίας για τις επόμενες κινήσεις τους", αναφέρουν οι ίδιες πηγές.

Πρόκειται για την πλέον αρνητική γεωπολιτική εξέλιξη σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων, αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθήθηκε από την ελληνική πλευρά από το 2009 και μετά, ενώ ευθύνες υπάρχουν και στην προηγούμενη κυβέρνηση του Κώστα Καρμανλή, που δεν είχε επιταχύνει τις εξελίξεις, σημειώνει ενδεικτικά το ''Defencenet'', και συνεχίζει: ''Η ελληνική γεωπολιτική ήττα στο θέμα του αγωγού, με την συνδρομή του αμερικανικού "πιονιού" Μπόϊκο Μπορίσοφ, είναι κάτι παραπάνω από επώδυνη, σε όλα τα επίπεδα, στρατηγικά και οικονομικά. Το χειρότερο: καταδεικνύεται ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να υλοποιήσει ούτε βασικές γεωοπολιτικές της επιλογές''.

Υπενθυμίζεται όιτι Ελλάδα, Ρωσία και Βουλγαρία είχαν συμφωνήσει το 2007 στην κατασκευή του αγωγού, μήκους 285 χιλιομέτρων, που θα μετέφερε πετρέλαιο από το βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Το σχέδιο, ύψους 1 δισ. ευρώ, θα είχε μεταφορική ικανότητα 35 εκατ. μετρικών τόνων πετρελαίου τον χρόνο και θα παρέκαμπτε για πρώτη φορά στην Ιστορία τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων, οδηγώντας σε σημαντική εξοικονόμηση του υψηλού κόστους που συνεπάγεται η μεταφορά πετρελαίου μέσω δεξαμενόπλοιων, αλλά κυρίως δίνοντας στην Ελλάδα ένα τεράστιο στρατηγικό πλεονέκτημα, αφού έβαζε την Ρωσία, πρακτικά, ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία στον Έβρο, κάνοντας ενέργειες όπως η "Βαριοπούλα" ακατόρθωτες.

Το 2010 η Ρωσία βλέποντας ότι η Ελλάδα και η Βουλγαρία κωλυσιεργούσαν προχώρησε σε συμφωνία 2,5 δισ. δολαρίων, με την Τουρκία και την Ιταλία για τη μεταφορά πετρελαίου από το τουρκικό λιμάνι της Σαμσούντας στη Μαύρη Θάλασσα, στο μεσογειακό (επίσης τουρκικό) λιμάνι του Τσεϊχάν.

Διαβάστε περισσότερα ...

Οι εξεγέρσεις σε Τυνησία και Αίγυπτο και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων…

Τι έκανε Αμερικανούς και Ευρωπαίους να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουν την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου;

Δεν είναι παράδοξη η εσπευσμένη επίσκεψη Μέρκελ στη Λευκωσία καθώς και ο τρόπος που μίλησε για το Κυπριακό; Μαθαίνουμε ότι επίκειται σύντομα και επίσκεψη Σαρκοζί… Θα ήταν ενδιαφέρον να προσπαθήσει κάποιος να συνδέσει όλα αυτά τα «τυχαία» γεγονότα των τελευταίων εβδομάδων, όπως:

- Συμφωνία Ισραήλ-Κύπρου για οριοθέτηση της ΑΟΖ.

- Ανάλογη έναρξη συνομιλιών με την Ελλάδα.

- Ξαφνικό ξέσπασμα «επαναστάσεων» -οπωροκηπευτικών αποχρώσεων αλά Ουκρανία, Πορτογαλία κ.λ.π., με άρωμα ΜΚΟ- σε χώρες που γειτνιάζουν με τις επίμαχες περιοχές.

Ας προσέξουμε εδώ ότι το Τελ Αβίβ έδωσε χάρτες στη δημοσιότητα αναγνωρίζοντας την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), η οποία συνεχίζεται με την ΑΟΖ της Κύπρου. Οι χάρτες περιγράφουν την πορεία του αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου που θα παράγεται στο κοίτασμα «Λεβιάθαν» από την αμερικανική εταιρεία Νoble Εnergy Ltd. και θα διοχετεύεται στην Ευρώπη μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, ο αγωγός θα πρέπει να διασχίζει τη θαλάσσια περιοχή, η οποία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αποτελεί μέρος της ελληνικής ΑΟΖ και του τμήματος της ΑΟΖ που η Ελλάδα διαθέτει στη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στην περιοχή του Καστελορίζου, της Ρω και της Μεγίστης  (σας θυμίζουν κάτι αυτές οι περιοχές; Ίσως κάποιες «περίεργες» κινήσεις των Τούρκων;).

Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται ένας πολύ ισχυρός ενεργειακός άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με οφέλη και για την Κύπρο και Ελλάδα. Η δημιουργία ενός αγωγού που θα τροφοδοτεί ενεργειακά ολόκληρη την Ευρώπη γεωστρατηγικά τοποθετεί την Ελλάδα και την Κύπρο σε ένα ασφαλές περιβάλλον, μιας και θα είναι πολλοί οι ενεργειακά εξαρτώμενοι.

Μήπως (λέω μήπως) σχετίζονται αυτές οι εξελίξεις με την «τεχνητή χρεοκοπία» της χώρας, που κατάφεραν οι Παπακωνσταντίνου/Παπανδρέου να πετύχουν μέσα σε λίγους μόνο μήνες, με περισσή βιασύνη και σε συνεργασία με τα τσακάλια της Goldman Sachs και Deutsche Bank;

Μήπως έπρεπε να μπει η χώρα μας υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ (βλ. ΟΗΕ/ΗΠΑ) και ΕΚΤ (τρόικα) ενόψει μιας σοβαρής αλλαγής στα δεδομένα των οικονομικών ισορροπιών;

 Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, η διοχέτευση ενός ποσοστού μόνο 20% των ακαθαρίστων εσόδων στην Ελλάδα και στην Κύπρο σημαίνει 159 – 212 δισ. δολάρια για κάθε χώρα. Η διάρκεια ζωής ενός κοιτάσματος εκτιμάται στα 30 – 35 χρόνια, έτσι υπολογίζεται ότι το ετήσιο όφελος θα ανέρχεται στα 7,07 δισ. δολάρια.

Η Κύπρος, που έχει αντιληφθεί εδώ και μερικά χρόνια τη «δύναμη» της οριοθέτησης της ΑΟΖ, χρησιμοποιεί τις έρευνες πετρελαίου για να τονίσει την υπόστασή της και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Στις 12 Δεκεμβρίου 1988, προχώρησε στην επικύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Το Φεβρουάριο του 2003 και τον Ιανουάριο του 2007, η Κύπρος υπέγραψε συμφωνία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο και το Λίβανο, αντίστοιχα. Η συμφωνία βασίζεται στη διεθνώς αποδεκτή αρχή της μέσης γραμμής και τους όρους της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Το Δεκέμβριο του 2010 ακολούθησε η υπογραφή συμφωνίας μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών. Η Κύπρος έχει αρχίσει επαφές με τη Συρία για την υπογραφή συμφωνίας.

Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει υπογραφεί συμφωνία, μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας, για τον καθορισμό ΑΟΖ, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μία γκρίζα ζώνη. Να σημειώσουμε ότι πριν από την αναταραχή στην Αίγυπτο, η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Τουρκία σε αυτό το θέμα, που εκ των πραγμάτων γίνεται αποδεκτό ότι το Καστελόριζο δεν έχει υφαλοκρηπίδα.

Σε ποιο συμπέρασμα θα μπορούσε να καταλήξει ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος στην Ελλάδα, καθώς προσπαθεί να συσχετίσει όλα αυτά με τα όσα παρουσιάζονται επίσημα από κυβερνητικής πλευράς και ΜΜΕ και τα όσα βλέπουμε να συμβαίνουν στον τόπο μας; Δεν αφήνουν την αίσθηση του αποπροσανατολισμού;

Το συμπέρασμα είναι σαφές: Σε μια χρονική συγκυρία όπου η χώρα θα μπορούσε να εκτιναχτεί σε σημαντικά οικονομικά μεγέθη, o ελληνικός λαός έχει πέσει σε χέρια καιροσκόπων και δοσίλογων, που στόχος τους είναι, να εξυπηρετήσουν αντεθνικά συμφέροντα!

http://alkimosarchive.wordpress.com/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ευκαιρίες

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Οι ευκαιρίες για την Ελλάδα στην εξωτερική πολιτική της δεν έχουν λείψει ποτέ. Το αν όμως αυτές τις εκμεταλλεύεται η εκάστοτε κυβέρνηση είναι ένα άλλο θέμα, με κατά κανόνα αρνητικό πρόσημο όταν έρθει η ώρα του απολογισμού.

ΚΑΙ όμως, ακόμα και αυτή τη δύσκολη περίοδο για την οικονομική τύχη της χώρας, υπάρχουν ευκαιρίες προς εκμετάλλευση και αναβάθμιση του πεσμένου ηθικού και του διεθνούς κύρους της χώρας.

ΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ αυτές έρχονται από το Βορρά (προ πολλού) και από το Νότο (προσφάτως).

ΑΣ τα πάρουμε ανάποδα: Η Ελλάδα και το Ισραήλ προσέγγισαν θεαματικά το τελευταίο διάστημα (σ.σ. ελέω Τουρκίας!). Η προσέγγιση μπορεί να γίνει απείρως στενότερη μέσω... του «Λεβιάθαν», του τεράστιου υποθαλάσσιου κοιτάσματος υδρογονανθράκων, το οποίο αγκαλιάζει το Ισραήλ αλλά και τα νότια παράλια της Κύπρου. Η Λευκωσία ανακοίνωσε ότι προτίθεται να συν-κατασκευάσει τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης του αερίου για εσωτερική και εξωτερική συνεκμετάλλευση. Η Αθήνα δήλωσε -δειλά- ότι προτίθεται να μεταφέρει το ισραηλινό αέριο στην Ευρώπη.

ΣΤΑ γρήγορα, λοιπόν, σχηματίζεται επί χάρτου μια νέα διεθνής ενεργειακή οδός, στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας, χωρίς τη συμμετοχή της ή την επιρροή της. Στο σχέδιο αυτό, αργά ή γρήγορα, θα εμπλακούν και οι ΗΠΑ· πρώτον, για να βοηθήσουν επιπλέον το Ισραήλ και, δεύτερον, για να επιβεβαιώσουν στην πράξη το «δόγμα τους» για την αναγκαιότητα «διαφοροποίησης των διεθνών ενεργειακών οδών» από αυτές της Ρωσίας.

ΕΙΝΑΙ άγνωστο αν η Αθήνα, μέσα στη γενική μιζέρια της, θα αρπάξει με επαγγελματική ακρίβεια και συνέπεια αυτή τη μεγάλη ευκαιρία. Αφού προηγουμένως, βεβαίως, σταθεροποιήσει και θέσει σε σωστές βάσεις αυτή την πιθανή συνεργασία της με το Ισραήλ, χωρίς να υπάρχουν συνέπειες στη γενικότερη πολιτική της (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτήν) στη Μέση Ανατολή.

ΣΤΟΝ αντίποδα παραμένει εκκρεμής ή σε λανθάνουσα πορεία η σχέση της Αθήνας με τη Μόσχα, που μόλις πριν από τρία χρόνια βασιζόταν υπερηφάνως -τότε- στην ενεργειακή συνεργασία των δύο χωρών.

ΟΙ ρωσικοί αγωγοί πετρελαίου αλλά και φυσικού αερίου στην Ελλάδα παραμένουν συμφωνία ημιτελής και, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, αυξάνονται κατά κύματα το τελευταίο διάστημα τα δείγματα βαθιάς ανησυχίας και εκνευρισμού της ρωσικής πλευράς απέναντι στις τελικές διαθέσεις της Αθήνας, που κωλυσιεργεί κραυγαλέα πλέον.

ΚΑΙ όμως. Αυτές οι δύο περιπτώσεις δεν είναι εκ διαμέτρου αντίθετες για τα ελληνικά συμφέροντα. Είναι απολύτως συμπληρωματικές και αποτελούν μια πολύ μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα και τη θέση της στη διεθνή σκακιέρα.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΟΥΝ όμως πολιτικούς με καθαρό και ψύχραιμο εγκέφαλο, προσανατολισμένο μόνο στην εξυπηρέτηση των άμεσων και μακροπρόθεσμων συμφερόντων της χώρας.

ΚΑΙ αυτό παραμένει ζητούμενο.

http://www.enet.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

«Ρακένδυτη» η ελληνική διπλωµατία

Δραµατικές εκκλήσεις από τις πρεσβείες και τα προξενεία ανά τον κόσµο µετά τις περικοπές κονδυλίων

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ

Στο σκοτάδι έµεινε πρόσφατα ελληνική πρεσβεία σε µεγάλη σκανδιναβική χώρα επειδή ο επικεφαλής της δεν είχε την έγκριση κονδυλίων για να πληρώσει το ηλεκτρικό. Την ίδια ώρα, επικεφαλής σε άλλη διπλωµατική αρχή του εξωτερικού πληρώνει την καθαρίστρια από την τσέπη του, ενώ διπλωµατικοί υπάλληλοι δουλεύουν στο ηµίφως για να µην καίνε ρεύµα, και άλλοι έχουν κόψει τη θέρµανση και δουλεύουν µε το παλτό για να κάνουν οικονοµία... Τα περιστατικά είναι ενδεικτικά της κατάστασης πουεπικρατεί σε πολλές πρεσβείες του εξωτερικού, καθώς η περικοπή του προϋπολογισµού του υπουργείου Εξωτερικών και τα σκληρά µέτρα λιτότητας διαµορφώνουν για τους διπλωµάτες µια επαγγελµατική πραγµατικότητα γεµάτη δυσκολίες και... σχιζοφρένεια. ΔΎΣΚΟΛΙΕΣυπάρχουν εδώ και αρκετό καιρό, αλλά τις τελευταίες εβδοµάδες επικρατεί αναστάτωση και αλαλούµ στις πρεσβείες και τα προξενεία της Ελλάδας ανά τον κόσµο, καθώς µειώθηκαν κατά 60% οι λειτουργικές δαπάνες τους, οι οποίες περιλαµβάνουν και ανελαστικά πάγια έξοδα, όπως ηλεκτρικό, νερό και θέρµανση (τα οποία είχαν ήδη περικοπεί κατά 20% το 2010). Η κατάσταση έγινε πιο δραµατική, καθώς σύµφωνα µε εγκύκλιο του υπουργείου Οικονοµικών έπαυσε η εκ των προτέρων έγκριση για τις συγκεκριµένες δαπάνες. Τα ποσά θα καταβάλλονται εκ των υστέρων, ύστερα από υποβολή σχετικών λογαριασµών. Στο ενδιάµεσο - αν και δεν σηµειώνεται στην εγκύκλιο - και προκειµένου να µη λήγουν οι λογαριασµοί, επί της ουσίας υποχρεώνονται οι επικεφαλής των αρχών να πληρώνουν τους λογαριασµούς από την τσέπη τους.

Επειδή, όµως, δεν έχουν όλοι αυτή τη δυνατότητα ή την πρόθεση, δεν είναι λίγα τα κωµικοτραγικά περιστατικά. Οπως, για παράδειγµα, σε πρεσβεία µας σε µεγάλη σκανδιναβική χώρα, όπου το ηλεκτρικό δεν πληρώθηκε εµπρόθεσµα, γιατί δεν υπήρχαν χρήµατα, µε αποτέλεσµα οι Σκανδιναβοί να κόψουν το ρεύµα! Λεπτοµέρεια, αλλά σηµαντική, για διπλωµατικές αρχές που βρίσκονται σε ψυχρά κλίµατα: οι δαπάνες για θέρµανση έχουν περικοπεί περισσότερο από τις δαπάνες για ηλεκτρικό. Αλλά το πρόβληµα είναι ουσιαστικό καθώς δεν είναι το ίδιο να υπηρετεί κανείς στην Τύνιδα ή στη Μόσχα.

οι ΔΙΠΛΏΜΑΤΕΣ µιλούν για επαγγελµατική καθηµερινότητα που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνά «τα όρια της αξιοπρέπειας», την ώρα, µάλιστα, που έχουν λάβει εγκύκλιο υπογεγραµµένη από τον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών ∆ηµήτρη ∆ρούτσα, στην οποία τους ζητείται να αναλάβουν δράσεις δηµόσιας διπλωµατίας για να βελτιώ σουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Οι περικοπές δεν ευνοούν τις κοινωνικές συναναστροφές ούτε τις δηµόσιες σχέσεις, ενώ οι αρµόδιοι επικαλούνται γραφειοκρατικά προβλήµατα και συνιστούν... υποµονή.

«Είναι κοινό µυστικό ότι πέραν των άδικων και εξοντωτικών περικοπών που έγιναν στους µισθούς των υπαλλήλων του ΥΠΕΞ, η δηµοσιονοµική λιτότητα θέτει σε κίνδυνο και τη στοιχειώδη λειτουργία των διπλωµατικών αρχών του εξωτερικού. Με µια µονοκονδυλιά, καλούνται οι ανά τον κόσµο πρεσβείες και προξενεία όχι απλώς να περιορίσουν δραστικά τα λειτουργικά τους έξοδα, πράγµα που θα ήταν απολύτως θεµιτό, αλλά να ‘’κόψουν το λαιµό τους’’, συνεχίζοντας µεν τις δραστηριότητές τους, χωρίς, όµως, να διατίθενται πλέον ικανά κονδύλια για το ηλεκτρικό, την ύδρευση, τη θέρµανση, τα ενοίκια και για κάθε άλλου είδους ανελαστική δαπάνη», λέει στα «ΝΕΑ» πρεσβευτής σε σηµαντικό πόστο του εξωτερικού, ενώ προσθέτει: «Τα γνωρίζει αυτά ο ελληνικός λαός; Γνωρίζει τους κινδύνους από τον εξευτελισµό, ο οποίος επικρέµαται όχι µόνο πάνω από τις κατά τόπους πρεσβείες, αλλά επί της ελληνικής Πολιτείας;».

Το ερώτηµα δεν είναι ρητορικό. Αρκεί να φανταστεί κανείς πόση ζηµιά µπορεί να γίνει στην εικόνα της Ελλάδας και του ελληνικού κράτους - και µάλιστα σε µια περίοδο που επιχειρεί να αποκαταστήσει την αξιοπιστία του στο εξωτερικό - αν, για παράδειγµα, η πρεσβεία στην Ουάσιγκτον καθυστερήσει να πληρώσει τους λογαριασµούς της και µπει στον αµερικανικό Τειρεσία για οφειλές λογαριασµών. Ή, ακόµη χειρότερα, τι µήνυµα θα έπαιρναν οι Τούρκοι για τη διαπραγµατευτική ισχύ της Ελλάδας, αν, για παράδειγµα, η ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα δεν µπορούσε να καλύψει τους λογαριασµούς της;

οι ΎΠΟΘΕΣΕΙΣ δεν είναισενάριο επιστηµονικής φαντασίας, καθώς πρόβληµα αντιµετωπίζουν όλες οι ελληνικές διπλωµατικές αρχές του εξωτερικού, µικρές και µεγάλες. Ηδη, σύµφωνα µε πληροφορίες των «ΝΕΩΝ», σεκάποιες αρχές έχουν σταλεί εξώδικα γιαεξώσεις λόγω αδυναµίας καταβολής ενοικίων, ενώ σε άλλες, εταιρείες ζητούν πολλαπλάσιες αποζηµιώσεις από οφειλόµενα ποσά για δαπάνες που έχουν αναληφθεί µε συµβόλαια (π.χ. leasing φωτοτυπικών, συντήρηση µηχανηµάτων θέρµανσης), τις οποίες όµως δεν εγκρίνει πια ο προϋπολογισµός του ΥΠΕΞ. Την ίδιαώρα, έχουν περικοπεί κατά 60%-70%οι δαπάνες για τηβενζίνη των υπηρεσιακών αυτοκινήτων - εργαλείο απολύτως απαραίτητο για κάθε αρχή εξωτερικού - µε αποτέλεσµα την ακινητοποίησή τους.

«Η Ελλάδα δεν διαθέτει την πολυτέλεια, ειδικότερα στους σηµερινούς χαλεπούς καιρούς, να παραµελήσει την προς τα έξω εικόνα της», σηµειώνει έτερος διπλωµάτης.

Δουλεύουν στο ηµίφως µε παλτά για να µην καίνε ρεύµα και πετρέλαιο! 

ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΔΥΛΙΑ

n Στέλνουν εξώδικα στις πρεσβείες µας γιατί δεν πληρώνονται εγκαίρως ενοίκια, δαπάνες θέρµανσης κ.λπ! Κίνδυνος να µας γράψουν στον... Τειρεσία για απλήρωτους λογαριασµούς

n Για το 2011 ο προϋπολογισµός του ΥΠΕΞ µειώθηκε κατά 22% και κινείται στα 350 εκατ. ευρώ. Το 2010 ο ήδη περικοµµένος προϋπολογισµός ήταν µικρότερος από εκείνον του Νοσοκοµείου «ευαγγελισµός»

Διπλασιάστηκαν τα µυστικά κονδύλια

ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ του ετήσιου κρατικού προϋπολογισµού που διατίθεται στο υπουργείο Εξωτερικών είναι 0,29% – είναι δε το δεύτερο λιγότερο δαπανηρό απ’ όλα τα υπουργεία. Για το 2011 ο προϋπολογισµός του µειώθηκε κατά 22%και κινείται στα 350 εκατ. ευρώ. Ενδεικτικά αναφέρεται ότιγια το 2010, ο ήδηπερικοµµένος προϋπολογισµός του υπουργείου ήταν µικρότερος από τον προϋπολογισµό του νοσοκοµείου«Ευαγγελισµός». Την ίδια ώρα, ωστόσο, σχεδόν διπλασιάστηκαν τα απόρρητα κονδύλια του υπουργείου, σε 34 εκατ. ευρώ για το 2011 από18 εκατ. ευρώπου ήταν στονπροϋπολογισµό του 2010. Πάντως, τα λειτουργικά έξοδα δεν είναι το µόνοπρόβληµα. Οι περικοπές της τάξεως του 40%-50% στις αποδοχέςεξωτερικού, έχουν ήδη εξοντώσει πολλούς διπλωµατικούς υπαλλήλους. Πολλοί διπλωµάτες λένε ότι αυτήν την εποχή τα πράγµατα έχουν γίνει χειρότερα, καθώς (λόγω της ενιαίας αρχής πληρωµών) οι µισθοίεξωτερικού που έπρεπε να καταβληθούν το τελευταίο δεκαήµερο του Ιανουαρίου θα καταβληθούν στο τέλος Φεβρουαρίου (και αν),µε αποτέλεσµα οι υπάλληλοι να µην έχουν να πληρώσουν ενοίκια, γιατρούς, φάρµακα και σχολεία. 

http://www.tanea.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ - Ν. Λυγερός: Στο Καστελόριζο, το πιο πιθανό δεν είναι να δώσουμε μόνο μια διπλωματική μάχη

 

Συνέντευξη του Κου Ν. Λυγερού* στο Geopolitics & Daily News

Η Ελλάδα τον Απρίλιο του 2009 συμφώνησε με την Αλβανία την οριοθέτηση των χωρικών μας υδάτων. Ωστόσο αργότερα με απόφαση του αλβανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου η συμφωνία κρίθηκε άκυρη. Φέρει η χώρα μας ευθύνες για το “ναυάγιο” της συμφωνίας; και αν ναι, ποιες είναι αυτές;

Η συμφωνία δεν αφορούσε μόνο στα χωρικά ύδατα, αλλά και στην ΑΟΖ.  Το ανώτατο δικαστήριο έκανε απλώς το έργο του το οποίο αφορά στο συνταγματικό.  Η καταγγελία ήλθε από την αντιπολίτευση της Αλβανίας, η οποία εντόπισε το πρόβλημα.  Η ευθύνη σχετίζεται με έλλειψη επαγγελματικότητας, σε σχέση με τη διαδικασία και ειδικά με την αρμοδιότητα των ομάδων διαπραγμάτευσης.  Δεν είναι μόνον οι υπογραφές που είναι σημαντικές, αλλά και τα πρόσωπα που υπογράφουν.  Σε κάθε περίπτωση, η συμφωνία μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί, ειδικά αν επικεντρωθούμε στο θέμα της ΑΟΖ.  (βλέπε Στρατηγικά βήματα για την καθιέρωση της ΑΟΖ, OPUS)

Σε άρθρο σας έχετε παρομοιάσει το Καστελόριζο με τις Θερμοπύλες μιας και εκεί τελικά ίσως χρειαστεί να δώσουμε τη διπλωματική μας μάχη. Τι κατά τη γνώμη σας πρέπει να κάνει η χώρα μας άμεσα πριν είναι αργά;

Στο Καστελόριζο, το πιο πιθανό δεν είναι να δώσουμε μόνο μια διπλωματική μάχη.  Τα συμφέροντα, όσον αφορά στη στρατηγική, είναι μεγάλα.  Για να καταλάβετε, ακόμη και για το FIR, κοντά στο Καστελόριζο υπάρχει ένα τετραπλό σημείο επαφής:  FIR Αθηνών, Λευκωσία, Istanbul, και Ankara.  Το Καστελόριζο είναι ένα κρίσιμο σημείο για το λεγόμενο Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, αν θέλουμε να το υποστηρίζουμε έμπρακτα, πρέπει να σταθεροποιήσουμε την παρουσία μας, όχι με μια ελλαδική προσέγγιση, αλλά με την ευρωπαϊκή.

Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, έχει μιλήσει για Οθωμανικά Βαλκάνια, για μηδενικές τριβές με τις γειτονικές χώρες, και την ίδια ώρα δεν μπορεί να εμποδίσει τη Κύπρο, μια μικρή χώρα με τα γνωστά σε όλους προβλήματα (Κυπριακό – Κατεχόμενα), να υπογράψει τρεις πολύ σημαντικές συμφωνίες ΑΟΖ με άλλες χώρες. Μήπως εμείς οι Έλλαδίτες υπερεκτιμούμε τις διπλωματικές δυνατότητες των εξ ανατολής γειτόνων, ενώ δεν θα έπρεπε;

Οι διπλωματικές ικανότητες της Τουρκίας είναι συμβατικές.  Δεν αποτελούν μια καινοτομία εδώ και αιώνες.  Χρησιμοποιούν εκφυλισμένα νοητικά σχήματα της γαλλικής διπλωματίας, της γερμανικής στρατηγικής, υπό την επιρροή της αμερικανικής νοόσφαιρας.  Επιπλέον, δεν είναι καν παράδειγμα προς μίμηση των μουσουλμανικών χωρών.  Ο Υπουργός Εξωτερικών λειτουργεί περισσότερο ως Υπουργός Τύπου, που δίνει έμφαση σε δηλώσεις και όχι σε πράξεις.  Στην τελική, δίνουμε αξία στην Τουρκία για να μεγαλώσουμε τη δική μας.  Αλλά αυτή η στρατηγική έχει τα όριά της, όπως το απέδειξε η Κύπρος με τις συμφωνίες της με τον Λίβανο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ.

Πως αξιολογείται την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Λίμπερμαν στη χώρα μας; Είστε θετικός στη προοπτική μιας ευρύτερης ελληνοισραηλινής συνεργασίας;

Οι επισκέψεις έχουν νόημα όταν τις ακολουθούν συμφωνίες, αλλιώς είναι μόνον τεχνικές και τεχνητές.  Οι Έλληνες, οι Εβραίοι και οι Αρμένιοι ξέρουν τι σημαίνει γενοκτονία.  Στον τομέα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προωθούμε πάντα τη συνεργασία των θυμάτων.  Τώρα όσον αφορά στις στρατηγικές μας, το Ισραήλ είναι ένας σημαντικός παίκτης, όχι μόνο για την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Η ένωση των FIR, των ΑΟΖ συμφέρει τους πάντες, άρα η διπλωματία μας πρέπει να γίνει πιο στρατηγική και όχι η στρατηγική μας να είναι τόσο διπλωματική. 

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στους χάρτες που έδωσε στην δημοσιότητα το Τελ Αβίβ αναγνωρίζεται 100% η ελληνική ΑΟΖ, η οποία συνεχίζεται με την ΑΟΖ της Κύπρου. Αληθεύει; Και αν ναι, πως εξηγείτε το γεγονός πως το Ισραήλ αναγνωρίζει την Ελληνική ΑΟΖ πριν από εμάς τους ίδιους;

To Ισραήλ δεν μπορεί ν’ αναγνωρίσει de jure την ελληνική ΑΟΖ, αφού η δική του ΑΟΖ δεν εφάπτεται με την πρώτη. Γενικότερα η ΑΟΖ καθορίζεται μέσω μιας διακρατικής συμφωνίας που αποδέχεται την ύπαρξη κοινών συνόρων των ΑΟΖ τους. Κατά συνέπεια, το μόνο που μπορεί να κάνει το Ισραήλ είναι  – και μ’ αυτόν τον τρόπο που πρέπει να ερμηνεύσουμε το γεγονός αυτό – ν’ αναγνωρίσει de facto όχι την ΑΟΖ, αλλά το θεωρητικό της πλαίσιο. Με άλλα λόγια δέχεται την εφαρμογή της μέσης γραμμής της ΑΟΖ, και τον υπολογισμό της μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου, κατά την επίσκεψη του στο Ερζερούμ της Τουρκίας έκανε δηλώσεις που ενόχλησαν τη τουρκική πλευρά. Γιατί κατά τη γνώμη σας ο ομόλογός του Ερντογάν απόφυγε να απαντήσει τη στιγμή των Ελληνικών δηλώσεων;

Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού δεν είναι ενοχλητικές, αλλά αληθινές. Κι αυτό έχει τη διπλή του σημασία. Είναι σημαντικό που έγιναν για να τεθεί ένα πλαίσιο, αλλά είναι σημαντικότερο να τις υποστηρίξουμε έμπρακτα, αλλιώς θα παραμείνουν λόγια για το φαίνεσθαι. Δεν αποτελούν, λοιπόν, ένα τελικό αποτέλεσμα, αλλά ένα πλαίσιο, το οποίο πρέπει να μετατραπεί σε πεδίο δράσης.

Ποια η γνώμη σας σχετικά με τη προοπτική εξέλιξης μιας γενικότερης στρατιωτικο-πολιτικης συνεργασίας της χώρας μας με την Ρωσία, και γιατί ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη έχει τόσο πολύ τελικά καθυστερήσει;

O αγωγός δεν είναι απαραίτητα εκτός φαντασίας.  Ας το σημειώσουμε λοιπόν ως ένα εργαλείο στον δυνητικό χώρο και μόνον και ας το χρησιμοποιήσουμε με τον αρμόδιο τρόπο για να μην έχουμε απογοητεύσεις.  Η στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με τη Ρωσία είναι ουσιαστική, ακόμη και σε ευρωπαϊκό πλαίσιο, έτσι ώστε να ενισχύσει την θέση μας στο ζεύγος Ευρωπαϊκή Ένωση-Ρωσία.  Ως γεωστρατηγικός παίκτης η Ρωσία είναι σημαντικότατος και ακόμη περισσότερο όταν ενσωματώνουμε στοιχεία τοποστρατηγικής.  Για να το συνειδητοποιήσουμε αρκεί να μελετήσουμε τις επιπτώσεις του Συνεδρίου Βερολίνου του 1878.

Ποια είναι η γνώμη σας όσον αφορά το ρόλο της Εκκλησίας. Είναι θετικό ή αρνητικό το γεγονός ότι ορισμένοι ιεράρχες εκφράζουν δημόσια τις απόψεις τους επάνω στα εθνικά θέματα;

Η εκκλησία θεσμικά παίζει ένα ρόλο στα εθνικά θέματα.  Το γεγονός αυτό είναι και διαχρονικό και συνταγματικό, αλλά φαντάζομαι ότι το πλαίσιο της ερώτησης είναι διαφορετικό.  Στην πραγματικότητα, δομικά είναι ανάλογο με την άποψη των βουλευτών όταν δεν εντάσσονται σ’ ένα ενιαίο πλαίσιο.  Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφραστεί, δίχως όμως να ξεχνά ότι έχουμε το δικαίωμα να τον ακούσουμε ή όχι.  Στα εθνικά θέματα γενικότερα, δεν έχουμε ανάγκη από απόψεις αλλά από γνώσεις και στρατηγική.  Όλα τ’ άλλα λόγια, γι’ αυτούς που δεν υλοποιούν τίποτα το ουσιαστικό για την πατρίδα μας.  Η Ελλάδα απαιτεί, λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, όχι λόγια αλλά ιδέες καινοτόμες για τη στρατηγική διαχείριση των κρίσεων.

*Ο Κος Νικόλαος Λυγερός είναι στρατηγικός σύμβουλος και καθηγητής γεωστρατηγικής στην Αστυνομική Ακαδημία, στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, στη Σχολή Στρατολογικού, στη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας στην Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα ...

ΚΥΠΡΟΣ/ΙΣΡΑΗΛ: Ο Λεβιάθαν και η γυναίκα του Καίσαρος

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η ανακάλυψη από την αμερικανοεβραϊκή Νόμπλ τεραστίων κοιτασμάτων αερίου στην ισραηλινή περιοχή Λεβιάθαν και η προσδοκία αντίστοιχων στο κυπριακό οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ θα έχει, επιβεβαιούμενη, τεράστια μακροχρόνια σημασία για τα μεσογειακά πολιτικο-στρατηγικά δεδομένα. Προς το παρόν όμως μάλλον “εξιτάρει” δυσανάλογα κοινή γνώμη και διάφορους αυτοσχέδιους ή υστερόβουλους “αναλυτές”. Αν υπάρχουν οι ποσότητες, τίθεται θέμα μεταφοράς στην Ευρώπη που ενδιαφέρει το Βερολίνο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει πάντως ένδειξη ότι το ζήτημα αυτό έχει ενταχθεί στον τρέχοντα γερμανικό πολιτικό σχεδιασμό.

Είναι καταρχήν προς το συμφέρον Ελλάδας-Κύπρου η εξόρυξη πόρων που διαθέτουν, όσο και η διαμεσολάβηση στη μεταφορά τους. Είναι περισσότερο προς το συμφέρον του Ισραήλ, που έχει πολύ περισσότερο ανάγκη τους ¨Ελληνες από το αντίστροφο. Το σχέδιο υποθαλάσσιου αγωγού προς Ελλάδα θα είχε μεγάλο στρατηγικό νόημα. Προς το παρόν, η μόνη πρόταση είναι της ισραηλινής Ντέλεκ για την κατασκευή σταθμού υγροποίησης αερίου στην Κύπρο. Το Ισραήλ δεν θέλει τέτοιο σταθμό, λόγω κινδύνου αν γίνει στόχος επίθεσης. Μια τέτοια συμφωνία όμως μεταφέρει τον κίνδυνο στην Κύπρο.

Αλλά η συμμαχία με το Ισραήλ τείνει τώρα να προσλάβει στην Κύπρο χαρακτήρα περίπου νέας “εθνικής ιδέας”, βασισμένης σε μεγάλες υπερβολές και αγνοούσας σοβαρούς κινδύνους. Οι ιδεολογικές καταβολές του Προέδρου συνιστούν κάποιο φρένο, ανεπαρκές όμως όπως φάνηκε με τη Γάζα. Η νέα ιδέα βασίζεται στην προσδοκία τεραστίων οικονομικών ωφελημάτων από τα κοιτάσματα και στο βαθύτατο κυπριακό “φοβικό σύνδρομο” και συνακόλουθο ‘έλλειμμα αυτοπεποίθησης’, από το οποίο ανακουφίζει η ιδέα “συμμαχίας” με το ισχυρό και δυτικότροπο Ισραήλ. Σε ορισμένους ακραίους εθνικιστικούς κύκλους, με πολύ περιορισμένη ευτυχώς απήχηση, δημιουργείται προσδοκία καταστροφής και διαμελισμού της Τουρκίας!

Μάταια, οι πιο σώφρονες προειδοποιούν ότι το άνοιγμα προς το Ισραήλ απαιτεί πολύ μεγάλη προσοχή και μαεστρία. Η τωρινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, η ηγεμονία του Ισραήλ επ¨ αυτής, αν όχι και η μακροημέρευσή του σε βάθος δεκαετιών, μόνο βέβαιες δεν θεωρούνται. Για τουρκο-περσική κυριαρχία στη Μέση Ανατολή (που ενίσχυσε σημαντικά η σταδιακή ελληνική αποστασιοποίηση, επί σειρά ετών), κάνει λόγο το αμερικανικό Foreign Policy. Το σύνολο των μουσουλμανικών λαών “πίνουν νερό” τώρα στα ονόματα των Ερντογάν, Νασράλα και Αχμαντινετζάντ, ενώ η ακροδεξιά πολιτική Νετανιάχου διχάζει βαθιά τον παγκόσμιο εβραϊσμό.

Κάθε προσέγγιση με το Ισραήλ, υπογραμμίζουν Κύπριοι διπλωμάτες, σε περίοδο κρίσης και όχι ανόδου της αμερικανικής ηγεμονίας, θέτει περίπλοκα ζητήματα ασφάλειας, κινδύνων για την ακόμα θετικότατη πολιτικο-πολιτιστική εικόνα του ελληνισμού στην Ανατολή, που είναι η κατά Nye “ήπια ισχύς” του και το “στρατηγικό βάθος” του. Μια συστράτευση όλου του Ισλάμ πίσω από την Τουρκία δεν είναι κάτι που ακριβώς θα μας ωφελήσει, υπογραμμίζουν οι σκεπτικιστές, που υπενθυμίζουν το προειδοποιητικό “σήμα” της συριακής αναγνώρισης της “Μακεδονίας”. Τυχόν ανατροπή της κυβέρνησης Νετανιάχου και άνοδος του Καντίμα, μπορεί να οδηγήσει σε νέα επαναπροσέγγιση με την ¨Αγκυρα.

Χρειάζεται μεγάλη επιδεξιότητα, προσοχή, συγκεκριμένη επιλογή τομέων συνεργασίας, υποστηρίζουν βετεράνοι Κύπριοι πολιτικοί. Ιδίως όταν μια χώρα, που στήριξε την πολιτική της σε αρχές και ηθική, συνεργάζεται με κράτος διεθνώς στιγματισμένο για πρακτικές κατοχής και απαρτχάιντ. Η στάση των Κυπρίων απέναντι στους Παλαιστινίους, παγκόσμια αναγνωρισμένο σύμβολο λαού-μάρτυρα, λίγο θα επηρεάσει την τύχη των τελευταίων, θα επηρεάσει όμως βαθύτατα και μόνιμα την εικόνα της παγκόσμιας κοινής γνώμης για τους Κυπρίους.

Κόσμος του Επενδυτή, 15.1.2010
Konstantakopoulos.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα ...

Νέα Σελήνη στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις

Του Ιωάννη Μάζη

Tο γεωπολιτικό σύμπλοκο Τουρκία - Ιράν - Συρία - Νότιος Λίβανος - Γάζα...

Ισραήλ - Κύπρος, εντός του οποίου καλούμεθα να εξετάσουμε τις ισραηλινο-τουρκικές σχέσεις της μετά «Μαβί Μαρμαρά» περιόδου, συντίθεται από τα εξής γεωπολιτικά υποσυστήματα: 1) Τουρκία - Ιράν - Συρία, 2) Τουρκία - Ιράν - Συρία - Νότιος Λίβανος και 3)Τουρκία - Ιράν - Συρία - Γάζα. Το πολιτικό πλαίσιο στο εσωτερικό των κρατικών δρώντων Συρίας, Ιράν και Ισραήλ παραμένει σταθερό, όπως επίσης συμβαίνει και με το αντίστοιχο πολιτικό πλαίσιο στο εσωτερικό των υποπεριοχών του Νοτίου Λιβάνου και της Γάζας. Εκείνο το πολιτικό πλαίσιο το οποίο ευρίσκεται υπό καθεστώς ριζικής αναδιαμορφώσεως είναι αυτό του κρατικού δρώντος της Τουρκίας, αλλά και αυτό που χαρακτηρίζεται από δυναμικές επιρροής και αναδιαμορφώσεως του συνολικού παλαιστινιακού πολιτικού σκηνικού, αυτό της κυβερνήσεως της Χαμάς στη Γάζα. Το Παλαιστινιακό Ζήτημα, η τουρκο-ιρανική σχέση και η γεωστρατηγική αυτοπαγίδευση της Τουρκίας Εξετάζοντας όμως τις δυναμικές οι οποίες δύνανται να αναμορφώσουν το σύνολο της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής ισορροπίας στο εσωτερικό του υπό εξέταση συμπλόκου, πρέπει να σημειώσουμε τη δυναμική του ισραηλινο-παλαιστινιακού διαλόγου και, για να είμεθα ακριβείς, του διαλόγου μεταξύ Τελ Αβίβ και Ραμάλα (Δυτικής Όχθης), εφόσον εις αυτόν δεν συμπεριλαμβάνεται (μέχρι στιγμής) η δημοκρατικώς εκλεγείσα ηγεσία των Παλαιστινίων η οποία εδρεύει στη Γάζα. Αυτό οφείλουμε να το υπογραμμίζουμε, είτε αρέσει είτε δεν αρέσει στους πολιτικούς συντελεστές αυτού του διαλόγου. Δεν θα παύσω ποτέ να αναφέρω ότι η μη αναγνώριση του αποτελέσματος των εκλογών όξυνε την κατάσταση και δημιούργησε σοβαρές αμφιβολίες για την αντικειμενικότητα της Δύσεως απέναντι στο Παλαιστινιακό Ζήτημα. Να σημειωθεί ότι στις εκλογές του 2006 η Χαμάς έλαβε 76 από τις 132 έδρες στη Βουλή, ενώ το μέχρι τότε κυβερνών κόμμα της Φατάχ έλαβε 43 έδρες. Η Χαμάς έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και πολλά κράτη. Συμφωνώ, εν ολίγοις, με την άποψη του Jim Hoaqland, αρθρογράφου της Washington Post, ο οποίος έγραψε ότι: «H Xαμάς πρέπει να δοκιμαστεί άμεσα ως προς το κατά πόσον έχει τη δυνατότητα να προσφέρει τάξη και ηρεμία στη χαοτική Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη. Αυτή είναι η επιτακτική προτεραιότητα που καθόρισαν για την ισλαμική οργάνωση οι ψηφοφόροι της, θορυβημένοι από τη διαφθορά και την ακυβερνησία που καλλιεργήθηκαν στους κόλπους της Φατάχ. Και αυτή είναι η προτεραιότητα που πρέπει να αναγνωρίσουν και να υπογραμμίσουν με προσεκτικά επιλεγμένες διατυπώσεις και κινήσεις η Ουάσιγκτον και οι εταίροι της». Αυτό όμως δεν συνέβη. Και έτσι η Τουρκία ανέλαβε, τυχοδιωκτικώς όμως, να «αξιοποιήσει» τα παλαιστινιακά αιτήματα για δημιουργία Ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους, αλλά και για απαλλαγή από μια διεφθαρμένη Φατάχ όπως και από την ισραηλινή στρατιωτική και επικοικιστική παρουσία στη Δυτική Όχθη. Εν ολίγοις, ανέλαβε το ρόλο του «οχυρού ηθικής» και του «προστάτου» των παλαιστινιακών εθνικών συμφερόντων έναντι της Δύσεως και του Ισραήλ. Η νεο-οσμανική πολιτική της Άγκυρας υπό τις επιταγές Νταβούτογλου («επικίνδυνου» κατά τις αποκαλύψεις των απορρήτων εγγράφων του US Dept. of State, από το WikiLeaks) χρειάζετο την εχθρότητα και την όξυνση με το Ισραήλ για να αποκτήσει την –και ιστορικώς– μηδέποτε υπάρξασα εμπιστοσύνη μεταξύ Αράβων και Τούρκων. Και τη χρειάζετο διότι επίστευε –και πιστεύει– ότι έτσι θα επιλύσει το υπαρξιακό της πρόβλημα: το Κουρδικό. Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση της προσέφερε μια λαμπρή ευκαιρία για να το επιτύχει. Η Τουρκία όμως παγιδεύτηκε σε αυτή της την πολιτική, κατέστρεψε τις σχέσεις της με το Ισραήλ για μεγάλο βάθος χρόνου και ετέθη απέναντι στο Τελ Αβίβ με τρόπο ενός εξίσου υπαρξιακού εχθρού του Ισραήλ, εφόσον η Τεχεράνη και η Χαμάς αποτελούν υπαρξιακούς εχθρούς αυτού του νέου κράτους. Εάν το Ισραήλ και οι κύριοι Αμπάς και Φαγιάντ καταφέρουν να έλθουν σε μια αξιοπρεπή για την παλαιστινιακή και ισραηλινή πλευρά Συμφωνία Ειρήνης υπό την αιγίδα της διοικήσεως Ομπάμα, η γεωπολιτική πραγματικότητα στην περιοχή θα αλλάξει άρδην. 1) Η τυχοδιωκτική γεωστρατηγική σπέκουλα της νταβουτογλιανής Τουρκίας με τον παλαιστινιακό πόνο θα παύσει να τροφοδοτείται. 2) Η Τουρκία θα παραμείνει μόνη με το Ιράν, υπαρξιακό εχθρό όχι μόνον του Ισραήλ αλλά και της κατόχου των Ιερών Τόπων ολοκλήρου του Ισλάμ (Μέκκας και Μεδίνας), δηλαδή της Σαουδικής Αραβίας. 3)Η Συρία δεν θα ανεχτεί επί πολύ την επιρροή της Τεχεράνης επί του πολιτικού βίου του Λιβάνου, τον οποίο θεωρεί ολοκλήρωμα της Μεγάλης Συρίας και προβολή ισχύος της Δαμασκού στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Επίσης, δεν θα δεχτεί την απώλεια των υποθαλασσίων κοιτασμάτων του Λιβάνου προς όφελος της Τεχεράνης μέσω της επιρροής της τελευταίας επί της Χεζμπολά. 4)Εάν όμως η Συρία διαφοροποιήσει τη στρατηγική της συνεργασία στο προαναφερθέν τρίγωνο, το Ιράν απομονώνεται πλήρως και η μόνη σύμμαχός του παραμένει η Τουρκία. Πρόκειται όμως για μια συμμαχία η οποία δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίσει το υπαρξιακό πρόβλημα της Τουρκίας, το Κουρδικό, και συνεπώς ωφελεί, ουσιαστικά, μόνο την Τεχεράνη. Στην περίπτωση αυτή η Τουρκία παγιδεύεται ακόμη χειρότερα στις νταβουτογλιανές επιλογές της, χωρίς να δύναται να περιμαζέψει το ολοένα και περισσότερο διογκούμενο κουρδικό της πρόβλημα, αλλά και χωρίς να δύναται να απολαύσει μερίδιο από το απόθεμα των υδρογονανθράκων της Λεκάνης της Λεβαντίνης. Κι αυτό διότι ήδη επέβαλλε με τη στάση της στο Τελ Αβίβ να προχωρήσει σε εξαιρετικά αναβαθμισμένες σχέσεις με τη νόμιμη Κυπριακή Δημοκρατία, αναφορικώς με το θέμα εκμετάλλευσης των κολοσσιαίων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της περιοχής. 5)Το Ισραήλ μόνο κέρδη θα έχει από την επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος, εφόσον θα δυνηθεί να αποδυναμώσει τη Χεζμπολά, για όλους τους προναφερθέντες λόγους, και θα δύναται να επαναδιαμορφώσει σε νέο πλαίσιο τις σχέσεις του με τη Συρία με επίκεντρο τις διαπραγματεύσεις για το Γκολάν, υπό νέα όμως γεωστρατηγικά δεδομένα, ευνοϊκά και για τις δύο πλευρές. 6)Η Τουρκία, εκ των πραγμάτων, δεν έχει τη γεωλογική - γεωφυσική και διεθνοδικαιική δυνατότητα να διεκδικήσει κοιτάσματα υδρογονανθράκων στη Λεκάνη της Λεβαντίνης, και, με την παρούσα πολιτική της έναντι του Ισραήλ, δεν μπορεί να αναμειχθεί ούτε σε επιχειρηματικό επίπεδο. Οπότε είναι βέβαιον ότι θα προσπαθήσει, μέσω της Χεζμπολά αλλά και της «δοκιμασμένης πολιτικής» των προκλήσεων κατά του Ισραήλ στη Γάζα, να παρεμποδίσει την εξέλιξη των κυπριακο- ισραηλινών συνεργασιών εις βάρος των συμφερόντων και των δύο αυτών πλευρών. 7)Τέτοια στρατηγική είναι βέβαιον ότι, εάν επιλεγεί από την Άγκυρα, θα έχει απαντήσεις αναλόγου ή και μεγαλυτέρου αντίκτυπου στο εσωτερικό της. Και, βεβαίως, οι διαδικασίες αυτές δεν θα αργήσουν να υλοποιήσουν τους τουρκικούς υπαρξιακούς εφιάλτες. Άλλωστε, οι σχετικές πληροφορίες από τα έγγραφα του WikiLeaks ήσαν ιδιαιτέρως κατατοπιστικές σχετικά με την ανάμειξη των ΗΠΑ στην υπόθεση του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος. Συνεπώς η Τουρκία αυτοπαγιδεύεται και πάλι! Το Ισραήλ είναι έτοιμο να προβεί σε σημαντικά και θαρραλέα βήματα αναφορικά με τη «λύση των δύο κρατών». Η πρόταση αυτή, η οποία αποτελούσε –και συνεχίζει να αποτελεί– εμβληματική υπόθεση και κεντρικό αίτημα της ισραηλινής Αριστεράς, υιοθετήθηκε πλέον από την κυβέρνηση του Λικούντ, του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, όχι χωρίς την αμηχανία της Αριστεράς. Η επιστροφή της Κοιλάδας του Ιορδάνη στο υπό ίδρυση Παλαιστινιακό Κράτος και στο λαό του, η αποδοχή εγκαταλείψεως τριάντα περίπου ισραηλινών οικισμών στη Δυτική Όχθη, η απόδοση τμήματος της Νεγκέβ στους Παλαιστινίους –της τάξεως περίπου του 2-2,5%– ως αντάλλαγμα για τους ισραηλινούς οικισμούς που θα παραμείνουν στη Δυτική Όχθη, η παραχώρηση της επιφανείας του εδάφους του αραβικού τμήματος της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, αποτελούν σημαντικά κεντρικά σημεία του ισραηλινο-παλαιστινιακού διαλόγου υπό διαπραγμάτευση. Αλλά μια διαπραγμάτευση η οποία φαίνεται να προχωρά καλά και να έχει υιοθετήσει τη δυναμική της ιστορικής ανάγκης. Κοντά σε όλα αυτά, έρχονται να διευκολύνουν την όλη ειρηνευτική συζήτηση και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων τα οποία φαίνεται να υπάρχουν στην ΑΟΖ και την Υφαλοκρηπίδα της Γάζας. Το Παλαιστινιακό Κράτος θα έχει πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Θα έχει πόρους. Αυτό είναι ένα ακόμη σημαντικό κίνητρο για την ειρήνη. Ανάλογο κίνητρο για ειρήνευση έχει, όπως πολύ καλά πλέον γνωρίζουμε, και η ισραηλινή πλευρά! Πόση, αλήθεια, ανοησία χρειάζεται να επιδειχθεί από όλους ώστε να μην ληφθεί υπόψη τίποτε από τα ανωτέρω; Σε όλη αυτή τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική διαδικασία αναμορφώσεως, η Τουρκία πρέπει να απαλλαγεί από τις νεο-οσμανικές ονειρώξεις της και να προσγειωθεί στην πραγματικότητα. Μόνο τότε θα έχει οφέλη από τις προφανείς ανακατατάξεις. Πάντως, οι πρόωρες εκλογές της 12ης Ιουνίου στην Τουρκία θα δείξουν και πάλι νικητή τον κ. Ερντογάν, αν οι ποσοτικο-ποιοτικές παράμετροι για τη δημοκρατική εκπροσώπηση του κουρδικού στοιχείου παραμείνουν ως έχουν. Αλλά αυτό είναι μια πολύ, μα πολύ, επικίνδυνη νίκη! Για ευνόητους λόγους, οι οποίοι προκύπτουν από την ανωτέρω ανάλυση. Προς την κατεύθυνση του κατευνασμού και την προώθηση του καλού κλίματος στις ισραηλινο-παλαιστινιακές ειρηνευτικές συνομιλίες θα ήθελα να καταθέσω ένα ερώτημα-πρόταση: Γιατί το Ισραήλ δεν ξεκινά παράλληλα και ένα διάλογο με την Αίγυπτο, η οποία είχε καταλάβει την περιοχή από το 1949 και την απώλεσε μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών, για την άρση του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας; Οι αιγυπτιακές Ένοπλες Δυνάμεις και η αιγυπτιακή κυβέρνηση, μαζί με ναυτικές δυνάμεις Κυανοκράνων του ΟΗΕ και χρηματοδότηση από την αραβική Λίγκα και τον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης, υπό τη λογιστική επιτήρηση του Κουαρτέτου (ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσία - ΟΗΕ), θα μπορούσαν να αναλάβουν και να εγγυηθούν το θαλάσσιο έλεγχο των εισερχομένων σκαφών στη Λωρίδα της Γάζας, με σκοπό την ελεύθερη διακίνηση αγαθών, μέχρι να ολοκληρωθούν οι ευκταίες συμφωνίες για τη δημιουργία του Παλαιστινιακού Κράτους; Η Αίγυπτος, σημαντική και σεβαστή δύναμη του Αραβικού Κόσμου, διά του κύρους της και της εθνοτικής της συνάφειας με τον παλαιστινιακό λαό, θα ήταν μάλλον αποδεκτός συνεργάτης από τις πολιτικές Αρχές της Γάζας. Η διεθνής πολιτική και ηθική εκτόνωση, η οποία θα προκαλείτο από μια τέτοια ρύθμιση, θα ωφελούσε τα μέγιστα στην πρόοδο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων στην περιοχή, αλλά και θα ανασκεύαζε διεθνώς την εικόνα του Ισραήλ προς το καλύτερο. Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ θα απαιτούσε με λεπτομερείς ρήτρες τη διασφάλιση της πλήρους καταπαύσεως των επιθέσεων με ρουκέτες Κάσαμ εναντίον των εδαφών του. Κάτι το οποίο θα μπορούσαν να εγγυηθούν οι μηχανισμοί του ΟΗΕ και του Κουαρτέτου, οι οποίοι θα εγκαθίσταντο και ως παρατηρητές στο έδαφος της Λωρίδας της Γάζας. Το παράδειγμα της Unifil II στον Νότιο Λίβανο, αλλά και των Κυανοκράνων του ΟΗΕ στην Κύπρο, νομίζω πως είναι ιδιαιτέρως χρήσιμο για την περίπτωσή μας. Και, εν πάση περιπτώσει, εάν κάτι τέτοιο δεν γινόταν σεβαστό από την πλευρά της Χαμάς, τουλάχιστον θα υπήρχαν αντικειμενικοί διεθνείς παρατηρητές για να το βεβαιώσουν. Το Ισραήλ, όπως και οι Παλαιστίνιοι, δεν είναι δυνατόν να γίνονται έρμαιο των τουρκο-ιρανικών τυχοδιωκτισμών στην περιοχή. Τυχοδιωκτισμών οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο τη μεσανατολική και συνεπώς διεθνή ασφάλεια, αλλά και τη διεθνή οικονομική ανάπτυξη, αν σκεφτούμε το λαμπρό οικονομικό μέλλον που προδιαγράφεται για όλες τις χώρες της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της ΕΕ, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητος εκμεταλλεύσεως των πολλών τρισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου της Λεκάνης της Λεβαντίνης και της νότιας υποθαλασσίας περιοχής της Κρήτης από το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα (Καστελόριζο, Κρήτη), τον Λίβανο, την Αίγυπτο και τη Λιβύη. Πάντως, η κυβέρνηση του προέδρου Χριστόφια, η οποία φαίνεται ότι κατενόησε τη σημασία των κινήσεων του αειμνήστου Τάσσου Παπαδόπουλου στην αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και στον ορισμό των αντίστοιχων υποθαλασσίων blogs, θα έχει οφέλη. Και όχι μόνο αυτή. Εάν θέλει να διασφαλίσει τα οφέλη της, πρέπει να κοιτάξει προς Δυσμάς. Προς την Ελλάδα και την ΕE, οι οποίες και θα αποτελέσουν τις βασιλικές οδούς για τους υδρογονάνθρακές της και για την ασφάλειά τους. Και εάν το πράξει, θα της αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτό. Την ίδια κατανόηση των ανωτέρω κομβικών σημείων της αναλύσεως πιστεύω ότι θα επιδείξουν και οι ιθύνοντες την ελληνική εξωτερική πολιτική και οικονομικο-πολιτική στρατηγική. Και τότε θα αξίζουν και σε αυτούς συγχαρητήρια...

http://www.epikaira.gr

Διαβάστε περισσότερα ...