Σαν σήμερα το 1963 ο Γιώργος Σεφέρης παίρνει το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Σαν σήμερα 24 Οκτωβρίου 1963, η Σουηδική Ακαδημία τιμά τον Γιώργο Σεφέρη με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες».

Ο Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα γεννήθηκε στη Σμύρνη 29 Φεβρουαρίου 1900. Ήταν ο πρώτος γιος του Στέλιου και της Δέσπως Σεφεριάδη. Το 1906 αρχίζει να φοιτά στο Λύκειο Χ. Αρώνη. Το 1914 η οικογένεια μεταναστεύει στην Ελλάδα και ο Γιώργος Σεφέρης γράφεται στο Πρότυπο Κλασσικό Γυμνάσιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε το 1917. Στις 14 Ιουλίου του ίδιου έτους, η οικογένεια πηγαίνει στο Παρίσι, όπου ο πατέρας εργαζόταν ως δικηγόρος. Ο Γιώργος Σεφέρης ακολουθεί εκεί σπουδές λογοτεχνίας και όταν αποκτά το πτυχίο της Νομικής, πηγαίνει στο Λονδίνο για να τελειοποιήσει τα αγγλικά του με στόχο να δώσει εξετάσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα και το 1927 διορίζεται στη διπλωματική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών ως ακόλουθος πρεσβείας. Την ίδια χρονιά πεθαίνει η μητέρα του.

Τον Μάιο του 1931 εκδίδεται με το ψευδώνυμο Γ. Σεφέρης η «Στροφή» και τον ίδιο χρόνο διορίζεται υποπρόξενος και έπειτα διευθύνων του ελληνικού Γενικού Προξενείου του Λονδίνου, όπου θα παραμείνει μέχρι και το 1934. Τον Μάιο του 1932 δημοσιεύεται το έργο του «Μια νύχτα στην ακρογιαλιά» και τον Οκτώβριο η «Στέρνα», αφιερωμένη στον Γιώργο Αποστολίδη.

Το 1933 ο πατέρας του εκλέγεται Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και γίνεται μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1934 ο Γ. Σεφέρης επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ιανουάριο του 1935 αρχίζει η συνεργασία του με τις εκδόσεις Νέα Γράμματα, αναδημοσιεύοντας τη Στέρνα. Το 1936 διορίζεται πρόξενος στη Κορυτσά, όπου θα παραμείνει μέχρι το 1938. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1937 δημοσιεύει στα Νέα Γράμματα επιστολή του περί της δημοτικής γλώσσας. Το 1938 μετατίθεται στην Αθήνα ως προϊστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών.

Το 1941 ο Γιώργος Σεφέρης παντρεύεται τη Μαρία Ζάννου και στις 22 Απριλίου το ζεύγος ακολουθεί την ελληνική κυβέρνηση, που μέσω Κρήτης στις 16 Μαΐου φθάνει στην Αίγυπτο και παραμένει στην Αλεξάνδρεια. Τον Αύγουστο ο Γιώργος Σεφέρης συνοδεύει την Πριγκίπισσα Διαδόχου Φρειδερίκη και τα δύο της παιδιά, Σοφία και Κωνσταντίνο, στο Γιοχάνεσμπουργκ και από εκεί στην Πραιτόρια υπηρετώντας στην εκεί Ελληνική Πρεσβεία μέχρι το 1942.

Το 1963 η φήμη του Σεφέρη ξεπερνά τα όρια της Ελλάδα και βραβεύεται με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών. Ο Σεφέρης ήταν αντίθετος με τη δικτατορία. Στις 28 Μαρτίου 1969 ο Σεφέρης μίλησε για πρώτη φορά δημόσια εναντίον της και γι’ αυτό το λόγο του αφαιρέθηκε ο τίτλος του πρέσβη επί τιμή, καθώς και το δικαίωμα χρήσης διπλωματικού διαβατηρίου. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1971 η κηδεία του Γ.Σεφέρη εξελίχθηκε σε σιωπηρή διαμαρτυρία ενάντια στη χούντα.

Η διπλωματική του ιδιότητα επηρέασε πολύ το έργο του, το οποίο -παρά την ευρωπαϊκή του μόρφωση- χαρακτηρίζεται από έντονη ελληνικότητα.

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το λόγο του στη Στοκχόλμη κατά την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας:

«….Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα, καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μας παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα δὲν ἔπαψε ποτέ της νὰ μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται καθετὶ ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ τὴν ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Στὴν ἀρχαία τραγωδία, τὴν ὀργανωμένη μὲ τόση ἀκρίβεια, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ξεπερνᾶ τὸ μέτρο, πρέπει νὰ τιμωρηθεῖ ἀπὸ τὶς Ἐρινύες…».

http://www.matrix24.gr/