Ο εφιάλτης του πλαφόν

 Του Νίκου Γ. Ξυδάκη

Η είδηση που διέρρευσε μαζί με τη σύνθεση του πακέτου των 11,5 δισ., περί ετησίου πλαφόν 1.500 ευρώ στις ιατρικές υπηρεσίες που θα δικαιούται κάθε ασφαλισμένος, αν δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα, τότε δείχνει ότι η κυβέρνηση παραλογίζεται εν απογνώσει. Μάλλον, δείχνει ότι η Ελλάδα πεθαίνει σαν χώρα.

Το 1.500άρι προφανώς προέκυψε μεσοσταθμικά και αυθαίρετα, κατά την προσφιλή υπολογιστική μέθοδο της τρόικας και Ελλήνων υπουργών. Εξηγήθηκε και αναλυτικά: δώδεκα μηνιαίες επισκέψεις για συνταγογράφηση, δύο τσεκ-απ ετησίως, και μία νοσηλεία περίπου τεσσάρων ημερών σε θεραπευτήριο. Πέραν αυτών, ο ασφαλισμένος θα καταβάλλει 10 ευρώ ανά επίσκεψη και το 15% του ημερήσιου νοσήλιου. Στατιστικά μπορεί να στέκει η πρόβλεψη ετήσιας νοσηλευτικής δαπάνης 1.500 ευρώ.
Μόνο που αφορά έναν υγιή άνθρωπο, στον οποίο δεν θα συμβεί κανένα ατύχημα, και καμία σοβαρή ασθένεια. Αλλά είναι όλοι οι άνθρωποι υγιείς, και μάλιστα εγγυημένα υγιείς, απρόσβλητοι από νόσους και ατυχήματα; Εχουν συμβόλαιο με την τύχη; Τι θα συμβεί με τους χρονίως πάσχοντες και τις δαπανηρές αγωγές τους; Τι θα συμβεί σε περίπτωση μιας έκτακτης επέμβασης ή ενός σοβαρού ατυχήματος σε ασφαλισμένο που αδυνατεί να καλύψει πολυήμερη νοσηλεία και ακριβά αναλώσιμα;
Αδυνατώ να κατανοήσω πώς σκέφτηκαν οι εισηγητές του εφιαλτικού πλαφόν. Πιθανότατα θέλουν να περικόψουν τις αδικαιολόγητες σπατάλες. Αλλά είναι τρόπος εξοικονόμησης η οριζοντίως και συλλήβδην καταδίκη σε θάνατο των μη εγγυημένα υγιών, των «άτυχων» ή άπορων συνανθρώπων;
Ουσιαστικά, το πλαφόν καταργεί αυταρχικά το κράτος πρόνοιας. Δεν εξυγιαίνει το σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος, δεν αποβάλλει τους επίορκους και τους κλέφτες. Οχι. Καταργεί κάθε έννοια ισότητας. Καταργεί ακόμη και το φυσικό δικαίωμα στη ζωή και την περίθαλψη. Θα επιζεί μόνον ο δυνάμενος να υπερπηδήσει την οροφή των 1.500 ευρώ, ο έχων. Η ζωή δεν είναι δικαίωμα, αλλά οικονομική δυνατότητα. Ενας ακόμη ορισμός του failed state.

Πηγή: Καθημερινή

Διαβάστε περισσότερα ...

Περιμένοντας την καταστροφή

Οι εξελίξεις στην Ευρώπη δείχνουν να είναι κατακλυσμιαίες. Μέρα με τη μέρα η κρίση οξύνεται, οι μάσκες πέφτουν, τα στρατόπεδα συγκροτούνται. Εκ των πραγμάτων βρίσκονται σε εξέλιξη δύο συσπειρώσεις, μια των πιστωτριών χωρών του Βορρά και μια συνεννόηση των χρεωμένων χωρών, που στην ουσία είναι ένα μέτωπο του Νότου. Ολόκληρου του Νότου; Όχι, η Ελλάδα της τρικομματικής μνημονιακής κυβέρνησης όχι μόνον δεν συμμετέχει στις προσπάθειες συντονισμού των χωρών του Νότου, αλλά ταυτίζεται κιόλας με το γερμανικό μπλοκ. Ακόμα χειρότερα, υιοθετεί ολόκληρη την κίτρινη, σχεδόν ρατσιστική και αποπροσανατολιστική επιχειρηματολογία των συντηρητικών κέντρων. Δεν πρόκειται να ένδεια επιχειρημάτων για ουσιαστική σύμπτωση των συμφερόντων του κεφαλαίου σε ολόκληρη την Ευρώπη για τη μετακύλιση του κόστους της κρίσης στον κόσμο της εργασίας.

Εν όψει της προεκλογικής περιόδου για τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2013, η Ελλάδα κινδυνεύει να καταστεί ακόμα περισσότερο ο αποδιοπομπαίος τράγος ή ο αιχμάλωτος πολέμου της κ. Μέρκελ ή όμηρος των όποιων εξελίξεων.

Πριν από τον Σεπτέμβριο του 2013, μάς περιμένει ο Σεπτέμβριος του 2012 και η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη θεωρεί ότι το καλύτερο ή το μόνο που έχει να κάνει μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό είναι να παίζει το καλό παιδί "προκειμένου να κρατηθεί στο παιχνίδι της Ευρώπης" και να κερδίσει την επιμήκυνση. Άσχετα με το αν η επιμήκυνση θα δοθεί ή όχι, είναι το περιεχόμενο του Μνημονίου και των πρόσθετων 15 δισ. και όχι η διάρκεια που παίζει τον κύριο ρόλο. Και η κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας την ιδιοκτησία του προγράμματος, όπως χαρακτηριστικά (και γραπτά) έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός, οδηγεί τη χώρα σε κοινωνικό και οικονομικό κραχ. Αντί να προσπαθεί να κρατήσει μια στοιχειώδη άμυνα και να επιδιώξει πολιτική λύση με συντονισμό του Νότου, τα δίνει όλα και επιδιώκει να υπερακοντίσει τις προσδοκίες των εταίρων, να τους εκπλήξει ευχάριστα "σκοτώνοντας" αιφνιδιαστικά, Παρασκευή βράδυ, μια υγιή κρατική τράπεζα και βασικό εργαλείο ανάπτυξης, την Αγροτική Τράπεζα, στην οποία βρίσκεται υποθηκευμένο ολόκληρο το βιός των αγροτών.

Είναι σαφές ότι τα μέτρα που προωθεί η τρόικα εσωτερικού δεν κρατούν την Ελλάδα στην Ευρώπη περιμένοντας καλύτερες ημέρες, αλλά τη στέλνουν στην Αφρική.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=704680

Διαβάστε περισσότερα ...

Ασήμαντα επικίνδυνα ανθρωπάκια...

Γιώργος Δελαστίκ

Γλοιώδη, δουλόφρονα αλλά ταυτόχρονα αδίστακτα ανθρωπάκια συναπαρτίζουν τη συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Αυτό αποδεικνύεται καθημερινά από τα λόγια και τα έργα τους. Είναι χαρακτηριστική η κωμωδία που παίχτηκε με τις δηλώσεις τόσο του πρωθυπουργού όσο και του...

αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κατά του Γερμανού αντικαγκελάριου και αρχηγού των Ελεύθερων Δημοκρατών, Φίλιπ Ρέσλερ, ο οποίος είπε δημοσίως το αυτονόητο –ότι πλέον μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι διαχειρίσιμη και δεν προκαλεί τρόμο, εκφράζοντας παράλληλα την άποψη ότι η Αθήνα δεν θα τα καταφέρει να εκπληρώσει τους στόχους που της βάζει η ΕΕ και η Γερμανία και έτσι θα πρέπει να διακοπεί οριστικά η χρηματοδότησή της από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ.

Ο Αντώνης Σαμαράς ξεσπάθωσε, υποτίθεται, κατά του Ρέσλερ. «Υπάρχουν κάποιοι ξένοι αξιωματούχοι που κάθε τόσο βγαίνουν και προεξοφλούν ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει. Τους θεωρώ –και το λέω ανοικτά και δημόσια- υπονομευτές της εθνικής προσπάθειας. Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ορθοποδήσει η χώρα κι εκείνοι κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτύχουμε. Δεν ξέρω πια αν το κάνουν συνειδητά ή από ανοησία. Ξέρω όμως ότι είναι ανεύθυνοι – και εν πάση περιπτώσει δεν θα τους περάσει», διακήρυξε ο πρωθυπουργός μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ. Δεν τόλμησε όμως να αναφέρει το όνομα του Γερμανού αντικαγκελάριου, παρόλο που ο Φίλιπ Ρέσλερ είναι ένα περιφερόμενο πολιτικό πτώμα που πήρε το κόμμα του από το 14% και το έχει ρίξει δημοσκοπικά στο… 4% (!), προκαλώντας αμφιβολίες ακόμη και αν θα κατορθώσει να το βάλει στο κοινοβούλιο στις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν του χρόνου το Σεπτέμβριο στη Γερμανία, ξεπερνώντας το όριο εισόδου του 5%. Μύδρους κατά των «ανιστόρητων» που κάνουν «τραγικό και πολιτικό λάθος» με το να «πετούν κάθε μέρα επικοινωνιακά βελάκια σε έναν αδύναμο εταίρο που βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη φάση της δημοσιονομικής του προσαρμογής» εξαπέλυσε με τουπέ και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ούτε αυτός τόλμησε να αναφέρει το όνομα του Ρέσλερ, παρόλο που οι συνεργάτες του Σαμαρά και του Βενιζέλου έλεγαν στους δημοσιογράφους και τα «παπαγαλάκια» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στα μέσα ενημέρωσης ότι το Γερμανό αντικαγκελάριο είχαν στόχο οι δύο «γενναίοι» πολιτικοί αρχηγοί, ασχέτως του ότι δεν τόλμησαν να αναφέρουν το όνομα του Ρέσλερ ως γνήσιοι… «κουραδόμαγκες» που λέγαμε παλιότερα για κάτι τέτοιους γελοίους τύπους που παρίσταναν στα λόγια τους σκληρούς, ενώ στην πραγματικότητα ήταν της καρπαζιάς! Είναι αποκαλυπτική η στάση του πρωθυπουργού, ο οποίος ενώ κάνει την «κότα» απέναντι στους Γερμανούς, κάνει επίδειξη πυγμής εναντίον των εργαζομένων και υπέρ των απεργοσπαστών. «Η ασυδοσία των συντεχνιών και των ισχυρών, αλλά και η ατιμωρησία των παρανόμων, τέλος! Δείξαμε στο προαύλιο της Χαλυβουργίας ότι εννοούμε αυτό που λέμε!» διακήρυξε στομφωδώς ο Σαμαράς, αναφερόμενος στο άνοιγμα του εργοστασίου με τα ΜΑΤ για να δουλέψουν οι κατάπτυστοι απεργοσπάστες. Μόλις ήρθε μάλιστα στην Αθήνα ένα άλλο γελοίο υποκείμενο, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο Σαμαράς υποσχέθηκε ότι θα κάνει η κυβέρνησή του περισσότερα από όσα επιτάσσει το Μνημόνιο που έχει διαλύσει τη χώρα!

Για να αντιληφθούμε βαθύτερα με πόσο γελοίους και επικίνδυνους πολιτικούς καραγκιόζηδες έχουμε να κάνουμε, αρκεί να παρουσιάσουμε κάποιες εμβριθείς διαπιστώσεις του υφυπουργού Ανάπτυξης, Θανάση Σκορδά. Στην Ελλάδα παρουσιάζουμε μια ακαμψία (!) στην πτώση των τιμών σε σχέση με την πτώση των εισοδημάτων» απεφάνθη. «Η ακρίβεια είναι μια σχετική έννοια. Όταν ο άλλος είναι άνεργος, όσο και να πέσουν οι τιμές πάλι ακριβά θα είναι τα προϊόντα», πρόσθεσε με διαβολική εξυπνάδα – άρα δεν έχει κανένα νόημα να φτηνύνουν αφού «πάλι ακριβά θα είναι»! Τι πρέπει να γίνει; Οι μεν επιχειρηματίες «να δείξουν κοινωνική ευθύνη», οι δε καταναλωτές «να προβούν σε όλες εκείνες τις ενέργειες που πρέπει, ώστε να μην αφήνουμε τον χώρο για να εμφανίζονται αυτά τα φαινόμενα της ακρίβειας» μας παρότρυνε ο υφυπουργός! Η κυβέρνηση δηλαδή να μην κάνει τίποτα κατά της ακρίβειας! Άντε να δει άσπρη μέρα ο ελληνικός λαός με τέτοιους μνημονιακούς εγκάθετους στην κυβέρνηση. Από τη μία έχουμε το Σαμαρά να ορκίζεται ότι θα κάνει περισσότερα από όσα τον διατάζουν οι Γερμανοί μέσω του Μνημονίου. Από την άλλη έχουμε τον πρώην υπουργό Οικονομίας, Τάκη Ρουμελιώτη, μέχρι τον Ιανουάριο αντιπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ, να δηλώνει στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ορθά-κοφτά: «Στο ΔΝΤ γνωρίζαμε ευθύς εξαρχής ότι αυτό το πρόγραμμα ήταν αδύνατον να εφαρμοστεί γιατί δεν είχαμε κανένα, απολύτως κανένα επιτυχημένο παράδειγμα εφαρμογής του!».

«Πολλοί ειδικοί λένε ότι οι ίδιοι οι στόχοι (σ.σ. του Μνημονίου) ποτέ δεν ήταν εφικτοί και ότι οι τόσο σκληρές πιέσεις επί μιας σειράς αυξανόμενα αδύναμων ελληνικών κυβερνήσεων να συμμορφωθούν με τους στόχους αυτούς έβλαψαν βαθιά την οικονομία της Ελλάδας», υπογραμμίζει η αμερικάνικη εφημερίδα και προσθέτει: «Ο κ. Ρουμελιώτης παραδέχθηκε ότι η Αθήνα είχε θλιβερή υστέρηση στο μέτωπο των μεταρρυθμίσεων, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα, είπε, ήταν ότι οι αγριες περικοπές του προϋπολογισμού συνέτειναν στο σπιράλ προς τα κάτω, αποδεκατίζοντας την οικονομική ζήτηση μέσα στην Ελλάδα». Με άλλα λόγια, μας έθαψαν με το Μνημόνιο.


*Δημοσιεύθηκε στο «ΠΡΙΝ» 

Διαβάστε περισσότερα ...

H Αγροτική και ο Όργουελ

του Θανάση Καρτερού

Πού ζούμε ρε γαμώτο; Πώς θάφτηκε μεταξύ του μηδέν και των επίσημων δελτίων τύπου μια συγκλονιστική υπόθεση όπως αυτή της μεταβίβασης της ΑΤΕ στον Σάλα; Γιατί το κάνουν γαργάρα το θέμα όλες οι μεγάλες εφημερίδες, δεξιές και «δημοκρατικές», τα μεγάλα κανάλια, ακόμα και τα μεγάλα ενημερωτικά sites, με ορισμένες μόνο τιμητικές εξαιρέσεις;

Ποιος έκλεισε στόματα και εξαφάνισε ακόμα και τη στοιχειώδη δημοσιογραφική «περιέργεια» από την ελληνική δημοκρατία των μνημονίων;

• Η ΑΤΕ συσκευάστηκε για ξεπούλημα όταν δεν ανακεφαλαιοποιήθηκε με απόφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου και με βάση ένα νόμο που εισηγήθηκε ο Βενιζέλος.
• Η ΑΤΕ χωρίστηκε σε «καλή» και «κακή» από τους τεχνικούς των φιλέτων, χωρίς η ελληνική Βουλή να έχει ούτε καν γνώση ενός τόσο σοβαρού θέματος.
• Η ΑΤΕ τώρα αγοράζεται μπαμ και κάτω από τον Σάλα με κάτι λίγα χρήματα που κι αυτά προέρχονται από την ανακεφαλαιοποίηση της Πειραιώς, είναι δηλαδή λεφτά δικά μας που τα δίνουν σε έναν τραπεζίτη για να αγοράσει μια περιουσία πάλι δικιά μας.
• Ο Προβόπουλος που αποφασίζει και διατάζει για την τύχη της Αγροτικής είναι πρώην αντιπρόεδρος της Πειραιώς.
• Στην ΑΤΕ είναι υποθηκευμένο το 40% περίπου της αγροτικής γης. Και αυτό το εθνικό αγροτικό κεφάλαιο περνάει τώρα στα χέρια ενός τραπεζίτη με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον.
• Στην «κακή» ΑΤΕ μένουν επισφαλείς απαιτήσεις και δάνεια, μεταξύ των οποίων τα 200 εκατομμύρια ευρώ δανεικά κι αγύριστα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που όσοι έσπρωξαν την ΑΤΕ στον Σάλα μας τα αφήνουν προς δόξα των κορόιδων.

Και μόνον αυτά, που επιγραμματικά αναφέρονται, θα αρκούσαν για να γίνεται της κακομοίρας στα ΜΜΕ.

Αντ’ αυτού η δημοσιότητα είναι ακόμα πιο αναιμική από το ποσό που έδωσε η Πειραιώς για να καταβροχθίσει την ΑΤΕ.

Συμπέρασμα: Το ξέραμε ότι ζούμε στην επικράτεια των τραπεζιτών οι οποίοι με την αμέριστη συνδρομή της τρόικας κοινωνικοποιούν τις ζημιές και κρατούν για πάρτη τους τα κέρδη.

Μήπως όμως περάσαμε για χάρη τους και σε καθεστώς Όργουελ; Μήπως η δημοκρατία χάνει την ψυχή της, τη δημοσιότητα, και το χρώμα του χρήματος γίνεται φαιό;

tvxs.gr/node/102012

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο λογαριασμός πάλι στα γνωστά «θύματα»

Κυρίως υπάλληλοι του Δημοσίου θα κληθούν γι άλλη μια φορά να βάλουν πλάτη από την κυβέρνηση, με ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις.

Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, σε διάστημα λιγότερο από έναν χρόνο και πριν τεθεί σε πλήρη εφαρμογή ο προηγούμενος ασφαλιστικός νόμος, θα πρέπει να προσθέσουν επιπλέον χρόνια στον εργασιακό τους βίο, βλέποντας παράλληλα τις όποιες μελλοντικές συντάξιμες αποδοχές τους να συρρικνώνονται.

Το θολό τοπίο για το ποια θα είναι τελικά τα μέτρα και πότε θα τεθούν σε εφαρμογή αναμένεται να ξεκαθαριστεί εντός της εβδομάδας. Ωστόσο, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, οι περικοπές σε εφάπαξ, συντάξεις (κύριες και επικουρικές) ενδέχεται να τεθούν σε εφαρμογή πιθανότατα και μέσα στον Αύγουστο, αποδυναμώνοντας περαιτέρω την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών (εργαζόμενων και συνταξιούχων), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους τζίρους των επιχειρήσεων και επιτείνοντας το υφεσιακό περιβάλλον της ελληνικής οικονομίας.

Ποια μέτρα θα προτείνουν

Ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γιάννης Βρούτσης, στην προσπάθεια να εκπληρώσει τις επιταγές της τρόικας και του οικονομικού επιτελείου για την εξασφάλιση 5 δισ. ευρώ από το πακέτο μέτρων των 11,7 δισ. ευρώ για την περίοδο 2013-2014, παρουσίασε δέσμη περικοπών με στόχο την εκπλήρωση του στόχου.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της Realnews, εφόσον οι πολιτικοί αρχηγοί συμφωνήσουν να σηκώσουν το βαρύ αυτό φορτίο, το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις, τα επικρατέστερα μέτρα είναι τα εξής:

Συντάξεις:

- Επιβολή πλαφόν από 2.300 ευρώ έως 2.400 ευρώ στο σύνολο κύριας και επικουρικής σύνταξης ή ακόμη και της συρροής συντάξεων. Το συγκεκριμένο μέτρο έχει δημιουργήσει αναστάτωση στο οικονομικό επιτελείο για το ύψος της εξοικονόμησης. Μάλιστα, ενδέχεται το ύψος του πλαφόν να είναι υψηλότερο των 2.400 ευρώ.

- Μείωση από 5% έως 15% όλων των κύριων συντάξεων που υπερβαίνουν τα 1.400 ευρώ.

- Κατάργηση της αύξησης των συντάξεων του ΟΓΑ που δόθηκαν το 2009. Υπενθυμίζεται ότι η αύξηση ήταν συνολικά 50 ευρώ, 30ευρώ για το 2009 και 20 ευρώ για το 2010. Αυξημένη σύνταξη θα λαμβάνουν μόνο όσοι δεν έχουν κύρια κατοικία.

- Κατάργηση της 13ης και 14ης επικουρικής σύνταξης.

- Κατάργηση των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους.

- Επιβολή πλαφόν και στις επικουρικές συντάξεις, με στόχο να μην ξεπερνούν τα 400 ευρώ.

Ορια ηλικίας συνταξιοδότησης

- Σταδιακή αύξηση του ορίου από τα 65, στα 67 έτη. Με την εφαρμογή αυτού του μέτρου αναμένεται να εξοικονομηθεί 1,1 δισ. ευρώ. Το μέτρο αυτό αναμένεται να θίξει και τους ασφαλισμένους πριν από το 1992.

Κοινωνικά επιδόματα

- Μείωση των 89 προνοιακών επιδομάτων, αλλά και επιβολή εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων, με στόχο της εξοικονόμηση περισσότερων από 730 εκατ. ευρώ μέσω της μείωσης του αριθμού των δικαιούχων.

Έρχεται και νέα μείωση έως 50% στα εφάπαξ

Το ύψος των καταβαλλόμενων εισφορών αναμένεται να καθορίσει τις περικοπές των εφάπαξ, οι οποίες θα τεθούν σε εφαρμογή τον Αύγουστο, καθώς ο εξορθολογισμός τους έχει ήδη θεσμοθετηθεί. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας χρησιμοποιεί ως γνώμονα τις αναλογιστικές μελέτες που έχουν εκπονηθεί για τις περικοπές, με αποτέλεσμα, σε κάποιες περιπτώσεις, να ξεπεράσουν και το 50%. Από την περικοπή αναμένεται να εξοικονομηθούν περισσότερα από 500 εκατ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, από τους 37 τομείς ασφάλισης που χορηγούν εφάπαξ, οι 24 (δηλαδή το 65%) χορηγούν εφάπαξ μεγαλύτερα κατά 2% έως και 83%, σε σχέση πάντα με τις καταβαλλόμενες εισφορές. Υπάρχουν βέβαια και 13 τομείς (δηλαδή το 35%) που χορηγούν εφάπαξ μικρότερο κατά 5% έως 126%.

Τα 23 ταμεία που χορηγούν εφάπαξ υψηλότερα σε σχέση με τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές, είναι: Δημοσίων υπαλλήλων, ξενοδοχοϋπαλλήλων, εταιρειών τσιμέντων, υπαλλήλων φαρμακευτικών εργασιών, Ορθόδοξων Εφημερίων Κλήρου Ελλάδος, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, νομικών, απασχολούμενων στα μέσα ενημέρωσης, εφημεριδοπωλών και υπαλλήλων πρακτορείων Τύπου, ιπποδρόμων, ΔΕΗ, ΕΡΤ, τουρισμού, Εμπορικής, Ιονικής - Λαϊκής Τράπεζας, μηχανικών, αστυνομικών και εργαζομένων στο ΙΚΑ.

Σημαντικά μεγαλύτερο εφάπαξ δίνουν:

-Ο τομέας ασφάλισης ξενοδοχοϋπάλληλων, 46,3% μεγαλύτερο.

-Υπάλληλοι ΝΠΔΔ, κατά 42,3%.

-Το ταμείο δημοτικών υπαλλήλων κατά 40,3%.

-Η ΕΡΤ κατά 41,48%.

-Οι υπάλληλοι του ΙΚΑ κατά 40,9%.

-Ο ΟΣΕ κατά 50,5%.

-Ο ΟΤΕ κατά 31,6%.

Η μεγαλύτερη απόκλιση εμφανίζεται στο ταμείο των εργοληπτών δημοσίων έργων, καθώς οι εισφορές υπολείπονται των παροχών κατά 83%.

Διαβάστε περισσότερα ...

Ελλάδα: Ανυπεράσπιστη χώρα

Η Ελλάδα οδεύει με μεγάλη ταχύτητα σε ιστορικών διαστάσεων εθνική καταστροφή. Υπάρχουν ακόμα περιθώρια αποτροπής της, αλλά εξαντλούνται καθημερινά.
Αυτό το γνωρίζουν Eυρωπαίοι και ΔΝΤ, μερικά Ινστιτούτα τους μάλιστα τους προειδοποιούν για ανθρωπιστική καταστροφή. Φανταστείτε το χειρότερο σενάριο: να μεταφέρουν με αερογέφυρες τρόφιμα και φάρμακα στην πρωτεύουσα ενός κατεστραμμένου μέλους της ευρωζώνης, όπως κάνανε στο Βερολίνο! 
Φοβούνται την προσέγγιση οικονομικού-κοινωνικού «ολοκαυτώματος», που δεν μπορεί παρά να είναι και διεθνής πολιτική καταστροφή της Ευρώπης, ότι σαχλαμάρες κι αν λέγονται επ’αυτού. Μια «κοινωνική Φουκουσίμα» στην Ελλάδα δεν θα τινάξει μόνο τις τράπεζες στον αέρα. Θα τελειώσει την ευρωπαϊκή ιδέα. Και είναι απίθανο, αν συμβεί μια τέτοια καταστροφή, η παγκόσμια κοινή γνώμη να την αποδώσει στους … πολλούς δημόσιους υπαλλήλους ή τις άλλες γελοιότητες που ακούμε τρία χρόνια.
Γι’ αυτό, άλλοι σπεύδουν να αποσείσουν εκ των προτέρων τις ευθύνες τους, προετοιμάζοντας το κοινό για την επικείμενη καταστροφή, αποδίδοντας το πρόβλημα στους ‘Ελληνες γιατί δεν εφάρμοσαν επακριβώς το Μνημόνιο (και δεν έφεραν πιο γρήγορα την καταστροφή), άλλοι επιχειρούν να κατασκευάσουν εκ των ενόντων στρατηγική «σωτηρίας του ευρώ χωρίς Ελλάδα», άλλοι να παροξύνουν το πρόβλημα για να διαλύσουν, μια ώρα αρχύτερα, την Ευρώπη, κάτι που θέλουν εδώ και τουλάχιστο δύο αιώνες (Κάμερον).
‘Όπως ο Ρασκόλνικωφ τριγυρνούσε συνέχεια γύρω από το σπίτι της γιαγιάς που σκότωσε, δεν περνάει μέρα που να μην γίνει μια δήλωση ότι η Ελλάδα απέτυχε, πάει εκτός ευρώ,  δεν κάνει μεταρρυθμίσεις, θα τη διώξουν αν δεν τα καταφέρει, ευρώ ίσον μνημόνιο, δεν κινδυνεύουμε αν φύγει η Ελλάδα κλπ. ‘Όλα αυτά θα αποδειχθούν τελικά άχρηστα, γιατί είναι παράλογο να φανταστεί κανείς ότι θα καταστραφεί μια χώρα της ευρωζώνης χωρίς να στιγματισθεί η Ευρώπη και η Γερμανία. Αλλά ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Δε φτάνει που όλη η Ευρώπη είναι αιχμάλωτη της Goldman Sachs, το Βερολίνο επιδεικνύει πάλι απίστευτη στρατηγική τύφλωση. Δις   ματοκύλισε την ήπειρο, αυτοκαταστρεφόμενο για να κάνει τους Αμερικανούς κυρίαρχους!
Αν ο καταιγισμός δηλώσεων και δημοσιευμάτων για την Ελλάδα δεν θα πετύχει τον στόχο που επιδιώκει, μπορεί να ξεπαστρέψει και την οικονομικά υγιέστερη χώρα του κόσμου, όχι την Ελλάδα. Οι «αγορές», όπως και οι πολιτικοί, προεξοφλούν τους κινδύνους που διαβλέπουν. Αν τόσα πρόσωπα κύρους μιλάνε για επικείμενη έξοδο από το ευρώ, τι πιο λογικό από το να τοποθετηθούν ανάλογα. Για παράδειγμα να αρνηθούν να ασφαλίζουν ελληνικές εισαγωγές, ζητώντας cash, όπως ήδη κάνουν, σπρώχνοντας ακόμα ταχύτερα την Αθήνα στον γκρεμό. Ποιος θα επενδύσει λεφτά στην Ελλάδα σε παρόμοια κατάσταση; Πρόκειται για κλασικό μηχανισμό αυτοεκπληρούμενης προφητείας.
Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, γιατί η ελληνική κυβέρνηση, η ελίτ, το κράτος όχι μόνο δεν απαντάνε στη φοβερή επικοινωνιακή επίθεση που δέχεται η χώρα, επί τριετία, αλλά τη συνδράμουν. ‘Εχουν υιοθετήσει όλη τη δομή επιχειρημάτων των δανειστών, ακόμα και τα πιο γελοία από δαύτα, και τα χρησιμοποιούν μάλιστα κατά κόρον στον εσωτερικό «πόλεμο» που διεξάγουν κατά της αντιπολίτευσης και της ελληνικής κοινωνίας. Αυτοί άλλωστε, έθεσαν πρώτοι την απαράδεκτη, μη προκύπτουσα θεσμικο-πολιτικά από πουθενά, εκβιαστική εξίσωση «ή μνημόνιο, ή εκτός ευρώ». Βλέπουν τώρα να τους επιστρέφεται ο εκβιασμός στο πολλαπλάσιο. Από τον καιρό της Τουρκοκρατίας, είναι οικεία η εικόνα του Ραγιά που προσκυνά τον πολυχρονεμένο αφέντη, αποβλέποντας στο έλεός του. Αλλά μετά τις εκλογές, βλέπουμε, κατά τρόπο μάλλον σπάνιο, τον «αφέντη» να δίνει απανωτές κλωτσιές και μπουνιές, να φτύνει και να προσβάλει την κυβέρνηση που έσπευσε να τον προσκυνήσει, υποσχόμενη πιστή τήρηση «συμφωνηθέντων». Και χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Χρειάστηκε ο Κάμερον να απειλήσει τους ‘Ελληνες με κλείσιμο των βρετανικών συνόρων, για να σκεφτεί κάποιος στο ΥΠΕΞ να καλέσει τον πρεσβευτή του στην Αθήνα να του ψελλίσει δύο κουβέντες.
Οι φιλόσοφοι του δικαίου και η νομική επιστήμη γνωρίζουν τον αμφίβολο χαρακτήρα των ομολογιών, ο περισσότερος κόσμος όμως όχι. Η «αυτό-επίθεση» που δέχεται η χώρα από την ελίτ της καθιστά αυτόχρημα πειστικά τα εχθρικά επιχειρήματα. Κοτζάμ Εθνική Τράπεζα ήρθε προεκλογικά να διαψεύσει το όνομά της, τρομοκρατώντας τους ‘Ελληνες, περιγράφοντας με όρους Αποκάλυψης όσα θα συμβούν φεύγοντας από το ευρώ, όχι όμως όσα συμβαίνουν και θα συμβούν εξαιτίας του μνημονίου, προκειμένου να επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Τι χρειαζόμαστε τους εχθρούς;
Η πολύ δημοφιλής Γιουγκοσλαβία διαμελίστηκε και βομβαρδίστηκε γιατί προηγήθηκε τριετής δαιμονοποίηση των Σέρβων. Τεράστια διεθνής συνωμοσία στήθηκε από ΗΠΑ και Βρετανία, για ύπαρξη δήθεν όπλων μαζικής καταστροφής, που δεν ανακαλύφθηκαν ποτέ, για να δικαιολογηθεί η εισβολή στο Ιράκ. Γέμισε τώρα ο δυτικός τύπος με ψευδοπληροφορίες για τη Συρία, ώστε να παρουσιασθεί η επιχείρηση καταστροφής και διαμελισμού μιας αραβικής χώρας, σχεδιασμένη εδώ και δεκαετίες από τους Ισραηλινούς φονταμενταλιστές και τις ΗΠΑ, ως δήθεν «δημοκρατική επανάσταση».
Ο επικοινωνιακός πόλεμος είναι το ισοδύναμο του μπαράζ πυροβολικού και αεροπορίας πριν από επίθεση του πεζικού και των αρμάτων. Φυσικά, δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος που να αρνείται την ύπαρξη σοβαρότατων προβλημάτων στην Ελλάδα. Το να αποδίδει όμως σε αυτά την κρίση της ευρωζώνης και τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά το 1929, μόνο άσχετος ή απατεώνας μπορεί να το κάνει, με τη μισή Ευρώπη σε μνημόνιο. Να υποστηρίζει κανείς το μνημόνιο, όταν αποδεδειγμένα, όσο και το θεώρημα του Πυθαγόρα, καταστρέφει την Ελλάδα, αυτό δεν είναι απλό λάθος αλλά έγκλημα. Από πλευράς ελληνικών ελίτ (που άλλωστε είναι και οι κατεξοχήν υπεύθυνες για το ελληνικό μέρος του προβλήματος) εμπίπτει σε αυτό που ο ποινικός κώδικας περιγράφει ως εσχάτη προδοσία.
Δυστυχώς και η Αριστερά, και οι αντιμνημονιακές δυνάμεις και οι διανοούμενοι, ελάχιστη προσπάθεια κατέβαλαν και από τη δική τους πλευρά να οργανώσουν μια διεθνή καμπάνια υπεράσπισης της Ελλάδας, με αποτέλεσμα, πολιτικά, η Αθήνα να έχει ήδη «αποβληθεί» από την ΕΕ, από τη στιγμή που μια πλειοψηφία Γερμανών και Γάλλων τάσσεται υπέρ της εξόδου της από το ευρώ. ‘Εστω και τώρα, την υστάτη, δεν είναι αργά να ξεκινήσει μια προσπάθεια συστηματικής διαφώτισης της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Θα μπορούσε μάλιστα να γίνει και από τις πληττόμενες από το μνημόνιο κοινωνικές δυνάμεις, απευθείας προς τους συναδέλφους τους διεθνώς. Θα έπρεπε να βομβαρδισθεί η κοινή γνώμη παγκοσμίως με το τι σημαίνει για μας και γι’ αυτήν το μνημόνιο της ελληνικής καταστροφής. ‘Εχει επίσης σημασία να μην περιοριζόμαστε σε καταγγελίες της λιτότητας. Η λιτότητα είναι μία επιλογή εντός ενός συστήματος. Εδώ μιλάμε για την κατεδάφιση του συστήματος, της ευρωπαϊκής αστικής δημοκρατίας.

Επίκαιρα, 26.7.2012
Konstantakopoulos.blogspot.com

Δεν μιλάμε για μείζονα οικονομική και κοινωνική καταστροφή, αυτή έχει ήδη συντελεσθεί, αν και μόνο λίγες από τις συνέπειές της έχουν γίνει ακόμα αισθητές. Μιλάμε για εθνική καταστροφή, γιατί απειλεί τις ίδιες τις προϋποθέσεις συγκροτημένης πολιτειακής ύπαρξης και άρα μακροχρόνιας επιβίωσης του ελληνικού λαού, τον πυρήνα δηλαδή του ελληνικού έθνους-κράτους, κυριότερης κατάκτησης της Επανάστασης του 1821. Σημειωτέον ότι καμιά από τις τρεις μεγάλες ελληνικές τραγωδίες του Εικοστού Αιώνα (1922, εμφύλιος του 1943-49, 1974) δεν απείλησε, ούτε κατά διάνοια αυτό τον πυρήνα. Συγκρίσιμες απειλές μπορούν να θεωρηθούν μόνο αυτή που θα προέκυπτε αν είχε νικήσει το Γ’ Ράιχ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. (Απειλή κατάργησης, με τρομακτικές δυνητικές συνέπειες, αντιμετώπισε και το κυπριακό κράτος το 2004, με το σχέδιο Ανάν). 
Επειδή τα γράψαμε και τα ξαναγράψαμε δεν θα επανέλθουμε εδώ τώρα. Αντιλαμβανόμαστε ασφαλώς ότι οι άνθρωποι, όπως και οι στρουθοκάμηλοι, διαθέτουμε  έναν απαράμιλλο μηχανισμό άρνησης της πραγματικότητας για να προστατεύσουμε τον ψυχισμό μας. Επιπλέον, επειδή η επίθεση κατά του ελληνικού έθνους διεξάγεται με επικοινωνιακές και οικονομικές μεθόδους, δεν είμαστε καλά προετοιμασμένοι να την αντιληφθούμε, όπως αντιλαμβάνεται κανείς μια ξένη στρατιωτική εισβολή. Ελάχιστοι είναι πλέον και οι επιζώντες της Κατοχής, οι άνθρωποι δηλαδή που έχουν κάποια βιωματικά εργαλεία για καταστάσεις όπως αυτές που τώρα έχουμε μπει. 


http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Περί εσωτερικής υποτίμησης

Της Ζέζας Ζήκου

Στην πιο ευέλικτη αγορά εργασίας του κόσμου, στις ΗΠΑ, ακόμη και στις πιο προβληματικές βιομηχανίες οι μισθοί των εργαζομένων δεν έχουν πέσει σχεδόν καθόλου από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση (σύμφωνα σε έκθεση της Κεντρικής Τράπεζας του Σαν Φρανσίσκο). Μπορεί μια κυβέρνηση να διαβρώσει τους πραγματικούς μισθούς με τον πληθωρισμό, αλλά είναι σχεδόν αδύνατον να τους περικόψει σε απόλυτες τιμές. Εχουν την τάση να μένουν «κολλημένοι», έλεγε ο Κέινς από τη δεκαετία του 1920. Ακόμη και οι εργοδότες αποφεύγουν να κόβουν τους ονομαστικούς μισθούς, επειδή «φοβούνται μήπως πυροδοτήσουν αντιδράσεις σε δύσκολους οικονομικά καιρούς» (όπως έγραφαν οι Κάνεμαν, Κνετς και Θάλερ το 1986 στην «Αμερικανική Οικονομική Επιθεώρηση»). Στην Ευρώπη της κρίσης που ζούμε, γιατί λοιπόν όλοι έχουν βαλθεί να κάνουν ακριβώς το αντίθετο; Η απορία διατυπώνεται πλέον με ένταση μπροστά στην απαίτηση της ηγεσίας της Ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να επιβληθεί η «εσωτερική υποτίμηση» στην Ελλάδα και την Πορτογαλία (και έπεται η Ιταλία και η Ισπανία) προκειμένου να ανακτηθεί η κλονισθείσα ανταγωνιστικότητα. «Εσωτερική υποτίμηση» σημαίνει δρακόντειες περικοπές μισθών από χρόνο σε χρόνο. Ποιος θα μπορούσε να επιβάλει κάτι τόσο απάνθρωπο; «Ο Μουσολίνι», λένε οι Ιταλοί! «Μόνο αυτός είχε πετύχει περικοπή των μισθών κατά 20%, αφού όμως πρώτα έθεσε υπό φασιστικό έλεγχο τα συνδικάτα, προκειμένου να στηρίξει την πολιτική της ισχυρής λιρέτας τη δεκαετία του 1920». Ομως, ποια σύγχρονη Δημοκρατία θα μπορούσε να επιβάλει τέτοιες περικοπές στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει στην αστυνομική καταστολή; Γι’ αυτό, πολλοί οικονομολόγοι επιμένουν ότι η στρατηγική της μαζικής μείωσης των μισθών που επιχειρείται σήμερα στη μισή Ευρώπη αργά ή γρήγορα θα αποδειχθεί πως δεν είναι εφαρμόσιμη. Δοκιμάστηκε στις αρχές του 1930 με ολέθρια αποτελέσματα. Μια τέτοια στρατηγική είχε ακολουθήσει η κυβέρνηση του Πιερ Λαβάλ το 1935. Το αποτέλεσμα ήταν να προκαλέσει βίαιες απεργίες των ναυτεργατών στη Γαλλία, φόνους από την αστυνομία και μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Και ως φυσικό επακόλουθο ήρθε η εκλογική νίκη του Λαϊκού Μετώπου, σε συμμαχία με τους κομμουνιστές. Η θλιβερή αυτή ιστορία της άγριας λιτότητας και της καταλήστευσης των μισθών αποδείχθηκε στο τέλος χωρίς νόημα. Και έσπρωξε τη Γαλλία επικίνδυνα κοντά στον εμφύλιο σπαραγμό. Η εφιαλτική αυτή συνταγή ξεκίνησε να εφαρμόζεται πρώτα πρώτα στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ με το πρώτο Μνημόνιο και μάλιστα με την προωθημένη στρατηγική: ότι για να ανακτήσει τη χαμένη ανταγωνιστικότητά της, η Ελλάδα οφείλει να φθηνύνει και να φτωχύνει τόσο ώστε να φτάσει στα επίπεδα των γειτονικών της χωρών. Κοινώς, η Ελλάδα πρέπει να γίνει Βουλγαρία! Ομως, πρόκειται για συνταγή που θα μας «επαναφέρει στον ίσιο δρόμο», όπως μου ειπώθηκε. Eντάξει... Αλλά εγώ προτιμώ να παραμείνω αμαρτωλή. Ωστόσο, το αυτονόητο είναι πως ουδείς Ελληνας θέλει η χώρα του να γίνει Βουλγαρία ή Ρουμανία - μπορεί να μην ξέρει πώς θα το αποφύγει, αλλά σίγουρα δεν το θέλει. Με αποτέλεσμα, κάτι που θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εθνικό σχέδιο να κυκλοφορεί απλώς ως πείσμα ή φασαρία. Αν θέλουν να αυτοκτονήσουν (κι εμείς μαζί τους…), μπορούν να αδρανήσουν στο ενδεχόμενο να γίνουμε «προσεχώς Βουλγάρες!», αλλά είναι σίγουρο ότι θα μας στείλουν στην αγκαλιά του Τσίπρα. Αν θέλουν να σωθούν (κι εμείς μαζί τους…), χρειάζεται να παρουσιάσουν μια άλλη προοπτική από αυτήν που μας έχουν ετοιμάσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το ΔΝΤ. Αλλος τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Οι εταίροι μας πιέζουν για τα 11,6 δισ. εντός της διετίας 2013/14. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Από την αρχή της κρίσης ουδέποτε υπήρξε «ελληνικό σχέδιο» για την αντιμετώπισή της. Τόσο η μονοκομματική κυβέρνηση Παπανδρέου όσο και η δικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου διαπραγματεύονταν διαρκώς με την πλάτη στον τοίχο τα σχέδια που εκπονούσαν για λογαριασμό μας οι δανειστές. Ετσι υποχρεώθηκαν να συζητούν στη βάση του πλαισίου που έθεταν οι άλλοι, με τη λογική των άλλων και με τις επιλογές ή τους εκβιασμούς των άλλων. Επί της ουσίας, δεν είχαν τίποτε να αντιτείνουν. Αλλά κι αν είχαν, στερούνταν την αξιοπιστία για να το επιβάλουν. Εκ των πραγμάτων λοιπόν κατασκεύασαν έναν μονόδρομο, από τον οποίο απεδείχθη σχεδόν αδύνατον να απομακρυνθούν. Τον μονόδρομο που οδηγεί στη Βουλγαρία. Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι στα όρια του κοινωνικού κραχ το ξέρουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Ο αριθμός των νεόπτωχων έχει αυξηθεί δραματικά, οι αυτοκτονίες είναι καθημερινό φαινόμενο, οικογένειες διαλύονται, η ανεργία είναι πάνω από 22%. Ηδη έχει αρχίσει να σχηματίζεται το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης εντός της χώρας, ειδικά σε περίπτωση που τα μέτρα που θα εφαρμοστούν πλήξουν καίρια τις ελληνικές οικογένειες. Η κοινωνική αναταραχή δεν είναι απαραίτητο ότι σημαίνει πόλεμο στους δρόμους, ξύλο, συγκρούσεις με την αστυνομία κ.λπ. Μπορεί να σημαίνει άρνηση πληρωμής -όχι γιατί δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν- φόρων και άλλων χρεών. Ετσι, τα ταμεία θα «κρασάρουν», η οικονομία θα διαλυθεί και… γαία πυρί μειχθήτω. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_28/07/2012_454348

Διαβάστε περισσότερα ...

Νέες συγκλονιστικές αποκαλύψεις - Από το 1940 πως φτάσαμε στη χρεοκοπία του 2010

Πολλοί θα αναρωτιούνται, γιατί άραγε κανείς πολιτικός στην Ελλάδα από το 1974 και εντεύθεν δεν απετόλμησε να αποκαλύψει τον πλούτο τον οποίον “έκρυβε και κρύβει” η Ελληνική επικράτεια, παρά τίς κατά καιρούς αμφισβητήσεις της κυριαρχίας της απο γείτονες, όργανα συμφερόντων και άσπονδους “φίλους”.

Δεν εγνώριζαν !!!, δεν υπήρχαν στοιχεία !!!, ή υπήρχε κάτι άλλο το οποίο τούς απαγόρευε ρητά και δια "ροπάλου" έστω και την παραμικρή αναφορά περί του θέματος του “ορυκτού πλούτου” της Ελλάδος, συμπεριλαμβανομένων των (υπεδάφιων και υποθαλάσσιων) υδρογονανθράκων.

Σε ποιους παρεχωρήθη η χώρα, ή τουλάχιστον η διαχείρισή της, ώς οικόπεδο άνευ ιδιοκτήτου ;;;

Προκαλεί έντονο ενδιαφέρον και συγχρόνως προβληματισμό, το ότι μία χώρα σαν την Ελλάδα μεμοναδικό ορυκτό πλούτο στο υπέδαφός της, να μην έχει αναπτύξει ανάλογη βιομηχανία, και μάλιστα εάν κρίνουμε από τα “ορυκτά” στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω, η βιομηχανία αυτή θα αποτελούσε και “μονοπώλιο” στην Ευρώπη, μιάς και τέτοια ορυκτά δεν υπάρχουν σε αυτήν.

Όπως ο καθένας αντιλαμβάνεται τα έσοδα από ανάλογη βιομηχανική δραστηριότητα είναι τεράστια, εξ αιτίας του γεγονότος ότι αυτά τα ορυκτά χρησιμοποιούνται ώς προαπαιτούμενα στην κατασκευή μηχανημάτων, πολεμικού υλικού, διαστημικών εξαρτημάτων και άλλων “χρησίμων” κατασκευών και υπάρχουν αποκλειστικά και σε ποσότητες εκμεταλλεύσιμες στον ορυκτό πλούτο της Ελλάδος.Το δημόσιο χρέος της Ελλάδος το έτος 2009 και σήμερα βέβαια, φαντάζει “παρωνυχίδα” μπροστά στο μέγεθος του ποσού των Εσόδων τα οποία θα προέκυπταν από αντίστοιχη και ανάλογη ανάπτυξη βιομηχανικής δραστηριότητος στην Ελλάδα.

Ως φαίνεται η “ομερτά” στα υψηλά κλιμάκια των κυβερνήσεων από το 1940 και εντεύθεν στην Ελλάδα προέκυπτε από ανάλογες συμβάσεις με αυτήν της λεγόμενης “cooper”, ή αλλιώς την σύμβαση εκπροσώπων του Ελληνικού Δημοσίου με την Hugh Cooper & co, την οποίαν απεκάλυψε ο Δ. Μπάτσης στο βιβλίο του με τίτλο “Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα”.

Οφείλω να επισημάνω ότι την τελευταία 35ετία υπήρξε πλήρης αποβιομηχάνιση της χώρας, συνειδητά ή όχι από ένα πολιτικό προσωπικό, ας το κρίνει ο κάθε αναγνώστης.

Ένα είναι βέβαιο, ότι το "Γουδί" πρέπει να ξαναλειτουργήσει, μας "φτωχοποιούν" με σχέδιο υφαρπαγής του πλούτου της χώρας.
Και υπάρχουν Έλληνες πολιτικοί οι οποίοι συνεννούν, Δυστυχώς !!! 

Ο μακαρίτης ο Δ. Μπάτσης στο βιβλίο που ειχε γράψει το 1947 με τίτλο "Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα", αποκάλυψε την ύπαρξη της λεγόμενης "σύμβασης Cooper" και τούς αντισυμβαλλόμενους αυτής, (υπεγράφη το 1940 και έληξε το 2010). Υπάρχει στο υπουργείο βιομηχανίας και παραδίδεται κάτι σαν "ιερό κείμενο", από υπουργό σε υπουργό, βάσει της οποίας τα λεγόμενα "στρατηγικά ορυκτά" της Ελλάδος, καθώς και ο υδάτινος μας πλούτος (με ότι αυτός συμπεριλαμβάνει), τίθενται υπό την αποκλειστική αιγίδα και διαχείριση, ενός Αμερικάνικου consortium εταιρειών, τού οποίου υψηλά ιστάμενα στελέχη αφίχθησαν προσφάτως εν Αθήναις. Το αποτέλεσμα αυτής της αποκάλυψης ήταν να εκτελεστεί ο Δημήτρης Μπάτσης μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη το έτος 1952. Απο τους "12", που ήταν για "ντουφέκι", επέλεξαν μόνον τούς "3", ένας εκ των οποίων ήταν και ο Δ. Μπάτσης. Εκτοτε κανένας πολιτικός δεν αποτόλμησε να ακουμπήσει τα παρθένα κοιτάσματα ορυκτού πλούτου που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Εξ ού και οι δημόσιες αρνήσεις εντός της βουλής των Ελλήνων, των ΓΑΠ, Θ.Πάγκαλου, και άλλων, περί της υπάρξεως υδρογονανθράκων στον Ελλαδικό χώρο. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με σιδηρο-χρώμιο και νικέλιο και άλλα "βαρέα" μέταλλα, αλλά δεν παράγουμε ούτε γραμμάριο ανοξείδωτου χάλυβα, ούτε ξυραφάκι. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα.

Ο ακριβής τίτλος και το περιεχόμενο της "σύμβασης" μεταξύ του Ελληνικού δημοσίου και της Hugh Cooper & Co, απεκαλύφθη σε σύγγραμμα το οποίο δημοσίευσε, ο οικονομολόγος και δικηγόρος Δημήτρης Μπάτσης, συγγραφέας του σημαντικού έργου «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα» (εκδ. «Τα νέα βιβλία», το έτος 1947) στο οποίο αναλύει τους μηχανισμούς παράνομου πλουτισμού που συνδέθηκαν με την παραλαβή, κατεργασία και διανομή των εφοδίων της ΟΥΝΡΑ στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα.

Και βέβαια μια τέτοιας μορφής εκμετάλλευση της συμμαχικής βοήθειας 45 Εθνών (ΟΥΝΡΑ), αποτελεί παράβαση θεμελιώδους διατάξεως του Καταστατικού Χάρτου της ΟΥΝΡΑ, που ορίζει ρητά και κατηγορηματικά ότι απαγορεύεται η χρησιμοποίηση των εφοδίων της για προνομιακή ωφέλεια, οικονομική ή πολιτική, ορισμένης μερίδας του πληθυσμού (τούς αντισυμβαλλόμενους δια της συμβάσεως cooper) και ότι η διανομή πρέπει να είναι δίκαιη και ίση στον πληθυσμό.

Αποτελεί ή δεν αποτελεί αυτή η σύμβαση (cooper) παράνομο πλουτισμό και αντίθετο προς τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη της ΟΥΝΡΑ σε βάρος του συμμάχου Ελληνικού Λαού; 

Ναι ή όχι;

Η ανανέωση της σύμβασης "cooper" ίσως αποτελεί απάντηση στο γιατί η Ελλάδα "χρεοκόπησε" το 2010, τον χρόνο κατά τον οποίον έληγε και "τυπικά" η σύμβαση cooper.

Ανανεώθηκε η σύμβαση Cooper και αν ναι από ποιόν και γιατί ;;;

Εχω πει αρκετές φορές σε αντίστοιχα άρθρα μου ότι η λεγόμενη “χρεοκοπία” της Ελλάδος, ή αλλιώς η σχεδιασμένη και ελεγχόμενη “πτώχευσή” της, αποτελούσε αντικείμενο ευρύτερων γεωπολιτικών οικονομικών συμφερόντων, δεν γνώριζα όμως το χρονικό βάθος και το οικονομικό εύρος αυτού του σχεδιασμού, ήταν αδύνατον άλλωστε, όπως πλέον προκύπτει από τα στοιχεία στα οποία εδράζω την πεποίθησή μου περί αυτού.

Έλεγε ο Δ. Μπάτσης στο εισαγωγικό του συγγράμματός του “ Η Ελλάδα θα γίνει οικονομικά και εθνικά πραγματικά ελεύθερη, τότε και μόνο τότε, όταν η ανοικοδόμηση αυτή γίνει από τον λαό της. Θα σπάσουν τα δεσμά και θα αλλάξει ριζικά η διάρθρωση της σημερινής οικονομίας μας, θα ανοίξει δηλαδή ο δρόμος για να λυτρωθούν οι πιο ενεργές παραγωγικές και άξιες δυνάμεις της νεοελληνικής κοινωνίας μας”.

Η οικονομική και Εθνική απεξάρτηση από ξένα οικονομικά κέντρα, είναι δυνατόν να γίνει μέσα από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, και αυτό θα πρέπει να αποτελεί ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΟΧΟ απαράβατο.

Θα πρέπει να αποτελεί κυρίαρχη Εθνική στρατηγική επιλογή η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, ανάλογη της αντίστοιχης της παραμονής της χώρας στην ΕΕ, χωρίς δεσμεύσεις και συμβάσεις, υπογεγραμμένες από δοσίλογους πολιτικούς.

Τώρα γνωρίζουν, δεν έχουν κανένα άλλοθι περί μη γνώσης, ή τουλάχιστον ας διασταυρώσουν τα λεγόμενά μας.

Αναφέρομαι συνεχώς στον ορυκτό πλούτο της χώρας μας, και θα πρέπει να αναφέρω και από τί συνίσταται αυτός ο “ορυκτός πλούτος”, για τον οποίον πάρα πολλοί Έλληνες, αφανώς, έδωσαν και την ζωή τους, για να έχουν τα παιδιά μας το δικαίωμα να τον αξιοποιήσουν και να τον εκμεταλλευτούν και όχι να εξαναγκάζονται να “ξενιτεύονται” επειδή κάποιοι, εντός και εκτός της Ελλάδος, αποφάσισαν έτσι.

Τον Φεβρουάριο του 1998 έφτασε στην δημοσιότητα έρευνα που αφορούσε την μεγαλύτερη συγκέντρωση ραδονίου στον Ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στο χωριό Νεράιδα Θεσπρωτίας. 

Η μέτρηση ήταν 9550 μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο και με όριο επιφυλακής τα 150.

Παρόμοιες υψηλές μετρήσεις είχαμε και στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μύκονου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδα, Λουτράκι, Νιγρίτα, Σουρωτή, κλπ. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο και για όσους γνωρίζουν, αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη στο υπέδαφος των άνω τουλάχιστον περιοχών, ΟΥΡΑΝΙΟΥ. Στο όρος Παγγαίο στην Καβάλα επίσης υπάρχει ήδη έντονο ενδιαφέρον από ξένο επενδυτή για την εξόρυξη των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού.

Στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής ήδη έχει ξεκινήσει η εκμετάλλευση του εκεί υπεδάφους από την TVX Gold του George Soros (ο συνομιλητής του ΓΑΠ), η οποία περιέχει αρκετό χρυσό, αλλά και ουράνιο !!!

Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ (Ίδρυμα Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). 

Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.

Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. 

Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους “Σύμβολο” του νομού Καβάλας. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. 

Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου (U 235), στην διεθνή αγορά το έτος 1998 ήταν 20.000 δολάρια το γραμμάριο!

O κοσμήτορας της πολυτεχνικής σχολής και πρόεδρος του τμήματος χημικών μηχανικών κ. Βασίλειος Παπαγεωργίου, πραγματοποίησε διάλεξη με θέμα «Η Βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα», η οποία είχε να κάνει με τα αποτελέσματα και της δικής του έρευνας 30 ετών. 

Εντυπωσιακό ήταν το ότι σε όλα τα σημεία η έρευνά αυτή συμφώνησε με τα αποτελέσματα παλαιοτέρας αντίστοιχης έρευνας της δεκαετίας του 1940 που τυχαία είχε φτάσει στα χέρια του.

Ο εν λόγω καθηγητής αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει αυτή τη στιγμή ήδη στημένη βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει όχι μόνον ΟΛΕΣ τις απαραίτητες πρώτες ύλες (στρατηγικά ορυκτά) και μάλιστα σε αφθονία, αλλά και για ορισμένα από αυτά, είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και συγκεκριμένα:

1.Λιγνίτης: Ως ορυκτό για την παραγωγή ενέργειας από την καύση του με λιγοστή μόλυνση του περιβάλλοντος. Η Ελλάδα διαθέτει τόσο πολύ λιγνίτη, που εάν τον εκμεταλλευόταν από νωρίς, θα είχε γλιτώσει πολλά δισεκατομμύρια από την εισαγωγή πετρελαίου.

2.Αλουμίνιο: Εδώ και μερικά χρόνια η Γαλλία ελάττωσε την παραγωγή της σε αλουμίνιο και η Ελλάδα πλέον είναι πρώτη στην Ευρώπη σε παραγωγή του αλουμινίου, με χιλιάδες εφαρμογές.

3.Βωξίτης: Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη βωξιτοπαραγωγός χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο βωξίτης χρησιμοποιείται και στην κατασκευή αεροσκαφών, ηλεκτρικών συσκευών, μεταλλικών κατασκευών και αλλού.

4.Μαγγάνιο: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που περιέχει στο υπέδαφός της κοιτάσματα μαγγανίου. Τα κυριότερα κοιτάσματα έχουν εντοπισθεί στο νομό Δράμας.

5.Νικέλιο: Και για αυτό το στρατηγικό ορυκτό όπως ανέφερε ο κύριος Παπαγεωργίου, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως με σημαντικά κοιτάσματα νικελίου στο υπέδαφός της. Υπάρχει ένα συγκρότημα παραγωγής νικελίου, του μεγαλυτέρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εξάγεται στο εξωτερικό όπως και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα όσα εξορύσσονται.

6.Σμηκτίτες: Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες στην εξόρυξη σμηκτιτών, οι οποίοι έχουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, όπως η διάθεση αποβλήτων, τα φάρμακα, τα καλλυντικά και άλλα.
7.Μαγνήσιο: Ο μαγνησίτης που εξάγει η χώρα μας, καλύπτει το 46% της συνολικής παραγωγής της Δυτικής Ευρώπης.

8.Χρωμίτης: Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που περιέχει στο υπέδαφός της σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα χρωμίτη. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα βρίσκονται στο Μπούρινο Κοζάνης και χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα.

9.Ουράνιο: Όπως ανέφερα ήδη, τα ουρανιούχα μεταλλεύματα έχουν εντοπισθεί στην Κεντρική Μακεδονία και στην Θράκη. Το τεύχος της 28ης Απριλίου 1999 της εφημερίδας «Αθηναϊκή» είχε ως τίτλο «Θησαυροφυλάκιο η Βόρεια Ελλάδα» και αναφερόταν σε αυτό ακριβώς το θέμα. 

Η Θράκη λοιπόν είναι ένας στρατηγικός κόμβος, διότι εκτός των πλουσίων κοιτασμάτων ουρανίου, χρυσού και πετρελαίου, επιπλέον από εκεί πρόκειται να περάσουν στο μέλλον και οι αγωγοί φυσικού αερίου και πετρελαίου.

ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ: Υπάρχει άφθονο στο Αιγαίο. Στην ίδια διάλεξη για τα στρατηγικά ορυκτά του κυρίου Παπαγεωργίου έγινε εκτενής λόγος για τα πετρέλαια στο Αιγαίο. Καμία κυβέρνηση δεν είχε μέχρι τώρα το θάρρος να παραδεχθεί την ύπαρξη πλουσιοτάτων κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο και ότι το παιχνίδι με την Τουρκία στην ουσία εκεί παίζεται. 

Υπάρχουν εδάφια του αρχαίου ιστορικού Ηροδότου που κάνει λόγο για την «εύφλεκτη πίσσα». Είναι ακόμη γεγονός γνωστό ότι οι Γερμανοί επί κατοχής είχαν ήδη χαρτογραφήσει όλη την Ελλάδα, αφού άμεσα τους ενδιέφεραν και τότε οι όποιες πηγές ενέργειας για την στρατιωτική τους μηχανή. 

Με την πτώση του Χίτλερ, οι σχετικοί χάρτες και πληροφορίες έφτασαν και στα χέρια των Αμερικανών της εποχής.

Τα τελευταία χρόνια και με την βοήθεια ειδικών δορυφορικών φωτογραφήσεων είναι γεγονός ότι ήδη υπάρχουν ασφαλή στοιχεία για την ύπαρξη πλουσίων πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο. 

Ο πρώην πρεσβευτής της Αμερικής στην Ελλάδα Nicholas Burns σε ζωντανή εκπομπή στο κανάλι MEGA είχε κι αυτός επισήμως παραδεχθεί ότι υπάρχει όντως πετρέλαιο στο Αιγαίο και ότι αυτό ουσιαστικά δημιουργεί την ένταση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών που στηρίχτηκαν σε δορυφορικούς χάρτες είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι: Τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον Ελληνικό χώρο υπάρχουν ανατολικά της νήσου Θάσου, στον Θερμαϊκό Κόλπο, στην περιοχή των Δωδεκανήσων και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στα Ίμια, στην Ζάκυνθο και στην Φλώρινα. 

Επίσημη δήλωση του καθηγητή πυρηνικής φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κυρίου Παπαστεφάνου, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Από παλιά διέβλεπα ότι, όπως και στην υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, έτσι και στην υπόθεση του ουρανίου, ίσως να μην δόθηκαν ποτέ στις ελληνικές κυβερνήσεις τα πλήρη αποτελέσματα των γεωλογικών ερευνών που έκαναν στην Δράμα και τη Θράκη οι Αμερικανοί ερευνητές !!!» 

Αρχίζοντας από το περίφημο ΟΣΜΙΟ (σκληρό, άμορφο, μεταλλικό χημικό στοιχείο της ομάδος του λευκοχρύσου) που εντοπίζεται, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, σε μεγάλες μάλιστα ποσότητες, στα Ίμια και γενικώς στο Αιγαίο ΜΑΣ. Και διερωτώμεθα γιατί οι προηγούμενες αλλά και η νυν πολιτική ηγεσία της Χώρας, σιωπούν επί του θέματος.

Η Ελλάδα επίσης μόνο από το απόθεμα του »μεθανίου» που έχει στην μια άκρη μόνο της Κρήτης φτάνει για 10.000 χρόνια τα αυτοκίνητα του πλανήτη γη να τα τροφοδοτεί με καύσιμα δωρεάν.

Υπάρχουν βάσιμες υποψίες και για άλλα «περίεργα» και πανάκριβα συστατικά στο υπέδαφός μας, όπως το ΟΣΜΙΟ, ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ, κ.ά. για τα οποία η έρευνα συνεχίζεται. Ουσιαστικά πρόκειται για 10.000 τόνους Όσμιο και 100.000 τόνους Κόκκινο υδράργυρο !!!

Πηγές : 1. http://miastala.com/s/archives/21654
2. http://greeknation.blogspot.gr/2010/11/blog-post_26.html


http://www.xrimanews.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Το Μνημόνιο βλάπτει σοβαρά (και) το εμπόριο - To ένα μετά το άλλο μπαίνουν τα λουκέτα στο κέντρο της Αθήνας

Ως οικονομική καταστροφή χαρακτηρίζεται η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας. Η πτώση της «too big to fail» Ερμού και η μεγάλη ζημιά που προκαλούν στους καταστηματάρχες τα μεγάλα εμπορικά κέντρα

Η πολύ μεγάλη ύφεση στην οποίο βρίσκεται η ελληνικό οικονομία, αντικατοπτρίζεται πολύ άμεσα βλέποντας το κέντρο της Αθήνας. Χιλιάδες καταστήματα και μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν αναγκαστεί να βάλουν λουκέτο, γεγονός που έχει οδηγήσει και τον κεντρικό και πολύ μεγάλο εμπορικό δρόμο της πρωτεύουσας, την οδό Ερμού στο να είναι «φάντασμα» του πάλαι ποτέ χλιδάτου της εαυτού.

Η τελευταία έρευνα της εταιρείας συμβούλων ακινήτων καταγράφει τις 50 ακριβότερες εμπορικές οδούς του κόσμου και η οδός Ερμού βρίσκεται πλέον στην... 49η θέση από τις πρώτες 10 που είχε βρεθεί τα προηγούμενα χρόνια, ξεπερνώντας μόνο την οδό Lijnbaan στο Ρότερνταμ. Σύμφωνα με την έρευνα, για το 2012, όποιος θέλει να μισθώσει κατάστημα στην Ερμού θα πληρώσει κατά μέσο όρο ένα ενοίκιο της τάξης των 2.230 δολ./ τ.μ. κατ' έτος.

Κάθε χρόνο η Ερμού χάνει τη λάμψη της, ειδικά τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης. Για το 2011 η ίδια έρευνα έδινε στη «βιτρίνα» του κέντρου την 38η θέση μεταξύ των πρώτων 50 παγκοσμίως με ετήσιο ενοίκιο 2.830,2 δολάρια ανά τ.μ. «Χάθηκαν» δηλαδή μέσα σε έναν χρόνο 11 θέσεις εξαιτίας της μείωσης του ενοικίου κατά 600 δολ./τ.μ.

Ποσοστιαία η πτώση φτάνει το 21% σε σύγκριση με το 2011. Ακόμη πιο... δραματικά είναι τα στοιχεία, συγκρινόμενα με προηγούμενες χρονιές. Το 2010 η Colliers ανέφερε ότι η μίσθωση καταστήματος στην Ερμού κόστιζε 3.014,2 δολ./τ.μ. τον χρόνο. Ουσιαστικά, μέσα σε δύο χρόνια τα καταστήματα ενοικιάζονται ετησίως κατά 780 δολ./τ.μ. φθηνότερα.

Βασική αιτία, φυσικά, το γεγονός ότι το ενδιαφέρον είναι ελάχιστο από τους επιχειρηματίες να ανοίξουν καταστήματα στην οδό Ερμού. Πολλά ακίνητα στον «χρυσό» δρόμο είναι ξενοίκιαστα και οι ιδιοκτήτες τους ρίχνουν συνεχώς τις απαιτήσεις τους προκειμένου να βρουν μισθωτές.

Σύμφωνα με τους γνώστες της αγοράς, πρόκειται για το πιο βίαιο σπάσιμο της φούσκας στα ακίνητα, αφού πλέον τα εμπορικά ακίνητα έχουν περάσει στην απαξίωση. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΕΣΕΕ, το εμπορικό κέντρο «ερημώνει», αφού π.χ. στην οδό Σταδίου τα άδεια καταστήματα αγγίζουν το 42% του συνόλου, ενώ και στο Κολωνάκι 1 στα 3 μαγαζιά είναι άδειο.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι τη «χρυσή» περίοδο της οδού Ερμού, δηλαδή από το 2002 μέχρι το 2007, επιχειρηματίες έφτασαν να δίνουν 300 ευρώ/τ.μ. τον μήνα. Φέτος, το ενοίκιο είναι 154 ευρώ/τ.μ. τον μήνα. Δηλαδή, τα καταστήματα στην Ερμού ενοικιάζονται σχεδόν στη μισή τιμή.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός της πλήρους εξαφάνισης του «αέρα» ή άυλης εμπορικής μίσθωσης. Μεγάλες αλυσίδες έδιναν μέχρι και 10.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο ως «καπάρο» για ένα κατάστημα στην Ερμού. Επρόκειτο για «μαύρο» χρήμα που ποτέ φυσικά δεν φορολογήθηκε.

Οι παραδοσιακές εμπορικές «πιάτσες» έχουν να ανταγωνιστούν τα εμπορικά κέντρα, τα οποία δείχνουν να αντέχουν στην κρίση, σημειώνοντας κατά κύριο λόγο μονοψήφια ποσοστά μείωσης του τζίρου. Το άνοιγμα καταστημάτων σε εμπορικά κέντρα κρίνεται πιο συμφέρουσα επιλογή για τους εμπόρους, γι' αυτό και στα περισσότερα ελληνικά malls οι κενοί χώροι είναι ελάχιστοι. Το ανώτατο ενοίκιο σε εμπορικό κέντρο στην Αθήνα φτάνει τα 45 ευρώ/τ.μ. το μήνα, χωρίς μεταβολή το προηγούμενο εξάμηνο. Πρόκειται ουσιαστικά για το 1/3 του ενοικίου που δίνεται στην οδό Ερμού, αλλά θα πρέπει να υπολογιστεί και ποσοστό επί του τζίρου των καταστημάτων.

Ωστόσο, η στροφή των καταναλωτών σε οργανωμένες αγορές όπως τα malls οδηγεί τους εμπόρους στο να ανοίγουν εκεί τα καταστήματά τους. Όπως προβλέπουν οι ειδικοί, μετά τις εκπτώσεις θα έρθει νέο κύμα λουκέτων σε όλη την Αθήνα, αλλά και στο κέντρο της πόλης που κάποτε ήταν το ισχυρότερο εμπορικό σημείο. Η ελπίδα των επιχειρηματιών να «ρεφάρουν» μέρος από τη χασούρα διαψεύδεται, καθώς η κίνηση στα καταστήματα των παραδοσιακών εμπορικών δρόμων είναι υποτονική.

Σύμφωνα με έρευνα της ΕΣΕΕ, οι εμπορικές επιχειρήσεις θα χάσουν περισσότερο από τον μισό τζίρο τους το 2012. Συγκεκριμένα, η υποχώρηση τζίρου και κερδών για φέτος θα φτάσει το 55% σε σύγκριση με το 2011. Στο χονδρικό εμπόριο, δε, η μείωση του τζίρου την περίοδο 2009-2012 ανέρχεται σε 75%! Με αυτή την κατάσταση είναι αναμενόμενη και η κατάρρευση του λεγόμενου εμπορικού real estate, δηλαδή της μίσθωσης ή της πώλησης καταστημάτων.

http://www.reporter.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

«Η πτώχευση είναι πραγματικότητα»

Η Ελλάδα έχει πτωχεύσει, οι τράπεζές της επίσης, υποστηρίζει ο καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Βαρουφάκης.

Η λύση, κατά την άποψή του, βρίσκεται στην άρνηση αποπληρωμής του ομολόγου που λήγει στις 20 Αυγούστου, ενώ για την περίφημη επιμήκυνση εκτιμά ότι καθιστά την πτώχευση πιο σίγουρη. Αναλύει πώς η Ευρωζώνη θα μπορούσε να βγει από την κρίση και επιμένει ότι «το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα», μόλις η πρώτη χώρα ανοίξει την πόρτα της εξόδου από την Ευρωζώνη. Είναι έντονα επικριτικός απέναντι στα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης Παπαδήμου-Βενιζέλου, ενώ λέει πολλά και για την υπόθεση Σάλλα.

Εκτιμάτε, κ. Βαρουφάκη, ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό των επερχόμενων γερμανικών εκλογών; 

Εκτιμώ ότι η Ευρωζώνη θυσιάζεται στο βωμό της άρνησης του γεγονότος ότι δομήθηκε με τρόπο που δεν μπορούσε να αντέξει μια μεγάλη χρηματοπιστωτική κατάρρευση όπως εκείνη του 2008. Ιδίως οι πλεονασματικές χώρες εντός της Ευρωζώνης, και όχι μόνο η Γερμανία, πίστεψαν ότι ήταν δυνατόν να επωφεληθούν μακροπρόθεσμα από την εξαφάνιση των συναλλαγματικών αυξομειώσεων με την περιφέρεια χωρίς να δημιουργηθεί, παράλληλα, ένας ικανός μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων. Τώρα που αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν και ότι ο μηχανισμός ανακύκλωσης των πλεονασμάτων αποτελεί προαπαιτούμενο για την επιβίωση της Ευρωζώνης, δεν είναι διατεθειμένοι να τον δημιουργήσουν, προτιμώντας σε τελική ανάλυση τη διάλυσή της. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ορίζοντας που δημιουργούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ομοσπονδιακή Γερμανία αποτρέπει την κ. Μέρκελ από το να αποδεχτεί τα ελάχιστα που απαιτεί η διάσωση της Ευρωζώνης και, κατ’ επέκταση, της Ε.Ε.

Υπάρχει, ωστόσο, οδός διαφυγής για την Ευρώπη;

Και βέβαια. Με τρία απλά βήματα: Πρώτον, επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από τον EFSF, με παράλληλη υπαγωγή τους στην επιτήρηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), η οποία να μπορεί να τις κλείνει όταν κρίνονται μη βιώσιμες. Δεύτερον, ενοποίηση του κατά Μάαστριχτ νόμιμου χρέους όλων των χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Τρίτον, ένα επενδυτικό New Deal για την Ευρώπη το οποίο θα εκπονήσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και το οποίο θα χρηματοδοτήσουν από κοινού η ΕΤΕπ και η ΕΚΤ με εκδόσεις ομολόγων έργων (τα οποία θα αποπληρώνονται από τα έσοδα των έργων).

Οι συνέπειες της επιμήκυνσης

Και η Ελλάδα; Ακούει ο πολίτης σενάρια –και πάλι– για χρεοκοπία, για αναδιάρθρωση χρέους, για έξοδο από το ευρώ, και δεν ξέρει τι απ’ όλα αυτά θα είναι για εκείνον λιγότερο κακό... Να δούμε τα επιμέρους σενάρια πιο αναλυτικά; Και πρώτα την περίφημη επιμήκυνση. Έχετε γράψει ότι στο τέλος αυτής της επιλογής βρίσκεται η... δραχμή. Γιατί, κ. καθηγητά;

Όταν το χρέος σου είναι μεγαλύτερο από τα δυνητικά σου έσοδα (τωρινά και μελλοντικά), έχεις πτωχεύσει. Τελεία και, δυστυχώς, παύλα. Αν σου δανείσουν κι άλλα ποσά, απλώς καθυστερείς την πτώχευση (καθώς χρησιμοποιείς τα δανεικά για να αποπληρώνεις τις δόσεις των προηγούμενων δανείων), εξασφαλίζοντας όμως ότι όταν θα έρθει (η πτώχευση), το «μπαμ» θα είναι μεγαλύτερο. Μια επιμήκυνση ισοδυναμεί με νέο δανεισμό: Πας στην τράπεζα και συμφωνείτε ότι θα πληρώνεις μικρότερες δόσεις κάθε μήνα, καθώς «δεν βγαίνεις». Η τράπεζα όμως προσθέτει κι άλλους τόκους, τους οποίους θα πρέπει να αποπληρώσεις στο μέλλον. Είναι σαν να δανείστηκες κι άλλο ένα ποσό. Στην περίπτωση ενός ατόμου, αυτό μπορεί να βοηθήσει εφόσον προσμένει αύξηση του εισοδήματος. Όμως στην περίπτωση του κράτους μια τέτοια επιμήκυνση (ένας νέος τέτοιος δανεισμός) δίνεται από την τρόικα υπό τον όρο ότι θα... μειώσει το εθνικό εισόδημα στο εγγύς μέλλον αλλά και μακροπρόθεσμα (η λεγόμενη εσωτερική υποτίμηση). Άρα μια επιμήκυνση όχι μόνο δεν αποτρέπει την πτώχευση, αλλά την καθιστά πιο σίγουρη. Οι επενδυτές το γνωρίζουν αυτό και απέχουν από κάθε σοβαρή παραγωγική επένδυση, μια κίνηση που φέρνει την πτώχευση ακόμα πιο κοντά. Να γιατί λέω και ξαναλέω ότι αν είναι να έρθει η πτώχευση του Δημοσίου, είναι καλύτερα να έρθει πιο νωρίς – π.χ. τον Ιανουάριο του 2010, αν μπορούσε! Εμείς αυτό που καταφέραμε είναι να πτωχεύσει επισήμως το ελληνικό Δημόσιο το Μάρτιο του 2012 και, παράλληλα, το δημόσιο χρέος να παραμείνει μη βιώσιμο. Δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο στην οικονομική ιστορία. Το κατάφερε όμως η κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου. 

Έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ συνεπάγεται και διάλυση της Ευρωζώνης, ή μήπως όχι; Και αν ναι, γιατί ο κ. Ρέσλερ εμφανίζεται τόσο... άνετος με το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της χώρας μας από την Ευρωζώνη;

Πράγματι, μια οποιαδήποτε έξοδος θα σημάνει τη διάλυση της Ευρωζώνης. Η φυγή κεφαλαίων από τις υπόλοιπες αδύναμες χώρες θα είναι τέτοια που δεν θα αντέξουν εντός της Ευρωζώνης χωρίς να καταστρατηγήσουν τη βασική αρχή της Ε.Ε. για ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων. Το πουλόβερ θα ξηλωθεί γρήγορα. Όσο για την άνεση του κ. Ρέσλερ, δύο είναι οι πιθανές εξηγήσεις: είτε εκφράζει τα συμφέροντα γερμανικών τραπεζών που δεν βλέπουν με κακό μάτι την επιστροφή της Γερμανίας στο μάρκο (καθώς έτσι ένα τσουνάμι ξένων κεφαλαίων θα ξεσπάσει προς αυτές) είτε είναι εντελώς ηλίθιος. Διαλέξτε εξήγηση.

Διαβάσαμε όμως και συστάσεις εκ μέρους σας προς τον νέο τσάρο της οικονομίας. Έχει τελικά τα περιθώρια το οικονομικό επιτελείο, η ελληνική κυβέρνηση εν γένει, για κάτι που θα αλλάξει τη ρότα του... Τιτανικού ή μήπως οι τύχες μας είναι ολοκληρωτικά πλέον στα χέρια άλλων;

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έχει στενά περιθώρια ελευθερίας. Το τελευταίο χαρτί μας είναι να αρνηθούμε την αποπληρωμή του ομολόγου της 20ής Αυγούστου που κατέχει η ΕΚΤ, εφόσον δεν έχει συμφωνηθεί έως τότε με την τρόικα ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, που να δίνει στη χώρα μας έστω και μια αμυδρή ελπίδα ότι θα παραμείνει στην Ευρωζώνη.

Πέπλος σιωπής για τον κ. Σάλλα

Μία από τις παραμέτρους της κρίσης είναι το τραπεζικό σύστημα. Θα ήθελα να ρωτήσω εν πρώτοις πόσο σταθερό είναι, κατά την άποψή σας, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν μπορεί να είναι ήσυχος ο μικροκαταθέτης...

Οι ελληνικές τράπεζες είναι παντελώς πτωχευμένες. Κρατούν τις πόρτες ανοιχτές και τα ΑΤΜ να λειτουργούν από τη ρευστότητα που τους παρέχει η ΕΚΤ. Κανείς δεν δικαιούται να είναι ήσυχος ως προς αυτές, όταν η Ευρωζώνη κινδυνεύει, όπως σήμερα, και η Ελλάδα φέρεται ως ο πρώτος αποδιοπομπαίος τράγος. 

Γράψατε τις προάλλες και για τον «πέπλο της σιωπής». Τι αφορά; Ποια η δική σας προσέγγιση στο θέμα αυτό;

Μπορείτε να μπείτε στο πρόσφατο άρθρο μου στο protagon.gr, που αναφέρεται διεξοδικά στο θέμα. Περιληπτικά, αναφέρεται στην καταγγελία του πρακτορείου Reuters για μια κυνική προσπάθεια του κ. Σάλλα να παραβιάσει τις βασικές αρχές της επανακεφαλαιοποίησης της Τράπεζας Πειραιώς, παρουσιάζοντας έναν σαθρό και σκοτεινό δανεισμό (μέσω offshore εταιρειών της οικογένειας Σάλλα) από μια άλλη πτωχευμένη τράπεζα, τη Marfin του κ. Βγενόπουλου, ως νέα κεφάλαια που εισέρευσαν στην Τράπεζα Πειραιώς. Όσο για τον «πέπλο της σιωπής», η έκφρασή μου αυτή αφορούσε την ενδιαφέρουσα παρατήρηση ότι η καταγγελία αυτή από το έγκυρο Reuters δεν αναφέρθηκε πουθενά σε «σοβαρές» εφημερίδες, όπως «Το Βήμα», ενώ ακόμα κι εκεί που σχολιάστηκε (π.χ. στην «Καθημερινή») οι τίτλοι που δόθηκαν ήταν παραπλανητικοί (π.χ. «Σύγκρουση του κ. Σάλλα με το Reuters», λες κι αυτό ήταν το ζήτημα). Όλοι αυτοί οι καλοί δημοσιογράφοι που «κόπτονται» για τη χρηστότητα των δημόσιων και των ιδιωτικών ηθών ξαφνικά κατάπιαν τη γλώσσα τους. Η πτωχοτραπεζοκρατία στο αποκορύφωμά της!

Συνέντευξη στον Νίκο Παπαδημητρίου

http://www.citypress.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

"Χτύπημα" Τσιτουρίδη για την ΑΤΕ

«Όταν πρόσφατα ζήτησα την ψήφο των πολιτών του Κιλκίς για τη ΝΔ και για μένα, διαβεβαίωνα, μεταξύ των άλλων, τους συντοπίτες μου ότι η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας θα παραμείνει δημόσια

και θα.... ενισχυθεί και αυτή με δημόσιο χρήμα, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, για να συνεχίσει να έχει η Τράπεζα αυτή τον σημαντικό ρόλο που διαχρονικά είχε στην ανάπτυξη του αγροτικού τομέα στη χώρα μας», σημειώνει σε δήλωσή του ο πρώην υπουργός Γεωργίας, κ. Τσιτουρίδης, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την αντίθεσή του με την προοπτική πώλησης τμήματος της ΑΤΕ στην Πειραιώς.

«Τη διαβεβαίωση αυτή την έδινα γιατί αυτή ήταν η θέση της ΝΔ από πάντοτε, μέχρι και τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Πληροφορήθηκα από τα ΜΜΕ, ότι η θέση αυτή άλλαξε κι ότι η ΑΤΕ χωρίζεται σε «καλή και «κακή» με την καλή να απορροφάται από μια ιδιωτική τράπεζα.

Η απόφαση αυτή, δημιουργεί ερωτηματικά οικονομικής και χρηματοπιστωτικής φύσεως, που είναι προφανές ότι θα απαντηθούν, όπως για παράδειγμα το πώς επιλέγει αυτή η ιδιωτική τράπεζα και πως γίνεται μια ιδιωτική τράπεζα να ενισχύεται με δημόσιο χρήμα για να αγοράσει το «καλό» μέρος μιας δημόσιας τράπεζας.

Εκτιμώ ότι στα ερωτηματικά αυτά θα υπάρξουν απαντήσεις από την κυβέρνηση.

Εγώ στέκομαι σήμερα σε ένα μόνο ερώτημα που μου τίθεται από τους πολίτες των οποίων την ψήφο ζήτησα. Τι άλλαξε μέσα σε 40 ημέρες από τις εκλογές ώστε η ΝΔ να αλλάξει θέση σε ένα κρίσιμο ζήτημα για την ελληνική περιφέρεια και τους έλληνες αγρότες;

Στο ερώτημά αυτό θα περιμένω την απάντηση του κόμματός μου, για να μπορέσω με τη σειρά μου να απαντήσω στα επιτακτικά ερωτήματα, αυτών των οποίων την ψήφο ζήτησα»,καταλήγει.

http://dailynews24.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Γιατί και πως η ΑΤΕ (παρα)δόθηκε στο Σάλλα; - Οι μεθοδεύσεις, το Reuters και η Ζάκυνθος

Στον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση προχωρεί στην ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕbank και στο τί σημαίνει αυτό αναφέρεται άρθρο της εφημερίδας Free Sunday με τίτλο "Γρήγορες «αρπαχτές» λόγω έλλειψης προοπτικής". Στο άρθρο σημειώνεται ότι "ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύει η κυβέρνηση Σαμαρά την ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕ Βank αναδεικνύει τις αντιφάσεις της εξουσίας. Από τη μια, τα κόμματα που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό, και ιδιαίτερα η ΝΔ, έχουν αναλάβει συγκεκριμένες υποχρεώσεις έναντι «φιλικών» μεγάλων συμφερόντων, τα οποία θα εξυπηρετηθούν σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Από την άλλη, ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης γνωρίζουν ότι το σημερινό κυβερνητικό σχήμα δεν πρόκειται να μακροημερεύσει. Η κυβερνητική πολιτική κινείται σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει προεκλογικά η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Αριστερά και είναι θέμα χρόνου η εκδήλωση ανυπέρβλητων ενδοκυβερνητικών αντιθέσεων.
Δημιουργείται έτσι ένα πρόσθετο κίνητρο για εξυπηρέτηση «εξπρές» των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων που στήριξαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την πολιτική προσπάθεια του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου, και ως ένα βαθμό και του κ. Κουβέλη".

Παράλληλα, τονίζεται ότι "η ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕ Βank, η οποία διαθέτει δίκτυο 483 καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα και απασχολεί 9.307 άτομα, εκ των οποίων οι 6.433 εργάζονται στον χρηματοοικονομικό τομέα, αποτελεί ένα πρωτοφανές πολιτικό και διαχειριστικό σκάνδαλο. Πρώτον, η ΑΤΕ Βank οδηγήθηκε σε πλήρες αδιέξοδο με ευθύνη των κυβερνήσεων και όσων προσυπέγραψαν το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου. Η τράπεζα υπέστη ζημιά δισεκατομμυρίων από αυτή τη διαδικασία και τώρα οι αρμόδιοι της αρνούνται τη συμμετοχή στη διαδικασία επανακεφαλαιοποίησης που λειτουργεί ήδη σε όφελος των μεγάλων ιδιωτικών τραπεζών. Δεύτερον, οι ιδιωτικές τράπεζες και ιδιαίτερα η Τράπεζα Πειραιώς, η οποία αυτοπροβάλλεται σαν ο βασικός διεκδικητής της ΑΤΕ Βank, δεν έχουν τις οικονομικές δυνατότητες για να χρηματοδοτήσουν με επιτυχία την εξαγορά της κρατικής τράπεζας. Είναι γνωστό ότι η Τράπεζα Πειραιώς δυσκολεύεται να περάσει τα stress tests που γίνονται περιοδικά και έχει ήδη τραβήξει ένα ποσό της τάξης των 4,7 δισ. ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Επομένως, η θεωρία σύμφωνα με την οποία η ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕ Βank θα περιορίσει το κόστος της επανακεφαλαιοποίησής της για το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα σε μια περίοδο κατά την οποία οι μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες στηρίζονται, μετά το ισοπεδωτικό «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου που υπέστησαν, σε κρατικό χρήμα.
Τρίτον, η αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος μπορεί να προωθηθεί μέσα από τη δημιουργία ενός δημόσιου πυλώνα που θα στηρίζεται στην ΑΤΕ Βank και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και στις συγχωνεύσεις που θα προκύψουν μεταξύ ιδιωτικών τραπεζών εξαιτίας της προγραμματισμένης απόσυρσης των Γάλλων επενδυτών από την Emporiki Bank. Δεν υπάρχει κανένας λόγος πλήρους ιδιωτικοποίησης του τραπεζικού συστήματος, εκτός βέβαια από τις διαπλεκόμενες υποχρεώσεις του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου. Η διατήρηση ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα στο τραπεζικό σύστημα θα δημιουργήσει και συνθήκες ανταγωνισμού, ώστε η ρευστότητα που προσφέρεται στις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες με δαπάνες του Έλληνα φορολογούμενου να περάσει, στο μέτρου του δυνατού, στην πραγματική οικονομία. Τέταρτον, ο διαχωρισμός της ΑΤΕ Βank σε «καλή» και «κακή» τράπεζα, ώστε να διευκολυνθεί η ιδιωτική τράπεζα που θα απορροφήσει την «καλή» ΑΤΕ Βank, έχει τεράστιο κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους πολίτες. Οι φορολογούμενοι θα κληθούν να πληρώσουν όλες τις αμαρτίες του κομματικού συστήματος, μεταξύ των οποίων και τα δάνεια, ύψους 210 εκατ. ευρώ, που έλαβαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ από την κρατικών συμφερόντων τράπεζα και αποφεύγουν τώρα να εξυπηρετήσουν".

Το άρθρο υπογράμμίζει ότι "το σκάνδαλο της ιδιωτικοποίησης της ΑΤΕ Βank αναδεικνύεται και μέσα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο του προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς κ. Σάλλα. Ο τελευταίος εμφανίζεται από αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες σαν ο επικρατέστερος επενδυτής στη διαδικασία διεκδίκησης της ΑΤΕ Βank. Πρόκειται για έναν τραπεζικό παράγοντα με άμεση εμπλοκή σε αμφιλεγόμενες διαχειριστικές υποθέσεις. Το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters έχει κάνει δύο αναλυτικά ρεπορτάζ για τις τραπεζικές μεθοδεύσεις του κ. Σάλλα και μελών της οικογένειάς του. Στο πρώτο από αυτά εμφανίζει τον κ. Σάλλα, τη σύζυγο και τα παιδιά του να πρωταγωνιστούν σε επενδύσεις real estate που πραγματοποιήθηκαν με δάνεια από την Τράπεζα Πειραιώς και στηρίχτηκαν στη μίσθωση των ακινήτων της οικογένειας Σάλλα από την ίδια την τράπεζα. Το ρεπορτάζ αναδεικνύει και το ρόλο παρένθετων προσώπων που πήραν μέρος στις αγοραπωλησίες των ακινήτων, πιθανότατα για φορολογικούς λόγους. Ο κ. Σάλλας αντέδρασε δυναμικά στο ρεπορτάζ του Reuters, καταθέτοντας αγωγή πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Θεωρεί ότι πηγή πληροφόρησης του Reuters είναι η κ. Αγούλου, πρώην διευθύντρια του υποκαταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο, η οποία διώκεται για κατάχρηση 43 εκατ. ευρώ. Από την πλευρά της, η κ. Αγούλου υποστηρίζει ότι δεν είχε ποτέ την υπογραφή που θα της επέτρεπε να καταχραστεί ένα τόσο μεγάλο ποσό και πως η όλη υπόθεση μεθοδεύτηκε από την Τράπεζα Πειραιώς για να διοχετευτούν τα 43 εκατ. ευρώ σε επενδύσεις ανώτατων στελεχών της και στη συνέχεια να αποζημιωθεί η τράπεζα από τις ασφαλιστικές εταιρείες για την κατάχρηση για την οποία υποτίθεται ότι ευθύνεται η ίδια. Η πρώην διευθύντρια του υποκαταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο συγκρούεται με τον κ. Σάλλα και τους συνεργάτες του και για το ζήτημα της σκανδαλώδους δανειοδότησης του πρώην δημάρχου Ζακύνθου κ. Τσαγκαρόπουλου με 9 εκατομμύρια ευρώ από την Τράπεζα Πειραιώς. Η διοίκηση της τράπεζας Πειραιώς αποδίδει τη σκανδαλώδη δανειοδότηση του «γαλάζιου» πρώην δημάρχου σε πρωτοβουλία της κ. Αγούλου, ενώ η τελευταία υποστηρίζει ότι η σκανδαλώδης δανειοδότηση πραγματοποιήθηκε με ευθύνη της περιφερειακής διεύθυνσης της τράπεζας και εξαιτίας των στενών σχέσεων του κ. Τσαγκαρόπουλου –εξαδέλφου της ευρωβουλευτού της ΝΔ κ. Κράτσα– με τη διοίκηση της Τράπεζας Πειραιώς. Η όλη υπόθεση περιπλέκεται εξαιτίας του γεγονότος ότι ο σημερινός διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Προβόπουλος ήταν την περίοδο κατά την οποία ξέσπασε η διαμάχη Αγούλου - Σάλλα για τα θέματα που αναφέραμε αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και εντεταγμένος σύμβουλος της Τράπεζας Πειραιώς".

Τέλος σημειώνει ότι "ενώ η δικαστική διαμάχη Αγούλου-Σάλλα και Σάλλα-Reuters βρίσκεται σε εξέλιξη, ένα δεύτερο ρεπορτάζ του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου ενίσχυσε τα ερωτήματα για το ρόλο και τις οικονομικές δυνατότητες του κ. Σάλλα. Σύμφωνα με αυτό, ο κ. Σάλλας και τα δύο παιδιά του πήραν μέρος στην αύξηση ιδίων κεφαλαίων ύψους 800 εκατ. ευρώ που πραγματοποίησε η Τράπεζα Πειραιώς στις αρχές του 2011, δανειζόμενοι 113 εκατ. ευρώ από κυπριακών συμφερόντων τράπεζα με ισχυρή παρουσία στην Ελλάδα. Η «Καθημερινή» παρουσίασε το ρεπορτάζ για την έρευνα του Reuters με τον ακόλουθο τρόπο: «Οι μετοχές αγοράστηκαν έναντι εξασφαλίσεων, όπως υποστηρίζει το δημοσίευμα, αξίας μικρότερης των 30 εκατομμυρίων με βάση την πρόσφατη τιμή της μετοχής της τράπεζας. Πρόκειται για τις εταιρείες Shent Enterprises, με άνοιγμα 45 εκατ. ευρώ, η οποία φέρεται να ανήκει στον ίδιο τον Μιχάλη Σάλλα, Benvider Enterprises, με άνοιγμα 22 εκατ. ευρώ, και ΚΑEO Enterprises, με άνοιγμα 46 εκατ. ευρώ, που ανήκουν αντίστοιχα στην κόρη και το γιο του κ. Σάλλα. Το δημοσίευμα επικαλείται δήλωση του εκπρόσωπου της Τραπέζης της Ελλάδος, που σημειώνει ότι η νομοθεσία της Ε.Ε. δεν απαγορεύει τη χορήγηση δανείων για τη συμμετοχή σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου άλλης τράπεζας. Έτσι, η Τράπεζα της Ελλάδος δεν απαιτεί να αφαιρούνται από τα εποπτικά κεφάλαια τα δάνεια που χορηγεί μια τράπεζα για την αγορά μετοχών σε άλλες». Στην έρευνα του Reuters δημοσιεύονται εντελώς αντίθετες απόψεις ξένων ειδικών και αναλυτών, όπως και της κ. Λούκας Κατσέλη, που θεωρούν το όλο σχήμα ένα είδος κερδοσκοπικής πυραμίδας που στερεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα από τα αναγκαία νέα κεφάλαια. Με τον κ. Σάλλα να έχει δανειστεί για να πάρει μέρος στην αύξηση ιδίων κεφαλαίων της Τράπεζας Πειραιώς και την ίδια την τράπεζα να στηρίζεται ολοένα και περισσότερο στο δημόσιο δωρεάν χρήμα που εξασφαλίζει μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, η ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕ Βank δεν έχει σχέση με την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος, αλλά, πιθανότατα, με τη διευκόλυνση του κ. Σάλλα από τους πολιτικούς του φίλους".

http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=106040

Διαβάστε περισσότερα ...