Τι δίνει η Αθήνα στην τρόικα για να ξεκινήσει η αξιολόγηση

Στο Eurogroup της Πέμπτης οι πρώτες ενδείξεις για την στάση των πιστωτών

Το πάρε δώσε της Ελλάδας με τους δανειστές...

Του Βαγγέλη Δουράκη

Στο Eurogroup της Πέμπτης ρίχνει την «ζαριά» της η Ελλάδα, προκειμένου να «αγοράσει» χρόνο μεταθέτοντας για το μέλλον «καυτά» ζητήματα, όπως το ασφαλιστικό και οι ομαδικές απολύσεις: Για να το πετύχει αυτό όμως θα κάνει και … υποχωρήσεις.

Στο Eurogroup της Πέμπτης ρίχνει την «ζαριά» της η Ελλάδα, προκειμένου να «αγοράσει» χρόνο μεταθέτοντας για το μέλλον «καυτά» ζητήματα, όπως το ασφαλιστικό και οι ομαδικές απολύσεις: Για να το πετύχει αυτό όμως θα κάνει και … υποχωρήσεις.

Έως την Τετάρτη, το αργότερο, η Αθήνα θα καταθέσει τις προτάσεις της στην τρόικα, ώστε να «ξεμπλοκάρει» η επιστροφή των εκπροσώπων των δανειστών στην χώρα μας και να ξεκινήσει η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας.

Δεδομένης μιας τέτοιας εξέλιξης, ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης θα μεταβεί με «ανοιχτά χαρτιά» στην Σύνοδο του Eurogroup την Πέμπτη:

Η συνεδρίαση των Βρυξελλών σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη των συζητήσεων για την έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο και την μετάβαση σε μια «δομική σύμβαση», όπως την «βάφτισε» ανώτερος αξιωματούχος της ευρωζώνης.

Η Αθήνα θα κάνει μερικά βήματα πίσω στους τομείς του Δημοσίου, του συνδικαλιστικού νόμου και την απελευθέρωσης αγορών και επαγγελμάτων ικανοποιώντας αιτήματα των δανειστών, με στόχο να «κερδίσει» χρόνο για το Ασφαλιστικό και να βγάλει εκτός ατζέντας το ζήτημα των απολύσεων χωρίς όριο στον ιδιωτικό τομέα.

Βεβαίως, το εάν ο σχεδιασμός της ελληνικής πλευράς είναι επαρκής για να καμφθεί η στάση των δανειστών θα φανεί το βράδυ την Πέμπτης από την απάντηση των Ευρωπαίων στο Eurogroup: Εάν ανάψει «πράσινο φως» τότε στόχος του υπουργείου Οικονομικών είναι «η τρόικα να κατασκηνώσει στην Αθήνα» -όπως λένε αρμόδιοι παράγοντες- «ώστε να κλείσουν όλα τα θέματα της αξιολόγησης ως το Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου και στη συνέχεια να κλειδώσει η νέα σχέση από το 2015 και η λύση για το χρέος».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες η κυβέρνηση κινείται στα ακόλουθα μέτωπα:

-Δημόσιο. Εκτός από την μνημονιακή υποχρέωση για 5.500 απολύσεις ως το τέλος του έτους, για τις οποίες ο αρμόδιος Υπουργούς κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί ότι θα γίνουν, το μεγάλο θέμα είναι το Νέο Μισθολόγιο. Στο σχέδιο που καταρτίζεται ο εισαγωγικός μισθός των 680 ευρώ που προβλεπόταν για τους νεοδιοριζόμενους υποχρεωτικής εκπαίδευσης δεν θα υπάρχει, καθώς στο εξής δεν θα γίνονται προσλήψεις υπαλλήλων που έχουν αποφοιτήσει μόνο από το γυμνάσιο. Παράλληλα στις υπόλοιπες κατηγορίες υπαλλήλων (δευτεροβάθμιας και τεχνολογικής εκπαίδευσης οι μισθοί θα διαμορφωθούν στα 748 ευρώ τον μήνα (από 858 ευρώ) ενώ για την τεχνολογική και πανεπιστημιακή εκπαίδευση θα μειωθούν στα 958 ευρώ αλλά συγχρόνως θα καταβάλλεται επίδομα οικονομικής στήριξης για όσους πηγαίνουν στην επαρχία. Ετσι οι αμοιβές τους θα φτάσουν τουλάχιστον στο σημερινό επίπεδο των 1.037 ευρώ για την τεχνολογική εκπαίδευση και των 1.092 ευρώ τον μήνα για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση κατά την πρόσληψή τους.

-Ασφαλιστικό-Εργασιακά. Η κυβέρνηση δεν θέλει να αρχίσει αμέσως ο διάλογος για ένα Νέο Ασφαλιστικό όπως δεσμεύτηκε ότι θα κάνει στο αναθεωρημένο μνημόνιο που υπέγραψε το Μάιο. Η τρόικα πιέζει εδώ και μήνες για μείωση κατώτατων συντάξεων και αύξηση ορίων ηλικίας πάνω στη βάση των νέων αναλογιστικών μελετών αλλά των στοιχείων του Προϋπολογισμού που δείχνουν ότι το έλλειμμα το 2004 διευρύνθηκε κατά 810 εκατ. ευρώ. Η Αθήνα απορρίπτει μείωση συντάξεων και όρια ηλικίας αλλά λέει «ναι» στη μεταρρύθμιση των εφάπαξ παροχών και των επικουρικών συντάξεων προκειμένου να εξαλειφθούν τα ελλείμματα. Ετσι αναμένονται μειώσεις επικουρικών συντάξεων της τάξης 2%-4% και ενοποίηση εισφορών και παροχών στα Ταμεία που έχουν συγχωνευθεί μόνο κατ' όνομα (όπως ΤΑΕ, ΤΕΒΕ και ΤΣΑ στον ΟΑΕΕ). Στα Εργασιακά η κυβέρνηση απορρίπτει την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων αλλά λέει «ναι» στο νέο συνδικαλιστικό νόμο και υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να κάνει πίσω και στο λοκάουτ (ανταπεργία εργοδοτών).

-Συνδικαλιστικός νόμος. Η παρέμβαση για το συνδικαλιστικό νόμο προβλέπει ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των μελών των συνδικάτων (50% + 1) ενώ ο χρόνος προειδοποίησης για την εκδήλωση απεργίας θα αυξηθεί από 24 σε 48 ώρες. Παράλληλα έρχονται αλλαγές στο καθεστώς προστασίας των συνδικαλιστών.

-Μεταρρύθμιση ΦΠΑ. Η κυβέρνηση απορρίπτει προς ώρας την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά όπου ισχύει μειωμένος συντελεστής αλλά συζητά διάφορα σενάρια για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

-Ιδρυση επιχειρήσεων-επαγγέλματα: Το Μαξίμου θέλει να ξεμπλέξει από τα γρανάζια της γραφειοκρατίας δύο μεταρρυθμίσεις που δεσμεύτηκε ότι θα κάνει αλλά έχουν «κολλήσει». Η πρώτη είναι η συνολική παρέμβαση για την απλοποίηση της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων σε συνεργασία με την Παγκόσμια Τράπεζα η οποία θα αφορά μικρές, μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις και θα έχει στόχο να ξεκολλήσει την Ελλάδα από την τελευταία θέση στην Ευρώπη. Παράλληλα αναμένονται... σημάδια ζωής από την 40μελή Επιτροπή η οποία συστάθηκε υπό το υπουργείο Οικονομικών για να διαπιστωθεί γιατί δεν άνοιξαν δεκάδες επαγγέλματα παρά τη «βροχή» ρυθμίσεων. Την ίδια στιγμή ιδιωτική μελέτη θα οδηγήσει σε νέο άνοιγμα του επαγγέλματος για δικηγόρους, μηχανικούς δημοσίων έργων, φαρμακοποιούς, ελεγκτές, εκτελωνιστές, ηλεκτρολόγους - υδραυλικούς και παρόχους υγείας.

http://www.matrix24.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Χαρδούβελης: Μακροχρόνια η σχέση με τους δανειστές

Για μια περίοδο προσαρμογής έως ότου υπάρξει η πλήρης έξοδος της χώρας από το Μνημόνιο, έκανε λόγο χθες βράδυ ο υπουργός Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης, επισημαίνοντας πως η σχέση με τους δανειστές θα διαρκέσει πολλά χρόνια, μέχρι την αποπληρωμή του 75% των δανείων, αν και όπως διευκρίνισε δεν θα είναι η ίδια σχέση με τώρα.

Μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή "Ανατροπή" του MEGA είπε ότι «θα υπάρξει περίοδος προσαρμογής, ίσως έξι μήνες, ίσως ένας χρόνος, έως ότου βγούμε εντελώς από το μνημόνιο» και έφερε ως παράδειγμα την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Επανέλαβε τη ρητορική της κυβέρνησης περί εξόδου από το μνημόνιο και εκτίμησε ότι «δεν θα μας τραβούν από το αυτί από την 1η Ιανουαρίου. Θα μας αφήνουν ελεύθερους να αποφασίσουμε.»

Ο υπουργός Οικονομικών έκανε λόγο για μια νέα σχέση, η οποία όμως «είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης» και ξεκαθάρισε ότι «το ΔΝΤ δεν θα φύγει εντελώς θα είναι παρατηρητής».

Μίλησε επίσης για μία «συνετή και καθαρή έξοδο» και εκτίμησε ότι η τρόικα θα επιστρέψει στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες ενώ για το δημόσιο χρέος εκτίμησε ότι θα καταστεί βιώσιμο με τις κινήσεις της κυβέρνησης. «Έχουν υποσχεθεί ότι κάτι θα μας δώσουν. Ελπίζουμε ότι θα το πάρουμε», πρόσθεσε.

Έτος ανάπτυξης το 2015

Ο κ. Χαρδούβελης ανέφερε ότι το 2014 θα είναι έτος σταθεροποίησης, με μια αύξηση του ΑΕΠ της τάξης του 0,5%, αλλά το 2015 θα είναι έτος ανάπτυξης, με αύξηση του ΑΕΠ πάνω από 2,5%.

«Το μέλημά μας είναι το πώς θα κλείσει η αξιολόγηση και πώς θα φτιάξουμε την επόμενη ημέρα. Τότε θα δείτε ότι η αγορά θα αναθαρρήσει και τα spreads θα μειώνονται και τα υπόλοιπα κόμματα θα προστρέξουν στη γραμμή της κυβέρνησης. Και ο κ. Τσίπρας θα αναγκαστεί να συμφωνήσει στη δική μας γραμμή. Η αργοπορία και η κάθε καθυστέρηση έχει κόστος», είπε ακόμα ενώ πρόσθεσε ότι «πρέπει να φύγει, όμως, η τροχοπέδη της αβεβαιότητας».

Ερωτηθείς για τον ΕΝΦΙΑ και την προ μηνών δήλωσή του ότι «έχει μεγάλη δόση αυθαιρεσίας», ο υπουργός Οικονομικών είπε ότι «σε όλες τις χώρες υπάρχει φόρος στα ακίνητα. Η "δόση αυθαιρεσίας" είναι ότι αγόρασα το διαμέρισμα, χωρίς να ξέρω ότι θα μπει ο φόρος, χωρίς να ξέρω ότι θα υπάρχει ύφεση. Τον επιβάλαμε ξαφνικά, και σε μια περίοδο που ο κόσμος δεν μπορούσε να πληρώσει γιατί υπάρχει ύφεση». Για δε την επιβολή του φόρου, δήλωσε ότι «το κράτος είχε έλλειμμα και κάπου έπρεπε να βρεθούν φόροι. Ο ΕΝΦΙΑ ήρθε τη στιγμή που δεν μπορούσες να αυξήσεις άλλο τους φόρους που υπήρχαν». Πάντως, πρόσθεσε ότι διορθώνονται τα λάθη.

Επίσης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο φοροελαφρύνσεων «εάν η οικονομία συνεχίσει να τρέχει με ρυθμούς 3%, 3,5%, 4%».

Τραπεζικό σύστημα

Για το θέμα των «κόκκινων δανείων» και τη σχέση του με τον έως χθες υπουργό Ανάπτυξης Ν. Δένδια, ο κ. Χαρδούβελης μίλησε για "μια αγαστή και πολύ καλή σχέση".Πρόσθεσε ότι το νομοσχέδιο «ήταν έμπνευσή του, εγώ τον σιγοντάρισα». Είπε, όμως, πως «καλό είναι τις ρυθμίσεις να τις κάνεις αμέσως μόλις τις ανακοινώσεις». Για τους πλειστηριασμούς της α΄ κατοικίας, που απελευθερώνονται από την 1η Ιανουαρίου, ο υπουργός Οικονομικών προανήγγειλε ότι «θα βρεθεί φόρμουλα για την α΄ κατοικία, αλλά δεν μπορώ να μιλήσω για παράταση του καθεστώτος».

Ο ίδιος κράτησε αποστάσεις από τις πρόσφατες δηλώσεις του Αδ. Γεωργιάδη για απόσυρση καταθέσεων λέγοντας πως «το τραπεζικό σύστημα είναι σημαντικό να το προστατεύσουμε. Η μεγαλύτερη προστασία των stress tests είναι η προστασία στις καταθέσεις. Ακόμα και το χειρότερο στραβό να πάει στην ελληνική οικονομία, οι τράπεζες έχουν τα κεφάλαια να προστατεύσουν τις καταθέσεις».  "Αρα", πρόσθεσε "εγώ πιστεύω ότι το τραπεζικό σύστημα είναι ισχυρό και εγώ δεν θα αποσύρω τις καταθέσεις μου όποιος και εάν έρθει επάνω".

Τέλος για τις τράπεζες και τη ρευστότητα στην αγορά, ο κ. Χαρδούβελης δήλωσε ότι «το γεγονός πως οι τράπεζες θα μπορούν εύκολα να διαγράψουν κάποια δάνεια σε εταιρίες που είναι πεθαμένες, θα αυξήσει τη ρευστότητα.

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=455031

Διαβάστε περισσότερα ...

Ανεβαίνει ο υδράργυρος

Ηλιοφάνεια προβλέπεται στις περισσότερες περιοχές της χώρας με ασθενείς ανέμους και πρωινές ομίχλες.

Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή άνοδο.

Aναλυτική πρόγνωση του καιρού

Μακεδονία, Θράκη
Καιρός: στην δυτική και κεντρική Μακεδονία λίγες νεφώσεις κατά περιόδους αυξημένες. Στις υπόλοιπες περιοχές γενικά αίθριος. Τοπικές ομίχλες τις πρωινές ώρες.
Άνεμοι: μεταβλητοί 3 και στα ανατολικά βορειοανατολικοί 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: από 04 έως 17 βαθμούς κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία η ελάχιστη 2 με 4 βαθμούς χαμηλότερη.

Νησιά Ιονίου, Ήπειρος, δυτική Στερεά, δυτική Πελοπόννησος
Καιρός: λίγες νεφώσεις που βαθμιαία το απόγευμα θα αυξηθούν και θα σημειωθούν τοπικές βροχές κυρίως στο Ιόνιο. Ομίχλες κυρίως τις πρωινές ώρες.
Άνεμοι: αρχικά ασθενείς και βαθμιαία στο Ιόνιο νότιοι νοτιοανατολικοί 4 με 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: από 06 έως 22 βαθμούς κελσίου. Στην Ήπειρο η ελάχιστη 4 με 5 βαθμούς χαμηλότερη.

Θεσσαλία, ανατολική Στερεά, Εύβοια, ανατολική Πελοπόννησος
Καιρός: λίγες νεφώσεις κατά τόπους αυξημένες στα βόρεια. Τοπικές ομίχλες τις πρωινές ώρες.
Άνεμοι: γενικά ασθενείς.
Θερμοκρασία: από 06 έως 20 βαθμούς κελσίου. Στα βόρεια 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

Κυκλάδες, Κρήτη
Καιρός: λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες. Τοπικά περιορισμένη ορατότητα το πρωί.
Άνεμοι: βόρειοι 3 με 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: από 12 έως 20 βαθμούς κελσίου.

Νησιά ανατολικού Αιγαίου, Δωδεκάνησα
Καιρός: γενικά αίθριος.
Άνεμοι: από βόρειες διευθύνσεις 4 με 5 και τοπικά 6 μποφόρ με βαθμιαία εξασθένηση.
Θερμοκρασία: από 14 έως 22 βαθμούς κελσίου.

Αττική
Καιρός: γενικά αίθριος.
Άνεμοι: από βόρειες διευθύνσεις 3 με 4 και στα ανατολικά 5 μποφόρ με σταδιακή εξασθένηση.
Θερμοκρασία: από 10 έως 20 βαθμούς κελσίου. Στα ανατολικά και τα βόρεια η ελάχιστη 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.

Θεσσαλονίκη
Καιρός: νεφώσεις κατά περιόδους αυξημένες. Τοπικές ομίχλες τις πρωινές ώρες.
Άνεμοι: νότιοι νοτιοανατολικοί 2 με 3 μποφόρ.
Θερμοκρασία: από 06 έως 17 βαθμούς κελσίου.

Τετάρτη 05-11-2014
Καιρός: αραιές νεφώσεις οι οποίες στα δυτικά, κεντρικά και νότια θα είναι τοπικά πιο πυκνές. Βροχές μικρής διαρκείας θα σημειωθούν στα δυτικά και την Πελοπόννησο. Η ορατότητα τις πρωινές ώρες θα είναι τοπικά περιορισμένη. Οι μετεωρολογικές συνθήκες ευνοούν τη μεταφορά σκόνης από την Αφρική, στα δυτικά.
Άνεμοι: στα δυτικά νοτιοανατολικοί 4 με 6 και στο Ιόνιο 7 και βαθμιαία 8 μποφόρ. Στα ανατολικά ασθενείς και βαθμιαία νότιοι νοτιοανατολικοί 3 με 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: σε μικρή άνοδο στα δυτικά και νότια.

http://www.matrix24.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Tα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Τρίτης

http://newpost.gr/post/396197/diabaste-ta-prwtoselida-twn-efhmeridwn-ths-triths

Διαβάστε περισσότερα ...

Θρίλερ με την επιστροφή της Τρόικας

Τρέχει να προλάβει τα χειρότερα η Κυβέρνηση και στέλνει γραπτό υπόμνημα στους δανειστές με τις θέσεις της μετά το τελεσίγραφο Βρυξελλών και ΔΝΤ.

του Δημήτρη Χατζηνικόλα |

Υπό καθεστώς πίεσης η Κυβέρνηση θα επιχειρήσει, ίσως και αύριο, με γραπτό υπόμνημα σε Βρυξέλλες και ΔΝΤ με τις θέσεις της για τα ανοιχτά θέματα της διαπραγμάτευσης, να διασκεδάσει τις ανησυχίες των δανειστών και να «ανοίξει» έτσι ο δρόμος της επιστροφής των εκπροσώπων της τριμερούς στην Αθήνα.

Η πλευρά των δανειστών από τη συνάντηση στο Παρίσι, είχαν ζητήσει συγκεκριμένο πλαίσιο για το «τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει η κυβέρνηση».

Οι δανειστές από τη συνάντηση στο Παρίσι, είχαν ζητήσει συγκεκριμένο πλαίσιο για το «τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει η κυβέρνηση», αλλά μέχρι και σήμερα η ελληνική πλευρά δεν έχει απαντήσει, με αποτέλεσμα η Τρόικα να διαμηνύσει ότι δεν έρχεται στην Αθήνα αν δεν υπάρχει ένα σαφές πλαίσιο για την πορεία των «ανοιχτών» θεμάτων.

Την ίδια βέβαια ώρα καθυστερεί μεταρρυθμίσεις που η ίδια έχει συμφωνήσει και «περάσει» από τη Βουλή φτάνοντας στην κυριολεξία την ύστατη ώρα, αφού μέχρι τη συνεδρίαση του Eurogroup στις 18 Δεκεμβρίου πρέπει να έρθει σε συμφωνία με την Τρόικα. 

Πηγές του υπουργείου Οικονομικών επιμένουν ότι η Τρόικα θα έρθει στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα, κάτι που μέχρι σήμερα φαντάζει δύσκολο, αφού οι θέσεις της ελληνικής πλευράς για μείζονα θέματα όπως το ασφαλιστικά και τα εργασιακά πόρρω απέχουν από όσα εμφανίζεται μέχρι αυτή την στιγμή να ζητούν οι δανειστές.

Ωστόσο το τοπίο για την Κυβέρνηση είναι κάτι παραπάνω από θολό. Κι αυτό διότι παρά τις Πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις ότι δεν θα αφήσει την προεδρική εκλογή να γίνει παράγοντας πολιτικής αστάθειας, πληθαίνουν τα δείπνα και οι συναντήσεις με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα.

Την ίδια ώρα ενόχληση προκαλούν στο Μαξίμου οι αναφορές για ανάγκη συνάντησης των πολιτικών αρχηγών με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι εντός της Κ.Ο. της ΝΔ ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους οι πρώτες αντιδράσεις για το νομοσχέδιο που θα φέρει στη Βουλή σήμερα ο Ν. Δένδιας για τα «κόκκινα» δάνεια, ενώ και η μετάβαση του από το ΥΑΑΝ στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας έγινε αντικείμενο εσωκομματικών σχολίων με φόντο τη «μάχη» της διαδοχής στη Ν.Δ.

Την ίδια ώρα ενόχληση προκαλούν στο Μαξίμου οι αναφορές κορυφαίων στελεχών του κόμματος, όπως της καςΜπακογιάννη, για ανάγκη συνάντησης των πολιτικών αρχηγών με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

'Όπως σημειώνουν συνεργάτες του κ. Σαμαρά η Αξιωματική Αντιπολίτευση «δεν έχει καμία διάθεση να καθίσει στο τραπέζι του διαλόγου» και εντάσσει στους σχεδιασμούς «ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκαλώντας αμηχανία στον Κάρολο Παπούλια».

Για το Μαξίμου προτεραιότητα είναι η «σύγκρουση» με τον ΣΥΡΙΖΑ «επί τη βάσει των προτάσεων για την επόμενη ημέρα της χώρας» εκεί που κατά τη γνώμη τους «είναι το αδύνατο σημείο της Κουμουνδούρου».

http://www.thetoc.gr/politiki/article/thriler-me-tin-epistrofi-tis-troikas

Διαβάστε περισσότερα ...

Το πλάνο και οι πλάνες της Τουρκίας

Η επίδειξη ισχύος της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ και οι δοκιμές των αν(τ)οχών.

Η Τουρκία εξακολουθεί πεισματικά να αγνοεί τη διεθνή νομιμότητα. Επικαλούμενη την αδειοδότηση που δήθεν έλαβε από μια κοινότητα, χωρίς καμία νομική υπόσταση, προβαίνει σε σεισμογραφικες έρευνες εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Ταυτόχρονα, σε μια επίδειξη ισχύος έχει «γεμίσει» την περιοχή με πολεμικά πλοία και υποβρύχιο. Χωρίς να έχει προκληθεί στρατιωτικά, δείχνει να προετοιμάζεται ή να προετοιμάζει θερμό επεισόδιο. Γιατί, όμως, αγνοεί την ανάγκη συνολικής σταθεροποίησης για μια περιοχή που μαστίζεται από πληθώρα κρίσεων; Και εν τέλει που αποσκοπεί;

Οι τρεις κύριοι πάροχοι (Ρωσία, Αζερμπαϊτζάν, και Ιράν) προμηθεύουν την Τουρκία με φυσικό αέριο σε σχετικά υψηλές τιμές

Ακόμη και σήμερα δεν έχω πειστεί οτι η προκλητικότητα της Άγκυρας αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού, που εκτυλίσσεται. Διόλου δεν αποκλείεται να επιχειρεί να δοκιμάσει την ανοχή (αν όχι τις αντοχές) κρατών και εταιρειών και ανάλογα την αντίδραση τους να τραβήξει το σχοινί ή να αναζητήσει τρόπους υπαναχώρησης, χωρίς να εκτεθεί υπερβολικά. Προϊόντος του χρόνου, πάντως, διαφαίνεται ένα σχέδιο Β, με τη διχοτόμηση στο επίκεντρο, είτε ως φόβητρο είτε ως πραγματική διάθεση.

Σε κάθε περίπτωση, ένα απο τα διακυβεύματα για αυτή είναι αδιαμφισβήτητα το ενεργειακό. Και εδώ μοιάζει εγκλωβισμένη στις αντιφάσεις της και την απροθυμία της να αναγνωρίσει την πραγματικότητα. Εν προκειμένω, δεν αποδέχεται την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά αδυνατεί να της «απαγορεύσει» να εκμεταλλευθεί όπως εκείνη κρίνει τον ενεργειακό της πλούτο. Απειλεί με τιμωρία και αποκλεισμούς από συμβόλαια εταιρείες που ενεργοποιούνται στην Κύπρο, ωστόσο, οι τελευταίες συνεχίζουν τις εργασίες τους απτόητες.

Σε παράλληλη σύγχυση βρίσκονται και οι θέσεις της σχετικά με το ψευδοκράτος, το οποίο δεν έχει καμία συμμετοχή στις διεργασίες. Αξιώνει εγγυήσεις από τη Λευκωσία οτι θα υπάρξει ανάλογος διαμοιρασμός των εσόδων που θα προκύψουν απο την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, εντούτοις, επιθυμεί αυτο να γίνει ανεξάρτητα απο την πορεία των διαπραγματεύσεων. Τις οποίες, μάλιστα, τορπιλίζει, καθυστερώντας ενδεχόμενη λύση, με αποτέλεσμα, αφενός να διακινδυνεύει την οριστική αποκοπή των Τουρκοκύπριων από τους κυπριακούς υδρογονάνθρακες, αφετέρου να μεταθέτει χρονικά τις εξελίξεις, εντείνοντας τον εκνευρισμό στις λογικές φωνές εντός του ψευδοκράτους. Αυτές αντιλαμβάνονται οτι ο εναγκαλισμός με την Άγκυρα τους στερεί μια ακόμη ευκαιρία θετικής εμπλοκής στα τεκταινόμενα.

Όταν στο εγγύς εξωτερικό υπάρχει οργασμός δραστηριοτήτων, με οριοθετήσεις, συνεννοήσεις, και διαφαινόμενες συμφωνίες, εύλογα η Άγκυρα κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα

Πέραν βέβαια των παράδοξων, η γείτονα έχει λόγους να αισθάνεται άβολα για την απουσία της από το κάδρο. Το γεγονός ότι εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από την ενέργεια που εισάγει την καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτη στις αυξομειώσεις των τιμών. Οι τρεις κύριοι πάροχοι (Ρωσία, Αζερμπαϊτζάν, και Ιράν) την προμηθεύουν με φυσικό αέριο σε σχετικά υψηλές τιμές, που, σε συνάρτηση με την έλλειψη διασυνδεσιμότητας του εσωτερικού της δικτύου μεταφοράς, έχουν ως επακόλουθο τη διατήρηση του τιμολογίου σε υψηλά για τα δεδομένα της χώρας επίπεδα. Όταν λοιπόν στο εγγύς εξωτερικό υπάρχει οργασμός δραστηριοτήτων, με οριοθετήσεις, συνεννοήσεις, και διαφαινόμενες συμφωνίες, οι οποίες θα καθορίσουν τον προσανατολισμό των εξαγωγών των κρατών της περιοχής, εύλογα η Άγκυρα κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα, αντιλαμβανόμενη ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, η πρόσβαση της στα κέντρα λήψης αποφάσεων ειναι περιορισμένη και συναρτάται με τις προθέσεις Ισραήλ και Κύπρου.

Για το μεν πρώτο, ο Ερντογάν θεωρείται κόκκινο πανί και οι περισσότεροι Ισραηλινοί αξιωματούχοι σε κατ' ιδίαν συζητήσεις ισχυρίζονται ότι μόνο σε περίπτωση αλλαγής ηγεσίας προτίθενται να επανεξετάσουν την ουσιαστική αποκλιμάκωση των τεταμένων σχέσεων. Αυτό, πάντως, δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για το διάλογο μεταξύ εταιρειών, ο οποίος κορυφώθηκε τους προηγούμενους μήνες, όταν τουρκικές προσκλήθηκαν και εξεδήλωσαν το ενδιαφέρον μεταφοράς αερίου από τα ισραηλινά κοιτάσματα. Αυτό το σενάριο, εντούτοις, κατόπιν της δύστροπης και αντιπαραγωγικής στάσης της Άγκυρας αδυνατίζει, τόσο γιατί απαιτεί τη συναίνεση της Κύπρου (για να διέλθει ο υποθαλάσσιος αγωγός από τα χωρικά της ύδατα) όσο και εξαιτίας την έλλειψης εμπιστοσύνης για την τουρκική ηγεσία. Αυτονόητα, το Τελ Αβίβ έχει στραφεί προς άλλες λύσεις, στην κορυφή των οποίων βρίσκεται η χρήση των παραμελημένων εγκαταστάσεων LNG της Αιγύπτου. Το μέγεθος, όμως, της τουρκικής αγοράς διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, χωρίς, επί του παρόντος, πρακτικό αντίκρυσμα, χάριν της αβεβαιοτήτας για την πορεία της Τουρκίας.

Στη δε περίπτωση της Κύπρου, η κατάσταση ειναι πιο ξεκάθαρη. Η λύση του Κυπριακού αποτελεί αναγκαία συνθήκη προκειμένου να αρχίσει να εξετάζεται η προοπτική διάθεσης αερίου στην Άγκυρα. Πιθανή αποτυχία που θα οδηγήσει σε διχοτόμηση θα την θέσει εκτός μάχης. Θα της επιτρέψει βέβαια την αξιοποίηση των όποιων ποσοτήτων βρίσκονται στο βόρειο τμήμα του νησιού, κάτι που αυτή τη στιγμή φαντάζει το πιο ρεαλιστικό (αν όχι επιθυμητό) σενάριο, το οποίο θα της δώσει σίγουρη πρόσβαση, χωρίς να εξαρτάται από τρίτες χώρες, με τις οποίες, μάλιστα, οι σχέσεις είναι τουλάχιστον προβληματικές.

Η λύση του Κυπριακού αποτελεί αναγκαία συνθήκη προκειμένου να αρχίσει να εξετάζεται η προοπτική διάθεσης αερίου στην Άγκυρα

Κοντολογίς, η Τουρκία επιχειρεί να φτιασιδώσει τις αποτυχίες της μέσω της πρόκλησης έντασης, υπενθυμίζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν μπορούν να περιφρονηθούν τα συμφέροντα της. Η δήθεν επίκληση της υποχρέωσης της να προασπίσει τα συμφέροντα της τουρκοκυπριακής πλευράς ασφαλώς δεν αποτελεί τον βασικό γνώμονα των ενεργειών της. Απλά της προσφέρει ένα νομιμοποιητικό μανδύα στη βάση της "περίεργης" αντίληψης της για τη νομιμότητα και τα δικαιώματα της ως εγγυήτριας δύναμης, ενώ παράλληλα προϊδεάζει τους Τουρκοκύπριους για ενδεχόμενη διαίρεση της νήσου. Άλλωστε, πιστεύει πως λύση που συμπεριλαμβάνει το τουρκοκυπριακό κομμάτι (προσφέροντας του αναλογικό μέρος των εσόδων) επ’ουδενί δεν διασφαλίζει τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα.

Ύψιστη προτεραιότητα για τη γείτονα είναι η συμμετοχή της στο ενεργειακό γίγνεσθαι, ενώ στη μαξιμαλιστική της προσέγγιση θα επιθυμούσε τόσο την τροφοδοσία της αγοράς της όσο και τη διαμετακόμιση αερίου που θα κατευθύνεται στην Ευρώπη. Αυτό μπορεί να εξυπηρετηθεί μόνο μέσα από συνέργειες. Επειδή, ωστόσο, τέτοιες καταστάσεις προϋποθέτουν συμβιβασμούς και συμπράξεις, για τις οποίες επιδεικνύει ιδιαίτερη απροθυμία, εναλλακτικά, η Τουρκία προχωράει, όπως καταδεικνύει και η πρόσφατη επιθετικότητα της, στο σχέδιο Β, που συνίσταται στη δημιουργία προϋποθέσεων ρήξης και συνακόλουθης αλλαγής του status quo, ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στους υδρογονάνθρακες χωρίς εξαρτήσεις. Στη λογική Ερντογάν-Νταβούτογλου μια «καθαρή» λύση ίσως κρίνεται προτιμητέα έναντι συνθετών καταστάσεων που δεν επιτρέπουν ελιγμούς και απαιτούν τήρηση κανόνων και υποχρεώσεων, έναντι των οποίων η τουρκική ηγεσία επιδεικνύει όλο και μικρότερη προσήλωση.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΙΛΗΣ

http://www.thetoc.gr/opinion/article/to-plano-kai-oi-planes-tis-tourkias

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα τζάκια γράφουν ιστορία στην Κεντροδεξιά

Η γεωγραφία των οικογενειών της γαλάζιας παράταξης - Οι διαδρομές, οι επιδιώξεις και οι συμμαχίες που επανασχεδιάζονται και αλλάζουν τους συσχετισμούς

Ραβανός Αρης

Η προ ημερών συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή ήταν σύμφωνα με έμπειρα στελέχη του «γαλάζιου» συστήματος εξουσίας μια άσκηση ενότητας της Κεντροδεξιάς. Εν μέσω της κρίσης που βιώνει η Κεντροδεξιά, της αποσυσπείρωσης των δυνάμεών της και της πολυδιάσπασης, το κεντρικό μήνυμα από το Μέγαρο Μαξίμου και από την πλευρά των «καραμανλικών» ήταν πως η παράταξη είναι ενωμένη.

Σχεδόν πέντε χρόνια μετά την εσωκομματική νίκη - ήταν 29 Νοεμβρίου του 2009 - του νυν Πρωθυπουργού στην αναμέτρηση για την ηγεσία της ΝΔ με βασικό αντίπαλο την Ντόρα Μπακογιάννη, η συνάντηση των κ.κ. Σαμαρά και Καραμανλή έδειξε ότι στην Κεντροδεξιά οι πολιτικές ισορροπίες και οι συμβιβασμοί αποτελούν έναν καθοριστικό παράγοντα για την επιβίωση της ίδιας της παράταξης. Εξάλλου, η ίδια η ιστορία της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα περνάει μέσα από τη διαδρομή, τις δράσεις, τη συμπεριφορά και τις κινήσεις συγκεκριμένων «γαλάζιων» πολιτικών οικογενειών που διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο τόσο στη διαμόρφωση της πολιτικής ζωής του τόπου όσο και στα δρώμενα της παράταξης, ενώ πολλές φορές συμβιβάζονται για τα ιμάτια της εξουσίας.  Τέτοιες ημέρες πριν από πέντε χρόνια στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ τα βασικά πολιτικά τζάκια, οι πολιτικές οικογένειες, πλην των «καραμανλικών», συνασπίστηκαν έναντι του κ. Σαμαρά που μιλούσε για το «τέλος της οικογενειοκρατίας», στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τον έλεγχο του κόμματος. Τα κεντρικά πολιτικά «τζάκια» είναι αυτά που διαμορφώνουν τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού και δρομολογούν εξελίξεις, ενώ αποτελούν προνομιακούς συνομιλητές, ξένων και εγχώριων παραγόντων, θεσμικών και μη. Σε αυτή τη φάση υπαρξιακής αναζήτησης της ταυτότητας της Κεντροδεξιάς, οι συμμαχίες αναπροσαρμόζονται και επανασχεδιάζονται στρατηγικές, ενώ τα «τζάκια» αναζητούν... καύσιμη πολιτική ύλη για να συνεχίσουν να καίνε στο διάβα των ετών!

Η σφραγίδα των Καραμανλήδων

Η οικογένεια Καραμανλή αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό σημείο αναφοράς για την Κεντροδεξιά επί περίπου έξι δεκαετίες, με τον πατριάρχη της Κωνσταντίνο Καραμανλή να έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στην ίδια την ιστορία της παράταξης. Εξάλλου κατά πολλούς Κεντροδεξιά στην Ελλάδα, με τη σύγχρονη μορφή της και βασικά τη μεταπολιτευτική φυσιογνωμία της, σημαίνει οικογένεια Καραμανλή από τη δεκαετία του 1950.

Το οικόσημο της οικογενείας, και κατ' επέκταση της Κεντροδεξιάς, φυλάσσεται ως... κόρην οφθαλμού στα «ορεινά» της Φιλοθέης, όπου βρίσκεται και το Ιδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής. Εκεί, άγρυπνοι φρουροί του «καραμανλισμού» παραμένουν ο πρόεδρος του ιδρύματος και στενός συνεργάτης του Καραμανλή, ο πρώην υπουργός, ο πρέσβης Πέτρος Μολυβιάτης και ο αδελφός τού ιδρυτή της ΝΔ και αποκαλούμενου από τους νεοδημοκράτες ως «εθνάρχη» Αχιλλέας Καραμανλής που διετέλεσε μέλος των κυβερνήσεων της ΝΔ και επί 31 έτη βουλευτής.

Με στενό συνεργάτη τον κ. Μολυβιάτη πορεύτηκε ο Κώστας Καραμανλής τα έτη που ήταν πρόεδρος της ΝΔ και πρωθυπουργός, ενώ καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξή του ως αρχηγού της Κεντροδεξιάς διαδραμάτισε στο παρασκήνιο ένας άλλος παράγοντας της παράταξης, οΓιάννης Βαρβιτσιώτης, πολιτικός από... τζάκι! Με «όχημα» το ίδρυμα Καραμανλή και την έδρα Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Κωνσταντίνου Καραμανλή στη Σχολή Διεθνών Σχέσεων Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης επιχείρησε την είσοδό του στην κεντρική πολιτική σκηνή ο νεότερος Καραμανλής, ο Κώστας, υιός του Αχιλλέα. Ο νεαρός Καραμανλής ετοιμάζεται να πολιτευθεί στις Σέρρες (ήταν υποψήφιος τον Ιούνιο του 2012 στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου) με σταυρό.

Ο ίδιος προσπαθεί να συνδυάσει τις οικογενειακές υποχρεώσεις με την πολιτική, όπου κάνει τα πρώτα του δειλά βήματα αλλά και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Περνάει αρκετό χρόνο στην ναυτιλιακή εταιρεία, όπου κεντρικό ρόλο έχει η αδελφή του Φωτεινή, που συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, καθώς η μητέρα της, Νίκη Διαμαντή, κατάγεται από τη γνωστή ναυτική οικογένεια, µε εμπειρία τουλάχιστον 70 χρόνων στη ναυτιλία.

Η κυρία Καραμανλή είναι διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας, αν και υπήρξε σκέψη αρχικά να εμπλακεί στην πολιτική, άλλαξε άποψη και πλέον συνδυάζει την επιχειρηματική της δράση με την οικογένειά της και τον σύντροφό της, Αλέξανδρο Χριστοδούλου (υιό τουΤίμου Χριστοδούλου, πρώην υπουργού των κυβερνήσεων Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993 και εγγονό του πρώην υπουργού Γεωργίας Νικολάου Χριστοδούλου). Πολλοί στην καραμανλική πτέρυγα βλέπουν στο πρόσωπο του νεότερου Καραμανλή τον μελλοντικό αρχηγό (άγνωστο πότε) θεωρώντας ότι πλεονεκτεί έναντι του Κώστα Μπακογιάννη, υιού της Ντόρας Μπακογιάννη, με επιχείρημα πως «το κόμμα παραμένει βαθύτατα καραμανλικό».

Η «δυναστεία» Μητσοτάκη

Το αντίπαλο δέος στην Κεντροδεξιά για τους «καραμανλήδες» ήταν η οικογένεια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Πολλοί θυμούνται ακόμη τον διαχωρισμό των στελεχών της ΝΔ σε «μητσοτακικούς» και «καραμανλικούς». Η σύγκρουση ήταν σε πολλά επίπεδα επί πολλά χρόνια μέχρι να φθάσουμε στην ιστορική αποκατάσταση των σχέσεών τους τα τελευταία χρόνια, λόγω της άριστης διαπροσωπικής επαφής του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή με την Ντόρα Μπακογιάννη, που πλέον έχουν τακτικότατη επικοινωνία και συμφωνούν σε πολλά.

Το ενδεχόμενο της απώλειας της εξουσίας και της υπαρξιακής κρίσης της Κεντροδεξιάς πολλές φορές τους έφερε πολύ κοντά, σβήνοντας με μονοκονδυλιά τα μίση και τα πάθη του παρελθόντος. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που για τους νεοδημοκράτες στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν ο μόνος που μπορούσε να αντιμετωπίσει τον πανίσχυρο τότεΑνδρέα Παπανδρέου, κινεί τα νήματα της οικογενείας ακόμη και σήμερα, παρά τα 96 έτη του.

Σε αυτή τη φάση όμως δύο πρόσωπα είναι τα κυρίαρχα και προσπαθεί ο καθένας από την πλευρά του να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για την επόμενη ημέρα στη ΝΔ: η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κοινή στρατηγική των δύο δεν υπάρχει, με την κυρία Μπακογιάννη να κινείται σε άλλη λογική από αυτή του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης που φιλοτεχνεί προφίλ «μεταρρυθμιστή», αν και πολλοί διαφωνούν μαζί του.

Είναι μια οικογένεια με πολυποίκιλες διασυνδέσεις και επαφές με διάφορους παράγοντες, τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, ενώ διαθέτει διαχρονικά και άριστη σχέση με τη γερμανική πλευρά. Και οι δύο κάνουν τις κινήσεις τους, συνομιλούν με άνεση με στελέχη ΜΜΕ και δημοσιογράφους, αλλά και επιχειρηματίες με επιφάνεια, επιχειρώντας την ενίσχυση του ρόλου τους για την επόμενη ημέρα.

Ο κ. Μητσοτάκης λόγω της θέσης του προσπαθεί να διευρύνει τον κύκλο των υποστηρικτών του στο κόμμα και στην ΚΟ, όπου έχει μεγαλύτερη άνεση η κυρία Μπακογιάννη, που πλέον έχει αυξήσει σημαντικά τον κύκλο των συνομιλητών της σε όλα τα επίπεδα και φαίνεται ότι είναι πολύ «σκληρό καρύδι». Η κόρη της κυρίας Μπακογιάννη, η Αλεξία, μένει στο παρασκήνιο, αν και βοηθάει με κάθε τρόπο τον αδελφό της, τον περιφερειάρχη Κώστα Μπακογιάννη που κινείται πιο δυναμικά, αξιοποιώντας και τη νέα του θέση. Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι στην οικογένεια έχει επιλεγεί η στρατηγική της σταδιακής πολιτικής ανόδου: Δήμος - Περιφέρεια - Βουλή.

Από «σόι» και ο κ. Σαμαράς

Στη μέση αυτών των δύο οικογενειών βρέθηκε ο Πρωθυπουργός που βίωσε σε πολύ μεγάλο βαθμό την ιστορία της Κεντροδεξιάς, μεγάλο κομμάτι της οποίας έχει γράψει και αυτός με την παρουσία του. Εξάλλου, ο κ. Σαμαράς, πολιτικό τέκνο του Ευάγγελου Αβέρωφ, είναι μέλος της ΟΝΝΕΔ από το 1974 και εξελέγη βουλευτής της ΝΔ το 1977 σε ηλικία μόλις 26 ετών, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση, καθώς ο θείος του, Γεώργιος Σαμαράς, ήταν βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΡΕ.  Ο Πρωθυπουργός είναι γιος της Λένας Ζάννα-Σαμαρά, εγγονής του Στέφανου και της Πηνελόπης Δέλτα από την κόρη τους, τη Βιργινία (η οποία παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Ζάννα, μετέπειτα υπουργό επί Ελευθερίου Βενιζέλου), ενώ είναι απόγονος του Εμμανουήλ Μπενάκη. Ο αδελφός του Πρωθυπουργού, ο αρχιτέκτονας και πρόεδρος του Κολλεγίου Αθηνών Αλέξανδρος Σαμαράς, απέχει της πολιτικής αλλά συχνά-πυκνά δίνει τις συμβουλές του στον πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης.

«Βαρόνοι» παλιοί και νέοι

Στο γενεαλογικό δέντρο της Κεντροδεξιάς δεν μπορεί να απουσιάζουν άλλες δυο ιστορικές οικογένειες με διαδρομή έξι περίπου δεκαετιών που διαδραματίζουν ρόλο στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο. Η μία είναι η οικογένεια Κεφαλογιάννη και η άλλη η οικογένεια Βαρβιτσιώτη.

Η Ολγα Κεφαλογιάννη, κόρη του Γιάννη Κεφαλογιάννη, που έπαιζε κυρίαρχο ρόλο από το 1958, πρωτοεξελέγη βουλευτής Ρεθύμνου της ΕΡΕ και χρημάτισε επί σειρά ετών υπουργός, και της Ελένης Βαρδινογιάννη, δικηγόρου και μέλους της επιφανούς επιχειρηματικής οικογένειας της Ελλάδας. Η υπουργός Τουρισμού πλέον ανοίγει τη δική της περπατησιά και έχει μια συγκεκριμένη στόχευση για την επόμενη ημέρα στη ΝΔ, εάν και εφόσον διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες: να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο και γιατί όχι, όπως λένε ορισμένοι, να είναι η πρώτη γυναίκα αρχηγός της ΝΔ.

Πλέον από την Α' Αθηνών όπου εκλέγεται εφορμά και έχει ιδιαίτερα έντονη δραστηριότητα, ενώ προ ημερών έκανε αίσθηση στους παρατηρητικούς της ΝΔ με την εξής επισήμανση σε άρθρο της στην «Εστία»: «Η ΝΔ ωστόσο και η ευρύτερη κεντροδεξιά παράταξη θα πρέπει να προετοιμάζονται από τώρα για κάθε ενδεχόμενο, έτσι ώστε να συνεχίσουν, σε κάθε περίπτωση, να αποτελούν τον βασικό παράγοντα πολιτικής σταθερότητας και προόδου για τη χώρα».

Μέλος της ευρύτερης οικογενείας είναι και ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ,Μανώλης Κεφαλογιάννης, που είναι ανιψιός του συνονόματού του βουλευτή Ηρακλείου (εξελέγη πρώτη φορά το 1950 με το Λαϊκό Κόμμα και τελευταία τον Νοέμβριο του 1989), τον οποίο διαδέχθηκε στην έδρα με την εκλογή του τον Απρίλιο του 1990 και του αποθανόντοςΙωάννη Κεφαλογιάννη, πατέρα της Ολγας. Στη Βουλή σήμερα είναι και ο βουλευτής Ρεθύμνου, ο Γιάννης Αχ. Κεφαλογιάννης, εξάδελφος της Ολγας.

Η άλλη οικογένεια που έπαιξε τον πιο έντονο παρασκηνιακό ρόλο στην αναρρίχηση του κ. Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ το 1997 ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης που εξελέγη βουλευτής με την ΕΡΕ το 1961 και αδιαλείπτως - εκτός της 7ετούς δικτατορίας - συμμετείχε έως το 2004 στη Βουλή και την επόμενη πενταετία στην Ευρωβουλή. Από το 2000 τη σκυτάλη πήρε κυρίως ο υιός του Μιλτιάδης που είναι υπουργός Ναυτιλίας, ενώ ο αδελφός του Θωμάς δεν επέλεξε την πολιτική και ασχολείται με την εταιρεία επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων V+O. Οικογένεια με μεγάλη πολιτική παράδοση από αρχής βασιλείας του Γεωργίου του Α' το 1864. Η μητέρα του είναι η Σοφία Λαναρά, που κατάγεται από επιχειρηματική οικογένεια της Ελλάδος που στη Νάουσα ασχολήθηκε κυρίως με τις κλωστοϋφαντουργίες και το 1909 ίδρυσε την πρώτη εταιρεία.

Μικρά τζάκια που... καπνίζουν

Στην Κεντροδεξιά υπάρχουν, εκτός από τα κεντρικά τζάκια, αρκετά περιφερειακά τζάκια που συνεχίζουν να... καπνίζουν ακόμη με το αίσθημα της «οικογενειοκρατίας» να κυριαρχεί περισσότερο από ό,τι σε κάθε άλλο κόμμα.

Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι του νέου υπουργού Ανάπτυξης Κώστα Σκρέκα που είναι υιός του Θόδωρου Σκρέκα, βουλευτή της ΝΔ από το 1996 ως το 2007, ενώ η πιο χαρακτηριστική είναι σε περιφερειακό επίπεδο του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας,Απόστολου Τζιτζικώστα (διετέλεσε και βουλευτής ΝΔ), υιού του Γεωργίου Τζιτζικώστα, βουλευτή της ΝΔ από το 1974 ως το 2000, ενώ ο θείος του αποθανόντος πατέρα του, οΚωνσταντίνος Τζιτζικώστας, ήταν ανιψιός του βουλευτή Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα, τον Ελληνικό Συναγερμό και την ΕΡΕ.

Αλλες περιπτώσεις είναι π.χ. ο Σταύρος Καλογιάννης (υιός του πρώην βουλευτή ΙωαννίνωνΕλευθέριου Καλογιάννη, η αδελφή του Τατιάνα είναι αντιπεριφερειάρχης Ιωαννίνων), ο Κώστας Καραγκούνης (υιός του εκλιπόντος βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας με τη ΝΔΑνδρέα Καραγκούνη), ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου (υιός του επί σειρά ετών βουλευτή στην Εύβοια, Βασίλη Κεδίκογλου), η Ζέττα Μακρή (κόρη του βουλευτή Γρεβενών της ΝΔ Μιχαήλ Μακρή), ο Κυριάκος Βιρβδιδάκης (ανιψιός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη), ο Χρίστος Δήμας (υιός του πρώην επιτρόπου Σταύρου Δήμα).

Επίσης, από πολιτικό τζάκι προέρχεται και ο Πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης, καθώς ο πατέρας του ήταν ο βουλευτής ΕΡΕ Ηρακλείου Ιωάννης Μεϊμαράκηςκαι ανιψιός του βουλευτή Ηρακλείου, με το Λαϊκό Κόμμα, Βασίλειου Μεϊμαράκη. Επιπλέον, αν αναζητήσει κανείς τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν ακόμη πολλές περιπτώσεις.

Η προεδρία και η Α’ Θεσσαλονίκης
Το γεύμα ενότητας Σαμαρά - Καραμανλή
Η ενότητα της ΝΔ περνάει μέσα από τη σχέση του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή, οι οποίοι επιχείρησαν με το γεύμα τους που παρατέθηκε στα μέσα της εβδομάδας σε δημόσιο χώρο να στείλουν μήνυμα συστράτευσης και συσπείρωσης της Κεντροδεξιάς σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την κεντροδεξιά παράταξη.

Μέσα στο κλίμα των αρνητικών δημοσκοπήσεων για τη ΝΔ που υπολείπεται του ΣΥΡΙΖΑ - ο οποίος καταγράφει εδώ και καιρό πρωτιά και εν μέσω των διεργασιών, των επαφών, των διαβουλεύσεων, των σεναρίων και των συζητήσεων για τη συγκρότηση του «μαγικού αριθμού» 180 για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας - η σύναξη των δύο πολιτικών είχε τη σημασία της. Στο κυρίως μενού της συνάντησης του κ. Σαμαρά με τον πρώην Πρωθυπουργό ήταν οι τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και στο επίκεντρο βρέθηκε η προεδρική εκλογή και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.

Στη συνάντηση επιβεβαιώθηκε ότι οι ψηφοφορίες στη Βουλή για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα αρχίσουν στις αρχές Φεβρουαρίου του 2015. Ο κ. Σαμαράς εμφανίστηκε αισιόδοξος για την επίτευξη του στόχου των 180 βουλευτών, με τον κ. Καραμανλή να σημειώνει ότι όλα θα εξαρτηθούν από το πολιτικό κλίμα της εποχής και τα τότε δεδομένα. Θέμα υποψηφιότητας του κ. Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας δεν συζητήθηκε, καθώς κάτι τέτοιο δεν το επιθυμεί και ο πρώην Πρωθυπουργός, που ξεκαθάρισε ότι τελικά θα είναι και πάλι υποψήφιος, όπως κάνει από το 1997, στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στην Α' Θεσσαλονίκης.

Ο κ. Σαμαράς φέρεται να ζήτησε τη συμβολή του κ. Καραμανλή για να επιτευχθεί με πολιτικά μέσα και επιχειρήματα ο στόχος των 180 βουλευτών. Εξάλλου, ο κ. Καραμανλής, που παραμένει «βαθύτατα παραταξιακός» και «δεν έχει αρνηθεί να στηρίξει τη ΝΔ ποτέ», όπως λένε τακτικοί συνομιλητές του, συνομιλεί με αρκετούς ανεξάρτητους βουλευτές και μέλη της ΚΟ των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Ο βασικός στόχος της συνάντησης όμως ήταν να εκπέμψει η ΝΔ ένα μήνυμα ενότητας εν μέσω έντονων διεργασιών για τις μελλοντικές εξελίξεις.

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=646685

Διαβάστε περισσότερα ...

Το χρηματιστήριο των επιδημιών

Σε αγώνα δρόμου για την παρασκευή του εμβολίου για τον Έμπολα έχουν επιδοθεί οι κορυφαίες φαρμακοβιομηχανίες του κόσμου, ως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις. Ωστόσο τα νέα δεν είναι ευχάριστα, αφού οι πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για το 2016.

Με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να εκτιμά πως μέχρι τα Χριστούγεννα τα κρούσματα θα αγγίξουν τα 10.000 ανά εβδομάδα, η πίεση γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Κι αυτό επειδή βγαίνουν στην επιφάνεια και τραγικές ελλείψεις. Ο διευθυντής του Κέντρου Λοιμωδών Ερευνών και Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα Μάικλ Όστερχολμ τόνισε πως πολλά λάθη διαπράχτηκαν από τον ΠΟΥ: «Μέχρι να συνειδητοποιήσουν πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα, το τζίνι είχε ήδη βγει από το μπουκάλι του και γι’ αυτό ευθύνονται όλοι».

Η αγωνία κορυφώνεται, με τη Δύση πλέον να βλέπει ότι την αφορά για τα καλά το πρόβλημα. Τρία εμβόλια βρίσκονται ήδη σε κλινικές δοκιμές στη Βρετανία, τις ΗΠΑ και το Μάλι, αλλά θα πρέπει να υπάρξουν ακόμα πολλές καλές συγκυρίες μαζί για να βγει το εμβόλιο νωρίτερα από τα τέλη του 2015.

Μέσα σ’ όλα, όμως, αναβιώνει και ο σκεπτικισμός σχετικά με τον πανικό που επικρατεί συχνά λόγω των επιδημιών. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 οι φαρμακευτικές εταιρείες εξασφάλισαν πολλά «μεγάλα» συμβόλαια για φάρμακα, τα οποία ωστόσο δεν χρειάστηκε ποτέ το ευρύ κοινό. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι προμήθειες που έκαναν πολλές κυβερνήσεις για εμβόλια κατά της ευλογιάς. Κι αυτό επειδή το λόμπι των φαρμακοβιομηχανιών έπεισε δυτικές κυβερνήσεις ότι θα εξαπέλυαν μαζικές επιθέσεις οι τρομοκράτες της Αλ Κάιντα.

Ο Ράμσφελντ

Ένα άλλο, ακόμα πιο τρανταχτό παράδειγμα έχει να κάνει με τον Ντόναλντ Ράμσφελντ, υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ από το 2001 έως το 2006, ο οποίος με την επιχείρηση «Σοκ και Δέος» το 2003, όταν άρχισαν οι ανελέητοι βομβαρδισμοί στη Βαγδάτη, πέρασε στην Ιστορία. Αλλά όχι μόνο γι’ αυτό.

Ο Ράμσφελντ, κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο, βρέθηκε στο στόχαστρο του ξένου Τύπου την περίοδο που κυριαρχούσε ο πανικός για τη γρίπη των πτηνών και ο κόσμος έκανε ουρές σε δεκάδες χώρες έξω από τα φαρμακεία για να προμηθευτεί Ταμιφλού.

Ο λόγος που είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο ήταν ότι ο Ράμσφελντ είχε διατελέσει πρόεδρος (1997-2001) και συνέχιζε να διατηρεί μετοχές στην καλιφορνέζικη εταιρεία βιοτεχνολογίας Gilead Sciences, που κατασκεύασε το Ταμιφλού. Το σκεύασμα εκείνη την εποχή αγοραζόταν με τα... κοντέινερ από τις δυτικές κυβερνήσεις, με την παγκόσμια ζήτηση στα κόκκινα.

Ο Ράμσφελντ κατηγορήθηκε για σύγκρουση συμφερόντων όσον αφορά τη διασύνδεσή του με την Gilead Sciences, της εταιρείας που πούλησε τα δικαιώματα για το Ταμιφλού στον ελβετικό γίγαντα της φαρμακοβιομηχανίας Hoffman-La Roche το 1996. Σύμφωνα με τους όρους της πώλησης στη La Roche, όπως αποκάλυπτε εκείνη την εποχή η «Daily Mail», η Gilead συνέχιζε να λαμβάνει ποσοστό 14%-22% από τις πωλήσεις Ταμιφλού ανά την υφήλιο.

Ο μαζικός πανικός είχε σε μεγάλο ποσοστό πυροδοτηθεί από δήλωση που προήλθε από τον Μάικ Λαβίτ, επικεφαλής συμβούλου για την υγεία της κυβέρνησης Μπους, ότι «μια πανδημία θα προκαλούσε 2 εκατ. θανάτους στις ΗΠΑ». Στις 12.3.2006 ο βρετανικός «Independent» έδινε κι άλλες πληροφορίες για το θέμα: «Ο Ράμσφελντ θησαύρισε από τη γρίπη των πτηνών. Έβγαλε πάνω από 5 εκατ. δολάρια πουλώντας μετοχές της εταιρείας βιοτεχνολογίας που κατασκεύασε το Ταμιφλού».

Πάνω από 60 χώρες είχαν παραγγείλει τεράστιες ποσότητες του φαρμάκου, του μόνου λαμβανόμενου από το στόμα που θεωρούνταν αποτελεσματικό, με τα Ηνωμένα Έθνη να (υπερ)εκτιμούν ότι μια πανδημία θα μπορούσε να σκοτώσει 150 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως!

Ο Ράμσφελντ ήταν στο διοικητικό συμβούλιο της Gilead από το 1988 έως το 2001 και ήταν πρόεδρός της από το 1997. Έπειτα αποχώρησε για να συμμετάσχει στην κυβέρνηση Μπους, αλλά διατήρησε ένα τεράστιο αριθμό μετοχών της εταιρείας. Η εταιρεία το 2003, τη χρονιά πριν από τη γρίπη των πτηνών, σημείωσε απώλειες. Με το Ταμιφλού, όμως, τα έσοδα και οι πωλήσεις της τετραπλασιάστηκαν.

Ο Ράμσφελντ πούλησε κάποιες από τις μετοχές του το 2004 βγάζοντας κέρδη πάνω από 5 εκατ. δολάρια, σύμφωνα με τα ετήσια οικονομικά στοιχεία που ο ίδιος υποχρεωνόταν να δίνει στη δημοσιότητα κάθε χρόνο ως μέλος του Κογκρέσου. Εκεί φαινόταν πως ο Ράμσφελντ συνέχιζε να κατέχει μετοχές αξίας 25 εκατ. δολαρίων το 2004, με την τιμή της μετοχής να έχει απογειωθεί. Ο διεθνής Τύπος συνέχισε τις αναφορές του κάνοντας λόγο για «το γεράκι πίσω από τις κότες» και «το κόλπο γκρόσο με τα πτηνά». Η τιμή της μετοχής της εταιρείας από 7 δολάρια που είχε το 2001 άγγιξε τα 60 μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Αδράνεια

Κάθε περίπτωση, πάντως, δεν είναι ίδια. Ενώ, για παράδειγμα, τότε μεγάλοι διεθνείς φορείς και οργανισμοί κατηγορήθηκαν για σκόπιμη πρόκληση πανικού, τώρα δέχονται βολές για προκλητική αδράνεια, αφού τα πράγματα δείχνουν πραγματικά σκούρα αυτή τη φορά.

Ανεξάρτητα απ’ όλα αυτά, πάντως, για να μπει στην πολυδάπανη διαδικασία μια φαρμακευτική να αρχίσει έρευνες, μελέτες, δοκιμές και να φτάσει στην παραγωγή κάποιου εμβολίου ή θεραπείας για οποιαδήποτε ασθένεια, πρέπει πρακτικά να συντρέχουν δύο προϋποθέσεις.

• Πρώτον, να αφορά η ασθένεια πολλούς κι όχι λίγους.

• Δεύτερον, να απευθύνεται το φάρμακο σε αγορές και αγοραστές που δύνανται οικονομικά να το καταναλώσουν. Αλλιώς δεν... συμφέρει.

Έτσι έγινε με τον Έμπολα, που τόσες δεκαετίες θέριζε στην Αφρική, όμως μόνο όταν ο ιός χτύπησε την πόρτα της Δύσης άρχισε η κινητοποίηση των φαρμακοβιομηχανιών για να βρεθεί θεραπεία ή εμβόλιο. Έχουν και οι ασθένειες το χρηματιστήριό τους, λοιπόν. Πρέπει, δηλαδή, να «πουλάει» μια αρρώστια για να βρεθεί το γιατρικό της.

http://www.topontiki.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Παιχνίδι για γερά νεύρα πίσω από τις κουίντες του Προεδρικού Μεγάρου

Οι επιδιώξεις του Αντ. Σαμαρά και οι φόβοι του Αλ. Τσίπρα

Οι συναντήσεις που θα έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας με των κ.κ. Αντ. Σαμαρά, Αλέξη Τσίπρα και Φώτη Κουβέλη, μπορεί να μην έχουν το στοιχείο του αιφνιδιασμού και της δραματοποίησης της πολιτικής κατάστασης, αλλά είναι βέβαιον ότι θα αποτελέσουν την απαρχή σημαντικών εξελίξεων που θα επισφραγίσουν το έντονο παρασκήνιο και θα προδιαγράψουν τις νέες τις κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα.

Ο κ. Σαμαράς, όπως αφήνει να διαρρεύσει το Μέγαρο Μαξίμου, προτίθεται να ενημερώσει τον κ. Παπούλια για την πορεία εξόδου από το Μνημόνιο και τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται με τα όργανα της Κομισιόν (βλέπε, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ) για τη μορφή που θα πάρει η προληπτική πιστωτική γραμμή στήριξης, στην οποία η κυβέρνηση προτίθεται να «επενδύσει» κυρίως τα 11,4 δις. ευρώ του ΤΧΣ που λιμνάζουν μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Το βασικό πρόβλημα όμως που αντιμετωπίζει ο Πρωθυπουργός είναι να πείσει το Βερολίνο να αποδεχτεί αυτή τη λύση, κάτι που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο, μετά και το πρωτοφανές «άδειασμα» της κυβέρνησης από τον υπουργό Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, ο οποίος απέστειλε τελεσίγραφο στον κ. Σαμαρά να συμμορφωθεί απολύτως με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει.

Η κυβέρνηση έσπευσε να διαψεύσει τον «καυτό» διάλογο του κ. Σόιμπλε με τον Έλληνα ομόλογό του κ. Γκίκα Χαρδούβελη, τον οποίο έφερε στο φως η Realnews, υποστηρίζοντας ότι είναι «αποκύημα φαντασίας», αλλά, ανεξαρτήτως αυτού, η άρνηση της Γερμανίας να συναινέσει στα σχέδια Σαμαρά θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αν ληφθεί υπόψη και η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών στην οποία καθίσταται σαφές με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν υπάρχει καμία συμφωνία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας , πάντως, ο έλληνας υπουργός Οικονομικών είπε:«Θέλουμε ανάσες για να διατηρηθεί η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα στην Ελλάδα»για να απαντήσει ο γερμανός συνάδελφός του: «Δεν μας ενδιαφέρουν τα εσωτερικά σας, ούτε καν οι ανάγκες σας για τις εκλογές. Τελειώστε με όσα έχετε δεσμευτεί».

Σε άλλο σημείο της συζήτησής τους, ο Γκ. Χαρδούβελης είπε: «Θέλουμε να τελειώνουμε με το μνημόνιο και να βγούμε στις αγορές» και απάντησε ο Β. Σόιμπλε: «Η χώρα σας δεν είναι έτοιμη να βγει στις αγορές και δεν μπορεί να υπάρξει νέο δάνειο χωρίς νέο πρόγραμμα. Φοβόμαστε ότι χωρίς αυστηρή επιτήρηση θα ξαναρχίσετε την παροχολογία…».

Οι δυσκολίες αποδοχής του σχεδίου Σαμαρά έχουν οδηγήσει το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο να δώσει νέα διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης προς την Τρόϊκα, η οποία πιέζει αφόρητα για απολύσεις στο Δημόσιο, νέες περικοπές στις ασφαλιστικές παροχές και τη δημιουργία ενός νέου εργασιακού μεσαίωνα, απειλώντας μάλιστα πως αν δεν σημειωθεί «πρόοδος» σ΄ αυτούς τους τομείς δεν έχει κανέναν λόγο να έρθει στην Ελλάδα. Το αδιέξοδο όμως που διαφαίνεται, σε πολιτικό επίπεδο απειλεί να ανοίξει νέους επικίνδυνους ατραπούς, πολλαπλασιάζοντας τα σημάδια κατάρρευσης της κυβέρνησης.

Το Μέγαρο Μαξίμου διαρρέει ότι ο κ. Σαμαράς δεν προτίθεται να αναλάβει ο ίδιος πρωτοβουλία για να συναντηθεί με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μία προσπάθεια να επιτευχθεί ένα μίνιμουμ «εθνικής συναίνεσης» στην πορεία εξόδου της χώρας από το Μνημόνιο, ούτε βεβαίως να αποδεχθεί χωρίς όρους τη σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, μία πρόταση την οποία αναμένεται να διατυπώσει προς τον κ. Κάρολο Παπούλια ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ κ. Φώτης Κουβέλης. Παρά ταύτα, ως ένα μήνυμα κυρίως προς το εσωτερικό του κόμματός του, αφήνει να εννοηθεί ότι θα αποδεχόταν μία τέτοια εξέλιξή την περίπτωση κατά την οποία την ζητούσε ο κ. Τσίπρας, κι αυτό γιατί δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά λόγω του θεσμικού του ρόλου!!!

Οι πιέσεις παρά ταύτα στο παρασκήνιο για κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς, εν ανάγκη, και την παρουσία των κ.κ. Αντ. Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου στην πρωθυπουργία και αντιπροεδρία αντίστοιχα, είναι έντονες και τείνουν να προσλάβουν συντονισμένο χαρακτήρα, εξέλιξη με την οποία δεν είναι άσχετη ούτε και η συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον κ. Κ. Καραμανλή.

Η άρνηση, βεβαίως, του κ. Αντ. Σαμαρά να συνηγορήσει ευθέως σε μία τέτοια πορεία, η οποία στην πράξη θα είχε ως διακύβευμα, μεταξύ των άλλων και την παραμονή του στην εξουσία, τον οδηγεί σε σπασμωδικές και άκρως επικίνδυνες για την χώρα πολιτικές κινήσεις. Έκφραση αυτού του πανικού είναι και η ακατάσχετη κινδυνολογία και καταστροφολογία στην οποία επιδίδεται, αξιοποιώντας και τη χείρα βοηθείας που του παρέχουν απλόχερα τα ακροδεξιά δεκανίκια της παράταξής του ότι δήθεν η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από το ΣΥΡΙΖΑ θα σηματοδοτήσει το χάος, η στροφή προς αυταρχικές αντιλήψεις και δικτατορική συνθηματολογία, η χρησιμοποίηση πεζοδρομιακού λόγου και «κουτσαβάκικων» εκφράσεων στην πολιτική αντιπαράθεση ώστε να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής κ.λπ κ.λπ.

Βεβαίως, πίσω από τις δύο «τακτικές», του κ. Αντ. Σαμαρά από την μία πλευρά και των «μετριοπαθών» στελεχών της συγκυβέρνησης από την άλλη, παραμένει η βασική στρατηγική επιδίωξη που είναι η αποτροπή με κάθε τρόπο της ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από το ΣΥΡΙΖΑ που καθίστανται πλέον «νομοτελειακή αναγκαιότητα», όπως δείχνουν και τα ευρήματα όλων ανεξαιρέτως των δημοσκοπήσεων, αν και παραμένει ανοικτό το ζητούμενο της αυτοδυναμίας, η οποία όμως όλοι γνωρίζουν θα έρθει άνετα σε μία δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.

Γεγονός είναι πάντως πως η χώρα εισέρχεται πλέον σε μία νέα φάση πολιτική αντιπαράθεσης. Το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να παίξει το σενάριο: «Ο Αντ. Σαμαράς είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει». Γι΄ αυτό το λόγο επιχειρεί να «εμπλέξει» στο πολιτικό παιχνίδι ακόμη και τον πρώην πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή, από τον οποίον ζητεί να αναλάβει το ρόλο του εγγυητή της συνέχειας της παράταξης, αλλά και της σταθερότητας της χώρας και να πάρει πρωτοβουλίες ώστε να αρθεί το «αδιέξοδο» της εξεύρεσης των 180 βουλευτών, που μπορεί να μην είναι 180 αλλά 174, αν ευοδωθούν τα σενάρια που θέλουν να μην παίρνουν μέρος οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη διαδικασία της εκλογής με ανταλλάγματα που έχουν σχέση με την εξέλιξη της δίκης.

Σ΄ αυτό το πλαίσιο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι ο Πρωθυπουργός επιδιώκει να κάμψει τις αντιστάσεις του κ. Καραμανλή να είναι υποψήφιος ακόμη και για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Προϋπόθεση, όμως, γι΄ αυτή την εξέλιξη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να υποστείλει τη σημαία των εκλογών, κάτι που είναι περνάει μέσα από την επίτευξη συναίνεσης γύρω από τη νέα πορεία της χώρας και, κυρίως, τη διευθέτηση του χρέους.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, όπως αφήνει να εννοηθεί η Κουμουνδούρου, με τη συνάντηση την οποία ζήτησε με τον κ. Κάρολο Παπούλια, επιχειρεί να υψώσει ένα ανάχωμα απέναντι σ΄ αυτές τις εξελίξεις. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν φόβοι πως η επιμονή των κ.κ. Σαμαρά και Βενιζέλου να παραμείνουν αγκιστρωμένοι στην εξουσία, μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, ακόμη και σε πολιτική εκτροπή με απρόβλεπτες συνέπειες για την πορεία της χώρας.

Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανησυχεί έντονα, μ΄ άλλα λόγια, για την τροπή που παίρνουν τα πολιτικά πράγματα στη χώρα, μετά την επανεμφάνιση στο προσκήνιο μιας καταστροφολογικής ρητορικής από πλευράς κυβερνητικών στελεχών, αλλά και τις μεθοδεύσεις, που θεωρεί ότι υπάρχουν στο παρασκήνιο για να προσδεθεί η χώρα στο άρμα των δανειστών για αρκετές δεκαετίες ακόμα, αφού θεωρείται δεδομένο ότι ο πρωθυπουργός, προκειμένου να ανακτήσει τον έλεγχο των κινήσεων, θα υποχρεωθεί να συμμορφωθεί προς τα νέα κελεύσματα της Μέρκελ.

Έτσι, λοιπόν, όπως αφήνουν να εννοηθεί στελέχη της αντιπολίτευσης, ο κ. Τσίπρας θα προσπαθήσει να στείλει, με τη συνάντησή του με τον κ. Κάρολο Παπούλια, ένα διπλό μήνυμα:

Πρώτον, ότι το «μαύρο πρόβατο» δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε βεβαίως παράγοντας αποσταθεροποίησης της χώρας, αλλά η συγκυβέρνηση, η οποία έχει χάσει το λαϊκό έρεισμα, έχει απλώσει την πλειοψηφία στο λαό και βρίσκεται απομονωμένη και αδύναμη. Άρα, δεν δικαιούται και δεν πρέπει να προχωρήσει σε συμφωνίες που να δεσμεύουν με αρνητικές συνέπειες τη χώρα για δεκαετίες, γιατί κάτι τέτοιο δεν θα αναγνωριστεί από μια αυριανή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεύτερον, ότι καμία λύση στο πολιτικό πρόβλημα δεν μπορεί να δοθεί «πίσω από την πλάτη του λαού», συνεπώς προέχει πάντα το αίτημα για διενέργεια εκλογών το συντομότερο δυνατό.

 «Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας δεν θα κάνουν αυτό που έκαναν η ΝΔ και ο κ. Σαμαράς το 2011, να ακυρώσουν δηλαδή όσα λένε επί χρόνια και να συμπλεύσουν με το μνημονιακό καθεστώς, όπως και να λέγεται πλέον αυτό» διαμηνύουν προς κάθε κατεύθυνση από την Κουμουνδούρου. «Κάλπες δεν θέλουν να στήσουν με τίποτα, γιατί ξέρουν ότι θα έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ. Και επειδή δεν μπορούν να τον σταματήσουν, προσπαθούν να τον ακυρώσουν και να τον ενσωματώσουν στην κυρίαρχη λογική» σημειώνουν.

http://www.hitandrun.gr

Διαβάστε περισσότερα ...