Stratfor: Είναι καλύτερα για την Ελλάδα να μην πληρώσει το χρέος της

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύει σήμερα ο George Friedman, στο Stratfor σχετικά με τη δύσκολη, διλημματική θέση της Γερμανίας στην αντιμετώπιση της ελληνικής κυρίως κρίσης. Με αφορμή, την πρόθεσή της να διορίσει ειδικό επίτροπο επί των οικονομικών στην Ελλάδα, με αρμοδιότητες επί του προϋπολογισμού, των φόρων, των μισθών κλπ, ο Friedman θεωρεί ότι αν κάτι τέτοιο πραγματοποιηθεί, (δεν θεωρεί απίθανο ότι η πρόταση θα ξαναμπεί στην ατζέντα, παρά την προς ώρας απόσυρσή της), αυτό θα πρόκειται για καθαρή κατάλυση και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας σε κάποιο ξένο σώμα, πράξη που βρίσκεται έξω και πέρα από κάθε πολιτικό πολιτισμό.

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αναφέρει, σε περίπτωση που η Ελλάδα ήταν φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση, αλλά όταν πρόκειται για κυρίαρχο κράτος τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, μιας και η αρχή της εθνικής αυτό-διάθεσης αποτελεί θεμελιακή ηθική αξία.

Εκ των πραγμάτων δηλαδή, η Γερμανία, προσθέτω εγώ, διολισθαίνει επικίνδυνα προς αντιδημοκρατικές πρακτικές, δείχνοντας ότι παρά το εντατικό μεταπολεμικό φροντιστήριο στις αξίες και την κουλτούρα της δημοκρατίας, που της επέβαλλαν με το στανιό οι σύμμαχοι, δεν κατάφερε να επανεκπαιδευτεί,. Τόσα χρόνια δηλαδή στα θρανία της δημοκρατίας, και της φαινομενικής, ως απεδείχθη, άμεμπτης ως τα τώρα συμπεριφοράς, φαίνεται να πήγανε στράφι.

Ο αρθρογράφος, αποδίδει το ήμισυ ακριβώς της ευθύνης για την υπερχρέωση και κατάντια της Ελλάδας, και όχι μόνον, αποκλειστικά στη Γερμανία, η οποία λόγω του έντονου εξαγωγικού προσανατολισμού της οικονομίας της (~40% του ΑΕΠ προέρχεται από εξαγωγές, εκ των οποίων οι μισές στην ΕΕ), έκανε κατ’ εξακολούθηση τα στραβά μάτια στον ελληνικό υπερδανεισμό, στο βαθμό που τα προϊόντα της συνέχιζαν να ρέουν προς τα ελληνικά ράφια και να μοσχοπουλιούνται.

Η επιβολή λοιπόν, κατά γερμανική απαίτηση, πολιτικών λιτότητας στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη ΕΖ, όπως εκτιμά ο Friedman, ενέχει τον κίνδυνο καταποντισμού της γερμανικής οικονομίας, λόγω σημαντικής πτώσης της ζήτησης γενικώς και των γερμανικών προϊόντων, ειδικώς. Τόσο η ευθύνη της Γερμανίας στον υπερδανεισμό, όσο και τα αποτελέσματα της λιτότητας, δεν έχουν εντελώς κατανοηθεί, γράφει ο Friedman, κυρίως δε από το γερμανικό ακροατήριο το οποίο διαπαιδαγωγείται καταλλήλως και ανελλιπώς ώστε να χάφτει μετά βουλιμίας όλες τις μπούρδες περί ελληνικής τεμπελιάς, απάτης και σπατάλης.

Παρ’ όλο που η Ελλάδα αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος της εξαγωγικής αγοράς της Γερμανίας, εν τούτοις αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συστήματος, ώστε δυσλειτουργία στο μέρος να συνεπάγεται και δυσλειτουργία στο όλον, πράγμα το οποίο βλέπουμε όντως να συμβαίνει.

Τι μπορεί να κάνει η Αθήνα

Εδώ ο αρθρογράφος τα λέει καθαρά και ξάστερα:

Η Ελλάδα έχει δυο επιλογές.

Πρώτα, να αποδεχτεί το χρέος, να αποδεχτεί τα επιβληθέντα μέτρα, καθώς και τον εξωτερικό έλεγχο από διορισμένο τοποτηρητή.

Ή

Δεύτερον, να αρνηθεί όλο της το χρέος.

Όπως έχουμε μάθει από τις επιχειρήσεις, η χρεοκοπία έχει καταστεί πλέον μια πολύ αξιοπρεπής στρατηγική. Επομένως, οι έλληνες οφείλουν να σκεφτούν την πιθανότητα μιας χρεοκοπίας. Χρεοκοπώντας, μπορεί να δούνε την πόρτα των χρηματαγορών να κλείνει, αλλά και στην αντίθετη περίπτωση, η κάθε προσφυγή στις αγορές θα γίνεται κάτω από πολύ δυσμενείς συνθήκες, οι οποίες θα ευνοούν προφανώς τους δανειστές. Επιπλέον, ο δανεισμός γίνεται περισσότερο ελκυστικός μετά από μια χρεοκοπία, μιας και η τελευταία ανοίγει το δρόμο για ένα νέο χρέος, χωρίς το βάρος των παλιών. Δεν είναι σίγουρο ότι κανείς δεν θα ξαναδανείσει την Ελλάδα, μετά από μια χρεοκοπία. Η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει πολλές φορές στην ιστορία της και πάντοτε ξανάβγαινε στις αγορές.

Το κυριότερο όμως, η χρεοκοπία θα επιτρέψει στην Ελλάδα να αποφύγει την έξαψη μιας πολιτικής κρίσης η οποία θα οφειλόταν στην απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας. Και ειδικά από τους Γερμανικούς, με τις μνήμες από την κατοχή του ’41 να είναι ακόμα νωπές. Το πολιτικό αποτέλεσμα, θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό, εκτιμά ο Friedman.

Δεν είναι σίγουρο ότι οι Έλληνες θα προτιμήσουν τη χρεοκοπία, συνεχίζει. Η τιμή φυσικά μιας χρεοκοπίας θα ήταν η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, γεγονός όμως το οποίο θα ενίσχυε την εθνική κυριαρχία. Είτε μείνουν στο ευρώ, είτε φύγουν από αυτό, ο οικονομικός πόνος θα είναι ο ίδιος. Αλλά τουλάχιστον με εθνικό νόμισμα, θα μπορέσουν να παραμείνουν κυρίαρχο κράτος. Η χρεοκοπία ίσως αποδειχτεί λιγότερο οδυνηρή σε σχέση με το αντίθετό της, δηλαδή με αυτό που ήδη συμβαίνει.

Το γερμανικό δίλημμα

Η Γερμανία γενικώς φαίνεται να έχει χάσει το μπούσουλα. Αφ’ ενός θέλει να κρατήσει τη ζήτηση εντός ΕΕ ζωηρή, αφ’ ετέρου θέλει και τη λιτότητα, η οποία εκ των πραγμάτων, αντιστρατεύεται τη ζήτηση. Με τις πρακτικές της όμως αυτές και τη συνάρτηση της αποπληρωμής του χρέους με την κατάλυση όχι μόνο των δημοκρατικών θεσμών, αλλά και της εθνικής κυριαρχίας, η Γερμανία παίζει με τη φωτιά. Δεδομένου ότι η Γερμανία απετέλεσε τον ιστορικό εφιάλτη για το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, και δεδομένου ότι είναι πάλι η Γερμανία η οποία σπρώχνει αυτό το δόγμα, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να γίνει εκρηκτικό. Και επιπλέον να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που η Γερμανία επιδιώκει, δηλαδή ελεύθερο εμπόριο στην ΕΕ και ισχυρή ζήτηση για τα προϊόντα της.

Μπορεί να είναι η Ελλάδα αυτή που βρίσκεται στο προσκήνιο, αλλά το αληθινό πρόβλημα είναι με τη Γερμανία, και έχει σχέση με το ρόλο που θα επιλέξει να παίξει στο μέλλον, στην Ευρώπη. Οι Γερμανοί κρατούν πολλά χαρτιά, και αυτό είναι και το πρόβλημά τους. Θα πρέπει να πάρουν δύσκολες αποφάσεις. Και αυτό σε μια μεταπολεμική Γερμανία δεν θα είναι και τόσο εύκολο…

http://e-cynical.blogspot.com/2012/01/stratfor.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Στην υπηρεσία του λαού ή της οικονομικής ολιγαρχίας

Του Νίκου Γεωργακάκη

Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα τα δύο τελευταία, η συζήτηση για την αντικειμενικότητα των στατιστικών μελετών και συμπερασμάτων πήρε τεράστιες διαστάσεις και επηρέασε σημαντικές εξελίξεις. Η αντιπαράθεση για τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας το 2004, π.χ. το έλλειμμα, η προγραμματική αναφορά του ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές 2009, στην ανάγκη μεταβολών στην ΕΣΥΕ, που ήταν η μόνη αναφορά δημόσιου φορέα στο πρόγραμμά του, το νομοθέτημα -από τα πρώτα- για τη δημιουργία της ΕΛΣΤΑΤ σαν διαδόχου της ΕΣΥΕ, η ανάδειξη των προβλημάτων της οικονομίας που μας έφερε το ΔΝΤ και την τρόικα, είναι μερικά μόνο δεδομένα που επισημαίνουμε για να εκθέσουμε τις σκέψεις που ακολουθούν.
Η στατιστική αποτελεί μια επιστήμη που και αυτή μπορεί να συμβάλει στην πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου. Όμως, όπως όλες οι επιστήμες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όφελος κάθε κοινωνίας, της ανθρωπότητας συνολικά, ή για ζημιά ακόμη και καταστροφή της. Η πυρίτιδα, σημαντικότατη ανακάλυψη που χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται π.χ. σε τεχνικά έργα, ήταν και η τρομερή δύναμη σε πολέμους. Η ατομική ενέργεια μπορεί να χρησιμεύσει σε ιατρικές υπηρεσίες αλλά και για καταστροφικούς πολέμους. Το θέμα, λοιπόν, και με αυτή την επιστήμη είναι από ποιους χρησιμοποιείται αυτή και για ποιους σκοπούς. Ενώ, λοιπόν, έχουμε δει να αξιοποιείται από εξουσίες για να επιβληθούν αντιλαϊκές και καταστροφικές πολιτικές, η στατιστική επιστήμη, κάλλιστα, μπορεί να συμβάλει ώστε να φωτιστούν και να αντιμετωπιστούν σημαντικά κοινωνικά προβλήματα (δημογραφικά, ανεργίας, ακρίβειας, να διεξαχθούν ιατρικές, περιβαλλοντικές κ.λπ. έρευνες), για την άσκηση ορθών πολιτικών. Μπορεί με τη στατιστική να παράξεις δημιουργικά αποτελέσματα, μπορείς όμως να δημιουργήσεις το άλλοθι και για να παράξεις τέρατα.
Η ΕΣΥΕ, ιδιαίτερα από τον Παπανδρέου, μπήκε στο στόχαστρο για έναν και μόνο λόγο. Για να στηρίξει αλλαγές στη στελέχωσή της και για εφαρμογή επικίνδυνων πολιτικών. Δεν νομίζω πως κανείς σήμερα μπορεί να θεωρήσει αθώα την θεσμική αλλαγή στην ΕΣΥΕ και την τοποθέτηση ανθρώπου που ήταν υπάλληλος στο ΔΝΤ στη θέση του διοικητή της ΕΛΣΤΑΤ. Ούτε επίσης να θεωρήσει κάποιος αθώα την τοποθέτηση στον ΟΔΔΗΧ επίσης ανθρώπου (κ. Χριστοδούλου), του ΔΝΤ στη διοίκησή του. Αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να επισημανθεί είναι ότι σε οποιαδήποτε ατοπήματα έχουν παρουσιαστεί, αυτά δεν είναι στο επίπεδο των επιστημόνων και των υπηρεσιακών μονάδων της ΕΣΥΕ, ή της ΕΛΣΤΑΤ σήμερα, αλλά σε επίπεδο διοίκησης και στελεχών της και κυρίως του εποπτεύοντος υπουργού και της κυβέρνησης συνολικά.

Δημιουργική στατιστική όπως δημιουργική λογιστική
Η στατιστική είναι πολύ χρήσιμη επιστήμη, μόνο αν χρησιμοποιηθεί σωστά. Αν για παράδειγμα μία έρευνα στηριχτεί σε μερικά μόνο στοιχεία ενός πληθυσμού* και δεν είναι αντιπροσωπευτικό ένα δείγμα που μελετάται, τότε τα αποτελέσματα θα είναι λάθος. Επίσης λάθος θα είναι τα συμπεράσματα αν δεν τα επεξεργαστείς ορθά. Για παράδειγμα, ας δούμε, στο πλαίσιο της έρευνας για τον τιμάριθμο, μια δειγματοληπτική έρευνα σε κάποιο προϊόν όπου σε διάφορα καταστήματα που έχουν επιλεγεί για την δειγματοληψία παρατηρούνται οι τιμές 3, 4, 5. Τα νούμερα αυτά έχουν μεν αριθμητικό μέσο όρο το 4, ενώ τα ίδια νούμερα έχουν γεωμετρικό μέσο όρο το 3,91 και γενικότερα η χρήση του γεωμετρικού μέσου υπολείπεται του αριθμητικού. Όμως σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. έχει καθιερωθεί εδώ και χρόνια, στην επεξεργασία αυτών των δεδομένων, ο γεωμετρικός μέσος όρος με συνέπεια να εμφανίζεται σχετικά ωραιοποιημένη εικόνα
Το παράδειγμα της ΔΕΗ. Η ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια για να δικαιολογήσει τις ανατιμήσεις αναφέρεται στο γεγονός ότι τα οικιακά τιμολόγια της ΔΕΗ υπολείπονται άλλων χωρών της Ε.Ε. Εκπρόσωποι της ΔΕΗ εμφανίζονται και προβάλλουν αυτό το επιχείρημα, αποφεύγουν όμως να πουν ότι σε προηγούμενες δεκαετίες η διαφορά ήταν ακόμη μεγαλύτερη γιατί εφαρμοζόταν μία άλλη πολιτική, από εποχή ακόμη του Καραμανλή του πρώτου και της «σοσιαλμανίας» του Παπαληγούρα, για λόγους κοινωνικούς αναπτυξιακούς και στο πλαίσιο συγκράτησης του πληθωρισμού με δεδομένο ότι η ενέργεια έχει πολλαπλασιαστικές επιδράσεις. Τα τελευταία όμως χρόνια έχουν επιβληθεί τεράστιες ανατιμήσεις. Αν το οικιακό ρεύμα είναι ακόμη χαμηλότερο σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν αλλάζει την πραγματικότητα, που είναι η πολύ μεγάλη επιβάρυνση τα τελευταία χρόνια.
Θα δώσω ένα παράδειγμα ακόμη, για να τονίσω ξανά ότι η στατιστική είναι χρήσιμη όταν εφαρμόζεται για να ενημερωθεί πραγματικά ο πολίτης και επικίνδυνη όταν παραποιείται. Είχα διαβάσει εδώ και καιρό άρθρο στα "Νέα", όπου ο αρθρογράφος ήθελε να αποτυπώσει με διάγραμμα ένα οικονομικό μέγεθος που να αντιστοιχεί στις εξής μεταβολές (ενδεικτικός πίνακας).

ΕΤΟΣ	ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΜΕΓΕΘΟΥΣ
	%
1990	-5
1991	-4
1992	-3
1993	-1
1994	-3
1995	-2
1996	-1
1997	3

Η εξέλιξη του μεγέθους παρουσιάστηκε με το πρώτο διάγραμμα ενώ το ορθό είναι το δεύτερο που παριστά πιστά τη μεταβολή μεταξύ 1990 και 1997. Με το πρώτο διάγραμμα που -παρουσιάστηκε στα "Νέα"- και παριστάνει θετική μεταβολή εξαπατάται ο αναγνώστης.
Συμπέρασμα. Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερο εφαρμόζεται η λεγόμενη "δημιουργική" λογιστική και η "δημιουργική" στατιστική με στόχο την εξαπάτηση της κοινής γνώμης. Οι πολίτες οφείλουν πλέον, μετά ιδιαίτερα την τελευταία διετή εμπειρία, να είναι υποψιασμένοι, να μην πέφτουν θύματα καλοθελητών, αλλά να αναζητούν αξιόπιστες μελέτες. Όσον αφορά την ίδια την ΕΛΣΤΑΤ, η περιβόητη ανεξαρτησία της να μην είναι στα χαρτιά, αλλά να είναι πραγματική με ανάδειξη πραγματικά ανεξάρτητων στελεχών στη διοίκηση της και ουσιαστικό έλεγχο από τη Βουλή και την κοινωνία.

*Σημείωση: Με τη στατιστική έννοια του όρου.


http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=666250

Διαβάστε περισσότερα ...

Ενέργεια με το... δελτίο, λόγω έλλειψης ρευστότητας - Πόσο πιθανό είναι η Ελλάδα να μετατραπεί σε …Ουκρανία της Δύσης;

Πόσο πιθανό είναι η Ελλάδα να μετατραπεί σε …Ουκρανία της Δύσης, από πλευράς ενεργειακών προμηθειών και αδυναμίας να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις της; Πολύ πιθανό, απαντούν όσοι είναι σε θέση να γνωρίζουν λεπτομέρειες σχετικά με το θέμα.

Τα ρευστά διαθέσιμα της χώρας είναι τέτοια που δεν επαρκούν για να πληρώσουν τους προμηθευτές της σε αέριο και πετρέλαιο, οπότε το φάσμα της διακοπής της ενεργειακής τροφοδοσίας της χώρας είναι κάτι παραπάνω από ορατό.

Όπως και το Κίεβο, πριν μερικά χρόνια, δεν μπορούσε να πληρώσει τη Μόσχα για να διασφαλίσει την προμήθεια αερίου, έτσι και η Αθήνα βλέπει το ενδεχόμενο αυτό να πλησιάζει πολύ κοντά.

Τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση; Σε πρώτη φάση, ένα μέτρο αντιμετώπισης της κατάστασης θα μπορούσε να είναι η τμηματική τροφοδοσία της χώρας. Δηλαδή, ενέργεια με το …δελτίο, για κάμποσο χρονικό διάστημα.

Για πόσο; Άγνωστο, αφού το πρόβλημα ρευστότητας της Ελλάδας δεν είναι συγκυριακό, αλλά μόνιμο. Η προοπτική μπορεί να ακούγεται εφιαλτική, ωστόσο, λίγο απέχει από το να χαρακτηρισθεί ζώσα και πραγματική. Γι' αυτό και ήδη εξετάζονται όλα τα εναλλακτικά σενάρια…

http://www.voria.gr/index.php

Διαβάστε περισσότερα ...

Ορισμός της αποτυχίας: Κάτω οι μισθοί, πάνω οι τιμές - Πόσο έχει ακριβύνει η ζωή μας από το 2001;

Διπλό πλήγμα δέχεται η αγοραστική δυνατότητα του μέσου Έλληνα. Δύο φορείς οι οποίοι εντάσσονται σε διαφορετικές σχολές οικονομικής σκέψης, το ΙΟΒΕ και το ΙΝΕ ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ, συμφωνούν στη διαπίστωση ότι, παρ’ όλη τη μείωση του περιβόητου εργατικού κόστους, οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών παραμένουν άκαμπτες. Σε ένα μεγάλο βαθμό δίνουν και την ίδια εξήγηση: Η μείωση των μισθών απορροφάται κατά κύριο λόγο από τα περιθώρια κέρδους χωρίς να βελτιώνει ανταγωνιστικά τις τιμές - Η ανεξάντλητη έμμεση φορολόγηση διατηρεί ψηλά το κόστος - Τα κερδοσκοπικά κυκλώματα εξακολουθούν να δρουν ανενόχλητα. Σε αυτό το πλαίσιο, δείχνουν σε τρόικα και κυβέρνηση το «δρόμο» τον οποίο επίμονα παρακάμπτουν: Ενίσχυση της ζήτησης με συντήρηση του μέσου εισοδήματος και αύξηση των δημόσιων επενδύσεων. Κατά μία έννοια, τα ευρήματα μελετών του ΙΟΒΕ και του ΙΝΕ «τορπιλίζουν» τον πυρήνα του επιχειρήματος της τρόικας ότι η μείωση των μισθών θα καταστήσει στην παρούσα φάση πιο ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία. Αυτό συμβαίνει την ώρα που είναι σε εξέλιξη κρίσιμες διαπραγματεύσεις με αντικείμενα εισηγήσεις των δανειστών όπως η μείωση του κατώτατου μισθού και η κατάργηση του 13ου και του 14ου. ΙΟΒΕ Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών Η πραγματικότητα «Είναι γεγονός ότι με την οικονομία σε ύφεση, δηλαδή την ιδιωτική κατανάλωση σε ισχυρή υποχώρηση (σχεδόν 7% το 2011), τη σωρευτική μείωση μισθών σε πραγματικούς όρους τη διετία 2010-2011 πάνω από 14% και την ανεργία στο 17-18% θα περίμενε κανείς μια τουλάχιστον ηπιότερη πορεία του πληθωρισμού. Κι όμως ο πληθωρισμός κινήθηκε άνω του 3,3% το 2011», δηλώνει ο κ. Άγγελος Τσακανίκας, Υπεύθυνος Έρευνας στο ΙΟΒΕ, ο οποίος παραπέμπει και σε πολύ πρόσφατη σχετική μελέτη (βλ. πιο κάτω παρουσίαση από Νίκο Ζόνζηλο). Η εξήγηση Ο ίδιος εξηγεί: «Ως ένα βαθμό, η αύξηση των τιμών είναι το 2011 αποτέλεσμα και των αυξήσεων σε έμμεσους φόρους και αυξήσεις σε ΦΠΑ. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι ακόμα και αν απομονωθεί η επίδραση αυτή και πάλι οι τιμές σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες ακολουθούν ανοδική πορεία. Αυτό επιβεβαιώνει το ότι οι περισσότερες αγορές αγαθών και υπηρεσιών στην Ελλάδα δε λειτουργούν επαρκώς ανταγωνιστικά. Κλειστές αγορές, με κρυφές συμφωνίες κυρίων, εγγυημένα και θεσμικά κατοχυρωμένα περιθώρια κέρδους σε συγκεκριμένους κλάδους, κατώτατες υποχρεωτικές αμοιβές εξακολουθούν να αποτελούν εστίες ακρίβειας και να «δικαιολογούνται» από τη δυσμενή οικονομική συγκυρία. Ταυτόχρονα, ο εποπτικός ρόλος του κράτους φαίνεται να έχει ατονήσει, σε ένα περιβάλλον, όπου τελικά οι καταναλωτές φαίνεται να τροφοδοτούν με κεφάλαιο κίνησης όποιες επιχειρήσεις αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν τη λειτουργία τους μέσω του τραπεζικού συστήματος». Το συμπέρασμα Ως εκ τούτου, προτείνει: «Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις που οδηγούν σε άνοιγμα των αγορών αγαθών και υπηρεσιών. Κάθε κλάδος έχει επιμέρους στρεβλώσεις που πρέπει να εξομαλυνθούν. Υπάρχουν πολυάριθμοι θρόμβοι σε ένα οικονομικό σώμα που δυσκολεύεται να λειτουργήσει αποδοτικά. Το κράτος πρέπει να άρει πλήθος εμποδίων που περιορίζουν την επιχειρηματικότητα και να κατευθύνει τους συρρικνούμενους διαθέσιμους πόρους του σε αυστηρά εποπτικές διεργασίες. Το κράτος πρέπει να ελέγχει τις κρίσιμες παραμέτρους ενός ρυθμιστικού πλαισίου και όχι να αναλώνεται σε κοστοβόρες, γραφειοκρατικές  διαδικασίες που αναπαράγουν το Κράτος. Το εργατικό κόστος Αναφερόμενος στο ζήτημα των ημερών, ο κ. Τσακανίκας εκφράζει την άποψη: «Το εργατικό κόστος είναι πράγματι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα μιας χώρας. Δεν είναι όμως ο μόνος, καθώς έννοιες όπως οι υποδομές η ποιότητα του ανθρώπινου κεφαλαίου, η χρήση νέων τεχνολογιών, κ.α παίζουν επίσης καθοριστικό ρόλο. Η βαρύτητα του παράγοντα εργατικό κόστος εξαρτάται τελικά από το είδος των προϊόντων / υπηρεσιών που θέλεις να εμπορευτείς σε διεθνές επίπεδο. Για παράδειγμα ο ανταγωνισμός που δέχεται ο Έλληνας παραγωγός ενός τυποποιημένου μεταποιητικού προϊόντος της μεταποίησης έντασης εργασίας προέρχεται από την Κίνα, την Ινδία, αλλά ακόμα και από γειτονικές χώρες (Βουλγαρία, Τουρκία). Όσο και να βελτιώσει ο παραγωγός αυτός το μοναδιαίο κόστος εργασίας του δεν θα μπορέσει να ανταγωνιστεί τις χώρες αυτές στο συγκεκριμένο προϊόν. Αν όμως τα προϊόντα που θέλουμε να εμπορευτούμε είναι υψηλότερου τεχνολογικού περιεχομένου, υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, τότε εκεί το κόστος εργασίας, αλλά και το κόστος των λοιπών παραγωγικών συντελεστών, το δίκτυο διανομής, το τεχνολογικό περιεχόμενο, η ποιότητα, η διαφοροποίηση προϊόντος και το ποσοστό κέρδους προσδιορίζουν από κοινού την ανταγωνιστικότητα. Δεν θέλουμε να πουλάμε το φθηνότερο κρασί στον κόσμο, αλλά ένα καλό κρασί σε προσιτή τιμή. Τελικά στο σημερινό περιβάλλον όπου απαιτείται αλλαγή του αναπτυξιακού προτύπου της χώρας η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών είναι πράγματι ένας από τους βασικότερους προσδιοριστικούς παράγοντες για μακροχρόνια βιωσιμότητα. Η διαδικασία αυτή απαιτεί όμως τη αναβάθμιση της προσαρμοστικής ικανότητας μιας οικονομίας στις ευρύτερες τεχνολογικές, οικονομικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές μεταβολές, και προϋποθέτει τη βελτίωση της δυνατότητάς της να παράγει, να αποκτάει και να χρησιμοποιεί τη γνώση». Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ Η διαπίστωση «Είναι πράγματι απορίας άξιον πώς είναι δυνατό σε μία χώρα με αθροιστική ύφεση από το 2009 της τάξης του 12 με 13% ο πληθωρισμός να μειώνεται μόλις στο 3,3% (από 4%). Παρατηρείται, λοιπόν, έως σήμερα μία ακαμψία στην κίνηση των τιμών προς τα κάτω. Βέβαια, οι προβλέψεις θέλουν το πληθωρισμό να πέφτει το 2012 και το 2013 ίσως και κάτω από το 1%. Ωστόσο, αν αυτό επιβεβαιωθεί, θα οφείλεται στη χαμηλή ζήτηση. Δηλαδή στο γεγονός ότι οι μικροί επιχειρηματίες θα αναγκάζονται να μειώνουν ολοένα και περισσότερο τις τιμές προκειμένου να επιβιώσουν. Με άλλα λόγια, αυτή η εξέλιξη δεν θα οφείλεται στη μείωση του εργατικού κόστους», δηλώνει ο κ. Γιώργος Αργείτης, επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ ΓΣΕΕ / ΑΔΕΔΥ. «Η πραγματική αιτία των υψηλών τιμών στην Ελλάδα είναι το υψηλό περιθώριο κέρδους, από το οποίο απορροφάται η μείωση των μισθών», διαμηνύει, επικαλούμενος τόσο -και- την τελευταία έκθεση του ΙΝΕ όσο και έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2007. Άλλες εξηγήσεις Ο ίδιος υπογραμμίζει: «Το γεγονός της ακαμψίας των τιμών οφείλεται επίσης στη μεγάλη αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Αν αυτοί οι φόροι ήταν σταθεροί, όντως οι τιμές μπορεί να είχαν μειωθεί ή τουλάχιστον να μην είχαν αυξηθεί. Επίσης, ουσιαστικό ρόλο διαδραματίζει η ολιγοπωλιακή συμπεριφορά της ελληνικής οικονομίας, με ορισμένους ομίλους – καρτέλ να διαμορφώνουν τις τιμές (δεν υπάρχει ισχυρός ανταγωνισμός προς τα κάτω). Γενικότερα, οι τιμές στην Ελλάδα διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό μέσω κερδοσκοπικών πρακτικών. Απουσιάζει, άλλωστε, το ρυθμιστικό πλαίσιο το οποίο θα θεσμοθετεί την υγιή λειτουργία του ανταγωνισμού, τον έλεγχο των τιμών. Τα κλειστά επαγγέλματα Ο κ. Αργείτης αμφισβητεί τις δυνατότητες από την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων: «Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα το επάγγελμα των φαρμακοποιών, αν οριστεί ένα χαμηλό ποσοστό κέρδους, να επιτευχθεί όντως μείωση των τιμών. Ωστόσο, δεν θα λυθεί με αυτόν τον τρόπο το πρόβλημα του πληθωρισμού. Το ζητούμενο είναι τι συμβαίνει με το «καλάθι της νοικοκυράς», όπου δρουν τα καρτέλ, οι κερδοσκόποι και τα ολιγοπώλια. Χρειάζονται κανόνες. Για παράδειγμα, είναι και η ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία στον τομέα του πετρελαίου η οποία πιέζει σε μεγάλο βαθμό τις τιμές σε πολλούς τομείς προς τα πάνω». Και στη Βουλή Με ενδιαφέρον αναμένεται η απάντηση των υπουργών Οικονομικών και Ανάπτυξης – Ανταγωνιστικότητας – Ναυτιλίας σε σχετική ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος υπενθυμίζει ότι ο σημερινός υπουργός  Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, από τη θέση του αντιπολιτευόμενου βουλευτή στις 13/04/2009 είχε δηλώσει: «Η Κυβέρνηση βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη του καταναλωτή και κλέβει το εισόδημα σκληρά εργαζόμενων πολιτών. Αυτή η κατάσταση κερδοσκοπίας, αισχροκέρδειας, ασυδοσίας οφείλεται σε πολιτικές επιλογές αδράνειας από την μια πλευρά, παράλυσης των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους και έλλειψη στρατηγικής για την οικονομίας της χώρας, όπως συμβαίνει άλλωστε σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.» *Ακολουθούν βασικά σημεία παρουσίασης του επιστημονικού σύμβουλου του ΙΟΒΕ Νίκου Ζόνζηλου, προ ολίγων ημερών: Η σημερινή μορφή της ανεργίας στην Ελλάδα είναι Κενσυανού τύπου και απαιτεί ενίσχυση της ζήτησης για να περιοριστεί. Όχι την περιστολή που γίνεται. Η μείωση των μισθών επιτείνει την ύφεση και βελτιώνει οριακά ή και καθόλου την ανταγωνιστικότητα τιμών και το Ε.Ι. Οι δημόσιες επενδύσεις έχουν τόσο ισχυρή θετική επίδραση στη δραστηριότητα, που τελικά δεν επιβαρύνουν το έλλειμμα, ανεξάρτητα από τον τρόπο χρηματοδότησης τους. Η περικοπή τους τα τελευταία χρόνια για δημοσιονομικούς (αλλά και γραφειοκρατικούς) λόγους ήταν ολέθριο σφάλμα, με δυσμενείς επιπτώσεις στη δραστηριότητα, αλλά και το έλλειμμα. Η μείωση των μισθών δεν βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα τιμών, συμβάλλει οριακά στην εξισορρόπηση του εμπορικού ισοζυγίου. Τελικά η μείωση των μισθών απορροφάται κατά κύριο λόγο από τα περιθώρια κέρδους. Χρειάζονται αυξήσεις στους πραγματικούς μισθούς στα όρια ή λίγο κατώτερες της αύξησης της παραγωγικότητας, σαν συνθήκη μεσοπρόθεσμης διατηρησιμότητας της ανταγωνιστικότητας τιμών, αλλά και συντήρησης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών. Μεμονωμένες εφαρμογές των μέτρων οδηγούν σε αποτυχία. Ιδίως αν εφαρμοστεί η μείωση μισθών, χωρίς να προηγηθούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά και μέσα στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να προηγηθούν οι παρεμβάσεις στην αγορά προϊόντος και να ακολουθήσουν οι πλέον επώδυνες της αγοράς εργασίας. Η απασχόληση καθορίζεται και εδώ σχεδόν αποκλειστικά από τη ζήτηση εργασίας των επιχειρήσεων, οι οποίες είναι διστακτικές σε προσλήψεις, όχι επειδή ο μισθός είναι υψηλός, αλλά διότι δεν μπορούν να διαθέσουν την παραγωγή τους, πέραν του επιπέδου που καθορίστηκε από τη ζήτηση στην αγορά προϊόντος. Το κύριο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι η έλλειψη διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, μια σαφώς ευρύτερη έννοια,  που περιλαμβάνει ένα σύνολο παραγόντων, όπως η ποιότητα, η άρση εμποδίων και αντικινήτρων στην ίδρυση επιχειρήσεων, η αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης, η γραφειοκρατία, η απονομή της δικαιοσύνης, η πάταξη της διαφθοράς  κλπ. Προς αυτή την κατεύθυνση όμως ελάχιστα έγιναν. tvxs.gr/node/83571 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Πόσο έχει ακριβύνει η ζωή μας από το 2001; Στα ύψη εκτοξεύθηκε το κόστος ζωής των Ελλήνων καταναλωτών τα τελευταία δέκα χρόνια, όπως...

προκύπτει από έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Καταναλωτών (ΕΛΚΕΚΑ). Σύμφωνα με την έρευνα, ένα μεσαίο ελληνικό νοικοκυριό ξόδεψε για το οικογενειακό καλάθι 629,43 ευρώ παραπάνω, το Δεκέμβριο του 2011, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2001, δηλαδή, μία αύξηση της τάξης του 37%! Βάσει των υπολογισμών του ΕΛΚΕΚΑ, το οικογενειακό καλάθι ενός μεσαίου ελληνικού νοικοκυριού ανέβηκε στα 2.321,57 ευρώ, το Δεκέμβριο του 2011, σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2001, που κόστιζε 1.692,14 ευρώ. Επισημαίνεται ότι τη μεγαλύτερη αύξηση παρουσίασαν οι εξής κατηγορίες: Τα Αλκοολούχα ποτά και καπνός 77%, η Στέγαση 70% και οι Μεταφορές 49%. Αναλυτικότερα, οι δαπάνες ενός μεσαίου ελληνικού νοικοκυριού για διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά ανήλθαν, το Δεκέμβριο του 2011, στα 364,01 ευρώ, σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2001, που ξόδεψε 284,90 ευρώ, αύξηση της τάξης του 28%. Για αλκοολούχα ποτά και καπνό, ξόδεψε 37,61 ευρώ παραπάνω (αύξηση 77%). Για ένδυση και υπόδηση, οι δαπάνες, το Δεκέμβριο του 2011, διαμορφώθηκαν στα 186,70 ευρώ, σε σχέση με τα 143,62 ευρώ του Δεκεμβρίου του 2001. Για στέγαση, το ποσό διαμορφώθηκε, το Δεκέμβριο του 2011, στα 295,70 ευρώ, σε σύγκριση με τα 173,95 ευρώ. Για διαρκή αγαθά, είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες, δαπανήθηκαν 154,78 ευρώ, σε σχέση με τα 129,82 ευρώ. Για την Υγεία, ένα μεσαίο ελληνικό νοικοκυριό ξόδεψε 143,44 ευρώ, σε σύγκριση με τα 107,39 ευρώ. Για Μεταφορές, δαπανήθηκαν 348,39 ευρώ έναντι 233,38 ευρώ. Για Επικοινωνίες, ένα μεσαίο ελληνικό νοικοκυριό ξόδεψε 97,48 ευρώ, σε σύγκριση με τα 108,57 ευρώ. Για Αναψυχή, πολιτιστικές δραστηριότητες, ξόδεψε 102,77 ευρώ, σε σύγκριση με τα 86,70 ευρώ. Για εκπαίδευση, δαπανήθηκαν 65,57 ευρώ, σε σύγκριση με τα 47,69 ευρώ. Για ξενοδοχεία, καφέ, εστιατόρια, δαπανήθηκαν 246,50 ευρώ, σε σχέση με τα 171,46 ευρώ. Για άλλα αγαθά και υπηρεσίες, ένα μεσαίο ελληνικό νοικοκυριό ξόδεψε 231,84 ευρώ, σε σύγκριση με τα 172,12 ευρώ. http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=37804&category_id=86

Διαβάστε περισσότερα ...

Ηθικός κίνδυνος

Ο ηθικός κίνδυνος (moral hazard) έρχεται και ξανάρχεται στη διεθνή συζήτηση για την κρίση και τον χειρισμό της και συνήθως αφορά την Ελλάδα και εκπορεύεται από τους πιο συντηρητικούς κύκλους και φυσικά από τους Έλληνες "αντιλαϊκιστές" του Μνημονίου. Όταν λένε "ηθικός κίνδυνος" εννοούν ότι η ατιμωρησία ή και επιβράβευση της κακής πρακτικής στην πραγματικότητα την τροφοδοτεί. Οι αναφορές στον "ηθικό κίνδυνο" συνδυάζονται συνήθως με την απαίτηση της "τιμωρίας".
Οι χρεωκοπημένες τράπεζες εξακολουθούν να κερδίζουν δανείζοντας στο Δημόσιο, που δανείζεται για να τις διατηρεί στη ζωή, και όχι μόνο δεν τιμωρούνται για την κρίση που προκάλεσαν, αλλά αποζημιώνονται κιόλας. Στην Ελλάδα το τραπεζικό σύστημα έχει αντλήσει από το κράτος περίπου 150 δισ. ευρώ ως κεφάλαια και εγγυήσεις όταν η χρηματιστηριακή αξία όλων των τραπεζών δεν ξεπερνά τα 4 δισ. ευρώ. Και μετά το PSI θα τους διατεθούν ακόμη 30 δισ. ευρώ, τα οποία θα φορτωθεί ως δάνειο ο ελληνικός λαός. Αυτό δεν συνιστά άραγε ηθικό κίνδυνο;
Η σημερινή κυβέρνηση των τριών μνημονιακών κομμάτων με επικεφαλής τον αρχιτραπεζίτη του Σημίτη ευθύνονται αντικειμενικά, αλλά και σε επίπεδο φυσικών προσώπων και συγκεκριμένων επιλογών με ονοματεπώνυμο, για ολόκληρη την πορεία και κατάληξη της Ελλάδας την οποία διεκτραγωδούν οι ίδιοι.
Δεν υπάρχουν πιο απηνείς διώκτες του Ελληνικού Δημοσίου απ' αυτούς που "διόγκωσαν", όπως οι ίδιοι λένε, τον δημόσιο τομέα. Δεν υπάρχει πιο διεφθαρμένο και διαπλεκόμενο πολιτικό σύστημα από το συγκεκριμένο ελληνικό που μας κυβερνά. Μόνοι τους τα λένε. Και όμως, επιχειρείται να την πληρώσει ολόκληρη η χώρα εκτός από τους υπεύθυνους αυτής της κατάστασης και τους συνεργούς τους. Και η κατάληξη είναι όχι μόνον να ανατίθεται στους ίδιους να συνεχίσουν να κυβερνούν, αλλά ακούμε κιόλας ότι τους περιορίζει η πολλή δημοκρατία. Αυτό δεν είναι ηθικός κίνδυνος;
Ένα είναι σίγουρο: Όταν λένε πως πρέπει να αλλάξουν τα πάντα, εννοούν πως πρέπει να αλλάξουν τα πάντα για να μείνουν ως έχουν. Να συνεχίσουν να κάνουν κουμάντο οι τραπεζίτες και το διαπλεκόμενο σημερινό σύστημα.





http://www.avgi.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Στο εδώλιο επί εσχάτη προδοσία - Στη Βουλή η δικογραφία της ΕΛΣΤΑΤ!

Διαβιβάζεται στη Βουλή άμεσα από τον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Νίκο Παντελή, η δικογραφία για τις ποινικές ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού Γ.Παπανδρέου και του πρώην υπουργού Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου για την του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009 της χώρας προκειμένου να επιβληθούν νέα επαχθή οικονομικά μέτρα και να δικαιολογηθεί το Μνημόνιο, πιο γνωστή ως υπόθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Τη διαβίβαση της συγκεκριμένης υπόθεσης στη Βουλή είχε ζητήσει ο οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης, καθώς στην έρευνα που διενήργησε εντόπισε βαριές ποινικές ευθύνες στο πρόσωπο του τέως πρωθυπουργού, Γιώργου Παπανδρέου, του τέως υπουργού Οικονομικών, Γιώργου Παπακωνσταντίνου και άλλων μελών του οικονομικού επιτελείου της τότε κυβέρνησης.Η υπόθεση ανατέθηκε στον κ. Παντελή από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Ιωάννη Τέντε, προκειμένου να την μελετήσει και να αποφανθεί εάν θα πρέπει να διαβιβαστεί στη Βουλή ή αν θα έπρεπε να προηγηθούν ορισμένες ενέργειες, όπως είναι η εξέταση μαρτύρων κ.λπ.

Τελικά, ο κ. Παντελής -που είναι και ο φυσικός προϊστάμενος του κ. Πεπόνη- θα διαβιβάσει αύριο τη δικογραφία στη Βουλή, χωρίς να κάνει καμία ποινική αξιολόγηση, όπως άλλωστε ορίζει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών.

Σε ό,τι αφορά τα μη πολιτικά πρόσωπα, ο κ. Παντελής θα ζητήσει από τον κ. Πεπόνη να συνεχίσει την έρευνά του και πιο συγκεκρικριμένα να πάρει εξηγήσεις από τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, κ. Ανδρέα Γεωργίου, ο οποίος μάλιστα είχε κληθεί ως ύποπτος, αλλά δεν κατέθεσε, κάτι που και ο ίδιος ζήτησε, με αναφορά του στον κ. Τέντε.
Oι εξελίξεις οδηγούν σε εξεταστική επιτροπή, η οποία θα αποφανθεί αν συντρέχουν λόγοι για σύσταση προανακριτικής η οποία έχει την αρμοδιότητα να παραπάμψει τους δύο πολιτικούς στο εδώλιο του ειδικού δικαστηρίου κατηγορούμενους για συνέργεια και ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία και συνεργασία με ξένες δυνάμεις με σκοπό νε τεθεί η χώρα υπό τον έλεγχό τους.


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Ημέρες του... 1941

Βαρυχειμωνιά. Στους άδειους δρόμους οι νιφάδες του χιονιού «ντύνουν» αργά και σταθερά τους αστέγους. Κατήφεια. Στη Γερμανία ερίζουν για το αν, το πότε και το πώς θα τοποθετηθεί επίσημα ο «γκαουλάιτερ» που θα διοικεί ό,τι έχει απομείνει από την Ελλάδα. Στις Βρυξέλλες διαφωνούν. Θέλουν δικό τους «επίτροπο ελληνικών υποθέσεων», όχι διορισμένο από το Βερολίνο.

Στη Βουλή της δοτής πλειοψηφίας νομοθετούν για τα... μικρογεύματα που θα πετάξουν περιφρονητικά, σαν ψίχουλα, στους πεινασμένους μαθητές, που τρέμουν από την ασιτία. Η επηρμένη και ανελλήνιστη υπουργός «Παιδείας», η Αννα Διαμαντοπούλου της Μπίλντερμπεργκ, ετοιμάζει την τελική της επίθεση εναντίον του έθνους: το κλείσιμο χιλιάδων σχολείων.

Οι ξένοι διψάνε για τα υπάρχοντά μας. Η Αννα Διαμαντοπούλου θέλει να βάλει λουκέτο στις ψυχές και στα μυαλά των Ελλήνων και σχεδιάζει μια τεράστια φωτοσβεστική επιχείρηση. Η Παιδεία είναι επικίνδυνη διαδικασία. Μπορεί να απομυθοποιήσει εύκολα κι εκείνην και τους ομοίους της, συναυτουργούς στο έγκλημα.

Ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, υπουργός «Δικαιοσύνης», υπογράφει τη θανατική καταδίκη αναρίθμητων Ελλήνων, με το νομοσχέδιο που θα αποφυλακίσει χιλιάδες εγκληματίες και θα τους αφήσει να ασελγήσουν ξανά πάνω στα κορμιά των ανυπεράσπιστων θυμάτων τους. Ταυτόχρονα, πιστός στις προσταγές του ολετήρα Παπανδρέου, είναι έτοιμος να αποποινικοποιήσει τη χρήση και τη διακίνηση ναρκωτικών.

Είναι ξεκάθαρο ότι η νεολαία, που την τρέμουν οι διαχειριστές της σκλαβιάς μας, αποτελεί τον κύριο στόχο: θα της κλείσουν τα σχολεία, θα την εξαθλιώσουν περισσότερο, θα τοποθετήσουν τον λευκό θάνατο μπροστά της, παροτρύνοντάς την να δοκιμάσει, αφού θα είναι... νόμιμο.

Η Κατοχή είναι ξανά εδώ, παρέα με τον άγριο χειμώνα, την πείνα, την απόγνωση και τους δωσιλόγους της. Το καλοκαίρι μπορεί να φέρει μόνο η Αντίσταση.

http://www.dimokratianews.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Ἡ παρακμὴ ὡς ἰδεολογία

Γράφει για την "Παρέμβαση"

Ο Σεραφείμ Γ. Κωνσταντίνου*

Ἡ παιδεία καὶ ὁ τρόπος ποὺ πραγματώνεται αὐτή σε κάθε τόπο ἀπεικονίζει ὡς ἕνα βαθμὸ τὴν κρατοῦσα στὴ συγκεκριμένη χώρα ἰδεολογία καὶ ἀποτελεῖ τὸν πυλώνα τῶν ἀξιῶν καὶ τῶν ἰδανικῶν της. Φυσικά, ὅσο καὶ ἂν ἡ κεκτημένη ταχύτητα τῆς μεταμοντέρνας καινοτομίας  ἔχει ἐπηρεάσει  ἀξίες καὶ ἰδανικά, αὐτὰ  πάντοτε θὰ ἀποτελοῦν τὰ σημεῖα ἀναφορᾶς τῶν κοινωνιῶν.

Στὴν ἐκπαιδευτικὴ πραγματικότητα τοῦ τόπου μας σήμερα εὔκολα εἶναι ἀνιχνεύσιμα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα παραπέμπουν σὲ μιὰ τραγικὴ ἀντίφαση, ποὺ ἀβίαστα θὰ ὑποστήριζε κανένας ὅτι φτάνουν ἴσαμε τὴν ἄρνηση τοῦ ἴδιου μας τοῦ ἐαυτοῦ. Τὴν ἄρνηση τῆς ταυτότητας ὡς λαοῦ ποὺ κοινώνησε μὲ κοσμοϊστορικὲς ἀλήθειες καὶ ποὺ τὴν ἴδια στιγμὴ τὶς ἀποδιώχνει, ἐπιδιώκοντας τὴν ἀσφάλεια βεβαιοτήτων εὐρωπαϊκῆς κατασκευῆς καὶ προέλευσης. Μάλιστα σε μιὰ ἐποχή, ὅπου ὁ ὁδοστρωτήρας τοῦ οἰκουμενισμοῦ συντρίβει ἰδιαιτερότητες, ὀδηγώντας σὲ φασιστικὴ ὁμοιομορφία τοὺς λαούς, ἡ ἑλληνικὴ ἐκπαίδευση καὶ δυστυχῶς μεγάλο μέρος τῶν λειτουργῶν της κηρύττουν παρακμιακὲς συνταγὲς ἀγωγῆς

Τὰ τρανὰ ἀδιέξοδά της ἐποχῆς μας, τὸ ἀλλοτριωμένο ἀνθρώπινο πρόσωπο ποὺ μετεβλήθη σὲ ἀποκρουστικὸ προσωπεῖο θεωροῦν ὅτι μπορεῖ νὰ λυτρωθεῖ μὲ τὴν προσφυγὴ σὲ ἕναν ἄθεο οὐμανισμὸ ποὺ λατρεύει τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ ἐξοβελίζει τὴ μεταφυσική. Προβάλλει ὡς πρότυπα κοινωνίες ποὺ ἐπέτυχαν ἀνθρωπιστικὴ παιδεία, ἐνῶ ἐθελοτυφλεῖ μπροστὰ στὸ ἐξοργιστικὸ ἀδιέξοδο στὸ ὁποῖο αὐτὲς ἔχουν ὁδηγηθεῖ  μέσω τῆς ἴδιας ὁδοῦ.  Ἀπορρίπτει τὸ βιωμένο θαῦμα τῆς ὀρθοδοξίας καὶ τὴ στροφὴ στὴν ἀγάπη τοῦ πλησίον ποὺ χαρίζει τὴν ἐν Χριστῷ λύτρωση. 

Στὰ τραγικὰ προβλήματα τῶν νέων μας, ὅπως ἡ κατάθλιψη, τὸ ἄγχος ἢ ἔλλειψη οἰκογενειακῆς θαλπωρῆς, ἡ πανούκλα τῶν ἑξαρτησιογόνων οὐσιῶν βλέπει  κανεὶς  μὲ θλίψη νὰ προτάσσονται ὡς «λύσεις» ἡ προσφυγὴ στὸ νέο «θεὸ»  τοῦ πανσεξουαλισμοῦ καὶ τῆς σαρκολαγνείας, στροφὴ στὴ «δύναμη» τοῦ «ἐγώ», ἑνὸς μισεροῦ καὶ ἀδυσώπητου γιὰ τὸν συνάνθρωπο ἐγώ,  ποὺ δικαιώνει τοὺς ἑαυτοὺς μᾶς κατακρίνοντας  παράλληλα τὸν συνάνθρωπο. Ἀποφεύγεται ὡς σκοταδιστικὴ ἡ καλλιέργεια τῆς ταπεινοφροσύνης, ἡ ἀποφυγὴ τῆς αὐτοδικαίωσης  καὶ ἡ ἐμπέδωση τῆς  αἴσθησης ὅτι μπροστὰ στὸ μεγαλεῖο του Θεοῦ  ὁ ἄνθρωπος «ἀσφαλίζεται» αἰσθανόμενος ὅτι εἶναι «ὑποκάτω ὅλης της κτίσεως».

Ἡ οἰκογένεια δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὶς δαγκάνες τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ» καὶ προβάλλεται ὡς μιὰ συμφωνία περιορισμένης εὐθύνης ἡ ὁποία θὰ μποροῦσε νὰ διεκπεραιωθεῖ ἀκόμα μὲ δυὸ ὑπογραφὲς στὸ γραφεῖο ἑνὸς συμβολαιογράφου. Τὰ ἀναγνώσματα ποὺ βλέπει κανένας στὰ σχολεῖα μας σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀναπαράγουν τέτοια ἀρρωστημένα πρότυπα διαλυμένων οἰκογενειῶν καὶ ἀδιέξοδων καταστάσεων. Ἀποθέωση τῆς ἐλεύθερης βούλησης καὶ ἔκφραση χειραφέτησης κρίνεται ἡ ἐγκατάλειψή της, ἐνῶ τὰ ὅποια προβλήματα  της ἀφήνονται νὰ τὰ ρυθμίζουν ἐπ’ἀμοιβὴ ἐπαγγελματίες ψυχολόγοι, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἡ ἐξομολόγηση καὶ ὁ πνευματικὸς ἀπωθοῦνται ὡς παρωχημένες πρακτικές. Ἡ κατάνυξη καὶ ὁ ἁγιασμὸς τοῦ κυριακάτικου οἰκογενειακοῦ ἐκκλησιασμοῦ, ἐξοβελίζονται μετὰ βδελυγμίας, γιατὶ μπαίνουν ἐμπόδιο στην  παρακμιακή ὁμαδική διασκέδαση τοῦ Σαββατόβραδου ποὺ ἀποκτηνώνει . 

 Σαρκάζει ὡς ἀναχρονιστικὴ καὶ καταπιεστική τῆς «φύσεως» τὴν ἐγκράτεια καὶ προτείνει τὴ διδασκαλία τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς, ἀδυνατεῖ ὅμως ἢ ἀποφέυγει νὰ ἐξηγήσει τὴν ἐξόφθαλμη πραγματικότητα ἡ ὁποία θέλει τὰ τεράστια κοινωνικά, οἰκογενειακὰ καὶ ἀτομικὰ προβλήματα νὰ  ἐμφανίζονται στὶς κοινωνίες τῆς λέγομενης σεξουαλικῆς ἀπελευθέρωσης.  

Μέσα στὸ σύγχρονο ἑλληνικὸ σχολεῖο ἡ πολιτικὴ ὡρίμανση ποὺ θὰ ἀποδώσει ὁλοκληρωμένους πολίτες βιώνεται ὡς αὐτόνομη λειτουργία ἀποκομμένη ἀπὸ τὴν κοινότητα καὶ ἡ ὁποία μιμεῖται δουλικά το πολιτικὸ ἀδιέξοδο. Δὲν γίνεται ἀντιληπτὴ ὡς ὑπεύθυνη καὶ ξεχωριστῆς σημασίας προσφορὰ τῆς ἀτομικότητας μέσα ἀπὸ τὴν ἑτερότητα.

Ἡ ἱστορία πιὰ εἶναι πασίγνωστο ὅτι διδάσκεται νοθευμένη. Ἀποκρύπτει τεχνηέντως ἥρωες καὶ ἐπικὲς στιγμές, ἰσοπεδώνει μὲ τέτοιον τρόπο τὰ γεγονότα καὶ συκοφαντεῖ κυρίως τὸν κλῆρο καὶ τὴν ἐκκλησία μας μὲ ἀπώτερο στόχο νὰ δημιουργήσει τὴν ἐντύπωση, ὅτι ὅσα διδασκόμασταν μέχρι τώρα ἀποτελοῦσαν ἰδεολογήματα. Ὅμως κάπως ἔτσι μεθοδεύεται ἡ ἀποδόμηση τοῦ ἔθνους μας καὶ οἱ  νέοι μας παγιδεύονται σὲ μιὰ παθητικότητα ποὺ ἐξασφαλίζει στοὺς κρατοῦντες τὴν κυριαρχία.

Ἡ παιδεία μᾶς λοιπὸν βηματίζει ἐπικίνδυνα σὲ ἕνα ὀλέθριο ἀδιέξοδο,  ὅταν σχεδιάζει τὸ μέλλον της στηριζόμενη πάνω στὶς σαθρὲς βάσεις τῆς δυτικῆς σκέψης. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὁ δυτικὸς ἄνθρωπος καλλιέργησε κοινωνίες ἀκραίου ὀρθολογισμοῦ οἱ ὁποῖες  πέτυχαν τεχνολογικὰ θαύματα καὶ διαχειριστικὰ στοιχήματα. Ὀργάνωσαν οἰκονομικὲς αὐτοκρατορίες ποὺ κυριαρχοῦν στὴν ἐποχή μας, ἀλλὰ προετοίμασε ταυτόχρονα τὸ ρήμαγμα τῆς ψυχῆς,  λεηλάτησε καὶ τὴν τελευταία ἰκμάδα τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας καὶ ὁδήγησε τὸ ἄτομο σὲ πλῆρες ἀδιέξοδο.

 Οἱ μαθητὲς μᾶς μαθαίνουν τὴν πλάνη τῆς νεοτερικότητας καὶ μυοῦνται στὴν ἄβυσσο τοῦ δυτικοῦ μηδενισμοῦ, ἀναζητώντας ἐρείσματα στὴν ἀθεϊστικὴ φιλοσοφία, μέσα στὴν χριστιανικὴ Ἑλλάδα ποὺ κρύβει ἀμύθητους θησαυροὺς ὀρθόδοξης πνευματικότητος καὶ  παράδοσης. Τὰ νέα παιδιὰ μας ποτίζονται μὲ τὸ δηλητήριο μιᾶς παρακμιακῆς ἀντίληψης ἡ ὁποία δυστυχῶς ἀποτελεῖ τὴν κυρίαρχη ἰδεολογία τόσο τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας ὅσο καὶ πολλῶν δυστυχέστατα λειτουργῶν της παιδείας. 

Ἡ μοναδικὴ εὐθύνη ἀπέναντι στὸ Θεὸ καὶ τὴν πατρίδα μας δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν συνειδητοποίηση τῆς ἀπάτης καὶ τὴν στροφὴ στὴν παγὰ λαλέουσα τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ ἐθνικῆς συνάμα αὐτοσυνειδησίας μας. Αὐτὸ θὰ καταστεῖ δυνατὸ μὲ τὴν μελέτη καὶ τὴν κατανόηση τοῦ πλούτου, ποὺ η ἐκκλησία μας κουβαλάει στοὺς αἰώνες, καὶ ἡ μετάγγισή του μὲ ὐπομονὴ  στὰ νέα παιδιὰ ποὺ ἀγωνιοῦν γιὰ τὸ αὔριο, ἀλλὰ μποροῦν νὰ ἔχουν γκόλφι καὶ φυλαχτὸ την ἀδιάψευστη ἐλπίδα τοῦ Χριστοῦ μας. Γένοιτο.

*Ο Σεραφείμ Γ. Κωνσταντίνου είναι φιλόλογος

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο λαϊκισμός και η τσάντα της κ. Λαγκάρντ

Το Σαββατοκύριακο έγινε στη Θεσσαλονίκη συνέδριο της Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης για τον Λαϊκισμό. Ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε ήταν έντονος, όπως έντονη ήταν και η αντιπαράθεση. Οι αρθρογράφοι και δημοσιολογούντες του Μνημονίου, όπως παλαιότερα και του "εκσυγχρονισμού", επιμένουν εξάλλου ακόμη πως στη βάση του το πρόβλημα της χώρας είναι ο λαϊκισμός.
Στη φωτογραφία βλέπουμε την κ. Λαγκάρντ στο Νταβός. Σε πρώτο πλάνο είναι η τσάντα της, μάρκας Ερμές, την οποία μπορεί να βρει κανείς με περίπου 7.000 ευρώ, όσο δηλαδή είναι 14 μισθοί των 500 ευρώ. Αυτό είναι λαϊκισμός;


http://www.avgi.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Πληθαίνουν τα εφιαλτικά σενάρια

Έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη φέτος «βλέπει» η Capital Economics μετά και την χθεσινή «συμβουλή» της Commerzbank για απελευθέρωση της χώρας μας από τα «δεσμά» του ευρώ, την στιγμή που σύμφωνα με τους αναλυτές η Πορτογαλία πλέον βρίσκεται εκεί που ήταν η Αθήνα τον περασμένο Αύγουστο.

Χθες, ο επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου της γερμανικής Commerzbank Κlaus-Peter Miller τόνισε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να απελευθερωθεί από τις «χειροπέδες» του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος εάν θέλει να επιβιώσει και να μην είναι αναγκασμένη να ζητά συνεχώς οικονομική βοήθεια από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, μία άποψη που μοιράζεται η Capital Economics, αφού αυτό αποτελεί το κεντρικό σενάριο του οίκου.
Aπό το 2010, η Capital Economics ασχολείται έντονα με το σενάριο της διάλυσης της ευρωζώνης, αλλά πλέον, όπως τονίζει σε νέα έκθεσή της, το «σπάσιμο» του ευρώ αποτελέι το κεντρικό σενάριο του οίκου και αιτία είναι η λιτότητα και η ύφεση.

Όπως υπογραμμίζουν οι αναλυτές του οίκου, οι αγορές των assets υψηλού ρίσκου έκαναν ένα δυναμικό ξεκίνημα το 2012, ωστόσο οι επενδυτές θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι καθώς το υπόλοιπο του έτους δεν επιφυλάσσει τόσο θετικές εξελίξεις.

Σύμφωνα με τον διεθνή οίκο είναι εξαιρετικά πιθανό το 2012 να δούμε την διάλυση της ευρωζώνης, κάτι που αρχικά θα αφορά την Ελλάδα και την έξοδό της από το μπλοκ του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, ένα αποτέλεσμα το οποίο θα στείλει την επενδυτική ψυχολογία στο ναδίρ.

Ο οίκος σημειώνει ότι η κεντρική του θέση είναι ότι η Ελλάδα θα φύγει από το ευρώ φέτος, και θα ακολουθήσουν άλλες μικρές οικονομίες το 2013. Όμως ένα πολύ μεγαλύτερο γεγονός ή η απόλυτη διάλυση της ευρωζώνης, είναι πολύ πιθανό, δεδομένης της επικίνδυνης κατάστασης που βρίσκονται η Πορτογαλία όπως και τα ισπανικά και τα ιταλικά δημοσιονομικά μεγέθη.

Όλα αυτά θα έχουν σοβαρό αντίτκτυπο στην αγορά ομολόγων της ευρωζώνης, τονίζει η Capital Economics και εκτιμά ότι θα σημειωθούν τεράστιες ροές κεφαλαίων μακριά από τα ευρωπαϊκά ομόλογα, ακόμα και τα γερμανικά bunds, και προς τα αμερικάνικα. Όπως προβλέπει, τα 10ετή αμερικάνικα ομόλογα θα δουν τις αποδόσεις τους να πέφτουν στο 1,5% φέτος, τα γερμανικά να αυξάνονται στο 3% και τα βρετανικά θα παρεμείνουν σταθερά στο 2% περίπου.

Το κόστος δανεισμού της Πορτογαλίας εκτινάχθηκε χθες, πριν την παρέμβαση της ΕΚΤ, σε επίπεδα που δείχνουν ότι η αγορά αναμένει ότι πολύ σύντομα η χώρα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της ( στο 17% ένα επίπεδο που είχε δει η Ελλάδα στα δικά της 10ετή, πέντε μήνες πριν ), χωρίς περαιτέρω χρηματική βοήθεια, και ότι θα ακολουθήσει την Ελλάδα στο να ζητήσει από τους ομολογιούχους να υποστούν απώλειες από τις επενδύσεις τους στα κρατικά της ομόλογα. Με λίγα λόγια, ο δρόμος προς την αναδιάρθρωση του χρέους της Πορτογαλίας και το PSI, έχει αρχίσει και μοιάζει μονόδρομος, έστω και εάν στη Σύνοδο κορυφής της Δευτέρας, ο πρωθυπουργός της χώρας αρνήθηκε οποιαδήποτε τέτοια πιθανότητα.

Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή της Commerzbank, David Schnautz, κάποια στιγμή υπάρχει μία προθεσμία όπου το πακέτο διάσωσης της Πορτογαλίας «προβλέπει» την επιστροφή της στις αγορές. Προς το παρόν πάντως, αυτό μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο, και ο δρόμος που δείχνουν οι αγορές προς την χώρα, αποτιμά ένα ελληνικού-στυλ PSI




http://www.reporter.gr/.

Διαβάστε περισσότερα ...

Μια ανάσα από το 20% η ανεργία στην Ελλάδα ! - Αύξηση 5,3% σε ένα 12μηνο ! - Ζήτω το Μνημόνιο !

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

Στο 19,2% έφτασε η ανεργία στην Ελλάδα, το μήνα Οκτώβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα σήμερα η Eurostat. Η χώρα βρίσκεται στη δεύτερη θέση, μετά την Ισπανία, όπου η ανεργία άγγιξε το 22,7%.
Η δείκτης της ανεργίας στους νέους κάτω των 25 χρόνων, διαμορφώθηκε στο 47,2%, πράγμα που την κατατάσσει και πάλι δεύτερη, μετά την Ισπανία όπου το ποσοστό εκεί άγγιξε το 48,3%.
Οι γυναίκες αποδεικνύονται για άλλη μια φορά πιο ευάλωτες απέναντι στην ανεργία, αφού το ποσοστό των ανέργων γυναικών φτάνει το 22,1%, τη στιγμή που στους άνδρες διαμορφώνεται στο17,2%.
Συνολικά η ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 έφτασε στο 9,8%, ενώ στην ευρωζώνη ήταν λίγο ψηλότερο, αφού έφτασε στο 10,3%.
Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώνονται στην Αυστρία (4,1%) και ακολουθούν η Ολλανδία (4,8%), το Λουξεμβούργο (4,9%) και η Γερμανία (5,7%).
Τον Δεκέμβριο του 2011, η ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 ανήλθε στο 9,9% και στην ευρωζώνη στο 10,4%. Στοιχεία για την Ελλάδα για το μήνα αυτόν δεν έχουν δοθεί ακόμη στη δημοσιότητα.

---

http://www.iefimerida.gr/node/34730

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Aπασφαλισμένη χειροβομβίδα η ανεργία στην Ευρώπη

Έμφαση στην τόνωση της απασχόλησης από τους Ευρωπαίους, υπό το φόβο αναταραχών. Τα μέτρα της Κομισιόν

Τη διεύρυνση του χάσματος Βορρά-Νότου, ή πιο συγκεκριμένα μεταξύ της γερμανικής οικονομίας και αυτές των υπερχρεωμένων περιφερειακών οικονομιών έδειξαν για ακόμη μία φορά τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat για την ανεργία. Σύμφωνα με αυτά, τον Οκτώβριο καταγράφηκε νέο ιστορικό υψηλό ανεργίας στην Ευρωζώνη στο 10,4%, που αντιστοιχεί σε 16,5 εκατ. ανέργων ή όσο περίπου είναι ολόκληρος ο πληθυσμός της Ολλανδίας!

Τη στιγμή όμως που οι άνεργοι στην Ισπανία ξεπερνουν τους πέντε εκατομμύρια ανθρώπους (22,9%), ενώ η Ελλάδα οδεύει ολοταχώς προς το ένα εκατομμύριο, η Γερμανία υποχώρησε τον Οκτώβριο στο χαμηλότερο επίπεδο ανεργίας από την ένωση της το 1991. Αν μάλιστα συνοπολογιστούν και οι αποφάσεις των ηγετών για σφιχτούς προϋπολογισμούς και περιορισμό των ελλειμμάτων, που είναι δύσκολο να εφαρμοστεί από χώρες με προβληματικές παραγωγικές δομές, τα νούμερα οδεύουν προς επιδείνωση.

Αναλυτές αποτιμούν ως υψηλό τον κίνδυνο έντονων κοινωνικών αναταραχών στο μέλλον καθώς οι προοπτικές απασχόλησης βαίνουν διαρκώς μειούμενες. Νωπές άλλωστε είναι οι μνήμες από το καθεστώς αναρχίας στο οποίο είχε περιπέσει επί σειρά ημερών το Λονδίνο το καλοκαίρι, ενώ τους φόβους διογκώνει το γεγονός ότι τέτοια φαινόμενα λειτουργούν με τον κανόνα της αλυσιδωτής αντίδρασης.

Τα μέτρα της Κομισιόν

Υπό αυτό το πρίσμα, το ενδιαφέρον της Κομισιόν επικεντρώνεται στην εξεύρεση λύσεων για την τόνωση της ανάπτυξης αλλά και τη βελτίωση των προοπτικών στην απασχόληση.

Οι φόβοι επικεντρώνονται κυρίως στα οκτώ κράτη-μέλη της ΕΕ, όπου η ανεργία των νέων κάτω των 25 ετών υπερβαίνει το 30% αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πρόκειται για την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Πορτογαλία και τη Σλοβακία.

Σε αυτές αποφασίστηκε η δημιουργία ειδικών «ομάδων δράσης» που θα αποτελούνται από εκπροσώπους των εθνικών αρχών και των κοινωνικών εταίρων, αλλά και εμπειρογνώμονες της Επιτροπής.

Αποστολή τους θα είναι να εντοπίσουν μέσα στις επόμενες 11 εβδομάδες, δηλαδή έως τα μέσα Απριλίου, τους τομείς εκείνους όπου μπορεί να υπάρξει επαναπρογραμματισμός στη διάθεση πόρων από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ, που δεν έχουν ακόμη απορροφηθεί προς όφελος των νέων.

Διαβάστε περισσότερα ...

Μαύρη λίστα 10 πόλεων που «χτυπήθηκαν» από την παγκόσμια ύφεση – Στην κορυφή η Αθήνα

 

Η οικονομική ύφεση έληξε επισήμως το 2010 (όχι για την Ελλάδα, φυσικά, για την οποία συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό…). Από τότε αρκετές ήταν οι χώρες, που επανήλθαν σε πορεία ανάπτυξης, όχι όμως με τους ίδιους ρυθμούς. Μάλιστα, υφεσιακή τάση παρουσιάζουν ακόμα μητροπολιτικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, της Δυτικής Ευρώπης αλλά και η Ιαπωνία.
Το Ινστιτούτο Brookings στις ΗΠΑ διενήργησε παγκόσμια έρευνα για το ποιες περιοχές του πλανήτη επλήγησαν περισσότερο από την ύφεση το 2011.

Σύμφωνα με το 24h.gr, στην έρευνα εξετάστηκαν οι περιπτώσεις 200 μητροπόλεων και πρωτευουσών σε όλο τον κόσμο. Η κατάταξη των 10 πόλεων που «χτυπήθηκαν» περισσότερο από την οικονομική ύφεση έγινε με κριτήρια, που αφορούν στην αλλαγή εισοδήματος των πληθυσμών τους, αλλά και την άνοδο της ανεργίας. Να σημειωθεί ότι ανάμεσα στις 10 βρίσκονται τουλάχιστον 4 ισπανικές και 2 αμερικανικές πόλεις.

Κατά σειρά κατάταξης οι πόλεις, που επλήγησαν περισσότερο από την οικονομική κρίση είναι οι εξής:

1. Αθήνα, Ελλάδα.

Πληθυσμός: 4,14 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 18,600 ευρώ

ΑΕΠ: 77,198 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -3,5%
Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -4,8%

Σύμφωνα με την έκθεση του Brookings πρόκειται για την πόλη με τη χειρότερη επίδοση, ενώ βρίσκεται στο σημείο μηδέν στην εξελισσόμενη ευρωπαϊκή δημοσιονομική κρίση. Ακόμα και μετά το σχέδιο διάσωσης και σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, η Ελλάδα παραμένει στην κόψη του ξυραφιού απειλούμενη από μια οικονομική κατάρρευση.

2. Λισαβόνα, Πορτογαλία

Πληθυσμός: 2,84 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 18,315 ευρώ

ΑΕΠ: 53 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -2,4%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -2,8%

Μετά την Ελλάδα, πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η Πορτογαλία είναι η επόμενη στην Ευρωζώνη που βρίσκεται σε επίπεδα πρωτοφανούς κρίσης. Σύμφωνα, με την έκθεση του Brookings η πρωτεύουσα της Πορτογαλίας είναι η δεύτερη χειρότερη σε οικονομικές επιδόσεις πόλη στον κόσμο.

3. Δουβλίνο, Ιρλανδία

Πληθυσμός: 1,72 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 42,058 ευρώ

ΑΕΠ: 72 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -3%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,3%

Τα χρόνια της ύφεσης, η Ιρλανδία θεωρούνταν ως η καλύτερη σε επιδόσεις Ευρωπαϊκή χώρα. Το Δουβλίνο ήταν πόλος έλξης για επενδύσεις ξένων επιχειρήσεων. Μεταξύ 1993 και 2007 τα επίπεδα εργασίας κινούνταν σε ρυθμούς 4,3% τον χρόνο, ενώ ο μέσος μισθός αυξάνονταν κατά 5,6%. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει υπάρξει ανατροπή σε όλα τα επίπεδα.

4. Σεβίλλη, Ισπανία

Πληθυσμός: 1,86 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 15,273 ευρώ

ΑΕΠ: 28 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -2%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,3%
Η πρώτη εκ των τεσσάρων Ισπανικών πόλεων που έχουν συμπεριληφθεί στη λίστα. Όταν τέσσερις από τις δέκα πόλεις στον κόσμο, βρίσκονται στη λίστα με τις χειρότερες επιδόσεις σε ρυθμούς ανάπτυξης, το σίγουρο είναι ότι η οικονομία της χώρας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα.

5. Σακραμέντο, ΗΠΑ

Πληθυσμός: 2,18 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 32,023 ευρώ

ΑΕΠ: 69,67 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -1%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,8%

Πρόκειται για μια από τις δύο αμερικανικές πόλεις στη λίστα, με πολύ αυξητικές τάσεις στα επίπεδα ανεργίας, σχεδόν τα διπλάσια από τις υπόλοιπες πόλεις των ΗΠΑ.

6. Μαδρίτη, Ισπανία

Πληθυσμός: 6,4 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 25,140 ευρώ

ΑΕΠ: 160 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -1.4%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): +0,1%

Και η πρωτεύουσα της Ισπανίας βρίσκεται στη λίστα. Η ανεργία ειδικά στην Μαδρίτη από το 2009 αυξάνεται κατά 2% κάθε χρόνο, ενώ και το μέσο εισόδημα μειώνεται.

7. Νάπολη, Ιταλία

Πληθυσμός: 3,8 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 25,140 ευρώ

ΑΕΠ: 52,97 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -1.1%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,1%

Η Ιταλία είναι στα πρόθυρα ύφεσης παρά την εφαρμογή αυστηρών μέτρων λιτότητας. Από όλες τις Ιταλικές πόλεις, η Νάπολη έχει πληγεί περισσότερο από άνοδο της ανεργίας, αναφέρει η έκθεση του Brookings.

8. Βαρκελώνη, Ισπανία

Πληθυσμός: 5,4 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 22,537 ευρώ

ΑΕΠ: 122 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -1.2%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): +0,2%

Η Βαρκελώνη είναι μια ακόμα ισπανική πόλη που έχει πληγεί από την εκρηκτική άνοδο της ανεργίας, που έχει φθάσει το 20%.

9. Βαλένθια, Ισπανία

Πληθυσμός: 2,5 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 17.539 ευρώ

ΑΕΠ: 44 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -0.9%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,2%

Μέσα σε ένα μόνο χρόνο η ανεργία αυξήθηκε στην πόλη της Βαλένθια κατά 10%.

10. Ρίτσμοντ, ΗΠΑ

Πληθυσμός: 1,2 εκατομμύρια

Κατά κεφαλήν εισόδημα: 36.408 ευρώ

ΑΕΠ: 46 δισ ευρώ

Μείωση της απασχόλησης (2010-2011): -1%

Μείωση των εισοδημάτων (2010-2011): -0,2%

Αυξητικές τάσεις για την ανεργία καθώς και μείωση των ρυθμών ανάπτυξης είναι δύο βασικοί λόγοι, που το Ρίτσοντ βρίσκεται στη λιστα της έκθεσης του Brookings.

Πηγή: Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr / http://www.inprecor.gr/index.php/archives/160467

Διαβάστε περισσότερα ...

Φωτογραφίζοντας... στα άκρα

Φωτογραφίζοντας στα άκρα των υψηλότερων κτιρίων στον κόσμο για να πετύχει την καλύτερη λήψη. Δείτε τις φωτογραφίες του 27χρονου Καναδού Tom Ryaboi 

Rooftopping... ωθεί κυριολεκτικά τους φωτογράφους στα άκρα των υψηλότερων κτιρίων στον κόσμο προκειμένου να πετύχουν την καλύτερη λήψη.

Μόνη προϋπόθεση να μην υποφέρεις από ακροφοβία. Ο 27χρονος Καναδός Tom Ryaboi είναι ένας από τους πιο γνωστούς φωτογράφους του Rooftopping. Όπως δηλώνει έχει σκαρφαλώσει σε περισσότερα από εκατό κτήρια για να τραβήξει την τέλεια φωτογραφία.

Ο 27χρονος  ταξιδιωτικός φωτογράφος, έχει περάσει τη ζωή του "κρεμασμένος" σε κτίρια, προσπαθώντας να επιτύχει, αυτό που ο ίδιος αποκαλεί, την απόλυτη έκρηξη αδρεναλίνης.

"Δεν είμαι η πρώτος  στον κόσμο, αλλά έχω εμπνεύσει  περίπου  είκοσι  ανθρώπους στο rooftopping. Άνδρες και γυναίκες προσπαθούν να  το κάνουν" αναφέρει ο 27χρονός.

Οι φαν του συγκεκριμένου extreme χόμπι το περιγράφουν ως μια άκρως εθιστική, αλλά και διασκεδαστική διαδικασία. Αφού βρουν το κτίριο που τους εμπνέει, δεν έχουν παρά να εξασφαλίσουν την κατάλληλη άδεια για να βρεθούν στην οροφή του και εν συνεχεία να καθίσουν στην άκρη του για να απαθανατίσουν τη θέα από ψηλά.

www.news247.gr

Διαβάστε περισσότερα ...