Ένταση στη Βουλή μετά τις καταγγελίες για εκβιασμό των απεργών εργαζομένων στο Μετρό

Ένταση σημειώθηκε την Τρίτη στην επιτροπή της Βουλής, όπου συζητείται το νομοσχέδιο του υπουργείου Μεταφορών για την εξυγίανση των αστικών συγκοινωνιών.

Αφορμή αποτέλεσαν οι καταγγελίες του προέδρου του σωματείου εργαζομένων στο Μετρό της Αθήνας Αντώνη Σταματόπουλου ότι ο πρόεδρος και η διοίκηση της εταιρείας απειλούν τους εργαζόμενους ότι όποιος απεργήσει θα απολυθεί.

«Αποχωρώ γιατί δεν μπορώ να μιλήσω με το μαχαίρι στο λαιμό. Θα καταθέσω υπόμνημα με τις απόψεις του Σωματείου και θα πάω να περιφρουρήσω την απεργία των εργαζομένων» σημείωσε ο κ. Σταματόπουλος, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις υπέρ και κατά της θέσης του.

Ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών Δημήτρης Ρέππας χαρακτήρισε τη στάση του εκπροσώπου των εργαζομένων «βαρύτατη προσβολή προς το Κοινοβούλιο και τα κόμματα», σημειώνοντας: 

«Εδώ είναι ο χώρος του ελεύθερου διαλόγου. Συνδικαλιστής που δεν καταθέτει εδώ στη Βουλή τις απόψεις του σημαίνει ότι είτε δεν πιστεύει στα επιχειρήματά του ή ότι αυτά που υπερασπίζεται δεν είναι αυτά που φανερώνει και ισχυρίζεται».

«Τους θεατρινισμούς σας να τους αφήσετε έξω από αυτή την αίθουσα. Ήρθατε εδώ να κάνετε τσαμπουκά;» αντέτεινε ο βουλευτής της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Αξιοπρεπής η στάση των εργαζομένων ακόμα και αν σοκάρει τους 'καθωσπρέπει' που διυλίζουν τον κώνωπα» σημείωσε από την πλευρά του ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Παπακωνσταντίνου.

«Δεν είναι αντικοινοβουλευτισμός η συμπεριφορά του συνδικαλιστή όταν αισθάνεται να πιέζεται και όταν οι εργαζόμενοι απειλούνται, όπως καταγγέλλει, από τη διοίκηση με απολύσεις» ανέφερε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης.

Τα πνεύματα προσπάθησε και κατάφερε να κατευνάσει ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανδρέας Μακρυπίδης, καλώντας τον κ. Σταματόπουλο να μην αποχωρήσει και να καταθέσει τις απόψεις του στα μέλη του Κοινοβουλίου.

«Δεν απειλείστε από κανέναν. Εδώ είναι Βουλή και μιλάτε ελεύθερα. Μπορείτε να εκφράσετε ελεύθερα τις απόψεις σας όπως έχουν κληθεί να το κάνουν όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς» σημείωσε ο κ. Μακρυπίδης.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα ...

Διαβάζοντας τον θυμό στις ζωές των άλλων

Tου Nικου Γ. Ξυδακη Διάβαζα την Κυριακή σε κυριακάτικη εφημερίδα τις μαρτυρίες των γονιών για τα παιδιά τους που συνελήφθησαν και δικάζονται ως μέλη της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Στην αρχή, προτού διαβάσω, σαν πολίτης αγανάκτησα: ποιοι διοχετεύουν τη δικογραφία μιας εν εξελίξει δίκης στον Τύπο; Και μάλιστα αυτό το μέρος, το καυτό ιδιωτικό, τις μαρτυρίες γονιών για τα κατηγορούμενα παιδιά τους; Εν συνεχεία, σαν γονιός, υπέκυψα στον πειρασμό, και διάβασα. Και συγκλονίστηκα. Διότι αυτό που ένιωσα μέσ’ απ’ την παγωμένη γλώσσα της δικογραφίας, μέσα απ’ τις κακογραφίες κάποιας δικαστικής υπαλλήλου, και τις απαντήσεις στα άκαμπτα ερωτήματα κάποιου ανακριτή, αυτό που ένιωσα ήταν η σημερινή μικρομεσαία Ελλάδα, η λαχταρισμένη οικογένεια, γονείς του μόχθου και παιδιά του σχολείου, άνθρωποι καθημερινοί, με προβλήματα τυπικά, με σχολεία συνηθισμένα, σε γειτονιές σαν τις δικές μας, με παρόμοιες σιωπές, ασυνεννοησίες, χάσματα, ελλείψεις. Ενας πατέρας διηγείται πώς το παιδί του τον βοηθούσε στην ψαλτική στην εκκλησία της Μυρτιδιώτισσας και πώς διάβαζε κλασικούς της αναρχικής φιλολογίας και συζητούσαν για τον Γκάντι. Αλλος γονιός περιγράφει τις σπουδές του παιδιού στο τσέλο, άλλος λέει ότι το παιδί, φοιτητής του ΕΜΠ, ήταν του βιβλίου· δύο νεαροί συνδέονταν φιλικά από το σχολείο τους, το συντηρητικό Αρσάκειο, όλοι οι νεαροί εργάζονταν για το χαρτζιλίκι τους. Αυτά τα παιδιά θα μπορούσαν να ήταν τα δικά μας παιδιά. Διαβάζοντας τις μαρτυρίες ένιωθα ότι διαπράττω τυμβωρυχία, ότι εισέρχομαι παρείσακτος στην οικογενειακή ζωή των διπλανών μου. Δεν μπορώ, δεν θέλω και δεν δικαιούμαι να κρίνω προθέσεις, ιδέες, σκέψεις, αισθήματα, σχέσεις. Ωστόσο διάβασα. Με λαιμαργία σχεδόν, και με οδύνη και με μια μυϊκή σύσπαση στο στομάχι, με αδιόρατα τικ στο πρόσωπο. Γιατί σε αυτούς τους γονείς και σε αυτά τα παιδιά αναγνώριζα κάτι από τις οικογένειες των φίλων μου, και από τη δική μου οικογένεια, οικογένειες, ας πούμε, κανονικές, συνηθισμένες, μικρομεσαίες οικονομικά, με δύο γονείς που δουλεύουν και λείπουν αρκετά απ’ το σπίτι, με παιδιά που παρακολουθούν βαριεστημένα το σχολείο, που ακούνε ροκ και χιπ-χοπ, παίζουν γκέιμς, σουλατσάρουν σε ίντερνετ καφέ, τυραννιούνται με φροντιστήρια, δίνουν πανελλήνιες, φλερτάρουν, κοιμούνται μέχρι αργά, ξενυχτάνε, ψιλοκαβγαδίζουν με τους γονείς τους, τρώνε μαζί τις Κυριακές, επισκέπτονται τους παππούδες και τους νονούς δις του έτους κ. ο. κ. Και ξάφνου, διαβάζω, η σχέση διακόπτεται, απότομα. Το παιδί αναχωρεί απ’ την εστία, μετακομίζει σε δικό του σπίτι, η επαφή αραιώνει ή χάνεται για μήνες, τα τηλεφωνήματα αραιώνουν, γίνονται με «απόκρυψη». Αυτή η διακοπή με πάγωσε πιο πολύ απ’ όλα. Γιατί; Πώς; Τι θέλει να πει αυτή η διακοπή, η απόκρυψη, η απόσταση, η ρήξη; Μπαίνω στη θέση του «διακοπέντος» γονιού: Τι έκανα στραβά; Τι κάνω λάθος; Μπορεί όλα να είναι λάθος, μπορεί και τίποτε. Είναι θυμός, είναι πλήξη, είναι αίσθηση αποκλεισμού; Τι θυμώνει τον νέο τόσο, που διακόπτει τη σχέση με το σπίτι του και ενώνει τον θυμό και το χνώτο του με συνομηλίκους όμοια θυμωμένους; Θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει κάτι μόνος του, ενάντιο ίσως στον «σάπιο» κόσμο των μεγαλύτερων, των εξουσιών, των συστημάτων που τον ντρεσάρουν και τον αποκλείουν; Ενδεχομένως. Είναι η βία ενδημική πια στους νεότερους, κατοπτρική ενός βίου αποθηριωμένου, βίου ευκαιριών ανταγωνισμού, βίου δυνητικής χλιδής και διαρκούς φενάκης, βίου με είδωλα πλουτισμού και καμία ηθική ευθύνη, βίου ατομοκεντρικού και άπιστου, χωρίς σταθερές, χωρίς αξιακές αναφορές; Κι αυτά ισχύουν. Κάτι λείπει για να το καταλάβω ολόκληρο. Πιάνω κομματάκια μόνο, κομματάκια ενός θρυμματισμένου κόσμου, που παράγει απέραντο θυμό, βία, αυτοκαταστροφή, διακοπή σχέσεων και αποκλεισμό. Αυτοτροφοδοτούμενες παρέες οργισμένων νέων, αγέλες υπαρξιακά θυμωμένων, που επιστρέφουν στην κοινωνία τον δηλητηριώδη θυμό που τους έχει προξενήσει. Αμετουσίωτη οργή, χωρίς μετασχηματισμό της, χωρίς διέξοδο για ανακούφιση, για αυτοσυχώρεση και συχώρεση του άλλου, χωρίς συμπόνια και έλεος, σαν ένα αρχέγονο τραύμα που διαρκώς πονάει. Αυτό το τραύμα, βουβό και χαίνον, βρίσκεται στο σώμα της κοινωνίας, ακατανόητο και ου φωνητό, αυτό δεν θέλουμε όχι να το ψαύσουμε αλλά ούτε καν να ακούσουμε ότι ίσως υπάρχει. Κι ας πονάει. Μακάρι να μας γελάει το ένστικτο, μακάρι να πέφτουμε έξω, μακάρι οι φόβοι να είναι παράλογοι, αλλά αυτά τα σημάδια του θυμού, της ρήξης του κανονικού, της «διακοπής» και της «απόκρυψης», της υπαρξιακής οργής της αγέλης, είναι σημάδια για πέτρινα, για μολυβένια χρόνια. Που δεν θα είναι μόνο ελληνικά. Μακάρι να πέφτουμε έξω.

http://www.kathimerini.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων

Οι εξελίξεις στην Αίγυπτο, με το κύμα των διαδηλώσεων για την παραίτηση Μουμπάρακ, τα νέα μέτρα που εισηγείται το κλιμάκιο της τρόικας που θα εγκρίνει την 4η δόση του δανείου, καθώς και η νέα περαίωση του υπουργείου Οικονομικών κυριαρχούν στα σημερινά πρωτοσέλιδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: "Από μια κλωστή η εξέγερση. Καταρρέει ο Μουμπάρακ, παρά την επιθυμία Ε.Ε. και ΗΠΑ να σωθεί η πολιτική του"

Τον ξεσηκωμό των Αιγυπτίων κατά του καθεστώτος Μουμπάρακ αναλύει η "Ε" στο βασικό της θέμα. "Έτοιμος να υποστηρίξει τα «νόμιμα δικαιώματα του λαού» δηλώνει ο αιγυπτιακός στρατός, αλλά ζητεί ειρηνικές διαδηλώσεις. Η χώρα μετακινείται έτσι ένα βήμα πιο κοντά προς την αλλαγή καθεστώτος. Χιλιάδες λαού παραμένουν στους δρόμους, απορρίπτοντας τη νέα κυβέρνηση του Μουμπάρακ και απαιτώντας την αποχώρησή του. Στόμα με στόμα (Ίντερνετ και κινητά παραμένουν εν πολλοίς κλειστά) οι εξεγερμένοι Αιγύπτιο οργανώνουν σήμερα μεγάλες διαδηλώσεις σε Κάιρο και Αλεξάνδρεια. Κανονικά λειτουργεί η διώρυγα του Σουέζ, ωστόσο αυξήθηκε η τιμή του πετρελαίου στις αγορές. Σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου, ΗΠΑ και Ε.Ε. αρνούνται να πάρουν αποστάσεις από την πολιτική του εκλεκτού τους Χόσνι Μουμπάρακ-για τον οποίο 'ανησυχεί' το Ισραήλ- και ζητούν ειρηνική 'μετάβαση' στην επόμενη μέρα. Συρία και Ιορδανία θεωρούν ότι ο 'ιός" των λαϊκών εξεγέρσεων θα τις προσπεράσει", αναφέρει η εφημερίδα.

ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ: "Αλλάζουν τα ωράρια στις Δημόσιες Υπηρεσίες κατ΄απαίτηση της Τρόικας"

Σε "αλλαγές - σοκ" στο ωράριο εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων, που δρομολογεί η κυβέρνηση κατ΄απαίτηση της τρόικας, αναφέρεται η εφημερίδα. Όπως σημειώνει: "Σε πρώτη φάση εξετάζεται η επιμήκυνση κατά μία ώρα της λειτουργίας των δημοσίων υπηρεσιών. Αυτό θα γίνει μέσω της τροποποίησης της ώρας προσέλευσης του προσωπικού".

ΑΥΡΙΑΝΗ: "Κωλοτούμπα Μπουτάρη για τους συμβασιούχους. Άλλα έλεγε προεκλογικά, άλλα λέει τώρα"

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: "30 χρόνια κατοχή. Τι σημαίνει για την Ελλάδα η «μόνιμη δημοσιονομική ισορροπία"

"Απολύσεις στο Δημόσιο, μειώσεις μισθών και συντάξεων, καταιγίδα άμεσων και έμμεσων φόρων, γενικευμένο ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων", γράφει η εφημερίδα.

ΕΘΝΟΣ: "5 ρίχτερ από την τρόικα στους εργαζομένους. Νέο κύμα ανατροπών στον ιδιωτικό τομέα"

"Ρυθμίσεις μόνιμου χαρακτήρα, που αλλάζουν ριζικά το πλαίσιο των κοινωνικών και εργασιακών σχέσεων αξιώνει η τρόικα από την κυβέρνηση", σύμφωνα με την εφημερίδα, η οποία τονίζει ότι "τα πέντε μέτρα, που προκαλούν σεισμό, είναι η καθιέρωση ατομικών συμβάσεων και ελαστικού ωραρίου, η μείωση αποζημιώσεων, εφάπαξ και επικουρικών συντάξεων".

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ: "Σφοδρα αντίθετο το Σύνταγμα των Ελλήνων στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση"

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: "Καρατζαφέρης: Γιατί φοβάμαι κύμα μεταναστών από τη Β. Αφρική"

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: "ΕΞΤΡΑ ΦΠΑ για 800.000 επιχειρήσεις"

"Πρωτοφανής μεθόδευση της κυβέρνησης στα «ψιλά γράμματα» του φορολογικού. Αλλά και δύο «δώρα» σε φοροφυγάδες και εφοπλιστές. Χαρίζουν πρόστιμα αναδρομικά σε όσους έχουν εκδώσει εικονικά τιμολόγια και πριν από την περαίωση. Εξαιρούνται από το φόρο 15% τα ακίνητα που εκμισθώνουν offshore εταιρίες σε ναυτιλιακούς ομίλους", σημειώνει η εφημερίδα.

ΕΣΤΙΑ: "Τεράστιες ευθύνες για τα ελλείμματα"

Σύμφωνα με την εφημερίδα, "οι ευθύνες για την συνέχιση συσσωρεύσεων ελλειμμάτων είναι τεράστιες. Βαρύνουν ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα, αλλά πρωτίστως την Κυβέρνηση Παπανδρέου. Αυτή ευθύνεται για όσα γίνονται ή δεν γίνονται τους τελευταίους 16 μήνες".

Η ΑΥΓΗ: "Ισόβια κάθειρξη"

Για "σχέδιο πανευρωπαϊκής μόνιμης λιτότητας", που προωθούν Βερολίνο - Παρίσι προκειμένου να συναινέσουν στην ενίσχυση του μηχανισμού στήριξης, κάνει λόγο η "Αυγή". "Ανανέωση του δανεισμού, νέα μέτρα και «συνταγματοποίηση» της δημοσιονομικής πειθαρχίας συζητεί η κυβέρνηση υποκύπτοντας στις γερμανικές αξιώσεις", προσθέτει η εφημερίδα.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: "Η περαίωση δεν έχει τέλος. Απόφαση του υπ. Οικονομικών οδηγεί πάλι στην εφορία τους... περαιώσαντες"

"Αρχές Μαρτίου ξεκινάει η αποστολή συμπληρωματικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων για υποθέσεις που έχουν υπαχθεί στην περαίωση (Ν. 3888/2010) και για τις οποίες κατά τη διάρκεια των ελέγχων έχουν προκύψει νέα στοιχεία", αναφέρει η εφημερίδα.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: "Στέλνουν τελεσίγραφο στον Μουμπάρακ"

Στον ξεσηκωμό των Αιγυπτίων αναφέρεται και η Καθημερινή. "Τελεσίγραφο κατά του Χόσνι Μουμπάρακ, αξιώνοντας την άμεση αποχώρησή του από την εξουσία, θα απευθύνουν σήμερα οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης της Αιγύπτου, σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της λαϊκής εξέγερσης και ενώ ήδη έχουν χάσει τη ζωή τους 138 άτομα", σύμφωνα με την εφημερίδα.

Η ΝΙΚΗ της Δημοκρατίας: " Αυξήσεις εσείς, απεργίες εμείς. Ο Φλεβάρης τελικά θα είναι ο πιο... θερμός μήνας του έτους"

Στις απεργίες στον χώρο των μέσων μαζικής μεταφοράς, σε συνδυασμό με τις αυξήσεις των εισιτηρίων, καθώς και στις κινητοποιήσεις γιατρών και φαρμακοποιών αναφέρεται το πρώτο θέμα της εφημερίδας.

Ο ΛΟΓΟΣ: "Η Αίγυπτος και το ντόμινο των εξεγέρσεων"

"Με τη χθεσινή γενική απεργία και την "πορεία ενός εκατομμυρίου" ανθρώπων, που προγραμματίζεται για σήμερα, οι Αιγύπτιοι αρνούνται να αποδεχθούν τις πολιτικές εξελίξεις και συνεχίζουν να αξιώνουν την παραίτηση Μουμπάρακ", αναφέρει η εφημερίδα

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: "Εξέγερση του αιγυπτιακού λαού. Ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις ελέγχου των εξελίξεων".

"Στην Αίγυπτο βρίσκεται σε εξέλιξη κοινωνική εξέγερση, με το λαό στους δρόμους. Ταυτόχρονα, είναι άμεση η επιδίωξη των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μέσα από την υποκριτική υπεράσπιση των ελευθεριών του λαού της Αιγύπτου, να ελέγξουν τις εξελίξεις με εναλλακτικές λύσεις που να διασφαλίζουν τα συμφέροντα των μονοπωλίων", σημειώνει ο Ριζοσπάστης.

ΤΑ ΝΕΑ: "Το πακέτο Μέρκελ για την Ελλάδα και την Ευρώπη"

"Ενιαία πολιτική για τις χώρες της ευρωζώνης με δεσμεύσεις για τους φόρους, τις συντάξεις και το έλλειμμα προβλέπει το πακέτο που προωθεί η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ στη Σύνοδο Κορυφής της ερχόμενης Παρασκευής", αναφέρουν ΤΑ ΝΕΑ.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: "Ανυπακοή για το χαράτσι στον ΟΑΣΘ"

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ

ΕΞΠΡΕΣ: "Ανησυχία επιχειρήσεων για επενδύσεις 800 εκατ."

"Με ανησυχία αλλά και ψυχραιμία παρακολουθεί η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα τις εξελίξεις στην Αίγυπτο, καθώς το συνολικό ύψος των επενδυμένων ελληνικών κεφαλαίων στη χώρα εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 800 εκατ. ευρώ", σύμφωνα με την εφημερίδα.

ΗΜΕΡΗΣΙΑ: "Ανοίγει εργασιακό και ασφαλιστικό"

Αντιμέτωπη με πέντε νέα αιτήματα της τρόικας θα βρεθεί τις επόμενες ημέρες η ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με την εφημερίδα. "Οι απαιτήσεις των ελεγκτών Ε.Ε., ΔΝΤ και ΕΚΤ εστιάζονται κατά κύριο λόγο στο εργασιακό και το ασφαλιστικό. Δυσαρέσκεια υπάρχει στην τρόικα και για το γεγονός ότι οι διοικητές των ΔΕΚΟ αγνόησαν την επιστολή του Γ. Παπακωνσταντίνου για μείωση των μισθών", σημειώνει.

ΚΕΡΔΟΣ: "Μεγαλώνει η «μαύρη τρύπα» των δημόσιων νοσοκομείων"

"Σε εκταμίευση ποσού 480 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό προχώρησε το ελληνικό δημόσιο, μόνο για το 2009, προκειμένου να καλύψει τις ζημιές δέκα κρατικών νοσοκομείων, που έφτασαν τα 471 εκατ. ευρώ", τονίζεται στο πρώτο θέμα της εφημερίδας.

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: "Χρονοδιάγραμμα για έξοδο από την κρίση του χρέους"

"Οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να στείλουν, την Παρασκευή, ένα σαφέστατο μήνυμα στις αγορές, στο πλαίσιο της «συνολικής απάντησης» στην κρίση δημόσιου χρέους, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο", σημειώνει η Ναυτεμπορική.

http://www.enet.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Αλλοδαποί ύμνοι για τον δανεισμό και το μνημόνιο

Του ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ Συγγραφέα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς nkotzias@otenet.gr.

Αυστηρή κριτική ασκεί η ναυαρχίδα των τραπεζικών συμφερόντων στη Γερμανία, «Frankfurter Allgemeine Zeitung», στην πορτογαλική κυβέρνηση.

Της καταλογίζει ότι προσπαθεί να αποφύγει όσο μπορεί να τεθεί υπό τον έλεγχο ευρωπαϊκών αρχών και του ΔΝΤ. Την κατηγορεί ότι αναζητεί δάνεια σε Κίνα, Ρωσία και Βραζιλία. Η κατηγορία δεν αφορά την αναζήτηση δανείων από αυτές τις πηγές. Αλλά το ότι με αυτή την αναζήτηση επιδιώκει η Πορτογαλία «να αποφύγει τους όρους της τρόικας και τα μέτρα που θα απαιτήσει». Αντίθετα, δεν περνάει, πλέον, ημέρα που οι ξένοι τοκογλύφοι και δανειστές της Ελλάδας να μην έχουν να πουν έναν καλό λόγο για την κυβέρνησή της. Την υμνούν διότι διασφάλισαν τα λεφτά τους και υπάρχει η προοπτική να αγοράσουν δημόσια φιλέτα και γη φτηνά. Την υμνούν που έπεισε την ελληνική κοινωνία ότι τα δάνεια δεν αφορούν το εξωτερικό χρέος, αλλά τη διασφάλιση «μισθών και συντάξεων». Που κατάφερε να την πείσει ότι η μοναδική πηγή δανεισμού ήταν οι τοκογλύφοι της Ευρώπης και του ΔΝΤ. Οτι η κυβέρνηση μέσα σε τέτοιες συνθήκες «μπόρεσε να κερδίσει τις εκλογές». Οι υμνητές, βέβαια, δεν έχουν καταλάβει πολλά από το καζάνι που βράζει.

Στην όλη ιστορία της «ελληνικής κρίσης» το ζητούμενο δεν ήταν μόνο εάν η κυβέρνηση θα δανειζόταν, αλλά εάν αυτός ο δανεισμός θα γινόταν με τρόπο που να δικαιολογούσε το συγκεκριμένο μνημόνιο, δηλαδή τη βίαιη υφαρπαγή δεκαετιών κατακτήσεων των εργαζομένων. Τον εντοπισμό πραγματικών προβλημάτων, με τρόπο, όμως, που θα δικαιολογούσε λύσεις υπέρ των ολίγων. Την απόκρυψη άλλων, πολύ σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας που οφείλονται σε αυτούς τους ολίγους και σε όσους τους στηρίζουν πολιτικά.

Προκειμένου να συνδυαστεί ο δανεισμός με το μνημόνιο, αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες απέρριψαν τις προτάσεις που υπήρχαν από παράγοντες (δημόσιους και κρατικούς) των αναδυόμενων αγορών, κυρίως από την Κίνα, τη Ρωσία και τις αραβικές χώρες. Η απόρριψη αυτή δεν έγινε διότι τάχα δεν θα άφηνε η Ε.Ε. κάτι τέτοιο. Το έωλο αυτό επιχείρημα δεν «εμφανίστηκε» όταν η Ισπανία και η Πορτογαλία προσανατολίστηκαν στην αξιοποίηση κινεζικών κεφαλαίων, ούτε τώρα που η Ιρλανδία δανείζεται από την Ιαπωνία. Το επιχείρημα αυτό προβλήθηκε διότι κάθε εναλλακτική λύση πέραν του ΔΝΤ και της τρόικας μπορεί να διασφάλιζε την Ελλάδα φτηνότερα και χωρίς επαχθείς όρους, αλλά δεν διασφάλιζε «τα αφεντικά της Ελλάδας» και τα στενά τους συμφέροντα. Θυμίζω, απλά, ότι όταν έκανα την πρόταση, πριν σχεδόν από έναν χρόνο, να ακολουθήσει η χώρα εναλλακτικές πηγές δανειοδότησης, η πρόταση αυτή υπέστη ύβρεις από πρωτοσέλιδα δύο εφημερίδων που για λογαριασμό των τραπεζών υπερασπίζονταν τον μονόδρομο του ΔΝΤ και της μη διαπραγμάτευσης. Το κύριο για αυτούς δεν ήταν ο δανεισμός, τα κέρδη από αυτόν και διά αυτού, αλλά η ανάγκη να χρησιμοποιηθεί ο πράγματι αναγκαίος δανεισμός ως αφετηρία μιας μεγάλης επίθεσης σε δικαιώματα των εργαζομένων και αναδιανομών πλούτου και ισχύος. Η κυβέρνηση προτίμησε, με άλλα λόγια, να υποτάξει τη χώρα στα ακριβά δάνεια, διότι αυτά ήταν τα μόνα που της έδιναν τη δυνατότητα να επιβάλει τις πολιτικές που είχε επιλέξει. Δηλαδή, τις πολιτικές που παρουσίασε ως «μνημονιακή αναγκαιότητα» και που στην πραγματικότητα ήταν μια επιλογή υπέρ των ολίγων.

http://www.enet.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Η παγκόσμια διατροφική κρίση

Του ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑ Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών nmarav@pspa.uoa.gr

Η αύξηση του κόστους διατροφής στην Τυνησία προκάλεσε κοινωνική έκρηξη, η οποία τείνει να οδηγήσει στην ανατροπή του μονοκομματικού καθεστώτος αυτής της χώρας.

Παρόμοιες φαίνεται να είναι οι εξελίξεις και σε άλλες αραβικές χώρες της Β. Αφρικής (Αλγερία και Αίγυπτο).

Η σημερινή αύξηση των διεθνών τιμών των βασικών τροφίμων, όπως προκύπτει από το σχετικό δείκτη που καταρτίζει ο Οργανισμός Γεωργίας και Τροφίμων (FAO) του ΟΗΕ, είναι παρόμοια μ' αυτή του 2008 και οφείλεται στα ίδια περίπου αίτια. Από την πλευρά της προσφοράς παρατηρείται μείωση της διεθνούς παραγωγής βασικών ειδών διατροφής (σιτάρι, καλαμπόκι, σόγια κ.ά.) λόγω των πυρκαγιών στη Ρωσία και των κλιματικών αλλαγών σε πολλές παραγωγές χώρες. Παράλληλα, η αύξηση της τιμής του πετρελαίου αυξάνει το κόστος της παραγωγής, ενώ η απαγόρευση των εξαγωγών από ορισμένες χώρες (προκειμένου να καλυφθεί η εγχώρια κατανάλωση) περιορίζει ακόμη περισσότερο την προσφορά. Από την άλλη πλευρά υπάρχει αύξηση της ζήτησης, λόγω της επέκτασης δυτικών καταναλωτικών προτύπων στην Ινδία, στην Κίνα και σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες, με αύξηση της κατανάλωσης του σιταριού έναντι του ρυζιού και των ζωικών προϊόντων έναντι των φυτικών, τα οποία όμως για να παραχθούν χρειάζονται κτηνοτροφικά σιτηρά (καλαμπόκι, σόγια κ.ά.).

Εκτός από τους πιο πάνω λόγους, υπάρχουν και τα περίφημα «προθεσμιακά συμβόλαια» αγοράς βασικών τροφίμων, τα οποία προκαλούν τεχνητή άνοδο των τιμών τους στα διεθνή χρηματιστήρια. Το είδος αυτό των «κερδοσκοπικών παιγνίων» θα μπορούσε σχετικά εύκολα να περιορισθεί νομοθετικά, όμως φαίνεται να μην υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Είναι προφανές ότι αυτή η απότομη αύξηση των τιμών των βασικών προϊόντων διατροφής, που συχνά φθάνει το 50%, προκαλεί διαφορετικής έντασης προβλήματα ανάλογα με τις χώρες. Στις πλουσιότερες χώρες προκαλεί άνοδο του πληθωρισμού και επιδεινώνει τις δυσκολίες αξιοπρεπούς διαβίωσης του πληθυσμού σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Στις αναπτυσσόμενες χώρες (σε όσες μάλιστα δεν παράγονται εγχωρίως αρκετά αγροτικά προϊόντα), επειδή η κατανάλωση των προϊόντων διατροφής αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής κατανάλωσης του πληθυσμού (μέχρι και 75%), η άνοδος των τιμών των τροφίμων προκαλεί κοινωνική εξέγερση.

Η αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων, η κάλυψη των βασικών διατροφικών αναγκών κάθε χώρας από εγχώρια παραγωγή, ο περιορισμός της κερδοσκοπίας στα διεθνή χρηματιστήρια και η δικαιότερη κατανομή του εισοδήματος τόσο μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων χωρών όσο και στο εσωτερικό των φτωχότερων χωρών, μπορεί να αποτελέσουν απάντηση στο πρόβλημα της διατροφής σε διεθνές επίπεδο.

Η ανάγκη αύξησης της αγροτικής παραγωγής σε χαμηλό κόστος αποτελεί βασικό επιχείρημα για την επέκταση της παραγωγής γενετικά τροποποιημένων αγροτικών προϊόντων. Τα προϊόντα αυτά έχουν πράγματι χαμηλότερο κόστος παραγωγής και προσαρμόζονται ευκολότερα στις κλιματικές αλλαγές, δεν μπορούν, όμως, να θεωρηθούν απολύτως ασφαλή για την ανθρώπινη κατανάλωση. Παράλληλα, αποτελούν κίνδυνο για τη βιοποικιλότητα του πλανήτη, ενώ ελάχιστες πολυεθνικές εταιρείες μπορούν να ελέγξουν το γενετικό υλικό που είναι απαραίτητο για την παραγωγή όλων των αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον, η μαζική παραγωγή σε χαμηλό κόστος των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, αν επεκταθεί, θα καλύπτει τις ανάγκες των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων, ενώ τα πλουσιότερα κοινωνικά στρώματα θα απολαμβάνουν «καθαρά» αγροτικά προϊόντα υψηλού κόστους και υψηλής ποιότητας, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη κοινωνική διαφοροποίηση στην ανθρώπινη διατροφή σε παγκόσμια κλίμακα.

http://www.enet.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Σε «πλειστηριασμό» οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα

Τη γενικευμένη εφαρμογή, χωρίς εμπόδια, των επιχειρησιακών συμβάσεων και την περαιτέρω ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας ζητάει η τρόικα, ώστε να επιτευχθεί μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Το κλιμάκιο της τρόικας πουέφτασε στην Αθήνα, την Πέμπτη, ζητούν αλλαγή του νόμου για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, αλλά και νέες περικοπές σε προσωπικό και αποδοχές στο Δημόσιο. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», η τρόικα με στόχο να επιτευχθεί η άμεση μείωση του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομές, μεταξύ άλλων, θέτει εκ νέου προς συζήτηση το θέμα της μη επέκτασης των κλαδικών συμβάσεων σε όσες επιχειρήσεις δεν εκπροσωπούνται στη διαπραγμάτευση.Ο εν λόγω όρος περιλαμβανόταν στο επικαιροποιήμενο μνημόνιο, αλλά δεν συμπεριελήφθη στο σχετικό νόμο. Η υπουργός Εργασίας, Λούκα Κατσέλη, στη συνάντηση που θα έχει την Τετάρτη με εκπροσώπους της τρόικας, σύμφωνα με την εφημερίδα θα επισημάνει ότι ο νόμος για τις επιχειρησιακές συμβάσεις έχει ψηφιστεί μόλις ένα μήνα και είναι λογικό να μην έχουν ακόμη φανεί τα αποτελέσματά του και άρα δεν χρειάζεται νέα παρέμβαση.
Υπενθυμίζεται ότι οι ελεγκτές της τρόικας την Παρασκευή, ύστερα από τρίωρο έλεγχο στο υπουργείο Εργασίας, ζήτησαν την άρση εμποδίων στην υπογραφή ειδικών συμβάσεων και διευκόλυνση στην επιλογή των ατομικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Μάλιστα, οι ελεγκτές έσπευσαν να συναντηθούν με εκπροσώπους της ΝΕΟΓΑΛ, όπου υπογράφηκε η πρώτη επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας.
«Η τρόικα, με τη συνυπογραφή της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που της ανέθεσε εν λευκώ την πραγματική διακυβέρνηση της χώρας, βάζει σε πλειστηριασμό τους μισθούς των εργαζομένων, προωθώντας νέα μέτρα λεηλασίας τους με τη γενίκευση της εφαρμογής των ειδικών επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, καθώς και των ατομικών συμβάσεων. Τώρα είναι αναγκαία όσο ποτέ η συνεργασία και η κοινή δράση όλων των αριστερών δυνάμεων και η ένταση των λαϊκών αγώνων για να ματαιωθούν τα νέα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης, της τρόικας και του ΣΕΒ και για να ανοίξουν νέοι, προοδευτικοί και σοσιαλιστικοί δρόμοι για το λαό και τη χώρα μας», αναφέρει σε δήλωση του σχετικά με τα αιτήματα της τρόικας για τις επιχειρησιακές συμβάσεις ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ.
Σχετικά με το Δημόσιο Τομέα, σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής» η τρόικα θα θέσει στο τραπέζι τη μείωση των αποδοχών με την καθιέρωση νέου μισθολογίου, τη μείωση του προσωπικού με κατάργηση θέσεων ακόμα και απολύσεις, τη περιστολή των κοινωνικών δαπανών και των κρατικών επιχορηγήσεων, την αύξηση στη φορολογία εισοδήματος, την αύξηση του φόρου ακίνητης περιουσίας, αλλά και τις μετατάξεις αγαθών και υπηρεσιών σε υψηλότερο συντελεστή.
Από τη Δευτέρα οι συναντήσεις με την τρόικα θα κορυφωθούν, καθώς μετά τον έλεγχο του κλιμακίου στα υπουργεία την προηγούμενη εβδομάδα, οι συναντήσεις θα γίνουν με τους επικεφαλής του κλιμακίου, ώστε να ολοκληρωθεί και η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας και να δοθεί το «πράσινο ή το κόκκινο φως» για την εκταμίευση της τρίτης δόσης του δανείου των 15 δις.
Σημειώνεται ότι για το 2011 θα πρέπει να εφαρμοστεί ένα πακέτο μέτρων ύψους 12,8 δις ευρώ, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος που ορίζει το μνημόνιο για μείωση του ελλείμματος κατά 5% φέτος.

tvxs

Διαβάστε περισσότερα ...

ΑΛΕΝ ΜΠΑΝΤΙΟΥ: «Η νεολαία θα εξεγερθεί ξανά όπως τη δεκαετία του ΄60»

Γάλλοι φοιτητές διαδηλώνουν κατά των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Σαρκοζί. Ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού εκτιμά ότι «βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια νέα περίοδο νεολαιίστικης εξέγερσης όπως συνέβη στη δεκαετία του ΄60»

Ο διασημότερος εν ζωή Γάλλος φιλόσοφος προτείνει «τοπικές δράσεις παντού», λέει τα χειρότερα για τον Νικολά Σαρκοζί και πιστεύει ότι η παγκόσμια εξέγερση είναι προ των πυλών

ΤΑΝΙΑ ΜΠΟΖΑΝΙΝΟΥ

ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ «γκουρού της γαλλικής Αριστεράς».Ο ίδιος φέρει με υπερηφάνεια τον τίτλο του μαρξιστή.Αλλά και του φιλοσόφου
που ανήκει στην περίφημη γαλλική σχολή της δεκαετίας του ΄60 μαζί με τον Αλτουζέρ,τον Λακάν,τον Ντεριντά,τον Λιοτάρ και τον Ντελέζ. «Είμαι ο τελευταίος επιζών» λέει κρατώντας αποστάσεις από τους 
νεότερους συναδέλφους του που «υπερασπίζονται την καθιερωμένη τάξη και τον καπιταλισμό».Συναντήσαμε τον Αλέν Μπαντιού την περασμένη Τετάρτη στην Αθήνα, την οποία επισκέφθηκε καλεσμένος του 
Γαλλικού Ινστιτούτου.Αρχισε τη συζήτηση λέγοντας ότι μιλάει πολύ καλά αρχαία ελληνικά, τα οποία όμως δεν τον βοηθούν καθόλου να καταλάβει τα σύγχρονα που μιλούν οι πολλοί έλληνες φίλοι του. 
Κατηγορούν τον Μπαντιού ότι «μισεί τη δημοκρατία». Αλλωστε δηλώνει ότι «η δημοκρατία δεν είναι παρά ένα όργανο προπαγάνδας του καπιταλισμού» . Μας διευκρινίζει όμως ότι απορρίπτει τη σημερινή μορφή οργάνωσης των κρατών και όχι τις ιδέες περί ελευθερίας, ισότητας και αδερφοσύνης. Τον ρωτάμε αν έχει υπόψη του κάποιο καλύτερο πολίτευμα από το δημοκρατικό. «Τα τρομοκρατικά και δεσποτικά κράτη που δήλωναν κομμουνιστικά απέτυχαν» λέει. «Συνεπώς πιστεύω ότι το ερώτημα παραμένει,προς το παρόν,ανοιχτό».
Ο Μπαντιού είναι βέβαιος ότι ύστερα από μια περίοδο αδράνειας της νεολαίας, «βρισκόμαστε σήμερα μπροστά σε μια νέα περίοδο νεολαιίστικης εξέγερσης.Μόνο που η εξέγερση αυτή είναι προς το παρόν εντελώς τυφλή διότι δεν έχει μνήμη,το ιστορικό της παρελθόν είναι πολύ αδύναμο. Ηδη έχουμε την Τυνησία και την Αίγυπτο.Θα υπάρξει μια νέα παγκόσμια εξέγερση της νεολαίας όπως συνέβη στη δεκαετία του ΄60». Η κρίση μπαίνει «υποχρεωτικά» στη συζήτηση. Ο Μπαντιού λέει ότι δεν τον εντυπωσιάζει τόσο η ίδια η κρίση γιατί «ήταν πάντα πιθανή και κάποια στιγμή αναπόφευκτη,ιδίως αφότου απελευθερώσαμε πλήρως το χρηματοπιστωτικό σύστημα». Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η αδυναμία της απέναντι πλευράς την οποία αποκάλυψε η κρίση: «Είναι εντυπωσιακό να βλέπουμε ότι παντού η απάντηση των κρατών,των κυβερνήσεων,των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων είναι πανομοιότυπη- πρέπει να σώσουμε το σύστημα.Κανείς δεν έχει άλλη ιδέα εκτός από το να σώσουμε το σύστημα».
Θεωρεί επίσης εντυπωσιακό το ότι ο κόσμος βλέπει τους μισθούς να μειώνονται, την ανεργία να αυξάνεται, όμως «δεν προτείνει καμία εναλλακτική λύση στα μέτρα που παίρνουν αριστερές και δεξιές κυβερνήσεις - ο Θαπατέρο, ο Γκόρντον Μπράουν,η Μέρκελ ή ο Παπανδρέου κάνουν το ίδιο πράγμα.Γνώριζα ότι οι λαϊκές δυνάμεις είχαν μεγάλη αδυναμία,όμως η κρίση αποκάλυψε το βάθος της αδυναμίας μας- λέω“μας” γιατί είναι και η δική μου».

Σύμφωνα με τον Μπαντιού, διανύουμε ακόμη την «εποχή της κατάρρευσης του κομμουνισμού». Ο κομμουνισμός «έπρεπε να καταρρεύσει, ήταν ήδη νεκρός» λέει. Ομως το μόνο που προέκυψε ήταν η ιδέα ότι ο καπιταλισμός είναι αναπόφευκτος για όλους. Ο ίδιος προτείνει «να διοργανώσουμε παντού μια αντίσταση τοπική και να προσπαθήσουμε να συνδέσουμε τις αντιστάσεις αυτές όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο αλλά σε πιο ευρύ εφόσον η κρίση είναι παγκοσμιοποιημένη.Οσο δεν κάνουμε κάτι τέτοιο, θα υποχρεωθούμε να συναινέσουμε τελικά,είτε το θέλουμε είτε όχι, στην άποψη που κυριαρχεί σήμερα: όλα έχουν αποτύχει,μη μας μιλάτε για σοσιαλισμό, για κομμουνισμό, δεν υπάρχει παρά μόνο μια φυσική οικονομία,η καπιταλιστική».

Ποια η χρησιμότητα των φιλοσόφων σήμερα; τον ρωτάμε. «Πρώτον, προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο να αμφισβητεί τις επικρατούσες απόψεις, να μην παίρνει τίποτε ως θέσφατο επειδή είναι το έθιμο,η συνήθεια,η οικογένεια,η πατρίδα.Δεύτερον,υπογραμμίζουν ό,τι νέο στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική- δεν δημιουργούν αναγκαστικά καινοτομίες αλλά τις οργανώνουν, τις παρουσιάζουν.Τρίτον,οφιλόσοφος πρέπει να δίνει κουράγιο:να δείχνει ότι όσο άσχημα κι αν είναι τα πράγματα,μπορούμε να επικρίνουμε τις επικρατούσες απόψεις,καινοτομίες υπάρχουν πάντα,μικρότερες ή μεγαλύτερες».

Πριν από τέσσερα χρόνια ο Μπαντιού έγραψε ένα βιβλίο επικριτικό για τον Νικολά Σαρκοζί το οποίο έκανε πάταγο. Η άποψή του για τον γάλλο πρόεδρο σήμερα είναι «ακόμη χειρότερη γιατί έχει πλευρές τις οποίες δεν είχα δει τότε. Για παράδειγμα, μια βαθιά περιφρόνηση προς τους διανοουμένους και την κουλτούρα.Μια πλευρά χυδαία. Μια πλευρά κάπως σαν τον Μπερλουσκόνι:συγχρωτίζεται πάντα με πλούσιους,σκηνοθετεί την ιδιωτική του ζωή και χρησιμοποιεί μονίμως όλα τα δυνατά δημαγωγικά τεχνάσματα.Δεν έχει καν ένα σχέδιο με συνοχή.Σκέφτεται μόνο τον εαυτό του».ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ, ΜΕΤΑΛΕΝΙΝΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΜΑΟΪΣΤΗΣ
Ο Αλέν Μπαντιού γεννήθηκε πριν από 74 χρόνια στο Ραμπάτ του Μαρόκου.Σπούδασε Μαθηματικά,δίδαξε επί 30 χρόνια Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού VΙΙΙ (Βενσέν) και το 1999 ανέλαβε την έδρα της Φιλοσοφίας στην Εcole Νormale Superieure όπου συνεχίζει να διδάσκει μετά την πρόσφατη συνταξιοδότησή του.Εχει γράψει πολλά φιλοσοφικά και πολιτικά δοκίμια,με κορυφαίο το «Από το είναι στο συμβάν».Ταγμένος στην Αριστερά,δραστηριοποιείται στη «μεταλενινιστική και μεταμαοϊκή» Πολιτική Οργάνωση,της οποίας υπήρξε συνιδρυτής το 1985,μια μετακομματική οργάνωση που ασκεί άμεσες λαϊκές παρεμβάσεις σε εύρος ζητημάτων.
«Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠ΄ Ο,ΤΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ»
Η νεοελληνική κοινωνία κυοφορεί επώδυνα κάτι καινούργιο με εσωτερικές ανισορροπίες,εκτιμά ο Μπαντιού.Εμποδίζεται όμως από την τριβή του σύγχρονου με τους «παράδοξους αρχαϊσμούς». 

«Είναι εντυπωσιακό να βλέπουμε ότι παντού η απάντηση των κρατών, των κυβερνήσεων, των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων είναι πανομοιότυπη- πρέπει να σώσουμε το σύστημα. Κανείς δεν έχει άλλη ιδέα εκτός από το να σώσουμε το σύστημα» λέει ο Αλέν Μπαντιού

- Εχετε επισκεφθεί πολλές φορές την Ελλάδα. Πώς κρίνετε την ελληνική νοοτροπία;
«Η Ελλάδα αποτελεί έναν ιδιαίτερο συνδυασμό μοντερνισμού και αρχαϊσμού.Θα ήταν λάθος να λέγαμε ότι οι Ελληνες παραμένουν δέσμιοι της παράδοσης,όμως υπάρχουν παραδοσιακά χαρακτηριστικά που είναι πιο έντονα στην Ελλάδα απ΄ όσο στη Γαλλία.Ο εθνικισμός είναι σαφέστατα πιο έντονος στην Ελλάδα.Για έναν Γάλλο είναι εντυπωσιακή η θέση της θρησκείας που παραμένει πολύ σημαντική και δεν είναι διαχωρισμένη από το κράτος,ούτε στα χαρτιά ούτε στην πράξη.Την ίδια στιγμή,η ελληνική είναι μια σύγχρονη κοινωνία.Η Ελλάδα με ενδιαφέρει διότι έχει βαθιές αντιφάσεις.Επιπλέον,την πλήττει η κρίση με εξαιρετική ένταση.Από όλα αυτά κυοφορείται κάτι καινούργιο.Θα είναι όμως μια δύσκολη κύηση διότι υπάρχει αυτή η τριβή του σύγχρονου με την κλασική εθνική φιγούρα.Οι κοινωνίες όπου επιβιώνουν παράδοξοι αρχαϊσμοί παρουσιάζουν ενδιαφέρον διότι έχουν εσωτερικές ανισορροπίες και δεν γνωρίζουμε τι θα παραγάγουν τελικά».

http://www.tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα ...

Αποκάλυψη: η αληθινή κοινωνική διαστρωμάτωση της Ελλάδας!Kli

Κλικ για μεγέθυνση

Είδατε που τόσο καιρό τα είχαμε μπερδέψει; Και πιστεύαμε άλλ' αντ' άλλων;
Ευτυχώς που χάρη στις άοκνες προσπάθειες και τους αγώνες τόσων δημοσιογράφων, πολιτικών, καθηγητάδων και λοιπών αναξιοπαθούντων, αρχίζουμε σιγά σιγά να ανακαλύπτουμε την πραγματικότητα! Ποιοί τραπεζίτες και ποιοί βουλευτάδες, ωρέ αμόρφωτοι! Αυτοί σας φταίνε; Τους φαρμακοτρίφτες δεν τους βλέπετε; Τα γερόντια που κοπροσκυλιάζουν όλη μέρα στα ΚΑΠΗ, ξεκοκκαλίζοντας συντάξεις και επιδόματα δεν τα βλέπετε; Τώρα δεν έχετε δικαιολογία. Τώρα ξέρετε τι συμβαίνει!


περιοδικό Άρδην, τ.83, Ιανουάριος 2011

Κλικ για μεγέθυνση




http://xilapetres.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα ...

Εντοπίστηκε βυθισμένη εκκλησία στη λίμνη Κρεμαστών

Σχεδόν ανέπαφος εντοπίστηκε ο βυζαντινός ναός της «Παναγίας της Επισκοπής» στο βυθό της λίμνης Κρεμαστών του νομού Ευρυτανίας. Το εκκλησάκι είχε βυθιστεί μαζί με ακόμα 90.000 στρέμματα γης τον Ιούλιο του 1965, όταν κατασκευάστηκε το υδροηλεκτρικό φράγμα των Κρεμαστών.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Βήμα Online, μία ομάδα ερασιτεχνών αυτοδυτών από την Αθήνα εντόπισε τελικά το εκκλησάκι, ακούγοντας τις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων προς τις αρχές να ερευνήσουν την κατάσταση του βυθισμένου κτίσματος. Η «Παναγία της Επισκοπής», χτισμένη τον 8ο αιώνα, είναι από τα σπουδαιότερα βυζαντινά μνημεία της χώρας και παραμένει σχεδόν ανέπαφη στο βυθό της τεχνητής λίμνης, σαν άλλη Ατλαντίδα.

Είκοσι χωριά, δεκάδες μοναστήρια και εκκλησίες, καλλιέργειες και δέντρα βρίσκονταν στα 90.000 στρέμματα γης που βυθίστηκαν για την κατασκευή του υδροηλεκτρικού φράγματος Κρεμαστών, μεγαλύτερου γαιοφράγματος της Ευρώπης. Περίπου 2.000 κάτοικοι αναγκάστηκαν να αφήσουν την περιοχή στα όρια μεταξύ των νομών Ευρυτανίας και Αιτωλοακαρνανίας, βλέποντας τα χωριά τους να βυθίζονται στο όνομα της αναβάθμισης της ενεργειακής παραγωγής της Ελλάδας.

Ο Σύλλογος Ερασιτεχνών Αυτοδυτών «Τηθύς» δεν ξεκίνησε με σκοπό την ανακάλυψη του ναού, στη συνέχεια όμως τους κίνησε το ενδιαφέρον. «Αρχίσαμε να μαζεύουμε στοιχεία, να μελετάμε παλιές φωτογραφίες, χάρτες, έγγραφα και ταξιδέψαμε στην περιοχή για να μιλήσουμε αναλυτικά με τους ντόπιους. Η λίμνη έχει μεγάλη έκταση και έπρεπε να είμαστε απόλυτα ακριβείς, ειδάλλως δεν είχαμε καμία ελπίδα» διηγείται στο «Βήμα» ο Χρήστος Ευθυμίου, μέλος του ΔΣ του «Τηθύς».

Το Μάιο του 2008 ξεκίνησαν τις προσπάθειες με δυναμικό 13 δυτών, 7 συνοδών, 8 αυτοκινήτων και πολλών φιαλών. Ο Κώστας Σερπάνος, ψαράς της περιοχής, τους οδήγησε με τη βάρκα του στο σωστό σημείο ακολουθώντας τις τηλεφωνικές οδηγίες του ηλικιωμένου πατέρα του που ως άλλος Ξέρξης παρακολουθούσε από το βουνό, ανακαλώντας στη μνήμη του το τοπίο πριν από 45 χρόνια.

«Ο όγκος εντοπίστηκε σε βάθος 30 μέτρων! Η ορατότητα όμως ήταν τρομερά περιορισμένη λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε φερτές ύλες και κοκκινόχωμα από τα ποτάμια που εκβάλλουν στη λίμνη. Ήταν σαν να καταδύεσαι σε λάσπη» θυμάται ο Γιώργος Κυπραίος, ένας από τους δύτες. «Σε βάθος μόλις δεκαπέντε μέτρων επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι, τσουχτερό κρύο και οι κάτοικοι μας είχαν προειδοποιήσει για την ύπαρξη υπογείων ρευμάτων. Ταυτόχρονα,το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται η λίμνη (400 μ.) αύξανε τον κίνδυνο της νόσου των δυτών».

Η ομάδα ήταν έτοιμη να τα παρατήσει, ωστόσο βλέποντας πόσο είχαν επενδύσει συναισθηματικά οι κάτοικοι της περιοχής στην αποστολή τους, αποφάσισαν να την ολοκληρώσουν. Τελικάκατάφεραν να φτάσουν στα 32 μέτρα βάθος όπου εντόπισαν το θόλο και διαπίστωσαν ότι η εκκλησία ήταν ακόμη όρθια.

«Παρ΄ ότι δεν πιστεύω στον Θεό, η συγκεκριμένη εμπειρία είχε έναν μυστικισμό σχεδόν θρησκευτικό. Έπειτα από τόση προσπάθεια και ταλαιπωρία,με όλη τη συναισθηματική φόρτιση που φέραμε, το να αντικρίζουμε τον τρούλο μάς γέμισε χαρά,κυρίως γιατί θα τη μοιραζόμασταν με τους κατοίκους» δηλώνει στο «Βήμα» η δύτρια Μαρία Σαλωμίδη.

http://tvxs.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...

Σαν σήμερα 1 Φεβρουαρίου - Καλό μήνα !

Γιορτάζουν:

Τρύφωνας

• Γεγονoτα

1806: Οι Τούρκοι πολιορκούν τους Κολοκοτρωναίους κοντά στη Δημητσάνα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διαφεύγει στη Ζάκυνθο.
1867: Εφαρμόζεται για πρώτη φορά η 8ωρη απασχόληση ημερησίως για τους χτίστες στις ΗΠΑ.
1887: Ο Χάρβεϊ Γουίλκοξ τεμαχίζει και πουλά τη γη του, έκτασης 500 στρεμμάτων, σε οικόπεδα, τα οποία στη συνέχεια θα αποτελέσουν το Χόλιγουντ.
1964: Ο Κυβερνήτης της Ινδιάνας χαρακτηρίζει το τραγούδι των Kingsmen «Louie Louie» πορνογραφικό και απαγορεύει τη μετάδοσή του από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της πολιτείας.
1968: Μία από τις πιο πολυσυζητημένες φωτογραφίες: Ο αρχηγός της αστυνομίας του Νοτίου Βιετνάμ Νγκουγιέν Νγκοκ Λόαν εκτελεί εν ψυχρώ με το πιστόλι του έναν Βιετκόνγκ.
1977: Εφαρμόζεται η εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα στην Ελλάδα θα συντάσσονται πλέον στη Δημοτική.

• Γεννησεις

1894: Τζον Φορντ, αμερικανός σκηνοθέτης. («Ταχυδρομική Άμαξα») [θαν. 31/8/1973]
1922: Ρενάτα Τεμπάλντι, ιταλίδα σοπράνο, από τις κορυφαίες μεταπολεμικές λυρικές καλλιτέχνιδες και μεγάλη αντίπαλος της Κάλας. [θαν. 19/12/2004]
1975: Κατερίνα Θάνου, ελληνίδα ολυμπιονίκης των 100 μ.

• Θανατοι

1851: Μαίρη Σέλεϊ, αγγλίδα συγγραφέας, που διακρίθηκε στη συγγραφή γοτθικών μυθιστορημάτων. («Φράνκενσταϊν») [γεν. 30/8/1797]
1940: Ζαχαρίας Παπαντωνίου, ποιητής και πεζογράφος. [γεν. 1877]
1966: Μπάστερ Κίτον, αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου. [γεν. 4/10/1895]


http://www.sansimera.gr/

Διαβάστε περισσότερα ...