Επιτακτική προβάλλει η ανάγκη να ριχτεί άπλετο φως γύρω από τις συνθήκες στις οποίες η χώρα άφησε για πάντα πίσω της την περίοδο της -έστω και επίπλαστης- οικονομικής ευμάρειας και κατρακύλησε στην κόλαση των αλλεπάλληλων Μνημονίων και συνακόλουθα στην εθνική ταπείνωση και εξαθλίωση των πολιτών.
Οπως ακριβώς είναι αδήριτη η ανάγκη να αποκαλυφθούν πλήρως οι πολιτικοί, αλλά και κολαούζοι της έλευσης στη χώρα μας του ΔΝΤ. Κι αυτό όχι για να στηθούν οι... γκιλοτίνες στο Γουδί (όπως υποστηρίζουν οι ζηλωτές της αυτοδικίας), αλλά γιατί οι πολίτες αυτής της χώρας, οι οποίοι έχουν υποστεί αλλεπάλληλες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, χάνουν μαζικά τις δουλειές τους, μετατρέπονται σε οικονομικούς μετανάστες και χάνουν εν μια νυκτί τις περιουσίες τους, θα πρέπει, αν μη τι άλλο, να γνωρίζουν.
Η αυτονόητη όμως αυτή αλήθεια, απ' ό,τι φαίνεται, δεν αγγίζει τους εκπροσώπους των πολιτικών κομμάτων που ανέλαβαν, εκτός των άλλων, και την ευθύνη της διαχείρισης των Μνημονίων. Κι αυτό παρά τις εκατέρωθεν άσφαιρες βολές που εξαπολύουν ενίοτε ώστε να συσκοτίζουν την κατάσταση. Στην αρχή έκαναν λόγο για «συλλογική ευθύνη» της ελληνικής κοινωνίας, μία άποψη που βασίστηκε στο περιβόητο δόγμα του Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε». Ταυτόχρονα φρόντισαν να αχρηστεύσουν στην πράξη οποιαδήποτε απόπειρα έγινε από τη Δικαιοσύνη για διακρίβωση των πραγματικών συνθηκών που οδήγησαν ή, αν θέλετε, διευκόλυναν την έλευση της τρόικας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο φάκελος που εστάλη στη Βουλή από τον εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη για τη διερεύνηση τυχόν πολιτικών ευθυνών για την τεχνητή διόγκωση του χρέους το 2009, είχε την ίδια τύχη που είχαν σχεδόν όλες οι έρευνες των Εξεταστικών Επιτροπών - συμπεριλαμβανομένης και εκείνης για τον Ακη Τσοχατζόπουλο, οποίος όμως είναι σήμερα έγκλειστος στον Κορυδαλλό. Οι πολιτικοί οι οποίοι στο παρασκήνιο απεργάζονταν τις ολέθριες για την πορεία της χώρας λύσεις, οι Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου, παρέμειναν στο απυρόβλητο ή, καλύτερα, επιχειρήθηκε να ξεπλυθούν από τυχόν ευθύνες.
Επιβλήθηκε μία «ομερτά», ένας νόμος της σιωπής, τον οποίο αποδέχθηκε και ο νυν πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ως απόρροια της άνευ όρων προσχώρησής του στις φιλομνημονιακές δυνάμεις και της πλήρους υποταγής του στα κελεύσματα της Μέρκελ. Την αρχική του θέση για την ανάγκη να διερευνηθεί το πώς έφθασε η χώρα στο Μνημόνιο τη διαδέχθηκε η ήπια εκδοχή «της ολιγωρίας της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ», η οποία, με τη σειρά της, μετεξελίχθηκε σε πλήρη και άνευ όρων αποδοκιμασία εκείνων που εξακολουθούσαν να επιζητούν την αλήθεια.
Κάπως έτσι φτάσαμε σήμερα στο εξής περίεργο: Εκείνοι που εξακολουθούν να επιζητούν μία ξεκάθαρη απάντηση, για το πώς η χώρα έφθασε στην οικονομική κατάρρευση, να λοιδορούνται και να κατηγορούνται ότι αναπαράγουν «θεωρίες συνωμοσίας». Συνωμότες, δηλαδή, δεν είναι εκείνοι που απεργάστηκαν πίσω από την πλάτη των πολιτών σχέδια που οδήγησαν στη λεηλασία του πλούτου της χώρας, αλλά εκείνοι που επιζητούν να του αποδοθούν ευθύνες.
Πηγή: http://www.enet.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ας είμαστε ευγενείς στο σχολιασμό.