Τί ειναι τα ευρωομόλογα που διχάζουν την ευρωζώνη;

ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΟΛΑΝΤ-ΜΕΡΚΕΛ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ

Η έκδοση ή μη ευρωομολόγων διχάζει τις χώρες της Ευρωζώνης και αυτό αναμένεται να γίνει κάτι παραπάνω από σαφές στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαΐκής Ένωσης. Τι ειναι όμως τα ευρωομόλογα και γιατί ενδιαφέρουν την Ελλάδα;
Τα ευρωομόλογα ή αλλιώς «ομόλογα σταθεροποίησης» είναι αξιόχρεα που προτείνεται να εκδοθούν από κοινού από τις 17 χώρες που συμμετέχουν στην Ευρωζώνη. Πρόκειται δηλαδή για επενδυτικά προϊόντα με τα οποία ο αγοραστής δανείζει ένα συγκεκριμένο ποσό στον εκδότη του ευρωομολόγου -σε αυτήν την περίπτωση σε όλες τις χώρες του ευρώ- για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με ένα προσυμφωνημένο επιτόκιο.
Η ιδέα για την έκδοση ευρωομολόγου προέκυψε από ένα άρθρο των οικονομολόγων Jakob von Weizsäcker και Jacques Delpla, τον Μάιο του 2010, οι οποίοι πρότειναν ως λύση για την κρίση χρέους στην Ευρώπη την χρησιμοποίηση ενός μείγματος παραδοσιακών κρατικών ομολόγων και κοινών ευρωομολόγων. Με αυτόν τον τρόπο, έλεγαν οι δύο οικονομολόγοι, θα μπορούσε να αποφευχθεί η κρίση χρέους στις ασθενέστερες ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες παράλληλα θα έπρεπε να πάρουν μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας. Σύμφωνα με την πρότασή αυτή, η Ευρωζώνη θα εξέδιδε ευρωομόλογα που θα αντιστοιχούσαν σε χρέος που θα έφτανε έως το 60% του συνολικού ΑΕΠ τους, με αποτέλεσμα το χρέος των χωρών αλλά και το επιτόκιο δανεισμού να γίνει κοινό για όλους.
Τα ευρωομόλογα θα είχαν ως αποτέλεσμα να γίνει πιο εύκολη η εξυπηρέτηση του χρέους για τις ασθενέστερες οικονομίες όπως η ελληνική, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να οδηγούσε και σε πιθανή μείωση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ισχυρότερων ευρωπαϊκών χωρών όπως η Γερμανία. Κι αυτό γιατί με τα ευρωομόλογα, το χρέος γίνεται κοινό για όλους, δηλαδή η Γερμανία θα έπρεπε να εγγυάται και την αποπληρωμή των χρεών χωρών όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιρλανδία. Μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι επιθυμητή από την γερμανική κυβέρνηση που μέχρι στιγμής έχει την υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση (ΑΑΑ) και δανείζεται με πολύ μικρότερα επιτόκια από ότι αυτές οι χώρες..
Την ιδέα αυτή υιοθέτησε και η Κομισιόν τον Νοέμβριο του 2011 αλλά δεν έγινε δεκτή καθώς η γερμανίδα καγκελάριος και ο τότε γάλλος πρόεδρος την απέρριψαν χωρίς πολλές συζητήσεις.
Ο παράγοντας Ολάντ
Το θέμα του ευρωομολόγου όμως επανήλθε στην επικαιρότητα καθώς το έθεσε προεκλογικά ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ. Ο Ολάντ αναμένεται να επιμείνει στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής στην έκδοση ευρωομολόγου [1], αν και το Βερολίνο διαμηνύει με κάθε τρόπο ότι τα ευρωομόλογα δεν είναι η λύση. Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της Καγκελαρίου Άγκελας Μέρκελ Γκέοργκ Στράιτερ είπε ότι «η θέση της Γερμανίας δεν έχει μεταβληθεί».
Στο πλευρό της Μέρκελ ίσως βρεθεί και ο ισπανός πρωθυπουργός ο οποίος στο περιθώριο της συνόδου του NATO εκτίμησε ότι τα ευρωομόλογα θα απαιτούσαν «διάλογο και χρόνο», ενώ τώρα  απαιτούνται γρήγορες αποφάσεις, «Αυτή τη στιγμή, ο βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη στην ΕΕ είναι η χρηματοοικονομική σταθερότητα... και ένα σαφές, αυστηρό και πειστικό μήνυμα για το ευρώ», δήλωσε.
Από την άλλη πλευρά, τη θέση του Ολάντ υποστηρίζουν ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι αλλά και ο ΟΟΣΑ. Ο επικεφαλής του διεθνούς οικονομικού οργανισμού είπε χτες ότι η έκδοση ευρωομολόγων πρεπει να γίνει γρήγορα για να αντιμετωπιστεί η κρίση στην Ευρώπη.

http://www.iefimerida.gr/