Subscribe Twitter Twitter

Παρέμβαση - Τίτλοι Αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014

Σταθερή σε επίπεδα ρεκόρ η ανεργία, στο 27,5% τον Δεκέμβριο

Σταθερή σε επίπεδα ρεκόρ η ανεργία, στο 27,5% τον Δεκέμβριο
  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
 
 
Aθήνα
Στο 27,5% ανήλθε η ανεργία το Δεκέμβριο του 2013, ενώ σε  ετήσια βάση διαμορφώθηκε στο 27,3%. Πρέπει να σημειωθεί πως η τρόικα τοποθετούσε την ανεργία το 2013 στο 26,4% σε μέσα επίπεδα, ωστόσο για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά οι εκτιμήσεις της δεν επιβεβαιώθηκαν.
Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή το εποχικά διορθωμένο ποσοστό ανεργίας το Δεκέμβριο του 2013 ανήλθε σε 27,5% έναντι 26,3% το Δεκέμβριο του 2012 και 27,6% το Νοέμβριο του 2013.
Το σύνολο των απασχολουμένων κατά το Δεκέμβριο του 2013 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.555.034 άτομα.
Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.349.495 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 3.388.927 άτομα.
Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 99.226 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2012 (μείωση 2,7%) και κατά 5.418 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2013 (μείωση 0,2%). Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 48.551 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2012 (αύξηση 3,7%) και μειώθηκαν κατά 10.864 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2013 (μείωση 0,8%).
Οι οικονομικά μη ενεργοί, δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, αυξήθηκαν κατά 47.229 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2012 (αύξηση 1,4%) και κατά 4.453 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2013 (αύξηση 0,1%).
Στις επιμέρους κατηγορίες το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες ήταν 24,5%, στις γυναίκες 31,6% και στους νέους κάτω των 25 ετών 55,5%.
Γεωγραφικά, τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας κατεγράφησαν σε Ήπειρο-Δυτική Μακεδονία (30,4%), σε Μακεδονία-Θράκη (28,8%) και στην Αττική (27,9%).

Η εξέλιξη της ανεργίας το 2013 (εποχικά προσαρμοσμένα αποτελέσματα)

2013
Απασχολούμενοι
Άνεργοι
Ποσοστό ανεργίας
Ιανουάριος
3.616,0
1.306,9
26,5
Φεβρουάριος
3.600,8
1.308,5
26,7
Μάρτιος
3.601,2
1.320,1
26,8
Απρίλιος
3.619,4
1.351,2
27,2
Μάιος
3.614,4
1.371,3
27,5
Ιούνιος
3.618,8
1.371,4
27,5
Ιούλιος
3.613,7
1.373,9
27,5
Αύγουστος
3.630,0
1.375,8
27,5
Σεπτέμβριος
3.607,2
1.385,8
27,8
Οκτώβριος
3.592,2
1.365,6
27,5
Νοέμβριος
3.560,5
1.360,4
27,6
Δεκέμβριος
3.555,0
1.349,5
27,5
Newsroom ΔΟΛ
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2014

Οταν χορεύουν οι καλικάντζαροι



Η Ουκρανία, η μυωπική Ευρώπη, η Ελλάδα, η τρόικα και οι Aμερικανοί
Οταν χορεύουν οι καλικάντζαροι
Ο χορός του Ανρί Ματίς
 


Όταν ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Κ.Χατζιδάκης ανέθετε στον κ. Γκουρία του ΟΟΣΑ - πληρώνοντάς τον μάλιστα με 1 εκατ. ευρώ - την κατάρτιση έρευνας για τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν φανταζόταν σε τι αδιέξοδο θα ερχόταν και τι εργαλείο πίεσης θα προσέφερε στην τρόικα.

Αυτή την ώρα με όχημα την περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, που προβλέπει ένα κύκλο απελευθερώσεων στο πλήθος των επιμέρους ελληνικών αγορών από το γάλα μέχρι τα φάρμακα, ασκείται πρωτοφανής πίεση στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Εν αναμονή της νέας διευθέτησης του ελληνικού χρέους και εν όψει των ευρωεκλογών εταίροι και δανειστές δείχνουν στους λαούς τους ότι εξαντλούν τους Έλληνες, ότι δεν τους κάνουν χάρες, θέλοντας να πείσουν με κάθε τρόπο ότι η βοήθεια που θα δώσουν θα είναι δικαιολογημένη.

Τα θέματα, οι περίφημες εκκρεμότητες, φαντάζουν γελοίες μπροστά στο μέγεθος και το βάθος της προσαρμογής που υποχρεώθηκε η ελληνική οικονομία και κοινωνία. Δεν έχει ιστορικό προηγούμενο η ελληνική δημοσιονομική προσαρμογή κι αυτοί καίγονται αν θα πουλάει ο Βασιλόπουλος ασπιρίνες.

Δογματίζουν ακραία οι άκαμπτοι εταίροι μας και φανερώνουν μέγα ιδεολογικό πάθος απέναντι στους χειμαζόμενους Έλληνες. Τώρα άνοιξαν ξανά θέμα Τραπεζών, επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα κλεισμένο ζήτημα, πιέζουν για νέα κεφάλαια, νομίζοντας ανοήτως ότι θα κερδηθεί η εμπιστοσύνη στους καταθέτες..δια της αμφισβήτησης.

Και βεβαίως δεν νοιάζονται για τις πολιτικές και άλλες συνέπειες. Ούτε που ενδιαφέρονται αν εδώ θα επικρατήσουν πολιτικοί καλικάντζαροι, έτοιμοι για τα χειρότερα.

Δρουν με τον ίδιο ανόητο τρόπο όπως έδρασαν και στην Ουκρανία.

Και εκεί, υπό το βάρος των ψυχώσεων του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, για να ικανοποιήσουν τις φοβίες των Λιθουανών και των Πολωνών, υποστήριξαν προκλητικά αστόχαστες και διαλυτικές δυνάμεις, εξέθεσαν σε μέγα κίνδυνο μια χώρα 45 εκατ. κατοίκων και άνοιξαν ζήτημα αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, που δεν δύνανται βεβαίως να χειρισθούν.

Και τώρα τι κάνουν; Επιζητούν τη διαμεσολάβηση του προέδρου Ομπάμα, ο οποίος πιέζεται από τους φανατικούς νεοσυντηρητικούς των ΗΠΑ, που απαιτούν εμπάργκο και άλλες κυρώσεις, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι έτσι μπορεί να ανατιναχθεί η παγκόσμια οικονομία κι όλος ο κόσμος να εκτεθεί σε πολεμική περιδίνηση.

Ευτυχώς ο Ομπάμα δεν κάμπτεται. Η πολιτική απαγκίστρωσης από τα καυτά μέτωπα αποδίδει, η συμβολή των Ρώσων είναι δεδομένη και βεβαίως αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να διακινδυνεύσει την παγκόσμια ειρήνη.

Ξέρει ότι οι Ρώσοι είναι σκληροί και άκαμπτοι, γνωρίζει ότι οι Κινέζοι είναι επικίνδυνοι και βεβαίως μπορεί να αντιληφθεί τον δογματισμό, αλλά και την μικρόνοια των ευρωπαίων, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν ότι αν υπάρξει ατύχημα πάλι η Ευρώπη θα την πληρώσει.

Γι' αυτό και παρεμβαίνει, στέλνοντας τον Τζον Κέρι να βρει μια άκρη και να καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων Ουκρανούς και Ρώσους.

Κακά τα ψέματα, η Ευρώπη πάσχει πολιτικά. Μικροί, ιδεολογικά φορτισμένοι ηγέτες διαφεντεύουν τις τύχες της. Γι' αυτό και δεν μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα.

Εξαιτίας των πολιτικών αγκυλώσεων και της μυωπικής συμπεριφοράς και στάσης η Ουκρανία οδηγείται στο διαμελισμό και η Ελλάδα στους καλικάντζαρους και δι' αυτών όλη η Ευρώπη στον ευρωσκεπτικισμό και στην υποχώρηση.

Με ένα νεύμα αναπτυξιακό αυτή την ώρα θα άλλαζε θέση των λαών της Ευρώπης. Η Ιταλία θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα ξεφύγει από την επερχόμενη κρίση χρέους, η Γαλλία θα γλίτωνε από την επίσης επερχόμενη εθνικιστική ρατσιστική ακροδεξιά και η Γερμανία θα αναγορευόταν πραγματικά σε ηγέτιδα ευρωπαϊκή δύναμη, που δεν ορίζεται μόνο από τις καταθέσεις των πλουσίων της Βαυαρίας.

Φθάσαμε δυστυχώς έπειτα από τόσα χρόνια ευρωπαϊκής ζωής να αποζητούμε παρηγοριά στις ΗΠΑ, της μόνης ίσως χώρας με στρατηγικό βάθος και αντίληψη της θέσης της στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Ψυχρός πόλεμος και στο οικονομικό πεδίο


Ψυχρός πόλεμος και στο οικονομικό πεδίο
Με το φιλορωσικό αντάρτικο κατά της νέας κυβέρνησης του Κιέβου να εξαπλώνεται, (με τη σύσταση νέας «λαϊκής κυβέρνησης» και στο Ντόνετσκ) δίδοντας στο Κρεμλίνο το πρόσχημα που επιζητά για τη παρουσία των ρωσικών δυνάμεων, η κρίση στη Κριμαία κάθε άλλο παρά βαίνει προς εκτόνωση παρά τις διαβεβαιώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι η στρατιωτική επέμβαση θα είναι η έσχατη λύση.
Γράφει:  
Δεν είναι τυχαίο ότι Ευρωπαίοι και κυρίως Αμερικανοί προχωρούν κανονικά με τα σχέδια τους για την δρομολόγηση οικονομικών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, παρά και την απειλή αντιποίνων από τη Μόσχα. 
Το σχέδιο που φαίνεται να έχει στα σκαριά η κυβέρνηση Ομπάμα θα χρησιμοποιήσει ως πρότυπο το πρόγραμμα των οικονομικών κυρώσεων που χρησιμοποιήθηκαν στο Ιράν με αιχμή του δόρατος το τραπεζικό τομέα. Πραγματικά, οι τραπεζικές κυρώσεις ήταν η πρώτη από τις ιδέες που έπεσαν στο τραπέζι στις συζητήσεις με το Κογκρέσο και οι προχωρημένες συνομιλίες του Λευκού Οίκου με ηγετικά στελέχη του σώματος επιβεβαιώνουν ότι το κοινοβουλευτικό σώμα βρίσκεται σε επιφυλακή για να δώσει το πράσινο φως όταν κριθεί απαραίτητο. 
Το παράδειγμα του Ιράν έχει αποδείξει ότι οι τραπεζικές κυρώσεις αποτελούν ένα ισχυρότατο και λίαν αποτελεσματικό όπλο που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τον ηγετικό ρόλο των ΗΠΑ στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, δένοντας κυριολεκτικά τα χέρια στη χώρα-στόχο. Στη προκειμένη περίπτωση αν οι ρωσικές τράπεζες μπουν σε εμπάργκο, τότε οποιαδήποτε άλλη τράπεζα παγκοσμίως θελήσει να αγνοήσει τους Αμερικανούς και συνεχίσει να συνεργάζεται με τις ρωσικές τράπεζες, πολύ απλά θα αποκοπεί από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, εξέλιξη που στην παγκοσμιοποιημένη αγορά συνεπάγεται με οικονομικό θάνατο. Δεν είναι τυχαίο ότι το συγκεκριμένο μέτρο αποδείχτηκε λίαν αποτελεσματικό στον οικονομικό στραγγαλισμό του Ιράν τη τελευταία διετία, οδηγώντας τελικά τη Τεχεράνη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. 
Οι τραπεζικές κυρώσεις θα περιληφθούν σε ένα γενικότερο πακέτο μέτρων, που θα ξεκινήσει από τις πιο συνηθισμένες κινήσεις που είναι βεβαίως το πάγωμα ρωσικών περιουσιακών στοιχείων αλλά και η απαγόρευση έκδοσης βίζας σε Ρώσους αξιωματούχους. Ένα μέτρο που φαίνεται να έχει ήδη τεθεί άτυπα σε εφαρμογή από τη Δευτέρα. Και βέβαια, αν οι κινήσεις αυτές δεν είναι αρκετές για να …συνετίσουν το Κρεμλίνο, τα επόμενα βήματα θα είναι η δρομολόγηση της πλήρους εμπορικής και επενδυτικής απομόνωσης της χώρας. Μια απειλή που ήδη ξεστόμισε ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι, αλλά που προφανώς θα δρομολογηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. 
Η αποτελεσματικότητα των αμερικανικών κυρώσεων είναι προφανές ότι θα μεγιστοποιηθεί εφόσον συνοδεύεται από αντίστοιχες κινήσεις από τους Ευρωπαίους. Μόνο που η Ευρώπη, παρά την οργή της και την προφανή θέληση της να μην επιτρέψει στον σύγχρονο τσάρο να κάνει ότι του …καπνίσει, είναι στην πραγματικότητα πιο διστακτική δεδομένων των οικονομικών της δεσμών με τη Ρωσία και της ενεργειακή εξάρτηση της από την ρωσική αρκούδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί δεν έχουν καταφέρει να κρύψουν το γεγονός ότι διαφωνούν και, ως προς το πόσο γρήγορα θα πρέπει να δρομολογηθούν οι κυρώσεις, και ως το πόσο επιθετικές θα πρέπει να είναι. 
Ο ευρωπαϊκός Τύπος μιλά ήδη για στοιχεία διχασμού ανάμεσα στους «28» που καθιστούν από τώρα δύσκολη την αυριανή έκτακτη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες για την ουκρανική κρίση. Και η χθεσινή αποκάλυψη της Guardian βρετανικού εγγράφου που αναφέρει ότι το Λονδίνο θα επιζητήσει εξαίρεση του Σίτυ από τις κυρώσεις δεν βοήθησε να αλλάξει η εικόνα αυτή. 
Οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, με τη Πολωνία στη πρωτοκαθεδρία, ίσως και λόγω της υποβόσκουσας έχθρας που τρέφουν οι λαοί τους έναντι της Μόσχας, πιέζουν για άμεσες και δυναμικές κυρώσεις. Και είναι προφανής ο εκνευρισμός τους για την επιφυλακτικότητα έτερων κρατών μελών, είτε του ισχυρού βορρά είτε του αδύναμου νότου που, που διστάζουν να διαρρήξουν τις σχέσεις τους με την ρωσική υπερδύναμη, και ανησυχούν ότι στη παρούσα έκρυθμη κατάσταση θα ήταν αδόκιμο να προκαλέσουν το Βλαντιμίρ Πούτιν και παράλληλα να περιμένουν να συνεργαστεί για την αποκλιμάκωση της κρίσης.  
 Βεβαίως, είναι λίγο-πολύ βέβαιο ότι οι Ευρωπαίοι θα ακολουθήσουν τους Αμερικανούς στο πρώτο γύρο των πιο light και συνηθισμένων μέτρων, όπως το πάγωμα περιουσιακών στοιχείων και η άρση της ταξιδιωτικής βίζας για τους Ρώσους. Όμως, αν, ο μη γένοιτο, η κατάσταση στη Κριμαία αντί να εκτονωθεί, επιδεινωθεί, θέτοντας στο τραπέζι την ανάγκη για πιο σκληρά μέτρα, η συζήτηση ανάμεσα στους Ευρωπαίους ηγέτες θα γίνει σαφώς πιο δύσκολη, με δεδομένες και τις οικονομικές επιπτώσεις για την περιοχή σε ένα διάστημα που η ευρωπαϊκή οικονομία δεν έχει καταφέρει ακόμη να ορθοποδήσει από την κρίση. 
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι προφανές ότι μονομερή σκληρά μέτρα από τους Αμερικανούς θα επηρεάσουν και την ευρωπαϊκή οικονομία, με καλύτερο παράδειγμα τις περίφημες τραπεζικές κυρώσεις που προφανώς θα αφορούν και τους ευρωπαϊκούς τραπεζικούς κολοσσούς που κάνουν business στη Ρωσία, με ρωσικές επιχειρήσεις και ρωσικές τράπεζες. Δεν είναι τυχαίο ότι σε δηλώσεις του ο Δημοκρατικός ηγέτης της Γερουσίας, κ.Χάρι Ριντ, υπήρξε απόλυτα σαφής ότι η Ουάσιγκτον έχει απόλυτη ανάγκη να κινηθεί μαζί με την Ευρώπη, όχι μόνο για την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων, αλλά κι επειδή διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα της. 
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Γκάουκ: Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές


Χειλάς Νίκος

Δεν είναι να τον ζηλεύεις. Με την τριήμερη επίσκεψη του στην Ελλάδα, που αρχίζει σήμερα, ο Γιόακιμ Γκάουκ, επιχειρεί τον τετραγωνισμό του κύκλου: Από τη μια να φανεί  αρεστός στους οικοδεσπότες του, από την άλλη να μην ικανοποιήσει καμιά από τις βασικές απαιτήσεις τους.
Το φόντο γι αυτό είναι ότι οι ελληνογερμανικές σχέσεις δεν ήταν ποτέ χειρότερες τα τελευταία 20-30 χρόνια, από ότι σήμερα. Κι αυτό για τρεις δομικούς λόγους:
Πρώτον, λόγω των τεράστιων σκανδάλων διαφθοράς στην Ελλάδα από τα τέλη της δεκαετίας του 80, που αποκαλύφθηκαν λεπτομερειακά ιδίως τους τελευταίους μήνες, και στα οποία συμμετέχουν κυρίως γερμανικές εταιρίες, εξοπλιστικές και μη (Ferrostahl, Siemens, κλπ.) - απόρροια ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου με έντονα χριστιανοδημοκρατικά χαρακτηριστικά  που συνυφάνθηκε σε στιλ γκραν γκινιόλ με το ελληνικό πελατειακό κράτος.
Δεύτερον, λόγω των μνημονίων, επίσης γερμανικής κοπής, που έχουν κυριολεκτικά διαλύσει την ελληνική κοινωνία.
Και τρίτον, λόγω του προβλήματος των επανορθώσεων από την εποχή της γερμανικής Κατοχής, το οποίο, παραμένοντας άλυτο, δηλητηριάζει καθημερινά τις σχέσεις των δυο χωρών.
Και για τα τρία αυτά θέματα, στα οποία η Γερμανία έχει να δώσει, ο γερμανός πρόεδρος δηλώνει αναρμόδιος. Η αρμοδιότητα γι αυτά, λέει, ανήκει αποκλειστικά στη γερμανική κυβέρνηση. Ο ίδιος αρκείται στον εγκωμιασμό  δευτερευόντων (αλλά όχι άχρηστων!) προγραμμάτων μάρκας Φούχτελ: τη μεταφύτευση του γερμανικού δυαδικού συστήματος επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα, τη μεταφορά γερμανικής τεχνογνωσίας στην ελληνική αυτοδιοίκηση, την αδελφοποίηση γερμανικών με ελληνικές πόλεις, και πάει λέγοντας.
Η έλλειψη αρμοδιότητας δεν του απαγορεύει βέβαια να εκφράσει άποψη. Κι αυτό θα κάνει σίγουρα και στην Ελλάδα, αν οι δημοσιογράφοι του θέσουν σχετικά ερωτήματα. Οι απαντήσεις του είναι προβλέψιμες: Για τα μνημόνια έχει θετική γνώμη. Και για το θέμα της διαφθοράς θα παραπέμψει στα δικαστήρια.
Εκεί που θα έχει ανυπέρβλητες δυσκολίες είναι το θέμα των αποζημιώσεων, οι οποίες έχουν περιοριστεί πλέον  επίσημα στην εξόφληση του αναγκαστικού κατοχικού δανείου. Στο θέμα αυτό ο κ.Γκάουκ είναι κυριολεκτικά «ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές» - δεν φέρνει τίποτα σχετικό μαζί του. Και η Αθήνα, πρωτοστατούντος του Ευάγγελου Βενιζέλου, θα αποφύγει μάλλον να του ζητήσει λογαριασμό.
Σύντομη αναφορά στα δεδομένα: Το Βερολίνο μπορούσε να ισχυρίζεται μέχρι πρότινος -  χωρίς σπουδαίες αντιρρήσεις από γερμανικούς νομικούς θεσμούς - ότι το θέμα των αποζημιώσεων έχει διακανονιστεί οριστικά από το σύμφωνο «2+4» του 1990 (μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, ΗΠΑ, Αγγλίας, Γαλλίας και της τότε Σοβιετικής Ένωσης) και δη με την έννοια ότι δεν υποχρεώνεται να ικανοποιήσει καμιά από τις απαιτήσεις των πρώην κατεχόμενων χωρών. Έως ότου, προ ολίγων μηνών, ήρθε η επιστημονική επιτροπή της γερμανικής Βουλής και αποφάνθηκε, ότι υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, ο ισχυρισμός δεν έχει απόλυτη ισχύ: Η Ελλάδα όπως και οποιαδήποτε άλλη χώρα έχουν το ίδιο δικαίωμα να υποστηρίζουν το αντίθετο, ήτοι ότι δικαιούνται επανορθώσεων. Ένα νομικό αδιέξοδο δηλαδή, από το οποίο μπορεί προφανώς να βγει κανείς μόνο με πολιτικά μέσα – με διακρατικές συμφωνίες.
Όμως ο κ.Γκάουκ δεν παίρνει υπόψη του αυτή τη νομική ανατροπή. Όπως συνεχίζει, επικαλούμενος την ετεροδικία των κρατών (σ.σ.: δεν επιτρέπει σε πολίτες μιας χώρας να κάνουν δικαστικές αγωγές εναντίον ξένου κράτους), να αγνοεί και τα νομικά προηγούμενα στο θέμα της καταβολής αποζημιώσεων στα θύματα και τους απογόνους των θυμάτων, όπως, για παράδειγμα, την απόφαση των ελληνικών δικαστηρίων υπέρ της αποζημίωσης των θυμάτων του Διστόμου.
Το μόνο που θα πρέπει να αναμένονται λοιπόν το ερχόμενο τριήμερο θα είναι λόγια α οδύνης και της αισχύνης– το πολυπόθητο «συγνώμη» για τα εγκλήματα των δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα, που περιμένουν να ακούσουν από δεκαετίες από κάποιο γερμανό πρόεδρο οι ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις, δεν πρόκειται μάλλον να βγει από τα χείλη του.
Ακόμη λιγότερο θα πρέπει να αναμένεται μια μεγάλη συμβολική χειρονομία, όπως εκείνη του Βίλι Μπαντ το 1970 στη Βαρσοβία, ο οποίος για να εκφράσει τον αποτροπιασμό του για τα ναζιστικά εγκλήματα, γονάτισε για λίγο μπροστά στο μνημείο για το γκέτο των Εβραίων της πόλης.
Και καλύτερα φυσικά να μην το κάνει. Τέτοιες χειρονομίες έχουν νόημα, όταν συνδέονται με ριζική πολιτική στροφή: Τότε, από εκείνη του ψυχρού πολέμου στην περίφημη Οστ-πολιτίκ, που περιλάμβανε, δίπλα στο πλέγμα των αποζημιώσεων, τη διασφάλιση των μεταπολεμικών πολωνικών συνόρων και τη διατήρηση της ειρήνης.
Ο κ.Γκάουκ δεν έχει όμως κατά νου οποιαδήποτε στροφή. Το αντίθετο μάλλον. Το πιο πιθανόν είναι ότι θα εξάρει τις «θυσίες του ελληνικού λαού» συν το πλεόνασμα του 2013 και θα ενθαρρύνει τον Αντώνη Σαμαρά να συνεχίσει να βαδίζει ακούραστα στον τραχύ «δρόμο των μεταρρυθμίσεων».
Αυτό σημαίνει όμως παράταση των δομικών προβλημάτων στις ελληνογερμανικές σχέσεις. «Τσάμπα» ταξίδι – ο τετραγωνισμός του κύκλου αναβάλλεται για άλλη φορά.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

"Μαζέψτε" την τρόικα, ακούστε τον ΣΥΡΙΖΑ, φτιάξτε ελληνική οικονομική πολιτική


Ήρθε πλέον η στιγμή να επαναπροσδιορίσει η κυβέρνηση τη σχέση της χώρας με την τρόικα και να περιορίσει τις παρεμβάσεις της, εφόσον έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και καθώς η Ευρώπη αναγνωρίζει και κάποιες δικές της αστοχίες, αλλά και κάποιες επιτυχίες της ελληνικής προσπάθειας, αλλά και έχει ουσιαστικά προσυμφωνηθεί η επιμήκυνηση του χρεόυς, η μείωση των επιτοκίων και η χρηματοδότηση με 10-15 δισ χωρίς όρους.
 
 Φυσικά, ούτε η προσπάθεια πρέπει να σταματήσει, ούτε οι διαρθρωτικές αλλαγές - τουλάχιστον οι σημαντικές  που αφορούν τον δημόσιο τομέα - πρέπει να αναβληθούν. Όμως οι παρεμβάσεις της τρόικας στην βιομηχανική πολιτική, σε ένα πλήθος φορολογικών θεμάτων, στο ύψος των μισθών και των συντάξεων και σε διάφορα άλλα ζητήματα που δεν σχετίζονται άμεσα με το δημοσιονομικό ζήτημα, πρέπει να ελεγχθούν. Είναι αδιανόητη για παράδειγμα η παρέμβαση της τρόικας στα μέτρα της κυβέρνησης για τη μείωση του κόστους του ρεύματος για τη βιομηχανία. Λένε οι τροικανοί ότι τα μέτρα είναι κρατική ενίσχυση και δεν συνάδουν με το ευρωπαικό δίκαιο. Από που και ώς που κάνει τέτοιου είδους εκτιμήσεις η τρόικα; Διαθέτει νομικές γνώσεις και αρμοδιότητες να κρίνει ζητήματα ευρωπαικού δικαίου; Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να την αγνοήσει, να προχωρήσει άμεσα στη λήψη των μέτρων που αφορούν τη σωτηρία της ελληνικής βιομηχανίας και αν χρειασθεί να καταφύγει στα ευρωπαικά δικαστήρια για να επιλυθεί το ζήτημα - αν υπάρχει. Αν δεν το κάνει, σε λίγες εβδομάδες δεν θα υπάρχει ελληνική βιομηχανία.  Αντίθετα με αυτά που λέει η τρόικα, αυτό που πράγματι είναι καραμπινάτη κρατική ενίσχυση και το οποίο έχει επιβαρύνει τον προυπολογισμό με 700 εκατομύρια ευρώ ζημιά, είναι η ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Όμως επειδή η Γερμανία είναι η κορυφή στις επιδοτήσεις αυτές (μοιράζει 22 δισ επιδοτήσεις) στις βιομηχανίες της, η τρόικα κάνει πώς δεν βλέπει. 

Η κυβέρνηση λοιπόν θα πρέπει να περιορίσει τις παρεμβάσεις της τρόικας, να βάλει κόκκινες γραμμές εκεί που άλλου είδους μέτρα είναι αναγκαία και να περιορίσει τη ζημιά που γίνεται σε βασικούς τομείς της οικονομίας. Για να το κάνει όμως αυτό, πρέπει πρώτα να σχεδιάσει μια δική μας, ελληνική πολιτική για την οικονομία και την ανάπτυξη. Δεν πρόκειται ποτέ οι Ευρωπαίοι να χαλαρώσουν τα λουριά που μας έχουν περάσει, αν εμείς δεν σχεδιάσουμε και δεν εφαρμόσουμε μια δική μας πολιτική που να είναι συμβατή με τους στόχους του ελλείμματος και του χρέους, αλλά παράλληλα να διευκολύνει τη λειτουργία της οικονομίας, να αποκαθιστά τη ρευστότητα και να οδηγεί στην ανάπτυξη.
Και εδώ η κυβέρνηση έχει ξαφνικά μια ανέλπιστη βοήθεια από τον ΣΥΡΙΖΑ. Χθές οι επικεφαλής του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσαν τα μέτρα που θα πάρουν αν κυβερνήσουν για την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και φορολογικά μέτρα αλλά και άλλα που αφορούν και τη μικρή επιχειρηματικότητα. Πολλά από τα μέτρα αυτά είναι σωστά και θα μπορούσε κάλλιστα η σημερινή κυβέρνηση να τα υιοθετήσει. Και το λέω αυτό, επειδή μέχρι στιγμής ο μεν υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος (επιτυχώς) το δε υπόλοιπο οικονομικό επιτελείο, ουσιαστικά, δεν παράγει κανενός είδους πολιτική. Το υπουργείο Οικονομικών προσπαθεί να μαζέψει τους φόρους - με άκομψο, άδικο και συχνά εξωφρενικό τρόπο- το υπουργείο Ανάπτυξης βρίσκεται σε βαθειά χειμερία νάρκη, τα υπόλοιπα υπουργεία είναι αδρανή και μόνο κάποιοι υπουργοί παριστάνουν ότι ασκούν πολιτική, φέρνονατς τα πάνω κάτω χωρίς λόγο, για να δείξουνε "έργο" καθοδηγούμενοι μόνο από τις τηλεοπτικές κάμερες.
Καθώς λοιπόν η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να παράγει δική της πολιτική, καλό θα είναι να αντιγράψει κάποια από τα μέτρα που προτείνει η αντιπολίτευση και να συνθέσει - αν είναι σε θέση - μια ελληνική πολιτική που θα διορθώνει τα εγκλήματα που έγιναν στον φορολογικό τομέα, θα αποκαθιστά τη ρευστότητα της οικονομίας και θα δημιουργεί τις βάσεις για μια έστω και μικρή ανάπτυξη.
Μπορεί πολλές από τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ να είναι ακατάλληλες για την σημερινή συγκυρία, άλλες να μην εντάσσονται στο πλαίσιο της ευρωπαικής πολιτικής και άλλες να διατυπώνονται μόνο για να ικανοποιήσουν τα αυτιά της ουτοπικής αριστεράς, αλλά η αλήθεια είναι ότι και ο Δραγασάκης και ο Σταθάκης και ο Μηλιός και ο Τσακαλώτος, οικονομικά γνωρίζουν, επαφή με την κοινωνία και τις επιχειρήσεις έχουν, και το ευρωπαικό πλάισιο αντιλαμβάνονται. Οι δυο πρώτοι δε, είναι και απόλυτα προσγειωμένοι στη λογική του εφικτού χωρίς ακραίες ή ουτοπικές απόψεις που ορισμένες φορές εκφράζουν οι δυο τελευταίοι. Δεν είναι δηλαδή καθόλου σαφές στους ασχολούμενους με την οικονομία, σε ποιό επίπεδο μπορούν να θεωρηθούν καλύτεροι από αυτούς μερικοί σημερινοί υπουργοί και υφυπουργοί, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί τελείως άχρηστοι και χωρίς καμία αμφιβολία, άχρηστοι. 
Για να μπορέσει λοιπόν η οικονομία να περάσει σε μια νέα φάση, αυτό που πρέπει να κάνει ο Σαμαράς, είναι να μελετήσει τις προτάσεις της αντιπολίτευσης και όσες βρίσκονται στα συρτάρια από δικά του στελέχη, να διαμορφώσει ένα εφαρμόσιμο πρόγραμμα, οικονομικής πολιτικής που να διορθώνει τις αδικίες και να βελτιώνει τη λειτουργία της αγοράς και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, να το παρουσιάσει στην τρόικα οριοθετόντας και τις δικές της παρεμβάσεις και τέλος - είναι απολύτως και άμεσα αναγκαίο - να προχωρήσει σε έναν καλοσχεδιασμένο ανασχηματισμό, στέλνοντας στο σπίτι τους τους άχρηστους. Έτσι και τη χώρα θα βοηθήσει και τις εκλογές μπορεί να κερδίσει.

Γρηγόρης Νικολόπουλος

nikolopoulos@reporter.gr


Πηγή:www.reporter.gr

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πως χρησιμοποιούν οι Έλληνες ηλεκτρονικούς υπολογιστές και διαδίκτυο

Πως χρησιμοποιούν οι Έλληνες ηλεκτρονικούς υπολογιστές και διαδίκτυο
Το 60,4% των πολιτών της χώρας ηλικίας 16-74 ετών χρησιμοποίησε ηλεκτρονικό υπολογιστή, το πρώτο τρίμηνο πέρυσι, ενώ το 59,9% του πληθυσμού έκανε και χρήση του διαδικτύου. Αυτό προκύπτει από την έρευνα χρήσης τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας που πραγματοποιήθηκε για το 2013 από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).
Ειδικότερα, η συντριπτική πλειονότητα των συνδέσεων στο διαδίκτυο από την κατοικία είναι ευρυζωνικές συνδέσεις. Από το α' τρίμηνο 2012, η μεγαλύτερη αύξηση (6,8%) καταγράφεται στην περιφέρεια Αττικής και η μικρότερη στην περιφέρεια της Κεντρικής Ελλάδας (1,5%).
Αναφορικά με τον πληθυσμό της χώρας και τη χρήση του διαδικτύου:
  • Περισσότεροι από 6 στους 10 άνδρες χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, και σχεδόν η ίδια αναλογία εμφανίζεται και στις γυναίκες.
  • Έντονες, όμως, είναι οι διαφοροποιήσεις που παρατηρούνται στις ηλικιακές ομάδες. Περισσότεροι από 9 στους 10 ηλικίας 16-24 ετών χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και μόλις 1 στους 10 ηλικίας 65-74 ετών.
ilikies040314
Εξίσου έντονες είναι οι διαφοροποιήσεις που παρατηρούνται στις πληθυσμιακές ομάδες διαφορετικών βαθμίδων εκπαίδευσης. Χρησιμοποιούν το διαδίκτυο 9 στους 10 από όσους έχουν ολοκληρώσει υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης (ΤΕΙ, ΑΕΙ, μεταπτυχιακά/διδακτορικό), 7 στους 10 από όσους έχουν ολοκληρώσει μεσαίο επίπεδο εκπαίδευσης (απόφοιτοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ινστιτούτων επαγγελματικής κατάρτισης) και λίγο περισσότεροι από 2 στους 10 από όσους έχουν χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης (δεν έχουν ολοκληρώσει καμία βαθμίδα εκπαίδευσης, απόφοιτοι πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και γυμνασίου, κατώτερων τεχνικών σχολών). Τακτική θεωρείται η χρήση του διαδικτύου τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και πραγματοποιείται από το 93,3% όσων χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο το α' τρίμηνο του 2013, ποσοστό αυξημένο κατά 1,7% σε σχέση με το 2012 (91,7%).
Οι παράγοντες κινδύνου, ώστε ένα άτομο να αποκλείεται από την ηλεκτρονική ενσωμάτωση (e-inclusion), είναι:
  • Η ηλικία,
  • το επίπεδο εκπαίδευσης,
  • η ασχολία.
Συγκεκριμένα, κάποιος θεωρείται ότι κινδυνεύει να αποκλειστεί από την ηλεκτρονική/τεχνολογική ενσωμάτωση, εάν:
  • Ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 55-74 ετών (τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας αποκλείονται από την έρευνα),
  • δεν έχει ολοκληρώσει καμία εκπαιδευτική βαθμίδα ή έχει ολοκληρώσει δημοτικό, γυμνάσιο ή κατώτερες τεχνικές σχολές,
  • δεν είναι εργαζόμενος (άνεργος, συνταξιούχος ή άλλες περιπτώσεις μη οικονομικά ενεργού ατόμου).
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας:
  • Ποσοστό 29,2% του πληθυσμού ηλικίας 16-74 ετών αντιμετωπίζει κίνδυνο αποκλεισμού από την τεχνολογική ενσωμάτωση λόγω της ηλικίας.
  • Ποσοστό 34,1% του πληθυσμού ηλικίας 16-74 ετών αντιμετωπίζει κίνδυνο αποκλεισμού από την τεχνολογική ενσωμάτωση λόγω του επιπέδου εκπαίδευσης.
  • Ποσοστό 49,4% του πληθυσμού ηλικίας 16-74 ετών αντιμετωπίζει κίνδυνο αποκλεισμού από την τεχνολογική ενσωμάτωση λόγω της ασχολίας του, συγκεκριμένα δε επειδή δεν εργάζεται.
ipologiste040314
Στους λόγους χρήσης του διαδικτύου, η αναζήτηση πληροφοριών και υπηρεσιών παραμένει, όπως και το 2012, στην κορυφή της λίστας των δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου, με ποσοστό 83,4%, ενώ η online ανάγνωση ειδήσεων σε ιστοσελίδες, εφημερίδες και περιοδικά είναι η δεύτερη περισσότερο πραγματοποιούμενη δραστηριότητα, με ποσοστό 77,1%.

Σε σχέση με το 2012, η μεγαλύτερη αύξηση καταγράφεται στην πώληση αγαθών ή υπηρεσιών μέσω δημοπρασιών με τοποθέτηση διαφήμισης σε ιστοσελίδα όπως το e-Bay (+47,5%), στην πραγματοποίηση κλήσεων ή βιντεοκλήσεων μέσω του διαδικτύου, με χρήση προγραμμάτων όπως το Skype (+14,2%) και στις τραπεζικές συναλλαγές (+7,8%).

Περίπου 3 στους 10 συνδέονται στο διαδίκτυο εν κινήσει (εκτός κατοικίας και χώρου εργασίας), από φορητή συσκευή. Ειδικότερα, το 26,7% του συνολικού πληθυσμού ηλικίας 16-74 ετών και το 44,7% όσων χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο το α' τρίμηνο του 2013, συνδέθηκαν εκτός της κατοικίας και του χώρου εργασίας τους, με χρήση κινητού τηλεφώνου ή smart phone, φορητού υπολογιστή (laptop, notebook, netbook ή tablet) ή άλλης φορητής συσκευής (PDA, MP3 player, e-book reader, φορητή κονσόλα παιχνιδιών κλπ), παρουσιάζοντας αύξηση 18,7% και 9,3%, αντίστοιχα, σε σχέση με το α' τρίμηνο του 2012. Η μεγάλη αύξηση που καταγράφεται στη χρήση ασύρματων δικτύων (WiFi) για σύνδεση στο διαδίκτυο στην κατοικία, καταγράφεται και για την εν κινήσει χρήση από φορητές συσκευές.
enkinisi040314
Σχετική σταθερότητα καταγράφεται στη χρήση υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, καθώς 4 στα 10 άτομα, ηλικίας 16-74 ετών, χρησιμοποίησαν, τη χρονική περίοδο Απριλίου 2012 - Μαρτίου 2013, για προσωπική χρήση τις υπηρεσίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Οι συγκεκριμένες υπηρεσίες περιλαμβάνουν κάθε συναλλαγή των πολιτών με δημόσιες υπηρεσίες μέσω του διαδικτύου, για προσωπική χρήση. Ειδικότερα, συναλλαγές αναφορικά με υποχρεώσεις των πολιτών (φορολογική δήλωση κλπ), επίσημα έγγραφα (αστυνομική ταυτότητα, πιστοποιητικό γέννησης κλπ), υπηρεσίες εκπαίδευσης (δημόσιες βιβλιοθήκες, πληροφόρηση και εγγραφή σε σχολεία ή ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα), υπηρεσίες δημόσιας υγείας (προγραμματισμός ραντεβού, χορήγηση ιατρικών βεβαιώσεων, πιστοποιητικό νοσηλείας ή εξέτασης ασθενούς κλπ).

Τέλος, όσον αφορά στο ηλεκτρονικό εμπόριο, παρατηρείται ότι 3 στα 10 άτομα, ηλικίας 16-74 ετών, που έχουν οποτεδήποτε χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο, έκαναν κατά το α' τρίμηνο του 2013 κάποια ηλεκτρονική αγορά ή παραγγελία αγαθών ή υπηρεσιών. Τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που αγοράστηκαν ή παραγγέλθηκαν μέσω του διαδικτύου, για προσωπική χρήση κυρίως, ήταν:
  • Είδη ένδυσης και υπόδησης- αθλητικά είδη 36,2%
  • Ταξιδιωτικές υπηρεσίες (εισιτήρια, ενοικίαση αυτοκινήτου κλπ) 27,8%.
  • Ηλεκτρονικές συσκευές (βιντεοκάμερες, φωτογραφικές μηχανές, κινητά τηλέφωνα, τηλεοράσεις, DVDs, κλπ) 24,9%.
  • Οικιακά είδη (έπιπλα, παιχνίδια, είδη τέχνης, ηλεκτρικές οικιακές συσκευές, κλπ) 21,4%.
  • Εισιτήρια για εκδηλώσεις (συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφοι, κλπ) 21,1%.
  • ∆ιαμονή σε καταλύματα (ξενοδοχεία, δωμάτια, διαμερίσματα, κλπ) 20,3%.
ipologistes040314


Πηγή:www.reporter.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τα δύσκολα μετά τις ευρωεκλογές



Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Ουκρανία: Ποιός μπλοφάρει καλύτερα;


Του Κώστα Ράπτη 


Όπως σε κάθε αντίστοιχη παρτίδα, το ιδιόμορφο γεωπολιτικό πόκερ που παίζουν τις τελευταίες ημέρες οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα κριθεί από το “ποιος μπλοφάρει περισσότερο αποτελεσματικά”. Από αυτή την άποψη, οι ενδείξεις του τελευταίου 24ώρου δίνουν προβάδισμα στον Vladimir Putin. Μια τέτοια εξέλιξη ερμηνεύεται από πολλούς παράγοντες.

Πρώτον, το διακύβευμα για τις δύο δυνάμεις είναι διαφορετικό. Οι ΗΠΑ ενδιαφέρονται να αποσπάσουν οριστικά από την ρωσική επιρροή μια μακρινή χώρα και όχι να αντιμετωπίσουν μια απειλή ασφαλείας. Η Μόσχα αντίθετα, δίνει μάχη “υπαρξιακή” για να αποφύγει την επέκταση του ΝΑΤΟ στα “πλευρά” της και να διατηρήσει το ναυτικό της αποτύπωμα στη Μαύρη Θάλασσα.

Δεύτερον, η ρωσική πλευρά πλαισίωσε τις κινήσεις της με μιαν απειλή χρήσης βίας (πρβ. επιστολή Yanukovic στη Μόσχα να επέμβει, μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις στη δυτική Ρωσία, εκτόξευση διηπειρωτικού πυραύλου την Τρίτη), με στόχο να αποκαλύψει την βασική “μπλόφα” της αμερικανικής πλευράς, για την οποία η στρατιωτική κλιμάκωση δεν “βρίσκεται στο τραπέζι”. (Το ότι η απειλή χρήσης βίας μπορεί να αποτελέσει εργαλείο αποτροπής μιας πραγματικής σύγκρουσης και να εκμαιεύσει διαπραγμάτευση είναι κάτι το οποίο η Ελλάδα οφείλει να θυμάται από την κρίση του Μαρτίου 1987 στο Αιγαίο).

Τρίτον, η βασική αμερικανική επιδίωξη να απομονωθεί η Ρωσία έρχεται αντιμέτωπη με ένα αντικειμενικό όριο: δηλ. την όλο και μεγαλύτερη “αλληλεξάρτηση” των μεγάλων δυνάμεων στο σύγχρονο κόσμο, όπως την περιέγραψε ο Putin στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου μετά την κλιμάκωση της κρίσης. Αυτό πρακτικά μεταφράζεται στην απροθυμία των χωρών της Ε.Ε. να υιοθετήσουν οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας – είτε αυτό αφορά την Γερμανία η οποία αντιπροσωπεύει το 30% του ευρω-ρωσικού εμπορίου είτε τη Βρετανία η οποία, όπως αποκάλυψε η διαρροή εσωτερικού υπομνήματος της κυβέρνησης Cameron, αγωνιά για το τρεφόμενο από ρωσικά κεφάλαια City. Αφήνοντας κατά μέρος τους λεονταρισμούς του Ρώσου προεδρικού συμβούλου Sergei Glazyev ο οποίος διατύπωσε την “προσωπική άποψη” ότι σε περίπτωση κυρώσεων, η Μόσχα θα πρέπει να ξεφορτωθεί τα αμερικανικά ομόλογα που διακρατεί (ενδεχόμενο που και μόνο η ανακίνησή του πλήττει το ρούβλι), θα πρέπει να έχει κανείς κατά νού ότι οι ευρω-ρωσικές συναλλαγές αφορούν κυρίως υδρογονάνθρακες και οποιαδήποτε αναστάτωση στις τιμές θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις για την ευρωπαϊκή ανάκαμψη (αλλά όχι για τα δημοσιονομικά της Ρωσίας).

Τέταρτον, είναι αρκετοί οι παίκτες οι οποίοι για πολιτικούς λόγους κάθε άλλο παρά ενδιαφέρονται να προσχωρήσουν σε ένα μέτωπο απομόνωσης της Ρωσίας: όχι μόνο η Κίνα, που άφησε το στίγμα τηςμε τια διακριτικές διατυπώσεις της διπλωματίας της και την τηλεφωνική επικοινωνία Xi-Putin, αλλά και χώρες της G7, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία (η τελευταία επί των ημερών του Shinzo Abe επιδιώκει “ισότιμη σχέση” με τους Αμερικανούς συμμάχους και καλλιεργεί, ως αντίβαρο στην κινεζική ισχύ τον “στρατηγικό διάλογο” με τη Μόσχα, παραβλέποντας ακόμη και το ζήτημα των Κουρίλων νήσων που χωρίζει τις δύο πλευρές μεταπολεμικά).

Πέμπτον, η ρωσική διπλωματία αντιγράφει βασικά ρητορικά σχήματα της Δύσης, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας “ανθρωπιστικής επέμβασης” στην Ουκρανία, εάν η κατάσταση εκτραχυνθεί, επικαλούμενη διαρκώς τη Συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου που εκπόνησαν οι υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλίας και της Πολωνίας, απονομιμοποιώντας ως “εξτρεμιστική” τη νέα εξουσία στο Κίεβο, υπαινισσόμενη ότι υπήρξε ξένη επέμβαση - ώστε να μην είναι δυνατή η επίκληση του Μνημονίου της Βουδαπέστης του 1994 που καθιστούσε τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Ρωσία συνεγγυητές της ακεραιότητας της Ουκρανίας κ.ο.κ. (Ο συντονισμός, οι επικοινωνίες και η εκπαίδευση των ένοπλων διαδηλωτών στην Πλατεία Ανεξαρτησίας “ήταν πολύ επαγγελματικός, θυμίζοντας ειδικές δυνάμεις” σχολίασε δηκτικά ο Putin).

Έκτον, η Δύση δεν έχει την πολυτέλεια να επωμισθεί το κόστος διάσωσης της Ουκρανίας από την κατάρρευση. Πρόκειται για το στοιχείο που καθορίζει τους ρωσικούς σχεδιασμούς μεσοπρόθεσμα, καθώς η αναμενόμενη διαρκής επιδείνωση της ουκρανικής οικονομίας και ενδεχομένως οι κοινωνικές αντιδράσεις από τα μέτρα που θα επιβάλει το ΔΝΤ, εκτιμάται στο Κρεμλίνο ότι θα υπονομεύσει ταχύτατα τους νέους Ουκρανούς ιθύνοντες και θα ξανανοίξει το παιχνίδι.


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

«Καμπανάκι» για τους αιώνιους φοιτητές

EUROKINISSI/ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος εξέφρασε σήμερα την πρόθεσή του να εφαρμόσει τον σχετικό νόμο που προβλέπει διαγραφή όσων έχουν υπερβεί κατά πολύ τα κανονικά έτη φοίτησης.


Την πόρτα της εξόδου από τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ θα δουν περίπου 180.000 «αιώνιοι» φοιτητές τον Ιούνιο, σε περίπτωση που έως τότε δεν έχουν καταφέρει να πάρουν πτυχίο.
Ο υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος εξέφρασε σήμερα την πρόθεσή του να εφαρμόσει τον σχετικό νόμο που προβλέπει διαγραφή όσων έχουν υπερβεί κατά πολύ τα κανονικά έτη φοίτησης.
Με διαγραφή απειλούνται όσοι φοιτητές εισήχθησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση πριν από το 2006.
Ο κ. Αρβανιτόπουλος εξήγησε ότι την τελευταία διετία έχουν υπάρξει νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε με διπλές εξεταστικές να δοθεί το περιθώριο σε όσους έχουν καθυστερήσει να τελειώσουν τις σπουδές τους, να το πράξουν.
«Δεν μπορούμε να συντηρούμε αυτήν την κατάσταση, εισαχθέντες πριν από το 2006 που συμπληρώνουν σχεδόν δεκαετία, να παραμένουν στα πανεπιστήμια», πρόσθεσε.
Όπως είπε ο υπουργός Παιδείας, είναι θέμα τάξεως και είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει και με το κόστος για τον φορολογούμενο πολίτη.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Με δύο μέτρα και δύο σταθμά η Τρόικα στα stress tests


του Κωνσταντίνου Μαριόλη

Χωρίς... υποχωρήσεις συνεχίζεται το πολιτικό παιχνίδι που έχει ξεσπάσει στις τάξεις της Τρόικας και κρατάει σε ομηρία τον τραπεζικό κλάδο, επιβεβαιώνοντας πλήρως τις πληροφορίες του Capital.gr, που ήθελαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εμμένει στην κατεύθυνση της υιοθέτησης εξαιρετικά ακραίων καταστάσεων για την αξιολόγηση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών.

Το ΔΝΤ, μέσω του εκπροσώπου του στην Τρόικα κ. Τόμσεν, διατηρεί τις αντιρρήσεις του για τον τελικό “λογαριασμό” και ανεβάζει τον πήχη, περίπου κατά 2,5 δισ. ευρώ, πάνω από τις εκτιμήσεις της BlackRock και της Τράπεζας της Ελλάδος. Την ίδια ώρα, οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Κομισιόν... νίπτουν τας χείρας τους.

Στην ουσία, η Τρόικα αναιρεί τον ίδιο της τον εαυτό. Γιατί, όπως σημειώνουν τραπεζικοί κύκλοι, όλα τα μοντέλα και οι παραδοχές της άσκησης είχαν αποφασιστεί από κοινού – μεταξύ Τρόικας και ΤτΕ - πριν δοθούν στην BlackRock. Αυτό αποτελεί, εξάλλου, ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς και το σημείο στο οποίο βασίζεται ο διοικητής της ΤτΕ και προτίθεται να προχωρήσει το αργότερο έως την ερχόμενη Παρασκευή σε μονομερή ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

Ο κ. Προβόπουλος δείχνει αποφασισμένος να πάρει πάνω του την επίλυση του γόρδιου δεσμού για τις τράπεζες, καθώς οι ενστάσεις της Τρόικας, και ειδικότερα της πλευράς του ΔΝΤ, εκτιμώνται – και είναι αν συγκριθούν με τις αρχικές παραδοχές – υπερβολικές. Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δείχνει να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στη διοίκηση της ΤτΕ, καθώς έχει ανάψει το πράσινο φως για την υιοθέτηση μίας σειράς παραμέτρων, με «φόντο» την ευρωπαϊκή άσκηση. Άλλωστε, από την πρώτη στιγμή η διοίκηση της ΤτΕ βρισκόταν σε ανοιχτή γραμμή με την ΕΚΤ, με αποτέλεσμα να επικρατεί η αντίληψη ότι ο Μάριο Ντράγκι συναινεί, παρά το γεγονός ότι αυτό δεν εκδηλώθηκε στις δύο συναντήσεις με την Τρόικα.

Η ελληνική πλευρά θεωρεί, λοιπόν, ότι οι αγορές θα αντιδράσουν θετικά στην ανακοπίνωση των «τεκμηριωμένων αποτελεσμάτων» καθώς κατανοούν πλήρως τις ιδιαίτερες πτυχές του ζητήματος. Είναι κάτι που πιστεύεται ότι θα φανεί αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της μελέτης, καθώς τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την ελληνική οικονομία είναι ανάλογα, αν όχι καλύτερα, με τις αρχικές παραδοχές, βάσει των οποίων διεξήχθη η άσκηση προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων από την ΤτΕ.

Ο κ. Προβόπουλος είχε την ευκαιρία κατά τη χθεσινή συνάντηση με τους επικεφαλής της Τρόικας να πιστοποιήσει ότι οι διαφωνίες παραμένουν, παρά το γεγονός πως η δεύτερη αξιολόγηση των δανειακών χαρτοφυλακίων από την BlackRock, βασίστηκε στην ίδια ακριβώς μεθοδολογία (εκτιμώμενες πιστωτικές ζημιές- CLPs) με την πρώτη άσκηση, ενώ συμπεριέλαβε και τα χαρτοφυλάκια των θυγατρικών των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό.

Ανώτερα τραπεζικά στελέχη, από την πλευρά τους, εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για τη στάση του ΔΝΤ που απειλεί να «μπλοκάρει» σημαντικές εξελίξεις για τον εγχώριο κλάδο. Εκτιμούν παράλληλα, ότι η διαφωνία του Ταμείου λειτουργεί ως μοχλός πίεσης προς την ευρωπαϊκή πλευρά, αφού όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά, το “παιχνίδι εξελίσσεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο και για μία ακόμη φορά θύμα είναι η ελληνική οικονομία”.

Το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή πλευρά (Eurogroup/ΕΚΤ) δεν ενεργοποιεί τα συμπεφωνημένα, συντηρεί μία κόντρα που αντανακλάται στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την Τρόικα. Αφορμή για το ΔΝΤ αποτελεί η ολιγωρία της κυβέρνησης στην υλοποίηση των προαπαιτούμενων μεταρρυθμίσεων. Έτσι το Ταμείο υποβαθμίζει τις πιθανότητες ανάκαμψης και ζητά να αντικατοπτριστεί η στασιμότητα αυτή στα stress tests, αυξάνοντας τις κεφαλαιακές ανάγκες για όλες ανεξαιρέτως τις τράπεζες. Με άλλα λόγια, το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι η μη προώθηση των μεταρρυθμίσεων απαιτεί μία πιο αυστηρή αντιμετώπιση των οικονομικών προβλέψεων.

Βέβαια, τα ίδια στελέχη χαρακτηρίζουν ανούσιες τις συγκεκριμένες αιτιάσεις και τονίζουν με νόημα ότι οι τράπεζες θα περάσουν πολύ γρήγορα στον απευθείας εποπτικό έλεγχο της ΕΚΤ, συνεπώς αυτή είναι η Αρχή που έχει τον τελευταίο λόγο, με δεδομένο μάλιστα ότι τα ευρωπαϊκά stress tests βρίσκονται σε εξέλιξη και κατά κάποιο τρόπο «υπερκαλύπτουν» την εγχώρια άσκηση.

Σε ό,τι αφορά την στάση των ευρωπαϊκών συνιστωσών της Τρόικας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φέρεται να έχει συμφωνήσει στον καθορισμό του ελάχιστου ορίου του δείκτη κυρίων βασικών ιδίων κεφαλαίων στο 8% (που ισχύει για τις ευρωπαϊκές τράπεζες) από 9% (που ίσχυε για τις ελληνικές βάσει μνημονίου) βάζοντας τους ελληνικούς ομίλους στην ίδια αφετηρία με τις υπόλοιπες 124 τράπεζες ενόψει των πανευρωπαϊκών stress tests.

Αν οι κεφαλαιακές ανάγκες διαμορφωθούν εντέλει κοντά στα 6 δις. ευρώ, τότε σύμφωνα με πληροφορίες, τα κεφάλαια που θα χρειαστεί η Eurobank «αγγίζουν» τα 2,8 δισ. ευρώ, της ΕΤΕ βρίσκονται πέριξ των 2 δισ. ευρώ, ενώ πολύ χαμηλότερα ποσά αφορούν τις υπόλοιπες τράπεζες.

Στα τεχνικά χαρακτηριστικά, η άσκηση, όπως είχε συμφωνηθεί με την Τρόικα, διενεργήθηκε σε τέσσερις βασικούς άξονες: α) την αξιολόγηση ενεργητικού - Asset Quality Review (AQR), που είχε στόχο την αξιολόγηση τόσο της ποιότητας του δανειακού χαρτουφλακίου όσο και των πρακτικών δανειοδοτήσεων κάθε τράπεζας, β) την αξιολόγηση των στοιχείων (DIV), βάσει της οποίας ελέγχθηκαν η επάρκεια, η ποιότητα και η εγκυρότητα των στοιχείων που διατηρούν οι τράπεζες για τους πελάτες τους, γ) οι προβλέψεις για τις πιστωτικές ζημιές (Credit Loss Prοjections-CLP) που αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο της άσκησης και δ) την αξιολόγηση των προβλέψεων (LLP), κατά την οποία έγινε σύγκριση των προβλέψεων κάθε τράπεζας με τα CLPs της BlackRock, για κάθε στοιχείο του ενεργητικού.


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Μνημόνιο και στις... προεκλογικές παροχές


ΒΕΤΟ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΩΣ ΤΟ EUROGROUP


Απαγορευτικό στις προεκλογικές προσδοκίες της κυβέρνησης έβγαλαν οι επικεφαλής της τρόικας, βάζοντας φρένο στην επιθυμία του Αντώνη Σαμαρά να προχωρήσει σε προεκλογικές παροχές, «επιστρέφοντας» μέρος του πλεονάσματος και την ίδια στιγμή να έχει στα χέρια του μια θετική συμφωνία με την τρόικα σχετικά με την αποδέσμευση των δόσεων που περιμένει η χώρα.
Οι δανειστές, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, έχουν θέσει βέτο από την πρώτη στιγμή για τη διανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος, καθώς εκτιμούν ότι:
* Το ζήτημα του δημοσιονομικού κενού για το 2014 δεν έχει κλείσει οριστικά, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις από την ελληνική πλευρά, καθώς εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν την επιστροφή των περικοπών από τους μισθούς ενστόλων, δικαστικών κ.ά. Η τρόικα, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, επιβάλλει στην κυβέρνηση να διατηρήσει μέρος του πλεονάσματος ως «μαξιλάρι» ώστε να καλυφθούν οι όποιες ανάγκες προκύψουν από αυτές τις αποφάσεις.
* Το πρωτογενές πλεόνασμα δεν είναι βιώσιμο, καθώς οφείλεται σε έκτακτα έσοδα, ενώ την ίδια ώρα εκκρεμούν τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για το 2015 και 2016, ώστε να καλύψουν τις «τρύπες» του προϋπολογισμού.
* Η ύπαρξη χρηματοδοτικού κενού από τα μέσα του 2014, το οποίο θα οδηγήσει σε νέο δάνειο και νέο Μνημόνιο, δεν συνάδει με τις επιθυμίες της κυβέρνησης να προχωρήσει σε παροχές.
Παράλληλα όμως με τις προεκλογικές φιλοδοξίες της κυβέρνησης, η τρόικα προσγείωσε και τις προσδοκίες σχετικά με την επίτευξη συμφωνίας ώς το Eurogoup της 10ης Μαρτίου, ώστε η κυβέρνηση να προχωρήσει χωρίς το βάρος των διαπραγματεύσεων στην προεκλογική της εκστρατεία.
Οπως έχει γράψει ήδη από το Σάββατο η «Ε», οι δανειστές έχουν διαμηνύσει στην κυβέρνηση ότι δεν θα υπάρξει τελική συμφωνία ώς τη Δευτέρα, καθώς όλα τα θέματα παραμένουν ανοιχτά πάνω στο τραπέζι.
Παρά τις αρχικές αισιόδοξες δηλώσεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, ότι οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρωθούν στην ώρα τους, χθες ανώτατος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι η κυβέρνηση αναμένει από την τρόικα «κατ' ελάχιστο μια δήλωση επαρκούς προόδου», τονίζοντας παράλληλα ότι «τα χρονικά περιθώρια στενεύουν» και εάν δεν έχει εξασφαλιστεί η συγκεκριμένη δήλωση ή δεν έχει υπάρξει κατάληξη στις διαπραγματεύσεις ώς την Κυριακή η κυβέρνηση θα επιδιώξει να δοθεί η έγκριση για τη δόση μέσω τηλεδιάσκεψης των υπουργών Οικονομικών σε ένα έκτακτο Eurogroup, μετά τις 10 Μαρτίου και πριν από το άτυπο Eurogroup της 1ης Απριλίου.
«Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία ώς τη Δευτέρα με την τρόικα για το Eurogroup, γιατί υπάρχουν αρκετά θέματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν» είπε ακόμη η ίδια πηγή και παραδέχτηκε ότι το θέμα των τραπεζών επηρεάζει συνολικά την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.
Πλέον η κυβέρνηση ρίχνει όλο το βάρος της στην προσπάθεια να αποσπάσει μια «επί της αρχής τεχνική συμφωνία», που θα ανάβει το «πράσινο φως» στο Eurogroup της Δευτέρας να λάβει πολιτική απόφαση για την έγκριση της δόσης, η οποία στη συνέχεια θα εκταμιεύεται τμηματικά, ανάλογα με την υλοποίηση των δεσμεύσεων.
Ωστόσο, αυτό το σενάριο σημαίνει την ύπαρξη νέων προαπαιτούμενων δράσεων, η υλοποίηση των οποίων θα συνδεθεί με την εκταμίευση των υπο-δόσεων, όπως είχε αποφασιστεί και στο Eurogroup του Ιουλίου του 2013 για την «κουρεμένη» δόση των 6,8 δισ. ευρώ.
Μέσα σε αυτό το αρνητικό κλίμα για την έκβαση των διαπραγματεύσεων, στελέχη του υπουργείου Οικονομικών επιμένουν ότι πλέον δεν υπάρχει στο τραπέζι η λήψη νέων μέτρων για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού του 2014, καθώς τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην τρόικα αποδεικνύουν ότι έχει καλυφθεί η «τρύπα» στον προϋπολογισμό.
Ανοιχτό βέβαια παραμένει το θέμα των μέτρων που θα περιλαμβάνει το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο ώς το 2017, το οποίο αναμένεται να συζητηθεί την Παρασκευή και το Σάββατο μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας.
Χθες, καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας υπήρξαν διαδοχικές συσκέψεις της τρόικας με κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τους ελεγκτές, ώστε να βρεθεί η χρυσή τομή αναφορικά με τις μεταρρυθμίσεις του ΟΟΣΑ, την κινητικότητα όπου εκκρεμούν ακόμα 4.000 ονόματα για να επιτευχθεί ο στόχος, τις απολύσεις στο Δημόσιο, με την τρόικα να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι 1.600 υπάλληλοι για τους οποίους εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις για να επιστρέψουν στις υπηρεσίες τους, να καλυφθούν με νέες απολύσεις, την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9% από το καλοκαίρι.
Ωστόσο, κορυφαίο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου σημείωσε πως εντός της κυβέρνησης για τα θέματα της διαπραγμάτευσης υπάρχει συμφωνία, όπως π.χ. για το γάλα, τα φάρμακα, τα εργασιακά, τις ομαδικές απολύσεις κ.λπ.
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Χωρίς καμιά προειδοποίηση: Ξεκινούν οι κατασχέσεις καταθέσεων για χρέη στο Δημόσιο


 

Σε κατασχέσεις όσων οφείλουν εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία θα προχωρήσει η κυβέρνηση. Πώς θα γίνεται η διαδικασία
Σε πλήρη λειτουργία αναμένεται να τεθεί ο μηχανισμός ηλεκτρονικής επίδοσης κατασχετηρίων σε τράπεζες, εντός των δύο επόμενων εβδομάδων.
Τουτέστιν, οι αναγκαστικές κατασχέσεις υπολοίπων τραπεζικών λογαριασμών από όσους έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο θα γίνονται σε χρόνο ρεκόρ, δηλαδή ακόμη και μέσα σε μερικές ημέρες από την επίδοση του κατασχετηρίου, ενώ με το σημερινό σύστημα απαιτούνται μήνες.
Το υπουργείο Οικονομικών επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να αυξήσει άμεσα τα φορολογικά έσοδα.
Οι αρμόδιοι υπάλληλοι των 65 εφοριών στις οποίες υπάρχει δικαστικό τμήμα θα προχωρούν σε ηλεκτρονικό αίτημα προς τις τράπεζες μέσω της ειδικής ηλεκτρονικής υπηρεσίας "Μητρώο καταθετών" για να πληροφορηθούν τα τραπεζικά υπόλοιπα του οφειλέτη.
Οι τράπεζες θα τους απαντούν μέσα σε μερικές ημέρες για τα υπόλοιπα των τραπεζικών λογαριασμών τους και στη συνέχεια η εφορία θα εκδίδει και θα αποστέλλει με ηλεκτρονικό τρόπο κατασχετήριο στην τράπεζα.
Η τελευταία θα πρέπει εντός μερικών ημερών να αποδώσει τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό του Δημοσίου. Μάλιστα, η όλη διαδικασία θα γίνεται χωρίς καμία ειδοποίηση του οφειλέτη καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να "σηκώσει" τα χρήματα και το Δημόσιο να μην εισπράξει.
Σύμφωνα με αρμόδια στελέχη του υπουργείου Οικονομικών η όλη διαδικασία (από την επίδοση έως και την απόδοση των ποσών στο δημόσιο ταμείο) θα πρέπει να ολοκληρώνεται το πολύ σε 16 ημέρες.


 
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Στο Παρίσι στραμμένα τα βλέμματα για την κρίση στην Ουκρανία


Στο Παρίσι στραμμένα τα βλέμματα για την κρίση στην Ουκρανία
Διπλωματικός πυρετός για την αποκλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία   (Φωτογραφία:  Reuters )

Παρίσι, Γαλλία
Στη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας, των ΗΠΑ και ευρωπαϊκών χωρών στο Παρίσι είναι στραμμένα τα βλέμματα, καθώς εκεί θα κυριαρχήσει το θέμα της ουκρανικής κρίσης.

Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, μαζί με τον βρετανό ομόλογό του, Ουίλιαμ Χέιγκ και τον ουκρανό ΥΠΕΞ, Αντρέι Ντέσιτσα, ξεκίνησαν τη συζήτηση για τα επόμενα βήμα που πρέπει να γίνουν στην Ουκρανία, εν αναμονή της άφιξης του ρώσου ομολόγου τους, Σεργκέι Λαβρόφ.

Ωστόσο, δεν είναι ακόμη ξεκάθαρο εάν ο Λαβρόφ θα δεχτεί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον ουκρανό υπουργό Εξωτερικών.

Ο βρετανός ΥΠΕΞ, ωστόσο, υποσχέθηκε ότι θα γίνει «κάθε δυνατή διπλωματική προσπάθεια» για να φέρουν τη Ρωσία και την Ουκρανία σε άμεσο διάλογο.

Ο Χέιγκ τόνισε ότι οι εκπρόσωποι της Ρωσίας δεν εμφανίστηκαν νωρίτερα στη συνάντηση της λεγόμενης Ομάδας Συμφωνίας της Βουδαπέστης (Ουάσινγκτο, Λονδίνο, Μόσχα, Κίεβο). Ο βρετανός ΥΠΕΞ, ωστόσο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Λαβρόφ με τον Ντέσιτσα να συναντηθούν αργότερα μέσα στην ημέρα μετά τη λήξη της διεθνούς διάσκεψης που διεξάγεται στο Παρίσι.

Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, πηγαίνει στην κρίσιμη συνάντηση, επαναλαμβάνοντας τη θέση της Μόσχας ότι βάση της λύσης πρέπει να είναι η συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου.

Πρόκειται για τη συμφωνία στην οποία είχαν φτάσει ο Βίκτορ Γιανουκόβιτς και τα κόμματα της ουκρανικής αντιπολίτευσης, με τη διαμεσολάβηση των ΥΠΕΞ Γερμανίας, Γαλλίας και Πολωνίας και προέβλεπε τη διενέργεια προεδρικών εκλογών το Μάιο, επιστροφή στο παλιότερο ουκρανικό Σύνταγμα με μειωμένες προεδρικές αρμοδιότητες και σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Η συμφωνία είχε πέσει ουσιαστικά στο κενό όταν το Κοινοβούλιο ψήφισε την καθαίρεση του προέδρου, ο οποίος και εγκατέλειψε το Κίεβο.

Ο Λαβρόφ, όπως αναφέρει το ρωσικό ΥΠΕΞ, «υπογράμμισε ότι η εξομάλυνση της κατάστασης πρέπει να βασίζεται στις αρχές της συμφωνίας της 21ης Φεβρουαρίου, η οποία προέβλεπε συνταγματικές αλλαγές που θα λαμβάνουν υπόψη τις επιθυμίες όλων των περιοχών της Ουκρανίας».
Επίσης, στις Βρυξέλλες συγκαλείται το Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ρωσίας. Η ηγεσία του ΝΑΤΟ έχει επαναλάβει σε όλους τους τόνους πως θεωρεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου τις ρωσικές κινήσεις στην Κριμαία και την έχει καλέσει σε κινήσεις αποκλιμάκωσης.

Η Κομισιόν ενέκρινε πακέτο στήριξης ύψους 11 δισ. ευρώ για την επόμενη διετία προς την Ουκρανία, όπως ανακοίνωσε την Τετάρτη ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μπαρόζο.

Οι ΗΠΑ, επίσης, ετοιμάζονται να εγκρίνουν βοήθεια ύψους ενός δισ. δολαρίων για την Ουκρανία προκειμένου να καλυφθούν τα ενεργειακά χρέη του Κιέβου προς τη Ρωσία.

Γερμανία καλεί Ρωσία να αποκλιμακώσει την ένταση

Την ίδια ώρα, η Γερμανία καλεί τη Ρωσία να συμφωνήσει άμεσα για συγκρότηση ομάδας επαφής και τονίζει ότι εάν η Μόσχα στη σημερινή κρίσιμη συνάντηση δεν εμφανιστεί διαλλακτική τότε το Βερολίνο θα ταχθεί υπέρ των κυρώσεων.

«Στην Κριμαία, λόγω της στάσης της Ρωσίας, έχουμε μια απαράδεκτη που έρχεται σε αντίθεση με τις διεθνείς συνθήκες» τόνισε ο εκπρσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, Στέφεν Ζάιμπερτ και κάλεσε τη Μόσχα να αποφύγει οποιαδήποτε ενέργεια θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την Ουκρανία.

Ο Ζάιμπερτ τόνισε ότι όλες οι πλευρές θα πρέπει να δείξουν αυτοσυγκράτηση και τόνισε ότι η Ρωσία θα πρέπει να δεσμευτεί για την αποκλιμάκωση της κατάστασης στην Ουκρανία.

Πούτιν: Αρνητικές συνέπειες για την τελωνειακή ένωση

Ο ρώσος πρόεδρος με δηλώσεις του τόνισε ότι η ουκρανική κρίση μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την τελωνειακή ένωση που περιλαμβάνει τη Ρωσία, τη Λευκορωσία και το Καζακστάν και καλεί να ληφθούν μέτρα για την προστασία των εξαγωγέων.

Ο Πούτιν ανέφερε επίσης ότι δεν επιθυμεί η πολιτική ένταση να επηρεάσει την οικονομική συνεργασία με τους «παραδοσιακούς εταίρους» της Ρωσίας. «Υπάρχει δεδομένη πολιτική ένταση, δεν πρέπει να επηρεάσει την τρέχουσα οικονομική συνεργασία. Δεν είναι αναγκαίο να επιβαρύνουμε την δύσκολη κατάσταση, έχουμε ανάγκη να συνεργαστούμε με τους παραδοσιακούς μας εταίρους, υπηρετώντας παράλληλα τα δικά μας συμφέροντα φυσικά. Δεν είναι ανάγκη να περιπλέκουμε την κατάσταση» είπε, απευθυνόμενος στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου.


Newsroom ΔΟΛ
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014

Τι συνδέει την τουρκική με την ουκρανική κρίση


Του Κώστα Ράπτη

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama είχε παλαιότερα κατονομάσει τον Τούρκο πρωθυπουργό Tayyip Erdogan ως έναν από τους ξένους ηγέτες με τους οποίους είχε τη στενότερη επικοινωνία. Ωστόσο, τους τελευταίους έξι μήνες οι τουρκο-αμερικανικές σχέσεις είχαν σαφώς μπεί στο ψυγείο.

Οι λόγοι πολλοί: Η άγρια καταστολή του κινήματος του Πάρκου Gezi, η οποία δεν επέτρεπε πλέον την προβολή της Τουρκίας ως “μοντέλου” σύνθεσης του Ισλάμ με τη Δημοκρατία για όλη τη Μέση Ανατολή. Η απροθυμία του Erdogan να προχωρήσει στην αποκατάσταση των σχέσεων της χώρας του με το Ισραήλ, παρά τη “συγγνώμη” Netanyahu για το επεισόδιο του Mavi Marmara, την οποία εκμαίευσε προσωπικά ο Obama. Οι αποκαλύψεις για την στήριξη από την Άγκυρα τζιχαντιστών στη Συρία. Οι συμφωνίες της Τουρκίας με την κουρδική διοίκηση του αυτόνομου βόρειου Ιράκ για εξαγωγή πετρελαίου, ερήμην της κεντρικής κυβέρνησης της Βαγδάτης. Οι υποψίες (που τροφοδοτούσαν τόσο το Ισραήλ όσο και οι Γκιουλενιστές στην Τουρκία) για υπόγεια συνεργασία των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών με το Ιράν, παρά τις αντιτιθέμενες επιδιώξεις των δύο κρατών στην συριακή κρίση. Κυρίως δε, τα σχέδια για αγορά από Τουρκία (χώρα του ΝΑΤΟ) κινεζικών αντιπυραυλικών συστημάτων και μάλιστα από εταιρεία την οποία η Ουάσιγκτον έχει θέσει σε μαύρη λίστα.

Είναι χαρακτηριστική η ευκολία με την οποία ο Erdogan επίρριπτε υπαινικτικά κάθε αμφισβήτησή του στον “υπερατλαντικό δάκτυλο”, φθάνοντας μέχρι του σημείου να απειλεί ότι θα εκδιώξει τον Αμερικανό πρεσβευτή Francis Ricciardone για ανάμιξη στα εσωτερικά της χώρας του.

Και όμως: στις 19 Φεβρουαρίου οι Obama και Erdogan είχαν, με πρωτοβουλία του πρώτου, τηλεφωνική επικοινωνία 90 λεπτών, η οποία, με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις του Λευκού Οίκου, μπορεί να περιγραφεί ως “επίθεση γοητείας” για την αποκατάσταση μαις παλαιάς φιλίας.

Το προφανές ερμηνευτικό κλειδί για αυτή την αλλαγή κλίματος είναι η ουκρανική κρίση. Σε μία συγκυρία κατά την οποία δίνεται ολοφάνερα μάχη με τη Μόσχα για τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας, η Τουρκία ως κλειδοκράτορας των Στενών του Βοσπόρου και χώρα με συμφέροντα στον Καύκασο πρέπει να αναλάβει πλήρως τον παλαιό ψυχροπολεμικό της ρόλο στην περιοχή.

Το στοίχημα είναι μεγάλο, διότι, χωρίς επαρκή κίνητρα η Τουρκία θα μπορούσε να ακολουθήσει την απολύτως αντίθετη κατεύθυνση: να δελεασθεί δηλ. από τον Vladimir Putin στη βάση της ενεργειακής τους συνεργασίας και του κοινού τους φόβου απέναντι στη Δύση, με αποτέλεσμα να προκύψει ο τέλειος για τη Μόσχα αντιπερισπασμός για την προώθηση της επιρροής του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Οι λεονταρισμοί του Erdogan ότι η χώρα του θα μπορούσε να προσχηρήσει στον Οργανισμό της Σαγκάης (τον οποίο ίδρυσαν η Ρωσία και η Κίνα) μπορεί να μην είναι τίποτε περισσότερο από ρητορικό ξέσπασμα απέναντι στο βάλτωμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε. Όμως η ιστορική εμπειρία δεν επιτρέπει να διαγραφεί το ιστορικό προηγούμενο της συμφωνίας Κεμάλ και μπολσεβίκων το 1921, όταν οι δύο διεθνείς παρίες της εποχής προχώρησαν απέναντι στην Entente σε μια σπάνια στην ιστορία των δύο κρατών σύμπραξη. (Η Ελλάδα είχε τότε αποστείλει το Α΄ Σώμα Στρατού στην Ουκρανία στο πλαίσιο της διεθνούς επέμβασης στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο...).

Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία κρατά μέχρι τώρα εξαιρετικά χαμηλούς τόνους ως προς τις ουκρανικές εξελίξεις (σε αντίθεση λ.χ. με τις ηχηρές αντιδράσεις της για την ανατροπή Morsi στην Αίγυπτο). Ούτε ότι ο Αμερικανός αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών William Burns επισκέφθηκε αιφνιδιαστικά την Τουρκία, καθ΄ οδόν προς το Κίεβο.

Το αν ο πολλαπλασιασμός, σε έναν ενδιαφέροντα συγχρονισμό με την ουκρανική κρίση, των καταγγελιών κατά του Erdogan για διαφθορά πρόκειται να έχει ως αποτέλεσμα την έξωση του Τούρκου πρωθυπουργού αποτελεί ακόμη ανοικτό ερώτημα – όπως και το αν, σε περίπτωση πολιτικής επιβίωσής του θα ερμηνεύσει καταλλήλως τα μηνύματα, συντασσόμενος αναφανδόν με το δυτικό στρατόπεδο.

Άλλωστε, η Τουρκία δεν είναι απλώς μία χώρα της Μαύρης Θάλασσας – είναι και χώρα της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, συνδυάζοντας και γεωγραφικά τα δύο μεγάλα μέτωπα (Ουκρανία και Συρία) στα οποία εκτυλίσσεται η τρέχουσα μεγάλη γεωπολιτική αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το ναυάγιο της διάσκεψης “Γενεύη 2”, η ρωσο-αμερικανική συνεννόηση για τη συριακή κρίση αποτελεί παρελθόν, με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov να καταγγέλλει ότι η ΗΠΑ επιλέγουν τη στήριξη των τζιχαντιστών και τους Αμερικανούς ιθύνοντες να ανακαλύπτουν εκ νέου με δηλώσεις τους την πιθανότητα μιας “στρατιωτικής επιλογής”.

Εξ ού και η τηλεφωνική συνομιλία Obama-Erdogan αφιερώθηκε όχι μόνο στην ουκρανική αλλά και στη συριακή κρίση, καθώς και στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού...


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Recent Posts

free counters
single russian women contatore visite website counter
Lamia Blogs