Subscribe Twitter Twitter

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Ανάληψη ευθύνης για την Microsoft απο "Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο" - Ολόκληρη η προκήρυξη



Με προκήρυξή της στον ιστοχώρο indynedia, η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση   "Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο" , ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στα γραφεία της Microsoft.
Η προκήρυξη έχει ως εξής: 


"Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27 Ιουνίου επιτεθήκαμε με παγιδευμένο όχημα στα κεντρικά γραφεία της Microsoft. Εισβάλαμε από την κεντρική είσοδο και πυροδοτήσαμε το παγιδευμένο βαν στο εσωτερικό του κτηρίου, φιλοδωρώντας το με 150 λίτρα βενζίνης. Καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης εξασφαλίσαμε ότι κανένας δεν θα διατρέξει οποιοδήποτε κίνδυνο ενώ αντίθετα με τους ισχυρισμούς διαφόρων δημοσιευμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε όπλα για την ακινητοποίηση του προσωπικού. Ήταν μια πράξη πολέμου, ενάντια στις ύπουλες σιωπές και στην γενικευμένη αιχμαλωσία που παράγει ο σύγχρονος κόσμος.

“Εγκλωβισμένοι στην κοινωνία-φυλακή...”

Μεγαλώνοντας και σπαταλώντας τον χρόνο και το κάθε λεπτό της ζωής μας στη μεγάλη φυλακή, στην πόλη που πνίγει στο άγχος και το στρες εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι τρελό, αντιφατικό που άνθρωποι συνωστίσθηκαν σα ζόμπι ο ένας πάνω στον άλλο μέσα σε γιγάντιες πόλεις. Στα εργοστάσια, στις δουλειές τους, στο τεχνητό πράσινο, μπροστά απ’ τις τηλεοράσεις, στις ουρές στα ταμεία ανεργίας. Στα πρέπει και στους εκβιασμούς.

Οι ρυθμοί εδώ είναι εξοντωτικοί, τα διλήμματα πιο εκβιαστικά από ποτέ, τα ψυχοφάρμακα στο ράφι και τα αντικαταθλιπτικά γιατρεύουν κάθε ασθενή του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Ψυχιατρεία, ψυχολόγοι και ψυχίατροι, φυλακές· μα μήπως δεν είναι και τα σιχαμένα κλουβιά-διαμερίσματα των ανθρωποφάγων πολυκατοικιών που με το δικό τους τρόπο φυλακίζουν το ανθρώπινο συναίσθημα, τη ζωντάνια και την ενεργητικότητα;

Μήπως δεν είναι οι πολύβουες λεωφόροι, οι ήχοι απ’ τα συνεχή κορναρίσματα αυτών που βιάζονται, βιάζονται να κερδίσουν έστω και ένα λεπτό για να φτάσουν πιο γρήγορα στην εργασία τους, στη σχολή τους, στο σημαντικό ραντεβού τους;

Μήπως δεν είναι φυλακή όλο αυτό γύρω σου;

Μήπως δεν είναι κάγκελα οι αναστολές και οι φόβοι, δεν είναι ένα ψυχρό λευκό κελί ο αποτρόπαιος ατομισμός που κλείνει τα μάτια και δεν ακούει;

Μήπως δεν είναι ένας δεσμοφύλακας κι ο καριόλης ο χρόνος που επιβάλλεται πάνω στη ζωή με το πιο βίαιο τρόπο; Το πρόγραμμα, τα ωράρια , τα διαλείμματα που τεμαχίζουν το βίωμα και το εξημερώνουν;

Μήπως χειροπέδες δεν αποτελούν κι προσωπικοί εγωισμοί του καθενός μας, η εγωπάθεια και η αυτό-ανάδειξη; Όσοι πουλάνε μούρη για να καλύψουν τις αδυναμίες τους, να σκεπάσουν έστω και πρόσκαιρα τη φτήνια του καταπιεσμένου εαυτού τους.

Κανείς εδώ δεν είναι ελεύθερος. Ψευδαισθήσεις ελευθερίας ναρκώνουν τους πάντες. Μια ματιά γύρω αρκεί, για όποιον δεν εθελοτυφλεί για να αντιληφθεί ορατές και αόρατες χειροπέδες.

Είναι αλήθεια, ο σύγχρονος κόσμος τα έχει καταφέρει σε μεγάλο βαθμό : έχει εγκαθιδρυθεί στα μυαλά των υπηκόων, στις καρδιές όλων των σκλάβων. Γεγονός που μας κάνει να παραλληλίζουμε το υπάρχον οικοδόμημα μ’ ένα καράβι το οποίο χωρίς καπετάνιο και αρχηγικό πλήρωμα συνεχίζει τη ρότα του ομαλά, χωρίς προβλήματα χάρις τους καλά αλλοτριωμένους ναύτες του.

Εντός και εκτός των τειχών, κοινωνίες παράλληλες, κόσμοι τόσο ίδιοι που φαινομενικά φαντάζουν τόσο μακρινοί.

“...Αιχμάλωτοι στις φυλακές της κοινωνίας – Γκρεμίζοντας τα τείχη”

Το χτύπημα οργανώθηκε ως επείγουσα δράση αλληλεγγύης στην αντάρτισσα Όλγα Οικονομίδου. Η Όλγα τη στιγμή που πραγματοποιήθηκε η επίθεση στη Microsoft συμπλήρωνε 54 μέρες στην απομόνωση εξαιτίας της αμετανόητης άρνησής της να δεχτεί τον εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο.

Δυστυχώς δεν προλάβαμε να δράσουμε στην κρίσιμες συνθήκες του προηγούμενου διαστήματος:

-Της νικηφόρας απεργίας πείνας του αναρχικού επαναστάτη Ράμι Συριανού που επίσης υποβλήθηκε στο βασανιστήριο της απομόνωσης λόγω της ίδιας στάσης του απέναντι στο σωματικό έλεγχο

-Της απεργίας πείνας των αναρχικών συντρόφων Κώστα Σακκά, Αλέξανδρου Μητρούσια και Γιώργου Καραγιαννίδη που απαιτούσαν την άμεση αποφυλάκιση της συντρόφισσάς τους Στέλλας Αντωνίου λόγω προβλημάτων υγείας καθώς και την άρση των κατηγοριών που τους βαραίνουν.

-Της νικηφόρας κυκλικής απεργίας πείνας των μελών της Επαναστατικής Οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς και του αναρχικού Θεόφιλου Μαυρόπουλου που πραγματοποιήθηκε καθώς τα μέλη της Παναγιώτης Αργυρού και Γεράσιμος Τσάκαλος αρνήθηκαν να μεταχθούν στη φυλακή του Δομοκού όπου ο θρασύδειλος αρχιφύλακας Κλιάρης και τα τσιράκια του επιτέθηκαν και ξυλοκόπησαν τους συντρόφους επίσης γιατί αρνήθηκαν το σωματικό έλεγχο.

Η επιλογή του στόχου ήταν φαινομενικά άσχετη με τους δικαστικούς θεσμούς και την καταστολή, όμως ξέρουμε ότι ο αγώνας είναι κοινός και στοχεύει παντού, όπως και ενιαίο είναι το σύστημα τους και δονείται ολόκληρο απ’ τους μικρούς και μεγάλους κραδασμούς της δράσης μας. Θεωρούμε ότι η κατασταλτική επίθεση που συνεχώς δέχονται οι ενεργοί επαναστάτες δεν πρέπει να προσανατολίζει τη δράση αποκλειστικά στη καταστολή αλλά να γίνεται αφορμή για τη διεύρυνση του φάσματος των επιθέσεων μας και του επαναστατικού λόγου.

Και στις δύο πλευρές του τείχους άνθρωποι που πάνε κόντρα στη φυλακή , που δε σκύβουν το κεφάλι. Όσο ψηλό και αν είναι το τείχος που μας χωρίζει,είτε απ’ τη μία πλευρά είτε απ’ την άλλη πάντα θα επικοινωνούμε με τα αδέρφια μας απ’ την απέναντι.

ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ-ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ.

Στέλνουμε τη δύναμη σε όλους τους μαχητές έγκλειστους εντός των κολαστηρίων. Δύναμη σε όλους τους αιχμάλωτους επαναστάτες.

“Τα αποκαΐδια μιας πολυεθνικής”

Το κτίριο της Microsoft λοιπόν επιλέχθηκε γιατί είναι μία απ’ τις ισχυρότερες εταιρίες του κλάδου των υπολογιστών, αυτών των θαυμάσιων και τρομακτικών μηχανών που ξεκίνησαν με στόχο να υποκαταστήσουν την ανθρώπινη νόηση και πλέον σηκώνουν τον καπιταλισμό στις πλάτες τους. Το λογισμικό που αναπτύσσει τρέχει στη συντριπτική πλειοψηφία των υπολογιστών είτε για να αποβλακώνονται οι πιτσιρικάδες στα βιντεοπαιχνίδια είτε για να δώσει πνοή στους υπολογιστές κρατών, εφοριών, στρατών και καπιταλιστικών εταιριών. Στόχο για εμάς αποτελεί κάθε εταιρία που συμμετέχει στο τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα ανεξαρτήτως της συμβολής της.

Και για να μη ξεχνιόμαστε, τα κεφάλαια που συσσώρευσε ο ιδρυτής της Microsoft, Bill Gates, τώρα αποφάσισε να τα επενδύσει στην πυρηνική ενέργεια –για παράδειγμα προέβη στη χρηματοδότηση της κατασκευής νέου και πολλά υποσχόμενου πυρηνικού αντιδραστήρα και μάλιστα μετά τα γεγονότα της Φουκοσίμα. Επενδύει επίσης στα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, μία σύγχρονη απειλή για την ανθρώπινη υγεία και φύση, πουλώντας ελπίδα αλλά χαρίζοντας θάνατο -ένα παράδειγμα από τα πολλά: χιλιάδες αγρότες αυτοκτόνησαν εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας των προϊόντων της Monsanto, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα καταναλώνοντας τα. Στα φάρμακα, στα εμβόλια και στις “παρεμβάσεις” του στον γενετικό κώδικα με σκοπό την στήριξη των αρρωστημένων του ιδεών για την μείωση του πληθυσμού μέσω της αύξησης της υπογεννητικότητας και της αποδυνάμωσης του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου. Και όλα αυτά φυσικά με την βιτρίνα της καταπολέμησης της παγκόσμιας πείνας, της φιλανθρωπίας, της καλύτερης υγείας, της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου, την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Έτσι και αλλιώς η περιουσία του του δίνει την δυνατότητα να αγοράσει και να πουλήσει όποια εξουσία γουστάρει -ένα απλό παράδειγμα; Η φουσκωμένη χρηματοδότηση των μεγαλύτερων δημοσιογραφικών πρακτορείων στον κόσμο από το ίδρυμα Bill and Melinda Gates με σκοπό την προώθηση των επενδύσεων του. Πολτοποίησε έτσι κάθε επιχείρημα διαχωρισμού αθώας και ένοχης τεχνολογίας στον αστικό κόσμο.


“Θάνατος στο τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα”

"Δεν υπάρχει κάτι το στραβό με τη βία ως τέτοια. Σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αν η βία είναι κάτι καλό ή κακό εξαρτάται από το πως χρησιμοποιείται και τους σκοπούς που εξυπηρετεί. Οπότε γιατί οι σύγχρονοι άνθρωποι βλέπουν τη βία σαν κάτι το κατ’ εξοχήν κακό; Έχουν υποστεί μια τεράστια πλύση εγκεφάλου. Οι σύγχρονες κοινωνίες χρησιμοποιούν διάφορους τρόπους προπαγάνδας ώστε να εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να τρομοκρατούνται και να φρίττουν μπροστά στη βία επειδή το τεχνοβιομηχανικό σύστημα έχει ανάγκη από έναν πληθυσμό καθυποταγμένο, φοβισμένο, υπάκουο, δειλό, έναν πληθυσμό που δε θα δημιουργεί προβλήματα και δε θα διαταράσσει την ομαλή λειτουργία του συστήματος. Η εξουσία εξαρτάται άμεσα από την επιβολή της φυσικής ισχύος. Εκπαιδεύοντας τους ανθρώπους πως η βία είναι λάθος (εκτός φυσικά από τη βία που ασκεί το σύστημα μέσω της αστυνομίας ή του στρατού), το σύστημα διατηρεί το μονοπώλιο της φυσικής ισχύος και έτσι κρατά τους ανθρώπους ομήρους του." (Τεντ Καζίνσκι)

Η τεχνολογία σήμερα εκφράζει τη δύναμη του ψευδοβιώματος με την ταυτόχρονη συνεχή επιδίωξη για την πραγμάτωση του ανέφικτου. Με τη δίδυμη αδερφή της την επιστήμη έχοντας θέσει την αναζήτηση της γνώσης στην υπηρεσία της κυριαρχίας είναι οι πιο ακριβοπληρωμένες πόρνες της εξουσίας -η τέχνη σίγουρα τις ζηλεύει. Όλες αυτές οι εταιρίες του τεχνοβιομηχανικού συμπλέγματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το οικονομικό και πολιτικό σύστημα. Έχοντας τον ρόλο του δημιουργού και του διαχειριστή του σύγχρονου κόσμου αναθέτουν στην εξουσία την διάθεση και χρήση των προϊόντων τους με κοινό σκοπό την επιβολή του ολοκληρωτικού ελέγχου, την διατήρηση των ισορροπιών αλλά και των αντιφάσεων και φυσικά το κέρδος. Δεν ξέρουμε λοιπόν αν το προϊόν είναι αθώο, χρήσιμο ή ευεργετικό, η διάθεση του όμως έχει σίγουρα σαφή και ξεκάθαρη στόχευση. Και έχουν στοχεύσει με μεγάλη ακρίβεια. Από ολόκληρες ζωές ζώων βουτηγμένες στο βασανιστήριο για τα πειραματόζωα στα εργαστήρια, μέχρι τις πυρηνικές επιθέσεις και δοκιμές, από την υποκλοπή των προτιμήσεων του ανθρώπου- καταναλωτή και την πώληση τους σε πολυεθνικές, μέχρι την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων για την σκιαγράφηση των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών και την πώληση τους σε μυστικές υπηρεσίες, από τη συνεχή υποδούλωση του ατόμου στην τεχνολογική φυλακή μέχρι την καταστροφή του πλανήτη...

Η πληροφορική, η πρακτική εφαρμογή των μαθηματικών, έχει πλέον την δυνατότητα προσομοίωσης της πραγματικότητας μέσα σε ένα εικονικό περιβάλλον. Η στέρηση συναισθημάτων και απολαύσεων, η αποξένωση και η αλλοτρίωση, η κενότητα και η ματαιότητα της ύπαρξης μπορούν πια να πνιγούν μέσα στις ψευδαισθήσεις που μηχανές παράγουν. Την στιγμή που πληκτρογραφώ αυτό το κείμενο δίπλα μου δεκάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας είναι κολλημένοι σε μία οθόνη, προσαρμόζουν την συμπεριφορά τους μέσα από ένα παιχνίδι, κάποιοι μάλιστα ζούνε μέσα από αυτό. Αναζητούν την προσωπική επαφή, την φιλία και την ερωτική γνωριμία μέσα σε ένα site κοινωνικής δικτύωσης. Και όλο αυτό σε μια μόνο γωνιά του πλανήτη, και τις γωνιές αυτές τις αυξάνουμε εμείς καθημερινά με γεωμετρική πρόοδο. Αν τώρα ελέγχουν τα συναισθήματα και την κοινωνικότητα μας, αν τώρα κατευθύνουν την διάθεση και την σκέψη μας, πόσο μακριά είναι ο καιρός που θα ελέγχουν ολοκληρωτικά και τις αισθήσεις μας; Πόσο μακριά είναι ο καιρός που θα νομίζουμε ότι βλέπουμε ένα όμορφο τοπίο, θα μυρίζουμε ένα λουλούδι, θα ακούμε τα κύματα της θάλασσας ή θα αγγίζουμε τον/την σύντροφό μας αλλά πίσω από όλα αυτά θα κρύβεται ένα ψηφιακό κατασκεύασμα και ο κώδικας ενός καλογραμμένου προγράμματος; Δεν πρέπει να χάσουμε τον χρόνο μας περιμένοντας μια απάντηση...

...Ξεκινώντας από τα εργαλεία και τις μηχανές, την ανάπτυξη της πολεοδομίας, τη βιοτεχνολογία, τη νανοτεχνολογία, αλλά και τις κοινωνιολογικές τεχνικές, όπως η προπαγάνδα και ο έλεγχος της ψυχολογίας...

Χάπια που αλλάζουν διάθεση, αγοραπωλησίες εικονικών αντικειμένων, ηλεκτρονικοί υπολογιστές ενσωματωμένοι μέσα μας να ελέγχουν την υγεία μας και να χορηγούν την κατάλληλη θεραπεία και στρατιωτικά ρομπότ που εκπαιδεύονται σε τακτικές μάχης. Μηχανές που διαβάζουν τη σκέψη, εμφυτεύματα τσιπ σε εγκεφάλους ζώων και ανθρώπων, έλεγχος των συναισθημάτων μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, είναι κατευθύνσεις έρευνας, όχι σε κάποια ανήλιαγα μπουντρούμια μυστικών υπηρεσιών, αλλά στα ηλιόλουστα εργαστήρια των ερευνητικών κέντρων, των πανεπιστημίων και των εργαστηρίων των τεχνολογικών πολυεθνικών κολοσσών. Ένα εντυπωσιακό και τρομακτικό ταυτόχρονα μέλλον πλησιάζει με ταχύτητα το παρόν.

Χιλιάδες μυαλά έχουν πουληθεί και σκέφτονται για λογαριασμό της εξουσίας. Για να γίνει η καθεστηκυία τάξη ισχυρότερη. Με πρόσχημα τα οφέλη της ιατρικής, την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, την προστασία του περιβάλλοντος και εκμεταλλευόμενοι την φυσική τάση του ανθρώπου για γνώση δημιουργούν την τεχνολογία της καθυπόταξης μέσω του ελέγχου της σκέψης, τα ισχυρά τους έξυπνα όπλα, τόσο για να ανθούν οι οικονομίες τους μέσα από σφαγές όσο και για να χτυπήσουν όσους αντιστέκονται καθιστώντας το επαναστατικό όραμα ακόμα πιο μακρινό. Όσο μας θυμώνει άλλο τόσο μας θλίβει η θυσία της ροπής του ανθρώπου στην εξέλιξη και δημιουργίας, στον βωμό της κυριαρχίας και της επιβολής. Δεν οραματιζόμαστε ένα κόσμο που ο καθένας πρέπει να πιάσει ένα γκασμά για να δουλέψει την γη, ούτε επιδιώκουμε να γυρίσουμε χίλια χρόνια πίσω, πράγμα έτσι και αλλιώς ανέφικτο. Επιθυμούμε την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του ατόμου στο απόλυτο μέσα σε ένα κόσμο που η γνώση και η εμπειρία θα υπάρχουν ελεύθερα και δεν θα είναι προνόμιο μιας εξουσιαστικής κλίκας και εργαλείο μιας οικονομικής στρατηγικής. Σε ένα κόσμο χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς ειδικούς και ανειδίκευτους. Πιστεύουμε ακράδαντα στο μεγαλείο των επιτευγμάτων της ανθρώπινης διανόησης αλλά το δέος μας μετατρέπεται σε απογοήτευση και οργή όταν διαπιστώνουμε πόσο εύκολα η τελευταία ξεγελάστηκε.

Όλος ο σύγχρονος τρόπος ζωής όμως, καταρρέει ολοκληρωτικά χωρίς τις υλικοτεχνικές υποδομές που τρέφουν και συντηρούν το ολοένα επεκτεινόμενο τερατούργημα όπως το ηλεκτρικό ρεύμα ή το πετρέλαιο. Το νήμα της ζωής του λοιπόν παραμένει τόσο ισχυρό που μπορεί να σπείρει το θάνατο με το πάτημα ενός κουμπιού -πυρηνικές κεφαλές- και τόσο ανίσχυρο ώστε να καταρρεύσει πλήρως με χαοτικές συνέπειες στην περίπτωση που αποκοπεί η τροφοδότηση του. Η βασιλεία του τρόμου και της επίπλαστης ευτυχίας εξαρτάται από τη θέση που λαμβάνουμε στις πολεμικές προκλήσεις τις νέας αυτοκρατορίας. Εξέγερση ή υποταγή, άνθρωπος ή υπάνθρωπος, πόλεμος ή αυτοκτονία.

Ο θανατηφόρος πολιτισμός ταυτισμένος με το έκτρωμα της σύγχρονης τεχνολογίας, σίγουρα δεν πρέπει να έχει ένα πολιτισμένο θάνατο. Βαθιά ανάσα ως το τέλος και ξεκινάμε λοιπόν...


“ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ”

’’Σχεδόν ανεξάρτητος για λίγες ώρες ακόμα, μετά θα δώσω φωνή στο πυροκροτητή, θα ανακαλύψω τους εχθρούς μου που για εσάς βρίσκονται σε απόσταση και αφού τους καθαρίσω θα γίνω καταζητούμενος , αλλά τώρα που τους ψάχνω εγώ, οι καταζητούμενοι είναι αυτοί.’’

Επανάσταση, κινήματα, προοπτική, λέξεις που έρχονται από μακριά για να θυμίσουν αυτό που ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ή ΕΓΙΝΕ. Λέξεις που τα αόριστα νοήματά τους εξορίζουν την ουσία στη σφαίρα του μακρινού -παρελθοντικού ή μελλοντικού. Σημασία έχει το πως ζει κανείς στο εδώ και στο τώρα. Σημασία έχει η προσπάθεια της κάθε ατομικότητας να νικήσει στο μεγαλύτερο εφικτό την εξουσία μέσα του, δίπλα του, γύρω του.

Όπως έχει γραφτεί πολλές φορές η θεωρία απλά επιβεβαιώνει την πράξη. Κούφια λόγια, θεωρητικές ακροβασίες, φανφαριζέ διακηρύξεις. Στα λόγια όλοι μας νικάμε. Μα όταν έρχεται η στιγμή να δράσουμε για να επισφραγίσουμε τις θεωρητικές μας πρακτικές τότε οι αναστολές εμποδίζουν, οι αναβολές εκτοπίζουν, οι φόβοι κυριεύουν.

Δράση σημαίνει ρήξη. Ρήξη με τον φοβισμένο σου εαυτό, ρήξη με την εκάστοτε κυρίαρχη αξία, ρήξη με την αδράνεια. Απομάκρυνση απ΄ την ως έχει δοσμένη πραγματικότητα. Δράση δεν σημαίνει μόνο ένας εμπρησμός, μια εκτέλεση, μια πορεία. Η δράση ορίζεται ως η προσπάθεια εφαρμογής των αντιλήψεων στη σχέση με τον εαυτό ή με τους άλλους, ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΧΕΣΗ.

Για εμάς η ΑΝΑΡΧΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ. Δεν αρχίζει τη στιγμή που τελειώνει η μισθωτή εργασία ή το φοιτητικό πρόγραμμα ΟΥΤΕ τελειώνει την ώρα κάποιας πορείας, αφισοκόλλησης ή ακόμη και επιθετικής ενέργειας όπου “το έργο επιτελέστηκε”.

Όποιος αγωνίζεται δεν έχει ανάγκη από καμία αυτοανάδειξη, από κανένα προφίλ για να “πουλήσει μούρη”. Ο αναρχικός αγώνας είναι εκ' φύσεως ανιδιοτελής, όχι με μια χριστιανικού τύπου θυματοποιημένη ταπεινοφροσύνη, ΑΛΛΑ ΩΣ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΠΟΥ “ΛΕΕΙ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΑ”. Ο αγώνας δεν είναι θέμα συζήτησης στα καφενειακά κουτσομπολιά, στα κενά των φοιτητικών/εργασιακών ωρών, στους μουράτους “αναρχο”-γαμιάδες των Εξαρχείων.

Μακριά από ελιτισμούς.

Μακριά απ’ το lifestyle της μαστούρας που έχει μολύνει τους επαναστατικούς κύκλους.

Μακριά από το ψευδοδίλημμα δημόσιο ή αντάρτικο, φετιχισμούς των μέσων και ανούσιες ρήξεις, κοντά στην πολυμορφία του αγώνα και την ενωτικότητα.

Απέναντι από αντιλήψεις που θέλουν το σκοπό να αγιάζει τα μέσα και ως εκ τούτου υποδαυλίζουν συνεργασίες/φιλίες με στόχο επαναστατικά οφέλη.

Απέναντι από ισοπεδωτικές αντιλήψεις που υποτιμούν τους ανθρώπους υποδαυλίζοντας την προοπτική της εξέλιξής τους, εφαρμόζοντας καθολικές νόρμες για να ερμηνεύσουν την υποτακτική στάση της κοινωνίας στο σύνολο της, δεν τσουβαλιάζουμε ανθρώπους σε σκουπιδοσακούλες.

Εξάλλου ‘ο αναμάρτητος ας ρίξει πρώτος τη πέτρα’. Όποιος νομίζει και θεωρεί τον εαυτό του αμόλυντο/καθαρό έχει αρρωστήσει χωρίς να το ξέρει...

Ο δικός μας αγώνας “αγωνίζεται” καθημερινά μέσα στα μυαλά όσων σκέφτονται ακόμα. Ζυμώνεται από/με τα άπειρα προσωπικά χαρακτηριστικά του κάθε ανθρώπου. Εμπλουτίζεται στο διαφορετικό φάσμα αντιλήψεων μέσα στο κοινωνικό πεδίο. Φτάνει σε αδιέξοδο και αυτοκτονεί στα τείχη των φόβων και της παραίτησης που υψώνονται! Μέχρι κάποιος άλλος να συνεχίσει να παλεύει...

Στην πρώτη γραμμή του αγώνα συναντάμε -έστω και νοητά, ανθρώπους από κάθε γωνιά του πλανήτη που μάχονται με λύσσα για το ακατόρθωτο. Και ανεξαρτήτως πολιτικής ταύτισης σεβόμαστε όλους εκείνους που δίνουν τη ζωή τους γιατί την αγαπάνε και γνωρίζουν πως μία ελεύθερη και επικίνδυνη ζωή αξίζει περισσότερο από μία ζωή σκλάβα πνιγμένη στους συμβιβασμούς με την εξουσία....

...Είναι οι αντάρτες στο Δέλτα του Νίγηρα που μάχονται εναντίον του πολυεθνικού κολοσσού ''shell'' που μολύνει και καταστρέφει τεράστιες εκτάσεις, τα μαχητικά ανατρεπτικά κινήματα που αναπτύσσονται στις ΗΠΑ διεκδικώντας χώρο και χρόνο από τις κρατικές προσταγές της οικονομικής δικτατορίας, η ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση, οι ένοπλοι μαχητές της FARC στην Κολομβία, οι καταλήψεις γης στη Βραζιλία που εκκενώνονται βίαια εν' όψει Ολυμπιακών αγώνων, οι εξεγερμένοι στην Αγγλία, οι Αλήτες των γκέτο της Γαλλίας, η συγκρουσιακές απεργίες των ανθρακωρύχων στην Ισπανία καθώς και οι εξεγερμένοι της Αιγύπτου και της Συρίας που παρά τους χιλιάδες νεκρούς και την καταστολή γεμίζουν τους δρόμους και τις πλατείες των πόλεων, συγκρούονται με τα ένστολα γουρούνια και οπλίζονται ενάντια στο καθεστώς....

...Είναι η εξάπλωση της μαχητικής αναρχίας και η πρακτική της εγκαθίδρυση σε όλα τα επίπεδα από τις μολότοφ στο Σαντιάγο μέχρι τους εμπρησμούς στην Αθήνα και την ένοπλη επίθεση στην Ιταλία, είναι η διάδοση του αναρχικού-επαναστατικού λόγου από δεκάδες άγνωστα συντρόφια....

Τα σημεία που μας διαφοροποιούν είναι πολλά. Όπως η κομματική ιεραρχία των ενόπλων κομμάτων. Πέρα όμως από τις επί μέρους επιλογές αναγνωρίζουμε κάτι βαθιά κοινό με τους αντάρτες της βάσης: Αγώνας και αντίσταση ενάντια στους κυρίαρχους -πάθος για ζωή και ελευθερία.

Ακόμα και με τους αναρχικούς συντρόφους πάντα θα υπάρχουν σημεία διαφωνιών και ρήξεων γιατί στον ανεξούσιο κόσμο μας δεν υπάρχει κοινή γραμμή και ο καθένας τοποθετεί διαφορετικά τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις συμβάσεις και την εξέγερση. Το ζητούμενο είναι να παραμένουμε μία γροθιά απέναντι στον κοινό μας εχθρό.

***********

Η ζωή είναι επανάσταση και αγώνας. Η επανάσταση και ο αγώνας είναι ζωή. Η ζωή είναι εδώ όσο ζούμε, όσο μαχόμαστε, όσο μπορούμε να κοιτάμε τον ουρανό... Όταν αυτή τελειώνει όλα σβήνουν. Μαζί και μαυροκόκκινες σημαίες, σφυροδρέπανα και ιδεολογίες.

Ο αγώνας μας είναι σκληρός,επίπονος και ταυτόχρονα αστείρευτος και ενθουσιώδης. Πηγή της εξέγερσης μας ήταν και θα είναι το βίωμα.

Ο αγώνας μας είναι πολύμορφος. Εκρήγνυται σαν τις βόμβες μας, μυρίζει ατόφιο μολύβι σαν τις σφαίρες μας, εξαπλώνεται σαν τις φωτιές μας, μιλάει στην καρδιά σαν τα κείμενά μας, μολύνει την σάπια πόλη σαν τις αφίσες μας, χαμογελάει στους φίλους μας, ερωτεύεται παράφορα και πολλές φορές κλείνεται στον εαυτό του όπως οι απροσάρμοστοι και οι συνεσταλμένοι.

Ο αγώνας μας είναι η “συνεισφορά” μας στον παγκόσμιο υπόγειο πόλεμο που μαίνεται καθημερινά μέσα και ενάντια στην κοινωνική μηχανή.

Ο αγώνας μας δεν αυτοαναδεικνύεται, δεν χαρακτηρίζεται από ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ.

Ο αγώνας μας δεν υπηρετεί κανένα και καμία. Εκφράζει μόνο τις επιθυμίες και τα θέλω μας. Το μίσος και την ελπίδα μας. Τη χαρά και τη λύπη μας. Τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας.

Ο αγώνας μας σπάει τα τείχη των φυλακών-μπουρδέλων που χτίσανε και επικοινωνεί με τα αδέρφια μας σε όλο τον κόσμο κρατώντας τους συντροφιά στις δύσκολες ώρες του εγκλεισμού.

Ο αγώνας μας είναι πρώτα απ΄ όλα αγώνας ενάντια στις ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ συμβάσεις, ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ φόβους, ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ατέλειες.

Ο αγώνας μας είναι όμορφος και συναρπαστικός γιατί μας χαρίζει στιγμές που ποτέ δεν θα νιώθαμε αν είχαμε ακολουθήσει την γνωστή πεπατημένη του φοιτητή ή του εργαζόμενου.

Ο αγώνας μας είναι παράνομος -όποιο μέσο και αν χρησιμοποιούμε- γιατί ξεπερνάει τα όρια της αστικής νομιμότητας. Γιατί οτιδήποτε εναντιώνεται ολοκληρωτικά στην Εξουσία και στον Πολιτισμό της ήταν, είναι και θα είναι έξω από τα όρια του Νόμου.

Ο αγώνας μας είναι περήφανος και δεν πρόκειται να τον παζαρέψουμε σε καμία αστυνομική ή δικαστική αίθουσα.

Ο αγώνας μας είναι ποτισμένος από το αίμα τόσων και τόσων νεκρών συντρόφων. Τους τιμάμε καθημερινά συνεχίζοντας τον από εκεί που τον άφησαν έχοντας στο μυαλό μας πως κάποια στιγμή θα πάρουμε το “αίμα τους πίσω”.

Στην τελική ο αγώνας μας είναι η προσπάθειά μας να ζήσουμε την Αναρχία στο ΤΩΡΑ, να αφήσουμε πίσω τις συμβάσεις μας, να δημιουργήσουμε αληθινές σχέσεις με τους συντρόφους μας, να μαχαιρώσουμε την άψογη εικόνα του κόσμου τους.


Είναι γιατί οραματιστήκαμε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό απ’ το δικό τους, ένα κόσμο βασισμένο στη συντροφικότητα και στην αλληλεγγύη όπου η γνώση αναπτύσσεται ελεύθερα εν’ αντιθέσει με την εξαρτημένη -από κρατικές, στρατιωτικές και καπιταλιστικές επενδύσεις- επιστήμη.

Ένα κόσμο που οι άνθρωποι ζουν σε αρμονία με το φυσικό κόσμο σε μια συμβιωτική σχέση με τα ζωντανά πλάσματα της γης. Εν’ αντιθέσει με τους εξαρτημένους απ’ τη φυλακή ανθρώπους που παράγει το τεχνοβιομηχανικό σύμπλεγμα που συνεχώς επιτίθεται σε ότι ζει και αναπνέει.

Έναν κόσμο που τα θεμέλια του χτίζουμε στο τώρα μέσα από αναρχικές κοινότητες αγώνα, έναν κόσμο που είναι παράνομο να σκέφτεται και να ονειρεύεται κανείς, πόσο μάλλον να κάνει απόπειρες για να τον βιώσει στο εδώ και τώρα.


Ξεπερασμένα μοτίβα ας δώσουν την θέση τους στην ριζοσπαστική φαντασία. Ας πλάσει ο καθένας την ζωή του μακρυά από μοντέλα και καλούπια.

Ας οδηγήσουμε την πολιτική και τους υποστηρικτές της στο καλάθι των σκουπιδιών. Μα αλήθεια ποιος τόλμησε να δώσει πολιτική αντίληψη και χροιά στην ανθρώπινη συμπεριφορά και συναίσθημα;


‘‘Διανοούμενοι του σήμερα, ηλίθιοι του αύριο,

Δώστε μου το μυαλό που φτάνει για να κινώ τα χέρια μου

Προφήτες και ακροβάτες της επανάστασης

Σήμερα θα το κάνω από μόνος μου χωρίς μάθημα’’

’’Λίγα λόγια για το εκλογικό καρναβάλι’’

Το χτύπημα μας ήρθε λίγο μετά τις εκλογές. Η χαρτογράφηση των κινήτρων των ψηφοφόρων ή μη είναι σίγουρα αδύνατη. Σίγουρα δεν έχουμε την ψευδαίσθηση μιας μεγάλης στροφής προς την αριστερά καθώς κάποιοι απλά είδαν φως και μπήκαν σε μία απόπειρα αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. Το μόνο σημείο λοιπόν στο όποιο διαφέρουν αυτές οι εκλογές με όλες τις προηγούμενες είναι η πολιτικοποίηση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας σε σχέση με την παλιά εποχή της εντελώς αδιάφορης ψήφου (βέβαια μαζί με την καθυστερημένη “ενασχόληση με τα κοινά” ήρθε στο προσκήνιο και η συσσωρευμένη βλακεία μέσα από διλήμματα όπως “χρυσή αυγή ή σύριζα”) . Και σίγουρα πλέον ένα μεγάλο ποσοστό της αποχής δεν μεταφράζεται απλά σε βαρεμάρα του εκλογικού σώματος αλλά σε αντίδραση ή απαξίωση της διαδικασίας, με δύο λόγια μιλάμε για “πολιτικοποιημένη” αποχή, όσο πολιτικοποιημένη μπορεί να είναι βέβαια.

Για όσους όμως κατέβηκαν στο δρόμο δίνοντας στην οργή τους σάρκα και οστά, για όσους νιώθουν την ανάγκη για διέξοδο μεγαλύτερη από ποτέ η γνώμη μας είναι ότι δεν αρκεί μια ψήφος στην φούσκα της καθεστωτικής αριστεράς ούτε η στείρα και ακίνδυνη “διαμαρτυρία” μέσω της αποχής, επιλογές που αποτελούν βαλβίδα αποσυμπίεσης και εκτόνωσης. Προτάσσουμε την ριζοσπαστικοποίηση όλων αυτών που δεν έχουν αντικαταστήσει το μυαλό τους από μία τηλεόραση και ψάχνουν ένα ουσιαστικό τρόπο αντίδρασης και αντίστασης. Την ριζοσπαστικοποίηση της δράσης μέσα στα σχολεία, στους χώρους εργασίας, στις λαϊκές συνελεύσεις και όπου αλλού δραστηριοποιείται κανείς αλλά κυρίως στο κομμάτι του δρόμου. Εκεί που οι συνειδήσεις εμπλουτίζονται, σκεπτικά συναντώνται και ανησυχίες μοιράζονται. Εκεί που το βίωμα παίρνει την θέση της εικονικής πραγματικότητας και ανοίγονται δρόμοι που έχουν θαφτεί επιμελώς. Στις οδομαχίες και στα οδοφράγματα. Σε αυτό το πεδίο που θεωρούμε από τα πιο γόνιμα για την διάχυση της αναρχικής θεώρησης και πρακτικής.

Όσο αφορά τους ψηφοφόρους της χρυσής αυγής είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν ποιους δυναμώνουν. Δικαιολογίες του τύπου “για να αισθάνομαι ασφαλής” ή “για να κάνουν την βουλή Τέξας” δεν αρκούν για να κατευνάσουν τις εχθρικές μας διαθέσεις προς αυτούς. Η συνεχόμενη αύξηση της δυναμικής των φασιστών σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους επειδή ακόμα δεν αποτελούν ένα φαινομενικά σοβαρό κίνδυνο γιατί θα βρεθούμε προ εκπλήξεως και δεν θα είναι κάτι ευχάριστο. Έτσι οι μαχαιροβγάλτες μέλη του κόμματους αυτού ας μην καθησυχάζονται επειδή πλέον θα τους φυλάνε μπάτσοι. Όπως λέει και το ρητό: με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

“Καταπίνοντας την φωτιά... ξερνώντας ακατάληπτα θέλω”

Το σύστημα δεν έχει καταφέρει μόνο να διατηρεί την εξουσία του με τη βία αλλά μέσα απ’ τις δεκάδες γλώσσες που μιλάει έχει καταφέρει να τη διαχύσει και να την αναπαράγει στο σύνολο των κοινωνικών σχέσεων, έτσι λοιπόν σαν αναρχικοί διεξάγουμε έναν επαναστατικό πόλεμο, που για να νικήσει δεν πρέπει μόνο να καταστρέψει τις θεσμικές και άτυπες εξουσιαστικές δομές, αλλά και να χτίσει ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ στο εδώ και στο τώρα, σχέσεις που θα τις χτίσουμε και θα τις υπερασπιστούμε με οδόφραγμα το σώμα μας με οποιοδήποτε κόστος, γιατί αντικατοπτρίζουν όλο μας το είναι, με αίμα και πόνο, με ευτυχία και λύπη, με χαμόγελα και δάκρυα, με αγάπη και μίσος. Σχέσεις που αντικατοπτρίζουν χίλια θέλω και μπορώ ταυτόχρονα. Και αυτό το σύνολο που περιγράφουμε είναι το τσιμέντο από ανθρώπινα συναισθήματα που δεν θα σπάσει ποτέ, γιατί γνωρίζει τη δικαιοπραξία και την αναγκαιότητα του αγώνα, γιατί έχει αναπνεύσει αέρα ελευθερίας και ας βρίσκεται θαμμένο στο μπουντρούμι, γιατί οι σκληροί απολογισμοί συναντούν τις φλογερές ελπίδες, γιατί χτες, σήμερα, αύριο και για πάντα, αυτές οι σχέσεις ήταν είναι και θα είναι το πρόπλασμα για κάτι καλύτερο που αγνοούμε αν και πότε θα έρθει, αλλά πολεμάμε λυσσασμένα γι αυτό γιατί πιστεύουμε βαθιά στους ελεύθερους ανθρώπους.

Γιατί ακόμα και αν σπάσουμε τα μούτρα μας στην πορεία η ατομική μας νίκη ήρθε στην οικοδόμηση αυτών των σχέσεων και η πάλη μας για τη συλλογική βρίσκεται στην εξάπλωση τους, ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. Γιατί αν είχαμε αργήσει στο ραντεβού μας μπορεί να είχαμε χάσει την έφοδο στον ουρανό. Σκοπός μας να χτίσουμε με γερές βάσεις τα θεμέλια της δημιουργικής καταστροφής. Με υλικό την αποστροφή και το μίσος για κάθε τι που κρατάει τους εαυτούς μας αιχμαλώτους στο διεστραμμένο κόσμο των νεκρών αντικειμένων, των άψυχων ψυχών, των αποπλανημένων συνειδήσεων, της γενετικά υπολογισμένης φρίκης, της ψυχρής αποδοχής και των ματωμένων ειδώλων. Ας αφεθούμε στη δίνη των αισθήσεων και των επικίνδυνων επιθυμιών μας.


ΖΗΤΩ Η ΕΞΑΠΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ!

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!


ΥΓ1: Αφιερώνουμε κάθε γραμμή αυτού του κειμένου στους αιχμάλωτους επαναστάτες Μπάμπη Τσιλιανίδη, Δημήτρη Δημτσιάδη, Σωκράτη Τζίφκα. Η επιρροή της σκέψης τους μέσω των καινοτομικών αναλύσεων τους είναι καθοριστική. Μέχρι την αντάμωση...

Υ.Γ2: Την ημέρα του χτυπήματος στην Microsoft τα μέλη της Σ.Π.Φ και ο αναρχικός Θεόφιλος Μαυρόπουλος δικάζονταν για την φράση “Ούτε ένα χιλιοστό πίσω, εννιά χιλιοστά στα κεφάλια των μπάτσων” την οποία και υιοθετήσαμε καθ' ότι μας εκφράζει απόλυτα. Στα πλαίσια της κατασταλτικής εκστρατείας εναντίων των αναρχικών τους χρεώνουν ακόμα και την δική μας ανάληψη ευθύνης για την εμπρηστική επίθεση στο Studio ATA. Αν και συμπτωματικά δώσαμε το δικό μας παρόν στο δικαστήριο αυτό, με το δικό μας τρόπο.

Για να μην ξεχνιόμαστε λοιπόν: Ούτε ένα χιλιοστό πίσω, εννιά χιλιοστά στα κεφάλια δικαστών και εισαγγελέων.

Υ.Γ3: Στέλνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον αναρχικό Μάριο Λόπεζ που τραυματίστηκε από εκρηκτικό μηχανισμό που μετέφερε στο Μεξικό, καθώς επίσης και στους αναρχικούς αιχμαλώτους που κατηγορούνται για συμμετοχή σε επιθέσεις της FAI στην Ιταλία. Η φωτιά μας καίει για όλους σας!


Αποκλίνουσες Συμπεριφορές για την διάδοση του επαναστατικού τερορισμού

- Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο"

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Πρόσκληση στην εκδήλωση απονομής διακρίσεων του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Πελασγίας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΠΕΛΑΣΓΙΑΣ

Πελασγία. Η πλατεία Αγίας Αικατερίνης


Η εκδήλωση απονομής των διακρίσεων του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Πελασγίας, η οποία τελεί Υπό την Αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Ελλάδας -που προσέφερε και τα Διπλώματα- θα λάβει χώρα την Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012, 12.00-14.00, στην Πελασγία, Δήμου Στυλίδας, Νομού Φθιώτιδας. 
Θα πραγματοποιηθεί στο «Πνευματικό Κέντρο» της κωμόπολης, πίσω από το Ναό Αγίας Αικατερίνης, στην ομώνυμη πλατεία, ενώ θα επιδοθούν και Χρυσά Μετάλλια στα Βραβεία, προσφορά κατοίκων.

Προσκαλούμε τους νικητές να προσέλθουν για την παραλαβή των διακρίσεών τους,
και, με την ευκαιρία, να γνωρίσουν τον τόπο μας, την ιστορία και τις ομορφιές της περιοχής,
η οποία αποτελεί τμήμα της αρχαίας Φθίας, των Πηλέα - Αχιλλέα.
Τόπος συνάντησης η Πλατεία Αγίας Αικατερίνης και ώρα 11.30-11.45.

Η Πελασγία βρίσκεται στο μέσον της διαδρομής Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Οι πινακίδες, στην Εθνική Οδό, που οδηγούν ευκολότερα στον τόπο, αναγράφουν: 5 ΧΛΜ. (Από Αθήνα: 1,5 ΧΛΜ. μετά από τα Διόδια Πελασγίας. Από Θεσσαλονίκη: στην πρώτη ευθεία, αμέσως μετά τη διασταύρωση των Αγίων Θεοδώρων και τις «Στροφές Αλεξάκη», πριν τα Διόδια Πελασγίας (απέχουν 4 ΧΛΜ. από το χωριό). 
Από Αθήνα, τον τόπο εξυπηρετούν τα ΚΤΕΛ: ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ (τ/φ: 210-8317147, με εισιτήριο για Πελασγία), ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ (τ/φ: 210-8329585, με εισιτήριο για Αγίους Θεοδώρους κι αποβίβαση στα Διόδια Πελασγίας). Από Θεσσαλονίκη, δύο ΚΤΕΛ: Το πρώτο από Οδό Μοναστηρίου: τ/φ: 2310-595411, ενώ το δεύτερο, πάλι από Οδό Μοναστηρίου: τ/φ: 2310-500111. (Εισιτήριο και Αποβίβαση στα Διόδια Πελασγίας). 
Όποιος χρησιμοποιήσει ΚΤΕΛ να φροντίσει και για το εισιτήριο της επιστροφής του, αλλά να έχει μαζί του και τηλέφωνα των τοπικών ταξί: 697 79 76 858 ή 693 28 98 134 ή 697 68 66 405 ή 693 65 72 743. 

Υπάρχει δυνατότητα διαμονής, στον παραδοσιακό «Ξενώνα Πυθάρια», μέσα στο χωριό (τηλέφωνα: 22380-51901 και 6976978922) και στο «Ξενοδοχείο Γονατά», στην παραλία (τηλέφωνα: 22380 - 51398, 6974365421). Όσοι θελήσουν να μείνουν σε αυτά πρέπει να κλείσουν εγκαίρως δωμάτιο. Εξίσου, υπάρχουν επιλογές για εστίαση εντός του οικισμού και στην παραλία του.
Στη σελίδα του Διαδικτύου:  http://www.pelasgia.blogspot.gr θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες (Ιστορία, ταξί, εστιατόρια κ.λπ.).
Από Αθήνα, μετά από συνεννόηση με το Τουριστικό Γραφείο «ΤΣΟΚΑΣ» τ/φ: 210-6771000 (κος Νίκος Τσόκας), μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή για μεταφορά κι επιστροφή, με δικά σας έξοδα, στην Αθήνα την Κυριακή, 19/8/12, αλλά το δρομολόγιο θα πραγματοποιηθεί εφόσον συμπληρωθεί ορισμένος αριθμός ατόμων. Το ίδιο ισχύει και από Θεσσαλονίκη, με «ΖΟΡΜΠΙΔΗΣ» τ/φ: 2310-685490. 

Με εκτίμηση, Νίκος Μπατσικανής, Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων Λογοτεχνικού περιοδικού «Κελαινώ».
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Ζητείται εθνική αξιοπρέπεια





«Η Κύπρος δεν είναι προς πώληση. Ο κυπριακός λαός έχει αξιοπρέπεια. Μην με προκαλείτε με προβοκατόρικες ερωτήσεις».

Η δήλωση του προέδρου της κυπριακής δημοκρατίας, αναμφισβήτητα έχει πολλούς αποδέκτες προς διάφορες κατευθύνσεις. Ανεξάρτητα από το αν είναι εφικτό στις παρούσες συνθήκες να διατηρήσει ο κυπριακός λαός την αξιοπρέπειά του, ώστε να μην εκποιηθεί η χώρα στους δανειστές, ο συμβολικός αντίκτυπος αυτής της δήλωσης είναι πανίσχυρος. Ακόμη κι αν η Κύπρος-μετά από εκβιασμούς-οδηγηθεί στη θηλιά του ΔΝΤ και των ευρωπαίων νεοαποικιοκρατών ιμπεριαλιστών, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην πλήρη καταστροφή, έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι μια τέτοια εξέλιξη ταυτίζεται με την έλλειψη αξιοπρέπειας.
Τι λέει ακριβώς ο Χριστόφιας; Πρώτα απ’ όλα συνδέει την ηθική με την πολιτική. Υπάρχουν πολιτικές που κατά βάση είναι ανήθικες γιατί παραβιάζουν θεμελιώδη ηθικά συναισθήματα. Δεύτερον, επικαλείται τον λαό όχι ως μια αφηρημένη οντότητα, αλλά ως μια υπαρκτή πραγματικότητα με συγκεκριμένο αξιακό υπόβαθρο. Τρίτον, ταυτίζει την δυνητική εκποίηση της χώρας με την αναξιοπρέπεια του λαού και κυρίως του πολιτικού συστήματος. Για όσους προκαταβολικά θα εγείρουν το επιχείρημα ότι ο Χριστόφιας δεν εκπροσωπεί τον λαό, αλλά τον εαυτό του, θα αντιτείνουμε ότι απηχεί το διάχυτο λαϊκό αίσθημα, που θα μπορούσε να εκφρασθεί ποσοτικά μέσα από ένα δημοψήφισμα, όπως έγινε και στη περίπτωση του σχεδίου Ανάν.
Τα ηθικά συναισθήματα, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος, δεν είναι καλός σύμβουλος για την πολιτική, και ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Έτσι διατείνονται όσοι εμπνέονται από παραδόσεις μακιαβελικού τύπου, κατά τις οποίες η πολιτική δεν έχει καμιά σχέση με την ηθική. Δεν είναι όμως έτσι, για τον απλούστατο λόγο του ότι η πολιτική ως πρακτική, εξυπηρετεί πάντα κάποια συμφέροντα. Το ερώτημα είναι, τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί μια πολιτική ή ένα πολιτικό σύστημα ευρύτερα. Αντίθετα, για την αριστοτελική πολιτική φιλοσοφία η πολιτική είναι πρακτική ηθική που αναφέρεται στην συλλογικότητα. Η ευδαιμονία των πολιτών συνιστά το νομιμοποιητικό στοιχείο κάθε πολιτείας και πολιτικής και η παράβαση αυτού του κανόνα καθιστά την πολιτεία και την πολιτική, ανήθικη. Όμως αυτό που προϋποθέτει η ηθική, είναι μία δέσμευση έναντι της πράξης. Και αυτή η δέσμευση αφορά σε ένα αξιακό πλαίσιο που νοηματοδοτεί την ίδια την πράξη. Σε επίπεδο πολιτειακό, η ηθική δέσμευση αφορά το ίδιο το νομιμοποιητικό της στοιχείο, την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πολιτών. Όμως μια πολιτεία, παράλληλα με την νομική της έννοια, αντιστοιχεί σε μια πραγματικότητα. Όπως η αρχαία πόλη, η χώρα είναι ο χώρος της πολιτείας και αυτή είναι η πατρίδα. Και δεν είναι μόνο τα πεζούλια και οι πέτρες του Βελουχιώτη, αλλά και «οι γενιές που μας την παρέδωσαν ελεύθερη», «ο τρόπος του κοινωνικού βίου» όπως γράφει ο Θουκυδίδης στον επιτάφιο. Είναι η γλώσσα ακόμα και ένα πλήθος κοσμοεικόνων και πολιτισμικών διεργασιών που διαπλέκονται με τη ζωή του κάθε ατόμου και που το εντάσσουν σε ένα διϊστορικό-διαχρονικό όλο.
Αναμφισβήτητα ένας από τους αποδέκτες του μηνύματος του κύπριου προέδρου είναι και η πολιτικο-οικονομική ελίτ της χώρας, που «χωρίς αιδώ» και αξιοπρέπεια, όχι μόνο έχει παραδώσει την εθνική κυριαρχία και έχει μετατρέψει τη χώρα σε αποικία του γερμανικού νεοαποικιακού ιμπεριαλισμού, αλλά επιπλέον, επιδιώκει την εκποίησή του πλούτου και την γενοκτονία των κατοίκων της. Όσο και αν το νεοφιλελεύθερο δόγμα, η ευρωπαϊκή ιθαγένεια και οι ευλογίες της ευρωπαϊκής ελίτ, νομιμοποιούν την εθνική αναξιοπρέπεια, όλοι τούτοι οι απάτριδες «έμποροι των εθνών», οι υπηρέτες των διεθνών τραπεζιτών και των αγορών, είναι καταδικαστέοι από τον ίδιο τον λαό. Και όταν οι εκφοβισμοί, οι εκβιασμοί και η κατατρομοκράτηση, αποδειχθούν ανίκανα μέσα ώστε να συγκρατήσουν την οργή του λαού, θα βρεθούν εκεί που τους αξίζει.
Η αναγγελία της εκποίησης του ΟΣΕ ως ένα από τα άμεσα μέτρα στα οποία θα προχωρήσει η τρόικα της συγκυβέρνησης, ώστε να πεισθούν οι ευρωδικτάτορες για την υποταγή στα κελεύσματά τους, είναι ενδεικτική της πλειοδοσίας σε εθνική αναξιοπρέπεια. Αυτό προετοίμαζε και το «σχέδιο Αρχιμήδης» της ΜΚΟ ΚΑΠΠΑ, των Στουρνάρα και Μάνου, το οποίο έχει υποβληθεί στην εταιρία R. Berger, που συνέταξε το πρόγραμμα «Εύρηκα», αν και γερμανοί νεοεθνικιστές, με συνεχείς δηλώσεις τους επιμένουν στην κατάρτιση ενός προγράμματος τύπου Τρόιχαντ, για εκποίηση με διαδικασίες εξπρές. Και όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι τα κουραφέξαλα περί ανάπτυξης μέσω ιδιωτικοποιήσεων έχουν επιστημονικά καταρριφθεί από ένα πλήθος εμπειρικών ερευνών, τις οποίες είναι αδύνατο να αγνοούν οι εθνικοί εκποιητές. Αυτό που κρύβεται πίσω από τα φληναφήματα της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, της παραμονής στο σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης, της επαναδιαπραγμάτευσης και ανάπτυξης, που ευαγγελίζεται η ελληνική τρόικα, δεν είναι άλλο από την εκποίηση της χώρας σε τιμή ευκαιρίας.
Το κεφάλαιο ναι μεν δεν έχει πατρίδα, αλλά τώρα πια καταστρέφει πατρίδες. Στο επίκεντρο της όποιας αντίστασης, εκτός από το ζήτημα της ταξικής πάλης, πρέπει να υπεισέρχεται το ζήτημα της υπεράσπισης της πατρίδας, του κοινωνικού και εθνικού αυτοκαθορισμού, γεγονός αναπόσπαστο από τον πολιτισμικό αυτοκαθορισμό. Η αναξιοπρέπεια των εθνικών εκποιητών αντίθετα, είναι συνυφασμένη με την πατριδοκαπηλεία και την εκμετάλλευση των εθνικών συμβόλων και εννοιών, ως μέσων χειραγώγησης και κυριαρχίας. Σε κάθε περίπτωση, ζητείται εθνική αξιοπρέπεια.

Σουλτάνης Γρ.

http://moriasegkomion.blogspot.gr/2012/06/blog-post_27.html
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Τα κόμματα του χρέους



Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

UBS: Η Ευρώπη θυμίζει τη δεκαετία του '30 - Στη θέση της Ελλάδας ήταν τότε η Γερμανία και στη θέση της Γερμανίας ήταν η Γαλλία - Η γαλλική απροθυμία για λύσεις είχε οδηγήσει τότε στην κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος



Άγρυπνες νύχτες βλέπει για τους Κεντρικούς Τραπεζίτες ο αναλυτής της UBS, Art Cashin, παραλληλίζοντας αυτά που συμβαίνουν στην Ευρώπη αυτές τις μέρες, με εκείνες που πέρασε το τραπεζικό σύστημα στη δεκαετία του 1930.
"Αυτό που πραγματικά ανησυχεί αυτή τη γενιά των κεντρικών τραπεζών, δεν είναι το κατά πόσον τα εργαλεία μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής που εφαρμόζουν θα λειτουργήσουν. Αυτό που ανησυχεί τους Τραπεζίτες είναι οι ενέργειες των πολιτικών που έχουν την τύχη της Ευρώπης στα χέρια τους, μπορεί να οδηγήσουν το σύστημα σε κατάρρευση για ακόμη μία φορά, όπως τη δεκαετία του '30.
Η κατάσταση στην Ευρώπη σήμερα έχει μια απόκοσμη ομοιότητα με εκείνη της Ευρώπης στη δεκαετία του 1930. Κατά ειρωνικό τρόπο, η Γερμανία ήταν τότε στη θέση που είναι τώρα οι περιφερειακές ευρωπαϊκές χώρες σήμερα. Ήταν φορτωμένη με δημόσιο χρέος, λόγω των αποζημιώσεων που επιβλήθηκαν από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το τραπεζικό της σύστημα ήταν υπό κατάρρευση και σοβαρές κεφαλαιακές ανάγκες, και η οικονομία έπασχε από καλπάζον πληθωρισμόστις αρχές της δεκαετίας του 1920. Έχοντας μεγάλη εξάρτηση από τον εξωτερικό δανεισμό και με κλειδωμένο το μάρκο σε ένα άκαμπτο σταθερό σύστημα συναλλαγματικής ισοτιμίας, δεν τόλμησε να αμφισβητήσει το χρυσό κανόνα υπό το φόβο να προκληθεί μια τεράστια κρίση εμπιστοσύνης. Έτσι με την είσοδο στη δεκαετία της Μεγάλης Ύφεσης και με τις διεθνείς κεφαλαιαγορές ουσιαστικά κλειστές, η Γερμανία δεν είχε άλλη επιλογή παρά να επιβάλει σκληρή λιτότητα. Τελικά, η ανεργία αυξήθηκε στο 35%.
Όπως και σήμερα, στη δεκαετία του 1930 υπήρξε μία σημαντική οικονομία στην Ευρώπη που πήγαινε καλά. Ήταν η Γαλλία. Ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη είχε υποφέρει, η ανεργία στη Γαλλία, όπως στη Γερμανία σήμερα, ήταν σε μονοψήφιο νούμερο. Και η Γαλλία, όπως πάλι η Γερμανία σήμερα, είχε μεγάλα πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών και ήταν σε θέση να ενεργήσει ως ατμομηχανή για την υπόλοιπη Ευρώπη. Όμως, οι γαλλικές αρχές της δεκαετίας του 1930, αρνούμενες να αποδεχθουν την ευθύνη για ό,τι συνέβαινε αλλού στην Ευρώπη, δεν υιοθέτησαν επεκτατικές πολιτικές. Ούτε δάνειζαν άμεσα τη Γερμανία, φοβούμενες ότι θα έχαναν τα χρήματα τους. Η επίδραση της γαλλικής πολιτικής τελικά οδήγησε στην κατάρρευση όλου του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Δυτικής Ευρώπης.

www.bankingnews.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Το σωτήριο Όχι

του Γιάννη Βαρουφάκη




"Να μην τολμήσει η ελληνική αντιπροσωπεία να πατήσει ελληνικό έδαφος αν δεν έχει δηλώσει πρώτα ευθαρσώς και σε υψηλούς τόνους πως στην περίπτωση που δεν ισχύσει το πρώτο μέτρο και για την Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση θα προβάλει βέτο στα πάντα."



Πρόκειται για την πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η Κρίση που η ΕΕ λαμβάνει μια απόφαση που να συνάδει με την λογική. Πρώτη φορά! Έπρεπε βέβαια πρώτα να βρεθεί η Ευρωζώνη δύο εβδομάδες προ της οριστικής και μη αναστρέψιμης διάλυσης και, το πιο σημαντικό, να βρεθεί κάποιος που να πει στην κα Μέρκελ: «Όχι κυρία μου. Δεν υπογράφω, ο κόσμος να χαλάσει, τα ανόητα κείμενα που μου θέτεις.» Ο κύριος αυτός ήταν, βέβαια, ο κ. Μόντι ο οποίος βρήκε το σθένος (να κάνει κάτι που κανείς δεν είχε τολμήσει πριν) για έναν απλό λόγο: Εδώ και δύο εβδομάδες, οι μεγάλες επιχειρήσεις της Βόρειας Ιταλίας ρευστοποιούν όσο-όσο και μαζικά περιουσιακά τους στοιχεία και μεταφέρουν τα κεφάλαια στην Ελβετία, στην Γερμανία, στο Λονδίνο και στην Νέα Υόρκη. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ιταλία βρίσκεται στα πρόθυρα της πλήρους κατάρρευσης και ο κ. Μόντι είχε, το πολύ, δύο εβδομάδες για να κάνει κάτι πριν τον ανατρέψουν τα κόμματα που τον «στηρίζουν». Στήλωσε λοιπόν τα πόδια και έκανε αυτό που, αν είχε πράξει ο κ. Παπανδρέου πριν δυο χρόνια, ολόκληρη η Ευρώπη θα ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση σήμερα: Είπε ΟΧΙ!

Και τι κέρδισε; Τι πήρε; Τι κερδίσαμε όλοι από την πρώτη περίπτωση πραγματικής διαπραγμάτευσης; Δύο πράγματα.

Μέτρο πρώτο: Το πρώτο μέτρο που ανάγκασε την κα Μέρκελ να αποδεχθεί ο κ. Μόντι είναι αυτό που σας έχω κουράσει να επαναλαμβάνω από την αρχή της Κρίσης ότι έπρεπε να γίνει ως ελάχιστο: να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει την επανακεφαλαιοποίηση των πτωχευμένων τραπεζών με το δημόσιο χρέος των πτωχευμένων κρατών. Όπως προτείνω εδώ και δυο χρόνια (*), ο κ. Μόντι απαίτησε (και κέρδισε, τουλάχιστον στα χαρτιά) η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει άμεσα από το EFSF, χωρίς την μεσολάβηση του δημοσίου και χωρίς να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος αυτά τα κεφάλαια. Παράλληλα, να περάσει ο έλεγχος και η επιτήρηση των τραπεζών στην ΕΚΤ.

Μέτρο δεύτερο: Να μπορεί να δανείζεται ένα κράτος από το EFSF μέσα από απ’ ευθείας αγορά των ομολόγων του από το EFSF στις πρωτογενείς αγορές και όχι μέσα από την εξευτελιστική διαδικασία του Μνημονίου.

Πόσο σημαντικά είναι αυτά τα μέτρα για την Ευρωζώνη; Χωρίς το πρώτο μέτρο, το ευρώ δεν θα υπήρχε τον Σεπτέμβρη. Με την απαγκίστρωση των τραπεζικών ζημιών στην Ισπανία από το δημόσιο χρέος της Μαδρίτης, το ευρώ κέρδισε χρόνο. Το δεύτερο μέτρο, ακόμα και η ανακοίνωσή του (καθώς η εφαρμογή του ενδέχεται να εμποδιστεί από το Γερμανικό Κοινοβούλιο και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης), θα δώσει και μερικές ανάσες στην Ιταλία. Όμως, αυτά τα δύο μέτρα δεν λύνουν το πρόβλημα. Απλά «δανείζουν» άλλους μερικούς μήνες στο ευρω-σύστημα. Βλ. παρακάτω γιατί. Πριν πάμε εκεί ας δούμε τα του οίκου μας:

Τι σημαίνουν αυτά για την Ελλάδα; Πέραν του γεγονότος ότι διώχνουν για μερικούς μήνες την προοπτική της κατάρρευσης του ευρώ, δίνουν στην ελληνική κυβέρνηση ένα σημαντικό πάτημα να απαιτήσει, για πρώτη φορά, κάτι που μπορεί να επιβραδύνει την ελεύθερη πτώση της οικονομίας μας: Η ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες να δηλώσει πως ό,τι ισχύει για την Ισπανία (που σίγουρα θα ισχύσει και για την Ιρλανδία) θα πρέπει να ισχύσει άμεσα και για την Ελλάδα. Δηλαδή, τα 30 δις που δανείστηκε το δημόσιο εκ μέρους των ελληνικών τραπεζών να μην καταγραφούν στο ελληνικό δημόσιο χρέος (αλλά να χρησιμοποιηθούν για αναπτυξιακά μέτρα μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων – αφήνοντας απ’ έξω το δημόσιό μας) και η επιτήρηση των ελληνικών τραπεζών να περάσει άμεσα στην ΕΚΤ. Να το πω απλά; Να μην τολμήσει η ελληνική αντιπροσωπεία να πατήσει ελληνικό έδαφος  αν δεν έχει δηλώσει πρώτα ευθαρσώς και σε υψηλούς τόνους πως στην περίπτωση που δεν ισχύσει το πρώτο μέτρο και για την Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση θα προβάλει βέτο στα πάντα. Δεν θεωρώ ότι στην περίπτωση που συμβεί αυτό «σωθήκαμε». Απλά ότι, αν δεν πετύχουμε αυτή την μικρή «νίκη», η νέα κυβέρνηση θα έχει αυτο-καταργηθεί.

Και η Κρίση;
Όπως έγραψα πιο πάνω τα δύο μέτρα που αποφασίστηκαν σε αυτή την Σύνοδο, αντίθετα με ό,τι έχει αποφασιστεί έως τώρα, συνάδουν με την λογική. Όμως σε καμία περίπτωση δεν αρκούν. Ο βασικός λόγος είναι ότι και τα δύο βασίζονται στα κεφάλαια ενός καθόλα τοξικού Ταμείου – του EFSF. Αυτό που πέτυχε η Ευρώπη ήταν να δημιουργηθεί ένα ορθολογικότερο σύστημα αναλήψεων από το EFSF. Όμως, ο τρόπος που συλλέγει το EFSF τα κεφάλαιά του παραμένει άκρως τοξικός. Το γιατί το είχα εξηγήσει αναλυτικά πριν ένα χρόνο – βλ. εδώ. Για αυτό αναφέρθηκα σε μέτρα που δανείζουν χρόνο στην Ευρωζώνη, χωρίς να αναστέλουν την κατάρρευση του ευρώ.

ΥΓ. Όσο για το αναπτυξιακό πακέτο μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που ανακοινώθηκε, πρόκειται για καθαρή απάτη, καθώς αφορά μόνο ένα επί πλέον αστείο ποσό 10 δις για ολόκληρη την Ευρώπη. Χαίρομαι πάντως που, επί τέλους, άρχισε η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να αναφαίρεται ως η λύση του προβλήματος της κρίσης επενδύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

(*) Στην πρώτη έκδοση της πρότασής μας για έξοδο από την Κρίση, γράφαμε τον Νοέμβριο του 2010, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η Σταθεροποίηση απαιτεί το σπάσιμο του φαύλου κύκλου στην παγίδα του οποίου έχει πιαστεί όλη η ευρωζώνη. Ποιος είναι αυτός; Η ευρωζώνη ταλανίζεται από δύο παράλληλες και αλληλένδετες κρίσεις. Όμως η ΕΕ επικεντρώνεται στην μία αγνοώντας επιδεικτικά την άλλη. Έτσι, η συνολική Κρίση χειροτερεύει. Πιο συγκεκριμένα, η κρίση που τραβά την προσοχή όλων, είναι η κρίση χρέους των υπερχρεωμένων κρατών. Η Ευρώπη ρίχνει όλο της το βάρος στη τιθάσευση αυτής της κρίσης μέσω περιορισμών, περικοπών, λιτότητας κλπ. Στο μεταξύ τα γιατροσόφια αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να φουντώνει η δεύτερη, παραμελημένη, κρίση που, δυστυχώς, είναι εξ ίσου σημαντική: Είναι η κρίση των ευρωπαϊκών τραπεζών στις οποίες ‘ανήκει’ το χρέος των υπερχρεωμένων κρατών.» Αυτός ο φαύλος κύκλος, συμπληρώσαμε στην πιο πρόσφατη έκδοση της πρότασής μας, για να σπάσει: «η ευρωζώνη δεν μπορεί να συνεχίσει με «εθνικά» τραπεζικά συστήματα στο πλαίσιο του κοινού νομισματικού συστήματος. Χρειάζεται έναν κοινό θεσμό που να επιτηρεί και να επανακεφαλαιοποιεί τις τράπεζες της ευρωζωνικής επικράτειας, ανεξάρτητα από τις εθνικές κυβερνήσεις. Για να το πω απλά, δεν νοείται πλέον να υπάρχουν ισπανικές, γαλλικές και ελληνικές τράπεζες εντός της ευρωζώνης, παρά μόνο όσον αφορά τα ονόματά τους τις έδρες τους και την ιστορία τους.» Η σημερινή απόφαση ανοίγει τον δρόμο για ένα τέτοιο εθρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Greek, Romanian Companies Move To Bulgarian Tax Haven (Οι...πατριώτες έλληνες επιχειρηματίες μεταναστεύουν)


Greek and Romanian companies that registered in Bulgaria rose last year as executives sought to take advantage of low taxes and a stable currency in the neighboring Balkan country.
The number of Greek companies paying taxes in Bulgaria rose 75 percent to 3,781 from 2,199 in 2010, the National Revenue Agency in Sofia said in an e-mailed statement today. Romanian companies in Bulgaria increased 50 percent to 401 from 272 in 2010, according the agency.
Bulgaria’s corporate and personal income tax rates are at 10 percent, the lowest in the European Union. Government debt is 16 percent of gross domestic product this year, the second lowest in the 27-nation bloc after Estonia, compared with 161 percent for Greece and 33 percent of GDP for Romania, according to the European Commission.
“Fully-owned Greek and Romanian companies have shown an increased interest in Bulgaria because of lower tax and obligatory social security payments, as well as the country’s stable economy in the past few years,” the Revenue Agency said.
The European debt crisis is bringing economic growth to a standstill and weakening local currencies. Greece’s second election this year on June 17 produced a coalition government that seeks to redraw the terms of a 130 billion-euro ($161- billion) rescue package with the European Union and the International Monetary Fund.

Romanian Bickering

Political bickering between Romanian Prime Minister Victor Ponta and President Traian Basescu prompted the leu to fall to an all-time low against the euro this month in the country which changed governments twice this year.
Bulgaria, which survived the crisis without an international bailout, has its currency, the lev, pegged to the euro for more than a decade at the rate of 1.9985.
Greek companies that operate in Bulgaria include Fourlis Holdings SA, which holds the IKEA franchise for the region, and builders Ellaktor SA (ELLAKTOR) and Terna SA. Jumbo SA, Greece’s biggest toy retailer, opened four stores in Bulgaria. Romanian companies in Bulgaria include furniture retailer Mobexpert Srl.
Most of the Greek companies are registered in the southern city of Blagoevgrad, while most of the Romanian companies are in the Danube River port of Rousse, in northern Bulgaria.
Bulgaria, the EU’s poorest country as measured by per- capita GDP, ranks 59th among 183 economies on the Ease of Doing Business list compiled by the World Bank and the International Finance Corp., slipping eight places from last year. Greece moved up nine places to 100th, while Romania slid to 72nd from 65th.
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Σήμερα πέθανε η μεσαία τάξη στην Ευρώπη.



Σήμερα το πρωί η Ευρώπη ξύπνησε πανηγυρίζοντας.
Χτες η Ιταλία κέρδισε την Γερμανία στο ποδόσφαιρο.
Χτες ο Μόντι και ο Ραχόι ”πίεσαν” τη Μέρκελ και κατάφεραν να γίνεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απευθείας από την ΕΚΤ , μέσω του ESM.
Χαρές και πανηγύρια σε όλη την Ευρώπη…
Ακόμα και στην Ελλάδα των αυτοκτονιών και της απελπισίας ο κόσμος πανηγυρίζει.
Δεν έχει καταλάβει κανείς τίποτα!
Οι τράπεζες θα παίρνουν απευθείας χρήμα από το ESM.
Το ESM είναι ένα όργανο της ΕΚΤ.
Όποια τράπεζα παίρνει κεφάλαια από το ESM θα περνά απευθείας στον έλεγχο της ΕΚΤ.
Όσοι από εσάς έχετε δανειστεί από τράπεζες θα χρωστάτε πλέον , απευθείας στην ΕΚΤ.
Όσο στην Ευρώπη και στην Ελλάδα οι μισθοί μειώνονται και όσο αυξάνεται η ανεργία τόσο θα οδηγούνται οι πολίτες στην αδυναμία πληρωμής των δανείων.
Όσο οι τράπεζες και οι μέτοχοί τους ήταν ”εθνικές” υπήρχε ένας σεβασμός στην περιουσία και στην αδυναμία των οφειλετών.
Τώρα που , κάποιος απρόσωπος υπερεθνικός οργανισμός θα διαχειρίζεται τα χρέη των ανθρώπων , ετοιμαστείτε για την απόλυτη εξαθλίωση.
Θυμάστε τι έγινε στις ΗΠΑ με τα στεγαστικά δάνεια ;
Αυτό δεν θα είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που θα πάθουν οι αγρότες στην Ελλάδα όταν η ΑΤΕ  ανακεφαλαιοποιηθεί από την ΕΚΤ.
Όσο εσείς πανηγυρίζετε εγώ ετοιμάζομαι…
Εσείς θα συνεχίσετε να πανηγυρίζετε ή θα βάλετε το μυαλό σας να δουλέψει και να δράσετε ;
Α.Β.

Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Στις 6 Ιουλίου γεννιέται νέος φορέας της κεντροαριστεράς, απέναντι στο ΠΑΣΟΚ


Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

ΟΔΙΕ-ΙΝΤΡΑΛΟΤ: «Κάντο όπως ο ΟΠΑΠ»; - Απευθείας ανάθεση στα… μουλωχτά;



Σύμβαση με απευθείας ανάθεση έχει υπογραφεί, σύμφωνα με πληροφορίες του Euro2day.gr, μεταξύ του (υπό… ιδιωτικοποίηση) κρατικού οργανισμού ιπποδρομιών ΟΔΙΕ και της Intralot, χωρίς ωστόσο να υπάρξει καμία επίσημη ανακοίνωση εκ μέρους των δύο πλευρών. Και τούτο ενώ ο ΟΔΙΕ ανήκει αυτήν τη στιγμή κατά 100% στο κράτος, ενώ η Intralot είναι εισηγμένη εταιρία.

Το Εuro2day.gr προσπάθησε να επικοινωνήσει χθες τηλεφωνικά με τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΔΙΕ κ. Ζαχαρή ώστε να έχει επίσημη τοποθέτηση για τα ανωτέρω, ωστόσο δεν υπήρξε ανταπόκριση ως αργά το βράδυ.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αντικείμενο της σύμβασης είναι η προμήθεια νέου κεντρικού συστήματος και 700 τερματικών, εις αντικατάσταση του παλαιότερου που είχε προμηθευτεί ο ΟΔΙΕ για τη διεξαγωγή των ιπποδρομιακών στοιχημάτων - και πάλι από την Intralot!

Τα ερωτήματα είναι εύλογα.

Πέραν των γνωστών υποθέσεων με τον ΟΠΑΠπου επί σειρά ετών σύρεται -με υπαιτιότητα των διοικήσεών του και των πολιτικών τους προϊσταμένων- σε απευθείας αναθέσεις (κι αν κρίνουμε από την καθυστέρηση του τρέχοντος διαγωνισμού, ίσως υπάρξει και… συνέχεια;), τώρα έχουμε και την περίπτωση του ΟΔΙΕ, όπου αντί να γίνει διαγωνισμός φέρεται να έγινε -εν κρυπτώ στην προκειμένη περίπτωση- μία ακόμη απευθείας ανάθεση.

Δεδομένης της περιόδου, απαιτούνται αμέσως απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

-Είναι αληθές ότι με απευθείας ανάθεση ο ΟΔΙΕ δεσμεύτηκε με συστήματα της Intralotγια 2+1 χρόνια, ενώ μάλιστα βρίσκεται στα πρόθυρα ιδιωτικοποίησης και οι μετοχές του έχουν ήδη μεταβιβαστεί στο «καθ' ύλην» αρμόδιο ΤΑΙΠΕΔ;

-Πότε υπογράφηκε αυτή η σύμβαση;

-Για ποιο λόγο, εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, δεν έγιναν επίσημες ανακοινώσειςαπό τα εμπλεκόμενα μέρη;

-Αληθεύει ότι η σύμβαση στάλθηκε -και πότε;- προς έγκριση στο… ελεγκτικό συνέδριο(!) ώστε να «πιστοποιηθεί» η εγκυρότητά της, και μάλιστα με τη διαδικασία του επείγοντος;

-Ποιο είναι το τίμημα και ποιοι οι όροι αυτής της σύμβασης, σε σχέση και με άλλες υφιστάμενες συνεργασίες του ΟΔΙΕ στο θέμα του ιπποδρομιακού συστήματος και ιδιαίτερα σε σχέση με τη γαλλική PMU:

-Ποιες είναι οι ευθύνες της διοίκησης αν διαπιστωθεί ότι η σύμβαση υπεγράφη κάτω από συνθήκες «εκτάκτου ανάγκης» για λόγους που όμως ήταν γνωστοί εδώ και… χρόνια;

Θα μείνουμε προς το παρόν σε αυτά τα ερωτήματα, αναμένοντας επίσημες απαντήσεις το ταχύτερο.
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Σύνοδος κορυφής: Η πρώτη μικρή υποχώρηση της Γερμανίας




Να επιτρέψουν επιτέλους την άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της Ευρωζώνης από τους μηχανισμούς διάσωσης δεσμεύτηκαν οι ηγέτες της Ευρωζώνης, ενώ συζήτησαν μια σειρά πιθανών παρεμβάσεων που στόχο έχουν να αμβλύνουν τις πιέσεις της αγοράς που δέχονται Ιταλία και Ισπανία.

Ιδιαίτερης σημασίας η απόφαση των ηγετών σχετικά με το ότι τα δάνεια από το μηχανισμό ESM δεν θα έχουν καθεστώς επίσημου πιστωτή (senior creditor status), όταν χορηγήσει τα δάνεια προς την Ισπανία για την ενίσχυση των τραπεζών της. Μάλιστα, υψηλόβαθμος Ισπανός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Ισπανία τελικά θα μπορέσει να μην συμπεριλάβει στον ισολογισμό του κρατικού χρέους, τα συγκεκριμένα δάνεια που θα λάβει από το μηχανισμό διάσωσης.

Ειδικότερα, οι επικεφαλής των κρατών-μελών στοχεύουν στη δημιουργία ενός ενιαίου εποπτικού μηχανισμού για τις τράπεζες της Ευρωζώνης, με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπως ανέφερε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy, μετά τη λήξη των εργασιών της πρώτης ημέρας της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες τις πρώτες πρωινές ώρες.

Οι ηγέτες συμφώνησαν στην ανάγκη να σπάσει ο φαύλος κύκλος που χαρακτηρίζει τη σχέση κυβερνήσεων-τραπεζών για αυτό και πολύ σύντομα η Κομισιόν θα υποβάλει πρόταση για τη σύσταση μιας ενιαίας τραπεζικής εποπτικής αρχής. Μόλις συσταθεί η αρχή, οι τράπεζες θα αποκτήσουν άμεση πρόσβαση στα κεφάλαια των ESM και EFSF, χωρίς να διογκώνεται το χρέος των χωρών.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το κείμενο της δήλωσης της διάσκεψης κορυφής της ευρωζώνης, "αφότου θεσπιστεί αποτελεσματικός ενιαίος εποπτικός μηχανισμός για τις τράπεζες στην ευρωζώνη, στον οποίο θα συμμετέχει και η ΕΚΤ, ο ESM θα μπορούσε, κατόπιθν αποφάσεως, να έχει τη δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Αυτό θα υπόκειται στις κατάλληλες προϋποθέσεις, μεταξύ των οποίων η συμμόρφωση προς τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες θα είναι συγκεκριμένες για κάθε ίδρυμα, τομέα ή οικονομία, και θα διατυπωθούν τυπικά σε μνημόνιο συμφωνίας. η Ευρωομάδα θα εξετάσει την κατάσταση του χρηματοπιστωτικού τομέα της Ιρλανδίας με στόχο να βελτιωθεί περαιτέρω η βιωσιμότητα του προγράμματος προσαρμογής που σημειώνει καλές επιδόσεις. Παρόμοιες περιπτώσεις θα αντιμετωπιστούν αναλόγως".

Οι "πόρτες" των EFSF και ESM δεν θα είναι ανοιχτές για όλους αλλά μόνο για χώρες που δεν έχουν λάβει "πακέτο" στήριξης από την Ε.Ε. και που συμμορφώνονται με τους κανόνες της Ε.Ε. Η χρήση των κεφαλαίων θα γίνεται κατόπιν υπογραφής ενός Μνημονίου Κατανόησης.

"Δίνουμε τη δυνατότητα σε χώρες που συμμορφώνονται να κάνουν χρήση των εργαλείων χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ούτως ώστε να καθησυχάσουμε τις αγορές και να επαναφέρουμε μερική σταθερότητα γύρω από τα ομόλογα των κρατών-μελών μας", είπε ο Rompuy μετά το τέλος των πολύωρων διαπραγματεύσεων.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Jose-Manuel Barroso διευκρίνισε πως η άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τα ταμεία θα είναι εφικτή υπό πολύ αυστηρές συνθήκες.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  θα μπορεί να συμμετέχει πλήρως στον μηχανισμό χρηματοπιστωτικής εποπτείας, σύμφωνα με τον Barroso. "Σήμερα λάβαμε ουσιαστικές αποφάσεις για την Ευρωζώνη", είπε ο πρόεδρος της Κομισιόν.

Ξεχωριστά, οι επικεφαλής των κρατών συμφώνησαν με τα τέσσερα συστατικά στοιχεία που παρουσιάζει η έκθεση του Rompuy για την επίτευξη μιας ουσιαστικής οικονομικής και νομισματικής ένωσης: ενοποιηµένο χρηµατοοικονοµικό πλαίσιο, ενοποιηµένο δηµοσιονοµικό πλαίσιο, ενοποιηµένο πλαίσιο οικονοµικής πολιτικής και διασφάλιση της αναγκαίας δηµοκρατικής νοµιµοποίησης και λογοδοσία της λήψης αποφάσεων.

Το πρώτο σχέδιο για την βαθύτερη οικονομική και νομισματική Ένωση θα παρουσιαστεί τον Οκτώβριο του 2012.

Και εγένετο Σύμφωνο Ανάπτυξης...

Νωρίτερα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν να κινητοποιήσουν πόρους ύψους 120 δισ. ευρώ για την τόνωση της ανάπτυξης και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Ωστόσο δεν κατάφεραν να οριστικοποιήσουν τις λεπτομέρειες του Συμφώνου, καθώς τρεις χώρες -η Ιταλία, η Ισπανία και η Μ. Βρετανία- αρνήθηκαν να υπογράψουν το Σύμφωνο, τουλάχιστον όχι μέχρι το τέλος της Συνόδου.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, τα κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων θα ενισχυθούν κατά 10 δισ. ευρώ, αυξάνοντας τη συνολική δανειοδοτική της ικανότητα στα 60 δισ. ευρώ. Τα υπόλοιπα 60 δισ. ευρώ θα αφορούν πρωτίστως την ανακατανομή των διαθέσιμων διαρθρωτικών κεφαλαίων (55 δισ. ευρώ) κυρίως προς όφελος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της απασχόλησης των νέων και δευτερευόντως την πιλοτική εφαρμογή των λεγόμενων "ομολόγων έργων" που θα ξεκινήσει αυτό το καλοκαίρι με στόχο τη στήριξη των πρωτοβουλιών στην ενέργεια, τις μεταφορές και τις υποδομές.


Πηγή:www.capital.gr
Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Βουτιά θανάτου από τον 3ο όροφο γιατί του έκαναν έξωση



Διαβάστε περισσότερα ... Bookmark and Share

Recent Posts

free counters